Relaties
alle pijlers
Hoe moet ik nu verder?
woensdag 5 juni 2019 om 12:34
Hallo iedereen.
Ik ga proberen uit te leggen waar ik mee zit en hoop dat jullie mij tips/advies kunnen geven o.i.d.,
Sinds een jaartje ben ik met een jongen, maar hij heeft al zo'n 2 of 3 jaar een vriendin. Dit begon allemaal onschuldig, gewoon wat flirten, maar dit is steeds een stapje verder gegaan. Ik heb hem namelijk heel lang tegengehouden. Ik vond (en vind natuurlijk) het niet oké tegenover zijn vriendin. Ik ben ook echt absoluut tegen vreemdgaan. Doordeweeks slaapt hij nooit bij zijn vriendin, want dat willen haar ouders niet.. dus dan hebben wij 's avonds / 's nachts de langste gesprekken op Whatsapp of soms gaan we een rondje rijden. Er zijn soms periodes dat we iedere dag volop berichten sturen naar elkaar. We raken nooit met elkaar uitgepraat.
Op den duur begon hij meer van me te houden en zei hij mij dat hij gevoelens voor me had. Er was toen ook een periode dat het ontzettend slecht ging tussen hem en zijn vriendin en dat hij het echt uit wilde maken. Ik heb hem toen ook duidelijk gemaakt dat ik niet wist of ik dezelfde gevoelens voor hem heb en dat ik hem ook nooit zou kunnen vertrouwen.. omdat ik weet dat hij vreemd gaat. Het was toen bijna uitgegaan, maar hij kon het niet uitmaken. Iedere keer wilde hij het wel, maar hij kon het niet over zijn hart verkrijgen en hield toch te veel van haar. In deze periode ben ik er ook voor hem geweest, ook als een goede vriendin. Zoals hij vaak zegt, lijken we wel soulmates van elkaar.
Die periode tussen hem en zijn vriendin is ondertussen een halfjaar geleden en ik ben in het afgelopen half jaar ook steeds meer om hem gaan geven en heb gevoelens voor hem (ook al wil ik dit niet altijd toegeven). Het is echt de liefste persoon op aarde en we houden echt van elkaar. Hij weet meer van me dan wie dan ook en ik van hem. Hij wil mij gelukkig maken, maar dat kan niet op deze manier.
Ik zeg hem ook vaak dat ik niet weet of ik er nog langer mee door kan, maar we missen elkaar ook gewoon heel erg als we elkaar niet spreken of zien. En ik wil hem ook niet kwetsen of pijn doen want ik geef ook echt om hem. Ik heb ook al zo vaak voorgesteld dat we gewoon vrienden kunnen zijn. Dit gaat alleen niet vanwege zijn vriendin. Ze claimt hem en wordt al helemaal gek als hij alleen maar met een meisje praat. Dit vindt hij zelf ook belachelijk, maar hij houdt toch ook van haar. Vandaar dat wij altijd stiekem met elkaar praten en afspreken.
Ik zit met een enorme lading schuldgevoel en voel me soms ook een lustobject, ook al zegt hij 1000 keer dat dit niet zo is en dat ik speciaal ben en allerlei lieve dingen en dat hij me niet kwijt wilt. Hij doet haar echt zo iets verschrikkelijks aan. Het is misschien wel zijn verantwoordelijkheid dit, maar ik weet ook dat het helemaal niet aan de haak is dit. Hij weet dit ook, maar het lukt me niet om tot hem door te dringen dat het me zo veel pijn doet soms. Hij vindt het ook moeilijk om het er over te hebben.. ik ben eigenlijk altijd degene die er over begint dat het niet gezond is en dat we moeten stoppen, maar iedere verandert er niks.
Ik vind dat het moet stoppen, maar tegelijkertijd wil ik hem echt niet kwijt en hij mij ook niet.
Nu snap ik dat velen van jullie zullen denken dat ik een debiel ben en dat het achterlijk is dat ik nog bij hem ben.. geloof me, dat vind ik zelf ook, maar ik hoop toch dat sommigen van jullie advies hebben voor mij of iets dergelijks. Ik word er zelf namelijk erg verdrietig van de situatie op dit moment (de momenten dat ik niet bij hem ben). Het is geheim dat ik bij niemand kwijt kan. Het is moeilijk uit te leggen zoiets.. dus als er vragen zijn, stel ze ook gerust.
Liefs
Ik ga proberen uit te leggen waar ik mee zit en hoop dat jullie mij tips/advies kunnen geven o.i.d.,
Sinds een jaartje ben ik met een jongen, maar hij heeft al zo'n 2 of 3 jaar een vriendin. Dit begon allemaal onschuldig, gewoon wat flirten, maar dit is steeds een stapje verder gegaan. Ik heb hem namelijk heel lang tegengehouden. Ik vond (en vind natuurlijk) het niet oké tegenover zijn vriendin. Ik ben ook echt absoluut tegen vreemdgaan. Doordeweeks slaapt hij nooit bij zijn vriendin, want dat willen haar ouders niet.. dus dan hebben wij 's avonds / 's nachts de langste gesprekken op Whatsapp of soms gaan we een rondje rijden. Er zijn soms periodes dat we iedere dag volop berichten sturen naar elkaar. We raken nooit met elkaar uitgepraat.
Op den duur begon hij meer van me te houden en zei hij mij dat hij gevoelens voor me had. Er was toen ook een periode dat het ontzettend slecht ging tussen hem en zijn vriendin en dat hij het echt uit wilde maken. Ik heb hem toen ook duidelijk gemaakt dat ik niet wist of ik dezelfde gevoelens voor hem heb en dat ik hem ook nooit zou kunnen vertrouwen.. omdat ik weet dat hij vreemd gaat. Het was toen bijna uitgegaan, maar hij kon het niet uitmaken. Iedere keer wilde hij het wel, maar hij kon het niet over zijn hart verkrijgen en hield toch te veel van haar. In deze periode ben ik er ook voor hem geweest, ook als een goede vriendin. Zoals hij vaak zegt, lijken we wel soulmates van elkaar.
Die periode tussen hem en zijn vriendin is ondertussen een halfjaar geleden en ik ben in het afgelopen half jaar ook steeds meer om hem gaan geven en heb gevoelens voor hem (ook al wil ik dit niet altijd toegeven). Het is echt de liefste persoon op aarde en we houden echt van elkaar. Hij weet meer van me dan wie dan ook en ik van hem. Hij wil mij gelukkig maken, maar dat kan niet op deze manier.
Ik zeg hem ook vaak dat ik niet weet of ik er nog langer mee door kan, maar we missen elkaar ook gewoon heel erg als we elkaar niet spreken of zien. En ik wil hem ook niet kwetsen of pijn doen want ik geef ook echt om hem. Ik heb ook al zo vaak voorgesteld dat we gewoon vrienden kunnen zijn. Dit gaat alleen niet vanwege zijn vriendin. Ze claimt hem en wordt al helemaal gek als hij alleen maar met een meisje praat. Dit vindt hij zelf ook belachelijk, maar hij houdt toch ook van haar. Vandaar dat wij altijd stiekem met elkaar praten en afspreken.
Ik zit met een enorme lading schuldgevoel en voel me soms ook een lustobject, ook al zegt hij 1000 keer dat dit niet zo is en dat ik speciaal ben en allerlei lieve dingen en dat hij me niet kwijt wilt. Hij doet haar echt zo iets verschrikkelijks aan. Het is misschien wel zijn verantwoordelijkheid dit, maar ik weet ook dat het helemaal niet aan de haak is dit. Hij weet dit ook, maar het lukt me niet om tot hem door te dringen dat het me zo veel pijn doet soms. Hij vindt het ook moeilijk om het er over te hebben.. ik ben eigenlijk altijd degene die er over begint dat het niet gezond is en dat we moeten stoppen, maar iedere verandert er niks.
Ik vind dat het moet stoppen, maar tegelijkertijd wil ik hem echt niet kwijt en hij mij ook niet.
Nu snap ik dat velen van jullie zullen denken dat ik een debiel ben en dat het achterlijk is dat ik nog bij hem ben.. geloof me, dat vind ik zelf ook, maar ik hoop toch dat sommigen van jullie advies hebben voor mij of iets dergelijks. Ik word er zelf namelijk erg verdrietig van de situatie op dit moment (de momenten dat ik niet bij hem ben). Het is geheim dat ik bij niemand kwijt kan. Het is moeilijk uit te leggen zoiets.. dus als er vragen zijn, stel ze ook gerust.
Liefs
donderdag 6 juni 2019 om 19:40
donderdag 6 juni 2019 om 19:51
Je verhaal klinkt bekend TO, ik heb aangelegd met een oud-collega die ongelukkig was in haar relatie, terwijl mijn eigen relatie net was beëindigd. We spraken heimelijk af, terwijl haar vriend van niks wist. Na zo'n zeven maanden heeft ze de relatie met hem beëindigd en is daarna nog een tijd met hem in hetzelfde huis blijven wonen.
Toen ze dan eindelijk iets voor zichzelf had gevonden, heeft het nog geen week geduurd voordat ze opmerkte dat ze niet van de ene naar de andere relatie kon springen, dat ze misschien ook wel op datingsites wilde rondkijken, maar dat ze mij ook niet kwijt wilde. Het spreekt voor zich dat het niks is geworden, ik had zelf ook allang bedacht dat het niet verstandig zou zijn om van het ene naar het andere te gaan, maar dan die gevoelens hè?
Achteraf was ik blij dat ik ervan af was. Ze heeft me gebruikt, maar ik heb feitelijk niet anders gedaan, met het verschil dat ik geen vriendin had en geen verantwoording hoefde af te leggen. In de praktijk werkte het niet helemaal zo, ik vond het echt niet fijn om medeplichtig te zijn aan het belazeren van iemand en bedacht in heldere momenten natuurlijk ook dat ik haar nooit echt zou kunnen vertrouwen als het ooit tot een relatie zou komen. En eigenlijk was het ook gewoon een naar mens.
En jij weet het geloof ik wel, de kans dat het goed gaat aflopen tussen jou en je 'vriend' is vrij klein. Dat neemt niet weg dat het geen pijn zal doen als je het beëindigt, ook al weet je dat dat het beste voor je is. Sterkte!
Toen ze dan eindelijk iets voor zichzelf had gevonden, heeft het nog geen week geduurd voordat ze opmerkte dat ze niet van de ene naar de andere relatie kon springen, dat ze misschien ook wel op datingsites wilde rondkijken, maar dat ze mij ook niet kwijt wilde. Het spreekt voor zich dat het niks is geworden, ik had zelf ook allang bedacht dat het niet verstandig zou zijn om van het ene naar het andere te gaan, maar dan die gevoelens hè?
Achteraf was ik blij dat ik ervan af was. Ze heeft me gebruikt, maar ik heb feitelijk niet anders gedaan, met het verschil dat ik geen vriendin had en geen verantwoording hoefde af te leggen. In de praktijk werkte het niet helemaal zo, ik vond het echt niet fijn om medeplichtig te zijn aan het belazeren van iemand en bedacht in heldere momenten natuurlijk ook dat ik haar nooit echt zou kunnen vertrouwen als het ooit tot een relatie zou komen. En eigenlijk was het ook gewoon een naar mens.
En jij weet het geloof ik wel, de kans dat het goed gaat aflopen tussen jou en je 'vriend' is vrij klein. Dat neemt niet weg dat het geen pijn zal doen als je het beëindigt, ook al weet je dat dat het beste voor je is. Sterkte!
