Relaties
alle pijlers
Nasleep van relatie met narcist.. Ervaringen? Nieuw!
woensdag 12 maart 2008 om 12:31
Hallo,
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
Ik hoop dat ik via deze weg ervaringen kan delen over het hoe weer verder gaan na een relatie met een narcist.
Mijn verhaal in het kort:
Ik heb bijna een jaar lang een aan/uit relatie gehad met mijn ex waarvan ik dus denk dat hij een narcistische persoonlijkheid heeft.
Inmiddels heb ik wel het gevoel echt klaar met hem te zijn, maar toch merk ik dat ik er nog elke dag mee bezig ben. Het lijkt wel alsof hij een bepaalde macht over me heeft, waar ik niet onderuit kan. En ik snap dat niet van mezelf! Ik zie mezelf toch wel als een redelijk intelligente, verstandige vrouw, maar in zijn buurt verandert dat volkomen. Ik heb het gevoel dat ik stilsta nu, ik kom zo niet verder en vergooi mijn tijd.
Mijn vrienden wil ik hier ook niet meer mee lastig vallen, want die horen me al een jaar lang klagen, en zien me net zo hard weer terugrennen wanneer het hem uitkomt.
Hij heeft me zo ontzettend veel pijn gedaan en mijn zelfbeeld in gruzelementen geslagen...
Zijn er hier vrouwen die hier ervaring mee hebben? En hoe zijn jullie losgekomen? Wie kan me helpen de knop om te zetten?
Alvast heel erg bedankt!
Hoppetee
maandag 23 maart 2009 om 14:02
quote:4wheelsand1heart schreef op 23 maart 2009 @ 12:55:
Muis, die fases die je noemt herken ik ook. En nog steeds gaat hij té vaak per dag door mijn hoofd. En ook ik weet niet of ik de verleiding kan weerstaan als hij voor m'n deur zou staan.
Same here
Maar ik vind ook dat dat dingen zijn die je jezelf niet hoeft aan te rekenen als dat gebeurt. Want er is zoveel tijd, maar voornamelijk energie in gaan zitten in die persoon, dat het bijna aangeleerd gedrag is om je met hem bezig te houden.
Dat hij nog dagelijks in mijn hoofd zit, kan ik niet heel veel aan veranderen.
Is bij mij ook zo. Maar afleiding zoeken, in de vorm van lezen/forummen/Photoshoppen/werk/op visite gaan helpt wel. Heb het dit weekend 100% volgehouden om geen contact op te nemen. Met pijn & moeite, maar het is me wel gelukt.
Maar om contact op te nemen vind ik een keus. Noem het uit dwang, verslaving of gemeende interesse, maar je hoéft het niet te doen.
Dat klopt. Het gíng ook goed, tótdat ik dus hoorde dat 'ie een chickie had.
En geen contact (ook niet via via) betekent dat je niet weet hoe het met hem gaat. En niet weten hoe het met hem gaat, betekende in het begin grote onzekerheid bij mezelf, maar uiteindelijk merk ik dat het me rust geeft.
Want zodra ik zou weten dat hij een nieuw vriendinnetje zou hebben, krijg ik dezelfde symptomen als MM, en wil ik vechten voor mijn eer, vechten om het bewijs te vinden dat het met mij meer heeft voorgesteld dan met die nieuwe.
Tja, en dat weet ML dus ook wel. Vandaar dat 'ie zo "vriendelijk" was om mij te laten weten dat 'ie een chickie had. En daarna mijn telefoonnummer aan dat chickie te geven, zodat die mij ook nog eens ging bellen. Afijn, ik heb nu haar nummer en ze staat op de blocklist, overigens staat daar inmiddels dat halve naargeestige dorp van ML op. (Lees: z'n zuipgenootjes)
Als ik niet had geweten dat 'ie een neukertje had, was het vele malen gemakkelijker geweest voor me.
Nu weet ik niks meer van hem en dat is wel zo rustig. Het daagt me niet uit om te vechten en weer in de shit te belanden.
Hoop dat je inmiddels een nieuw nummer hebt dat hij niet weet, dat had ik ook beter kunnen hebben.. Maar ja, mijn nummer is bekend bij de KvK enzo (eigen bedrijf, zakennummer) dus heeft weinig zin.
Maar daarvoor heb ik wel moeten doorzetten en écht alle contact hebben moeten verbreken.
Muis, die fases die je noemt herken ik ook. En nog steeds gaat hij té vaak per dag door mijn hoofd. En ook ik weet niet of ik de verleiding kan weerstaan als hij voor m'n deur zou staan.
Same here
Maar ik vind ook dat dat dingen zijn die je jezelf niet hoeft aan te rekenen als dat gebeurt. Want er is zoveel tijd, maar voornamelijk energie in gaan zitten in die persoon, dat het bijna aangeleerd gedrag is om je met hem bezig te houden.
Dat hij nog dagelijks in mijn hoofd zit, kan ik niet heel veel aan veranderen.
Is bij mij ook zo. Maar afleiding zoeken, in de vorm van lezen/forummen/Photoshoppen/werk/op visite gaan helpt wel. Heb het dit weekend 100% volgehouden om geen contact op te nemen. Met pijn & moeite, maar het is me wel gelukt.
Maar om contact op te nemen vind ik een keus. Noem het uit dwang, verslaving of gemeende interesse, maar je hoéft het niet te doen.
Dat klopt. Het gíng ook goed, tótdat ik dus hoorde dat 'ie een chickie had.
En geen contact (ook niet via via) betekent dat je niet weet hoe het met hem gaat. En niet weten hoe het met hem gaat, betekende in het begin grote onzekerheid bij mezelf, maar uiteindelijk merk ik dat het me rust geeft.
Want zodra ik zou weten dat hij een nieuw vriendinnetje zou hebben, krijg ik dezelfde symptomen als MM, en wil ik vechten voor mijn eer, vechten om het bewijs te vinden dat het met mij meer heeft voorgesteld dan met die nieuwe.
Tja, en dat weet ML dus ook wel. Vandaar dat 'ie zo "vriendelijk" was om mij te laten weten dat 'ie een chickie had. En daarna mijn telefoonnummer aan dat chickie te geven, zodat die mij ook nog eens ging bellen. Afijn, ik heb nu haar nummer en ze staat op de blocklist, overigens staat daar inmiddels dat halve naargeestige dorp van ML op. (Lees: z'n zuipgenootjes)
Als ik niet had geweten dat 'ie een neukertje had, was het vele malen gemakkelijker geweest voor me.
Nu weet ik niks meer van hem en dat is wel zo rustig. Het daagt me niet uit om te vechten en weer in de shit te belanden.
Hoop dat je inmiddels een nieuw nummer hebt dat hij niet weet, dat had ik ook beter kunnen hebben.. Maar ja, mijn nummer is bekend bij de KvK enzo (eigen bedrijf, zakennummer) dus heeft weinig zin.
Maar daarvoor heb ik wel moeten doorzetten en écht alle contact hebben moeten verbreken.
maandag 23 maart 2009 om 19:55
quote:Muis66 schreef op 23 maart 2009 @ 13:31:
Ik heb dat heel rigoreus gedaan door mevrouw N2 in te lichten. Dat zal daar niet met open armen verwelkomd zijn. Maar daarmee sloot ik wel alles af. Ik kwam maar niet van die vent af, we bleven elkaar aantrekken, zien, mailen etc. Nu zie ik hem hooguit 1 keer per jaar en kan ik zelfs dan met een megagrote boog om hem heen lopen.....
Ik heb hem er ooit wel mee gedreigd, dat ik alle foto's en filmpjes van ons samen aan zijn ex zou opsturen als hij nog één keer contact met me zou opnemen. Hij werd echt pissig toen ik dat zei. Het was bedoeld als waarschuwing om geen contact meer met me op te nemen, maar het heeft niet gewerkt omdat ik het voor haar eigenlijk heel erg sneu vind. Stel dat hij bij haar terug is, dan heeft ze iemand die ze nooit meer kan vertrouwen en die liever seks heeft met een ander dan met haar. Moet je dan trots wezen op je vent? Ik denk dat ze al 'straf' genoeg heeft door altijd op haar hoede te moeten zijn, elke minuut dat hij later thuis is of de telefoon even niet opneemt... Daar hoeft ze mijn doodsteek niet voor te hebben.
En hem heb ik er toch niet mee.
Ik heb dat heel rigoreus gedaan door mevrouw N2 in te lichten. Dat zal daar niet met open armen verwelkomd zijn. Maar daarmee sloot ik wel alles af. Ik kwam maar niet van die vent af, we bleven elkaar aantrekken, zien, mailen etc. Nu zie ik hem hooguit 1 keer per jaar en kan ik zelfs dan met een megagrote boog om hem heen lopen.....
Ik heb hem er ooit wel mee gedreigd, dat ik alle foto's en filmpjes van ons samen aan zijn ex zou opsturen als hij nog één keer contact met me zou opnemen. Hij werd echt pissig toen ik dat zei. Het was bedoeld als waarschuwing om geen contact meer met me op te nemen, maar het heeft niet gewerkt omdat ik het voor haar eigenlijk heel erg sneu vind. Stel dat hij bij haar terug is, dan heeft ze iemand die ze nooit meer kan vertrouwen en die liever seks heeft met een ander dan met haar. Moet je dan trots wezen op je vent? Ik denk dat ze al 'straf' genoeg heeft door altijd op haar hoede te moeten zijn, elke minuut dat hij later thuis is of de telefoon even niet opneemt... Daar hoeft ze mijn doodsteek niet voor te hebben.
En hem heb ik er toch niet mee.
maandag 23 maart 2009 om 20:07
quote:mastermind schreef op 23 maart 2009 @ 14:02:
Dat klopt. Het gíng ook goed, tótdat ik dus hoorde dat 'ie een chickie had.
Als ik niet had geweten dat 'ie een neukertje had, was het vele malen gemakkelijker geweest voor me.
En juist dan is het zó belangrijk om geen contact op te nemen.
Toen ik vorig jaar (november geloof ik) zijn beste vriend belde en te horen kreeg dat hij bij zijn ex was, stortte aan de ene kant mijn wereld in en tegelijkertijd was er aan de andere kant opluchting. Het is heel moeilijk te omschrijven wat ik toen en nu nog voelde, maar het maakt me écht niet uit dat hij bij zijn ex is. Het stelt me zelfs gerust.
Zij is niet beter, mooier, geiler of intelligenter dan ik, en hij zal nog vaak aan me denken en naar me verlangen. Maar ík wilde en wil van hem af. En dat kan als hij bij haar is en blijft.
Daarbij stelt het me ook gerust dat hij niet alleen is en niet in zijn eentje wegkwijnt door mijn schuld, zo groot is mijn ego ook weer niet dat ik daarvan zou genieten.
Al mis ik zijn lijf en aandacht soms echt nog wel.... het is goed zo.
Dat klopt. Het gíng ook goed, tótdat ik dus hoorde dat 'ie een chickie had.
Als ik niet had geweten dat 'ie een neukertje had, was het vele malen gemakkelijker geweest voor me.
En juist dan is het zó belangrijk om geen contact op te nemen.
Toen ik vorig jaar (november geloof ik) zijn beste vriend belde en te horen kreeg dat hij bij zijn ex was, stortte aan de ene kant mijn wereld in en tegelijkertijd was er aan de andere kant opluchting. Het is heel moeilijk te omschrijven wat ik toen en nu nog voelde, maar het maakt me écht niet uit dat hij bij zijn ex is. Het stelt me zelfs gerust.
Zij is niet beter, mooier, geiler of intelligenter dan ik, en hij zal nog vaak aan me denken en naar me verlangen. Maar ík wilde en wil van hem af. En dat kan als hij bij haar is en blijft.
Daarbij stelt het me ook gerust dat hij niet alleen is en niet in zijn eentje wegkwijnt door mijn schuld, zo groot is mijn ego ook weer niet dat ik daarvan zou genieten.
Al mis ik zijn lijf en aandacht soms echt nog wel.... het is goed zo.
maandag 23 maart 2009 om 21:52
quote:4wheelsand1heart schreef op 23 maart 2009 @ 19:55:
[...]
Ik heb hem er ooit wel mee gedreigd, dat ik alle foto's en filmpjes van ons samen aan zijn ex zou opsturen als hij nog één keer contact met me zou opnemen. Hij werd echt pissig toen ik dat zei. Het was bedoeld als waarschuwing om geen contact meer met me op te nemen, maar het heeft niet gewerkt omdat ik het voor haar eigenlijk heel erg sneu vind. Stel dat hij bij haar terug is, dan heeft ze iemand die ze nooit meer kan vertrouwen en die liever seks heeft met een ander dan met haar. Moet je dan trots wezen op je vent? Ik denk dat ze al 'straf' genoeg heeft door altijd op haar hoede te moeten zijn, elke minuut dat hij later thuis is of de telefoon even niet opneemt... Daar hoeft ze mijn doodsteek niet voor te hebben.
En hem heb ik er toch niet mee.Ik had hem er wel mee. Maar ik heb niet foto's ofzo gezonden, het was meer dat ik het opbiechtte, omdat ik zijn houding niet meer kon waarderen. De vrouw heeft een bepaalde afwijking, waarbij zaken als een SOA etc funest kunnen zijn. Hij hangt hem echt overal onbeschermd in (behalve bij mij - ik eiste condoom) en vond dat onaanvaardbaar.
[...]
Ik heb hem er ooit wel mee gedreigd, dat ik alle foto's en filmpjes van ons samen aan zijn ex zou opsturen als hij nog één keer contact met me zou opnemen. Hij werd echt pissig toen ik dat zei. Het was bedoeld als waarschuwing om geen contact meer met me op te nemen, maar het heeft niet gewerkt omdat ik het voor haar eigenlijk heel erg sneu vind. Stel dat hij bij haar terug is, dan heeft ze iemand die ze nooit meer kan vertrouwen en die liever seks heeft met een ander dan met haar. Moet je dan trots wezen op je vent? Ik denk dat ze al 'straf' genoeg heeft door altijd op haar hoede te moeten zijn, elke minuut dat hij later thuis is of de telefoon even niet opneemt... Daar hoeft ze mijn doodsteek niet voor te hebben.
En hem heb ik er toch niet mee.Ik had hem er wel mee. Maar ik heb niet foto's ofzo gezonden, het was meer dat ik het opbiechtte, omdat ik zijn houding niet meer kon waarderen. De vrouw heeft een bepaalde afwijking, waarbij zaken als een SOA etc funest kunnen zijn. Hij hangt hem echt overal onbeschermd in (behalve bij mij - ik eiste condoom) en vond dat onaanvaardbaar.
dinsdag 24 maart 2009 om 11:33
Hey dames!
Even en update van mijn kant.... Ik ben er ook nog LANG niet blijkt. Ik heb me al niet aan mijn eigen afspraak kunnen houden om pas over vier maanden weer contact te hebben. Ik heb ex alweer gezien, we hebben héél veel gepraat. En uiteindelijk heb ik maar besloten dat we elkaar wel eens in de zoveel weken gaan zien en af en toe bellen. Misschien helemaal verkeerd, maar ik trek het echt niet op een andere manier. Ik ben er blijkbaar niet klaar voor.
Wel gek allemaal. Ik heb nog een date gehad tussendoor en die zag mij helemaal zitten... maarja, ik hém niet. Heb het wel een kans gegeven, maar ik kán het gewoon niet. Het is waarschijnlijk ook allemaal veel te snel achter elkaar, maar als ik echt hotel de botel verliefd was geweest, had het zomaar gekund denk ik.
Ergens voelt het goed, voor mezelf dat ik ex weer zie, aan de andere kant voel ik me schuldig naar familie en vrienden toe dat ik toch weer overstag ben gegaan, terwijl zij me zo veel steunen. Weet ook echt niet welke kant dit op gaat, maar ik ben ook moe van mezelf geworden om daar over na te denken en te piekeren. Ik kom er toch niet uit...
Wat het in mijn geval ook erg moeilijk maakt, is dat mijn ex echt geen klootzak is. Hij bedriegt me niet, hij is bloed-eerlijk. Hij zou me nooit opzettelijk pijn doen. Was het een overduidelijke klootzak, dan had dat de zaak een stuk makkelijker gemaakt...
Even en update van mijn kant.... Ik ben er ook nog LANG niet blijkt. Ik heb me al niet aan mijn eigen afspraak kunnen houden om pas over vier maanden weer contact te hebben. Ik heb ex alweer gezien, we hebben héél veel gepraat. En uiteindelijk heb ik maar besloten dat we elkaar wel eens in de zoveel weken gaan zien en af en toe bellen. Misschien helemaal verkeerd, maar ik trek het echt niet op een andere manier. Ik ben er blijkbaar niet klaar voor.
Wel gek allemaal. Ik heb nog een date gehad tussendoor en die zag mij helemaal zitten... maarja, ik hém niet. Heb het wel een kans gegeven, maar ik kán het gewoon niet. Het is waarschijnlijk ook allemaal veel te snel achter elkaar, maar als ik echt hotel de botel verliefd was geweest, had het zomaar gekund denk ik.
Ergens voelt het goed, voor mezelf dat ik ex weer zie, aan de andere kant voel ik me schuldig naar familie en vrienden toe dat ik toch weer overstag ben gegaan, terwijl zij me zo veel steunen. Weet ook echt niet welke kant dit op gaat, maar ik ben ook moe van mezelf geworden om daar over na te denken en te piekeren. Ik kom er toch niet uit...
Wat het in mijn geval ook erg moeilijk maakt, is dat mijn ex echt geen klootzak is. Hij bedriegt me niet, hij is bloed-eerlijk. Hij zou me nooit opzettelijk pijn doen. Was het een overduidelijke klootzak, dan had dat de zaak een stuk makkelijker gemaakt...
dinsdag 24 maart 2009 om 11:57
quote:Valesca C schreef op 24 maart 2009 @ 11:33:
Wat het in mijn geval ook erg moeilijk maakt, is dat mijn ex echt geen klootzak is. Hij bedriegt me niet, hij is bloed-eerlijk. Hij zou me nooit opzettelijk pijn doen. Was het een overduidelijke klootzak, dan had dat de zaak een stuk makkelijker gemaakt...
Pinokkio is in mijn geval niet bloed-eerlijk, maar zijn leugentjes zijn wel van dien aard dat er mee te leven valt (of ben ik de realiteit uit het oog verloren?) . Maar met zijn narcistische karaktertrekken kan ik niet leven.
Hoe geldt dat voor jou? Ik ken jouw verhaal eigenlijk niet, en weet dus ook niet hoe het was, maar denk je dat je deze manier je de rest van je leven gelukkig zal maken?
Wat het in mijn geval ook erg moeilijk maakt, is dat mijn ex echt geen klootzak is. Hij bedriegt me niet, hij is bloed-eerlijk. Hij zou me nooit opzettelijk pijn doen. Was het een overduidelijke klootzak, dan had dat de zaak een stuk makkelijker gemaakt...
Pinokkio is in mijn geval niet bloed-eerlijk, maar zijn leugentjes zijn wel van dien aard dat er mee te leven valt (of ben ik de realiteit uit het oog verloren?) . Maar met zijn narcistische karaktertrekken kan ik niet leven.
Hoe geldt dat voor jou? Ik ken jouw verhaal eigenlijk niet, en weet dus ook niet hoe het was, maar denk je dat je deze manier je de rest van je leven gelukkig zal maken?
dinsdag 24 maart 2009 om 12:56
4wheels, Of ik hier de rest van mijn leven gelukkig van kan worden, geen idee. Ik twijfel daar heel erg over. Ik ben sowieso niet zo'n huisje-boompje-beestje type, ben erg gesteld op mijn vrijheid en gun dat de ander ook. Ik heb ook de neiging om behoorlijk symbiotische trekken te vertonen als ik teveel samen ben met een partner, dus ik heb inmiddels al geaccepteerd dat ik maar beter niet kan samenwonen met een man. Misschien is het een paardemiddel of ontloop ik nu 'het probleem', maar ik heb het uitvoerig met mijn ex gehad over vrijheid in een relatie, elkaar 'los laten' en toch samen zijn. We lijken heel erg op elkaar wat dat betreft en kunnen elkaar dus ook goed begrijpen. We hebben er 8 jaar over gedaan om tot dit punt te komen en als ik heel eerlijk ben, is onze relatie als stukken volwassener geworden.
Wel is mijn ex manisch depressief en dat is geen kattenpis natuurlijk. Maar er valt wel mee te leven. Qua karakter en levensinstelling passen we ontzettend goed bij elkaar en is de aantrekkingskracht enorm. Toch betrap ik mezelf er wel eens op dat ik nieuwsgierig ben naar hoe het met een andere man zou kúnnen zijn. Of ik daar ook gelukkig van zou worden. Die kans wil ik mezelf eigenlijk ook wel geven, maar om dat te doen zal ik ex echt helemaal los moeten laten en dat maakt me doodsbenauwd. Ik ben ergens bang een hele grote fout te maken.
Wel is mijn ex manisch depressief en dat is geen kattenpis natuurlijk. Maar er valt wel mee te leven. Qua karakter en levensinstelling passen we ontzettend goed bij elkaar en is de aantrekkingskracht enorm. Toch betrap ik mezelf er wel eens op dat ik nieuwsgierig ben naar hoe het met een andere man zou kúnnen zijn. Of ik daar ook gelukkig van zou worden. Die kans wil ik mezelf eigenlijk ook wel geven, maar om dat te doen zal ik ex echt helemaal los moeten laten en dat maakt me doodsbenauwd. Ik ben ergens bang een hele grote fout te maken.
dinsdag 24 maart 2009 om 19:31
sinds gisteren is mijn jongste dochter bij een psychologe. Ook zij blijkt behoorlijk last te hebben van een post traumatisch stressyndroom, veel flashbacks, veel vraagtekens en twijfels, veel schuldgevoelens. Het doet me enorm verdriet, maar het feit dat ze het nu onder ogen moet zien, zal hopelijk oplossing bieden. De gesprekken vallen haar zwaar, maar luchten achteraf ook op. Tot nu toe zat ze bijna dagelijks op mijn schoot te huilen. Ik wens haar toe dat ze de weg vindt om er mee om te gaan.
Het verdriet om haar, en ook om haar zus, die het gelukkig steeds beter doet, het besef dat ik dit heb laten gebeuren, doet enorm pijn. En dat gecombineerd met het idee, dat hun vader alleen hun spaargeld wil, en geen cent alimentatie wil betalen, doet zoooo pijn. Hij trekt alleen aan geld, ik probeer te werken aan hun welzijn. Hoe kun je kinderen zó negeren, alsof ze niet van je zijn, terwijl ze ook nog eens zo vreselijk in de knoei zitten, omdat ze al jaren gekleineerd, genegeerd en bedreigd zijn. Naast die psychische mishandeling moesten ze ook de fysieke mishandeling van zichzelf, hun zus of mij mee maken. Volgens mij maak ik kennis met narcisme in een de meest pure vorm. Daar ging dit forum toch over?
Het verdriet om haar, en ook om haar zus, die het gelukkig steeds beter doet, het besef dat ik dit heb laten gebeuren, doet enorm pijn. En dat gecombineerd met het idee, dat hun vader alleen hun spaargeld wil, en geen cent alimentatie wil betalen, doet zoooo pijn. Hij trekt alleen aan geld, ik probeer te werken aan hun welzijn. Hoe kun je kinderen zó negeren, alsof ze niet van je zijn, terwijl ze ook nog eens zo vreselijk in de knoei zitten, omdat ze al jaren gekleineerd, genegeerd en bedreigd zijn. Naast die psychische mishandeling moesten ze ook de fysieke mishandeling van zichzelf, hun zus of mij mee maken. Volgens mij maak ik kennis met narcisme in een de meest pure vorm. Daar ging dit forum toch over?
dinsdag 24 maart 2009 om 21:34
Lieve eindelijk, wat kan een schuldgevoel zwaar wegen he? Je dochters hebben veel te verwerken, net als jij. De tijd kun je niet terugdraaien. Uiteindelijk heb je de moed gevonden om te breken met deze man. De nasleep is enorm zwaar, ik lees het tussen de regels door.
Je doet het goed, lieve eindelijk. Er komt een moment dat dat ook dit geschiedenis wordt.
En ja, volgens mij heb jij te maken met een pure narcist. Mocht je ooit het boek ter hand nemen, het monsterverbond... je zal er veel in herkennen.
Goed van je dochter dat ze hulp wil aanvaarden. Dat ze de moed heeft om door alle shit heen te werken. Net als jij zullen je dochters hier sterker uitkomen. Ze zien aan jou nu dat het nooit te laat is om voor jezelf te kiezen. Jij bent hun voorbeeld. Samen staan jullie sterk.
Je doet het goed, lieve eindelijk. Er komt een moment dat dat ook dit geschiedenis wordt.
En ja, volgens mij heb jij te maken met een pure narcist. Mocht je ooit het boek ter hand nemen, het monsterverbond... je zal er veel in herkennen.
Goed van je dochter dat ze hulp wil aanvaarden. Dat ze de moed heeft om door alle shit heen te werken. Net als jij zullen je dochters hier sterker uitkomen. Ze zien aan jou nu dat het nooit te laat is om voor jezelf te kiezen. Jij bent hun voorbeeld. Samen staan jullie sterk.
woensdag 25 maart 2009 om 21:06
Even binnenvallen op m'n overwinning (op mezelf) te delen! Weet niet of iemand het zich kan herinneren, maar ik heb hier ooit verteld dat ik lekker struisvogelig ab-so-luut geen HIV-test durfde te doen. Ik heb het gedaan!!!!!!!!!!!! En ik heb geen hiv!!!
Maar mèn wat was dat eng. Was zooo ontzettend bang dat ML me had opgezadeld met iets waar ik m'n leven lang de fysieke gevolgen van zou ondervinden, wat ook toekomstige relaties zou belemmeren, het (onterechte) stigma dat je krijgt, etc etc.
Ben in m'n uppie gegaan, was zo nerveus dat ik er zowat in blééf, maar wat 'ie me ook gegeven heeft, het is in ieder geval geen hiv!
En deze angst vergeet ik niet snel meer... Zal het strookje met de uitslag bewaren, als goede reminder voor het moment dat ML weer op de stoep mag staan. Deze angst wil ik nooit, maar dan ook NOOIT, meer meemaken!
(En stiekem ben ik nu best trots op mezelf!)
Maar mèn wat was dat eng. Was zooo ontzettend bang dat ML me had opgezadeld met iets waar ik m'n leven lang de fysieke gevolgen van zou ondervinden, wat ook toekomstige relaties zou belemmeren, het (onterechte) stigma dat je krijgt, etc etc.
Ben in m'n uppie gegaan, was zo nerveus dat ik er zowat in blééf, maar wat 'ie me ook gegeven heeft, het is in ieder geval geen hiv!
En deze angst vergeet ik niet snel meer... Zal het strookje met de uitslag bewaren, als goede reminder voor het moment dat ML weer op de stoep mag staan. Deze angst wil ik nooit, maar dan ook NOOIT, meer meemaken!
(En stiekem ben ik nu best trots op mezelf!)
woensdag 25 maart 2009 om 21:55
Goed zo MM. Weet nog dat ik hem na N2 liet doen. God wat was N2 woedend. Hij hing hem godverdorie overal in, wilde onbeschermd 'want condooms vond meneer niks' maar toen ik zei dat ik hem wilde, gewoon omdat ik na N1 wilde weten hoe en wat en juist uit bescherming mezelf wilde testen, bescherming van mezelf en hem - N2 - kreeg ik van alles naar mijn hoofd. Terwijl mijn minnaars op 1 hand te tellen zijn. Goed, zegt niets, hoeft maar 1 foute jongen tussen te zitten, maar toch...gewoon het idee dat hij mij voor slet uitmaakte, maar hem ondertussen graag overal inhing, inclusief ondergetekende 'slet'.
woensdag 25 maart 2009 om 21:56
quote:eindelijk schreef op 24 maart 2009 @ 19:31:
En dat gecombineerd met het idee, dat hun vader alleen hun spaargeld wil, en geen cent alimentatie wil betalen, doet zoooo pijn. Hij trekt alleen aan geld, ik probeer te werken aan hun welzijn.Eindelijk, mijn ex roofde de hele spaarrekening van Muizelientje leeg om de scheiding te financieren. Ik wens hem veel succes bij het moment dat hij dat mag uitleggen aan zijn kind...ooit.
En dat gecombineerd met het idee, dat hun vader alleen hun spaargeld wil, en geen cent alimentatie wil betalen, doet zoooo pijn. Hij trekt alleen aan geld, ik probeer te werken aan hun welzijn.Eindelijk, mijn ex roofde de hele spaarrekening van Muizelientje leeg om de scheiding te financieren. Ik wens hem veel succes bij het moment dat hij dat mag uitleggen aan zijn kind...ooit.
woensdag 25 maart 2009 om 22:00
@Muis: die N2
Ze zijn ook allemaal hetzelfde ook hè, dat narcistisch gewormte. Echt. ML vindt condooms ook 10x niks ("doet afbreuk aan het vrijen"), is je-weet-wel-kater dus hoeft ook niet te gebruiken om geen zwangerschappen te veroorzaken, neukt het halve land af maar toen ik een keer over een hiv-test begon was het dat ík blijkbaar met de eerste de beste hoerenloper het bed in dook (Nou ja, achteraf gezien klopt dat wel: ik deed "het" tenslotte met ML )
Oh, en ML kon never nooit hiv oplopen, want hij viel niet op 'aidstiepjes'. Dat je het maar even weet. Goh, blijkbaar staan er streepjescodes op mensen met hiv ofzo. Toch maar beter checken in het vervolg...
Ze zijn ook allemaal hetzelfde ook hè, dat narcistisch gewormte. Echt. ML vindt condooms ook 10x niks ("doet afbreuk aan het vrijen"), is je-weet-wel-kater dus hoeft ook niet te gebruiken om geen zwangerschappen te veroorzaken, neukt het halve land af maar toen ik een keer over een hiv-test begon was het dat ík blijkbaar met de eerste de beste hoerenloper het bed in dook (Nou ja, achteraf gezien klopt dat wel: ik deed "het" tenslotte met ML )
Oh, en ML kon never nooit hiv oplopen, want hij viel niet op 'aidstiepjes'. Dat je het maar even weet. Goh, blijkbaar staan er streepjescodes op mensen met hiv ofzo. Toch maar beter checken in het vervolg...
donderdag 26 maart 2009 om 13:22
Zo MM, dat zal inderdaad een hele opluchting zijn! Goed van je en ben blij voor je!
Hoe gaat 'ie verder?
Ik voel me tien keer beter, nu ik weer (intiem) contact heb met ex, ook al besef ik dat het waarschijnlijk allemaal zachte heelmeesters, stinkende wonden verhaal aan het worden is... Het doet me gewoon goed dat hij me wil en dat hij zich weer open stelt naar me. Alleen daardoor kan ik me juist weer makkelijker terug trekken en me op mezelf richten. Als ik van hem hoor dat hij het prima naar zijn zin heeft in zijn eentje en van alles onderneemt, dan zoek ik hem juist op en wil ik bevestiging dat hij me nog steeds nodig heeft. Krankzinnig wordt ik van dit cirkeltje waar ik me in bevind. Ik besef hoe het werkt, maar als ik alle contact verbreek, verdwijnt mijn ratio onder een berg (oude) emoties en ben ik echt een ongeleid projectiel. Ik weet dat ik daar uiteindelijk doorheen zal moeten. Maar ik trek dat echt niet alleen en zit echt ongeduldig te 'wachten' tot ik met mijn nieuwe therapie mag beginnen, in de hoop dat die me er doorheen gaat helpen en me 'wakker' houdt.
Ergens hoop ik ook verschrikkelijk verliefd te worden op een ander, zodat alles in één klap over is... Maarja, dat is natuurlijk ook een paardenmiddel en waarschijnlijk ook niet helemaal gezond (wel leuk )
Ik had al een crush op iemand, maar die blijkt al bezet te zijn... helaas. En ik wordt al bijna nooit verliefd, dus ik was helemaal verbaasd dat het nog kon. Ben ook aan het daten geweest, maar ik krijg al de kriebels als een man me te lang in de ogen kijkt en me leuk begint te vinden. O, God, wanneer kom ik nou eens af van dat idiote aantrekken-afstoten spelletje??
Hoe gaat 'ie verder?
Ik voel me tien keer beter, nu ik weer (intiem) contact heb met ex, ook al besef ik dat het waarschijnlijk allemaal zachte heelmeesters, stinkende wonden verhaal aan het worden is... Het doet me gewoon goed dat hij me wil en dat hij zich weer open stelt naar me. Alleen daardoor kan ik me juist weer makkelijker terug trekken en me op mezelf richten. Als ik van hem hoor dat hij het prima naar zijn zin heeft in zijn eentje en van alles onderneemt, dan zoek ik hem juist op en wil ik bevestiging dat hij me nog steeds nodig heeft. Krankzinnig wordt ik van dit cirkeltje waar ik me in bevind. Ik besef hoe het werkt, maar als ik alle contact verbreek, verdwijnt mijn ratio onder een berg (oude) emoties en ben ik echt een ongeleid projectiel. Ik weet dat ik daar uiteindelijk doorheen zal moeten. Maar ik trek dat echt niet alleen en zit echt ongeduldig te 'wachten' tot ik met mijn nieuwe therapie mag beginnen, in de hoop dat die me er doorheen gaat helpen en me 'wakker' houdt.
Ergens hoop ik ook verschrikkelijk verliefd te worden op een ander, zodat alles in één klap over is... Maarja, dat is natuurlijk ook een paardenmiddel en waarschijnlijk ook niet helemaal gezond (wel leuk )
Ik had al een crush op iemand, maar die blijkt al bezet te zijn... helaas. En ik wordt al bijna nooit verliefd, dus ik was helemaal verbaasd dat het nog kon. Ben ook aan het daten geweest, maar ik krijg al de kriebels als een man me te lang in de ogen kijkt en me leuk begint te vinden. O, God, wanneer kom ik nou eens af van dat idiote aantrekken-afstoten spelletje??
donderdag 26 maart 2009 om 18:15
Yasmijn, ik heb het mailtje nogmaals naar je gestuurd. Hoop dat je je adres niet veranderd hebt?
@vales, ja... ik begrijp wat je bedoelt. En gelukkig weet je voor jezelf ook dat je jezelf aardig voor de gek houdt. Er komt een moment dat je wèl sterk genoeg bent. En kijk niet verbaasd op als het maar even goed gaat en je dan dubbel zo hard 'gestraft' wordt. Je zal het nodig hebben om op deze manier te gaan ontdekken dat je echt beter af bent zonder hem.
Ik ben superenthousiast over het boek Monsterverbond. Wat een herkenning, maar vooral, wat goed om te lezen wat de achtergrond is van zowel mannen als vrouwen die in deze relaties terecht komen en waarom juist bepaalde types elkaar aantrekken. Het sterkt mij in elk geval enorm in mijn proces mijn valkuilen te herkennen.
Wanneer begint je therapie ook alweer?
@mm: gefeliciteerd meid! Een hele opluchting. Ik ga volgende maand. Moest 6 maanden wachten van de huisarts. Zeg, moet je zo'n test zelf betalen?
@vales, ja... ik begrijp wat je bedoelt. En gelukkig weet je voor jezelf ook dat je jezelf aardig voor de gek houdt. Er komt een moment dat je wèl sterk genoeg bent. En kijk niet verbaasd op als het maar even goed gaat en je dan dubbel zo hard 'gestraft' wordt. Je zal het nodig hebben om op deze manier te gaan ontdekken dat je echt beter af bent zonder hem.
Ik ben superenthousiast over het boek Monsterverbond. Wat een herkenning, maar vooral, wat goed om te lezen wat de achtergrond is van zowel mannen als vrouwen die in deze relaties terecht komen en waarom juist bepaalde types elkaar aantrekken. Het sterkt mij in elk geval enorm in mijn proces mijn valkuilen te herkennen.
Wanneer begint je therapie ook alweer?
@mm: gefeliciteerd meid! Een hele opluchting. Ik ga volgende maand. Moest 6 maanden wachten van de huisarts. Zeg, moet je zo'n test zelf betalen?
donderdag 26 maart 2009 om 20:50
vrijdag 27 maart 2009 om 16:57
quote:Muis66 schreef op 26 maart 2009 @ 19:27:
[...]
Nee, is gratis, althans, bij mij wel. Anoniem via de GGD laten doen, word je alleen met voornaam en 06 nr geregistreerd. Na een week word je al gebeld.
Al????
Pfff ik had die onzekerheid nooit een week volgehouden!
Ben naar een ziekenhuis geweest waar ze sneltesten doen, het kost € 30,= maar dan heb je in 20 minuten de uitslag.
[...]
Nee, is gratis, althans, bij mij wel. Anoniem via de GGD laten doen, word je alleen met voornaam en 06 nr geregistreerd. Na een week word je al gebeld.
Al????
Pfff ik had die onzekerheid nooit een week volgehouden!
Ben naar een ziekenhuis geweest waar ze sneltesten doen, het kost € 30,= maar dan heb je in 20 minuten de uitslag.
vrijdag 27 maart 2009 om 19:31
