destructieve relaties
zondag 25 augustus 2019 om 10:03
Ik ben zwanger van mijn vriend. We zijn nog maar een jaar samen. Dit was heel dom van mij, maar hier wil ik het niet over hebben omdat ik dit zelf wel besef. Onze ruzies zijn heel destructief. Meestal begint de ruzie over iets klein. Ik wil dan mijn gevoelens uiten over iets , maar dit wordt dan geminimaliseerd door mijn vriend of hij reageert er niet serieus op. Ik voel me dan niet serieus genomen en onbelangrijk. Dit ligt bij mij heel gevoelig en daarom word ik dan wat emotioneler. Ik probeer dan via berichten en via een gesprek steeds opnieuw uit te leggen hoe ik me voel en wat er me stoort. Mijn vriend reageert dan overschillig en koel. Hij vindt het overdreven en niet de moeite om op in te gaan. Hierdoor word ik boos en worden mijn berichten ook heftiger. Op het einde reageert hij gewoon niet meer. Dit kan een dag of enkele dagen aanslepen. Dan beseft hij dat hij fout is en kunnen we ineens wel heel serieus praten. Dit patroon is al een tijdje aan de gang en ik merk dat ik het niet meer trek. Ik vind het kinderachtig om elke kleine ruzie zo te voeren. Ik heb ook al geprobeerd om hem van bij het begin een tijdje gerust te laten en dit werkt wel, maar het kan toch niet de bedoeling zijn om elke kleine ruzie op te lossen door elkaar een paar dagen gerust te laten. Daarbij vind ik ook dat ik recht heb om mijn gevoelens te uiten en serieus genomen te worden.
maandag 26 augustus 2019 om 08:36
Klopt, ongeacht of dat to het gedrag van haar vriend goed vindt of fout.
maandag 26 augustus 2019 om 08:51
Bedankt voor de tips! Ik ga zeker en vast eerst ook aan mijn eigen communicatiestijl werken. Maar als het dan toch blijkt dat hij me op deze manier blijft behandelen, dan denk ik inderdaad dat het beter is dat we uit elkaar gaan. Ik vraag me wel af of dit een voldoende reden is. Ik wil absoluut niet dat een kind opgroeit in een gezin waar er vaak ruzie is, maar ik wil ook niet het gevoel hebben dat ik een slechte moeder ben omdat ik het te snel heb opgegeven.
maandag 26 augustus 2019 om 09:23
Ik krijg de indruk, maar dat is hier enkel uit het geschreven stuk tekst, dat je wel op elke slak zout legt.lina1234567 schreef: ↑26-08-2019 08:51Bedankt voor de tips! Ik ga zeker en vast eerst ook aan mijn eigen communicatiestijl werken. Maar als het dan toch blijkt dat hij me op deze manier blijft behandelen, dan denk ik inderdaad dat het beter is dat we uit elkaar gaan. Ik vraag me wel af of dit een voldoende reden is. Ik wil absoluut niet dat een kind opgroeit in een gezin waar er vaak ruzie is, maar ik wil ook niet het gevoel hebben dat ik een slechte moeder ben omdat ik het te snel heb opgegeven.
Niet zo effectief als positief sturen. Probeer de nadruk eens een tijdje te leggen op de dingen die goed zijn en niet op de zaken waar je niks aan kan veranderen. Zoals werktijden...
Probeer ook gewoon dingen los van elkaar te doen en word geen Siamese-tweeling.
maandag 26 augustus 2019 om 09:57
lina1234567 schreef: ↑25-08-2019 18:31Bedankt voor de reacties! Ik ben 35 jaar. Het gaat er ook om dat mijn vriend veel beter is in praten dan luisteren en dat hij in ruzies ook geen moeite wil doen om mijn kant te horen... Ik vind gelijkwaardigheid in een relatie heel belangrijk.
Of vind je jouw kant van de gelijkwaardigheid vooral heel belangrijk? Hebben jullie ruzie om van alles waarin jij vindt dat jij gelijk hebt en hij niet naar jou luistert omdat hij niet vind dat jij gelijk hebt? Wat doe jij van jouw kant om elkaar beter te begrijpen?
In welke situaties speelt dit? En hoe vaak? En in welke situaties komen jullie er wel uit? Waarom denk je dat hij na 2 dagen je wel tegemoet komt? Is dat omdat hij er ever na gedacht heeft en alsnog vindt dat je gelijk hebt, of wil hij na twee dagen mokken van 't gezeur af?
Wat is er op tegen om ruzie over iets kleins af te doen als iets onbelangrijks? Dat is het dan toch ook?
anoniem_63edfe1106ed8 wijzigde dit bericht op 26-08-2019 10:01
10.90% gewijzigd
maandag 26 augustus 2019 om 09:57
Bij het lezen van dit bericht vraag ik me af of jij veel drama maakt. Ik.lees t namelijk als iemand die om elk dingetje gaat zeuren over gevoel en als die vriend het zat word door gaan met zuigen op de app...
Mannen zijn nu eenmaal anders met gevoel. En je hoeft niet elk dingetje wat je voelt te delen... Mannen houden van duidelijke taal.
Mannen zijn nu eenmaal anders met gevoel. En je hoeft niet elk dingetje wat je voelt te delen... Mannen houden van duidelijke taal.
maandag 26 augustus 2019 om 10:06
Hoe zou je het gevoel samen voor iets te gaan toch kunnen ervaren, waar zit hem dat in bij jou?
soms helpt het om te focussen op wat wel kan ipv op wat niet kan
Ik zou overigens wel heel duidelijk aangeven, en dan niet per app, dat als hij denkt nog eens koeltjes te moeten reageren op iets dat ik in emotie deel hij een rotzak is en dat ik die niet kan gebruiken in mijn leven... en als hij daar dan weer twee dagen over gaat sippen dan zou ik van mijn leven werkelijk geeneens seks meer met hem kunnen hebben. Je bent verdomme zwanger dus mag je ook eens zeuren, man the fuck up dude.
soms helpt het om te focussen op wat wel kan ipv op wat niet kan
Ik zou overigens wel heel duidelijk aangeven, en dan niet per app, dat als hij denkt nog eens koeltjes te moeten reageren op iets dat ik in emotie deel hij een rotzak is en dat ik die niet kan gebruiken in mijn leven... en als hij daar dan weer twee dagen over gaat sippen dan zou ik van mijn leven werkelijk geeneens seks meer met hem kunnen hebben. Je bent verdomme zwanger dus mag je ook eens zeuren, man the fuck up dude.
Lorem Ipsum
maandag 26 augustus 2019 om 10:16
De hele wereld draait niet alleen om wat jij voelt en denkt TO. In kind laten opgroeien in een slechte relatie met veel ruzie is naarder dan als alleenstaand ouder een stabiele omgeving creëren.
Je zou ook zelf de verantwoordelijkheid voor je gevoelens kunnen nemen en bijv wat hulp vragen van de praktijkondersteuner van de huisarts. Praat daar over je gevoelens en vraag hulp. Je vriend is niet verantwoordelijk voor wat jij voelt en moet ook gewoon werken en een leven kunnen leiden.
Je zou ook zelf de verantwoordelijkheid voor je gevoelens kunnen nemen en bijv wat hulp vragen van de praktijkondersteuner van de huisarts. Praat daar over je gevoelens en vraag hulp. Je vriend is niet verantwoordelijk voor wat jij voelt en moet ook gewoon werken en een leven kunnen leiden.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 26 augustus 2019 om 10:57
Mijn vriend werkt extreem veel en ik heb hier nog nooit over gezeurd. In tegendeel. Ik moedig hem heel erg aan en luister naar zijn verhalen, twijfels, problemen,... Ivm het werk. Ik vind het positief dat hij veel werkt. Ik hou van mijn vrijheid en ben heel zelfstandig. De weinige tijd die we wel samen doorbrengen heb ik niet het gevoel dat hij aandacht aan me geeft en echt met me praat. Het draait vaak rond hem en wat hij allemaal doormaakt en hij toont geen interesse in mijn leven. Hij vindt dat ik overdrijf. Ik vind dat niet. Daarover maken we ruzie. Moest hij hierover een gesprek kunnen aangaan zou ik ook niet zo dramatisch reageren.
maandag 26 augustus 2019 om 11:01
Iedereen heeft ook wel positieve eigenschappen. Zelfs Trump en Poetin zullen ze hebben. Dat is echter niet genoeg voor een goede relatie.lina1234567 schreef: ↑25-08-2019 18:53Hij heeft heel veel positieve eigenschappen. Het is zeker niet zo dat ik met eender wie iets begin. Ik word ook absoluut niet snel verliefd. Bij hem was het direct duidelijk dat er een klik was. Ik weet niet wat ik er ga aan doen. Daarom dat ik dit topic opende. Maar mijn ogen zijn nu wel open gegaan dus bedankt voor jullie oprechte meningen
„We zijn alzo verdorven, dat wij ganselijk onbekwaam zijn tot enig goed en geneigd tot alle kwaad“
maandag 26 augustus 2019 om 12:01
maandag 26 augustus 2019 om 12:03
Dit klinkt niet echt verstandig. Hoe gaat dit het beter maken voor je?lina1234567 schreef: ↑26-08-2019 11:43Ik ga evenveel energie in de relatie steken als hem (heel weinig)
En kun je dit wel?
maandag 26 augustus 2019 om 12:09
Dan kan je beter maar direct de stekker eruit trekken want dan is de relatie ten dode opgeschreven.lina1234567 schreef: ↑26-08-2019 11:43Ik ga evenveel energie in de relatie steken als hem (heel weinig), en me vooral toeleggen op een toekomst alleen met de baby. Ik heb genoeg van dit eenrichtingsverkeer.
In het zeldzame geval dat ik mijn vriend wel even achter het behang kan plakken vraag ik hem wat er mis mee is om gewoon lief voor elkaar te zijn. Dat het voor mij ook belangrijk is dat ik even mn ei kwijt kan. Hij hoeft geen oplossing te zoeken alleen even luisteren en me een knuffel geven.
Het werkt.
Door attent te zijn voor je partner is de kans veel groter dat deze ook lief en attent voor jou is. Soms moet je het gewoon even aangeven wat voor jou belangrijk is.
Ik vind je voor iemand van 35 nogal puberaal in de relatie staan.
Wat heb je te verliezen om het eens twee weken over een andere boeg te gooien?
App alleen functioneel. Schat heb je nog shampoo nodig en wil je vanavond pasta of biefstuk eten? Beperk het tot die zaken.
Als hij loopt te mokken en jij moet even je verhaal kwijt. Vraag om een luisterend oor. Zeg dat het belangrijk voor je dat hij gewoon even luistert.
Wees niet zo koppig, want echt, op deze manier is er geen relatie met jou te hebben.
En anders moet je maar samen in therapie om te leren communiceren. Je bent het aan je ongeboren kind verplicht om er alles aan gedaan te hebben deze relatie te laten werken. Wel op een gezonde manier.
Het verhaal komt heel erg over als ik wilde een kind, ben 35, dus moest snel handelen en nu ik zwanger ben hoeft er helemaal geen energie meer in de relatie gestopt te worden.
maandag 26 augustus 2019 om 12:32
dat kan niet zomaar, je hebt een kind om aan te denken. En hij is de vader van het kind.lina1234567 schreef: ↑26-08-2019 11:43Ik ga evenveel energie in de relatie steken als hem (heel weinig), en me vooral toeleggen op een toekomst alleen met de baby. Ik heb genoeg van dit eenrichtingsverkeer.
Dus:
maak je relatie netjes uit, en kom samen met een plan, hoe gaan jullie samen dit kind opvoeden & groot brengen?
maandag 26 augustus 2019 om 13:07
In je account of de envelop bovenaan de paginalina1234567 schreef: ↑26-08-2019 08:17Bedankt! Waar vind ik je privébericht 05-2019? De ruzies gaan de laatste tijd over dat hij het heel erg druk heeft op zijn werk (niet zijn fout en ik wist op voorhand waar ik voor stond want hij moet vaak laat werken v zijn werkgever wat ik geen probleem vind) en hier heel erg op gefocust is terwijl ik heel erg gefocust ben op mijn/ons privé leven. Ik mis het gevoel dat we samen voor iets gaan.
Blijf in jezelf geloven !
maandag 26 augustus 2019 om 13:24
Dat naïef zijn dat herken ik. Maar dan is er ook meer aan de hand. Waarschijnlijk mensen in je omgeving die je hebben gewaarschuwd. Want je schaamt je waarschijnlijk nu.lina1234567 schreef: ↑26-08-2019 11:13Ik heb er geen problemen mee om, als het moet, een kind alleen op te voeden. Ik maak me enkel zorgen over de reacties uit de omgeving. Ik ben naïef geweest en ik wil nu iets verstandig doen vandaar dit topic.
Blijf in jezelf geloven !
maandag 26 augustus 2019 om 14:38
Ik heb niet het gevoel dat ik niet attent ben naar mijn vriend toe. Ik ben zijn luisterend oor, hij kan bij mij terecht met al zijn grote en kleine zorgen. Ik heb eerder het gevoel dat ik hier gemanipuleerd word en niet zozeer het gevoel dat ik mezelf nog meer moet opzij zetten omdat het dan helemaal uit evenwicht getrokken wordt.
maandag 26 augustus 2019 om 14:46
Het is JOUW leven he?lina1234567 schreef: ↑26-08-2019 14:38Ik heb niet het gevoel dat ik niet attent ben naar mijn vriend toe. Ik ben zijn luisterend oor, hij kan bij mij terecht met al zijn grote en kleine zorgen. Ik heb eerder het gevoel dat ik hier gemanipuleerd word en niet zozeer het gevoel dat ik mezelf nog meer moet opzij zetten omdat het dan helemaal uit evenwicht getrokken wordt.
Je hoeft geen relatie met hem
Je hoefde niet zwanger te worden
Je hoefde de zwangerschap niet voort te zetten
Het wordt tijd, dat je het heft weer in eigen handen neemt