Relaties
alle pijlers
Hoe vertel ik het mijn moeder?
maandag 25 maart 2019 om 14:53
Lieve mensen, ik zit met een probleem waar ik echt advies bij nodig heb...
Geen idee of dit het juiste forum is hiervoor overigens.
Ik ben een persoon die al langere tijd aan het zoeken is wat ik moet doen op werkfront. Daar waar ik werk kan ik niet lang blijven, mijn contract word niet verlegd of kies ik zelf om weg te gaan want de beloftes die mij zijn gemaakt worden niet waargemaakt.
Dat laatste is nu aan de gang. Er is mij zekerheid van 40 uur per week beloofd tijdens mijn sollicitatie maar die belofte komen ze niet na, net als de belofte tot doorgroeimogelijkheden.
Er is mij nu een kans gegeven bij een ander bedrijf te gaan werken met 40 uur in een hogere functie en een veel hoger salaris en om daar uiteindelijk een toekomst op te bouwen, iets wat bij mijn huidige werkgever bijna onmogelijk is. Deze kans is mij per toeval onder ogen gekomen door mijn vlotte babbel
. De keuze was na overleg met mijn vriend ook heel makkelijk gemaak maar nu komt het moeilijke..
Ik moet mijn ouders vertellen dat er wéér een werkgever is waarbij ik niet lang werk. Vooral mijn moeder maakt zich hier heel druk om want zij werkt al bij dezelfde werkgever voor 30 somewhat jaar en gunt mij dat ook zo erg. Helaas zijn tijden nu flink anders, ik heb vaak zat voor werkgevers gewerkt die mij na drie contracten geen vaste aanstelling konden geven. Balen maar het is niet anders.
Nu moet ik het haar gaan vertellen maar ik wil niet dat ze zich onnodig ongerust gaat maken of haar teleurstel. Het liefste zou ik gewoon tegen haar zeggen dat mijn contract niet word verlengd, wat uiteindelijk geen leugen is (over 2 weken zou ik een gesprek hebben waar ik de uitkomst al van wist) maar toch is het niet helemaal de waarheid.
Vertel ik haar de hele waarheid, ook al weet ik dat er dan 1 groot drama volgt, of verdraai ik de waarheid een klein beetje waarmee duidelijk is wat er aan de hand is maar ik gevoelens en gezeur bespaar?
Wat is jullie advies?
Liefs
Geen idee of dit het juiste forum is hiervoor overigens.
Ik ben een persoon die al langere tijd aan het zoeken is wat ik moet doen op werkfront. Daar waar ik werk kan ik niet lang blijven, mijn contract word niet verlegd of kies ik zelf om weg te gaan want de beloftes die mij zijn gemaakt worden niet waargemaakt.
Dat laatste is nu aan de gang. Er is mij zekerheid van 40 uur per week beloofd tijdens mijn sollicitatie maar die belofte komen ze niet na, net als de belofte tot doorgroeimogelijkheden.
Er is mij nu een kans gegeven bij een ander bedrijf te gaan werken met 40 uur in een hogere functie en een veel hoger salaris en om daar uiteindelijk een toekomst op te bouwen, iets wat bij mijn huidige werkgever bijna onmogelijk is. Deze kans is mij per toeval onder ogen gekomen door mijn vlotte babbel
. De keuze was na overleg met mijn vriend ook heel makkelijk gemaak maar nu komt het moeilijke..Ik moet mijn ouders vertellen dat er wéér een werkgever is waarbij ik niet lang werk. Vooral mijn moeder maakt zich hier heel druk om want zij werkt al bij dezelfde werkgever voor 30 somewhat jaar en gunt mij dat ook zo erg. Helaas zijn tijden nu flink anders, ik heb vaak zat voor werkgevers gewerkt die mij na drie contracten geen vaste aanstelling konden geven. Balen maar het is niet anders.
Nu moet ik het haar gaan vertellen maar ik wil niet dat ze zich onnodig ongerust gaat maken of haar teleurstel. Het liefste zou ik gewoon tegen haar zeggen dat mijn contract niet word verlengd, wat uiteindelijk geen leugen is (over 2 weken zou ik een gesprek hebben waar ik de uitkomst al van wist) maar toch is het niet helemaal de waarheid.
Vertel ik haar de hele waarheid, ook al weet ik dat er dan 1 groot drama volgt, of verdraai ik de waarheid een klein beetje waarmee duidelijk is wat er aan de hand is maar ik gevoelens en gezeur bespaar?
Wat is jullie advies?
Liefs
maandag 25 maart 2019 om 14:56
Lieve mensen, ik zit met een probleem waar ik echt advies bij nodig heb...
Geen idee of dit het juiste forum is hiervoor overigens.
Ik ben een persoon die al langere tijd aan het zoeken is wat ik moet doen op werkfront. Daar waar ik werk kan ik niet lang blijven, mijn contract word niet verlegd of kies ik zelf om weg te gaan want de beloftes die mij zijn gemaakt worden niet waargemaakt.
Dat laatste is nu aan de gang. Er is mij zekerheid van 40 uur per week beloofd tijdens mijn sollicitatie maar die belofte komen ze niet na, net als de belofte tot doorgroeimogelijkheden.
Er is mij nu een kans gegeven bij een ander bedrijf te gaan werken met 40 uur in een hogere functie en een veel hoger salaris en om daar uiteindelijk een toekomst op te bouwen, iets wat bij mijn huidige werkgever bijna onmogelijk is. Deze kans is mij per toeval onder ogen gekomen door mijn vlotte babbel. De keuze was na overleg met mijn vriend ook heel makkelijk gemaak maar nu komt het moeilijke..
Ik moet mijn ouders vertellen dat er wéér een werkgever is waarbij ik niet lang werk. Vooral mijn moeder maakt zich hier heel druk om want zij werkt al bij dezelfde werkgever voor 30 somewhat jaar en gunt mij dat ook zo erg. Helaas zijn tijden nu flink anders, ik heb vaak zat voor werkgevers gewerkt die mij na drie contracten geen vaste aanstelling konden geven. Balen maar het is niet anders.
Nu moet ik het haar gaan vertellen maar ik wil niet dat ze zich onnodig ongerust gaat maken of haar teleurstel. Het liefste zou ik gewoon tegen haar zeggen dat mijn contract niet word verlengd, wat uiteindelijk geen leugen is (over 2 weken zou ik een gesprek hebben waar ik de uitkomst al van wist) maar toch is het niet helemaal de waarheid.
Vertel ik haar de hele waarheid, ook al weet ik dat er dan 1 groot drama volgt, of verdraai ik de waarheid een klein beetje waarmee duidelijk is wat er aan de hand is maar ik gevoelens en gezeur bespaar?
Wat is jullie advies?
Liefs
Geen idee of dit het juiste forum is hiervoor overigens.
Ik ben een persoon die al langere tijd aan het zoeken is wat ik moet doen op werkfront. Daar waar ik werk kan ik niet lang blijven, mijn contract word niet verlegd of kies ik zelf om weg te gaan want de beloftes die mij zijn gemaakt worden niet waargemaakt.
Dat laatste is nu aan de gang. Er is mij zekerheid van 40 uur per week beloofd tijdens mijn sollicitatie maar die belofte komen ze niet na, net als de belofte tot doorgroeimogelijkheden.
Er is mij nu een kans gegeven bij een ander bedrijf te gaan werken met 40 uur in een hogere functie en een veel hoger salaris en om daar uiteindelijk een toekomst op te bouwen, iets wat bij mijn huidige werkgever bijna onmogelijk is. Deze kans is mij per toeval onder ogen gekomen door mijn vlotte babbel
. De keuze was na overleg met mijn vriend ook heel makkelijk gemaak maar nu komt het moeilijke..Ik moet mijn ouders vertellen dat er wéér een werkgever is waarbij ik niet lang werk. Vooral mijn moeder maakt zich hier heel druk om want zij werkt al bij dezelfde werkgever voor 30 somewhat jaar en gunt mij dat ook zo erg. Helaas zijn tijden nu flink anders, ik heb vaak zat voor werkgevers gewerkt die mij na drie contracten geen vaste aanstelling konden geven. Balen maar het is niet anders.
Nu moet ik het haar gaan vertellen maar ik wil niet dat ze zich onnodig ongerust gaat maken of haar teleurstel. Het liefste zou ik gewoon tegen haar zeggen dat mijn contract niet word verlengd, wat uiteindelijk geen leugen is (over 2 weken zou ik een gesprek hebben waar ik de uitkomst al van wist) maar toch is het niet helemaal de waarheid.
Vertel ik haar de hele waarheid, ook al weet ik dat er dan 1 groot drama volgt, of verdraai ik de waarheid een klein beetje waarmee duidelijk is wat er aan de hand is maar ik gevoelens en gezeur bespaar?
Wat is jullie advies?
Liefs
maandag 25 maart 2019 om 14:59
best bijzonder dat je zegt een vlotte babbel te hebben, zodoende een promotie regelt terwijl je anders zelfs zonder baan zou komen te zitten en die promotie leidt tot een hoger salaris en nieuwe toekomstkansen maar dat kun je dan niet verkopen aan je moeder want die is van het type 'gouden horloge'
Lorem Ipsum
maandag 25 maart 2019 om 14:59
maandag 25 maart 2019 om 15:01
maandag 25 maart 2019 om 15:04
Als jouw moeder van mening is dat je beter 30 jaar of meer bij dezelfde werkgever moet zitten, is dat haar goed recht. Net zoals jij mag besluiten te verkassen van werkgever. Je bent volwassen, neem ik aan. Behandel elkaar ook als zodanig.
Jij haar ook, want wat had je anders willen horen? "Vertel het haar maar niet, want dat is beter voor haar."?
Ik dacht serieus op zijn minst aan 'ik ga emigreren naar de andere kant van de wereld', 'ik maak het uit', of 'ik ben ernstig ziek'....
Jij haar ook, want wat had je anders willen horen? "Vertel het haar maar niet, want dat is beter voor haar."?
Ik dacht serieus op zijn minst aan 'ik ga emigreren naar de andere kant van de wereld', 'ik maak het uit', of 'ik ben ernstig ziek'....
maandag 25 maart 2019 om 15:08
Is toch ook zo?
Feitelijk verkas je ook steeds. Wat wou je er nu anders van maken, de feiten verdraaien? Zachte heelmeesters... Plus: je bent volwassen en maakt zelf keuzes. Ik neem aan dat je bewuste, goed onderbouwde keuzes maakt die liggen op een bepaald pad dat je op weg naar het behalen van een bepaald doel bewandelt.
Of ben je onderhuids zelf ook wat onzeker door dit alles, en zit het hoppen er in dat je zelf ook nog zoekende bent?
maandag 25 maart 2019 om 15:09
Dat is haar probleem. Daar moet je niet jouw probleem van maken.
Vraagje: die 30 jaar bij dezelfde baas, wat heeft dat je moeder opgeleverd?
Reik niet naar de hemel - maar haal hem naar je toe, Karin Bloemen.
maandag 25 maart 2019 om 15:11
Het drama dat er zou volgen als je het vertelt aan moeders (zoals je in de OP stelt), wat is dat dan, en waar komt dat vandaan?
Waarom meent jouw moeder er 'één groot drama' van te moeten maken?
Of is het meer dat je in een gesprek rolt waarbij jouw moeder je bevraagt op je drijfveren en inzet? En dat jij dat als drama omschrijft omdat je het pittig vindt om (al dan niet zeker met je moeder) zo in gesprek te komen?
Waarom meent jouw moeder er 'één groot drama' van te moeten maken?
Of is het meer dat je in een gesprek rolt waarbij jouw moeder je bevraagt op je drijfveren en inzet? En dat jij dat als drama omschrijft omdat je het pittig vindt om (al dan niet zeker met je moeder) zo in gesprek te komen?
maandag 25 maart 2019 om 15:11
dat kan ik ook niet. Niks mis mee om verder te kijken en uiteindelijk op je muil te vallen als het niks wordt. Leer je weer van.
Moeders zal misschien teleurgesteld zijn maar het gaat om jouw geluk.
maandag 25 maart 2019 om 15:14
Ergens zit daar wel een kern van waarheid in. Het feit dat ik ergens steeds niet mocht blijven gaat weldegelijk aan je knauwen. Wat ik graag wil is als volwaardig worden gezien en ergens een toekomst op kunnen bouwen zodat ik uiteindelijk ook op privegebied een toekomst op kan bouwen.
Iets wat haar met dertig jaar dezelfde vergever behoorlijk gelukt is, by the way...
maandag 25 maart 2019 om 15:14
2 keer hetzelfde topic?
Tja, toen ik van baan wisselde vond mijn moeder het héél erg dat ik steeds in de file zou staan, en steeds zo lang in de auto moest. Heb van verschillende mensen gehoord dat ze dit ook tegen hen vertelde. "Ja die nieuwe baan van LadyL, dat is niks hoor. Elke dag zo lang in de auto...." Terwijl dat echt het minste van mijn zorgen was.
Dat was voor mij overigens geen reden om het niet te vertellen ofzo. Ik zát ook vele malen langer en vaker in de auto dan in de baan daarvoor. Alleen vond ik het geen probleem. Zij wel. Tja, dat kan ze een keer tegen me zeggen, twee keer ook wel zelfs. Daarna ben ik er klaar mee. "Ik vind autorijden wel fijn. Nog koffie?"
Tja, toen ik van baan wisselde vond mijn moeder het héél erg dat ik steeds in de file zou staan, en steeds zo lang in de auto moest. Heb van verschillende mensen gehoord dat ze dit ook tegen hen vertelde. "Ja die nieuwe baan van LadyL, dat is niks hoor. Elke dag zo lang in de auto...." Terwijl dat echt het minste van mijn zorgen was.
Dat was voor mij overigens geen reden om het niet te vertellen ofzo. Ik zát ook vele malen langer en vaker in de auto dan in de baan daarvoor. Alleen vond ik het geen probleem. Zij wel. Tja, dat kan ze een keer tegen me zeggen, twee keer ook wel zelfs. Daarna ben ik er klaar mee. "Ik vind autorijden wel fijn. Nog koffie?"
The owls are not what they seem
maandag 25 maart 2019 om 15:18
Ha, lord knows waarom ze zich er zo druk om moet maken terwijl het mij totaal niet dwars zit. Ik maak mijn keuzes in goed overleg met mijn partner en vanuit mijn hart..Tia.Dalma schreef: ↑25-03-2019 15:11Het drama dat er zou volgen als je het vertelt aan moeders (zoals je in de OP stelt), wat is dat dan, en waar komt dat vandaan?
Waarom meent jouw moeder er 'één groot drama' van te moeten maken?
Of is het meer dat je in een gesprek rolt waarbij jouw moeder je bevraagt op je drijfveren en inzet? En dat jij dat als drama omschrijft omdat je het pittig vindt om (al dan niet zeker met je moeder) zo in gesprek te komen?
Ik vind het zeker lastig om een gesprek als deze aan te gaan omdat ik al eerder heb ervaren dat ik er geen “ik ben blij voor je, gefeliciteerd” uit kan verwachten maar eerder een onnodig bezorgde ouder. Als ik toch eens wist hoe ik dat kom voorkomen...
maandag 25 maart 2019 om 15:18
Ok. Jij vraagt om erkenning en houdt je werkgever aan beloften. Voldoen ze daar niet aan, verkas je zelf, of je contract wordt niet verlengd.iammyself schreef: ↑25-03-2019 15:14Ergens zit daar wel een kern van waarheid in. Het feit dat ik ergens steeds niet mocht blijven gaat weldegelijk aan je knauwen. Wat ik graag wil is als volwaardig worden gezien en ergens een toekomst op kunnen bouwen zodat ik uiteindelijk ook op privegebied een toekomst op kan bouwen.
Iets wat haar met dertig jaar dezelfde vergever behoorlijk gelukt is, by the way...
Welke beloften doe jij tijdens de wervingsprocedure zelf? Waar voelen jouw vorige werkgevers die niet verlengden, zich niet in erkend en gehoord?
Om als volwaardig gezien te worden moet je je ook zo gedragen. Wringt daar misschien de schoen? Is je babbel vlot maar kan je het (nog) telkens niet waarmaken (doordat je ervaring niet op langere termijn is gebaseerd maar op korte projecten oid)? En levert dat een vicieuze cirkel op, op die manier?
maandag 25 maart 2019 om 15:20
Waarom is het in jouw ogen zo onnodig? En waarom in de hare niet?iammyself schreef: ↑25-03-2019 15:18Ha, lord knows waarom ze zich er zo druk om moet maken terwijl het mij totaal niet dwars zit. Ik maak mijn keuzes in goed overleg met mijn partner en vanuit mijn hart..
Ik vind het zeker lastig om een gesprek als deze aan te gaan omdat ik al eerder heb ervaren dat ik er geen “ik ben blij voor je, gefeliciteerd” uit kan verwachten maar eerder een onnodig bezorgde ouder. Als ik toch eens wist hoe ik dat kom voorkomen...
Heeft zij zich ook op andere vlakken (wonen, relaties, school, etc) ook zo druk gemaakt terwijl jij dat onnodig vond? Hoe heeft dat uitgepakt? In hoeverre bleek haar zorg niet onnodig of juist drama?
