Bedrog? Hoe nu verder..

Vorig jaar kreeg ik contact met een buitenlandse ex. Na maanden contact besloot hij dat hij een tattoo van mij lippen wilde in zijn nek. Dus ik stuurde hem een print. Hij vroeg zelfs mijn merk parfum en kocht het zodat we closer zouden zijn. Voor mij gaf dat het gevoel dat hij het meende om voor me te kiezen.
Hij was inmiddels al weg bij zijn ex en wilde zo snel mogelijk beiden appartementen verkopen die hij had, hij bezat ook een eigen winkel.
In november zagen we elkaar voor het eerst sinds 21 jaar daarvoor.
We hadden contact sinds juni 2018.
Ik zat in een relatie (18 jaar lang) met 2 kinderen maar dat ging stroef.
Ik had de relatie verbroken met mijn ex maar woonde er nog ivm ons koophuis.
In november raakte ik gelijk zwanger maar kreeg een miskraam. In december kwam hij weer en ik raakte weer zwanger.
Hij beloofde om zo snel mogelijk zijn 2e appartement te verkopen en zijn broer zou de zaak overnemen. Het voelde niet goed en onzeker dat ik bij mijn ex woonde en zwanger was, dus besloot een abortus met veel pijn en moeite. In februari kwam hij weer even langs om te kijken of we een winkel hier konden openen. Hij vroeg me ten huwelijk. In april kwam hij uiteindelijk hier in Nederland wonen, ik had inmiddels mediation rond met mijn ex. We leefde eerst even op de camping tot ons huurhuisje klaar zou zijn in mei. Toen... kwam ik erachter op zijn laptop dat hij een vrouw had gezien in september. Mijn hart klopte in mijn buik en keel, ik besloot eerst met hem te wandelen en daarna te vragen wat er aan de hand was met die vrouw. Hij gaf toe dat het een ex was van jaren geleden en dat hij haar 2x had gezien en de 2e keer met haar naar bed was gegaan.
Oooh ik kan mijn gevoelens en gedachtes moeilijk omschrijven maar ik voelde me bedrogen! Ik had zelfs momenten spijt dat ik bij mn ex weg was. Ik was zooo kwaad, ik stuurde hem terug naar zijn eigen land maar hij ging niet, in eerste instantie zei hij nee dat zie ik eruit als een idioot. Mijn gedachten zeiden: pardon?? Hij maakt zich druk om hoe hij overkomt?? Daarna gaf hij mij de schuld dat we ruzie hadden toendertijd. Ik kon voor mijn gevoel geen kant op.. ik had het geld nog niet van de verkoop van het huis, in het nieuwe huis moest veel gebeuren wat hij zou doen. Na veel spijtbetuiging en zweren dat ik de enige ben blabla vroeg hij om een kans. Ik dacht het te kunnen (achteraf gezien). Ik had er last van emotioneel en een intense woede die zei, schop hem buiten zodra hij het werk in huis klaar heeft. Toch probeerde ik erover te praten, want het knaagde. Ik wilde eerlijk gezegd ALLES weten. Voor mij gevoel heb ik alles voor hem veranderd, de pijn en verdriet van de kinderen kwamen er nog eens bij. En.. Mijn twijfel.. waren er meer vrouwen? Mijn missie en obsessie was zijn laptop uitpluizen.
Ik had zelfs contact met die ex, die doodleuk zei: ooh ben je niet gelukkig? Je moet met je vriend praten ik zeg niks. Ik voelde me letterlijk ziek en bleek ook dat ik alweer pril zwanger was van hem. Ik zag meer flirt berichten naar de vrouw hem hielp zijn appartement te verkopen. Hij had verzwegen dat hij met een vrouwelijke ex collega had afsproken (die volgens hem al vreemdging tijdens haar huwelijk).. dus ik stelde meer vragen en hij werd boos op mij. Ik moest het maar vergeten en focussen op ons leven nu. Daarnaast zei hij we hadden niet echt iets samen we zagen elkaar pas in november, sindsdien had ik geen contact met andere vrouwen. Ik moest nu maar van hem genieten. Ik werd een emotioneel wrak en besloot naar een ondersteuner te gaan van de huisarts. Ik was zo boos, ik zei jij richt dit aan en ik heb hulp nodig?? Na 1 gesprek en de 2e met hem samen zei die "therapeut" ja is het allemaal zo belangrijk? Je krijgt een kind samen richt je daar maar op. Nou ik voelde me helemaal niet serieus genomen! Liep weer met mijn ziel onder mijn arm rond en al mijn vragen nog.. hij gaf me niks, geen antwoorden want "hij wist het niet meer". Nou lekker gemakkelijk dacht ik. Ondertussen had ik vanalles uitgepluisd weer, zelfs zijn google maps activiteiten. Zo kwam ik er recentelijk achter dat de datum die ik dacht veel later was. En heb onze chatlog erlangs gehouden.. ik kon geen ruzie vinden! Zoals hij beweerde.. dus zelfs mijn pogingen om hem op zijn woord te geloven, bleken niet te kloppen. Hij beweert dat de datums van google en facebook niet kloppen. Zelfs de afgelopen maanden heb ik triggers gehad met films, liedjes het raakte me weer. Tot ik me verdiepte in wat is er mis met mij nu? Ik ben gaan googlen hoe je je relatie kan redden, vertrouwen terugwinnen, etc. Ik moest eerlijk toegeven met wat ik las, dat ik in een achtbaan zat van woede, verdriet en zelfs depressie. Ik herken mezelf niet eens terug. Ik word beschuldigd van jaloezie maar voor mij is vertrouwen het allerbelangrijkste in een relatie en dat heb ik niet. Ik word gek van mensen die zeggen ooh je krijgt een kind samen. Ten eerste heb ik een relatie met hem en als dat niet goed zit, zit de rest ook niet goed. Ik heb zelfs haat gevoeld naar hem. Alle pure liefde die ik voelde voor hem is veranderd. Ik voel me een idioot. Ik las zelfs als de vreemdganger de bedrogene beschuldigd geeft dat al helemaal het onzekere gevoel dat het weer kon gebeuren in de toekomst. Wauw een beschrijving die mijn gevoel omschreef. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan en weet me geen raad. Het lijkt ook alsof mijn gevoel er niet aan toedoet voor hem. En eerlijk gezegd ben ik nooit lang genoeg in zo'n soort relatie gebleven om het te proberen. Mezelf kennende zal ik dit NOOIT vergeten of vergeven. Ik heb zelfs moeite en relaties afgekapt met mensen die kwetsende opmerkingen maakte.
Zit ik nu zo diep hierin?