Moeizame scheiding
donderdag 26 december 2019 om 15:08
Hallo iedereen,
Ik ben een man van begin 30 en lig sinds een tijdje in scheiding.
Mijn "bijna" ex vrouw heeft een chronische ziekte waardoor ik de afgelopen 4,5 a 5 jaar voor haar heb gezorgd, heb letterlijk alles gedaan voor haar en voor onze zoon die volgend jaar 5 wordt. Mijn ex vrouw heeft een uitkering, een gehandicapte parkeerplaats voor de deur, een parkeerkaart, rolstoel van de gemeente waar ze de afgelopen jaren in zat als we buiten de deur gingen en krijgt 2 x per week huishouding.
Toen de scheiding begon, waren er veel twijfels, moeten we echt uit elkaar? Kunnen we het niet nog proberen?
Het lukte niet, dus werd het proces gestart.
Om het kort te houden, zij wilde onze zoon volledig hebben, het gezag, alles...
We zijn in huwelijkse voorwaarden getrouwd en het huis, de auto en inboedel staan op haar naam, die heeft zij en dat is geen probleem.
Door haar ziekte heeft ze de afgelopen jaren niets gedaan, alleen maar op bed gelegen, kon het daglicht niet verdragen, alle prikkels waren te veel, waardoor dus alle zorg op mij kwam en het huishouden enz.
Kort nadat de scheiding begon, begon zij met afvallen, deed weer make up op, plaatste nieuwe foto's op social media, liep mij zwart te maken bij iedereen en kreeg ik vorige week het bericht dat ze een nieuwe vriend heeft en dolgelukkig is. Ze kan opeens alles weer, gaat met de auto naar haar nieuwe vriend toe, gedraagt zich als een verliefde tiener en heeft ons zoontje al aan hem voorgesteld, de scheiding loopt nog en ik merk aan mijn zoon dat die het nog hard aan het verwerken is en zijn papa en mama weer bij elkaar wilt hebben, gaat niet gebeuren.
Hoe moet ik hier mee omgaan? Het voelt als een steek in de rug en respectloos naar mijn zoon toe.
Ik ben een man van begin 30 en lig sinds een tijdje in scheiding.
Mijn "bijna" ex vrouw heeft een chronische ziekte waardoor ik de afgelopen 4,5 a 5 jaar voor haar heb gezorgd, heb letterlijk alles gedaan voor haar en voor onze zoon die volgend jaar 5 wordt. Mijn ex vrouw heeft een uitkering, een gehandicapte parkeerplaats voor de deur, een parkeerkaart, rolstoel van de gemeente waar ze de afgelopen jaren in zat als we buiten de deur gingen en krijgt 2 x per week huishouding.
Toen de scheiding begon, waren er veel twijfels, moeten we echt uit elkaar? Kunnen we het niet nog proberen?
Het lukte niet, dus werd het proces gestart.
Om het kort te houden, zij wilde onze zoon volledig hebben, het gezag, alles...
We zijn in huwelijkse voorwaarden getrouwd en het huis, de auto en inboedel staan op haar naam, die heeft zij en dat is geen probleem.
Door haar ziekte heeft ze de afgelopen jaren niets gedaan, alleen maar op bed gelegen, kon het daglicht niet verdragen, alle prikkels waren te veel, waardoor dus alle zorg op mij kwam en het huishouden enz.
Kort nadat de scheiding begon, begon zij met afvallen, deed weer make up op, plaatste nieuwe foto's op social media, liep mij zwart te maken bij iedereen en kreeg ik vorige week het bericht dat ze een nieuwe vriend heeft en dolgelukkig is. Ze kan opeens alles weer, gaat met de auto naar haar nieuwe vriend toe, gedraagt zich als een verliefde tiener en heeft ons zoontje al aan hem voorgesteld, de scheiding loopt nog en ik merk aan mijn zoon dat die het nog hard aan het verwerken is en zijn papa en mama weer bij elkaar wilt hebben, gaat niet gebeuren.
Hoe moet ik hier mee omgaan? Het voelt als een steek in de rug en respectloos naar mijn zoon toe.
donderdag 26 december 2019 om 17:54
Je wil je zoon dus toch bij haar weg houden. Logisch dus dat ze in de tegen aanval gaat.
Zpon gaat naar school. Als jij werkt zal zoon bij jou ook naar de BSO moeten.
Als zoon bij haar is kan hij ook na schooltijd naar de BSO. Tijd genoeg voor haar dus om te kunnen rusten.
Als zij genoeg energie heeft om hem dan na de BSO op te vangen eventueel met doir haar ingeschakelde hulp dan ibs er dus geen enkele reden dat hij permanent bij jou zou moeten wonen.
Opvallend weer dat iedereen altijd klaar staat om te schreeuwrnhet is ook zijn kind. Masr als een vader een kind bij de moeder weg wil houden dan is get gelijk ja kind is vast beter af bij jou.
donderdag 26 december 2019 om 17:58
Heel lullig gezegd voor mezelf, maar ik heb de laatste 1,5 jaar op het logeerbed gelegen, zij gedroeg zich zo ziek dat ze geen prikkels kon verdragen en ik ben een onrustige slaper, dus ben ik daar gaan slapen. Ik dacht het juiste te doen voor haar, om haar een goede nachtrust te geven.
donderdag 26 december 2019 om 17:58
sugarmiss schreef: ↑26-12-2019 17:54Je wil je zoon dus toch bij haar weg houden. Logisch dus dat ze in de tegen aanval gaat.
Zpon gaat naar school. Als jij werkt zal zoon bij jou ook naar de BSO moeten.
Als zoon bij haar is kan hij ook na schooltijd naar de BSO. Tijd genoeg voor haar dus om te kunnen rusten.
Als zij genoeg energie heeft om hem dan na de BSO op te vangen eventueel met doir haar ingeschakelde hulp dan ibs er dus geen enkele reden dat hij permanent bij jou zou moeten wonen.
Opvallend weer dat iedereen altijd klaar staat om te schreeuwrnhet is ook zijn kind. Masr als een vader een kind bij de moeder weg wil houden dan is get gelijk ja kind is vast beter af bij jou.
Wat moet een kind bij een moeder die heel de dag lusteloos in bed hangt, niet kan lopen, niet voor het huishouden kan zorgen, geen energie heeft om boodschappen te doen en behoorlijk te koken, enz,?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
donderdag 26 december 2019 om 18:01
Mijn voorstel is om het gezag 50/50 te houden, zoals het hoort en ik heb hem om het weekend al, ben niet van plan hem van haar af te pakken, maar ik hou het wel in de gaten want mocht het een ongezonde situatie worden voor hem, ga ik actie ondernemensugarmiss schreef: ↑26-12-2019 17:54Je wil je zoon dus toch bij haar weg houden. Logisch dus dat ze in de tegen aanval gaat.
Zpon gaat naar school. Als jij werkt zal zoon bij jou ook naar de BSO moeten.
Als zoon bij haar is kan hij ook na schooltijd naar de BSO. Tijd genoeg voor haar dus om te kunnen rusten.
Als zij genoeg energie heeft om hem dan na de BSO op te vangen eventueel met doir haar ingeschakelde hulp dan ibs er dus geen enkele reden dat hij permanent bij jou zou moeten wonen.
Opvallend weer dat iedereen altijd klaar staat om te schreeuwrnhet is ook zijn kind. Masr als een vader een kind bij de moeder weg wil houden dan is get gelijk ja kind is vast beter af bij jou.
donderdag 26 december 2019 om 18:02
Raar dat een advocaat meegaat in haar verhaal. Die zou toch ook moeten weten dat geen enkele rechter er in meegaat een kind bij de ouder weg te houden omdat deze ouder adhd heeft.
En dat jij zoon bij haar weg wil houden omdat hij moeite heeft bij het afscheid als hij weer terug moet naar zijn moeder slaat nergens op.
Kinderen vinden het gewoon moeilijk om altijd 1 van hin ouders te moeten missen na een scheiding.
Dat hij dan moeite heeft om bij jou weg te gaanwil nog niet zeggen dat hij niet van zijn moeder houdt of niet graag bij haar is.
Zoon voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe jullie over elkaar denken.
Je doet of zij de enige is die er een vechtscheiding van maakt. Nou zo te lezen fie jij net zo hard mee.
En dat jij zoon bij haar weg wil houden omdat hij moeite heeft bij het afscheid als hij weer terug moet naar zijn moeder slaat nergens op.
Kinderen vinden het gewoon moeilijk om altijd 1 van hin ouders te moeten missen na een scheiding.
Dat hij dan moeite heeft om bij jou weg te gaanwil nog niet zeggen dat hij niet van zijn moeder houdt of niet graag bij haar is.
Zoon voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe jullie over elkaar denken.
Je doet of zij de enige is die er een vechtscheiding van maakt. Nou zo te lezen fie jij net zo hard mee.
donderdag 26 december 2019 om 18:02
Raar dat een advocaat meegaat in haar verhaal. Die zou toch ook moeten weten dat geen enkele rechter er in meegaat een kind bij de ouder weg te houden omdat deze ouder adhd heeft.
En dat jij zoon bij haar weg wil houden omdat hij moeite heeft bij het afscheid als hij weer terug moet naar zijn moeder slaat nergens op.
Kinderen vinden het gewoon moeilijk om altijd 1 van hin ouders te moeten missen na een scheiding.
Dat hij dan moeite heeft om bij jou weg te gaanwil nog niet zeggen dat hij niet van zijn moeder houdt of niet graag bij haar is.
Zoon voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe jullie over elkaar denken.
Je doet of zij de enige is die er een vechtscheiding van maakt. Nou zo te lezen fie jij net zo hard mee.
En dat jij zoon bij haar weg wil houden omdat hij moeite heeft bij het afscheid als hij weer terug moet naar zijn moeder slaat nergens op.
Kinderen vinden het gewoon moeilijk om altijd 1 van hin ouders te moeten missen na een scheiding.
Dat hij dan moeite heeft om bij jou weg te gaanwil nog niet zeggen dat hij niet van zijn moeder houdt of niet graag bij haar is.
Zoon voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe jullie over elkaar denken.
Je doet of zij de enige is die er een vechtscheiding van maakt. Nou zo te lezen fie jij net zo hard mee.
donderdag 26 december 2019 om 18:04
Waarom kies je niet voor co ouderschap?
De helft van de tijd bij haar, de andere tijd bij jou?
Om de twee weken een weekend is toch veel te weinig joh om een goede band met je zoon te houden?
donderdag 26 december 2019 om 18:05
Hij heeft zijn zoon slechts een weekend in de twee weken!sugarmiss schreef: ↑26-12-2019 18:02Raar dat een advocaat meegaat in haar verhaal. Die zou toch ook moeten weten dat geen enkele rechter er in meegaat een kind bij de ouder weg te houden omdat deze ouder adhd heeft.
En dat jij zoon bij haar weg wil houden omdat hij moeite heeft bij het afscheid als hij weer terug moet naar zijn moeder slaat nergens op.
Kinderen vinden het gewoon moeilijk om altijd 1 van hin ouders te moeten missen na een scheiding.
donderdag 26 december 2019 om 18:07
Inderdaad heel raar.Suzan_1991 schreef: ↑26-12-2019 18:04Dat zegt hij helemaal niet, maar jij verdraait het steeds. Heb je een hekel aan mannen ofzo?
Die moeder heeft het kind al grotendeels, vader komt er bekaaid van af met zijn weekend in de 2 weken.
donderdag 26 december 2019 om 18:07
Dit is niet haar eerste advocaat in deze scheiding, ze gaat net zo hard door met advocaten, tot er eentje doet wat zij wilt.sugarmiss schreef: ↑26-12-2019 18:02Raar dat een advocaat meegaat in haar verhaal. Die zou toch ook moeten weten dat geen enkele rechter er in meegaat een kind bij de ouder weg te houden omdat deze ouder adhd heeft.
En dat jij zoon bij haar weg wil houden omdat hij moeite heeft bij het afscheid als hij weer terug moet naar zijn moeder slaat nergens op.
Kinderen vinden het gewoon moeilijk om altijd 1 van hin ouders te moeten missen na een scheiding.
Dat hij dan moeite heeft om bij jou weg te gaanwil nog niet zeggen dat hij niet van zijn moeder houdt of niet graag bij haar is.
Zoon voelt waarschijnlijk haarfijn aan hoe jullie over elkaar denken.
Je doet of zij de enige is die er een vechtscheiding van maakt. Nou zo te lezen fie jij net zo hard mee.
En nee, ik wil mijn zoon niet bij haar weghouden, vindt het gewoon sneu voor hem dat hij er tussenin zit, ik wil een normaal ouderschapsplan, een normale omgang en dat accepteerd zij niet.
donderdag 26 december 2019 om 18:08
donderdag 26 december 2019 om 18:10
Ik geloof best hoor, dat jij een goedwillende vader bent.Dexxxy schreef: ↑26-12-2019 18:07Dit is niet haar eerste advocaat in deze scheiding, ze gaat net zo hard door met advocaten, tot er eentje doet wat zij wilt.
En nee, ik wil mijn zoon niet bij haar weghouden, vindt het gewoon sneu voor hem dat hij er tussenin zit, ik wil een normaal ouderschapsplan, een normale omgang en dat accepteerd zij niet.
Als jij een plan indient met 50/50 zorg is er geen enkele rechter die daar niet in mee wil gaan.
donderdag 26 december 2019 om 18:13
donderdag 26 december 2019 om 18:16
donderdag 26 december 2019 om 18:17
Het is moeilijk voor je. Snap ik helemaal.
Eerst jaren zorgen en erna blijkt ze ineens alles te kunnen. Je gaat je afvragen wat er waar geweest is.
Dat is klote.
Echter, dat ze dit nu allemaal wel kan, doet, nieuwe vriend heeft enz. Tja, je kunt er niets mee. Dat mag ze allemaal doen. Dat is een kwestie van accepteren.
Ook dat ze jullie zoon al voorgesteld heeft. Je hebt er helaas niets over te zeggen. Uiteraard kun je met haar praten en laten weten dat je het liever anders ziet. Proberen er een afspraak over te maken echter dwingen kan je niet en moet je ook niet willen denk ik. Jij moet nu jouw leven op gaan bouwen.
Helaas zie je het heel vaak gebeuren dat vrouwen naar gaan doen over het ‘delen’ van het kind. Ik heb tot nu toe goede afspraken en geen enkel probleem maar daar heb je twee welwillende personen voor nodig. Heb je die niet, probeer het dan niet te lang zelf maar schakel een mediator in. Daar zijn ze tenslotte voor.
Eerst jaren zorgen en erna blijkt ze ineens alles te kunnen. Je gaat je afvragen wat er waar geweest is.
Dat is klote.
Echter, dat ze dit nu allemaal wel kan, doet, nieuwe vriend heeft enz. Tja, je kunt er niets mee. Dat mag ze allemaal doen. Dat is een kwestie van accepteren.
Ook dat ze jullie zoon al voorgesteld heeft. Je hebt er helaas niets over te zeggen. Uiteraard kun je met haar praten en laten weten dat je het liever anders ziet. Proberen er een afspraak over te maken echter dwingen kan je niet en moet je ook niet willen denk ik. Jij moet nu jouw leven op gaan bouwen.
Helaas zie je het heel vaak gebeuren dat vrouwen naar gaan doen over het ‘delen’ van het kind. Ik heb tot nu toe goede afspraken en geen enkel probleem maar daar heb je twee welwillende personen voor nodig. Heb je die niet, probeer het dan niet te lang zelf maar schakel een mediator in. Daar zijn ze tenslotte voor.
donderdag 26 december 2019 om 18:18
Een idee voor de toekomst, dank je wel!
De omgang is al geregeld en goedgekeurd via de rechter dus op dit moment kan ik er niets aan doen.
donderdag 26 december 2019 om 18:19
Juist omdat er een personeelstekort is in je vak, kun je best eisen stellen.
Op je strepen gaan staan, je doet het voor je zoon!
Die is gebaat bij een evenwichtige verdeling van de zorg en dat is niet eens in de 2 weken een weekend.
donderdag 26 december 2019 om 18:21
We begonnen met mediation, maar die wilde niet meegaan met haar eisen, volledig gezag, kind te allen tijden bij haar enz.Sensu schreef: ↑26-12-2019 18:17Het is moeilijk voor je. Snap ik helemaal.
Eerst jaren zorgen en erna blijkt ze ineens alles te kunnen. Je gaat je afvragen wat er waar geweest is.
Dat is klote.
Echter, dat ze dit nu allemaal wel kan, doet, nieuwe vriend heeft enz. Tja, je kunt er niets mee. Dat mag ze allemaal doen. Dat is een kwestie van accepteren.
Ook dat ze jullie zoon al voorgesteld heeft. Je hebt er helaas niets over te zeggen. Uiteraard kun je met haar praten en laten weten dat je het liever anders ziet. Proberen er een afspraak over te maken echter dwingen kan je niet en moet je ook niet willen denk ik. Jij moet nu jouw leven op gaan bouwen.
Helaas zie je het heel vaak gebeuren dat vrouwen naar gaan doen over het ‘delen’ van het kind. Ik heb tot nu toe goede afspraken en geen enkel probleem maar daar heb je twee welwillende personen voor nodig. Heb je die niet, probeer het dan niet te lang zelf maar schakel een mediator in. Daar zijn ze tenslotte voor.
Toen heeft zij de mediation meteen afgekapt en een advocaat in de arm genomen en die advocaat was het ook niet eens met haar eisen en ouderschapsplan, tot ze een advocaat nam die het plan wel in wilde dienen.
donderdag 26 december 2019 om 18:22
Klopt, heb je ook gelijk in, ga me best doen!
donderdag 26 december 2019 om 18:23
Dien jij een plan in voor fifty-fifty!Dexxxy schreef: ↑26-12-2019 18:21We begonnen met mediation, maar die wilde niet meegaan met haar eisen, volledig gezag, kind te allen tijden bij haar enz.
Toen heeft zij de mediation meteen afgekapt en een advocaat in de arm genomen en die advocaat was het ook niet eens met haar eisen en ouderschapsplan, tot ze een advocaat nam die het plan wel in wilde dienen.
Jouw plan heeft veel meer kans van slagen, dat zie toch hopelijk zelf ook wel in?