Relaties
alle pijlers
Van samenwonen naar latten
maandag 5 augustus 2019 om 09:48
Goedemorgen,
Mijn vriendin en ik wonen nu een jaar samen, hebben twee jaar een relatie. Zij is 25 en ik ben 23. Wij waren al een tijdje op zoek naar een nieuw en groter appartement voor ons samen. Uiteindelijk heb ik die gevonden door middel van geluk hebben met een loting. Momenteel wordt deze woning nog gebouwd, midden september ga (ik) er in wonen.
Nu kwam zij gisteren thuis na elkaar twee weken wat minder te hebben gezien en gaf zij aan het super fijn te vinden om op deze manier het gevoel te hebben dat het elkaar zien "specialer" is. Zij gaf aan haar vrijheid en eigen plekje te missen, niet het idee te willen hebben om thuis te "moeten" komen. En dat het samenwonen haar momenteel bekneld. Zij is bang dat als dit gevoel zo door gaat dat onze relatie vroeg of laat voorbij is en dat vind ik jammer.
Zij gaf aan het niet fijn te vinden dat ik alles in het nieuwe huis betaal ( zij heeft geen geld, ik heb veel gespaard de afgelopen jaren ). Zij is bang het gevoel te krijgen dat zij op visite is bij mij. Dit gevoel wil ik niet bij haar opwekken en mij maakt het niet uit dat ik de inboedel betaal, daar heb ik tenslotte voor gewerkt. Wij hebben nu ook samen de halve inrichting al gekocht/gekozen. Twee weken geleden gaf zij aan het heel graag te willen proberen in het nieuwe huis en er meer open voor te staan.
Al met al gaf zij gisteren dus aan dat zij haar eigen kamer wil gaan huren en niet meer samen wil wonen met mij, wel wil zij heel graag onze relatie behouden. Ik zelf wilde juist heel graag samen gaan wonen in het nieuwe huis en het er echt "ons" huis van maken. Anderzijds wil ik niet voorbij gaan aan haar gevoel en waardeer ik haar eerlijkheid naar mij toe. Ik zag dat zij het er duidelijk zwaar mee had en het idee had mij teleur te stellen, ze was erg emotioneel.
Ik heb geen keuze en dat roept allerlei emoties en vraagtekens bij mij op. Nu ben ik benieuwd of dames de gevoelens die mijn vriendin heeft herkennen en hoe ik mij het beste kan opstellen. Ik heb mijn vriendin gevraagd om mij nu wat tijd te geven om haar keuze te laten bezinken. Zij vertelde mij weer mij alle ruimte te willen geven maar had niet verwacht dat ik het zo vervelend zou vinden. Tot 10 september hebben wij onze huidige appartement nog en in augustus gaan wij nog 8 dagen op vakantie.
Thanks voor de reacties alvast!
Mijn vriendin en ik wonen nu een jaar samen, hebben twee jaar een relatie. Zij is 25 en ik ben 23. Wij waren al een tijdje op zoek naar een nieuw en groter appartement voor ons samen. Uiteindelijk heb ik die gevonden door middel van geluk hebben met een loting. Momenteel wordt deze woning nog gebouwd, midden september ga (ik) er in wonen.
Nu kwam zij gisteren thuis na elkaar twee weken wat minder te hebben gezien en gaf zij aan het super fijn te vinden om op deze manier het gevoel te hebben dat het elkaar zien "specialer" is. Zij gaf aan haar vrijheid en eigen plekje te missen, niet het idee te willen hebben om thuis te "moeten" komen. En dat het samenwonen haar momenteel bekneld. Zij is bang dat als dit gevoel zo door gaat dat onze relatie vroeg of laat voorbij is en dat vind ik jammer.
Zij gaf aan het niet fijn te vinden dat ik alles in het nieuwe huis betaal ( zij heeft geen geld, ik heb veel gespaard de afgelopen jaren ). Zij is bang het gevoel te krijgen dat zij op visite is bij mij. Dit gevoel wil ik niet bij haar opwekken en mij maakt het niet uit dat ik de inboedel betaal, daar heb ik tenslotte voor gewerkt. Wij hebben nu ook samen de halve inrichting al gekocht/gekozen. Twee weken geleden gaf zij aan het heel graag te willen proberen in het nieuwe huis en er meer open voor te staan.
Al met al gaf zij gisteren dus aan dat zij haar eigen kamer wil gaan huren en niet meer samen wil wonen met mij, wel wil zij heel graag onze relatie behouden. Ik zelf wilde juist heel graag samen gaan wonen in het nieuwe huis en het er echt "ons" huis van maken. Anderzijds wil ik niet voorbij gaan aan haar gevoel en waardeer ik haar eerlijkheid naar mij toe. Ik zag dat zij het er duidelijk zwaar mee had en het idee had mij teleur te stellen, ze was erg emotioneel.
Ik heb geen keuze en dat roept allerlei emoties en vraagtekens bij mij op. Nu ben ik benieuwd of dames de gevoelens die mijn vriendin heeft herkennen en hoe ik mij het beste kan opstellen. Ik heb mijn vriendin gevraagd om mij nu wat tijd te geven om haar keuze te laten bezinken. Zij vertelde mij weer mij alle ruimte te willen geven maar had niet verwacht dat ik het zo vervelend zou vinden. Tot 10 september hebben wij onze huidige appartement nog en in augustus gaan wij nog 8 dagen op vakantie.
Thanks voor de reacties alvast!
maandag 5 augustus 2019 om 11:36
De vloer, het behang, de slaapkamer vloerbedekking, de bank etc hebben wij allemaal samen uitgekozen.PotjePindakaas schreef: ↑05-08-2019 11:31Dus als ik het goed begrijp heeft zij wel degelijk de meubels met jou samen uitgezocht waardoor sommige dingen misschien niet helemaal jou smaak zijn, maar laat ze je daar nu mee zitten. En dan ook nog beweren dat het voelt alsof zij op visite komt. Is ze soms teleurgesteld dat de helft ervan niet op haar naam staat?
Het lijkt mij dat deze hele wending al een hele domper op je nieuwe huisje zet, ik zou haar grof gezegd niet nog meer leukigheid ervan verpesten. Succes met je overweging TO.
Het is uiteindelijk niet mijn keuze om het niet 50/50 te doen of niet de helft ervan op haar naam te zetten. Dit komt voort uit het feit dat zij geen geld heeft en geen goed contract en waarschijnlijk de stap om zo iets samen te doen nu veel te groot vind.
Het is voor mij zeker een domper, ik zag het echt voor mij als "ons" huisje en niet mijn huisje. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken of vinden. Heb momenteel geen zin om nu "leuke" dingen met haar te gaan doen en echt behoefte aan afstand.
maandag 5 augustus 2019 om 11:45
Heb je die twijfels uitgesproken? Lijkt me een mooie ingang voor een open en eerlijk gesprek.Male1996 schreef: ↑05-08-2019 11:31Daar zit zeker wat in, ik denk dat het alleen werkt als je er echt allebei achter staat en voor wil gaan.
Ik twijfel alleen aan de intentie en dat maakt mij onzeker; Is het echt door de punten die zij benoemd. Of gaat het haar er meer om dat het op deze manier makkelijker gaat zijn om afscheid van mij te nemen. Hoe vaak ga ik haar nog zien, ik werk onregelmatig en zij werkt zes dagen in de week. Hoe is die switch bij jullie geweest na het samenwonen te gaan latten?
Hoe dat ging? Niet makkelijk, we zijn ook een tijd uit elkaar geweest. Maar we hebben elkaar weer gevonden.
maandag 5 augustus 2019 om 12:06
Ja die twijfels heb ik uitgesproken en zij begrijpt die twijfels ook. Zij geeft aan dat die twijfels niet nodig zijn, dat ze echt met mij door wilt gaan. Zij denkt dat wij in onze relatie gelukkig kunnen zijn en er veel voldoening uit kunnen halen door elkaar minder/anders te zien. Zij is op zoek naar plezier met elkaar en niet de irritaties te voelen van het samenwonen met mij.ClumsyNinja schreef: ↑05-08-2019 11:45Heb je die twijfels uitgesproken? Lijkt me een mooie ingang voor een open en eerlijk gesprek.
Hoe dat ging? Niet makkelijk, we zijn ook een tijd uit elkaar geweest. Maar we hebben elkaar weer gevonden.
maandag 5 augustus 2019 om 12:21
Ik vind het eigenlijk heel goed dat ze zich dit realiseert en ook aangeeft bij je. Het is geen leuk bericht, zeker niet nu jullie al zo ver waren met alles, maar ze is wel eerlijk. Heeft je nieuwe woning ruimte voor een (werk)kamer voor jullie beide?
Jullie zijn vrij kort samen en ook jong, dus ik kan me wel voorstellen dat zij dit zo voelt. Ik denk dat jouw vriendin meer tijd nodig heeft hiervoor en dat ze daar nu achter is gekomen. Ik snap dat het bij jou hard aankomt, maar ga het gesprek aan. Hoe ziet zij het voor zich op de wat langere termijn? Waar liggen jouw grenzen en wensen? Het kan ook zo lopen dat zij steeds meer bij jou zal zijn omdát ze weet dat ze een eigen plek heeft waar ze altijd naar terug kan, en zo langzaam in het samenwoon-idee groeit. Zo is het bij mij in ieder geval wel gelopen, en ik heb er een jaar of 3 over gedaan.
Jullie zijn vrij kort samen en ook jong, dus ik kan me wel voorstellen dat zij dit zo voelt. Ik denk dat jouw vriendin meer tijd nodig heeft hiervoor en dat ze daar nu achter is gekomen. Ik snap dat het bij jou hard aankomt, maar ga het gesprek aan. Hoe ziet zij het voor zich op de wat langere termijn? Waar liggen jouw grenzen en wensen? Het kan ook zo lopen dat zij steeds meer bij jou zal zijn omdát ze weet dat ze een eigen plek heeft waar ze altijd naar terug kan, en zo langzaam in het samenwoon-idee groeit. Zo is het bij mij in ieder geval wel gelopen, en ik heb er een jaar of 3 over gedaan.
maandag 5 augustus 2019 om 12:36
Het is zeker geen leuk bericht voor mij alleen ik vind het ook heel goed dat zij zich het nu realiseert en aangeeft. Zeker omdat ik zag hoe ontzettend moeilijk zij het vond om te vertellen. Een last van haar schouders nu. Mijn nieuwe woning heeft twee slaapkamers en voldoende ruimte. Zij geeft ook aan graag alsnog de helft van de week of een paar avonden samen te zijn of te blijven slapen.Raiola schreef: ↑05-08-2019 12:21Ik vind het eigenlijk heel goed dat ze zich dit realiseert en ook aangeeft bij je. Het is geen leuk bericht, zeker niet nu jullie al zo ver waren met alles, maar ze is wel eerlijk. Heeft je nieuwe woning ruimte voor een (werk)kamer voor jullie beide?
Jullie zijn vrij kort samen en ook jong, dus ik kan me wel voorstellen dat zij dit zo voelt. Ik denk dat jouw vriendin meer tijd nodig heeft hiervoor en dat ze daar nu achter is gekomen. Ik snap dat het bij jou hard aankomt, maar ga het gesprek aan. Hoe ziet zij het voor zich op de wat langere termijn? Waar liggen jouw grenzen en wensen? Het kan ook zo lopen dat zij steeds meer bij jou zal zijn omdát ze weet dat ze een eigen plek heeft waar ze altijd naar terug kan, en zo langzaam in het samenwoon-idee groeit. Zo is het bij mij in ieder geval wel gelopen, en ik heb er een jaar of 3 over gedaan.
Zolang ik met haar samen ben staat mijn deur uiteraard open voor haar om langs te komen. Maar het idee is ontzettend wennen
maandag 5 augustus 2019 om 13:27
Jullie hebben een jaar samengewoond in een woning die voor jullie eigenlijk te klein was.
Ik kan me goed voorstellen dat ze nu ruimte voor zichzelf nodig heeft.
Dit hoeft niets te zeggen over wat ze voor jou voelt.
Begin met latten en kijk vandaaruit hoe het verder gaat. Dit is voor jullie beiden, noch door ons, te voorspellen.
Een LAT-relatie is overigens niet 'minder' dan een relatie waarbij je samenwoont. Eveneens kan je in een LAT-relatie 100% voor elkaar kiezen.
Ik kan me goed voorstellen dat ze nu ruimte voor zichzelf nodig heeft.
Dit hoeft niets te zeggen over wat ze voor jou voelt.
Begin met latten en kijk vandaaruit hoe het verder gaat. Dit is voor jullie beiden, noch door ons, te voorspellen.
Een LAT-relatie is overigens niet 'minder' dan een relatie waarbij je samenwoont. Eveneens kan je in een LAT-relatie 100% voor elkaar kiezen.
maandag 5 augustus 2019 om 13:45
Jij kent jouw vriendin het beste. Ik denk dat je haar de ruimte moet geven. Ik wil ook niet samenwonen. Heb dit in het verleden een aantal keer geprobeerd maar de relatie veranderd erdoor, en dat is waar jouw vriendin denk ik ook last van heeft.
Mijn huidige vriend en ik hebben beide ons eigen huis, zien elkaar doordeweeks nauwelijks maar al ik hem zie in het weekend maakt mijn hart een sprongetje. Ik heb echt veel ruimte nodig, misschien komt dit ook omdat ik een alleenstaande moeder ben en mijn vrije tijd schaars is.
Ik begrijp dat je teleurgesteld bent maar blijf aub communiceren met jouw vriendin. Haar ruimte geven en haar beslissing respecteren is pas liefde.
Begrijp ook niet zo goed waarom mensen elkaar in een keurslijfje duwen, verkering, verloven, trouwen, kinderen...pfffff LEEF!!!!
Mijn huidige vriend en ik hebben beide ons eigen huis, zien elkaar doordeweeks nauwelijks maar al ik hem zie in het weekend maakt mijn hart een sprongetje. Ik heb echt veel ruimte nodig, misschien komt dit ook omdat ik een alleenstaande moeder ben en mijn vrije tijd schaars is.
Ik begrijp dat je teleurgesteld bent maar blijf aub communiceren met jouw vriendin. Haar ruimte geven en haar beslissing respecteren is pas liefde.
Begrijp ook niet zo goed waarom mensen elkaar in een keurslijfje duwen, verkering, verloven, trouwen, kinderen...pfffff LEEF!!!!
maandag 5 augustus 2019 om 14:15
Dat is waar. Het is inderdaad niet te voorspellen hoe het zal gaan lopen.-KoekieMonster- schreef: ↑05-08-2019 13:27Jullie hebben een jaar samengewoond in een woning die voor jullie eigenlijk te klein was.
Ik kan me goed voorstellen dat ze nu ruimte voor zichzelf nodig heeft.
Dit hoeft niets te zeggen over wat ze voor jou voelt.
Begin met latten en kijk vandaaruit hoe het verder gaat. Dit is voor jullie beiden, noch door ons, te voorspellen.
Een LAT-relatie is overigens niet 'minder' dan een relatie waarbij je samenwoont. Eveneens kan je in een LAT-relatie 100% voor elkaar kiezen.
Ik denk dat in de nieuwe situatie het vooral gaat zitten in het duidelijk zijn naar elkaar, wat wij verwachten en hoe wij voor elkaar gaan kiezen.
Ik ben benieuwd hoe ik de LAT-Relatie zal gaan ervaren nu dat wij een jaar hebben samengewoond.
maandag 5 augustus 2019 om 14:16
Zoals ik haar ken denk ik dat haar behoefte aan ruimte voor haarzelf groot is en ik haar dit inderdaad moet gaan geven d.m.v. het apart gaan wonen van elkaar. Haar ruimte geven en haar beslissing respecteren is pas liefde daar ben ik het zeker mee eens.Sjaantje37 schreef: ↑05-08-2019 13:45Jij kent jouw vriendin het beste. Ik denk dat je haar de ruimte moet geven. Ik wil ook niet samenwonen. Heb dit in het verleden een aantal keer geprobeerd maar de relatie veranderd erdoor, en dat is waar jouw vriendin denk ik ook last van heeft.
Mijn huidige vriend en ik hebben beide ons eigen huis, zien elkaar doordeweeks nauwelijks maar al ik hem zie in het weekend maakt mijn hart een sprongetje. Ik heb echt veel ruimte nodig, misschien komt dit ook omdat ik een alleenstaande moeder ben en mijn vrije tijd schaars is.
Ik begrijp dat je teleurgesteld bent maar blijf aub communiceren met jouw vriendin. Haar ruimte geven en haar beslissing respecteren is pas liefde.
Begrijp ook niet zo goed waarom mensen elkaar in een keurslijfje duwen, verkering, verloven, trouwen, kinderen...pfffff LEEF!!!!
maandag 5 augustus 2019 om 14:38
Sommige voelen het niet aan als keurslijf maar vinden het oprecht fijn om hun leven samen te delen ipv weekend lovers te zijn.Sjaantje37 schreef: ↑05-08-2019 13:45Jij kent jouw vriendin het beste. Ik denk dat je haar de ruimte moet geven. Ik wil ook niet samenwonen. Heb dit in het verleden een aantal keer geprobeerd maar de relatie veranderd erdoor, en dat is waar jouw vriendin denk ik ook last van heeft.
Mijn huidige vriend en ik hebben beide ons eigen huis, zien elkaar doordeweeks nauwelijks maar al ik hem zie in het weekend maakt mijn hart een sprongetje. Ik heb echt veel ruimte nodig, misschien komt dit ook omdat ik een alleenstaande moeder ben en mijn vrije tijd schaars is.
Ik begrijp dat je teleurgesteld bent maar blijf aub communiceren met jouw vriendin. Haar ruimte geven en haar beslissing respecteren is pas liefde.
Begrijp ook niet zo goed waarom mensen elkaar in een keurslijfje duwen, verkering, verloven, trouwen, kinderen...pfffff LEEF!!!!
Overigens, rare uitspraak nadat je daar jaren geleden zelf aan meegedaan hebt.
maandag 5 augustus 2019 om 14:41
Mijn vriend en ik zijn 3 jaar geleden ook gaan samenwonen. Ik was toen 25 en hij 23. Zelfs na 3 jaar kan ik er nog wel eens van balen dat we zijn gaan samenwonen. Het heeft zijn leuke kanten, maar ook zeker zijn minder leuke kanten.
Ik begrijp dat ze zegt dat samen zijn minder speciaal is als je samenwoont. Daar ben ik het mee eens. Het is een gewoonte, want je ziet elkaar elke dag. En ook al zie je elkaar elke dag, dat betekent niet dat je in zijn totaliteit dan ook meer aandacht voor elkaar hebt. Voorheen hadden mijn vriend en ik elkaars volledige aandacht als we samen waren. Nu luisteren soms maar met een half oor naar elkaar als de ander wat vertelt.
Ik begrijp dat ze zegt dat samen zijn minder speciaal is als je samenwoont. Daar ben ik het mee eens. Het is een gewoonte, want je ziet elkaar elke dag. En ook al zie je elkaar elke dag, dat betekent niet dat je in zijn totaliteit dan ook meer aandacht voor elkaar hebt. Voorheen hadden mijn vriend en ik elkaars volledige aandacht als we samen waren. Nu luisteren soms maar met een half oor naar elkaar als de ander wat vertelt.
maandag 5 augustus 2019 om 14:50
Het hoeft niet allemaal haar keuze te zijn hè? Je hoeft niet wat voor haar werkt te respecteren en dan af te gaan wachten of en wanneer zij toe is aan iets dat voor jou fijn is.
Als jij gewoon wel toe bent aan settelen met iemand kan het ook van jouw kant stoppen. Hoeft niet als je dat niet wil, maar het is ook oké als het zo voor jou niet werkt. Het klinkt alsof je die optie niet meeneemt.
maandag 5 augustus 2019 om 14:55
Ik herken me hierin. Op mijn 22e een huis gekocht met mijn toenmalige partner. Maar uiteindelijk benauwde het me vreselijk, ik vond het samenwonen vreselijk, maar mijn partner wilde ik niet kwijt. Ik wilde weer mijn eigen ruimte hebben en niet zo op elkaars lip zitten. Ik ben toen weer apart gaan wonen, wat mijn partner erg moeilijk vond. Hij voelde zich afgewezen, wat ik ergens wel snap alleen was het vanuit mij geen afwijzing van hem als persoon en partner. Het was het samenwonen waar ik me niet fijn bij voelde. Ik wilde echt verder met hem, was nog steeds gek op hem! Onze relatie heeft nog wel een jaar bestaan nadat ik apart ben gaan wonen, maar hij was er zo wrokkig over dat ik 'weg was gegaan' dat het uiteindelijk tussen ons in is komen te staan.
Inmiddels is het tien jaar later, ben ik getrouwd en woont mijn man in een huis naast mij
Voor ons werkt dit het beste.
Inmiddels is het tien jaar later, ben ik getrouwd en woont mijn man in een huis naast mij
Voor ons werkt dit het beste.
maandag 5 augustus 2019 om 15:21
Ho, je moet helemaal niets he?
Het is haar goed recht om meer ruimte te vragen maar het is vervolgens jou goed recht om te constateren dat deze vorm voor jou niet werkt. Jouw wensen zijn niet minder belangrijk dan de hare.
maandag 5 augustus 2019 om 15:23
En dat bepaalt zij? Redelijk egoïstisch trekje, om te doen alsof je eigen wensen ook automatisch het beste zijn voor de ander.Male1996 schreef: ↑05-08-2019 12:06Ja die twijfels heb ik uitgesproken en zij begrijpt die twijfels ook. Zij geeft aan dat die twijfels niet nodig zijn, dat ze echt met mij door wilt gaan. Zij denkt dat wij in onze relatie gelukkig kunnen zijn en er veel voldoening uit kunnen halen door elkaar minder/anders te zien. Zij is op zoek naar plezier met elkaar en niet de irritaties te voelen van het samenwonen met mij.
maandag 5 augustus 2019 om 15:48
Mijn ex en ik zijn ook na bijna een jaar samenwonen gaan latten. Oh, eerst vond ik het verschrikkelijk dat hij dat voorstelde. Zei dat ik dat niet kon. Volledig zo in de relatie zitten en vervolgens weer apart gaan wonen. Ik heb toen die relatie verbroken want ik dacht dat niet aan te kunnen maar na 3 weken ging het toch weer aan. We hebben nog 3 jaar gelat. We zijn al met al 12 jaar samen geweest. Getrouwd geweest en kinderen gekregen.
Het kan echt prima. Toen besefte ik het niet zo maar hoewel het samenwonen ook heel leuk was, was het wel goed om lucht en ruimte te hebben. Bovendien, je hebt er niets aan als een van beide partners zich er niet gelukkig bij voelt, dan is het sowieso gedoemd te mislukken. Je leven duurt nog lang, jullie hebben alle tijd nog. Zij heeft haar beslissing al genomen. Ze verhuist niet mee. Het is aan jou om met haar verder te gaan of om te stoppen met deze relatie.
Het kan echt prima. Toen besefte ik het niet zo maar hoewel het samenwonen ook heel leuk was, was het wel goed om lucht en ruimte te hebben. Bovendien, je hebt er niets aan als een van beide partners zich er niet gelukkig bij voelt, dan is het sowieso gedoemd te mislukken. Je leven duurt nog lang, jullie hebben alle tijd nog. Zij heeft haar beslissing al genomen. Ze verhuist niet mee. Het is aan jou om met haar verder te gaan of om te stoppen met deze relatie.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 5 augustus 2019 om 15:50
Overigens heb in nu wederom een lat na samenwonen, al was dat een beslissing die voor ons genomen is.
Beide kinderen maar zijn kinderen zitten in een zgn beknelde situatie. Ik woon daarom de ene week bij hem, de andere week in mijn eigen huis.
Beide kinderen maar zijn kinderen zitten in een zgn beknelde situatie. Ik woon daarom de ene week bij hem, de andere week in mijn eigen huis.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 5 augustus 2019 om 17:18
Bedankt voor de reacties. Wat ik vooral terug lees in de feedback is; Ik hoef niet perse overal in mee te gaan of te accepteren ik heb altijd nog de optie om zelf te denken; Dit gaat hem niet worden voor mij. Dat het niet perse negatief hoeft te zijn om van samenwonen naar latten te gaan, ligt aan de invulling ervan. En dat het niet hoeft te betekenen dat zij mij als partner niet meer interessant vind nu zij deze keuze heeft gemaakt. Met de kanttekening dat het ook zomaar kan zijn dat zij op deze manier wat meer afstand bouwt om uiteindelijk het makkelijker uit te maken.
Heb al wat nieuwe inzichten verworven. Ik wil nu voorstellen om vanaf 10 september ons huis te verlaten wanneer het contract afloopt, zij dan op haar kamer gaat wonen en ik in mijn appartement.
Ik heb nu met haar afgesproken om van het weekend wat te gaan dineren samen. Tot die tijd even rust van elkaar.
Heb al wat nieuwe inzichten verworven. Ik wil nu voorstellen om vanaf 10 september ons huis te verlaten wanneer het contract afloopt, zij dan op haar kamer gaat wonen en ik in mijn appartement.
Ik heb nu met haar afgesproken om van het weekend wat te gaan dineren samen. Tot die tijd even rust van elkaar.
maandag 5 augustus 2019 om 17:37
Ik herken mezelf in dit verhaal. Wij zijn 9 jaar samen en getrouwd met kind (van ons samen) en zijn ook gaan latten na samengewoond te hebben.
Dit ligt niet aan jou of de relatie. Ik denk dat je haar wens moet respecteren en erop moet vertrouwen dat het goed zit. Ons heeft het veel gebracht. Heerlijk om je eigen plek te hebben en heel leuk om elkaar weer te zien.
Geniet er gewoon van zoals het gaat lopen...
Vaak als ik meer ruimte krijg voor mezelf trek ik meer naar mijn man toe juist.
Houden van is los laten. Ruimte voor jezelf is net zo belangrijk als tijd voor elkaar.
Help haar met het inrichten van haar eigen plek en ben oprecht blij voor haar. Dit zijn momenten van groei en die kun je samen beleven!
Dit ligt niet aan jou of de relatie. Ik denk dat je haar wens moet respecteren en erop moet vertrouwen dat het goed zit. Ons heeft het veel gebracht. Heerlijk om je eigen plek te hebben en heel leuk om elkaar weer te zien.
Geniet er gewoon van zoals het gaat lopen...
Vaak als ik meer ruimte krijg voor mezelf trek ik meer naar mijn man toe juist.
Houden van is los laten. Ruimte voor jezelf is net zo belangrijk als tijd voor elkaar.
Help haar met het inrichten van haar eigen plek en ben oprecht blij voor haar. Dit zijn momenten van groei en die kun je samen beleven!
maandag 5 augustus 2019 om 18:33
Wat knap van haar dat ze dit aangeeft. Na een aantal keer te hebben samengewoond en daardoor de relatie te zien stranden (omdat ik veel behoefte heb aan mijn eigen plekje, behoefte om me terug te trekken en alleen op te laden) besloten om mijn eigen wensen serieus te nemen (al is dat 'raar' voor een hoop mensen) en niet meer te gaan samenwonen, maar te blijven latten.
Ervan uitgaande dat jullie elkaar vertrouwen en van elkaar houden, is het alleen maar een bevestiging van haar vertrouwen in jou en jullie relatie dat ze durft aan te geven waar ze écht behoefte aan heeft. Ook al gaat dat tegen de stroom in...
En mocht blijken dat het eigenlijk het begin van het einde van de relatie is, is het ook fijn dat je je eigen huis helemaal eigen mag en kan maken...
Ervan uitgaande dat jullie elkaar vertrouwen en van elkaar houden, is het alleen maar een bevestiging van haar vertrouwen in jou en jullie relatie dat ze durft aan te geven waar ze écht behoefte aan heeft. Ook al gaat dat tegen de stroom in...
En mocht blijken dat het eigenlijk het begin van het einde van de relatie is, is het ook fijn dat je je eigen huis helemaal eigen mag en kan maken...
maandag 5 augustus 2019 om 18:35
Precies dit. Al samenwonend snákte ik naar tijd alleen en kon ik mijn toenmalige vriend af en toe wel de deur uit kijken. En lattend is het fijn om bij elkaar te zijn, maar hoeft / moet het niet.Mombe schreef: ↑05-08-2019 17:37Ik herken mezelf in dit verhaal. Wij zijn 9 jaar samen en getrouwd met kind (van ons samen) en zijn ook gaan latten na samengewoond te hebben.
Dit ligt niet aan jou of de relatie. Ik denk dat je haar wens moet respecteren en erop moet vertrouwen dat het goed zit. Ons heeft het veel gebracht. Heerlijk om je eigen plek te hebben en heel leuk om elkaar weer te zien.
Geniet er gewoon van zoals het gaat lopen...
Vaak als ik meer ruimte krijg voor mezelf trek ik meer naar mijn man toe juist.
Houden van is los laten. Ruimte voor jezelf is net zo belangrijk als tijd voor elkaar.
Help haar met het inrichten van haar eigen plek en ben oprecht blij voor haar. Dit zijn momenten van groei en die kun je samen beleven!
maandag 5 augustus 2019 om 19:20
Ik heb het geprobeerd maar voor mij is het niets. Vind het gewoon jammer dat er hier geschreven wordt dat het, het begin van het einde van deze relatie is omdat zijn vriendin aangeeft niet meer samen te willen wonen.PotjePindakaas schreef: ↑05-08-2019 14:38Sommige voelen het niet aan als keurslijf maar vinden het oprecht fijn om hun leven samen te delen ipv weekend lovers te zijn.
Overigens, rare uitspraak nadat je daar jaren geleden zelf aan meegedaan hebt.
zondag 11 augustus 2019 om 11:12
We zijn nu zes dagen verder en er is toch wel het een en ander gebeurd..
Mijn vriendin is de afgelopen week nadat zij aangaf niet meer samen te willen wonen compleet omgedraaid in haar denkwijze. Zij gaf aan dat het grotendeels aan haar lag dat zij zich niet meer fijn voelde met het samenwonen. Dat zij er zelf voor zorgde dat het minder speciaal voelde tussen ons. Heeft haar excuses aangeboden voor het niet geven van de aandacht die ik verdien van haar de afgelopen tijd. Is gaan inzien dat zij de schuld bij mij neerlegde maar dit oneerlijk was.
De afgelopen week hebben wij het echt mega fijn gehad samen. Goede gesprekken gehad, intiem geweest, dates gehad en elkaar de vrijheid gegeven om apart van elkaar leuke dingen te doen. Zij gaf gisteren aan graag samen te gaan wonen in het nieuwe huis en dat zij misselijk werd bij het idee om mij te verliezen. Dat dit haar "wake up call" was om in te zien dat ze mij als een garantie begon te zien en zag dat ze mij wel degelijk kon verliezen.
Ik zelf wil graag samen wonen met haar. Zeker zoals het de afgelopen week ging, echt super fijn. Echter beangstigd haar wispelturigheid mij wel en vraag ik mij nu af of ik er niet beter aan doe om voet bij stuk te houden door nu zelf de keuze te maken om uit elkaar te gaan wonen zoals zij eerder wenste. Ik wil geen jojo worden.
Wat zouden jullie adviseren in deze situatie nu?
Mijn vriendin is de afgelopen week nadat zij aangaf niet meer samen te willen wonen compleet omgedraaid in haar denkwijze. Zij gaf aan dat het grotendeels aan haar lag dat zij zich niet meer fijn voelde met het samenwonen. Dat zij er zelf voor zorgde dat het minder speciaal voelde tussen ons. Heeft haar excuses aangeboden voor het niet geven van de aandacht die ik verdien van haar de afgelopen tijd. Is gaan inzien dat zij de schuld bij mij neerlegde maar dit oneerlijk was.
De afgelopen week hebben wij het echt mega fijn gehad samen. Goede gesprekken gehad, intiem geweest, dates gehad en elkaar de vrijheid gegeven om apart van elkaar leuke dingen te doen. Zij gaf gisteren aan graag samen te gaan wonen in het nieuwe huis en dat zij misselijk werd bij het idee om mij te verliezen. Dat dit haar "wake up call" was om in te zien dat ze mij als een garantie begon te zien en zag dat ze mij wel degelijk kon verliezen.
Ik zelf wil graag samen wonen met haar. Zeker zoals het de afgelopen week ging, echt super fijn. Echter beangstigd haar wispelturigheid mij wel en vraag ik mij nu af of ik er niet beter aan doe om voet bij stuk te houden door nu zelf de keuze te maken om uit elkaar te gaan wonen zoals zij eerder wenste. Ik wil geen jojo worden.
Wat zouden jullie adviseren in deze situatie nu?
zondag 11 augustus 2019 om 11:36
Het klinkt wel of jullie het echt leuk kunnen hebben met elkaar. Jij vond het al leuk en met een beetje extra aandacht werd het nog leuker.
Bij elke lange relatie zul je af en toe even extra je best moeten doen om de sjeu erin te houden. Zeker als je zo jong bent. Even de boel opschudden.
Gooi niet het kind met het badwater weg. Je bent gekrenkt en misschien is ze een draaikont, maar je ego kan het risico wel lopen hoor. Kom je wel overheen.
Er is volgens mij nog genoeg moois tussen jullie.
Bij elke lange relatie zul je af en toe even extra je best moeten doen om de sjeu erin te houden. Zeker als je zo jong bent. Even de boel opschudden.
Gooi niet het kind met het badwater weg. Je bent gekrenkt en misschien is ze een draaikont, maar je ego kan het risico wel lopen hoor. Kom je wel overheen.
Er is volgens mij nog genoeg moois tussen jullie.
maandag 17 februari 2020 om 18:36
Uiteindelijk hebben wij na mijn topic toch nog 6 maanden samengewoond in de nieuwe woning. Helaas was het van 6 maanden geleden toch het begin van het einde. Het ging de afgelopen maanden super goed tussen ons tot twee weken geleden. Ik merkte een afstand ontstaan en gisteren kwam het hoge woord er eindelijk uit dat mijn ex gevoelens heeft gekregen voor een ander.
Ik heb haar al het geluk van de wereld gewenst en het contact verbroken. Mijn doel is nu om 0,0 contact meer met haar te hebben en mij volledig om mijzelf en mijn "rouwproces" te richten.
Doe ik hier goed aan? Heeft iemand nog tips hoe je het beste over je relatie heen kan komen.
Ik heb haar al het geluk van de wereld gewenst en het contact verbroken. Mijn doel is nu om 0,0 contact meer met haar te hebben en mij volledig om mijzelf en mijn "rouwproces" te richten.
Doe ik hier goed aan? Heeft iemand nog tips hoe je het beste over je relatie heen kan komen.
