Kinderen
alle pijlers
Peutertopic
dinsdag 6 februari 2018 om 18:53
Na het babytopic en het dreumestopic..
Tijd voor de eigenwijze peuters!
Ik ben twee en ik zeg nee
Ik ben drie en ik wil het nie
Kom maar door met alle vragen, ervaringen, frustraties en vooral ook trotse verhalen over de leeftijdsfase waarin onze kleine ukjes ineens uitgroeien richting slimme, nieuwsgierige kleuters!
Tijd voor de eigenwijze peuters!
Ik ben twee en ik zeg nee
Ik ben drie en ik wil het nie
Kom maar door met alle vragen, ervaringen, frustraties en vooral ook trotse verhalen over de leeftijdsfase waarin onze kleine ukjes ineens uitgroeien richting slimme, nieuwsgierige kleuters!
donderdag 16 mei 2019 om 13:48
Oh vergis je niet Glitter, zoveel heeft puk niet in te brengen. Eten, kleding, waar we heen gaan, etc. bepalen wij. Maar peuter mag best wel eens iets kleins kiezen, vaak geef ik hem dan de keuze tussen twee; dus wil je op de loopfiets of je loopauto? Maar zoals iedere peuter heeft die van ons een duidelijke mening en dat zit hem nu dwars denk ik. Vanochtend verkondigde ie dat ie met de kiepwagen wilde spelen, dus ik zeg, ga je gang kind. En vervolgens stort ie ter aarde 
donderdag 16 mei 2019 om 13:53
Envelop schreef: ↑16-05-2019 13:45Ik vind het juist wel goed om dochter (beperkt) keuzes te geven, ik zie ook dat ze trots is wanneer ze haar eigen kleding heeft uitgezocht en haar boterham beter eet wanneer ze haar beleg zelf uitzoekt. Ik bied wel vaak twee opties aan dus deze broek of deze broek. Als ze tussen alles in haar kast mag kiezen duurt het echt veeeeel te lang.
Ik heb het wel geprobeerd maar dat was altijd dit:
- Je mag kiezen tussen 1 en 2
+ Ik kies 2.
- Top, 2. Dan gaan we nu 2 doen.
+ Neeeeeeeeeeeeeee! Ik wil 1!
- Hè? Oké wil je 1 of 2?
+ 2.
- Nou dan komt hier 2.
+ Baaaaaaah ik wil 2 niet ik wil 2 niet!
- Nou dan 1?
+ Neheheheheeeee (huilen) ik wil 1..
- oké dan.. hier is 1.
+ janken..
Dus ik zet nu gewoon zijn bord en glas neer en zeg eetsmakelijk. En dan eet ie het op
donderdag 16 mei 2019 om 13:55
lola-lily schreef: ↑16-05-2019 13:48Oh vergis je niet Glitter, zoveel heeft puk niet in te brengen. Eten, kleding, waar we heen gaan, etc. bepalen wij. Maar peuter mag best wel eens iets kleins kiezen, vaak geef ik hem dan de keuze tussen twee; dus wil je op de loopfiets of je loopauto? Maar zoals iedere peuter heeft die van ons een duidelijke mening en dat zit hem nu dwars denk ik. Vanochtend verkondigde ie dat ie met de kiepwagen wilde spelen, dus ik zeg, ga je gang kind. En vervolgens stort ie ter aarde
donderdag 16 mei 2019 om 14:39
Heel herkenbaar. Erg grappig hoe peuters dat zo universeel doen. En tegelijk kan het ook zo frustrerend zijn...
Hier ook soms dagen dat niets goed lijkt te zijn, ik word nu soms zelfs gebeten of geslagen. Dan zeg ik wel meteen dat het niet mag, en ben ook begonnen met peuter op de gang zetten. Nu nog samen naar de gang, even uitleggen dat het niet OK is om te bijten / slaan / smijten en dan weer samen terug. Meestal is dat voldoende. Maar dat zoeken naar grenzen is zeker herkenbaar!
Andere dagen is hij zijn vrolijke, knuffelige en lieve zelf
.Grappig momentje van gisteren: ik wil hem 's ochtends een t-shirtje aantrekken, hij roept: 'wasjien'! Oftewel die moet in de was
(shirt kwam gewoon schoon uit de kast). Ander shirt laten uitzoeken, peuter tevreden. Bij jullie ook al af en toe strijd bij aankleden?
happiness = reality - expectations
donderdag 16 mei 2019 om 14:57
Onze peuter kan zich niet uitkleden. Dat heeft ie een paar keer gekund maar dat was als ie zicht op zijn badje had. Hij doet wel eens een poging en zijn jas met rits lukt wel. Maar zijn T-shirt uittrekken wordt elke keer boos schreeuwen terwijl hij kwaad door de ruimte rent met zijn armen omhoog en shirt voor zijn gezicht. Zijn broek trekt ie alleen aan de voorkant naar beneden. Hij krijgt het niet over zijn billen.
Als peuter tegenstribbelt dan loop ik weg. Als ie zich dan afvraagt waarom zeg ik ‘dat ik hem aankleed als ie meewerkt’ en hij weet dat we pas wat gaan doen als hij zijn kleren aan heeft en werkt daarna weer mee.
Als peuter tegenstribbelt dan loop ik weg. Als ie zich dan afvraagt waarom zeg ik ‘dat ik hem aankleed als ie meewerkt’ en hij weet dat we pas wat gaan doen als hij zijn kleren aan heeft en werkt daarna weer mee.
donderdag 16 mei 2019 om 15:05
PapaGlitterCupcake schreef: ↑16-05-2019 14:49Vraag tussendoor: voor vaderdag ben ik bezig met een cadeau (bijvoorbeeld een tekst op een mok) en twijfel tussen:
Deze mok is van Willem
Deze mok is van Papa
Wat zouden jullie doen?
donderdag 16 mei 2019 om 15:07
Als ik wil dat hij zijn kleren uit doet, dan lukt het vaak nog niet. Als hij ze echt uitwil omdat hij boos is daarentegenGlitterCupcake schreef: ↑16-05-2019 14:57Onze peuter kan zich niet uitkleden. Dat heeft ie een paar keer gekund maar dat was als ie zicht op zijn badje had. Hij doet wel eens een poging en zijn jas met rits lukt wel. Maar zijn T-shirt uittrekken wordt elke keer boos schreeuwen terwijl hij kwaad door de ruimte rent met zijn armen omhoog en shirt voor zijn gezicht. Zijn broek trekt ie alleen aan de voorkant naar beneden. Hij krijgt het niet over zijn billen.
Als peuter tegenstribbelt dan loop ik weg. Als ie zich dan afvraagt waarom zeg ik ‘dat ik hem aankleed als ie meewerkt’ en hij weet dat we pas wat gaan doen als hij zijn kleren aan heeft en werkt daarna weer mee.
. Maar gelukkig hebben we 3 cars shirts die eigenlijk altijd goed zijn.
donderdag 16 mei 2019 om 15:46
Ik zou ook papa doen omdat het voor vaderdag is.
Dochter kan niet haar shirt zelf aantrekken, maar wel haar sokken en broek. Met haar romper komt ze ook een heel eind. Het is nu ook zo ver dat ze eigenlijk nooit een broek aan wil, dus het grootste deel van de tijd loopt ze met blote benen.
Mijn man was laatst met haar bij zijn ouders op visite en toen heeft het twee volwassenen een kwartier gekost om haar broek weer bij haar aan te trekken
Dochter kan niet haar shirt zelf aantrekken, maar wel haar sokken en broek. Met haar romper komt ze ook een heel eind. Het is nu ook zo ver dat ze eigenlijk nooit een broek aan wil, dus het grootste deel van de tijd loopt ze met blote benen.
Mijn man was laatst met haar bij zijn ouders op visite en toen heeft het twee volwassenen een kwartier gekost om haar broek weer bij haar aan te trekken
donderdag 16 mei 2019 om 15:47
Mijn peuter mag wel veel zelf kiezen trouwens. Afhankelijk van de keuze krijgt hij mogelijkheden of niet. Soms mag hij uit al z'n kleding kiezen en loopt hij er naar mijn idee belachelijk bij en soms kiest hij alleen de sokken. Als we weggaan mag hij kiezen of hij op z'n loopfiets, step of fiets met zijwieltjes gaan. Hij kiest ook regelmatig wat we gaan doen. Mij maken sommige dingen niet uit en als hij voorkeur heeft mag hij kiezen. Van sommige dingen weten we al wat hij zal kiezen (bijvoorbeeld broodbeleg) en dat vragen we nu niet meer bij ontbijt.
donderdag 16 mei 2019 om 16:33
Ik zou kiezen voor papa. Zou ik ook leuker vinden, de mama versie dan.
Zoon heeft soms een hele duidelijke mening, zonder dat ik hem een keus gaf.
Vanmorgen wilde ik hem zijn schoenen aan doen, maar hij zei: wil geen schoenen aan. Een paar keer.
Dus ik vroeg hem, wil je dan je sandalen aan?
Ja dus.
Als ik toch die schoenen had geprobeerd, was dat drama geworden en sandalen ging nu prima.
Keuzes geven gaat eigenlijk altijd wel goed, het geeft hem denk een gevoel van eigen regie en kan het dus (vaak) ook goed vinden met zijn keuzes. Maar ik maak de keus ook vaak niet te groot.
Uitkleden kan zoon nog niet echt, sokken lukt wel. Broek soms.
Shirtjes doe ik uit over zijn hoofd, maar ik merk wel dat het bij sommige shirtjes best wel krap is. Dacht altijd dat het aan het shirtje lag, maar misschien heeft hij wel een groot hoofd haha.
Kusjes geven, mag hij altijd. Ik hou van knuffels en kusjes! Maar zal het dan ook nooit bij vreemden doen.
Ik zou het ook niet fijn vinden als hij dat zomaar bij iedereen op straat doet en dit ook aangeven. Kusjes/knuffels zijn voor die en die. Handkusjes vind ik een mooie tussenoplossing!
Zoon heeft soms een hele duidelijke mening, zonder dat ik hem een keus gaf.
Vanmorgen wilde ik hem zijn schoenen aan doen, maar hij zei: wil geen schoenen aan. Een paar keer.
Dus ik vroeg hem, wil je dan je sandalen aan?
Ja dus.
Als ik toch die schoenen had geprobeerd, was dat drama geworden en sandalen ging nu prima.
Keuzes geven gaat eigenlijk altijd wel goed, het geeft hem denk een gevoel van eigen regie en kan het dus (vaak) ook goed vinden met zijn keuzes. Maar ik maak de keus ook vaak niet te groot.
Uitkleden kan zoon nog niet echt, sokken lukt wel. Broek soms.
Shirtjes doe ik uit over zijn hoofd, maar ik merk wel dat het bij sommige shirtjes best wel krap is. Dacht altijd dat het aan het shirtje lag, maar misschien heeft hij wel een groot hoofd haha.
Kusjes geven, mag hij altijd. Ik hou van knuffels en kusjes! Maar zal het dan ook nooit bij vreemden doen.
Ik zou het ook niet fijn vinden als hij dat zomaar bij iedereen op straat doet en dit ook aangeven. Kusjes/knuffels zijn voor die en die. Handkusjes vind ik een mooie tussenoplossing!
donderdag 16 mei 2019 om 16:38
Ik geef dochter ook keuzes als het mij niet uitmaakt wat ze kiest. Bijvoorbeeld de kleur van haar beker of vouwblaadje. Soms geef ik haar de keuze tussen verschillende kledingstukken, maar alleen als ik weet dat haar favoriete shirt niet net in de was zit (=recept voor drama).
Bij vreemde mensen is ze heel verlegen, dus ze zal nooit zomaar iemand een kus of knuffel willen geven. De opa's en oma's dwingen nog wel eens een kus af terwijl ze dat eigenlijk niet wil, maar ik weet niet zo goed hoe ik daarop kan reageren. Misschien moet ik het gewoon benoemen.
Bij vreemde mensen is ze heel verlegen, dus ze zal nooit zomaar iemand een kus of knuffel willen geven. De opa's en oma's dwingen nog wel eens een kus af terwijl ze dat eigenlijk niet wil, maar ik weet niet zo goed hoe ik daarop kan reageren. Misschien moet ik het gewoon benoemen.
donderdag 16 mei 2019 om 16:42
Dat laatste is hier ook idd en vind dat best irritant. Ik zeg dan gewoon dat dat niet hoeft en ze ook gewoon kan zwaaien/box/handje/doei zeggen.fiona2018 schreef: ↑16-05-2019 16:38Ik geef dochter ook keuzes als het mij niet uitmaakt wat ze kiest. Bijvoorbeeld de kleur van haar beker of vouwblaadje. Soms geef ik haar de keuze tussen verschillende kledingstukken, maar alleen als ik weet dat haar favoriete shirt niet net in de was zit (=recept voor drama).
Bij vreemde mensen is ze heel verlegen, dus ze zal nooit zomaar iemand een kus of knuffel willen geven. De opa's en oma's dwingen nog wel eens een kus af terwijl ze dat eigenlijk niet wil, maar ik weet niet zo goed hoe ik daarop kan reageren. Misschien moet ik het gewoon benoemen.
donderdag 16 mei 2019 om 16:44
donderdag 16 mei 2019 om 16:50
Bij ons ging ‘keuze’ ook zoals bij Glitter, dus nu kies ik weer en presenteer het als een feit en peuter is blij. Kijken hoe lang we dat volhouden.
Verlegenheid of niet-willen-kussen/knuffelen merk ik vaak al vroegtijdig bij de kinderen en dan roep ik alvast het gezelschap in dat “we zwaaien want er zijn zoveel mensen” of ik roep “hallo allemaal”, stal de kinderen aan de keukentafel en maak zelf een rondje. Zoiets in ieder geval en de kinderen hoeven dan niet verplichte handjes/kusjes/knuffels te doen. Opdringerige mensen zeg ik ook gewoon keihard dat kind dat niet wil en desnoods schuif ik kind achter mn rug. Ik vond dat verplichte gedoe vroeger vreselijk en wil dat de kinderen niet aandoen. Bijna altijd ‘ontdooien’ de kinderen kort daarna al wel en schuifelen vanzelf tussen de mensen door en geven kusjes en high fives.
Verlegenheid of niet-willen-kussen/knuffelen merk ik vaak al vroegtijdig bij de kinderen en dan roep ik alvast het gezelschap in dat “we zwaaien want er zijn zoveel mensen” of ik roep “hallo allemaal”, stal de kinderen aan de keukentafel en maak zelf een rondje. Zoiets in ieder geval en de kinderen hoeven dan niet verplichte handjes/kusjes/knuffels te doen. Opdringerige mensen zeg ik ook gewoon keihard dat kind dat niet wil en desnoods schuif ik kind achter mn rug. Ik vond dat verplichte gedoe vroeger vreselijk en wil dat de kinderen niet aandoen. Bijna altijd ‘ontdooien’ de kinderen kort daarna al wel en schuifelen vanzelf tussen de mensen door en geven kusjes en high fives.
donderdag 16 mei 2019 om 17:00
Oh dit doe ik ook niet hoor. Ik feliciteer mensen die jarig zijn op een manier waarop ik ze normaal ook begroet. Soms is dat een kus, soms een hand. Maar de 20 tantes die in een kringetje op diezelfde verjaardag zitten, daar zwaai ik alleen naar. Ik haat dat Nederlandse 'gefeliciteerd, gefeliciteerd, gefeliciteerd' terwijl je elkaar niet eens kentMorgenstond_ schreef: ↑16-05-2019 16:53Ik vind het verplichte gedoe nog steeds vreselijk en zal op mijn verjaardag op mijn werk gewoon verkondigen dat ik geen 3 zoenen hoef. Anderen feliciteer ik ook waar mogelijk met alleen een hand. Dus misschien lijkt peuter gewoon op mij
donderdag 16 mei 2019 om 17:24
Peuter leer ik hier dat je vreemden een handje, of highfive geeft, geen kusjes. Vindt zelf kusjes van, anderen dan mn eigen kindjes, ook niet heel fijn eerlijk gezegd. Vooral de oma's dwingen die kusjes hier ook af. Bij oudste vond ik dat ook altijd lastig, maar die zegt nu zelf inmiddels 'bah oma, je weet dat ik niet van kussen hou, maar wel van knuffelen'. Peuter praat dat nu na....'bah kussjjj niet niet, wel puffel'. Bij oudste zei ik rond peuterleeftijd wel: als je niet wilt kussen hoeft dat niet, maar doei zeggen en zwaaien, of doei zeggen en een knuffel geven, moet wel. Zo leren ze in mijn ogen dat je beleefd kunt zijn, binnen je eigen grens.
donderdag 16 mei 2019 om 19:03
Ik zou er wat van zeggen als peuter niet gekust of geknuffeld wil worden.
Als je niet laat zien dat je dat mag weigeren te knuffelen of kussen, dan durven ze het straks niet weigeren als iemand er kwade bedoelingen mee heeft.
Als je laat zien dat je peuter het zélfs mag weigeren bij oma of mama dan durven ze het straks misschien ook te weigeren bij die leuke vrijwilliger van het buurtcentrum, jolige oom, toffe leraar of strenge hockeycoach.
Als je niet laat zien dat je dat mag weigeren te knuffelen of kussen, dan durven ze het straks niet weigeren als iemand er kwade bedoelingen mee heeft.
Als je laat zien dat je peuter het zélfs mag weigeren bij oma of mama dan durven ze het straks misschien ook te weigeren bij die leuke vrijwilliger van het buurtcentrum, jolige oom, toffe leraar of strenge hockeycoach.
donderdag 16 mei 2019 om 19:55
Ik ben ook groot tegenstander van verplichte kussen en knuffels, dochter zegt ook wel eens "nee" tegen oma of opa en dat is dan goed. Vooral mijn schoonmoeder vind dat heel jammer en kan nog wel gaan drammen maar dan zeg ik tegen dochter dat ze altijd zelf mag kiezen wie ze wel en geen kus mag geven. Maar ja... nu wil ze dat dus soms wel bij vreemden denk dat ik de handkus er maar in houd.
Wij zijn zelf overigens ook niet heel erg van het kussen en knuffelen, denk dat het echt een fase van dochter is. Op het kdv had ze vorige week haar vriendin geen kus/knuffel gegeven bij het afscheid omdat ze verschoond werd op het moment dat we gingen en ik er vanuit ging dat even zwaaien wel voldoende was. Dat hebben we geweten, het weekend heeft ze volgens mij wel 10x gezegd "naam kind, kus..." Vandaag dus maar een dikke kus/knuffel laten geven bij het afscheid en toen moest de halve groep eraan geloven. Vind het dan ook wel weer heel schattig
denk dat ik de handkus er maar in houd.Wij zijn zelf overigens ook niet heel erg van het kussen en knuffelen, denk dat het echt een fase van dochter is. Op het kdv had ze vorige week haar vriendin geen kus/knuffel gegeven bij het afscheid omdat ze verschoond werd op het moment dat we gingen en ik er vanuit ging dat even zwaaien wel voldoende was. Dat hebben we geweten, het weekend heeft ze volgens mij wel 10x gezegd "naam kind, kus..." Vandaag dus maar een dikke kus/knuffel laten geven bij het afscheid en toen moest de halve groep eraan geloven. Vind het dan ook wel weer heel schattig
