Wat moet ik nu?
dinsdag 28 april 2020 om 21:02
Hey lezers,
Ik ben al sinds mijn 17e samen met mijn partner. Hij was mijn eerste echte vriendje. Nu na al die jaren (bijna 20 jaar samen) lijkt de sleur hier zijn intrede te doen.
Ik merk de laatste tijd, dat ik van andere mannen leuke complimentjes krijg en soms flirten ze ook met mij. Dit geeft mij een vreselijk goed gevoel! Maar had dit gevoel natuurlijk liever van mijn vriend gekregen...
Mijn partner neemt nergens initiatief in. Soms lijkt het alsof hij mij niet meer ziet staan. Koop ik een spannend setje, valt ie naast mij als een blok in slaap. Lopen we ergens samen, moet ik hem altijd een hand geven of vasthouden, andersom doet ie niet. Kussen in het openbaar uit zichzelf, doet ie niet. Alle fysieke contact waar ik zo naar verlang, komt er niet vanuit zijn kant. Kortom, het voelt alsof ik heel veel energie er in moet steken en er bijna niks voor terug krijg. Ons seksleven draait feitelijk ook alleen om hem en is ook nooit echt heel denderend geweest voor mij. Hij komt klaar, draait zich om en ik wordt vergeten.
Ik heb het me eigenlijk nooit echt beseft, ik wist natuurlijk ook niet beter omdat ik nooit echt wat anders heb ervaren, maar door verhalen om mij heen en het geflirt van andere mannen, besef ik dat het ook heel anders kan. Dat ik er ook best mag zijn. Ik mag graag borrelen met vrienden in de stad. Hij wil de deur niet eens uit. Ik krijg hem nergens meer mee naartoe.
En merk ik dat ik dat toch wel mis in onze relatie. Ondanks dat ik het heel moeilijk vind om te zeggen, want ik wil hem echt niet kwetsen, heb ik het de afgelopen maanden toch al meerdere keren kenbaar gemaakt bij hem. Hij gaf aan dat hij zelf heel gelukkig is zoals het nu gaat... Ik had gehoopt dat het wat zou veranderen, maar merk geen verschil. We lijken tegenwoordig meer broer en zus. Ik word er vooral heel verdrietig van...
Ook mis ik hoe hij was. Tuurlijk verander je, als je kinderen krijgt en ook door dingen die je in de loop der tijd meemaakt. Maar tegenwoordig hangt hij maar wat op de bank, speelt spelletjes op zijn telefoon, drinkt met regelmaat een biertje en snaait alles wat maar los en vast zit. Er zit geen fut meer in. Terwijl ik mijn best doe om nog enigszins leuk en fit voor de dag te komen. Hij heeft zat te doen in en rondom het huis, maar heeft volgens eigen zeggen nooit ergens tijd voor.
Hij is wel de vader van mijn kinderen, en verder echt een goede vent, maar ik ben bang dat hij hierin niet zal veranderen. Ik weet hierdoor dus eventjes niet meer wat ik nou moet. Ik wil zo graag weer gelukkig zijn...
Hebben jullie tips?
Ik ben al sinds mijn 17e samen met mijn partner. Hij was mijn eerste echte vriendje. Nu na al die jaren (bijna 20 jaar samen) lijkt de sleur hier zijn intrede te doen.
Ik merk de laatste tijd, dat ik van andere mannen leuke complimentjes krijg en soms flirten ze ook met mij. Dit geeft mij een vreselijk goed gevoel! Maar had dit gevoel natuurlijk liever van mijn vriend gekregen...
Mijn partner neemt nergens initiatief in. Soms lijkt het alsof hij mij niet meer ziet staan. Koop ik een spannend setje, valt ie naast mij als een blok in slaap. Lopen we ergens samen, moet ik hem altijd een hand geven of vasthouden, andersom doet ie niet. Kussen in het openbaar uit zichzelf, doet ie niet. Alle fysieke contact waar ik zo naar verlang, komt er niet vanuit zijn kant. Kortom, het voelt alsof ik heel veel energie er in moet steken en er bijna niks voor terug krijg. Ons seksleven draait feitelijk ook alleen om hem en is ook nooit echt heel denderend geweest voor mij. Hij komt klaar, draait zich om en ik wordt vergeten.
Ik heb het me eigenlijk nooit echt beseft, ik wist natuurlijk ook niet beter omdat ik nooit echt wat anders heb ervaren, maar door verhalen om mij heen en het geflirt van andere mannen, besef ik dat het ook heel anders kan. Dat ik er ook best mag zijn. Ik mag graag borrelen met vrienden in de stad. Hij wil de deur niet eens uit. Ik krijg hem nergens meer mee naartoe.
En merk ik dat ik dat toch wel mis in onze relatie. Ondanks dat ik het heel moeilijk vind om te zeggen, want ik wil hem echt niet kwetsen, heb ik het de afgelopen maanden toch al meerdere keren kenbaar gemaakt bij hem. Hij gaf aan dat hij zelf heel gelukkig is zoals het nu gaat... Ik had gehoopt dat het wat zou veranderen, maar merk geen verschil. We lijken tegenwoordig meer broer en zus. Ik word er vooral heel verdrietig van...
Ook mis ik hoe hij was. Tuurlijk verander je, als je kinderen krijgt en ook door dingen die je in de loop der tijd meemaakt. Maar tegenwoordig hangt hij maar wat op de bank, speelt spelletjes op zijn telefoon, drinkt met regelmaat een biertje en snaait alles wat maar los en vast zit. Er zit geen fut meer in. Terwijl ik mijn best doe om nog enigszins leuk en fit voor de dag te komen. Hij heeft zat te doen in en rondom het huis, maar heeft volgens eigen zeggen nooit ergens tijd voor.
Hij is wel de vader van mijn kinderen, en verder echt een goede vent, maar ik ben bang dat hij hierin niet zal veranderen. Ik weet hierdoor dus eventjes niet meer wat ik nou moet. Ik wil zo graag weer gelukkig zijn...
Hebben jullie tips?
dinsdag 28 april 2020 om 21:11
Hij wuift alles weg met mooie lieve woordjes. Echt een diep gesprek lukt niet met hem. Hij ziet geen probleem? De dag erna doet hij dan enigszins zijn best en doet hij poeslief maar 2 dagen daarna vervalt hij weer in zijn oude ritme... het lijkt een gebed zonder einde... Hij luistert niet naar wat ik hem probeer te zeggen. Hij hoort mij aan, maar doet er vervolgens niet zoveel mee...
dinsdag 28 april 2020 om 21:13
Zoek hulp, therapieTakkie123 schreef: ↑28-04-2020 21:11Hij wuift alles weg met mooie lieve woordjes. Echt een diep gesprek lukt niet met hem. Hij ziet geen probleem? De dag erna doet hij dan enigszins zijn best en doet hij poeslief maar 2 dagen daarna vervalt hij weer in zijn oude ritme... het lijkt een gebed zonder einde... Hij luistert niet naar wat ik hem probeer te zeggen. Hij hoort mij aan, maar doet er vervolgens niet zoveel mee...
Sla met vuist op tafel of pak je koffers. Schudt hem wakker!
Hoe is de seks?
dinsdag 28 april 2020 om 21:16
Daar ben ik me ook van bewust hóór. Doe verder met die aandacht ook niks, maar het geeft me wel dat gevoel dat ik er ook best mag zijn. Voor mijn gevoel doe ik er namelijk al van alles aan, en dat kost mij veel energie omdat ik er niks voor terug krijg, en hij zelf gewoon tevreden is...
dinsdag 28 april 2020 om 21:21
dinsdag 28 april 2020 om 21:22
Zoals ik al zei in het eerste bericht, ook feitelijk eenrichtingsverkeer... en daar heb ik heel lang vrede mee gehad, maar merk nu dat ik toch ook een beetje meer aandacht wil... en ik wil vaker, maar hij vind het wel prima zo. Hij gaat ook altijd laat naar bed. Zeker niet voor 01:00 uur. Ik lig er zelf meestal tegen half twaalf in...
dinsdag 28 april 2020 om 21:24
Dus je bent gewend om niet meer te zijn dan een opblaaspop?Takkie123 schreef: ↑28-04-2020 21:22Zoals ik al zei in het eerste bericht, ook feitelijk eenrichtingsverkeer... en daar heb ik heel lang vrede mee gehad, maar merk nu dat ik toch ook een beetje meer aandacht wil... en ik wil vaker, maar hij vind het wel prima zo. Hij gaat ook altijd laat naar bed. Zeker niet voor 01:00 uur. Ik lig er zelf meestal tegen half twaalf in...
dinsdag 28 april 2020 om 21:34
Ik geniet er wel van, maar het is nou niet zo dat ik op het hoogepunt kom door hem. Maar je slaat de spijker op zijn kop. Ik voel me idd niet meer begeert door hem. Ik heb niet het idee dat hij me niet aantrekkelijk vind. En als ik dat vraag, zegt ie van wel. Maar zal echt niet snel uit zichzelf een complimentje geven. Hij is ook vreselijk a romantisch... en heel nuchter ingesteld.DontYouHatePants schreef: ↑28-04-2020 21:25Het probleem is dus dat je je niet begeert voelt door je man.
Heb je het idee dat hij je aantrekkelijk vindt en hoe is zijn libido?
En is de seks met hem helemaal niet bevredigend voor jou of geniet je er wel van?
dinsdag 28 april 2020 om 21:40
Het spijt me dat ik het zo hard moet stellen, maar omdat je niet anders gewend bent dan je man weet je niet wat een man te bieden kan hebben en vandaar je het al die jaren maar over je heen hebt laten komen, letterlijk.
Het is waar dat in veel huwelijken de sleur op de loer ligt of al jaren aanwezig is, maar naar mijn ervaring accepteren de meeste vrouwen geen grijs sexleven, dat is een grens te ver.
dinsdag 28 april 2020 om 21:53
Natuurlijk heb ik er wel eens over gefantaseerd hoe het zou zijn als ik mijn eigen plekje had. Maar die stap wil ik nu nog helemaal niet nemen. Ik wil eerst zeker weten, dat ik er alles aan gedaan heb om het beter te krijgen...
dinsdag 28 april 2020 om 22:02
Het gaat er niet om dat jij zover bent, het gaat erom dat jouw man tot het besef komt in welke mate dit niet meer genoeg is voor jou.
dinsdag 28 april 2020 om 22:02
Nu ben je gaan zien dat het ook anders kan, en leuker.
Je mag jezelf meer gunnen dan je nu van je man krijgt hoor.
Vraag is of je dat 'anders en leuker' met je man voor je ziet als mogelijkheid voor de toekomst of niet.
Als je dat met je man wil kan je niet anders doen dan je uiterste best om duidelijk te maken wat je nodig hebt van hem om gelukkig te zijn.
Als hij dat niet kan of wil geven ligt de beslissing bij jou.
Jullie zijn 20 jaar samen en hebben kinderen, dat gooi je ook niet zo makkelijk weg,
maar hoe gelukkig zie je voor je dat je de komende 20 jaar gaat zijn als jullie samen blijven?
Je mag jezelf meer gunnen dan je nu van je man krijgt hoor.
Vraag is of je dat 'anders en leuker' met je man voor je ziet als mogelijkheid voor de toekomst of niet.
Als je dat met je man wil kan je niet anders doen dan je uiterste best om duidelijk te maken wat je nodig hebt van hem om gelukkig te zijn.
Als hij dat niet kan of wil geven ligt de beslissing bij jou.
Jullie zijn 20 jaar samen en hebben kinderen, dat gooi je ook niet zo makkelijk weg,
maar hoe gelukkig zie je voor je dat je de komende 20 jaar gaat zijn als jullie samen blijven?
dinsdag 28 april 2020 om 22:06
Echt tijd voor een goed gesprek, en vertellen hoe jij je voelt en wat jij nodig hebt. Dus geen hints, halve aanwijzingen, alleen maar aan hem vragen wat hij vindt. Kom op, jij moet toch ondertussen weten wat je wilt en wat je nodig hebt.
Lukt dit niet, dan hebben ze daarvoor relatietherapie uitgevonden.
Het gras is niet groener bij de buurman, gras is groener waar het goede aandacht en verzorging krijgt.
Lukt dit niet, dan hebben ze daarvoor relatietherapie uitgevonden.
Het gras is niet groener bij de buurman, gras is groener waar het goede aandacht en verzorging krijgt.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
dinsdag 28 april 2020 om 22:45
Dat dacht ik dus ook, andere vrouw.creativeguy schreef: ↑28-04-2020 21:27Stel hem een (moeilijke) vraag: "Vind je me nog wel aantrekkelijk ?" Want het lijkt erop gat hij je niet meer zo aantrekkelijk vindt. Of misschien een andere vrouw ?