Gezondheid
alle pijlers
Hypermobiel
woensdag 27 maart 2019 om 10:11
Hoi allemaal,
Tja, ik ben hypermobiel, wat ik al heel mijn leven ben alleen kreeg ik hier in 2017 enorm veel last van.
Ik kreeg in eerste instantie spit en vlak erna ging ik zo door mijn rug dat ik niks meer kon. Na een paar weken werd de pijn minder en kon ik weer (korte) stukjes lopen. Ik had/heb o-ver-al spierpijn en dan van mijn hoofd tot mijn voeten. Ik kreeg toen een mri waarop ik werd verwezen naar een reumataloog maar hier kwam (gelukkig) verder niks uit dan hypermobiliteit en hierdoor had ik bekkeninstabiliteit en blijkbaar konden mijn spieren het niet langer opvangen. Ik werd verwezen naar de fysio. Nu een jaar verder vind ik het wisselend gaan. Soms dagen dat ik weinig last heb maar meestal heb ik wel ergens spierpijn en altijd een verhoogde spierspanning. Ik voel altijd wel iets. Ik heb ook een periode gehad dat ik erg angstig werd van alle klachten, ook omdat ze zo wisselend zijn. Dan heb ik een paar dagen last van mijn linkerkant, dan van mijn nek en kaak, hoofd en dan weer rechterkant. En zo vermoeid steeds. Mijn vraag is eigenlijk herkent iemand dit en hoe ga je ermee om? wat helpt? Ik ben op pilates gegaan maar ook weer gestopt omdat ik er zoveel spierpijn van kreeg. Ook gewoon een stuk lopen of fietsen kan te zwaar zijn. Ik vind dit toch wel erg confronterend (1,5 jaar terug kon ik dat nog makkelijk). Ik vind het dus ook lastig om mijn spieren op te bouwen. Van de fysio krijg ik oefeningen mee maar de stijgende lijn is er (nog) niet.
Tja, ik ben hypermobiel, wat ik al heel mijn leven ben alleen kreeg ik hier in 2017 enorm veel last van.
Ik kreeg in eerste instantie spit en vlak erna ging ik zo door mijn rug dat ik niks meer kon. Na een paar weken werd de pijn minder en kon ik weer (korte) stukjes lopen. Ik had/heb o-ver-al spierpijn en dan van mijn hoofd tot mijn voeten. Ik kreeg toen een mri waarop ik werd verwezen naar een reumataloog maar hier kwam (gelukkig) verder niks uit dan hypermobiliteit en hierdoor had ik bekkeninstabiliteit en blijkbaar konden mijn spieren het niet langer opvangen. Ik werd verwezen naar de fysio. Nu een jaar verder vind ik het wisselend gaan. Soms dagen dat ik weinig last heb maar meestal heb ik wel ergens spierpijn en altijd een verhoogde spierspanning. Ik voel altijd wel iets. Ik heb ook een periode gehad dat ik erg angstig werd van alle klachten, ook omdat ze zo wisselend zijn. Dan heb ik een paar dagen last van mijn linkerkant, dan van mijn nek en kaak, hoofd en dan weer rechterkant. En zo vermoeid steeds. Mijn vraag is eigenlijk herkent iemand dit en hoe ga je ermee om? wat helpt? Ik ben op pilates gegaan maar ook weer gestopt omdat ik er zoveel spierpijn van kreeg. Ook gewoon een stuk lopen of fietsen kan te zwaar zijn. Ik vind dit toch wel erg confronterend (1,5 jaar terug kon ik dat nog makkelijk). Ik vind het dus ook lastig om mijn spieren op te bouwen. Van de fysio krijg ik oefeningen mee maar de stijgende lijn is er (nog) niet.
woensdag 27 maart 2019 om 12:13
Hier ook hypermobiel. Meerdere malen diverse gewrichten eruit gehad.
Maar ik moet zeggen dat sporten toch wel heel belangrijk is. Jezelf gezond en sterk houden. Conditie en krachttraining.
En dan bedoel ik niet zware krachttraining maar goede versterking van de spieren.
Het duurt lang voor je echt resultaat merkt. En ja, het levert spierpijn op. En het kost ontzettend veel energie. Maar als vooral je buik en rugspieren sterk zijn dan kun je alveel meer verdragen.
Hier is wel echt discipline voor nodig en een goede begeleiding met de training.
Ik ben nu naar de zwangerschap weer helemaal terug bij af maar ik weet wat het resultaat is als ik mijn spieren blijf onderhouden dus ik begin gewoon weer opnieuw. En de vorige keer duurde het 2 jaar voordat ik echt merkte dat het beter ging. Dus het gaat weer wat tijd kosten.
Maar ik moet zeggen dat sporten toch wel heel belangrijk is. Jezelf gezond en sterk houden. Conditie en krachttraining.
En dan bedoel ik niet zware krachttraining maar goede versterking van de spieren.
Het duurt lang voor je echt resultaat merkt. En ja, het levert spierpijn op. En het kost ontzettend veel energie. Maar als vooral je buik en rugspieren sterk zijn dan kun je alveel meer verdragen.
Hier is wel echt discipline voor nodig en een goede begeleiding met de training.
Ik ben nu naar de zwangerschap weer helemaal terug bij af maar ik weet wat het resultaat is als ik mijn spieren blijf onderhouden dus ik begin gewoon weer opnieuw. En de vorige keer duurde het 2 jaar voordat ik echt merkte dat het beter ging. Dus het gaat weer wat tijd kosten.
woensdag 27 maart 2019 om 12:17
Zeker. Ik begon ooit met opgezwollen knieën na een wandeltocht. Omdat mijn knieën niet 1 kant op buigen maar eigenlijk 2 kanten (en dan nog het lichaam dat probeert te stabiliseren en dus een paar keer wiebelt), is voor mij een kilometer of 10 wandelen alsof ik een tocht van 30 kilometer heb afgelegd. Zeer vermoeiend dus. Ik moet daar op reis ook rekening mee houden.Morgenstond_ schreef: ↑27-03-2019 12:11Mijn zoontje van 3 is in enige mate hypermobiel. Er zullen wel gradaties van zijn? Ik vind het wel lastig om in te schatten wanneer hij echt moe is, wanneer hij zegt dat hij niet meer wil lopen, of dat het nukkig peutergedrag is. Maar ik vind het in ieder geval een interessant topic om te lezen. Je kan er dus wel echt veel last van hebben.
Ook zijn mijn schouders meerdere keren uit de kom geweest, mijn vingers en een van mijn polsen. Ik heb artrose (ben 40) in mijn rechterknie en heup. Mijn heup is bij de bevalling kort uit de kom geweest.
Dit zijn allemaal zeer pijnlijke blessures geweest. Ik heb niet in alle gewrichten hyperlaxiteit, maar wel veel. En eenmaal uit de kom geweest, is recidive heel erg gemakkelijk geworden. Er zijn dus zeker gradaties, een vriendin van mij heeft hypermobiele handen, maar heeft nooit ergens echt last van.
En dan nog: ik heb een fysiek beroep en dat gaat prima, ik moet vooral niet lui worden en mijn oefeningen niet doen, dan gaat het veel sneller mis.
woensdag 27 maart 2019 om 12:20
Oh 2 jaar?? hm misschien moet ik ook wat geduld hebben... ik wil misschien teveel te snel. Nala2013 mag ik vragen hoe je dit dan weer opbouwt?
Ik weet soms ook niet waar ik goed aan doe (naast de oefeningen van de fysio doen).
Vind jij het nu niet extra zwaar met een kleintje? het houdt mij nu nml wel tegen om er weer voor te gaan.
Ik weet soms ook niet waar ik goed aan doe (naast de oefeningen van de fysio doen).
Vind jij het nu niet extra zwaar met een kleintje? het houdt mij nu nml wel tegen om er weer voor te gaan.
woensdag 27 maart 2019 om 12:20
Ik ben 27 en heb vorig jaar eindelijk de diagnose gehad.
Vroeger als kind had ik al veel spierpijn en was ik snel moe. Ook klapte mijn enkels heel makkelijk dubbel. Mijn huisarts lachte het weg en zei: Je bent in de groei, daar zal het door komen.
Toen ik in de thuiszorg werkte, merkte ik dat mijn polsen soms 'blokkeerden'. Spierpijn werd ook steeds erger. Weer naar de huisarts (een andere hoor) en die stuurde me naar de fysio. Die merkte wel op dat ik lenig was, maar zei er verder niets over. In die tijd begon ik zelf ook te googlen en toen ik met iemand over mijn klachten sprak zei ze: Het lijkt wel hypermobiliteit. Haar kleindochter had het ook.
Fysio kon niks meer voor me betekenen en ik werd toen eindelijk doorverwezen naar de reumatoloog. Die zei al snel dat het inderdaad hypermobiliteit leek. Er zijn wat foto's genomen en hij heeft wat tests gedaan.
Hij verwees me ook door naar een groter ziekenhuis omdat er de kans bestond dat ik een erfelijke vorm had van hypermobiliteit. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn, maar ze hebben in dat ziekenhuis wel ontdekt dat ik een lichte scoliose heb.
Inmiddels heb ik wekelijks fysio, en ga ik dus ook sporten. Ook heb ik op advies van fysiotherapeute steunzolen aan laten meten. Die heb ik inmiddels een paar dagen.
Vroeger als kind had ik al veel spierpijn en was ik snel moe. Ook klapte mijn enkels heel makkelijk dubbel. Mijn huisarts lachte het weg en zei: Je bent in de groei, daar zal het door komen.
Toen ik in de thuiszorg werkte, merkte ik dat mijn polsen soms 'blokkeerden'. Spierpijn werd ook steeds erger. Weer naar de huisarts (een andere hoor) en die stuurde me naar de fysio. Die merkte wel op dat ik lenig was, maar zei er verder niets over. In die tijd begon ik zelf ook te googlen en toen ik met iemand over mijn klachten sprak zei ze: Het lijkt wel hypermobiliteit. Haar kleindochter had het ook.
Fysio kon niks meer voor me betekenen en ik werd toen eindelijk doorverwezen naar de reumatoloog. Die zei al snel dat het inderdaad hypermobiliteit leek. Er zijn wat foto's genomen en hij heeft wat tests gedaan.
Hij verwees me ook door naar een groter ziekenhuis omdat er de kans bestond dat ik een erfelijke vorm had van hypermobiliteit. Gelukkig bleek dat niet zo te zijn, maar ze hebben in dat ziekenhuis wel ontdekt dat ik een lichte scoliose heb.
Inmiddels heb ik wekelijks fysio, en ga ik dus ook sporten. Ook heb ik op advies van fysiotherapeute steunzolen aan laten meten. Die heb ik inmiddels een paar dagen.
woensdag 27 maart 2019 om 12:28
Google even op: beighton scoreMorgenstond_ schreef: ↑27-03-2019 12:11Mijn zoontje van 3 is in enige mate hypermobiel. Er zullen wel gradaties van zijn?
woensdag 27 maart 2019 om 12:30
Ik heb een vermoeden dat ik hypermobiel ben. Het is nooit onderzocht. Maar heel mijn leven ben ik fysiek al minder sterk. Vooral met dingen tillen en sjouwen. Gauw spierpijn en kan dan ook mijn evenwicht verliezen als iets te zwaar is. Toen ik in de kleuterklas moeite met knippen had ging mijn moeder met mij naar de huisarts. Ik miste de kracht in mijn handen. De huisarts kon mijn vingers zo helemaal naar achteren buigen. Ik ben van oorsprong Aziatisch en volgens hem konden Nederlandse kinderen dat niet. Hij zei gelijk: "Nee daar gaat zij nooit veel kracht mee kunnen zetten. Hij noemde het woord hypermobiel niet. Maar ik heb gelezen het bij Aziatische mensen meer voorkomt. Vroeger was ik best lenig.
Nu wat minder dan vroeger en mijn gewrichten knakken ook snel. Vooral in mijn benen en in mijn nek. Soms ook in mijn rug. Het is niet dat ik constant spierpijn heb. Maar vooral met dingen waar kracht bij komt kijken heb ik problemen. Zoals met een zware kar lopen (die gaat steeds scheef). Iets hard aanduwen doet gauw zeer aan mijn vingers. Terwijl een ander dat in 1 beweging doet. Ik moet er wel bij zeggen dat ik klein en tenger gebouwd ben. Dat zal ook meespelen. Als iemand me een stevige hand wordt die ook gauw fijngeknepen voor mijn gevoel. Ook kan ik de makkelijk de muis van mijn hand bewegen. Mijn ouders kunnen dat niet.
Nu wat minder dan vroeger en mijn gewrichten knakken ook snel. Vooral in mijn benen en in mijn nek. Soms ook in mijn rug. Het is niet dat ik constant spierpijn heb. Maar vooral met dingen waar kracht bij komt kijken heb ik problemen. Zoals met een zware kar lopen (die gaat steeds scheef). Iets hard aanduwen doet gauw zeer aan mijn vingers. Terwijl een ander dat in 1 beweging doet. Ik moet er wel bij zeggen dat ik klein en tenger gebouwd ben. Dat zal ook meespelen. Als iemand me een stevige hand wordt die ook gauw fijngeknepen voor mijn gevoel. Ook kan ik de makkelijk de muis van mijn hand bewegen. Mijn ouders kunnen dat niet.
hondenmens wijzigde dit bericht op 27-03-2019 12:38
10.34% gewijzigd
woensdag 27 maart 2019 om 12:36
beighton score geeft een eerste indicatiehondenmens schreef: ↑27-03-2019 12:30Ik heb een vermoeden dat ik hypermobiel ben. Het is nooit onderzocht. Maar heel mijn leven ben ik fysiek al minder sterk. Vooral met dingen tillen en sjouwen. Gauw spierpijn en kan dan ook mijn evenwicht verliezen als iets te zwaar is. Toen ik in de kleuterklas moeite met knippen had ging mijn moeder met mij naar de huisarts. Ik miste de kracht in mijn handen. De huisarts kon mijn vingers zo helemaal naar achteren buigen. Ik ben van oorsprong Aziatisch en volgens hem konden Nederlandse kinderen dat niet. Hij zei gelijk: "Nee daar gaat zij nooit veel kracht mee kunnen zetten. Hij noemde het woord hypermobiel niet. Maar ik heb gelezen het bij Aziatische mensen meer voorkomt. Vroeger was ik best lenig.
Nu wat minder dan vroeger en mijn gewrichten knakken ook snel. Vooral in mijn benen en in mijn nek. Soms ook in mijn rug. Het is niet dat ik constant spierpijn heb. Maar vooral met dingen waar kracht bij komt kijken heb ik problemen. Zoals met een zware kar lopen (die gaat steeds scheef). Iets hard aanduwen doet gauw zeer aan mijn vingers. Terwijl een ander dat in 1 beweging doet. Ik moet er wel bij zeggen dat ik klein en tenger gebouwd ben. Dat zal ook meespelen. Als iemand me een stevige hand geeft heb ik inderdaad ook het gevoel dat hij fijngeknepen wordt.
als je op plaatjes googlet, zie je mooi de voorbeelden
woensdag 27 maart 2019 om 12:43
Juist bij kinderen komt het vaak nog niet naar boven. Omdat die rennen, bomen klimmen etc. Pas als je gaat studeren, veel binnen zit, achter je bureau etc. Nemen spieren af en klachten toe
woensdag 27 maart 2019 om 12:45
Ik ga voor mezelf naar de sportschool, roeien, crosstrainer voor conditie. Dit is niet zo belastend voor het lichaam als dat je gaat hardlopen bijv. Zwemmen werkt bij mij niet, krijg ik juist meer klachten. Het is dus voor jezelf kijken wat fijn is.Selien schreef: ↑27-03-2019 12:20Oh 2 jaar?? hm misschien moet ik ook wat geduld hebben... ik wil misschien teveel te snel. Nala2013 mag ik vragen hoe je dit dan weer opbouwt?
Ik weet soms ook niet waar ik goed aan doe (naast de oefeningen van de fysio doen).
Vind jij het nu niet extra zwaar met een kleintje? het houdt mij nu nml wel tegen om er weer voor te gaan.
Voor de krachttraining heb ik een trainingschema met de fysio opgebouwd. Iedere dag buikspier en rugoefeningen en krachtoefeningen voor in de sportschool. Als ik merk dat het te makkelijk gaat maak ik weer een afspraak en kijken we wat we nog meer kunnen doen.
Heb hele zware bekkeninstabiliteit gehad en nu na een jaar na de bevalling kan ik pas echt weer gaan trainen nadat ik ander werk had gevonden waar ik lichamelijk meer rust had.
Het is zwaar met een kleintje maar probeer 2x in de week minimaal te sporten. Merk je dat het sporten te zwaar is. Neem een extra dagje rust en start weer opnieuw alleen dan lichter en minder lang. Het is echt een balans vinden omdat je snel te ver wilt gaan met trainen. Goed naar je lichaam luisteren. Op tijd rust nemen, maar wel genoeg beweging blijven houden.
Ik had op een gegeven moment een moment (voor de zwangerschap) dat ik besefte dat mijn lichaam beter reageerde.
En dat was heel simpel, door te hurken even met wat dingen bezig zijn en zonder problemen omhoog komen.
Besefte me ineens dat het veel gemakkelijker ging. Kreeg daarna meer energie en kon veel meer aan.
Maar het blijft altijd wel lastig. Raak sneller vermoeid dan anderen en sommige dingen moet ik gewoon echt niet doen. Gelukkig heb ik lieve vrienden die mijn grens tegenwoordig goed kennen en daar dus ook rekening mee houden maar ook weten wanneer ze dingen kunnen gaan doen zonder mij en dat ik prima kan meekijken.
woensdag 27 maart 2019 om 12:47
Ah ok. Nouja, bij mijn zoontje is er volgens mij extra naar gekeken ivm zijn vroeggeboorte of ivm zijn stuitligging. Hij moet in ieder geval stevige schoenen dragen. Ik was er lange tijd vanuit gegaan dat hij er overheen zou groeien, maar dat hoeft dus niet zo te zijn.
Wat we er momenteel van merken is dat hij snel struikelt of valt. Hij vindt ook alles snel pijn doen; is dat toevallig ook een kenmerk van hypermobiliteit, of gewoon van een dramaqueen?
woensdag 27 maart 2019 om 13:13
Hypermobiliteit kan zeker pijn geven. Bij mij voelt het als groeipijnen. Kan een periode erg veel zijn en zo zijn er weer weken dat ik nergens last van heb. Soms kan het kleinste klusje de meeste pijn geven.Morgenstond_ schreef: ↑27-03-2019 12:47Ah ok. Nouja, bij mijn zoontje is er volgens mij extra naar gekeken ivm zijn vroeggeboorte of ivm zijn stuitligging. Hij moet in ieder geval stevige schoenen dragen. Ik was er lange tijd vanuit gegaan dat hij er overheen zou groeien, maar dat hoeft dus niet zo te zijn.
Wat we er momenteel van merken is dat hij snel struikelt of valt. Hij vindt ook alles snel pijn doen; is dat toevallig ook een kenmerk van hypermobiliteit, of gewoon van een dramaqueen?
woensdag 27 maart 2019 om 13:19
Hier hetzelfde.
Ik heb ook meer last als het slecht weer is. Regen/kou/wind.
Ik heb er echt baat bij als het lente en zomer word. Warmere temperaturen.
woensdag 27 maart 2019 om 13:51
Kou doet zeer inderdaadKwebbeltje91 schreef: ↑27-03-2019 13:19Hier hetzelfde.
Ik heb ook meer last als het slecht weer is. Regen/kou/wind.
Ik heb er echt baat bij als het lente en zomer word. Warmere temperaturen.
woensdag 27 maart 2019 om 15:15
Ik meld me, ik ben ook hypermobiel.
Vooral heel erg last van mijn bicepspieren. Kan er niks mee op het moment. Heb al spuiten erin gehad. Werkt voor even maar daarna weer net zo'n pijn. Ik kan overigens ook allemaal rare dingen. Duimen uit de komt, al mijn vingers 90 graden naar achter buigen, duim naar de pols, etc etc. Enige wat ik niet kan is vooroverbuigen met mijn handen plat op de grond en je benen recht. Ik kan dat overigens wel met de vingertoppen.
Vooral heel erg last van mijn bicepspieren. Kan er niks mee op het moment. Heb al spuiten erin gehad. Werkt voor even maar daarna weer net zo'n pijn. Ik kan overigens ook allemaal rare dingen. Duimen uit de komt, al mijn vingers 90 graden naar achter buigen, duim naar de pols, etc etc. Enige wat ik niet kan is vooroverbuigen met mijn handen plat op de grond en je benen recht. Ik kan dat overigens wel met de vingertoppen.
woensdag 27 maart 2019 om 15:53
Mijn dochter is ook hypermobiel. Vnl in haar rug. Ze heeft veel therapie gehad, maar de meeste fysiotherapeuten gingen mee in het feit dat ze pijn had en zeiden dan dat ze die oefening maar even niet meer moest doen. Totdat ze de juiste therapeut vond (in het ziekenhuis) die daar maling aan had en haar krachttraining liet doen ondanks de pijn. Na een half jaar, veel spierpijn en elke week 2 keer krachttraining waren haar spieren sterk genoeg om alles op te vangen. Van de hele dag liggen is ze nu na 2 jaar in staat fulltime te werken. Wel sport ze trouw 2 keer per week.
"Boring conversation anyway"
woensdag 27 maart 2019 om 21:20
BriannaF dat is dan echt een enorme vooruitgang zeg voor je dochter. Heeft ze nu dan ook geen of weinig spierpijn meer? Fijn dat ze het 'gewone' leven dan weer kan oppakken.
Morgenstond: mijn dochter valt ook vaak en lijkt pijn ook intenser te beleven dan mijn andere dochter. Ze zit ook heel snel onder de blauwe plekken.
Nala2013: bedankt voor je reactie! ik moet mezelf denk ik veel meer tijd gaan geven.
Herkent iemand ook het instabiele gevoel met lopen? Ik heb vaak als ik opsta dat ik enorm zwalk. Ik weet dat ik bekkeninstabiliteit heb maar gek genoeg heb ik daar toen oefeningen voor gehad die eerst leken te werken maar nu minder...Na een paar meter gaat het dan wel beter maar echt goed recht lopen lukt me niet. Sorry voor de steeds " herkennen jullie dit" vragen maar ik ben nog zoekende in hoe die hypermobiliteit zich bij mij uit en vraag me vaak af of dit er nou bij hoort? Ik heb het eerste jaar (bijna heel 2018) ook niet echt kunnen geloven dat mijn klachten echt daarvan kwamen (vond het zo extreem) en ben toen ook nog bij een neuroloog geweest ivm het zwalken, spiertrekkingen en spiertrillingen. Hier kwam toen (gelukkig) ook niks uit dus ik ben me nu meer ah verdiepen in hms.
Iemand ook angstig geweest door de klachten?
Morgenstond: mijn dochter valt ook vaak en lijkt pijn ook intenser te beleven dan mijn andere dochter. Ze zit ook heel snel onder de blauwe plekken.
Nala2013: bedankt voor je reactie! ik moet mezelf denk ik veel meer tijd gaan geven.
Herkent iemand ook het instabiele gevoel met lopen? Ik heb vaak als ik opsta dat ik enorm zwalk. Ik weet dat ik bekkeninstabiliteit heb maar gek genoeg heb ik daar toen oefeningen voor gehad die eerst leken te werken maar nu minder...Na een paar meter gaat het dan wel beter maar echt goed recht lopen lukt me niet. Sorry voor de steeds " herkennen jullie dit" vragen maar ik ben nog zoekende in hoe die hypermobiliteit zich bij mij uit en vraag me vaak af of dit er nou bij hoort? Ik heb het eerste jaar (bijna heel 2018) ook niet echt kunnen geloven dat mijn klachten echt daarvan kwamen (vond het zo extreem) en ben toen ook nog bij een neuroloog geweest ivm het zwalken, spiertrekkingen en spiertrillingen. Hier kwam toen (gelukkig) ook niks uit dus ik ben me nu meer ah verdiepen in hms.
Iemand ook angstig geweest door de klachten?
woensdag 27 maart 2019 om 22:13
Nee ik had juist jarenlang frustraties omdat verschillende (huis)artsen mijn klachten weg lachten. Het zat tussen mijn oren, of het kwam omdat ik gewoon wat langer ben.
Ik dacht steeds meer: Het is iets anders. Maar ik kreeg het niet goed uitgelegd.
En eindelijk, toen ik naar de reumatoloog ging, werd ik gehoord. Alles viel op zijn plek. Nadat ik de officiële diagnose had, voelde ik me enorm opgelucht. Het had een naam, ik was niet gek.
Ik heb wel zwakke enkels trouwens. Klap heel makkelijk dubbel.
Ik dacht steeds meer: Het is iets anders. Maar ik kreeg het niet goed uitgelegd.
En eindelijk, toen ik naar de reumatoloog ging, werd ik gehoord. Alles viel op zijn plek. Nadat ik de officiële diagnose had, voelde ik me enorm opgelucht. Het had een naam, ik was niet gek.
Ik heb wel zwakke enkels trouwens. Klap heel makkelijk dubbel.
donderdag 28 maart 2019 om 09:00
donderdag 28 maart 2019 om 10:27
Mijn dochter en ik hebben net dat testje gedaan. Ik had 7, zij 8. Opmerkelijk dat geen een van de vele fysiotherapeuten die ik heb bezocht dat ooit als oorzaak heeft genoemd van mijn klachten. In plaats daarvan lieten ze me twee keer per week komen, en hebben daardoor flink hun omzet gespekt. Er is ooit een sportarts geweest die wel opmerkte dat ik ‘wel losjes’ in elkaar zat. Ik heb eigenlijk het meeste last van nek en schouders. Altijd wel pijn, maar steeds op andere plekken. Mijn dochter klaagt vooral over haar knieën. Ik heb al pijn in mijn knieën sinds mijn 10e dus ik heb haar vast voorbereid dat dat nooit meer weg gaat. Gelukkig hebben we geen last van uit de kom schietende gewrichten.
donderdag 28 maart 2019 om 10:31
Wat ik wel opmerkelijk vind is dat het buigen van duim naar pols en je pink naar achter al een meetpunt is. Dat gaat zo makkelijk en pijnloos dat ik er nooit bij stil heb gestaan dat dat niet ‘normaal’ is. Mijn oudste kan dat niet. Ook niet overstrekken van knieën ellebogen, waarvan ik dus altijd dacht dat zij bovenmatig inflexibel was.
donderdag 28 maart 2019 om 13:10
Ik doe de testjes ook moeiteloos en iedereen vroeger om mij heen ook. Maar ja, ik kom uit de zwemsport, waar zo'n beetje iedereen hypermobiel is (is bijna een voorwaarde om goed te kunnen zwemmen). Zelf heb ik gelukkig nergens last van. Ik denk dat het wel belangrijk is om te weten dat hypermobiliteit voor problemen kan zorgen, maar dat dat niet hoeft. Veel mensen zijn gewoon klachtenvrij.
Qua sport is zwemmen (wel echt banentrekken en meters maken) een prima sport. Spierpijn bij sporten is in zekere mate positief, dat betekent dat je spieren sterker worden. Maar in hoeverre spierpijn normaal is, is niet te beoordelen vanaf hier.
Qua sport is zwemmen (wel echt banentrekken en meters maken) een prima sport. Spierpijn bij sporten is in zekere mate positief, dat betekent dat je spieren sterker worden. Maar in hoeverre spierpijn normaal is, is niet te beoordelen vanaf hier.
