Groot inkomensverschil met partner
zondag 6 oktober 2019 om 22:23
Ja he? Het is echt een beetje van: "Schatje, ik zal je wel vertellen hoe je dit moet aanpakken want je hebt er duidelijk geen verstand van, poppetje van me, ik red je wel uit de financiële misère" terwijl zij denkt "what the fuck, ik leef mijn leven en dit gaat prima, waarom zou ik iets veranderen? Ben ik niet goed genoeg of zo?"vivautrecht85 schreef: ↑06-10-2019 22:20Er zit nogal een oordeel in als je iemand vertelt dat hij of zij beter nadenkend met zijn of haar geld om kan gaan. Ik lees ook nergens dat ze in de problemen zit of kan komen; het is puur een kwestie van iets sneller aflossen of niet.
zondag 6 oktober 2019 om 22:24
Ik heb er eentje van 900 euro en dat was gevoelsmatig wel de max.MinkeDeWit schreef: ↑06-10-2019 22:21Ik zou het wel een beetje zonde vinden om zoveel geld uit te geven aan een wasmachine. Volgens mij is mijn telefoon duurder dan mijn wasmachine![]()
Daarvoor tien jaar gedaan met eentje van 200 euro
zondag 6 oktober 2019 om 22:24
Ik denk dat - behalve het inkomensverschil - er nog meer verschillen zijn. Verschillen waarbij jullie beiden serieus water bij de wijn zullen moeten doen, wil het samenwonen lukken.
Waarmee ik jou totaal niet veroordeel, integendeel, ik sta dichter bij jouw mening dan bij die van haar. Wasmachine, zou ik ook eerder voor goede kwaliteit gaan, maar vakantie, daar zou ik dan wel op beknibbelen.
Waarmee ik jou totaal niet veroordeel, integendeel, ik sta dichter bij jouw mening dan bij die van haar. Wasmachine, zou ik ook eerder voor goede kwaliteit gaan, maar vakantie, daar zou ik dan wel op beknibbelen.
zondag 6 oktober 2019 om 22:25
Als de rente op de schuld laag is is het ook helemaal niet aantrekkelijk om snel af te lossen op dit moment. Op een spaarrekening krijg je er op dit moment geen bal voor. Ik zeg niet dat een schuld beter is dan een spaarrekneing, maar de rente op de schuld zou voor mij bepalen hoe snel ik aflos. Daarbij zit liever ook wat ruimer in mijn lopende rekening (zodat ik onvrwachte kosten op kan vangen en plezier kan hebben), dan dat ik per se en grote schuld snel uit de weg moet hebben (enige grote schuld is op dit moment hypothek bij mij. Met een lage rente, dus haast heb ik niet).
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
zondag 6 oktober 2019 om 22:25
Hoi allemaal, ik dacht dat ik dit topic niet geplaatst had en had ondertussen al in een ander topic gereageerd. De “zij” is een “hij” (wilde me minder herkenbaar maken, maar ben niet zo goed in liegen, haha). Ik herken mijn dwangmatigheid en vind mijn reacties zelf soms onterecht (het klopt inderdaad ook dat ik controle wil houden over mijn partners uitgavenpatroon omdat ik het gevoel dan heb dat hij minder voor ons gezamenlijk (financiële) doel gaat dan ik. Ik wil daar zelf ook vanaf. Ik reageer zo specifieker. Bedankt in ieder geval voor alle reacties!
anoniem_654bd3aa1ef47 wijzigde dit bericht op 06-10-2019 22:29
6.20% gewijzigd
zondag 6 oktober 2019 om 22:26
Samenwonen is een relatie is wel wat meer dan huisgenoten zijn. Voor mij dan hoor, misschien voor jou niet?Rosanna1985 schreef: ↑06-10-2019 22:25Maar waarom eigenlijk de kosten volgens inkomen verdelen en niet gewoon elk de helft? Jij hoeft haar toch niet te compenseren voor het feit dat zij minder verdient? Als je met een huisgenoot samenwoont doe je toch ook gewoon elk de helft?
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
zondag 6 oktober 2019 om 22:29
Wij hebben niet een heel groot inkomensverschil, maar wel zo’n verschil in levensstijl. Ik ben meer zoals jij en man meer zoals je vriendin. Ik bemoei me gewoon helemaal niet met zijn geld. Dus zijn inkomsten en uitgaven.
Ik zorg voor een afbetaald huis, hij voor de kunst daarin en de levenslust. We vullen elkaar wat dat betreft heel goed aan. Hij vindt heus dat ik meer mag uitgeven dan alleen de spaarbuffer en de aflossing, ik vind dat hij best wat zuiniger mag zijn, maar hebben het daar nooit over.
Ik zorg voor een afbetaald huis, hij voor de kunst daarin en de levenslust. We vullen elkaar wat dat betreft heel goed aan. Hij vindt heus dat ik meer mag uitgeven dan alleen de spaarbuffer en de aflossing, ik vind dat hij best wat zuiniger mag zijn, maar hebben het daar nooit over.
zondag 6 oktober 2019 om 22:30
Wat fijn om te horen! Klinkt liefdevol.Mevrouw75 schreef: ↑06-10-2019 22:29Wij hebben niet een heel groot inkomensverschil, maar wel zo’n verschil in levensstijl. Ik ben meer zoals jij en man meer zoals je vriendin. Ik bemoei me gewoon helemaal niet met zijn geld. Dus zijn inkomsten en uitgaven.
Ik zorg voor een afbetaald huis, hij voor de kunst daarin en de levenslust. We vullen elkaar wat dat betreft heel goed aan. Hij vindt heus dat ik meer mag uitgeven dan alleen de spaarbuffer en de aflossing, ik vind dat hij best wat zuiniger mag zijn, maar hebben het daar nooit over.
zondag 6 oktober 2019 om 22:30
Ik heb ooit in een zelfde soort situatie gezeten. Ik verdien 'genoeg' en vriendin zat na een kapotgelopen relatie in de bijstand. Had wel een parttime baan, maar zet qua inkomen niet echt zoden aan de dijk. Sprake van huurachterstand, gebrek aan wasmachine, etc.
Omdat er sprake was van uitzetting omwille van de huurachterstand heb ik die betaald. Ook heb ik een wasmachine gekocht omdat ik dat een soort eerste levensbehoefte vind.
Net als bij jou ben ik ook vrij zuinig opgevoed. Nadat ik haar acute problemen had opgelost kwam zij ineens met een splinternieuwe merkbril aanzetten. Ik heb haar gevraagd of dat nou wel zo'n goed idee was (zo'n duur ding), omdat het gewoon niet bij haar inkomen past. Het was destijds ongeveer 70% van haar maandinkomen. Dan hoor je de smoezen als 'ik moest mezelf even wat gunnen na alle ellende'. Alsof ik even een horloge van 3000 euro koop omdat ik 'me even wat moest gunnen'. Ik doe dat soort uitgaven niet. Dus het irriteert mij als iemand die zich dat niet kan veroorloven dat wel doet, nadat ik haar gered heb van uitzetting.
Ik trok dat slecht. Heel erg slecht. Ik ben van mening dat het netter was als ze mij had terugbetaald of iets had gedaan voor ons. Bijvoorbeeld een etentje (hoeft niet duur te zijn), als dank voor wat ik heb gedaan. En qua bril was een merkloos montuur beter geschikt geweest qua financien.
Ik merkte ook nadat de relatie wat minder goed liep dat het weer ter discussie kwam. Beloftes dat ze me zou terugbetalen als we uit elkaar zouden gaan, etc. Ik had daar nooit aan gedacht, maar blijkbaar zat het bij haar wel in het achterhoofd. Mogelijk is er dus een wat scheve situatie ontstaan waarin we niet meer gelijk waren aan elkaar. Ook in andere situaties heb ik wel eens het idee gehad dat er wat scheefgroei was. Bijvoorbeeld extra sex als 'dank' als geld ter sprake kwam.
Mijn advies zou dus zijn om die lening niet te betalen. Je geeft al aan dat ze vrij losbandig is qua geld, en dat moet ze zelf oplossen. Je creeert een afhankelijkheidssituatie en scheefgroei in je relatie die je niet moet hebben. Het is haar probleem, moet zij oplossen.
Je kunt haar beter helpen door gewoon wat kleine dingetjes te doen. Betaal een keer de boodschappen extra, koop zelf iets voor haar als je denkt dat ze dat kan gebruiken..
Meer in het algemeen ben ik van mening dat mensen met schulden dat vrijwel altijd aan hun zelf te danken hebben. Klagen dat je je kind geen fruit kunt geven maar wel 2 pakken zware shag kunnen roken doet mijn bloed koken bijvoorbeeld. Het kop in het zand gedrag bij schuldeisers (brieven niet meer openen) is ook zo'n ding waar ik slecht tegen kan en wat bij haar ook speelde. Los je shit op denk ik dan.
Ik zou ook met klem willen aanraden om na te denken over een samenlevingscontract en/of trouwen onder huwelijkse voorwaarden mocht dat gaan spelen.
Dat je bij samenleven 'naar draagkracht' betaald is verder heel normaal. Dus als jij 4x zoveel verdiend is het niet raar dat je ook 4x zoveel bijdraagt.
Maar pas hierbij ook op dat je ook hier een ongelijke situatie creeert waardoor zij bijvoorbeeld altijd de klos is als de relatie strand. Jij kunt zonder haar inkomen, zij niet zonder die van jou. Het is ook goed om daar alvast wat over af te spreken in een samenlevingscontract. Bijvoorbeeld dat je zorgt voor een gemeubileerde woning (meubels, witgoed, etc) als jullie relatie stopt en jij in jullie huis blijft wonen. Want zij kan waarschijnlijk geen compleet nieuw interieur betalen waardoor ze zich in de schulden moet storten.
Maak ook afspraken over bijvoorbeeld een drempelbedrag bij uitgaven. Boven de zoveel euro even overleggen, zodat je zo'n dure wasmachine de volgende keer voorkomt. Want ook al is het geld er, jij hebt dat geld er waarschijnlijk niet voor over. Zij vind het waarschijnlijk fijn dat ze dat ding kan kopen. Dus daar zit een mismatch.
Omdat er sprake was van uitzetting omwille van de huurachterstand heb ik die betaald. Ook heb ik een wasmachine gekocht omdat ik dat een soort eerste levensbehoefte vind.
Net als bij jou ben ik ook vrij zuinig opgevoed. Nadat ik haar acute problemen had opgelost kwam zij ineens met een splinternieuwe merkbril aanzetten. Ik heb haar gevraagd of dat nou wel zo'n goed idee was (zo'n duur ding), omdat het gewoon niet bij haar inkomen past. Het was destijds ongeveer 70% van haar maandinkomen. Dan hoor je de smoezen als 'ik moest mezelf even wat gunnen na alle ellende'. Alsof ik even een horloge van 3000 euro koop omdat ik 'me even wat moest gunnen'. Ik doe dat soort uitgaven niet. Dus het irriteert mij als iemand die zich dat niet kan veroorloven dat wel doet, nadat ik haar gered heb van uitzetting.
Ik trok dat slecht. Heel erg slecht. Ik ben van mening dat het netter was als ze mij had terugbetaald of iets had gedaan voor ons. Bijvoorbeeld een etentje (hoeft niet duur te zijn), als dank voor wat ik heb gedaan. En qua bril was een merkloos montuur beter geschikt geweest qua financien.
Ik merkte ook nadat de relatie wat minder goed liep dat het weer ter discussie kwam. Beloftes dat ze me zou terugbetalen als we uit elkaar zouden gaan, etc. Ik had daar nooit aan gedacht, maar blijkbaar zat het bij haar wel in het achterhoofd. Mogelijk is er dus een wat scheve situatie ontstaan waarin we niet meer gelijk waren aan elkaar. Ook in andere situaties heb ik wel eens het idee gehad dat er wat scheefgroei was. Bijvoorbeeld extra sex als 'dank' als geld ter sprake kwam.
Mijn advies zou dus zijn om die lening niet te betalen. Je geeft al aan dat ze vrij losbandig is qua geld, en dat moet ze zelf oplossen. Je creeert een afhankelijkheidssituatie en scheefgroei in je relatie die je niet moet hebben. Het is haar probleem, moet zij oplossen.
Je kunt haar beter helpen door gewoon wat kleine dingetjes te doen. Betaal een keer de boodschappen extra, koop zelf iets voor haar als je denkt dat ze dat kan gebruiken..
Meer in het algemeen ben ik van mening dat mensen met schulden dat vrijwel altijd aan hun zelf te danken hebben. Klagen dat je je kind geen fruit kunt geven maar wel 2 pakken zware shag kunnen roken doet mijn bloed koken bijvoorbeeld. Het kop in het zand gedrag bij schuldeisers (brieven niet meer openen) is ook zo'n ding waar ik slecht tegen kan en wat bij haar ook speelde. Los je shit op denk ik dan.
Ik zou ook met klem willen aanraden om na te denken over een samenlevingscontract en/of trouwen onder huwelijkse voorwaarden mocht dat gaan spelen.
Dat je bij samenleven 'naar draagkracht' betaald is verder heel normaal. Dus als jij 4x zoveel verdiend is het niet raar dat je ook 4x zoveel bijdraagt.
Maar pas hierbij ook op dat je ook hier een ongelijke situatie creeert waardoor zij bijvoorbeeld altijd de klos is als de relatie strand. Jij kunt zonder haar inkomen, zij niet zonder die van jou. Het is ook goed om daar alvast wat over af te spreken in een samenlevingscontract. Bijvoorbeeld dat je zorgt voor een gemeubileerde woning (meubels, witgoed, etc) als jullie relatie stopt en jij in jullie huis blijft wonen. Want zij kan waarschijnlijk geen compleet nieuw interieur betalen waardoor ze zich in de schulden moet storten.
Maak ook afspraken over bijvoorbeeld een drempelbedrag bij uitgaven. Boven de zoveel euro even overleggen, zodat je zo'n dure wasmachine de volgende keer voorkomt. Want ook al is het geld er, jij hebt dat geld er waarschijnlijk niet voor over. Zij vind het waarschijnlijk fijn dat ze dat ding kan kopen. Dus daar zit een mismatch.
zondag 6 oktober 2019 om 22:31
Dat hangt er een beetje vanaf. Man en ik hebben ook een verschil in inkomsten. In het begin deden we het 50/50, en dan zag je dat de meestverdiendende bijvoorbeeld op vakantie meer betaalde aan restaurants enzo, maar de kosten voor de reis betaalden we wel beide de helft. De minstverdienende had dat anders niet kunnen bekostigen, die had dan altijd in het appartement moeten eten, maar daar had de ander geen zin in, dus die betaalde die restaurants dan met liefde.Rosanna1985 schreef: ↑06-10-2019 22:25Maar waarom eigenlijk de kosten volgens inkomen verdelen en niet gewoon elk de helft? Jij hoeft haar toch niet te compenseren voor het feit dat zij minder verdient? Als je met een huisgenoot samenwoont doe je toch ook gewoon elk de helft?
Toen we een groter huis wilden, wilde de meestverdiendende een groter huis dan er 50/50 betaald kon worden en toen hebben we de verdeling aangepast naar naar rato. Dus nu betalen we allebei een X-percentage aan onze gezamelijk rekening.
Het volgende doel is alles bij elkaar, en dan zakgeld uitkeren aan beiden, want nu is het nog steeds zo dat de meestverdienende meer geld te besteden heeft. Maar die wil dat begrijpelijkerwijs nog niet helemaal opgeven.
zondag 6 oktober 2019 om 22:32
Dat is echt heel rot als het zo zou voelen. Ik ga het bij hem navragen!COtweepuntnul schreef: ↑06-10-2019 22:23Ja he? Het is echt een beetje van: "Schatje, ik zal je wel vertellen hoe je dit moet aanpakken want je hebt er duidelijk geen verstand van, poppetje van me, ik red je wel uit de financiële misère" terwijl zij denkt "what the fuck, ik leef mijn leven en dit gaat prima, waarom zou ik iets veranderen? Ben ik niet goed genoeg of zo?"
zondag 6 oktober 2019 om 22:34
Voelt niet eerlijk, we zouden waarschijnlijk niet afspreken dat ik 4 maal zo veel betaal, maar bv 1/3 vd 2/3 ofzo van de gezamenlijke lasten.Rosanna1985 schreef: ↑06-10-2019 22:25Maar waarom eigenlijk de kosten volgens inkomen verdelen en niet gewoon elk de helft? Jij hoeft haar toch niet te compenseren voor het feit dat zij minder verdient? Als je met een huisgenoot samenwoont doe je toch ook gewoon elk de helft?
zondag 6 oktober 2019 om 22:35
We kunnen gelukkig goed met elkaar praten en zijn stapelgek op elkaar. We komen hier wel uit, is vooral mijn eigen geworstel. Vriend stelt zich heel begrijpend op, maar wil ook zijn autonomie behouden, wat ik zeker begrijp.mammezel schreef: ↑06-10-2019 22:24Ik denk dat - behalve het inkomensverschil - er nog meer verschillen zijn. Verschillen waarbij jullie beiden serieus water bij de wijn zullen moeten doen, wil het samenwonen lukken.
Waarmee ik jou totaal niet veroordeel, integendeel, ik sta dichter bij jouw mening dan bij die van haar. Wasmachine, zou ik ook eerder voor goede kwaliteit gaan, maar vakantie, daar zou ik dan wel op beknibbelen.
zondag 6 oktober 2019 om 22:37
Lastige is dat het (in mijn beleving meer dan in zijn beleving) de tijd samen soms in de weg staat. Hij heeft vaak het gevoel dat hij nog wat moet doen (bv orde op zaken stellen in de financiën), dit geeft mij iig onrust. Hij is van het uitstellen zeg maar....boebezoebe schreef: ↑06-10-2019 22:25Als de rente op de schuld laag is is het ook helemaal niet aantrekkelijk om snel af te lossen op dit moment. Op een spaarrekening krijg je er op dit moment geen bal voor. Ik zeg niet dat een schuld beter is dan een spaarrekneing, maar de rente op de schuld zou voor mij bepalen hoe snel ik aflos. Daarbij zit liever ook wat ruimer in mijn lopende rekening (zodat ik onvrwachte kosten op kan vangen en plezier kan hebben), dan dat ik per se en grote schuld snel uit de weg moet hebben (enige grote schuld is op dit moment hypothek bij mij. Met een lage rente, dus haast heb ik niet).
zondag 6 oktober 2019 om 22:42
Klinkt goed. Bij mij is het zo dat ik in een eerdere relatie alles op één hoop heb gehad met mijn partner, waarbij ik een zuur gevoel heb overgehouden (bv alles uit de kan hallen wbt partneralimentatieberekening). Mijn huidige vriend is absoluut niet zo, maar heb wel een beschadiging overgehouden zeg maar.COtweepuntnul schreef: ↑06-10-2019 22:31Dat hangt er een beetje vanaf. Man en ik hebben ook een verschil in inkomsten. In het begin deden we het 50/50, en dan zag je dat de meestverdiendende bijvoorbeeld op vakantie meer betaalde aan restaurants enzo, maar de kosten voor de reis betaalden we wel beide de helft. De minstverdienende had dat anders niet kunnen bekostigen, die had dan altijd in het appartement moeten eten, maar daar had de ander geen zin in, dus die betaalde die restaurants dan met liefde.
Toen we een groter huis wilden, wilde de meestverdiendende een groter huis dan er 50/50 betaald kon worden en toen hebben we de verdeling aangepast naar naar rato. Dus nu betalen we allebei een X-percentage aan onze gezamelijk rekening.
Het volgende doel is alles bij elkaar, en dan zakgeld uitkeren aan beiden, want nu is het nog steeds zo dat de meestverdienende meer geld te besteden heeft. Maar die wil dat begrijpelijkerwijs nog niet helemaal opgeven.
zondag 6 oktober 2019 om 22:43
Dat is inderdaad ook waarom wij onze eigen rekening hebben. Van het salaris wordt automatisch ingehouden voor kosten, sparen, aflossen etc, en voor de rest kunnen we beide onze gang gaan.MadameJean schreef: ↑06-10-2019 22:40Ik verdien ook veel meer dan man (5x). En hij geeft makkelijk geld uit, vind ik. Makkelijker dan ik iig. Maar zolang we overeenstemming hebben over de belangrijke dingen (aflossen huis, spaarbuffer +/- budget vakantie) laat ik het los.
zondag 6 oktober 2019 om 22:44
Deels herkenbaar. Lief verdient fiks minder dan ik, ook door keuzes die hij maakt. Wij dragen 55/45 bij aan het huishouden/hypotheek, en ik stop een vast bedrag per jaar in de verbouwing waar hij veel tijd in steekt. Dus je voorbeeld van iets waar jij geld en hij tijd in steekt, zou ik wel doen. Als je het object allebei wilt althans, het moet niet zo zijn (denk ik) dat jij zijn hobby gaat lopen bekostigen.
Qua verschillende mores qua geld is er maar één oplossing: laat het los. Zijn financiële situatie is zijn verantwoordelijkheid. Laat die verantwoordelijkheid ook echt bij hem. Anders wordt t binnen no time héél ongezellig. Ik heb me in het begin van de relatie best druk gemaakt over het feit dat hij minder geld heeft en vooral een financiële planning (mbt oudedagsvoorzieningen etc) en zekerheden volslagen onbelangrijk vindt. Maar verder heb ik een heerlijke relatie. Dus zo lang hij z’n eigen boontjes dopt financieel gezien heb ik geen mening over wat hij met zn geld doet. Laatst had hij een tijdje wat meer verdiend en wilde hij soort van meteen een andere auto gaan kopen, voor een in mijn ogen pittig bedrag. Daar krijg ik het dan weer wel even een klein beetje benauwd van, maar zijn geld, zijn leven (en een andere auto is ook zeker geen overbodige luxe) en due auto is er ook nog niet gekomen, dus hij denkt zelf ook heus wel na
Ik hoop voor jou dat vriend niet echt onverantwoordelijk is met geld (die schuld is natuurlijk wel fiks) want dan gaat heel bovenstaand verhaal niet op. Ga in elk geval in geen geval zijn schuld betalen, zijn verantwoordelijkheid.
Qua verschillende mores qua geld is er maar één oplossing: laat het los. Zijn financiële situatie is zijn verantwoordelijkheid. Laat die verantwoordelijkheid ook echt bij hem. Anders wordt t binnen no time héél ongezellig. Ik heb me in het begin van de relatie best druk gemaakt over het feit dat hij minder geld heeft en vooral een financiële planning (mbt oudedagsvoorzieningen etc) en zekerheden volslagen onbelangrijk vindt. Maar verder heb ik een heerlijke relatie. Dus zo lang hij z’n eigen boontjes dopt financieel gezien heb ik geen mening over wat hij met zn geld doet. Laatst had hij een tijdje wat meer verdiend en wilde hij soort van meteen een andere auto gaan kopen, voor een in mijn ogen pittig bedrag. Daar krijg ik het dan weer wel even een klein beetje benauwd van, maar zijn geld, zijn leven (en een andere auto is ook zeker geen overbodige luxe) en due auto is er ook nog niet gekomen, dus hij denkt zelf ook heus wel na
Ik hoop voor jou dat vriend niet echt onverantwoordelijk is met geld (die schuld is natuurlijk wel fiks) want dan gaat heel bovenstaand verhaal niet op. Ga in elk geval in geen geval zijn schuld betalen, zijn verantwoordelijkheid.
zondag 6 oktober 2019 om 22:44
Maar het is ook niet eerlijk om jouw trauma's je huidige relatie te laten beïnvloeden.B1loemetje schreef: ↑06-10-2019 22:42Klinkt goed. Bij mij is het zo dat ik in een eerdere relatie alles op één hoop heb gehad met mijn partner, waarbij ik een zuur gevoel heb overgehouden (bv alles uit de kan hallen wbt partneralimentatieberekening). Mijn huidige vriend is absoluut niet zo, maar heb wel een beschadiging overgehouden zeg maar.
En je hoeft toch niet alles op één hoop te gooien? Bijvoorbeeld een naar rato berekening kan een prima oplossing zijn. Of 50/50.
zondag 6 oktober 2019 om 22:47
Hoe lang zijn jullie samen? Ik vind het feit dat hij het fijn zou vinden als jij zijn schuld afbetaalt wel een tikje alarmerend..B1loemetje schreef: ↑06-10-2019 22:42Klinkt goed. Bij mij is het zo dat ik in een eerdere relatie alles op één hoop heb gehad met mijn partner, waarbij ik een zuur gevoel heb overgehouden (bv alles uit de kan hallen wbt partneralimentatieberekening). Mijn huidige vriend is absoluut niet zo, maar heb wel een beschadiging overgehouden zeg maar.
zondag 6 oktober 2019 om 22:47
Dank dat je je verhaal zo eerlijk hebt neergezet. Vind jij eigenlijk dat je door haar te “redden” wél een moreel recht hebt om haar uitgaven te bepalen? Voor mij voelt dat niet juist, maar worstel er dus ook mee. Zoals jullie het vormgeven hoeven wij het niet te dien gelukkig. Hij heeft geld genoeg voor boodschappen en ik heb geen behoefte aan een (veel) duurder huis dan we bij wijze van twee keer zijn inkomen zouden kunnen kopen. Dat is weer het voordeel van mijn soberheid. We komen dan waarschijnlijk ook bij eventuele scheiding niet in gedoe van geld meegeven voor de inrichting (zou hij zelfs niet aannemen dan, veel te autonoom voor). Ik ben juist o.a. voor zijn autonomie gevallen, is een mooie en krachtige eigenschap.Paulus123 schreef: ↑06-10-2019 22:30Ik heb ooit in een zelfde soort situatie gezeten. Ik verdien 'genoeg' en vriendin zat na een kapotgelopen relatie in de bijstand. Had wel een parttime baan, maar zet qua inkomen niet echt zoden aan de dijk. Sprake van huurachterstand, gebrek aan wasmachine, etc.
Omdat er sprake was van uitzetting omwille van de huurachterstand heb ik die betaald. Ook heb ik een wasmachine gekocht omdat ik dat een soort eerste levensbehoefte vind.
Net als bij jou ben ik ook vrij zuinig opgevoed. Nadat ik haar acute problemen had opgelost kwam zij ineens met een splinternieuwe merkbril aanzetten. Ik heb haar gevraagd of dat nou wel zo'n goed idee was (zo'n duur ding), omdat het gewoon niet bij haar inkomen past. Het was destijds ongeveer 70% van haar maandinkomen. Dan hoor je de smoezen als 'ik moest mezelf even wat gunnen na alle ellende'. Alsof ik even een horloge van 3000 euro koop omdat ik 'me even wat moest gunnen'. Ik doe dat soort uitgaven niet. Dus het irriteert mij als iemand die zich dat niet kan veroorloven dat wel doet, nadat ik haar gered heb van uitzetting.
Ik trok dat slecht. Heel erg slecht. Ik ben van mening dat het netter was als ze mij had terugbetaald of iets had gedaan voor ons. Bijvoorbeeld een etentje (hoeft niet duur te zijn), als dank voor wat ik heb gedaan. En qua bril was een merkloos montuur beter geschikt geweest qua financien.
Ik merkte ook nadat de relatie wat minder goed liep dat het weer ter discussie kwam. Beloftes dat ze me zou terugbetalen als we uit elkaar zouden gaan, etc. Ik had daar nooit aan gedacht, maar blijkbaar zat het bij haar wel in het achterhoofd. Mogelijk is er dus een wat scheve situatie ontstaan waarin we niet meer gelijk waren aan elkaar. Ook in andere situaties heb ik wel eens het idee gehad dat er wat scheefgroei was. Bijvoorbeeld extra sex als 'dank' als geld ter sprake kwam.
Mijn advies zou dus zijn om die lening niet te betalen. Je geeft al aan dat ze vrij losbandig is qua geld, en dat moet ze zelf oplossen. Je creeert een afhankelijkheidssituatie en scheefgroei in je relatie die je niet moet hebben. Het is haar probleem, moet zij oplossen.
Je kunt haar beter helpen door gewoon wat kleine dingetjes te doen. Betaal een keer de boodschappen extra, koop zelf iets voor haar als je denkt dat ze dat kan gebruiken..
Meer in het algemeen ben ik van mening dat mensen met schulden dat vrijwel altijd aan hun zelf te danken hebben. Klagen dat je je kind geen fruit kunt geven maar wel 2 pakken zware shag kunnen roken doet mijn bloed koken bijvoorbeeld. Het kop in het zand gedrag bij schuldeisers (brieven niet meer openen) is ook zo'n ding waar ik slecht tegen kan en wat bij haar ook speelde. Los je shit op denk ik dan.
Ik zou ook met klem willen aanraden om na te denken over een samenlevingscontract en/of trouwen onder huwelijkse voorwaarden mocht dat gaan spelen.
Dat je bij samenleven 'naar draagkracht' betaald is verder heel normaal. Dus als jij 4x zoveel verdiend is het niet raar dat je ook 4x zoveel bijdraagt.
Maar pas hierbij ook op dat je ook hier een ongelijke situatie creeert waardoor zij bijvoorbeeld altijd de klos is als de relatie strand. Jij kunt zonder haar inkomen, zij niet zonder die van jou. Het is ook goed om daar alvast wat over af te spreken in een samenlevingscontract. Bijvoorbeeld dat je zorgt voor een gemeubileerde woning (meubels, witgoed, etc) als jullie relatie stopt en jij in jullie huis blijft wonen. Want zij kan waarschijnlijk geen compleet nieuw interieur betalen waardoor ze zich in de schulden moet storten.
Maak ook afspraken over bijvoorbeeld een drempelbedrag bij uitgaven. Boven de zoveel euro even overleggen, zodat je zo'n dure wasmachine de volgende keer voorkomt. Want ook al is het geld er, jij hebt dat geld er waarschijnlijk niet voor over. Zij vind het waarschijnlijk fijn dat ze dat ding kan kopen. Dus daar zit een mismatch.
zondag 6 oktober 2019 om 22:48
Je ziet bij ons dat het ook een beetje vanzelf gaat. Degene die het meest verdient, koopt bvb kaarten voor concert of bios en de ander betaalt de oppas (wat minder is). Zo draag je beide bij en is niet eentje na één uitje blut 
Maar dat heeft tijd gekost hoor. En veel sessies op de bank met een fles wijn en soms ook wel verwijten over en weer. ("Je bent een vrek die me niks gunt!" vs "Denk nou eens meer dan één seconde na voordat je wat koopt, materialistische muts").
Maar dat heeft tijd gekost hoor. En veel sessies op de bank met een fles wijn en soms ook wel verwijten over en weer. ("Je bent een vrek die me niks gunt!" vs "Denk nou eens meer dan één seconde na voordat je wat koopt, materialistische muts").
zondag 6 oktober 2019 om 22:48
Wat voor een dingen doen? Een vakantie samen boeken? Een huis kopen samen? Een avondje uit? Ik snap niet precies wat het in de weg staat.B1loemetje schreef: ↑06-10-2019 22:37Lastige is dat het (in mijn beleving meer dan in zijn beleving) de tijd samen soms in de weg staat. Hij heeft vaak het gevoel dat hij nog wat moet doen (bv orde op zaken stellen in de financiën), dit geeft mij iig onrust. Hij is van het uitstellen zeg maar....
Je kan het leven ook niet helemaal voorspellen en alls plannen. Een jaar geleden vrdiende vriend meer dan ik, nu trek ik financiaal de kar tijdelijk omdat hij zijn baan verloren is. En wie weet hoe het weer over twee jaar is.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”