Uit whatsappgroep

25-01-2020 07:00 176 berichten
Alle reacties Link kopieren
Leeg
boomtak2 wijzigde dit bericht op 01-02-2021 07:33
99.35% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Pindakaasjes schreef:
26-01-2020 16:54
Staat jouw man hier wel voor de volle 100% achter?
Of dit zet hij dit allemaal in werking omdat hij bang is nog jaren met een chagrijnige vrouw op de bank te zitten??
Je schrijft immers over zijn 'levenswerk'?!
Is hij daar echt klaar mee of brengt hij dit offer voor jou??.. want geloof me, mocht het laatste het geval zijn.. dan zal hij het je ooit gaan verwijten of je er zelfs om gaan hekelen.
Dus TO moet dan maar slikken en stikken?

Het gaat al jaren zo en er veranderd niets. Minder uren draaien van man gaat of wil hij niet, TO is al jaren miserabel met die schoonouders die toch niet veranderen, schoonpa springt vaak uit zijn vel (leuk joh uitgevoeterd worden op je werk en dat minstens 3x per week) en alleen een andere baan zoeken voor TO gaat ook al niet of wil man niet. Blijft er weinig anders over volgens mij dan er zelf aan onder door gaan. Want hoe het nu gaat is ook niet houdbaar.
broodtrommel wijzigde dit bericht op 26-01-2020 17:05
6.57% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Pindakaasjes schreef:
26-01-2020 16:54
Staat jouw man hier wel voor de volle 100% achter?
Of dit zet hij dit allemaal in werking omdat hij bang is nog jaren met een chagrijnige vrouw op de bank te zitten??
Je schrijft immers over zijn 'levenswerk'?!
Is hij daar echt klaar mee of brengt hij dit offer voor jou??.. want geloof me, mocht het laatste het geval zijn.. dan zal hij het je ooit gaan verwijten of je er zelfs om gaan hekelen.
Ik heb er op aangedrongen dat hij dit moet blijven doen omdat hij het wel wil en of ik niet gewoon alleen weg kon gaan daar. Evt andere ideeën verzinnen om inkomsten te vergroten. Hele nacht zitten malen waar we de bedrijfshal evt nog meer voor kunnen gebruiken. Hij blijft bij zijn standpunt dat hij er alleen mee door wil als ik erin blijf. Dat maakte het zo lastig om de knoop door te hakken. Lig al sinds gisteren avond ziek op bed van de buikpijn door het schuldgevoel
appelientjex schreef:
26-01-2020 13:17
Nou het is natuurlijk niet per definitie zo dat iemand uit drama genoegdoening en tevredenheid uit haalt hoor. Het kan ook zijn dat ze uit angst handelt. Niet durft. Niet gewend is voor zichzelf op te komen en haar eigen keuzes te maken. Geen idee heeft hoe ze een constructief gesprek aan moet gaan omdat ze dat van huis uit nooit geleerd heeft.
Klopt, ik zei ook niet dat het gezond gedrag is. Als je bovenstaande van huis uit gewend bent dan voelen al die vervelende, onveilige en onwenselijke situaties aan als veilig en vertrouwd in je volwassen leven. Meestal creëer je dit soort situaties onbewust zelf, of niet, maar dan blijf je er in hangen omdat het allemaal zo vertrouwd voelt en je onmachtig bent om er verandering in te brengen. Het voelt ‘fijn’ omdat het bekend terrein is.
Dat geen enkele therapeut verandering teweeg heeft kunnen brengen bij TO is ook veel zeggend.
Dat gedoe met die schoonouders is een prima bliksemafleider om niet aan jezelf te hoeven werken. Kun je jaren volhouden, zo blijkt.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 26-01-2020 17:53
9.09% gewijzigd
Boomtak2 schreef:
26-01-2020 17:01
Ik heb er op aangedrongen dat hij dit moet blijven doen omdat hij het wel wil en of ik niet gewoon alleen weg kon gaan daar. Evt andere ideeën verzinnen om inkomsten te vergroten. Hele nacht zitten malen waar we de bedrijfshal evt nog meer voor kunnen gebruiken. Hij blijft bij zijn standpunt dat hij er alleen mee door wil als ik erin blijf. Dat maakte het zo lastig om de knoop door te hakken. Lig al sinds gisteren avond ziek op bed van de buikpijn door het schuldgevoel
Ziek op bed door schuldgevoel ? Dat bedoel ik met profiteren van drama.
Gevoelens bij anderen los proberen te maken door ‘ziek’ te worden en op bed te gaan liggen omdat je niet op een normale volwassen manier over een probleem kunt communiceren. Manipuleren wordt het ook wel genoemd.

Je man kan dat waarschijnlijk ook niet, die heeft zo te lezen van zijn vader nooit geleerd hoe je normaal een gesprek voert. En hij heeft zijn eigen strategie gekozen om met een probleem om te gaan. Namelijk kop in het zand en wachten tot het over waait.

Dit probleem is alleen op te lossen als jullie je eigen weg gaan, vér weg van die schoonouders. Ik durf echter te voorspellen dat er dan weer andere problemen/mensen op jullie pad komen waar jullie niet mee om kunnen gaan.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 26-01-2020 17:51
3.07% gewijzigd
Schuldgevoel waarover?
Alle reacties Link kopieren
Dat is geen manipuleren Francien, mijn man is gisterenavond laat thuis gekomen en vandaag al de hele dag weg dus ik zadel hem er niet mee op. Daarom zet ik het hier neer om mijn ei kwijt te kunnen, aan jullie valt niet zo veel te manipuleren toch. Alsof er hier iemand op het forum is die van verdriet een hap minder eet als ik wel of niet ziek op bed lig.

Overigens heb ik gelukkig een hele fijne, stabiele en veilige jeugd gehad dus je theorie klopt misschien op papier maar in dit geval gaat de vlieger niet op. Ik heb hier niet om gevraagd hoor. Ik kwam voor mijn gevoel in een hele fijne familie terecht anders had ik me nooit zo vast gelegd. De eerste maanden was het namelijk gewoon een hele fijne man en alles kon en alles was leuk en aardig. Totdat ik ineens met de woedeaanvallen te maken kreeg onder het mom van ‘ach de personen die het meest dichtbij staan die kwets je altijd het meest’. Dat is ik mijn optiek niet oké.

Ik waardeer je bijdrage maar vraag me ook een beetje af waar je aanvallende houding vandaan komt. Ik zit op een neutraal forum juist omdat ik mijn verhaal kwijt wil zonder er iemand mee te belasten.
boomtak2 wijzigde dit bericht op 26-01-2020 18:11
27.83% gewijzigd
Als met veel drama uit de app groep stappen een veel logischere stap lijkt dan de boel gewoon te muten, heb ik dan wel zin om me te verdiepen in de rest van het verhaal? :roll:
Ik lees dat er eigenlijk geen probleem is. Financieel is alles op orde, mooi huis, makkelijk kind, zelf een goede jeugd gehad, getrouwd met een fijne man.

Dus het enige wat je niet zint is hoe jou schoonvader gewend is zich te uiten en hoe jou man met zijn eigen vader omgaat, en dat je niet meer in het bedrijf wil werken, klopt dit ?

Daarnaast wil je je man, ondanks dat er geen financiële noodzaak voor is, dwingen om uit de zaak van zijn ouders te stappen, zodat jij je zin krijgt en die vervelende schoonvader niet meer zo vaak hoeft te zien. Je man werkt niet erg mee, dus probeer je de zaak te forceren door te manipuleren, want je roept je schoonvader op het matje middels een provocerend appje. Vandaar natuurlijk dat schuldgevoel.

Reageer ik aanvallend ? Sorry, ik probeer je een spiegel voor te houden. Als je dat onprettig vind dan moet je misschien niet posten op een openbaar forum.
Francien2019 schreef:
26-01-2020 19:55
Ik lees dat er eigenlijk geen probleem is. Financieel is alles op orde, mooi huis, makkelijk kind, zelf een goede jeugd gehad, getrouwd met een fijne man.

Dus het enige wat je niet zint is hoe jou schoonvader gewend is zich te uiten en hoe jou man met zijn eigen vader omgaat, en dat je niet meer in het bedrijf wil werken, klopt dit ?

Daarnaast wil je je man, ondanks dat er geen financiële noodzaak voor is, dwingen om uit de zaak van zijn ouders te stappen, zodat jij je zin krijgt en die vervelende schoonvader niet meer zo vaak hoeft te zien. Je man werkt niet erg mee, dus probeer je de zaak te forceren door te manipuleren, want je roept je schoonvader op het matje middels een provocerend appje. Vandaar natuurlijk dat schuldgevoel.
Interessant, als je het zo zegt wordt het een heel ander verhaal. Zo zien schoonouders het vast.
Alle reacties Link kopieren
Wil jij mij dan vertellen hoe ik mijn man dwing om uit het bedrijf te gaan? Het bovenste klopt namelijk. Ik kan niet met mijn schoonvader omgaan en ik wil uit het bedrijf. Mijn man zegt zelf als jij gaat dan ga ik ook ondanks mijn pogingen om hem om te praten er wel in te blijven.
Als ik weer terug bij mijn oude werkgever aan de slag ga verdien ik precies genoeg om de vaste lasten te betalen dus dat moet dan maar zo. Oftewel dan word ik gedwongen om erin te blijven want anders gaat mijn man eruit. Daar kan ik dan toch niks aan doen? Ik vind het gewoon echt niet leuk om deze berichten te lezen omdat ik al aangegeven heb dat ik juist wil dat mijn man erin blijft en dat alleen ik eruit ga maar dat wil niemand. Zelfs mijn schoonvader heeft aangegeven dat het of ik en mijn man samen is of niks. Simpelweg omdat we er anders geen boterham uit kunnen halen met twee gezinnen als we met mijn tak stoppen. Dan heb ik nog 1 keuze en dat is erin blijven maar dat gaat niet.

Ik heb mijn man nog de hele dag niet gesproken en hij gaat gewoon lekker zijn gang en als hij terug komt dan slaap ik al dus ik vind het niet terecht dat ik als manipulerend word neergezet terwijl ik hier mijn verhaal vertel en niet mijn man ermee belast.

Mijn man werkt namelijk wel mee, als ik vorig jaar had gezegd we stoppen er mee dan waren we nu al lang en breed gestopt. Daar hoef ik niet voor te manipuleren want dat kan ik gewoon zeggen.

Als je hier concreet op zou willen reageren zou ik dat erg waarderen want dat zou me wellicht helpen om de zaak weer vanaf een andere kant te bekijken.


En dat bedoel ik dus met aanvallend met ‘moet je maar niet op een openbaar forum posten’. Ik geef al aan dat ik echt wel wat met je berichtjes doet maar de toon is aanvallend ja. Ik vraag me gewoon af waar dat vandaan komt. Je weet best wat ik bedoel.
boomtak2 wijzigde dit bericht op 26-01-2020 21:07
92.15% gewijzigd
Als ik het zo lees, dan is er maar 1 optie: door de zure appel heen en allebei uit het bedrijf. Een andere werkbare optie is er blijkbaar niet. Dus tenzij je dit nog een paar jaar zo wilt volhouden, zullen jullie moeten stoppen met praten erover en het gewoon gaan doen.
Want dit is ook geen leven zo.
Je man heeft vaak te maken met de nukken en grillen en de grote mond van zijn vader. Jij bent daar niet bij. Schrijf je. Je man is verder tevreden, hij heeft zijn manier gevonden om met zijn vader om te gaan en hij wil het liefst in het bedrijf blijven. Financieel gaat het prima, je hebt een mooi huis, je gezin heeft genoeg schrijf je.

Het énige wat jou niet aanstaat is het gedrag van je schoonvader tegen zijn zoon, jou man, waar jij verder niet bij bent. Dit is verder aan je man om er wel of niets iets mee te doen. Je wil stoppen met werken in het bedrijf omdat je moeite hebt met schoonpa. Je goed recht. Als jij stopt, stapt je man er ook uit. Maar dat vindt jij niet goed. Waarom niet ? Jou man is een volwassen vent, als hij beslist dat hij niet meer binnen het bedrijf van zijn vader wil werken is dat toch zijn beslissing ? Daar moet je je verder niet mee bemoeien.

Tenzij je denkt dat hij het voor jou doet of om van het geouweneel tussen jou en zijn vader af te zijn en hij er dus zelf niet achter staat. Tenzij jij een oogje hebt op het bedrijf, de grond en het huis. Jullie zouden er zelfs gaan wonen. Je schoonouders hebben meerdere keren aangegeven te verhuizen, maar deden het toch niet. Ben je bang dat het aan je neus voorbij gaat als je man eruit stapt en wil je daarom dat hij in het bedrijf blijft als jij gaat ? Met andere woorden: je wilt van je schoonvader af, maar je wilt eigenlijk ook het bedrijf veilig stellen voor jou/jullie toekomst. Je man moet dus blijven maar weigert dat waardoor jij in conflict komt met je eigen belangen. Ik denk dat je motieven niet zuiver zijn en je communicatie ook niet, vandaar de puinhoop.

Ps : alles wat ik schrijf, is terug te vinden in jou eigen reacties.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 26-01-2020 21:47
12.33% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Nu begrijp ik waar je naartoe wilt, bedankt voor de opheldering. Ik wil alleen benadrukken dat ik geen belangen heb. We wonen hier echt op een droomplekje met veel rust en ruimte en wat mij betreft hoeven we hier nooit meer weg. Daarnaast zie ik het ook niet gebeuren dat mijn schoonouders ooit gaan verhuizen dus er valt weinig veilig te stellen voor mij. Geloof het of geloof het niet, ik voel me er werkelijk waar rot over om mijn man zo verdrietig te zien. Dat werk is alles voor hem. Dat is mijn beweegreden om ook verdrietig te zijn. Niets meer en niets minder.
boomtak2 wijzigde dit bericht op 26-01-2020 21:53
16.91% gewijzigd
Boomtak2 schreef:
26-01-2020 21:47
Nu begrijp ik waar je naartoe wilt, bedankt voor de opheldering. Ik wil alleen benadrukken dat ik geen belangen heb. We wonen hier echt op een droomplekje met veel ruimte en wat mij betreft hoeven we hier nooit meer weg. Geloof het of geloof het niet, ik voel me er werkelijk waar rot over om mijn man zo verdrietig te zien. Dat is mijn beweegreden om ook verdrietig te zijn. Niets meer en niets minder.
Dat is allemaal heel legitiem, niks mis mee. Maar je kunt niet alles hebben. Wat zou je het allerliefst willen in een ideale wereld ? Dat je man in het bedrijf blijft, dat jullie na pensionering of verhuizing van de schoonouders wegens ouderdom in de ouderlijke woning trekken en/of je man het bedrijf overneemt ? Dat jij een leuke baan buiten het bedrijf hebt en dat je schoonvader een vriendelijke en normale vent wordt ? Zoiets ?

En wat is haalbaar in dit scenario En wat niet ?

Voel je je schuldig over het verdriet van je man omdat hij zich gedwongen voelt het bedrijf te verlaten vanwege de ruzies tussen jou en zijn vader ?
Vader drijft de zaken op de spits dat is wel duidelijk. Hij is niet degene die aan het kortste eind gaat trekken. Zijn zoon wel.
Alle reacties Link kopieren
De woning is recent volledig verbouwd en nu geheel gelijkvloers gemaakt dus ik denk dat ze na pensionering ook niet weg gaan dus dat is zeker niet iets om naar te streven. Ik wil dat mijn man gelukkig is met zijn werk en dat ik mijn eigen leven weer zelfstandig oppak. Maar op een of andere manier moet het alles of niets zijn en het voelt gewoon alsof mijn keuze hierin bepalend is en dat vind ik best zwaar

Voel je je schuldig over het verdriet van je man omdat hij zich gedwongen voelt het bedrijf te verlaten vanwege de ruzies tussen jou en zijn vader ?

Dit ja
Boomtak2 schreef:
26-01-2020 20:40
Zelfs mijn schoonvader heeft aangegeven dat het of ik en mijn man samen is of niks. Simpelweg omdat we er anders geen boterham uit kunnen halen met twee gezinnen als we met mijn tak stoppen. Dan heb ik nog 1 keuze en dat is erin blijven maar dat gaat niet.
Fictief voorbeeldje. Het klinkt simpel, maar ik bedoel het serieus.
Jij en je man verbouwen de broccoli. Je man kan dat niet alleen. Je man werkt zich nu al uit de naad voor de broccoli, 7 dagen per week plus overwerken. En alleen als jij óók meehelpt met het verbouwen van broccoli is het haalbaar. Zoals een andere forummer al opmerkte: het bedrijf is niet financieel gezond. Jij en je man werken gezamenlijk voor een eenpersoonssalaris. Als jij uit het bedrijf gaat en er wordt een medewerker ingehuurd (voor een gebruikelijk salaris), dan gaat de hele broccoli-tak omvallen. Het broccoli verbouwen is dan niet meer rendabel.

Jij hebt je keuze al gemaakt. Toch?

Ik ken familiebedrijven van nabij en heb (bijvoorbeeld bij verjaardagen of in mailberichten) gezien wat voor spanningen het kan geven. Broers die elkaar bij de familiebarbeque op zaterdag geen hand geven, omdat er op vrijdag weer een crisis in het bedrijf is geweest. Of berichten over en weer, vol verwijten.
Je man laat zich bespelen door zowel zijn vader als door jou. Dat lijkt mij geen basis om grote beslissingen te nemen. Als dit plan wordt doorgezet heb je kans dat hij jou de rest van jullie leven zal blijven verwijten dat jij hem gedwongen hebt om zijn ‘levenswerk’ op te geven en dat hij daardoor in onmin leeft met zijn ouders. Vergis je niet wat voor blijvende nare gevolgen dit voor jullie kan hebben.

Jij bent in oorlog met je schoonvader. Dat is de kern. De loyaliteit van de zoon naar zijn vader en de loyaliteit van jou man als echtgenoot naar jou zijn de inzet. Niet jij zit ertussen, maar je man.

Je hoeft je alleen schuldig te voelen als je iets verkeerds gedaan hebt. Als dat zo is, geef dat dan toe en vraag aan degene die je hebt benadeelt wat je kunt doen om het goed te maken. Als je niets verkeerds hebt gedaan en je kunt jezelf recht in de ogen kijken is schuldgevoel een zinloze en ondermijnende emotie.
Alle reacties Link kopieren
Het voorbeeld is iets anders. Mijn man verbouwt broccoli, dit levert voldoende op om de kostprijs te dekken. Ik heb de kennis in huis om de broccoli te verwerken tot broccoli soep waardoor de inkomsten verhoogd worden tot 1,5 salaris. Als ik daarmee stop vervalt dat en landen we weer terug op het niveau van kostprijs dekkend.

Over dat je alleen schuldgevoel hoeft te hebben als je wat fout hebt gedaan heb je gelijk. Die moet ik eerst maar even in mijn hoofd houden. Zonde van de energie anders. Ik heb het een paar jaar geprobeerd en echt gedaan wat ik kon.
Alle reacties Link kopieren
Boomtak2 schreef:
26-01-2020 22:49
Het voorbeeld is iets anders. Mijn man verbouwt broccoli, dit levert voldoende op om de kostprijs te dekken. Ik heb de kennis in huis om de broccoli te verwerken tot broccoli soep waardoor de inkomsten verhoogd worden tot 1,5 salaris. Als ik daarmee stop vervalt dat en landen we weer terug op het niveau van kostprijs dekkend.

Over dat je alleen schuldgevoel hoeft te hebben als je wat fout hebt gedaan heb je gelijk. Die moet ik eerst maar even in mijn hoofd houden. Zonde van de energie anders. Ik heb het een paar jaar geprobeerd en echt gedaan wat ik kon.
Dan huren ze maar iemand anders in die de kennis in huis heeft voor de verwerking van broccolisoep. Kunnen ze niemand vinden voor 0,5 salaris, dan betalen ze te weinig en wordt jij dus ook onderbetaald.
Verder is het bedrijf dus financieel niet gezond als het slechts kostprijsdekkend is. Dan kan je jezelf geen loon uitbetalen en werk je dus voor niks. Niemand gaat ergens werken zonder dat hij daarvoor betaalt krijgt. Dus dan rest er niets anders dan een baan zoeken waarmee je wel geld verdient. Droom of niet, als je er geen geld mee kan verdienen houdt het op.
appelientjex wijzigde dit bericht op 27-01-2020 00:27
17.85% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Francien2019 schreef:
26-01-2020 22:34
Je man laat zich bespelen door zowel zijn vader als door jou. Dat lijkt mij geen basis om grote beslissingen te nemen. Als dit plan wordt doorgezet heb je kans dat hij jou de rest van jullie leven zal blijven verwijten dat jij hem gedwongen hebt om zijn ‘levenswerk’ op te geven en dat hij daardoor in onmin leeft met zijn ouders. Vergis je niet wat voor blijvende nare gevolgen dit voor jullie kan hebben.

Jij bent in oorlog met je schoonvader. Dat is de kern. De loyaliteit van de zoon naar zijn vader en de loyaliteit van jou man als echtgenoot naar jou zijn de inzet. Niet jij zit ertussen, maar je man.
Ik vind het een beetje gek dat je de man nu als slachtoffer neerzet. Hij kiest er zelf voor om het bedrijf uit te stappen als TO er ook uit gaat. Waarom zou zij zich dan schuldig moeten voelen? Ze doet niks verkeerd. Hij is een volwassen man en wordt nergens toe gedwongen. TO wil terecht niet blijven werken in een bedrijf voor 0,5 salaris als ze elders 1 salaris kan verdienen en zonder vervelende werkgever zit opgescheept.
Het is pure chantage als TO zou moeten blijven werken in een bedrijf omdat anders haar man zijn droom niet kan waarmaken. TO is niet degene die verantwoordelijk is voor het bedrijf en is ook niet degene die het bedrijf zou moeten redden. Als haar man haar zou gaan verwijten dat hij door haar uit het bedrijf is gestapt dan zou dat zeer kinderachtig en onvolwassen zijn.
appelientjex schreef:
27-01-2020 00:19
Ik vind het een beetje gek dat je de man nu als slachtoffer neerzet. Hij kiest er zelf voor om het bedrijf uit te stappen als TO er ook uit gaat. Waarom zou zij zich dan schuldig moeten voelen? Ze doet niks verkeerd. Hij is een volwassen man en wordt nergens toe gedwongen. TO wil terecht niet blijven werken in een bedrijf voor 0,5 salaris als ze elders 1 salaris kan verdienen en zonder vervelende werkgever zit opgescheept.
Het is pure chantage als TO zou moeten blijven werken in een bedrijf omdat anders haar man zijn droom niet kan waarmaken. TO is niet degene die verantwoordelijk is voor het bedrijf en is ook niet degene die het bedrijf zou moeten redden. Als haar man haar zou gaan verwijten dat hij door haar uit het bedrijf is gestapt dan zou dat zeer kinderachtig en onvolwassen zijn.
Als dat echt een keuze is die hij uit volle overtuiging maakt, prima. Dan heb je 100% een punt. Het zou inderdaad kinderachtig en onvolwassen zijn als hij het TO zou blijven nadragen, maar ik lees überhaupt geen volwassen communicatie tussen de partijen. Natuurlijk is het tekst en gaat het irl misschien heel anders.
Ik dacht echter ook gelezen te hebben dat (schoon)vader zoon onder druk zet met de mededeling : zij eruit, dan jij er ook uit. TO zet haar man ook onder druk door jarenlange conflicten met schoonpa. Die man zit klem tussen zijn vader, het bedrijf en zijn vrouw. Goed dat hij voor zijn vrouw en gezin kiest, ik lees alleen wel dat dat geen overtuigde keuze is, maar een noodsprong. Loyaliteit is een lastig ding. Maar het kan ook best dat ik het verkeerd zie. TO zal de dingen eruit halen die ze herkent en de rest laten voor wat het is.
anoniem_386639 wijzigde dit bericht op 27-01-2020 07:13
12.72% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ik ben het zeker met je eens maar je vergeet dat ik net zo goed klem zit.

Die conflicten kwamen voor mij namelijk ook elke keer als donderslag bij heldere hemel. Dan loop je nietsvermoedend rond en ineens heb je weer vanalles zogenaamd fout gedaan. Bij de mensen waar ik therapie had gevolgd kwam het eigenlijk neer op dat ze zeiden dat er sprake was van projectie; hij is zelf onzeker en op deze manier wil hij zijn gevoel bij een ander neerleggen en dat zal allemaal wel maar het nadeel is gewoon dat het hem nog lukt ook. Ik sta niet stevig genoeg in mijn schoenen om het me niet aan te trekken en als ik dat nou eens kon leren zou het allemaal veel makkelijker zijn. Ik kan best face to face mezelf groot houden, maar omdat ik op dat moment mezelf inhou en niet wil laten kennen blijft het in mijn hoofd wel knagen en van die eigenschap moet ik af
boomtak2 wijzigde dit bericht op 27-01-2020 07:20
84.22% gewijzigd
Boomtak2 schreef:
27-01-2020 07:10
Ik ben het zeker met je eens maar je vergeet dat ik net zo goed klem zit.
Dat klopt. Toch hebben jullie allemaal een keuze. Jullie kiezen ervoor je te gedragen zoals je doet. Jullie zitten allemaal klem. Ook schoonvader en schoonmoeder. Dat is een keuze, ook al voelt het misschien niet zo. Iemand noemde een mediator. Dat is misschien een goed idee. Laat een buitenstaander meekijken.
Als je een aanvaring hebt gehad met je schoonvader, vertel je het dan telkens in geuren en kleuren aan je man ? Verwacht je van hem dat hij partij trekt voor jou en dat hij op zijn vader afstapt om er iets van te zeggen ? Of voelt jou man zich uit zichzelf genoodzaakt er iets van te zeggen doordat hij bij jullie conflict betrokken wordt ? (Je schrijft dat ze ruzie hadden over jou) als het antwoord ja is, dan moet je misschien eens stoppen met je man erbij betrekken. Hem niet steeds vertellen wat je schoonvader nu weer tegen je zei. Het zelf oplossen met schoonvader, of hem in zijn sop laten gaar koken, een gladde rug kweken. Hoe dan ook, je zult nog jaren met je schoonvader te maken hebben, ook als jullie weggaan uit het bedrijf. Het blijven de ouders van je man. Tenzij hij compleet met hen wil breken natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
Hoewel ik voorstander ben van iets uit verschillende perspectieven te bekijken, lijken mij de ruzies met schoonvader niet het cruciale hier.

Als ik het voorbeeld van boomtak goed begrijp, zorgt haar tak voor 100% van de winst terwijl haar gezin 1.5 loon krijgt. Rekening houdend met dat man 70 uur per week voor het bedrijf werkt, zijn jullie dus stevig onderbetaald. Als je een job hebt waar je maar voor de helft van de uren betaald wordt, dan ga je toch ook verder solliciteren?

Maar jullie zijn in de val van het familiebedrijf getrapt: veel emotie want levenswerk, privé en werk wordt gemengd, manipulatie van alle kanten en als er iets met het bedrijf gebeurt, dan zijn er ineens 4 mensen werkloos of nog erger failliet. En niemand kan dit nog rationeel bekijken, want familiebedrijf. De enige die het nog rationeel bekijkt, krijgt dan impliciet de schuld dat ze de droom van 3 mensen kapot maakt.

Waanzin volgens mij want dit bedrijf is geen lang leven beschoren zo. De enige optie is om de ratio erin te houden en ofwel samen met zo een bedrijfsauditor (ik weet niet of dit de juiste naam is) te gaan kijken hoe het bedrijf aan te passen dat het wel rendabel wordt of eruit te stappen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven