Objectieve kijk naar relatie

Hoi allemaal,
Het is nu ongeveer een maand geleden dat het uit is en kan steeds meer met een objectieve blik naar de relatie kijken. Hierdoor zit ik toch vast en vraag ik me af of me destijds heb aangesteld door het uit te maken. Het is een gevoelskwestie, dus ik weet dat jullie daar niet veel over kunnen zeggen, maar ben benieuwd hoe jullie erover denken.'
Ik heb namelijk best wel wat last gehad van verlatingsangst, daardoor heb ik me vaak niet echt goed gedragen en keek ik hoever ik kon gaan - was hem aan het uittesten. Dat bleek behoorlijk ver, want hij bleef steeds bij me. Degene die bleef twijfelen, was ik.
Nu ik alleen ben, komt mijn onzekere kant die ik voor de relatie had, weer naar boven. Voor de relatie ontmoette ik vaak mannen die met mij geen relatie wilden, maar alleen voor 'de fun'. In deze relatie ontdekte ik dat ik van iemand kon houden en ervoor open kon staan, maar ik leerde vooral dat iemand ook echt van mij kan houden en alleen oog voor mij had. Dat had ik eerder niet meegemaakt. Nu ik weer 'alleen' ben, merk ik dit weer. Ik heb niet het gevoel dat ik weer iemand vindt die alleen oog voor mij heeft. Dit moet natuurlijk geen reden zijn om terug te gaan naar hem. Maar als ik om mij heen kijk, denk ik: hij had alle belangrijke eigenschappen, kon ik niet beter mijn best doen? Ik voelde mij niet speciaal genoeg, maar misschien was het iemand die dat niet kon uiten. Ik weet dat ik iemand nodig heb die dat wel kan uiten, maar moet ik daar geen genoeg mee nemen? Of settle ik dan toch voor less? Ik ben bang dat als ik terugga, ik in dezelfde cirkel val en niet 100 % voor hem kan gaan terwijl ik dat wel wil. En dat willen zit me nou net dwars: ik wil het wel, moet ik het dan proberen?
Aan de andere kant denk ik, het is 'pas' een maand, gun je zelf meer tijd/maanden. Maar ben bang dat ik hem dan voorgoed kwijt ben.. Ik loop nog bij een psycholoog, maar die zie ik helaas niet echt vaak, dus hier af en toe van me afschrijven doet ook goed. Maar ik zie wel in dat ik op dit vlak nog wel aan mezelf kan werken.

Jufjoke schreef: ↑

08-02-2020 21:44

Oké, je hebt nu genoemd dat je je goed voelde bij hem, minder onzeker, geliefd. Maar niet speciaal genoeg, al blijkt het lastig te omschrijven wat hij daar dan voor had moeten doen.
Het komt op mij allemaal nogal 'hard to please' over.

Je hebt het uitgemaakt omdat het niet goed genoeg was. Dat mag natuurlijk. Maar jouw huidige twijfel komt voort uit angst en onzekerheid. Goed dat je daaraan werkt nu.
Sluit het af. Vertrouw op je beslissing van nog maar een maand geleden. En vertrouw op jezelf.
Ik denk niet dat je op dit moment klaar bent voor een relatie, met hem of iemand anders. Focus op jezelf.

En wie zegt dat hij je überhaupt terug wil? Sluit het hoofdstuk af.

Ja inderdaad: niet goed genoeg. En je geeft aan dat dat mag, maar misschien ben ik te streng voor mijzelf door nu te denken dat het niet mag. En dat ik niet teveel moet willen. Maar goed, denk dat ik dan settle voor less (wat in mijn ogen dan less is). Ik ga iig aan mijzelf werken en ga er ook niet vanuit dat hij mij terug wilt.

Fijn jullie reacties dankjullie, vragen stellen aan mij helpt me enorm!

Pauwenveer schreef: ↑

09-02-2020 09:08

Voor mij dus niet. Het houden van zat wel snor, nog steeds zelfs. Maar het samen zijn was het probleem. Verliefd zijn, makkie. Leuke dingen doen, makkie. Maar in het echte leven, daar botsen soms opvattingen, levensstijlen, persoonlijke issues. En dan is houden van gewoon soms niet geluk. Ik mis mijn ex enorm en hij mij, maar ik kan niet met hem in een relatie zitten. En tuurlijk voelt dat soms alsof ik mijn kans op geluk weggooi, maar ik hou me liever voor dat ik ruimte maak voor iets waar ik nog veel gelukkiger mee ga zijn.

Precies hetzelfde inderdaad. En soms is houden van ook loslaten.

S-Groot schreef: ↑

09-02-2020 09:52

Zou je niet eens wat intensiever aan jezelf gaan werken? Ik vind het echt niet kunnen dat je iemand steeds weer uittest om te kijken of hij wel zal blijven en daar ook heel ver in te gaan. Hoe kun je nou bezig zijn met deze of een andere relatie willen terwijl je nog totaal geen relatiemateriaal bent?

Ik vind het ook echt niet kunnen en heb me hiervoor ook verontschuldigd. Ik begreep ook niet waarom hij bij me bleef, andersom had ik het zeker niet gepikt. Maar goed, ik moet inderdaad echt met mijzelf aan de slag dat is duidelijk. Ik vind dat nog wel lastig, omdat ik vaak afgeleid wordt door deze gedachten, terwijl ik met mezelf bezig moet zijn..

spuit_111 schreef: ↑

09-02-2020 09:18

Het klinkt eerder alsof je te streng was voor je ex. Die merkbaar van je hield en ervoor zorgde dat je niet of minder onzeker was. Maar jij wilde je bijzonder voelen. Wees wat strenger voor jezelf en ga ervoor zorgen dat je geen andere persoon nodig hebt om je bijzonder/waardevol te voelen. Tot die tijd lijkt mee relatie me een slecht idee, het is alleen al oneerlijk tegenover de ander, die jouw verlangens toch nooit kan vervullen.

Ja, te streng in de zin dat ik andere verwateringen van hem had. En van hem eigenlijk een andere persoon wilde maken die mij wel ‘bijzonder’ laat voelen- en dat is oneerlijk vanuit mijn kant.

mcsteamy schreef: ↑

09-02-2020 11:23

Maar jij, TO, hebt persoonlijke issues waar je aan moet werken. Je verlangt externe validatie om je goed te voelen. Dat je partner ervoor zorgt dat jij je speciaal, geliefd, bijzonder, gelukkig en ‘genoeg’ voelt. Maar dat kan een ander persoon niet, dat kun je alleen zelf.

Zeker waar! En ben er ook mee bezig om er wat aan te doen. Ik heb alleen nog niet een juiste manier gevonden om hieraan te werken, ga in ieder geval wel al naar een psycholoog, dus dat is een begin. Ik heb het idee dat ik meer kan/moet doen om eraan te werken.