Spijt

Hoi,

Aantal van jullie hebben andere topics van mij wel gelezen en daaruit blijkt dat het niet goed gaat in mijn relatie. Gister is er iets gebeurd waar ik toch wel spijt van heb en niet weet wat ik ermee aan moet.

We hadden een ‘leuke’ avond maar op een gegeven moment begon hij erover wanneer ik de was weer eens naar huis ging brengen (Wij hebben er nog geen ivm verhuizing, vriend heeft inmiddels al een paar wasmachines teruggebracht ivm keuzestress) (Wasmand zat volgens hem vol) en het liefst zo snel mogelijk. De toon waarop hij dat bracht en alsof het mijn ‘taak’ was sprak me niet aan, waardoor ik zei; als ik het niet goed/snel genoeg doe, breng je de was naar je eigen moeder, wie dit overigens helemaal niet erg vind om te doen. Vervolgens was ik lui, was het mijn schuld dat de verhuizing zo langzaam verliep, ik een profiteur ben (hij woont daar inprincipe alleen maar ben er wel vaak) terwijl ik met de boodschappen vrijwillig meebetaal, heel veel help tijdens de verhuizing, schoonmaak, aangeboden heb om er wat geld bij te doen als dit nodig is (ivm verbruik). Het was zijn eigen keuze om op zichzelf te gaan omdat hij zijn moeder niet kan uitstaan. Zitten beiden nog op school dus voor mij is dat financieel niet haalbaar, hij heeft een erfenis. Sinds hij deze heeft vind ik ook dat hij zich heel anders opstelt. Hij weet dat ik financieel niet ‘veel’ bij kan dragen, voordat hij ging verhuizen al, maar hij deed het voor ons dus daar hoefde ik me geen zorgen om te maken, en nu krijg ik dit allemaal naar me kop. Het is ook niet dat we hebben besproken dat ik bepaalde taken op me moet nemen, deed het allemaal vrijwillig. Tafels/koelkasten/wasmachines naar boven tillen (bovenwoning) en toch vind hij dat ik wel wat meer kan bijdragen.

Mijn moeder heeft een ongeluk gehad (whiplash) waardoor ze momenteel in de ziektewet zit, me ouders liggen in een scheiding, en toen hij de opmerking maakte: jou moeder doet toch niets, en je bent net zo laf als je vader, viel voor mij echt als een bom. Ik heb al eerder een ex gehad die altijd mijn familie erbij haalde, echt persoonlijk kwetsende dingen kon zeggen waardoor het gewoon zwart voor me ogen word, heb ook slaande ruzie gehad met deze ex. Mijn huidige vriend is hiervan op de hoogte en weet dat ik hier gevoelig voor ben. Doordat hij dit gister ook deed heb ik hem niet letterlijk geslagen met vlakke hand of vuist maar meer een tik/duw gegeven uit woede, voel me hier heel schuldig over. Hij heeft me snachts uit huis gezet en heb ervoor gekozen om een tijd niks van me te laten horen en weer eens tot mezelf te komen.

En weet je, door al mijn andere topics en verschillende reacties (ook mensen die mijn vriend wel begrepen) hebben er voor gezorgd dat ik gewoon niet meer weet wat ik moet doen. Pff