Kinderen
alle pijlers
wat te doen bij eenkennigheid dochter (16 mnd)?
maandag 20 april 2009 om 14:22
vanaf dat mijn dochter 8 maanden was is ze eenkennig, ze wil liefst alleen bij mama zijn... Ik ging er toen vanuit dat het eventjes zou duren, maar het wordt juist steeds erger!
Als ik in de buurt ben hangt ze aan me en kan ik bij wijze van spreken niet eens naar de wc. Als ik aan het koken ben en papa haar vermaakt komt ze toch steeds huilend naar mij toe en gaat aan mijn broek hangen (terwijl papa haar grote held is, maar met mama in de buurt moet ze bij mama zijn). Met de buurtkindjes wil ze wel buiten spelen maar dan moet ik er ook bij zitten. Ga ik iets verderop zitten met de andere moeders dan wil ze bij mij op schoot. Ik word constant angstvallig in de gaten gehouden, ze is zo bang dat ik wegga.
Terwijl er wel situaties zijn waarin ik wegga en het wel goed gaat. Ze gaat 3 dagen pw naar het kdv en zwaait me vrolijk uit als ik wegga, vindt dat dan weer geen probleem gek genoeg. Maar zou ik daar blijven zitten dan zou ze niet bij me weg te slaan zijn.
Iemand die dit herkent en tips heeft hoe hier mee om te gaan? Ik zou het zo fijn voor ons beiden vinden als ze lekker op haar gemak kan spelen, ook zonder mij.
Als ik in de buurt ben hangt ze aan me en kan ik bij wijze van spreken niet eens naar de wc. Als ik aan het koken ben en papa haar vermaakt komt ze toch steeds huilend naar mij toe en gaat aan mijn broek hangen (terwijl papa haar grote held is, maar met mama in de buurt moet ze bij mama zijn). Met de buurtkindjes wil ze wel buiten spelen maar dan moet ik er ook bij zitten. Ga ik iets verderop zitten met de andere moeders dan wil ze bij mij op schoot. Ik word constant angstvallig in de gaten gehouden, ze is zo bang dat ik wegga.
Terwijl er wel situaties zijn waarin ik wegga en het wel goed gaat. Ze gaat 3 dagen pw naar het kdv en zwaait me vrolijk uit als ik wegga, vindt dat dan weer geen probleem gek genoeg. Maar zou ik daar blijven zitten dan zou ze niet bij me weg te slaan zijn.
Iemand die dit herkent en tips heeft hoe hier mee om te gaan? Ik zou het zo fijn voor ons beiden vinden als ze lekker op haar gemak kan spelen, ook zonder mij.
maandag 20 april 2009 om 14:37
Hebben ze op KDV geen tips hiervoor?
Of het opvoedpunt van je woonplaats?
Heb zelf geen ervaring in de extreme zin, maar zie het bij een vriendin van mij ook.
Als ik daar naar kijk dan zie ik ook dat mijn vriendin zich heel erg beschermend opstelt tov haar dochter en helemaal meegaat in haar dochters claim ("mama doen" en 'mama mee' e.d.)... Wellicht zit het m daarin?
Dat huilen en hangen is erg vervelend en wil je natuurlijk zoveel mogelijk voorkomen.. (als mijn zoontje een kwartier lang tijdens het eten koken huilend aan mijn been hangt dan baal ik daar ook van.... dus is het ook erg lastig om m dan niet zijn zin te geven)
Maar misschien toch wat beter je grens aan geven en de huil- en claimbuien riskeren??
Maar zoals ik al aangaf: ik ben geen expert...
Of het opvoedpunt van je woonplaats?
Heb zelf geen ervaring in de extreme zin, maar zie het bij een vriendin van mij ook.
Als ik daar naar kijk dan zie ik ook dat mijn vriendin zich heel erg beschermend opstelt tov haar dochter en helemaal meegaat in haar dochters claim ("mama doen" en 'mama mee' e.d.)... Wellicht zit het m daarin?
Dat huilen en hangen is erg vervelend en wil je natuurlijk zoveel mogelijk voorkomen.. (als mijn zoontje een kwartier lang tijdens het eten koken huilend aan mijn been hangt dan baal ik daar ook van.... dus is het ook erg lastig om m dan niet zijn zin te geven)
Maar misschien toch wat beter je grens aan geven en de huil- en claimbuien riskeren??
Maar zoals ik al aangaf: ik ben geen expert...
maandag 20 april 2009 om 16:31
tsja, op het kdv speelt het probleem helemaal niet dus daar is het eigenlijk nooit aan de orde. ik zou het wel een keer kunnen vragen, net als de volgende keer dat we naar het CB moeten. ik vraag me gewoon af of er meer kindjes zijn die zo aan hun mama plakken en wat zij eraan doen.
En JOJO, wat jij zegt over je vriendin, daar ben ik dus bang voor. ik probeer heel bewust haar zelfstandig te laten spelen, haar te leren om dingen zelf te doen en om haar zelfvertrouwen te geven in plaats van het vertrouwen dat mama het wel doet... Maar blijkbaar geef ik haar toch een ander signaal en dat wil ik veranderen.
Tot nu toe is gebleken dat het voor ons beiden het makkelijkst is om aan haar toe te geven en haar maar bij me te houden (ook met het idee dat eenkennigheid een fase is en ik haar niet kan dwingen om bv. met de buurtkindjes te spelen of bij oma op schoot te zitten. ik hoopte dat het vanzelf goed zou komen) Nu merk ik dat het niet beter maar erger word en ik wil graag het patroon doorbreken zonder drama's en zonder te forceren. Misschien dat er hier moeders zijn die hier ervaring mee hebben.
En JOJO, wat jij zegt over je vriendin, daar ben ik dus bang voor. ik probeer heel bewust haar zelfstandig te laten spelen, haar te leren om dingen zelf te doen en om haar zelfvertrouwen te geven in plaats van het vertrouwen dat mama het wel doet... Maar blijkbaar geef ik haar toch een ander signaal en dat wil ik veranderen.
Tot nu toe is gebleken dat het voor ons beiden het makkelijkst is om aan haar toe te geven en haar maar bij me te houden (ook met het idee dat eenkennigheid een fase is en ik haar niet kan dwingen om bv. met de buurtkindjes te spelen of bij oma op schoot te zitten. ik hoopte dat het vanzelf goed zou komen) Nu merk ik dat het niet beter maar erger word en ik wil graag het patroon doorbreken zonder drama's en zonder te forceren. Misschien dat er hier moeders zijn die hier ervaring mee hebben.
