Relaties
alle pijlers
Afstandelijke vriend
vrijdag 24 januari 2020 om 13:14
Hou allemaal,
Ik heb iets waar ik vreselijk onzeker van word.
Mijn vriend van 3 maanden zit momenteel in het buitenland voor zijn werk.
Nu is hij momenteel ook bezig met zijn eigen herstel van iets. Eerst was alles leuk en hadden we veel contact en nu is dat gedaald naar veel minder. En als we contact hebben is het van zijn kant afstandelijk of hebben we ruzie.
Hij vertelt heel weinig over zichzelf en ik vind dit best moeilijk want wil hem steunen.
Ikzelf ben heel onzeker en ook jaloers, dat komt bij hem over als bezitterig.
Nu weet ik dat ik het van zijn kant af moet laten komen maar voor mijn gevoel neemt hij meer afstand en ga ik juist daardoor onzekerder worden waardoor die (verlatingsangst) meer opkomt.
We zijn nog maar kort samen en wil het niet verpesten want als hij wel zichzelf is is het zo'n leuke man maar weet niet wat ik voor man op de app/lijn krijg.
Wat is jullie advies?
Ik heb iets waar ik vreselijk onzeker van word.
Mijn vriend van 3 maanden zit momenteel in het buitenland voor zijn werk.
Nu is hij momenteel ook bezig met zijn eigen herstel van iets. Eerst was alles leuk en hadden we veel contact en nu is dat gedaald naar veel minder. En als we contact hebben is het van zijn kant afstandelijk of hebben we ruzie.
Hij vertelt heel weinig over zichzelf en ik vind dit best moeilijk want wil hem steunen.
Ikzelf ben heel onzeker en ook jaloers, dat komt bij hem over als bezitterig.
Nu weet ik dat ik het van zijn kant af moet laten komen maar voor mijn gevoel neemt hij meer afstand en ga ik juist daardoor onzekerder worden waardoor die (verlatingsangst) meer opkomt.
We zijn nog maar kort samen en wil het niet verpesten want als hij wel zichzelf is is het zo'n leuke man maar weet niet wat ik voor man op de app/lijn krijg.
Wat is jullie advies?
vrijdag 24 januari 2020 om 16:47
Wat voor een stabiliteit geef je hem dan? Je maakt ruzie. Je jengelt om aandacht. Waarom moet hij op vaste tijden bellen? Je moet dat niet van hem eisen.Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 16:43Ik vind dit behoorlijk zwart/wit. Ik ben wel een stabiele factor in zijn leven. En onze relatie is geen gevecht, ik zit meer in gevecht met mezelf. En hoe kan je zeggen dat hij er klaar mee is?
En we zijn zeker een match, dat hadden we vanaf de eerste dag. En ik ben nu zo onzeker omdat ik niet weet wat ik voor hem kan doen.
En ik kan zijn probleem niet oplossen dat kan alleen hijzelf waar die dus ook keihard mee bezig is.
En ik dwing hem niet maar hij geeft mij nu gemixte signalen door de ene dag wel veel te bellen en de andere dag niks uit zichzelf te laten horen.
Hoe ik kan zeggen dat hij er klaar mee is? Hij is niet voor niets zo afstandelijk. Dat geeft wel aan dat hij even klaar is met dat geruzie en moeilijke gedoe.
Stop met hulpverlener spelen. Wees gewoon een leuke en gezellige vriendin i.p.v. de hulpverlener die alleen maar met problemen bezig wil zijn.
vrijdag 24 januari 2020 om 16:49
Dank je wel Susan.
Ik vind dit ook nu net over komen alsof ik alleen maar hem claim of me geen zorgen maak.
Ik maak me zorgen om hem omdat het niet goed met hem gaat, en afzondering van de mensen die je lief hebt lijkt mij niet goed.
Het is meer dat er ineens een verandering in totaliteit van contact is.
Hij weet van mijn angsten af en nu werkt zijn gedrag niet mee daarin. Het is dus dubbel zorgen, om mezelf en om hem.
vrijdag 24 januari 2020 om 16:52
De stabiliteit die ik hem geef is dat ik er ben voor hem. Zijn huis bijhoud als hij er niet is. En hem een luisterend oor bied.Ammiedammie schreef: ↑24-01-2020 16:47Wat voor een stabiliteit geef je hem dan? Je maakt ruzie. Je jengelt om aandacht. Waarom moet hij op vaste tijden bellen? Je moet dat niet van hem eisen.
Hoe ik kan zeggen dat hij er klaar mee is? Hij is niet voor niets zo afstandelijk. Dat geeft wel aan dat hij even klaar is met dat geruzie en moeilijke gedoe.
Stop met hulpverlener spelen. Wees gewoon een leuke en gezellige vriendin i.p.v. de hulpverlener die alleen maar met problemen bezig wil zijn.
Ik ben zijn hulpverlener ook niet en die wil ik ook niet zijn.
Ik jengel niet om aandacht, ik stuur hem af en toe een lief berichtje, zou heel normaal moetem zijn in een relatie. En dan krijg ik geen app terug maar belt hij mij. En vaste tijden bellen doet hij niet, het is alleen vaak rond dezelfde tijd. Omdat hij dan ff niet bezig is.
En ik eis niks, maar vraag me wel af waarom hij nu ineens zo afstandelijk doet ook al belt hij me wel.
vrijdag 24 januari 2020 om 17:09
TO, je bent er pas sinds 3 maanden, dat is geen stabiele factor.Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 16:43Ik ben wel een stabiele factor in zijn leven. En onze relatie is geen gevecht, ...
...door de ene dag wel veel te bellen en de andere dag niks uit zichzelf te laten horen.
Relatie? Noem je dat een relatie, na 3 maanden?
Ik vind het knap als een man al een keer per dag appt, mannen zijn meestal niet zo van constant appen met z'n lief.
Ik zou even afwachten wat hij doet. Als hij je leuk vindt, vindt hij je leuk, vindt hij je niet leuk: next!
vrijdag 24 januari 2020 om 17:11
Dit.
En dat onder het mom van helpen.
Je helpt hem en jezelf juist helemaal niet.
vrijdag 24 januari 2020 om 17:26
Ik vind je erg kort door de bocht. We hebben al heel veel meegemaakt in die 3 maanden, goede en slechte dingen.Luci_Morgenster schreef: ↑24-01-2020 17:12Je hebt net 3 maanden wat. Je hebt echt een beetje last van grootheidswaanzin.
Grootheidswaanzin? Waar haal je dat vandaan. Ik vraag advies over hoe ik er het beste mee om kan gaan en dan word ik compleet neergehaald dat alles mijn schuld is.
Als je het hele complete verhaal niet kent reageer dan niet zo!
vrijdag 24 januari 2020 om 17:29
Ik ben zowat het enige stabiele momenteel in zijn leven. Ik en zijn werk.Fransje-Noord schreef: ↑24-01-2020 17:09TO, je bent er pas sinds 3 maanden, dat is geen stabiele factor.
Relatie? Noem je dat een relatie, na 3 maanden?
Ik vind het knap als een man al een keer per dag appt, mannen zijn meestal niet zo van constant appen met z'n lief.
Ik zou even afwachten wat hij doet. Als hij je leuk vindt, vindt hij je leuk, vindt hij je niet leuk: next!
En ja dit is een relatie. Zelfs na 3 maanden al. En voorheen appte hij wel en sinds een paar dagen niet.
Ik laat hem nu ook maar ff. En heb het er wel met hem over als hij thuis is morgen.
vrijdag 24 januari 2020 om 17:30
Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 14:40Het is niet helemaal duidelijk. Hij is psychisch ook bezig met therapie voor ptss. Hij komt sinds een paar weken 1 dag naar huis en dan hebben we het heel gezellig. Het is ook niet continu en ik zoek ook niet veel aandacht. Stuur hem of hij mij s morgens een app s middags 1 en s avonds max 1. Meestal belt hij mij 3x op een dag en de laatste dagen dus minder ook omdat hij niet lekker in zijn vel zit.de appjes die ik krijg zijn wel gewoon lief. Uitdoven geloof ik niet zo in, is meer dat ik niet zo goed weet hoe ik met hem om moet gaan omdat hij dus ptss heeft en ik verlatingsangst. Ik doe niet moeilijk maar wil hem de ruimte geven en steunen maar ik heb geen idee hoe!
En daar komt dan nog eens een jaloerse en onzekere nieuwe vriendin bij. Gaat 'm niet worden dit.
vrijdag 24 januari 2020 om 17:32
Ik ben bang dat je jezelf wat te belangrijk maakt. Hij zal je vast graag mogen en verliefd zijn. Maar een stabiele factor in iemand leven word je niet in een paar weken tijd.Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 17:29Ik ben zowat het enige stabiele momenteel in zijn leven. Ik en zijn werk.
En ja dit is een relatie. Zelfs na 3 maanden al. En voorheen appte hij wel en sinds een paar dagen niet.
Ik laat hem nu ook maar ff. En heb het er wel met hem over als hij thuis is morgen.
vrijdag 24 januari 2020 om 17:33
Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 16:52De stabiliteit die ik hem geef is dat ik er ben voor hem. Zijn huis bijhoud als hij er niet is. En hem een luisterend oor bied.
Ik ben zijn hulpverlener ook niet en die wil ik ook niet zijn.
Ik jengel niet om aandacht, ik stuur hem af en toe een lief berichtje, zou heel normaal moetem zijn in een relatie. En dan krijg ik geen app terug maar belt hij mij. En vaste tijden bellen doet hij niet, het is alleen vaak rond dezelfde tijd. Omdat hij dan ff niet bezig is.
En ik eis niks, maar vraag me wel af waarom hij nu ineens zo afstandelijk doet ook al belt hij me wel.
Ah je bent zijn moeder.
Serieus, na drie maanden?!
vrijdag 24 januari 2020 om 17:34
Dat zeg ik. Echt hoor, doe even normaal.Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 17:26Ik vind je erg kort door de bocht. We hebben al heel veel meegemaakt in die 3 maanden, goede en slechte dingen.
Grootheidswaanzin? Waar haal je dat vandaan. Ik vraag advies over hoe ik er het beste mee om kan gaan en dan word ik compleet neergehaald dat alles mijn schuld is.
Als je het hele complete verhaal niet kent reageer dan niet zo!
Ben je misschien nog heel jong?
vrijdag 24 januari 2020 om 18:54
Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 16:49Dank je wel Susan.
Ik vind dit ook nu net over komen alsof ik alleen maar hem claim of me geen zorgen maak.
Ik maak me zorgen om hem omdat het niet goed met hem gaat, en afzondering van de mensen die je lief hebt lijkt mij niet goed.
Het is meer dat er ineens een verandering in totaliteit van contact is.
Hij weet van mijn angsten af en nu werkt zijn gedrag niet mee daarin. Het is dus dubbel zorgen, om mezelf en om hem.
Je doet net alsof het iets positiefs is dat hij jou óók claimt. Newsflash: dat is het niet. Het is een zeer ongezonde dynamiek die jullie hebben. Laat elkaar even met rust en ga jij je focus vooral bij jezelf (je issues) en je kind leggen.
vrijdag 24 januari 2020 om 21:15
Oh, we moeten het hele verhaal kennen om te kunnen reageren. Dan zou het topic leeg blijven. Jullie hebben al heel veel meegemaakt in drie maanden. Je brengt het alsof het iets positiefs is. Ik vind het een heel slecht teken. Jullie relatie hangt van problemen aan elkaar. Jij noemt je gedrag lief en geïnteresseerd. Ik vind dat benauwend gedrag, zoals ik al eerder schreef. Het klinkt alsof je zijn liefde wilt ‘kopen’ d.m.v. zijn huis schoonhouden en de hele tijd de hulpverlener uit te hangen. Vreselijk als dit je net nieuwe relatie is. Je gaat toch niet het huis poetsen van iemand die je net kent? Waarom haal je überhaupt een man met ernstige problemen in huis die eerst nog een trauma moet verwerken, als jij een kind hebt rondlopen? Of vergis ik mij en heb je geen kind?Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 17:26Ik vind je erg kort door de bocht. We hebben al heel veel meegemaakt in die 3 maanden, goede en slechte dingen.
Grootheidswaanzin? Waar haal je dat vandaan. Ik vraag advies over hoe ik er het beste mee om kan gaan en dan word ik compleet neergehaald dat alles mijn schuld is.
Als je het hele complete verhaal niet kent reageer dan niet zo!
Je hebt drie maanden een relatie. Dan zou je toch onbezorgd verliefd moeten zijn. Alleen maar gelukkig moeten zijn. Niet van elkaar af kunnen blijven. Elkaar dag en nacht willen zien en spreken. Bij jullie is het bijna alleen maar ruzie. Natuurlijk laat hij steeds minder van zich horen. Als hij belt dan ga je vanwege je verlatingsangst ruzie zoeken. Lekker hoor voor de ander met PTSS. Jij noemt jezelf de stabiele factor in zijn leven. Ik denk daar anders over. Een stabiele factor zou geen ruzie zoeken en zeuren over te late telefoontjes en minder appjes.
vrijdag 24 januari 2020 om 23:19
Insecurehart: in een relatie is er zelden sprake van 1 ‘ schuldige’. De reacties zijn misschien wat ongezouten maar volgens mij niet met de bedoeling om jou even de grond in te stampen. Afgaand op jouw verhaal is de wisselwerking tussen jou en en je vriend niet goed voor jou. Verder verbaas ik me over hoe je deze prille relatie omschrijft. Dat jullie bijvoorbeeld al veel problemen hebben overwonnen, dat jij zijn stabiele factor bent bijvoorbeeld. Dat lijkt mij geen gezonde en gelijkwaardige relatie. Het komt op mij over alsof twee mensen met issues elkaar in vicieuze cirkel gevangen houden. Luister naar je hart en je verstand. Denk na over wat jij zoekt in een relatie en of dat past in de relatie met je vriend. Ik wens je veel wijsheid en een fijne relatie
Mensch durf te leven
vrijdag 24 januari 2020 om 23:27
dit, en wat nog zorgelijker is: er is ook nog een kind
vrijdag 24 januari 2020 om 23:31
pardon? oke, wake up callInsecureheart schreef: ↑24-01-2020 16:52De stabiliteit die ik hem geef is dat ik er ben voor hem. Zijn huis bijhoud als hij er niet is. En hem een luisterend oor bied.
Ik ben zijn hulpverlener ook niet en die wil ik ook niet zijn.
Ik jengel niet om aandacht, ik stuur hem af en toe een lief berichtje, zou heel normaal moetem zijn in een relatie. En dan krijg ik geen app terug maar belt hij mij. En vaste tijden bellen doet hij niet, het is alleen vaak rond dezelfde tijd. Omdat hij dan ff niet bezig is.
En ik eis niks, maar vraag me wel af waarom hij nu ineens zo afstandelijk doet ook al belt hij me wel.
je ken deze man net drie maanden, dat zijn 12 weken
je denkt dat je in die eerste maanden zijn ware zelf hebt gezien en dat hij die nu kwijt is, de kans is veel groter dat hij nu pas zijn ware gezicht laat zijn
verder heeft hij ernstige psychische problemen, jij bent ook niet stabiel en er is een kind afhankelijk van je.
doe
normaal
zaterdag 25 januari 2020 om 04:47
Soms is afzondering van mensen die je lief hebben juist heel goed. Even afstand van mensen die dingen voor je regelen maar het nu zelf moeten doen. Even afstand van de mensen die je lief hebben maar ook energie kosten omdat je meent hen ook lief te moeten hebben/aandacht te geven terwijl je je energie nodig hebt voor je therapie.Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 16:49Dank je wel Susan.
Ik vind dit ook nu net over komen alsof ik alleen maar hem claim of me geen zorgen maak.
Ik maak me zorgen om hem omdat het niet goed met hem gaat, en afzondering van de mensen die je lief hebt lijkt mij niet goed.
Het is meer dat er ineens een verandering in totaliteit van contact is.
Hij weet van mijn angsten af en nu werkt zijn gedrag niet mee daarin. Het is dus dubbel zorgen, om mezelf en om hem.
Therapie kost heel veel energie en zeker voor iets heftigs al ptss. Laat hem even met rust en de momenten dat er contact is houd je het leuk en gezellig. Als hij terug is kunnen jullie weer echt goed praten, over de telefoon of app is echt geen goed idee want dan ontstaan er vaak misverstanden.
Echt to, ga aan de slag met je verlatingsangst en zoek daarvoor professionele hulp want het is voor jou niet prettig maar ook voor je partner niet. Jullie hebben allebei een probleem en het kan nog zo gezellig zijn samen, gezelligheid lost jullie emotionele problemen niet op. Leg het niet meer bij hem, het moet niet zo zijn dat hij zijn gedrag gaat aanpassen omdat jij verlatingsangst hebt. Jij moet zelf leren omgaan met je angst. Doe je dat niet dan loop je in de toekomst tegen hetzelfde probleem aan als een derde persoon geen rekening houdt met jouw verlatingsangst. Sterkte!
zaterdag 25 januari 2020 om 09:06
‘En heb ik het er wel met hem over als hij thuis is morgen’.Insecureheart schreef: ↑24-01-2020 17:29Ik ben zowat het enige stabiele momenteel in zijn leven. Ik en zijn werk.
En ja dit is een relatie. Zelfs na 3 maanden al. En voorheen appte hij wel en sinds een paar dagen niet.
Ik laat hem nu ook maar ff. En heb het er wel met hem over als hij thuis is morgen.
Hè ja zeg, leuk, gezellig. Je maakt ruzie met hem op afstand. Nu komt hij thuis en wat ga je doen? Zeuren. Misschien is het wel een goed plan als je je een keer leuk gedraagt. Is dit je ontvangst na elkaar niet gezien te hebben? Zeuren, praten, zeuren? ‘Schat, waarom liet je niets horen? Vind je mij nog wel leuk? Is er iets? Is er echt niets? Ik zie dat je anders doet’ Die man rent gillend bij je weg na thuiskomst. Ga blij zijn als hij thuis is. Ga iets leuks doen. Ga vrolijk zijn. Stop met dit moeizame gedrag. En ga vooral geen zware gesprekken voeren. Houd het gewoon eens leuk en luchtig. Zoals het hoort te zijn.
Ik hoop dat je inziet dat jouw gedrag niet ok is. En dat die stabiliteit die je denkt te bieden aan iemand met PTSS er absoluut niet is. Hij heeft alleen zijn werk en jou? Dat vind ik oprecht een zorgwekkend gegeven. Hij hoort werk te hebben en een leuke positieve geestelijk stabiele vrouw. Die zelfvertrouwen heeft. En sprankelt. Energie geeft i.p.v. kost.
