Relaties
alle pijlers
Verwerking jeugd
maandag 16 december 2019 om 00:47
Er lopen een aantal dingen niet zo lekker in mijn leven. Hierbij moet ik wel eens aan vroeger denken en wellicht heeft dit met mijn jeugd te maken. Ik vraag mij af in hoe verre een vaak gespannen sfeer vroeger thuis (zowel tussen de ouders als naar de kinderen vooral van vader), incidenteel huiselijk geweld en te weinig emotionele genegenheid later nog bewust of onbewust met je kunnen doen. Dan praat ik over de leeftijd van 5 jaar tot op kamers gaan waarbij de nadruk wel op die eerste jaren heeft gelegen. Kan je mensen uberhaupt wel vertrouwen als je zoiets hebt meegemaakt of ben je voor het leven getekend? Ik ben mij ervan bewust dat er therapieën voor zijn maar voordat ik heel mijn jeugd op tafel gooi zou ik graag willen of dit echt zoveel effect kan hebben op latere leeftijd en er nu nog het een en ander te herstellen valt op deze leeftijd. Ouders zijn nu beide overleden het gaat dus niet om contact maar om mijn persoonlijke ontwikkeling. Alvast bedankt voor diegene die hun licht hierover willen laten schijnen 
maandag 16 december 2019 om 00:56
Heb je broers/zussen of vriendinnen die je vanuit die tijd nog kent?
Ik herken je omschrijving van je jeugd, ik heb er goed over kunnen praten met broers/zussen vrienden en zonde erkenning gevonden.
Ook weleens langs psycholoog geweest maar dit heeft mij niet verder geholpen.
Wel heel veel zelf gelezen en hierdoor begrijp.ik beter waar het gedrag van mn ouders vandaan kwam.
Ik herken je omschrijving van je jeugd, ik heb er goed over kunnen praten met broers/zussen vrienden en zonde erkenning gevonden.
Ook weleens langs psycholoog geweest maar dit heeft mij niet verder geholpen.
Wel heel veel zelf gelezen en hierdoor begrijp.ik beter waar het gedrag van mn ouders vandaan kwam.
maandag 16 december 2019 om 00:59
Nee gelukkig geef ik ze zelf wel een heel veilig en fijn thuis met persoonlijke aandacht en veel knuffels. Juist wat ik gemist heb wil ik wel geven. Ik heb dat vanaf jongs af aan al gehad; later ga ik het anders doen mijn kinderen hoeven niet door zoiets heen en gelukkig is dat ook zo. Maar zelf merk ik dat ik toch wat anders in de maatschappij sta en in bepaalde relaties dan anderen die wel dat thuis hebben gehad
maandag 16 december 2019 om 01:08
Bedankt Julia, zus heeft het helaas m.i. in vluchtgedrag/verslavingsgedrag gezocht. Een zus met goede eigenschappen maar een meesteres in ontkenningen kom daar niet veel verder mee met praten. ik snap heel goed waar het gedrag vandaan kwam wat er in hun eigen jeugd is gebeurd etc. maar het gaat mij ook meer om wat het met kinderen doet dus het feit of je daarna nog gewone relaties met mensen op kan bouwen of er in de basis toch altijd iets anders is in het vertrouwen van mensen dan vergeleken met kinderen die “ veilig en warm” zijn opgegroeid.juliadenders schreef: ↑16-12-2019 00:56Heb je broers/zussen of vriendinnen die je vanuit die tijd nog kent?
Ik herken je omschrijving van je jeugd, ik heb er goed over kunnen praten met broers/zussen vrienden en zonde erkenning gevonden.
Ook weleens langs psycholoog geweest maar dit heeft mij niet verder geholpen.
Wel heel veel zelf gelezen en hierdoor begrijp.ik beter waar het gedrag van mn ouders vandaan kwam.
maandag 16 december 2019 om 01:51
maandag 16 december 2019 om 07:18
Door te gaan begrijpen in hoeverre je jeugd nu nog van invloed is kan het zijn dat die invloed afneemt.
Maar of je echt kunt veranderen is wat mij betreft de vraag.
Ik heb door therapie wel meer inzicht gekregen in hoe ik in elkaar zit, waardoor ik in bepaade situaties weet waar mijn valkuilen liggen, maar mijn manier van omgaan met diezelfde situaties is niet heel erg veranderd.
Maar of je echt kunt veranderen is wat mij betreft de vraag.
Ik heb door therapie wel meer inzicht gekregen in hoe ik in elkaar zit, waardoor ik in bepaade situaties weet waar mijn valkuilen liggen, maar mijn manier van omgaan met diezelfde situaties is niet heel erg veranderd.
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 16 december 2019 om 07:23
Herkenbaar. Jammer voor je dat je zo’n jeugd hebt om op terug te kijken. Ik ben in mijn studententijd naar een psycholoog geweest voor iets vergelijkbaars. Wat me dat heeft opgeleverd is acceptatie van de situatie en mijzelf en het inzicht dat wat er is gebeurd mijn leven niet hoeft te bepalen, maar dat ik zelf verantwoordelijkheid kan nemen en richting aan mijn leven kan geven. Lukt niet altijd 100%, maar het heeft me wel verder geholpen.
maandag 16 december 2019 om 07:51
Ja je jeugd heeft alle invloed op je leven nu. In je jeugd vorm je je kern cognities onbewust en die vormen je voor je hele leven en ja met therapie kun je daar veranderingen in aanbrengen maar vaak niet met een psycholoog. Zoek een goede therapeut die bij je past.
where ever you go, go with your heart
maandag 16 december 2019 om 08:01
Huh?
Live in the here and now, because your future doesn't look bright.
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 8 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 16 december 2019 om 08:15
Mijn jeugd kan ik samenvatten als: verwaarlozing, psychische mishandeling en alcoholmisbruik. M'n ouders zijn gelukkig inmiddels overleden. Bij mij kwam het pas op latere leeftijd tot een uitbarsting, blijkbaar kun je een overlevingsmodus lang volhouden. Ik ben naar een psycholoog gegaan en die heeft de vinger op de zere plek gelegd, maar dat zorgt nog niet dat je het een plekje kunt geven. Ik heb een zwaar weekend achter de rug vanwege een kerstfeest op het werk vrijdag, waar volop werd gezopen. Daar kan ik echt niet tegen (drink zelf geen druppel). Dus ik ga maar vermijdend aan de slag en ga niet meer naar zulke gelegenheden.
Sterkte, ik weet hoe moeilijk het is.
Sterkte, ik weet hoe moeilijk het is.
maandag 16 december 2019 om 08:18
Op de een heeft het meer invloed dan op de ander.
Ik ken twee personen die allebei schijnbaar erg getekend zijn door hun jeugd en hun kinderen nu daarmee opzadelen. Het gevolg: kinderen met gedragsproblem en allerlei issues. Het is gewoon sneu want deze kinderen krijgen het straks erg moeilijk in hun pubertijd.
De ouders zijn niet in staat tot zelfreflectie en leggen de schuld bij de ander neer of vinden dat de kinderen 'niet sporen'. Erg sneu allemaal.
Ik ken twee personen die allebei schijnbaar erg getekend zijn door hun jeugd en hun kinderen nu daarmee opzadelen. Het gevolg: kinderen met gedragsproblem en allerlei issues. Het is gewoon sneu want deze kinderen krijgen het straks erg moeilijk in hun pubertijd.
De ouders zijn niet in staat tot zelfreflectie en leggen de schuld bij de ander neer of vinden dat de kinderen 'niet sporen'. Erg sneu allemaal.
maandag 16 december 2019 om 08:32
Het maakt niet uit wat de oorzaak is van je de "problemen" waar je tegenaan loopt. Maar kennelijk zit jij daar wel mee.
Therapie betekent niet altijd herkauwen wat er in het verleden gebeurd is. Het kan ook een hulpmiddel zijn om beter met dingen om te gaan in het heden en toekomst.
Het gaat verder niet om je zus, vader, moeder of wie dan ook, het gaat om jou. Zou jij beter willen functioneren en omgaan met situaties? Is het antwoord ja, ga dan opzoek naar hulp.
Therapie betekent niet altijd herkauwen wat er in het verleden gebeurd is. Het kan ook een hulpmiddel zijn om beter met dingen om te gaan in het heden en toekomst.
Het gaat verder niet om je zus, vader, moeder of wie dan ook, het gaat om jou. Zou jij beter willen functioneren en omgaan met situaties? Is het antwoord ja, ga dan opzoek naar hulp.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
maandag 16 december 2019 om 08:51
Ik ben met een coach vanuit het werk wel echt veel verder gekomen. Nee ik ben niet ineens een ander persoon, maar ik zie wel mijn patronen en ik kan ze langzaam steeds beter bijsturen. Dat heeft veel invloed op m’n werk, mijn relatie met mijn partner en kinderen. Ik ben er iig heel blij mee dat ik deze stap gezet heb.
Het leven is niet eerlijk
maandag 16 december 2019 om 09:40
Ik zit sinds 3 maanden in therapie, elke week 1 dag en dat voor een jaar lang. Dat heeft alles te maken met mijn jeugd, eigenlijk wat jij beschrijft is op mij ook van toepassing. Mijn jeugd heeft enorm veel (negatieve) invloed op mijn leven, in de therapie komt er ook zoveel oud zeer naar boven, maar ook veel inzicht. Veel 'a ha' momenten, alsof ik nu ga begrijpen waarom ik jarenlang dingen heb gedaan zoals ik ze deed, patronen die ik heb ontwikkeld etc.
maandag 16 december 2019 om 10:49
dankjewel! ook voor het delen. jij ook veel sterkte gewenst!Izzy_ schreef: ↑16-12-2019 08:15Mijn jeugd kan ik samenvatten als: verwaarlozing, psychische mishandeling en alcoholmisbruik. M'n ouders zijn gelukkig inmiddels overleden. Bij mij kwam het pas op latere leeftijd tot een uitbarsting, blijkbaar kun je een overlevingsmodus lang volhouden. Ik ben naar een psycholoog gegaan en die heeft de vinger op de zere plek gelegd, maar dat zorgt nog niet dat je het een plekje kunt geven. Ik heb een zwaar weekend achter de rug vanwege een kerstfeest op het werk vrijdag, waar volop werd gezopen. Daar kan ik echt niet tegen (drink zelf geen druppel). Dus ik ga maar vermijdend aan de slag en ga niet meer naar zulke gelegenheden.
Sterkte, ik weet hoe moeilijk het is.
maandag 16 december 2019 om 10:55
In hoe verre zijn je ouders ook je voorbeeld wat het emotionele stuk betreft? Zo werd er absoluut niet op een normale manier over emoties gepraat. Bepaalde persoonlijke zaken als teleurstelling of verheugen op een succes op werk of waar dan ook werden nooit gedeeld. Het was best oppervlakkig ( behalve dan tijdens af en toe een escalatie waarbij er juist agressie naar boven kwam vanuit vader). Later in je leven kom je andere mensen tegen en leer je zelf wat te delen maar is dit wel hetzelfde als bij mensen die dat niet kennen vanuit het gezin. Is dit echt alleen maar aan te leren als je jong bent en daarna toch wat “gemaakt”.....
maandag 16 december 2019 om 10:57
Dit idd, geeft je goede handvaten en daarnaast moet je gewoon accepteren.
Dat jij er niet voorgekozen hebt om zo opgevoed te worden.
En je daar bij neerleggen, Stoppen met in een Overlevings patroon te leven.
uit eigenervaring heb ik recent ook Ondekt wat voor schade, een zware jeugd kan hebben op je denkpatronen/ levenswijze Denkvermogen.
Bevrijd jezelf mentaal en je zult een leuker leven,leven.
Minds are Like Parachutes, they Only Function when open #.
maandag 16 december 2019 om 11:13
Dit is iets waar ik ook lang mee heb geworsteld en nu nog steeds soms. Ik wist ook niet wat normaal was. Eerst deelde ik niks, toen deelde ik weer te veel. Altijd peinzen over wat 'normaal' is. Dat is hartstikke uitputtend. Sinds ruim een jaar ga ik naar een psycholoog en sindsdien gaat het mij steeds makkelijker af. Alsof ik zelf eindelijk normaal word. Dingen gaan makkelijker, intuïtiever. Maar het blijft nog steeds wel een dingetje en ik kan er nog steeds erg onzeker van worden.merel2014 schreef: ↑16-12-2019 10:55In hoe verre zijn je ouders ook je voorbeeld wat het emotionele stuk betreft? Zo werd er absoluut niet op een normale manier over emoties gepraat. Bepaalde persoonlijke zaken als teleurstelling of verheugen op een succes op werk of waar dan ook werden nooit gedeeld. Het was best oppervlakkig ( behalve dan tijdens af en toe een escalatie waarbij er juist agressie naar boven kwam vanuit vader). Later in je leven kom je andere mensen tegen en leer je zelf wat te delen maar is dit wel hetzelfde als bij mensen die dat niet kennen vanuit het gezin. Is dit echt alleen maar aan te leren als je jong bent en daarna toch wat “gemaakt”.....
Ik denk dat als je geen of een beschadigde basis hebt, dat nooit helemaal goed komt maar je kan nog wel veel leren op volwassen leeftijd. Mijn psycholoog zegt dat het helaas nooit helemaal weg zal zijn (ik heb ptss van mijn jeugd).
maandag 16 december 2019 om 11:23
Je jeugd kan inderdaad echt nog invloed hebben op jou nu. Trauma's kunnen bijvoorbeeld continu een stukje ruimte innemen, zonder dat je dat bewust merkt. Ik heb EMDR gehad voor een aantal trauma's en sindsdien gaat het mij veel beter.
Contact opnemen met een psycholoog (even langs de huisarts eerst voor een doorverwijzing) kan nooit kwaad! Misschien helpt het je, misschien niet, maar niet geschoten is altijd mis
Contact opnemen met een psycholoog (even langs de huisarts eerst voor een doorverwijzing) kan nooit kwaad! Misschien helpt het je, misschien niet, maar niet geschoten is altijd mis
maandag 16 december 2019 om 11:43
het is bepalend voor hoe jij omgaat met emoties. Dat hoeft niet te betekenen dat jij hetzelfde doet als je ouders, je kan ook in de overcompensatie schieten. Daarbij is opgroeien in een afstandelijk gezin waarin ook agressie speelt van invloed op de wijze waarop je in staat bent tot verbinding met anderen, bijv. in relaties. Ook is het bepalend voor de wijze waarop je naar je zelf kijkt en hoe je zelfvertrouwen is ontwikkeld.merel2014 schreef: ↑16-12-2019 10:55In hoe verre zijn je ouders ook je voorbeeld wat het emotionele stuk betreft? Zo werd er absoluut niet op een normale manier over emoties gepraat. Bepaalde persoonlijke zaken als teleurstelling of verheugen op een succes op werk of waar dan ook werden nooit gedeeld. Het was best oppervlakkig ( behalve dan tijdens af en toe een escalatie waarbij er juist agressie naar boven kwam vanuit vader). Later in je leven kom je andere mensen tegen en leer je zelf wat te delen maar is dit wel hetzelfde als bij mensen die dat niet kennen vanuit het gezin. Is dit echt alleen maar aan te leren als je jong bent en daarna toch wat “gemaakt”.....
maandag 16 december 2019 om 11:50
Er is onderzoek naar gedaan: Adverse Childhood Experiences Study: https://www.cdc.gov/violenceprevention/ ... index.html
Dat kan je hele leven doorwerken. Ik merk nu na een hersenbloeding pas onder hoe veel stress ik heel mijn leven gestaan heb. Het was bij ons thuis altijd oppassen geblazen, want er was altijd iets wat ik had moeten doen of laten. Mijn vader maakte me dat non-verbaal duidelijk door me strak aan te blijven kijken. En als ik iets had gedaan als een glas op tafel laten staan dan werd er een half uur tegen me geschreeuwd en gevloekt. Mijn moeder was bang voor hem, heel onzeker en probeerde de lieve vrede te bewaren op allerlei manieren.
Ik merk dat ik nog steeds, ben nu 46, altijd op mijn hoede ben bij andere mensen. Dat ik moeilijk kan ontspannen. Altijd bezig met hoe ik zo goed mogelijk kan overleven. Dit beïnvloedt en belemmert het herstel na mijn hersenbloeding. Ik heb simpelweg niet geleerd hoe relaxed en zelfverzekerd voelt. Maar ik hoop mijn brein nu zo te gaan trainen dat ik er eindelijk achterkom.
Dat kan je hele leven doorwerken. Ik merk nu na een hersenbloeding pas onder hoe veel stress ik heel mijn leven gestaan heb. Het was bij ons thuis altijd oppassen geblazen, want er was altijd iets wat ik had moeten doen of laten. Mijn vader maakte me dat non-verbaal duidelijk door me strak aan te blijven kijken. En als ik iets had gedaan als een glas op tafel laten staan dan werd er een half uur tegen me geschreeuwd en gevloekt. Mijn moeder was bang voor hem, heel onzeker en probeerde de lieve vrede te bewaren op allerlei manieren.
Ik merk dat ik nog steeds, ben nu 46, altijd op mijn hoede ben bij andere mensen. Dat ik moeilijk kan ontspannen. Altijd bezig met hoe ik zo goed mogelijk kan overleven. Dit beïnvloedt en belemmert het herstel na mijn hersenbloeding. Ik heb simpelweg niet geleerd hoe relaxed en zelfverzekerd voelt. Maar ik hoop mijn brein nu zo te gaan trainen dat ik er eindelijk achterkom.
anoniem_44014 wijzigde dit bericht op 16-12-2019 11:53
Reden: taalfout
Reden: taalfout
6.03% gewijzigd
