18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
maandag 20 april 2009 om 14:02
Ik denk dat als je een eigen advocaat hebt, die jouw belangen behartigt, dat dit totaal niet hoeft te betekenen dat je een vechtscheiding aangaat en de boel voor de kinderen verziekt wordt.
Heel vervelend verhaal van zijn ouders, maar jullie zijn niet zijn ouders. Het is jullie scheiding, wat er in het verleden heeft gespeeld bij zijn familie doet niet terzake en hoeft niet als voorbeeld genomen te worden. Dingen goed regelen en op je strepen staan, daarnaast een goede omgangsregeling voor de kinderen, en je kinderen buiten alle rompslomp van de scheiding houden kan prima samen gaan.
Hij zal wel 1 ding moeten beseffen, jij mag ook bepalen hoe dit verder afgehandeld wordt. Wil jij een advocaat, dan moet het maar zo. Hij mag je niet chanteren met: je doet de kinderen toch niet aan wat mijn ouders hebben gedaan!
Dat is echt emotionele chantage, als hij meewerkt aan jouw plannen, hoeft het geen ingewikkeld verhaal te worden. Maar leuk voor hem zal het niet zijn, dat is de consequentie van zijn keuze.
Blijf jezelf goed voor ogen houden, dat het ontbinden van een huwelijk en alles daarom heen regelen een zakelijk gebeuren is. En waarin jij door een deskundig persoon zakelijk geadviseerd en geholpen mag worden. Dit betekent niet dat je hem financieel wilt uitkleden en een vechtscheiding wilt aangaan. Je wilt alleen dingen goed geregeld hebben, om achteraf nooit spijt te krijgen en te denken 'had ik maar dit of had ik maar zo...'
Heel vervelend verhaal van zijn ouders, maar jullie zijn niet zijn ouders. Het is jullie scheiding, wat er in het verleden heeft gespeeld bij zijn familie doet niet terzake en hoeft niet als voorbeeld genomen te worden. Dingen goed regelen en op je strepen staan, daarnaast een goede omgangsregeling voor de kinderen, en je kinderen buiten alle rompslomp van de scheiding houden kan prima samen gaan.
Hij zal wel 1 ding moeten beseffen, jij mag ook bepalen hoe dit verder afgehandeld wordt. Wil jij een advocaat, dan moet het maar zo. Hij mag je niet chanteren met: je doet de kinderen toch niet aan wat mijn ouders hebben gedaan!
Dat is echt emotionele chantage, als hij meewerkt aan jouw plannen, hoeft het geen ingewikkeld verhaal te worden. Maar leuk voor hem zal het niet zijn, dat is de consequentie van zijn keuze.
Blijf jezelf goed voor ogen houden, dat het ontbinden van een huwelijk en alles daarom heen regelen een zakelijk gebeuren is. En waarin jij door een deskundig persoon zakelijk geadviseerd en geholpen mag worden. Dit betekent niet dat je hem financieel wilt uitkleden en een vechtscheiding wilt aangaan. Je wilt alleen dingen goed geregeld hebben, om achteraf nooit spijt te krijgen en te denken 'had ik maar dit of had ik maar zo...'
maandag 20 april 2009 om 14:07
Dank je Sannemer erg lief van je, ben niet altijd even lief hoor Maar voor sommigen wel ja. Ik zie in mijn omgeving velen die gescheiden zijn of gaan scheiden. En als ik dan zie dat er maar weinigen wegkomen met een convenant bij een mediator omdat het gewoon goed zit met ex partner. De meesten zie ik toch de gang maken naar een advocaat. En al is dat wat duurder, soms heb je de keuze niet wil je het goed geregeld hebben niet alleen voor de kids maar zeer zeker ook voor jezelf! Want dat is net zo belangrijk.
Jij moet doen wat voor jou en de kinderen het beste werkt. Als je maar wel de langere termijn dingen goed in oog houdt. Het is rot dat je dit moet doen, en dat je zelf zo bij de pinken moet zijn. Want je hebt eigenlijk al genoeg op je bordje
Jij moet doen wat voor jou en de kinderen het beste werkt. Als je maar wel de langere termijn dingen goed in oog houdt. Het is rot dat je dit moet doen, en dat je zelf zo bij de pinken moet zijn. Want je hebt eigenlijk al genoeg op je bordje
maandag 20 april 2009 om 17:21
Heb een superdip. :s heb me de hele dag bezig gehouden met het huishouden en zit nu even op bank. Voel nu pas hoe moe ik ben, hoe volkomen uitgeput je raakt van al die rauwe emoties.
Zag net op de huistelefoon dat het, vanuit 'ons' huis, met onze telefoon, terwijl ik boven mijn ogen uit mijn hoofd aan het huilen was heeft gebeld met de doos.
Woest ben ik, hoe durft hij, heeft hij dan helemaal geen respect meer voor mij en mijn gevoelens. Echt er zijn momenten dat ik de man die ik zie niet de man is waarmee ik getrouwd ben. Wie is die vreemde kerel???
Bijna voedertijd, mezelf weer omhoog hijzen. 'we zullen doorgaan.......'
@ roller: heel mooi gezegd en ik zal je stukje vast n og een paar keer overlezen om me zelf voor te houden; denk om wat ik wil, hoe ik vind dat het moet gaan en vooral geen medelijden. (niet oorlogzuchtig beoeld)
Zag net op de huistelefoon dat het, vanuit 'ons' huis, met onze telefoon, terwijl ik boven mijn ogen uit mijn hoofd aan het huilen was heeft gebeld met de doos.
Bijna voedertijd, mezelf weer omhoog hijzen. 'we zullen doorgaan.......'
@ roller: heel mooi gezegd en ik zal je stukje vast n og een paar keer overlezen om me zelf voor te houden; denk om wat ik wil, hoe ik vind dat het moet gaan en vooral geen medelijden. (niet oorlogzuchtig beoeld)
maandag 20 april 2009 om 19:44
Sannemer,
Ik sluit mij volledig aan bij de woorden van Dushi en Rollergirl! Ga voor een eigen advocaat die jou belangen én dat van de kinderen behartigd! Het hoeft geen vechtscheiding te betekenen en het hoeft ook niet te betekenen dat het zo gaat als bij zijn ouders (dat vind ik inderdaad emotionele chantage!).
Ik zal je vertellen hoe het bij mij ging:
Mijn ex beloofde aan het begin ook dat hij het netjes af zou handelen, hij wilde niet dat ik nog meer pijn zou hebben etc.... Ik wilde het zo graag geloven! Maar ondertussen loog hij de heleboel aan elkaar vast en probeerde hij me waar hij maar kon financieel een poot uit te draaien.
In het belang van de kids heb ik op mediation aangedrongen, de rechter en zijn eigen! advocaat vielen mij daar in bij......Maar heeft het wat opgeleverd? NEE! Meneer ging vrolijk door met liegen tijdens de eerste afspraak van mediation. Toch nog in het belang van de kids een tweede afspraak gemaakt waarbij ook de mediator zei dat het belangrijk was dat beide partijen eerlijk zouden moeten zijn, al hoefde dat niet te betekenen dat we het met elkaar eens zouden moeten zijn. Maar je voelt hem vast al aankomen: hij ging vrolijk door met liegen en bedriegen. Toen ik hem met de waarheid confronteerde en de bewijzen daarvoor op tafel legde, spoten zijn ogen vuur, begon hij te schreeuwen en rende het pand uit. Dit was het einde van de mediation! Het heeft dus helemaal niets opgeleverd alleen dat ik 7 uur à 150 euro excl. verslagleggingskosten en BTW kwijt was, welke niet werd vergoed......
Mediation kan zeker werken, daar geloof ik op zich wel in. Denk alleen dat dat alleen werkt als je beiden volledig achter de scheiding staat en dat is bij jou niet het geval. Je ex is nu al aan het liegen, houd totaal geen rekening met je, laat staan dat ie zich aan zijn woord houd....
Ander vraagje: heb je hem bij de bank gemachtigd? Zo ja, morgen direct de bank bellen, of langs gaan. De situatie uitleggen en dat je dit wil veranderen!
Ik vind je ontzettend daadkrachtig ook al is het maar 5 minuten per uur! Volhouden, je komt er écht! Het is een marathon die je loopt, telkens als de finish in zicht is komt er weer een rot bocht, maar uiteindelijk ga je wel over de finish heen!
Ik sluit mij volledig aan bij de woorden van Dushi en Rollergirl! Ga voor een eigen advocaat die jou belangen én dat van de kinderen behartigd! Het hoeft geen vechtscheiding te betekenen en het hoeft ook niet te betekenen dat het zo gaat als bij zijn ouders (dat vind ik inderdaad emotionele chantage!).
Ik zal je vertellen hoe het bij mij ging:
Mijn ex beloofde aan het begin ook dat hij het netjes af zou handelen, hij wilde niet dat ik nog meer pijn zou hebben etc.... Ik wilde het zo graag geloven! Maar ondertussen loog hij de heleboel aan elkaar vast en probeerde hij me waar hij maar kon financieel een poot uit te draaien.
In het belang van de kids heb ik op mediation aangedrongen, de rechter en zijn eigen! advocaat vielen mij daar in bij......Maar heeft het wat opgeleverd? NEE! Meneer ging vrolijk door met liegen tijdens de eerste afspraak van mediation. Toch nog in het belang van de kids een tweede afspraak gemaakt waarbij ook de mediator zei dat het belangrijk was dat beide partijen eerlijk zouden moeten zijn, al hoefde dat niet te betekenen dat we het met elkaar eens zouden moeten zijn. Maar je voelt hem vast al aankomen: hij ging vrolijk door met liegen en bedriegen. Toen ik hem met de waarheid confronteerde en de bewijzen daarvoor op tafel legde, spoten zijn ogen vuur, begon hij te schreeuwen en rende het pand uit. Dit was het einde van de mediation! Het heeft dus helemaal niets opgeleverd alleen dat ik 7 uur à 150 euro excl. verslagleggingskosten en BTW kwijt was, welke niet werd vergoed......
Mediation kan zeker werken, daar geloof ik op zich wel in. Denk alleen dat dat alleen werkt als je beiden volledig achter de scheiding staat en dat is bij jou niet het geval. Je ex is nu al aan het liegen, houd totaal geen rekening met je, laat staan dat ie zich aan zijn woord houd....
Ander vraagje: heb je hem bij de bank gemachtigd? Zo ja, morgen direct de bank bellen, of langs gaan. De situatie uitleggen en dat je dit wil veranderen!
Ik vind je ontzettend daadkrachtig ook al is het maar 5 minuten per uur! Volhouden, je komt er écht! Het is een marathon die je loopt, telkens als de finish in zicht is komt er weer een rot bocht, maar uiteindelijk ga je wel over de finish heen!
maandag 20 april 2009 om 22:14
Heb je gelegenheid om een dagje met een vriendin o.i.d. even te ontspannen? Ik weet niet wat je graag doet, wandelen langs het strand, sauna, een massage (door slaaptekort en opgekropte emoties kan een massage de stress uit je lijf helpen), pedicure, manicure, glaasje erbij.... (één van deze dingen). Heel even loslaten en overgeven aan je vermoeide lijf en deze even vertroetelen.
maandag 20 april 2009 om 23:02
maandag 20 april 2009 om 23:43
@ roller: Ik word donderdag door mijn vriendin meegenomen voor een dagje "verwennen" zoals zij dat noemt, ik wacht het af maar vind het ongeloofelijk lief (l)
Heb vanmiddag een ellelange email gestuurd naar 'het' , heb daar mijn hele hart gelucht, ik kan nu eenmaal mijn gedachte makkelijker schrijven dan zeggen. En ik moet zeggen dit heeft resultaat gehad, Kijk hij is degene die gelogen en bedrogen heeft dus ik geloof niet zomaar alles al wil mijn hart jaaaaaaaa roepen, mijn hoofd zeg heel hard "niet alles geloven wat ie zegt" . Hij was erg ondersteboven van mijn email, en hij had nooit verwacht dat ik er zo van gekwetst zou zijn, wel van zijn bedrog maar niet van de scheiding, hij had in zijn hoofd vastgesteld dat ik ook wilde scheiden door de problemen die wij de laatste tijd hadden. Hij heeft zich verontschuldigt voor het bedrog. Kijk en dat geloof ik nou weer niet he, als hij dat echt zo erg had gevonden had hij het nooit gedaan. Maar we hebben wel eindelijk openhartig met elkaar gepraat, ik probeer dit al weken maar nu kwam er dan toch wat uit. Ik ga alleen naar de advocaat, heb ik hem ook verteld en hij is bang dat ik hem een flinke poot uit wil draaien, heb gezegt dat dat niet mijn eerste gedachte is maar dat ik wel voor mezelf moet zorgen en dat het niet zo moet zijn dat ik op een houtje zit te bijten en dat hij lekker zijn leuter kan rond laten gaan. We hebben het ook over de mediation gehad en ik heb gezegd dat ik daar over na zou denken maar dat ik nu nog niets kan beloven omdat ik ook niet weet hoe alles moet worden afgehandeld. Kijk ik wil zo goed mogenlijk kunnen leven, maar het moet ook wel zo zijn dat de kinderen naar hem toe kunnen, en dat ze bij hem kunnen slapen en zo. Nou ja jullie begrijpen wel wat ik bedoel.
In dit hele gesprek zag ik voor het eerst weer wat emoties die verband hieden met mij en niet alleen met zijn zorg voor de kinderen. IK weet dat het niet meer goed komt maar dit geeft mij toch een heel klein beetje rust, ik voel mij nog steeds zwaar bedrogen en misselijk bij het idee hem moeten missen maar voel mij niet meer als vuil dat bij de weg is gezet.
En daar zijn de twijfels ook meteen weer he. Meent hij wat hij zegt? Zal hij niet alleen voor zichzelf willen zorgen? Is hij nu voor het eerst in lange tijd weer eerlijk tegen mij? De tijd zal het leren maar voor nu voel ik me wel aardig goed. HIj heeft ook toegezegt niet naar amerika te gaan voor er iets op papier staat en voor hij hier het huis uit is. Mijn hart hoopt dat hij de waarheid spreekt, mijn hoofd zegt "eens een leugenaar altijd een leugenaar". Hij heeft tenslotte al eerder aangegeven dat hij dat niet kon beloven, dus tja......twijfel twijfel.
In iedergeval ga ik straks alleen naar de advocaat, daar maar eens kijken wat zij allemaal te zeggen heeft.
Heb vanmiddag een ellelange email gestuurd naar 'het' , heb daar mijn hele hart gelucht, ik kan nu eenmaal mijn gedachte makkelijker schrijven dan zeggen. En ik moet zeggen dit heeft resultaat gehad, Kijk hij is degene die gelogen en bedrogen heeft dus ik geloof niet zomaar alles al wil mijn hart jaaaaaaaa roepen, mijn hoofd zeg heel hard "niet alles geloven wat ie zegt" . Hij was erg ondersteboven van mijn email, en hij had nooit verwacht dat ik er zo van gekwetst zou zijn, wel van zijn bedrog maar niet van de scheiding, hij had in zijn hoofd vastgesteld dat ik ook wilde scheiden door de problemen die wij de laatste tijd hadden. Hij heeft zich verontschuldigt voor het bedrog. Kijk en dat geloof ik nou weer niet he, als hij dat echt zo erg had gevonden had hij het nooit gedaan. Maar we hebben wel eindelijk openhartig met elkaar gepraat, ik probeer dit al weken maar nu kwam er dan toch wat uit. Ik ga alleen naar de advocaat, heb ik hem ook verteld en hij is bang dat ik hem een flinke poot uit wil draaien, heb gezegt dat dat niet mijn eerste gedachte is maar dat ik wel voor mezelf moet zorgen en dat het niet zo moet zijn dat ik op een houtje zit te bijten en dat hij lekker zijn leuter kan rond laten gaan. We hebben het ook over de mediation gehad en ik heb gezegd dat ik daar over na zou denken maar dat ik nu nog niets kan beloven omdat ik ook niet weet hoe alles moet worden afgehandeld. Kijk ik wil zo goed mogenlijk kunnen leven, maar het moet ook wel zo zijn dat de kinderen naar hem toe kunnen, en dat ze bij hem kunnen slapen en zo. Nou ja jullie begrijpen wel wat ik bedoel.
In dit hele gesprek zag ik voor het eerst weer wat emoties die verband hieden met mij en niet alleen met zijn zorg voor de kinderen. IK weet dat het niet meer goed komt maar dit geeft mij toch een heel klein beetje rust, ik voel mij nog steeds zwaar bedrogen en misselijk bij het idee hem moeten missen maar voel mij niet meer als vuil dat bij de weg is gezet.
En daar zijn de twijfels ook meteen weer he. Meent hij wat hij zegt? Zal hij niet alleen voor zichzelf willen zorgen? Is hij nu voor het eerst in lange tijd weer eerlijk tegen mij? De tijd zal het leren maar voor nu voel ik me wel aardig goed. HIj heeft ook toegezegt niet naar amerika te gaan voor er iets op papier staat en voor hij hier het huis uit is. Mijn hart hoopt dat hij de waarheid spreekt, mijn hoofd zegt "eens een leugenaar altijd een leugenaar". Hij heeft tenslotte al eerder aangegeven dat hij dat niet kon beloven, dus tja......twijfel twijfel.
In iedergeval ga ik straks alleen naar de advocaat, daar maar eens kijken wat zij allemaal te zeggen heeft.
dinsdag 21 april 2009 om 10:59
Hij was erg ondersteboven van mijn email, en hij had nooit verwacht dat ik er zo van gekwetst zou zijn, wel van zijn bedrog maar niet van de scheiding, hij had in zijn hoofd vastgesteld dat ik ook wilde scheiden door de problemen die wij de laatste tijd hadden.
Echt alsof het over mij gaat. Mijn ex was ook zo verbaasd dat ik zo verschrikkelijk veel verdriet had, dat ik er helemaal aan onderdoor ging.
"Maar jij vond toch ook dat het zo niet langer kon?" Dus waarom ben je dan nu zoo verdrietig?
Tja, dat is houden van he... Als je dat niet kent is het vast erg verbazing wekkend.....
Ik, de kinderen, ons gezin waren het blijbaar niet waard om voor te knokken, gewoon nog voor de eerste ronde het al opgeven, meteen de handdoek in de ring gooien.
Ik heb ook veel gepraat met hem in die eerste 3 maanden. En nu ik op mezelf woon ook nog veel gemaild in het begin. Dat doe ik nu niet meer. Alles is al honderd keer gezegd. Misschien dat mijn woorden ooit nog binnenkomen bij hem. En anders maar niet.
Ik ben er inmiddels mee gestopt, maar de dingen uitpraten is voor jezelf in ieder geval verlichtend, wat hij er ook mee doet, jij bent het weer kwijt en je weet dat hij het weet.
Echt alsof het over mij gaat. Mijn ex was ook zo verbaasd dat ik zo verschrikkelijk veel verdriet had, dat ik er helemaal aan onderdoor ging.
"Maar jij vond toch ook dat het zo niet langer kon?" Dus waarom ben je dan nu zoo verdrietig?
Tja, dat is houden van he... Als je dat niet kent is het vast erg verbazing wekkend.....
Ik, de kinderen, ons gezin waren het blijbaar niet waard om voor te knokken, gewoon nog voor de eerste ronde het al opgeven, meteen de handdoek in de ring gooien.
Ik heb ook veel gepraat met hem in die eerste 3 maanden. En nu ik op mezelf woon ook nog veel gemaild in het begin. Dat doe ik nu niet meer. Alles is al honderd keer gezegd. Misschien dat mijn woorden ooit nog binnenkomen bij hem. En anders maar niet.
Ik ben er inmiddels mee gestopt, maar de dingen uitpraten is voor jezelf in ieder geval verlichtend, wat hij er ook mee doet, jij bent het weer kwijt en je weet dat hij het weet.
dinsdag 21 april 2009 om 12:39
@ new: Wat hebben die mannen toch? Als het bij jou presies zo gegaan is? Ik begrijp dat niet, hebben ze een heel ander idee van liefde, is bij hun de liefde klaar als de relatie niet lekker loopt ? Gewoon zo van nou dit geprobeert, gaat niet lekker eens even kijken of het met een ander wel lekker gaat.
Het heeft me echt opgelucht dat ik het even allemaal van me af kon schrijven, dat ik het idee heb dat hij nu eindelijk door heeft hoe ik me voel, aan de andere kant denk ik dat hij het helemaal niet door heeft, of in iedergeval dat het hem niets doet, want hij kon niet wachten om weer achter de comp te kruipen. Durft hij ook nog te vragen "vind je toch niet erg he?" ^%$#@!
Ik heb net even zitten lezen op jou draadje new en als ik dan lees dat je na zo lange tijd nog steeds met hoop in je hart rondloopt dan breekt mijn hart. Het is bij mij nog heeel erg vers en natuurlijk loop ik rond met hoop, na een gesprek zoals gisteravond dan moet ik mezelf echt een schop geven, en mezelf blijven vertellen dat het echt over is, mijn verstand weet dat maar dat stomme hart he
.
Zaterdag ga ik met de kinderen een weekje weg, naar een camping, gekregen van vrienden. De schatten Ik kijk er erg naar uit, even een weekje er uit en hem niet de hele tijd om me heen aan de andere kant heb ik er helemaal geen zin in, dit is dus mijn voorland de rest van mijn leven alleen met de kids....brrrrrrrrrrr
Nou ja ga in iedergeval proberen er een beetje van te genieten en ik hoop dat ik wat rust vind, al is het maar voor een weekje.
Het heeft me echt opgelucht dat ik het even allemaal van me af kon schrijven, dat ik het idee heb dat hij nu eindelijk door heeft hoe ik me voel, aan de andere kant denk ik dat hij het helemaal niet door heeft, of in iedergeval dat het hem niets doet, want hij kon niet wachten om weer achter de comp te kruipen. Durft hij ook nog te vragen "vind je toch niet erg he?" ^%$#@!
Ik heb net even zitten lezen op jou draadje new en als ik dan lees dat je na zo lange tijd nog steeds met hoop in je hart rondloopt dan breekt mijn hart. Het is bij mij nog heeel erg vers en natuurlijk loop ik rond met hoop, na een gesprek zoals gisteravond dan moet ik mezelf echt een schop geven, en mezelf blijven vertellen dat het echt over is, mijn verstand weet dat maar dat stomme hart he
Zaterdag ga ik met de kinderen een weekje weg, naar een camping, gekregen van vrienden. De schatten Ik kijk er erg naar uit, even een weekje er uit en hem niet de hele tijd om me heen aan de andere kant heb ik er helemaal geen zin in, dit is dus mijn voorland de rest van mijn leven alleen met de kids....brrrrrrrrrrr
Nou ja ga in iedergeval proberen er een beetje van te genieten en ik hoop dat ik wat rust vind, al is het maar voor een weekje.
dinsdag 21 april 2009 om 20:11
Klopt Sannemer,......er blijft heel vaak, heel lang hoop bestaan, dat alles weer goed komt....zeker na een langdurig huwelijk,......
Je komt op een gegeven moment in een onderhandelingsfase, soms, niet altijd,....je gaat jezelf maximaal onder de loep nemen, en werken aan je ~fouten~die je voor je voeten krijgt gegooid.....Echt erg, achteraf,.....Je denkt dat hij het licht wel weer gaat zien, omdat ie zwaar in een midlife crisis zit,....je denkt dat hij het allemaal niet echt gaat doen, omdat je niet snapt dat hij de kinderen dit aan wil doen.......zo gaat het jammer genoeg heel vaak.....en duurt het ook allemaal erg lang.
je kan het gewoon niet geloven dat het gebeurt,...jullie waren toch altijd heel gelukkig samen, op wat strubbelingen na.....Mensen in de omgeving waren altijd erg jaloers op jullie huwelijk, zag er altijd zo gezellig uit.....Enz, enz,....totdat eindelijk het kwartje valt,...en dat duurt soms lang, heel lang, veel te lang,23 kg geleden bij mij en anderhalf jaar............
Je komt op een gegeven moment in een onderhandelingsfase, soms, niet altijd,....je gaat jezelf maximaal onder de loep nemen, en werken aan je ~fouten~die je voor je voeten krijgt gegooid.....Echt erg, achteraf,.....Je denkt dat hij het licht wel weer gaat zien, omdat ie zwaar in een midlife crisis zit,....je denkt dat hij het allemaal niet echt gaat doen, omdat je niet snapt dat hij de kinderen dit aan wil doen.......zo gaat het jammer genoeg heel vaak.....en duurt het ook allemaal erg lang.
je kan het gewoon niet geloven dat het gebeurt,...jullie waren toch altijd heel gelukkig samen, op wat strubbelingen na.....Mensen in de omgeving waren altijd erg jaloers op jullie huwelijk, zag er altijd zo gezellig uit.....Enz, enz,....totdat eindelijk het kwartje valt,...en dat duurt soms lang, heel lang, veel te lang,23 kg geleden bij mij en anderhalf jaar............
dinsdag 21 april 2009 om 23:49
helemaal waar stu, na gesprek van gisteravond voelt het bijna weer vertrouwd aan, en moet ik mezelf echt even streng toespreken. Wat dat betreft heb ik een dubbel gevoel bij mijn mail hoor.....maar ach heeft wel wat spanning weggehaald en dat is alleen maar positief he zeker tenopzichte van de kinderen.
ps. Owwwwww heb toch even gebeld met werk, en meer uren behoort zeker tot de mogenlijk heden....joepieeeeee
23 kilo !!! wouw, pas je wel goed op jezelf meis
ps. Owwwwww heb toch even gebeld met werk, en meer uren behoort zeker tot de mogenlijk heden....joepieeeeee
23 kilo !!! wouw, pas je wel goed op jezelf meis
woensdag 22 april 2009 om 01:07
quote:sannemer schreef op 21 april 2009 @ 12:39:
Zaterdag ga ik met de kinderen een weekje weg, naar een camping, gekregen van vrienden. De schatten Ik kijk er erg naar uit, even een weekje er uit en hem niet de hele tijd om me heen aan de andere kant heb ik er helemaal geen zin in, dit is dus mijn voorland de rest van mijn leven alleen met de kids....brrrrrrrrrrr
Nou ja ga in iedergeval proberen er een beetje van te genieten en ik hoop dat ik wat rust vind, al is het maar voor een weekje.
Niet brrrrrrrrrr, maar nieuw, spannend en anders. Alleen om het allemaal zo te zien, daarvoor is het nog te vroeg. Misschien ooit voor jouw gevoel ver weg, komt er een leuke man bij dat plaatje met jou en je kinderen. De toekomst ligt open, op dit moment kun je daar nog geen fijne voorstelling van maken. Maar je kunt niet nu al invullen, dat het altijd jij en alleen maar de kinderen zal zijn (en al zal dat zo zijn, je weet nog niet hoe dat zal gaat voelen, hoe je dat zal ervaren). De toekomst ligt open, en wie weet wat voor leuks en moois daarin schuilt.
Gefeliciteerd met je meer-uren!
Zaterdag ga ik met de kinderen een weekje weg, naar een camping, gekregen van vrienden. De schatten Ik kijk er erg naar uit, even een weekje er uit en hem niet de hele tijd om me heen aan de andere kant heb ik er helemaal geen zin in, dit is dus mijn voorland de rest van mijn leven alleen met de kids....brrrrrrrrrrr
Nou ja ga in iedergeval proberen er een beetje van te genieten en ik hoop dat ik wat rust vind, al is het maar voor een weekje.
Niet brrrrrrrrrr, maar nieuw, spannend en anders. Alleen om het allemaal zo te zien, daarvoor is het nog te vroeg. Misschien ooit voor jouw gevoel ver weg, komt er een leuke man bij dat plaatje met jou en je kinderen. De toekomst ligt open, op dit moment kun je daar nog geen fijne voorstelling van maken. Maar je kunt niet nu al invullen, dat het altijd jij en alleen maar de kinderen zal zijn (en al zal dat zo zijn, je weet nog niet hoe dat zal gaat voelen, hoe je dat zal ervaren). De toekomst ligt open, en wie weet wat voor leuks en moois daarin schuilt.
Gefeliciteerd met je meer-uren!
woensdag 22 april 2009 om 11:35
Wat goed dat het mogelijk is om bij je werk meer uren te gaan draaien Sannemer. Dat geeft je vast wat meer houvast en vertrouwen voor de toekomst!
En wat heerlijk dat je zaterdag even een weekje weg kunt met de kids wat een lieve vrienden heb je! Ik snap wel dat je het alleen zijn in deze week niet helemaal ziet zitten. Aan de andere kant, met iemand in een huis leven, die niet meer van jou houdt en jou niet wilt maar een andere vrouw kan nog meer het gevoel van alleen zijn geven dan werkelijk alleen zijn. Want dan wordt je niet de hele tijd met hem geconfronteerd.
En wat heerlijk dat je zaterdag even een weekje weg kunt met de kids wat een lieve vrienden heb je! Ik snap wel dat je het alleen zijn in deze week niet helemaal ziet zitten. Aan de andere kant, met iemand in een huis leven, die niet meer van jou houdt en jou niet wilt maar een andere vrouw kan nog meer het gevoel van alleen zijn geven dan werkelijk alleen zijn. Want dan wordt je niet de hele tijd met hem geconfronteerd.
woensdag 22 april 2009 om 11:44
Jullie hebben natuurlijk gelijk,(goh blijf ik ook maar herhalen lol) en ik ben ook zeker van plan om een poging te wagen er van te genieten. Weet zeker dat het wat rust geeft omdat hij niet meer om me heen is maar zal ook wel heel vreemd zijn hoor, zijn in alle jaren dat we bij mekaar zijn we nog nooit zonder elkaar op vakantie geweest. Zal er aan moeten wennen ben ik bang.
Zeker schatten van vrienden, zou niet zonder ze kunnen hoor.
Zeker schatten van vrienden, zou niet zonder ze kunnen hoor.
woensdag 22 april 2009 om 19:34
AAaaaaaaaaargggggggggghhhhhhhhhhhhhhhh, hebben we zo'n goed gesprek gehad, denk je nou dit hou ik vol tot hij wat anders heeft en dan...........grrrrrrr. Komt die lapswans thuis vanavond en komt keurig op de bank zitten. (Hadden we afgesproken dat hij pas achter zijn heilig comp zou gaan zitten na het eten, beetje aandacht voor de kinderen tenslotte.) Loop ik naar de keuken om het eten te pakken, kom ik terug in de kamer is hij weg. Ik sta verwonderd om me heen te kijken huh? is die nou heen? Kinderen dachten dat hij even naar zijn auto was dus ik kijken of de sleutels ernog lagen. Nou DIE lagen ernog maar zijn telefoon niet. Dus meneer belooft dan wel om niet achter de comp te gaan maar gaat dan wel ff lekker met haar bellen. Ik huilend op de wc gaan zitten, komt ie achter me aan. "je moet ook begrip voor mijn hebben hoor, ik werk de hele dag dus heb maar een paar uurtjes 's avonds" Word ie nog boos ook omdat ik zeg dat ik daar geen enkel begrip voor heb en dat ie niet zo moet zeuren omdat ik dat na het eten tenslotte ook niet doe, terwijl ik weet wat ie aan het doen is.
Ik begrijp hier werkelijk helemaal niets van, waar is de man gebleven die ik dacht te kennen, foetsiebah, mega ego is opgestaan..
ehmmm zoals jullie zien ben ik heel erg boos. Moest het even kwijt.
(f)
Ik begrijp hier werkelijk helemaal niets van, waar is de man gebleven die ik dacht te kennen, foetsiebah, mega ego is opgestaan..
ehmmm zoals jullie zien ben ik heel erg boos. Moest het even kwijt.
(f)
woensdag 22 april 2009 om 19:44
Lieverd,
Hij zal nooit meer eerlijk tegen je zijn! Als je dat voor ogen houd kan het alleen maar mee vallen als hij het wel eens een keertje is!
Kan mij voorstellen dat je boos bent, zou zelfs ook des duivels zijn, hij heeft werkelijk waar geen greintje respect voor je!
Heb je alle vragen op paier voor morgen als je naar de advocaat gaat? Gaat er trouwens iemand met je mee? Twee horen meer dan één! Heel veel sterkte, je komt er wel!
Hij zal nooit meer eerlijk tegen je zijn! Als je dat voor ogen houd kan het alleen maar mee vallen als hij het wel eens een keertje is!
Kan mij voorstellen dat je boos bent, zou zelfs ook des duivels zijn, hij heeft werkelijk waar geen greintje respect voor je!
Heb je alle vragen op paier voor morgen als je naar de advocaat gaat? Gaat er trouwens iemand met je mee? Twee horen meer dan één! Heel veel sterkte, je komt er wel!
woensdag 22 april 2009 om 19:47
Vriendin gaat met me mee, gelukkig wel want mijn hoofd zit zo verschrikkelijk vol dat ik belangrijke dingen vergeet.
Sterkte heb ik zeker nodig, na ons gesprek voelde ik me.....tja iets beter, nou ja beter, rustiger. Maar dat gevoel is helemaal weg. grrrrrr @#$%^&.
Het is maar goed dat ik niet drink....hihi
Sterkte heb ik zeker nodig, na ons gesprek voelde ik me.....tja iets beter, nou ja beter, rustiger. Maar dat gevoel is helemaal weg. grrrrrr @#$%^&.
Het is maar goed dat ik niet drink....hihi