toxic vriendschap?
maandag 8 april 2019 om 23:05
*disclaimer* dit is misschien iets te veel middelbare school gezeur, maar Ik zit met een probleem waar ik graag een buitenstaanders perspectief op zou willen. Namelijk, volgends mij zit ik in een ‘toxic’ vriendschap.
Even het complete verhaal, aan het begin van het schooljaar kwam ik in de klas met een paar meisjes en jongens, op het eerste gezicht leken ze allemaal heel aardig en gezellig en werden we hele goede vrienden, we deden alles samen. Dit was voor een paar maanden zo en toen kreeg ik ruzie met een jongen uit de groep. ( het ging over dat, ik met geheel iemand anders had gezoend en hij dat blijkbaar geen goed idee vond en zich toen heel afstandelijk en lullig begon te gedragen ) ik was niet boos, maar had geen zin in dat soort onzin, en heb dat tegen hem gezegd. Nou, dat waardeerde hij helemaal niet. Op een gegeven moment merkten ik dat de meisjes uit ‘de groep’ zich anders begonnen te gedragen, mij niet bij dingen betrekken etc. En na een tijdje begonnen ook de jongens mij te negeren.
Nu een paar maanden na het incident met de jongen, en geen een van mijn vrienden praat meer met me. De jongens zeggen gewoon niks, en de meisjes praten over me achter m’n rug om. Dat vertelde een andere vriendin, die zei dat ze me ‘uitkotste’.
Ik ben altijd een vrolijk en optimistisch iemand geweest maar ik werd heel erg somber doordat ik me heel erg alleen en waardeloos voelde. ‘Niemand wou me’ dacht ik. Ik ben heel erg slecht in confrontatie en heb dat dus ook niet gedaan.
Maar zo gaat het niet meer verder, ik heb geen zin meer om in een vriendschap te zitten waarvan ik niet eens zeker weet of het wel een vriendschap is. Want vrienden horen eerlijk tegen elkaar te zijn, elkaar te motiveren, en NIET elkaar rot te laten voelen. Toch?
Dus lijkt dit me toxic. En ik wil er heel graag uit maar ik vind het heel moeilijk. Want we hebben zo veel leuke herinneringen ik vind het heel erg jammer om er een punt achter te zetten.
Ook zit ik bij ze in de klas en wil ik niet een vervelende sfeer creëren. Bovendien heb ik het gevoel dat als ik nu ‘wegloop’ ik zelf ook een slechte vriendin ben.
En ik heb heel veel moeite met het verleden loslaten, maar ben tegelijkertijd bang dat als ik dat niet doe ik nog somberder ga worden. Ik wil ook niet dat ze vervelende dingen over me zeggen, en ik ben bang dat dat wel gaat gebeuren als ik ze confronteer.
Wat moet ik doen? Is dit inderdaad een ‘toxic’ vriendschap? En zoja, hoe moet ik er een punt achterzetten?
Even het complete verhaal, aan het begin van het schooljaar kwam ik in de klas met een paar meisjes en jongens, op het eerste gezicht leken ze allemaal heel aardig en gezellig en werden we hele goede vrienden, we deden alles samen. Dit was voor een paar maanden zo en toen kreeg ik ruzie met een jongen uit de groep. ( het ging over dat, ik met geheel iemand anders had gezoend en hij dat blijkbaar geen goed idee vond en zich toen heel afstandelijk en lullig begon te gedragen ) ik was niet boos, maar had geen zin in dat soort onzin, en heb dat tegen hem gezegd. Nou, dat waardeerde hij helemaal niet. Op een gegeven moment merkten ik dat de meisjes uit ‘de groep’ zich anders begonnen te gedragen, mij niet bij dingen betrekken etc. En na een tijdje begonnen ook de jongens mij te negeren.
Nu een paar maanden na het incident met de jongen, en geen een van mijn vrienden praat meer met me. De jongens zeggen gewoon niks, en de meisjes praten over me achter m’n rug om. Dat vertelde een andere vriendin, die zei dat ze me ‘uitkotste’.
Ik ben altijd een vrolijk en optimistisch iemand geweest maar ik werd heel erg somber doordat ik me heel erg alleen en waardeloos voelde. ‘Niemand wou me’ dacht ik. Ik ben heel erg slecht in confrontatie en heb dat dus ook niet gedaan.
Maar zo gaat het niet meer verder, ik heb geen zin meer om in een vriendschap te zitten waarvan ik niet eens zeker weet of het wel een vriendschap is. Want vrienden horen eerlijk tegen elkaar te zijn, elkaar te motiveren, en NIET elkaar rot te laten voelen. Toch?
Dus lijkt dit me toxic. En ik wil er heel graag uit maar ik vind het heel moeilijk. Want we hebben zo veel leuke herinneringen ik vind het heel erg jammer om er een punt achter te zetten.
Ook zit ik bij ze in de klas en wil ik niet een vervelende sfeer creëren. Bovendien heb ik het gevoel dat als ik nu ‘wegloop’ ik zelf ook een slechte vriendin ben.
En ik heb heel veel moeite met het verleden loslaten, maar ben tegelijkertijd bang dat als ik dat niet doe ik nog somberder ga worden. Ik wil ook niet dat ze vervelende dingen over me zeggen, en ik ben bang dat dat wel gaat gebeuren als ik ze confronteer.
Wat moet ik doen? Is dit inderdaad een ‘toxic’ vriendschap? En zoja, hoe moet ik er een punt achterzetten?
maandag 8 april 2019 om 23:56
Dit klinkt niet heel leuk in ieder geval, en dat lijkt me het belangrijkste toch? Je hebt leuke herinneringen met deze vrienden, maar nu bewegen ze zich een andere kant op, gedragen zich onaardig en achterbaks naar jou toe. Jij mag daar op reageren die je afstand te nemen, dan ben je geen 'slechte vriendin', dan kies je gewoon voor jezelf eigen geluk. Het klinkt zo cliché, maar er zullen we andere leuke mensen in je leven komen, je hoeft je hier niet aan vast te klampen. Begin desnoods met een nieuwe hobby of ga op een clubje om wat nieuwe mensen te ontmoeten buiten school. Sterkte, dat is een rotgevoel!
dinsdag 9 april 2019 om 05:14
Ik denk dat de rest al een punt heeft gezet achter de vriendschap met jou.
Blijf er niet achteraan hobbelen, mensen die roddelen kwaad over je spreken zijn geen vrienden.
En die jongen die ff wil bepalen met wie jij wel of niet mag zoenen: jij hebt al een vader, je hebt geen 2e nodig. Wat een gek! Om over engerd zijn maar te zwijgen.
Blijf er niet achteraan hobbelen, mensen die roddelen kwaad over je spreken zijn geen vrienden.
En die jongen die ff wil bepalen met wie jij wel of niet mag zoenen: jij hebt al een vader, je hebt geen 2e nodig. Wat een gek! Om over engerd zijn maar te zwijgen.
machutookunbietjemeerzijn wijzigde dit bericht op 09-04-2019 05:15
Reden: Typo
Reden: Typo
0.75% gewijzigd
Nope
dinsdag 9 april 2019 om 07:50
dinsdag 9 april 2019 om 11:28
Wat vervelend voor je.
Misschien zou het helpen als ze jouw kant van het verhaal hoorden? Wie weet welke versie er nu de ronde doet. Heb je al eens gepraat met hen over wat er aan de hand is? Ik lees dat je niet houdt van confrontaties en dat snap ik. Ik ben ook zo, maar je kan ook een gesprek aangaan zonder aan te vallen. Je kan zeggen dat je voelt dat er anders naar jou wordt gekeken, dat je dat niet begrijpt en vragen hoe dat komt.
Dat gezegd zijnde, je bent zeker niet verplicht om de situatie op te helderen: zij lijken ook weinig tot geen moeite te doen om jou te horen, dat zou je van echte vrienden toch wel verwachten. En wat een vreemde reactie van die ene jongen. Misschien was hij jaloers? Het is zeker niet zijn plaats om kritiek op jou te geven omdat je met een jongen hebt gezoend.
Dat gezegd zijnde, je bent zeker niet verplicht om de situatie op te helderen: zij lijken ook weinig tot geen moeite te doen om jou te horen, dat zou je van echte vrienden toch wel verwachten. En wat een vreemde reactie van die ene jongen. Misschien was hij jaloers? Het is zeker niet zijn plaats om kritiek op jou te geven omdat je met een jongen hebt gezoend.
artricks wijzigde dit bericht op 09-04-2019 11:31
Reden: Structuur
Reden: Structuur
13.63% gewijzigd
Antoine de Saint-Exupéry: "Toutes les grandes personnes ont d'abord été des enfants (mais peu d'entre elles s'en souviennent)."
