Relaties
alle pijlers
Moeder overspannen
maandag 11 november 2019 om 20:52
Hi
Ik zit er een beetje doorheen en weet ook niet goed met wie ik dit kan bespreken.
Begin dit jaar is mijn oma (te jong) overleden. Mijn moeder en ik zijn toen in haar huis gaan wonen, want mijn opa was daarvoor al overleden.
Mijn moeder werkt bijna elke dag een paar uur over, ook al voor oma overleed. Maar nu is er in huis dus nog steeds niets klaar, ze doet niets in huis en ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik doe al de keuken opruimen elke dag en de hond uitlaten ed.
Ik word gek van de rotzooi maar ik kan het niet uitpakken want ik weet niet wat ik er mee aan moet, ze heeft zo veel spullen. Ik kan mijn eigen kamer ook niet uitruimen want dat staat ook nog vol met dozen die nergens anders heen kunnen. Ik heb al meerdere keren geprobeerd met haar te praten maar ze reageert geïrriteerd en stelt alleen maar uit, en dan is ze een week vrij bijvoorbeeld en dan gebeurt er nog steeds niets.
Nu is ze over een maand langere tijd vrij, maar ik ben bang dat er dan nog steeds niets gebeurd. Ze is veel weg naar vrienden en thuis zit ze alleen maar op de bank tv te kijken.
Ik snap dat het moeilijk voor haar is maar daar wilt ze eigenlijk ook niets van weten, want het gaat allemaal wel en als ze vrij is dan komt het wel goed. Maar dat betwijfel ik dus.
Nou goed lang verhaal en ik weet ook niet zo goed wat ik er mee wil, maar de sfeer thuis is gewoon rot en ik wil het graag oplossen maar dat lukt me niet.
Ik hoop dat iemand advies voor me heeft.
Ik zit er een beetje doorheen en weet ook niet goed met wie ik dit kan bespreken.
Begin dit jaar is mijn oma (te jong) overleden. Mijn moeder en ik zijn toen in haar huis gaan wonen, want mijn opa was daarvoor al overleden.
Mijn moeder werkt bijna elke dag een paar uur over, ook al voor oma overleed. Maar nu is er in huis dus nog steeds niets klaar, ze doet niets in huis en ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik doe al de keuken opruimen elke dag en de hond uitlaten ed.
Ik word gek van de rotzooi maar ik kan het niet uitpakken want ik weet niet wat ik er mee aan moet, ze heeft zo veel spullen. Ik kan mijn eigen kamer ook niet uitruimen want dat staat ook nog vol met dozen die nergens anders heen kunnen. Ik heb al meerdere keren geprobeerd met haar te praten maar ze reageert geïrriteerd en stelt alleen maar uit, en dan is ze een week vrij bijvoorbeeld en dan gebeurt er nog steeds niets.
Nu is ze over een maand langere tijd vrij, maar ik ben bang dat er dan nog steeds niets gebeurd. Ze is veel weg naar vrienden en thuis zit ze alleen maar op de bank tv te kijken.
Ik snap dat het moeilijk voor haar is maar daar wilt ze eigenlijk ook niets van weten, want het gaat allemaal wel en als ze vrij is dan komt het wel goed. Maar dat betwijfel ik dus.
Nou goed lang verhaal en ik weet ook niet zo goed wat ik er mee wil, maar de sfeer thuis is gewoon rot en ik wil het graag oplossen maar dat lukt me niet.
Ik hoop dat iemand advies voor me heeft.
maandag 11 november 2019 om 22:08
Het speelt eigenlijk al wel langer, ik denk dat het nu vooral opvalt omdat het huis zo’n rotzooi is. Dat ik nu ineens zie dat ze eigenlijk uberhaupt niet zoveel in huis doet. En verleden jaar had ik een tussenjaar dus had ik ook meer tijd en vond ik het ook logisch dat ik dan meer thuis deed. Maar nu ga ik fulltime naar school en is het nog hetzelfde en red ik het niet meer.dannas schreef: ↑11-11-2019 22:02Och zielie, jij bent niet verantwoordelijk voor het geluk van je moeder he. Eerder andersom.
Speelt dit alles sinds het overlijden van oma of daarvoor ook al. En wanneer is oma overleden? Net een maand geleden of al langer? En hoe komt je moeder aan 20 flessen shampoo? Heeft ze hoarder neigingen?
Oma is begin dit jaar overleden. En ze heeft vind ik wel een beetje hoarder neigingen. Niet zo extreem dat je nergens kan lopen, maar ze koopt wel gauw veel spullen die we eigenlijk niet echt nodig hebben of nooit gebruiken.
En bedankt, ik voel me te verantwoordelijk voor haar, dat weet ik ook. Maar ik kan dat gevoel niet zomaar stoppen. En ik voel me zo rot als ik haar ‘achterlaat’.
maandag 11 november 2019 om 22:16
Misschien heb je er iets aan (wij zijn mijn moeder aan het verhuizen van een zeer groot huis naar appartement, niets mag weg maar dat gaat never nooit passen):
Wij verzamelen per kamer één soort groep in zo’n klapkratten. Bijvoorbeeld shampoo, crèmespoeling en haarmaskers. Dat zijn al snel drie kratten vol. Mijn moeder haalt er dan vier setjes uit en de rest gaat weg. Zo kwam mijn moeder erachter dat ze maar liefst 12 fruitschalen had. Eentje is sentimenteel (gekocht op huwelijksreis) en zus bedacht dat het wellicht een leuke schaal zou zijn voor in haar nieuwe hal, voor kleingeld, sleutels, enz. Hup, schaal in verhuisdoos met label ‘hal’ en de favoriet in de verhuisdoos met ‘keuken’.
We hebben inmiddels een half studentencorps kunnen voorzien van servies, pannen, besteksets, steakmessen en andere zooi. Voor sentimentele zaken vinden we soms een oplossing (kleding van pa: een mevrouw maakt daar een patchwork beddensprei van, zo krijgt het een gebruiksfunctie zonder tig vierkante meter aan walk-in closet aan kleding te moeten mee verhuizen van een overledene).
Wij verzamelen per kamer één soort groep in zo’n klapkratten. Bijvoorbeeld shampoo, crèmespoeling en haarmaskers. Dat zijn al snel drie kratten vol. Mijn moeder haalt er dan vier setjes uit en de rest gaat weg. Zo kwam mijn moeder erachter dat ze maar liefst 12 fruitschalen had. Eentje is sentimenteel (gekocht op huwelijksreis) en zus bedacht dat het wellicht een leuke schaal zou zijn voor in haar nieuwe hal, voor kleingeld, sleutels, enz. Hup, schaal in verhuisdoos met label ‘hal’ en de favoriet in de verhuisdoos met ‘keuken’.
We hebben inmiddels een half studentencorps kunnen voorzien van servies, pannen, besteksets, steakmessen en andere zooi. Voor sentimentele zaken vinden we soms een oplossing (kleding van pa: een mevrouw maakt daar een patchwork beddensprei van, zo krijgt het een gebruiksfunctie zonder tig vierkante meter aan walk-in closet aan kleding te moeten mee verhuizen van een overledene).
maandag 11 november 2019 om 22:21
Ik denk dat het goed zou zijn als je hulp zoekt voor jezelf. Om te leren omgaan met een moeder die, als ik even bot mag zijn, niet zo'n hele leuke moeder is.
Als kind ben je eindeloos loyaal. Ik heb dat richting mijn vader ook heel lang gehad en die deed nog wel wat minder leuk dan jouw moeder.
Je moeder krijg je niet veranderd, maar met hulp kan jij hopelijk wel leren hoe je los komt van je moeder en haar teleurstelling van haar laat zijn, ipv het jouw verantwoordelijkheid te maken.
Als kind ben je eindeloos loyaal. Ik heb dat richting mijn vader ook heel lang gehad en die deed nog wel wat minder leuk dan jouw moeder.
Je moeder krijg je niet veranderd, maar met hulp kan jij hopelijk wel leren hoe je los komt van je moeder en haar teleurstelling van haar laat zijn, ipv het jouw verantwoordelijkheid te maken.
maandag 11 november 2019 om 22:27
Heeft je vader een auto? Misschien zou hij kunnen helpen met kastruimte erbij halen/maken (idd kringloop / ikea).
Het klinkt alsof je moeder wegloopt van haar verantwoordelijkheden. Ook al is dat begrijpelijk, voor jou is dat een lastige situatie.
Misschien kun je met hulp van anderen vast ‘voorsorteren’ op soort spullen, zoals keukengerei, boeken/papier, kleding, gedenkwaardige spullen van oma etc.
Met je moeder kun je afspreken dat jullie in het weekend per categorie minstens een paar dozen uitzoeken. Ik hoop dat ze daar wel voor openstaat.
Mijn ouders hebben ook enorm veel spullen zooi en zo heb ik hun meegeholpen. Kijk samen kritisch naar wat je echt nodig hebt en waar je iemand anders (kringloop) blij mee kunt maken. Hierdoor zag mijn moeder in dat ze echt teveel spullen had, maar alleen opruimen lukte haar niet.
Edit: een beetje wat Lemoos hierboven ook schreef
Het klinkt alsof je moeder wegloopt van haar verantwoordelijkheden. Ook al is dat begrijpelijk, voor jou is dat een lastige situatie.
Misschien kun je met hulp van anderen vast ‘voorsorteren’ op soort spullen, zoals keukengerei, boeken/papier, kleding, gedenkwaardige spullen van oma etc.
Met je moeder kun je afspreken dat jullie in het weekend per categorie minstens een paar dozen uitzoeken. Ik hoop dat ze daar wel voor openstaat.
Mijn ouders hebben ook enorm veel spullen zooi en zo heb ik hun meegeholpen. Kijk samen kritisch naar wat je echt nodig hebt en waar je iemand anders (kringloop) blij mee kunt maken. Hierdoor zag mijn moeder in dat ze echt teveel spullen had, maar alleen opruimen lukte haar niet.
Edit: een beetje wat Lemoos hierboven ook schreef
maandag 11 november 2019 om 22:44
Ik ga dit proberen! Alvast sorteren. Misschien krijgt ze dan wat overzicht.Inktlijn schreef: ↑11-11-2019 22:27Heeft je vader een auto? Misschien zou hij kunnen helpen met kastruimte erbij halen/maken (idd kringloop / ikea).
Het klinkt alsof je moeder wegloopt van haar verantwoordelijkheden. Ook al is dat begrijpelijk, voor jou is dat een lastige situatie.
Misschien kun je met hulp van anderen vast ‘voorsorteren’ op soort spullen, zoals keukengerei, boeken/papier, kleding, gedenkwaardige spullen van oma etc.
Met je moeder kun je afspreken dat jullie in het weekend per categorie minstens een paar dozen uitzoeken. Ik hoop dat ze daar wel voor openstaat.
Mijn ouders hebben ook enorm veel spullen zooi en zo heb ik hun meegeholpen. Kijk samen kritisch naar wat je echt nodig hebt en waar je iemand anders (kringloop) blij mee kunt maken. Hierdoor zag mijn moeder in dat ze echt teveel spullen had, maar alleen opruimen lukte haar niet.
Edit: een beetje wat Lemoos hierboven ook schreef
Wat fijn dat je je ouders zo hebt kunnen helpen.
dinsdag 12 november 2019 om 06:21
Klinkt als mijn moeder die roept al minimaal 5 jaar dat ze gaat opruimen het is al tijd na kerst, na pasen, na de vakantie, na de zomer, na een cursus....nooit zeg maar. Ik woon niet meer thuis maar mijn ouders gaan achteruit en kunnen huis van 3 verdiepingen dat vol staat met spullen niet bijhouden. Ze willen niet kleiner wonen, geen thuishulp of andere hulp accepteren, ...etc. En waarom is mij echt een raadsel. Ik ben zelf tijdens een burnout geïnteresseerd geraakt in minimalisme en mijn leven is zoveel lichter met minder spullen en zonder koopzucht.
Ga op jezelf wonen zodra je klaar bent met je studie of ga op kamers.
Ga op jezelf wonen zodra je klaar bent met je studie of ga op kamers.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 12 november 2019 om 06:42
Je hele leven krijg jij al te horen en te merken dat jij verantwoordelijk bent voor haar geluk. Dan snap ik dat het voor jou moeilijk te geloven is dat dat eigenlijk niet zo hoort. Om hier een verandering in aan te brengen, is hulp van buitenaf wenselijk. De huisarts is een goede eerste stap.
Weet je wat het is met die opgelegde verantwoordelijkheden en overtuigingen. Ze zijn niet de jouwe. Maar je denkt van wel omdat je het al je hele leven hebt ervaren. Je gelooft er zelf ook in. Je voelt vanbinnen dat je je moeder niet in de steek wilt laten. Dat JIJ in de steek wordt gelaten door je moeder, en door jezelf!, dat doet er blijkbaar niet toe. Door het onrecht weet je dat het geen universele waarheid is, maar een opgelegde.
Ik stel voor dat jij zo snel mogelijk jouw kamer zooivrij maakt. Er mag een ruimte zijn, jouw cocoon, waar alleen spullen staan zie jou vreugde geven.
Dat is overigens al een goede scheider. ‘Geeft dit voorwerp mij of mijn moeder vreugde? Ja? Dan opzij leggen. Nee? Dan weg ermee.
Heel veel sterkte en wijsheid gewenst. Dit gaat niet over dozen en spullen. Die zijn een manifestatie van een groter onderliggend probleem.
Ik hoop dat je avontuurlijk bent ingesteld, want je mag op onderzoek uit. Naar wie jij bent zonder de overbelasting van jouw moeder.
Weet je wat het is met die opgelegde verantwoordelijkheden en overtuigingen. Ze zijn niet de jouwe. Maar je denkt van wel omdat je het al je hele leven hebt ervaren. Je gelooft er zelf ook in. Je voelt vanbinnen dat je je moeder niet in de steek wilt laten. Dat JIJ in de steek wordt gelaten door je moeder, en door jezelf!, dat doet er blijkbaar niet toe. Door het onrecht weet je dat het geen universele waarheid is, maar een opgelegde.
Ik stel voor dat jij zo snel mogelijk jouw kamer zooivrij maakt. Er mag een ruimte zijn, jouw cocoon, waar alleen spullen staan zie jou vreugde geven.
Dat is overigens al een goede scheider. ‘Geeft dit voorwerp mij of mijn moeder vreugde? Ja? Dan opzij leggen. Nee? Dan weg ermee.
Heel veel sterkte en wijsheid gewenst. Dit gaat niet over dozen en spullen. Die zijn een manifestatie van een groter onderliggend probleem.
Ik hoop dat je avontuurlijk bent ingesteld, want je mag op onderzoek uit. Naar wie jij bent zonder de overbelasting van jouw moeder.
