Thuis
alle pijlers
Blazende kat
zaterdag 2 mei 2020 om 13:59
Goedemorgen,
Mijn vriend heeft sinds een week twee nieuwe katten in huis gehaald. Ik ben veel bij hem dus ik zie deze katten ook regelmatig. Hij heeft de twee katten van mensen gekregen die er door gezondheidsredenen van hun moeder niet meer voor konden zorgen. Zij vonden het heel moeilijk de twee katten weg te doen maar ze zagen geen andere optie.
Het betreft een vrouwelijke kat van drie jaar en een mannelijke kat van zeven jaar. De jonge kat is nogal bang aangelegd (dat gaven de vorige eigenaren ook aan) en de oudere kat is wat afstandelijker en kan soms bijten of krabben. Dit wisten we dus ook van te voren. Echter gaven ze aan dat dit gedrag niet zo extreem veel voorkwam. De katten hadden in hun vorig huis weinig ruimtes waar ze mochten komen en zaten voornamelijk op één kleine kamer in het huis.
Nu zijn de katten een week bij hem. Hij heeft een grote kamer ingericht voor hen waarin ze al hun oude spulletjes hebben staan. Ook hebben ze de mogelijkheid om deze kamer uit te gaan en overal op de bovenverdieping en in de gang rond te lopen.
De jonge kat is nog steeds wat angstig maar die laat zich inmiddels aaien en komt naar ons toe. De oudste kat daar in tegen lijkt een en al afstandelijkheid te zijn. Dit is ook wel begrijpelijk gezien de korte tijd dat ze bij ons zijn en het al een oudere kat is die natuurlijk gewend was bij de vorige eigenaren. Echter is het zo dat wij niet te dichtbij kunnen komen want dan blaast en 'gromt' hij regelmatig. Ook gaan dan zijn haren recht overeind staan en blijft hij ons nauwlettend in de gaten houden. Wanneer wij de jongste kat aaien gaat de oudste kat dan ook blazen waardoor de jongste kat geschrokken naar een hoekje van de kamer rent.
We proberen niet continu hun kamer in de komen, maar doen dit geregeld om toch hen aan ons te laten wennen. Het is niet zo dat als wij in de kamer zijn we continu met hen bezig zijn maar we gaan ook wel eens gewoon op de grond zitten en ons eigen ding doen om zo hen ook aan ons te laten wennen. Echter blijft deze kat heel vijandig zich naar ons gedragen.
We hebben al eens wat snoepjes gegeven, nat voer en verschillende speeltjes. Echter lijkt de oudste kat nog niet gewend te zijn (ook niet maar een klein beetje).
Nu vroegen wij ons af wat wij hier nog mee kunnen doen om te zorgen dat dit vijandige gedrag wat minder wordt. We proberen al niet extreem veel aandacht aan hem te geven zodat hij zich niet bedreigt gaat voelen, echter lijkt het gedrag niet te minderen. Ik realiseer mij ook dat een week natuurlijk nog heel kort is om te verwachten dat hij al helemaal gewend is.
Moeten wij hier gewoon geduld mee hebben? Heeft iemand hier ervaring mee?
Mijn vriend heeft sinds een week twee nieuwe katten in huis gehaald. Ik ben veel bij hem dus ik zie deze katten ook regelmatig. Hij heeft de twee katten van mensen gekregen die er door gezondheidsredenen van hun moeder niet meer voor konden zorgen. Zij vonden het heel moeilijk de twee katten weg te doen maar ze zagen geen andere optie.
Het betreft een vrouwelijke kat van drie jaar en een mannelijke kat van zeven jaar. De jonge kat is nogal bang aangelegd (dat gaven de vorige eigenaren ook aan) en de oudere kat is wat afstandelijker en kan soms bijten of krabben. Dit wisten we dus ook van te voren. Echter gaven ze aan dat dit gedrag niet zo extreem veel voorkwam. De katten hadden in hun vorig huis weinig ruimtes waar ze mochten komen en zaten voornamelijk op één kleine kamer in het huis.
Nu zijn de katten een week bij hem. Hij heeft een grote kamer ingericht voor hen waarin ze al hun oude spulletjes hebben staan. Ook hebben ze de mogelijkheid om deze kamer uit te gaan en overal op de bovenverdieping en in de gang rond te lopen.
De jonge kat is nog steeds wat angstig maar die laat zich inmiddels aaien en komt naar ons toe. De oudste kat daar in tegen lijkt een en al afstandelijkheid te zijn. Dit is ook wel begrijpelijk gezien de korte tijd dat ze bij ons zijn en het al een oudere kat is die natuurlijk gewend was bij de vorige eigenaren. Echter is het zo dat wij niet te dichtbij kunnen komen want dan blaast en 'gromt' hij regelmatig. Ook gaan dan zijn haren recht overeind staan en blijft hij ons nauwlettend in de gaten houden. Wanneer wij de jongste kat aaien gaat de oudste kat dan ook blazen waardoor de jongste kat geschrokken naar een hoekje van de kamer rent.
We proberen niet continu hun kamer in de komen, maar doen dit geregeld om toch hen aan ons te laten wennen. Het is niet zo dat als wij in de kamer zijn we continu met hen bezig zijn maar we gaan ook wel eens gewoon op de grond zitten en ons eigen ding doen om zo hen ook aan ons te laten wennen. Echter blijft deze kat heel vijandig zich naar ons gedragen.
We hebben al eens wat snoepjes gegeven, nat voer en verschillende speeltjes. Echter lijkt de oudste kat nog niet gewend te zijn (ook niet maar een klein beetje).
Nu vroegen wij ons af wat wij hier nog mee kunnen doen om te zorgen dat dit vijandige gedrag wat minder wordt. We proberen al niet extreem veel aandacht aan hem te geven zodat hij zich niet bedreigt gaat voelen, echter lijkt het gedrag niet te minderen. Ik realiseer mij ook dat een week natuurlijk nog heel kort is om te verwachten dat hij al helemaal gewend is.
Moeten wij hier gewoon geduld mee hebben? Heeft iemand hier ervaring mee?
zaterdag 2 mei 2020 om 14:05
HeartAttack schreef: ↑02-05-2020 13:59De jonge kat is nog steeds wat angstig maar die laat zich inmiddels aaien en komt naar ons toe. De oudste kat daar in tegen lijkt een en al afstandelijkheid te zijn. [...] Echter is het zo dat wij niet te dichtbij kunnen komen want dan blaast en 'gromt' hij regelmatig. Ook gaan dan zijn haren recht overeind staan en blijft hij ons nauwlettend in de gaten houden.
Waarom ga je er vanuit dat het bij die oudere kat geen angst zou kunnen zijn? Ik zie een heel bang dier voor me, dat uit angst al z'n verdedigingsmechanismes gebruikt.
zaterdag 2 mei 2020 om 14:08
Oh, ik geloof ook wel dat het kan komen door angst. Ik vroeg me alleen af of dit gedrag van hem mogelijk na een tijd zou kunnen minderen aangezien dit gedrag ook (dan wel in mindere mate), aanwezig was bij zijn vorige eigenaren.
zaterdag 2 mei 2020 om 14:18
Wij kregen bij het asiel als tip om niet alleen in die kamer te gaan zitten maar om voor te lezen. Na een tijd kwam onze angstige kater onder het bureau vandaan om te kijken wie hij toch steeds hoorde.
Maar het was een kwestie van lange adem en al erg blij zijn als je zag dat hij met iets gespeeld had of ergens had gelegen.
Hij zat steeds onder het bureau met zijn koppie richting de muur zo van als ik jullie niet zie zijn jullie mij ook niet, de arme schat.
Zelfs nu nog, ruim een jaar later, zien we vooruitgang hij ligt nu zelfs steeds op schoot bij 1 van ons. Blazen en grommen deed hij dan weer niet maar ik denk dat hij te bang was om zichzelf te laten zien en horen. Dat heeft hij nu nog als we hem in zijn reismandje doen als hij naar de dierenarts moet. Bij de dierenarts kunnen ze zijn nagels ook knippen zo angstig en onder de indruk is hij. Als wij dat doen gaat hij wel meppen.
Geef ze de tijd.
Maar het was een kwestie van lange adem en al erg blij zijn als je zag dat hij met iets gespeeld had of ergens had gelegen.
Hij zat steeds onder het bureau met zijn koppie richting de muur zo van als ik jullie niet zie zijn jullie mij ook niet, de arme schat.
Zelfs nu nog, ruim een jaar later, zien we vooruitgang hij ligt nu zelfs steeds op schoot bij 1 van ons. Blazen en grommen deed hij dan weer niet maar ik denk dat hij te bang was om zichzelf te laten zien en horen. Dat heeft hij nu nog als we hem in zijn reismandje doen als hij naar de dierenarts moet. Bij de dierenarts kunnen ze zijn nagels ook knippen zo angstig en onder de indruk is hij. Als wij dat doen gaat hij wel meppen.
Geef ze de tijd.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zaterdag 2 mei 2020 om 14:26
Tsja, alle dieren zijn natuurlijk anders....
Toen ik vier jaar geleden mijn poes adopteerde, was ze net elf en echt doodsbang. Zes weken lang was het mij ontwijken, grommen, blazen en slecht eten wat de klok sloeg, daarna ging het stapje voor stapje ietsje beter.
Inmiddels kan ik echt een hoop met haar doen en ben ik snel vergeven als ik iets vervelend heb gedaan, maar ze blijft een angstige kat die zich niet graag op laat pakken, gestrest raakt als dat toch gebeurt en dan haar urine laat lopen en die het echt niet fijn vindt om medicatie te krijgen (een keer raden wie nu al een paar weken dagelijks medicijnen moet...
). Maar goed, vergeleken met die eerste zes weken gaat het echt supergoed...Het heeft tijd nodig!
Toen ik vier jaar geleden mijn poes adopteerde, was ze net elf en echt doodsbang. Zes weken lang was het mij ontwijken, grommen, blazen en slecht eten wat de klok sloeg, daarna ging het stapje voor stapje ietsje beter.
Inmiddels kan ik echt een hoop met haar doen en ben ik snel vergeven als ik iets vervelend heb gedaan, maar ze blijft een angstige kat die zich niet graag op laat pakken, gestrest raakt als dat toch gebeurt en dan haar urine laat lopen en die het echt niet fijn vindt om medicatie te krijgen (een keer raden wie nu al een paar weken dagelijks medicijnen moet...
). Maar goed, vergeleken met die eerste zes weken gaat het echt supergoed...Het heeft tijd nodig!
In liefde en NaNoWriMo is alles geoorloofd
zaterdag 2 mei 2020 om 14:29
Dat voorlezen is een hele goede tip! Dankjewel! Dat zal ik gaan uitproberen. Ik neem aan dat je dit dan ook regelmatig gedaan hebt (elke dag een keer? Of meerdere keren?)IBIopviva schreef: ↑02-05-2020 14:18Wij kregen bij het asiel als tip om niet alleen in die kamer te gaan zitten maar om voor te lezen. Na een tijd kwam onze angstige kater onder het bureau vandaan om te kijken wie hij toch steeds hoorde.
Maar het was een kwestie van lange adem en al erg blij zijn als je zag dat hij met iets gespeeld had of ergens had gelegen.
Hij zat steeds onder het bureau met zijn koppie richting de muur zo van als ik jullie niet zie zijn jullie mij ook niet, de arme schat.
Zelfs nu nog, ruim een jaar later, zien we vooruitgang hij ligt nu zelfs steeds op schoot bij 1 van ons. Blazen en grommen deed hij dan weer niet maar ik denk dat hij te bang was om zichzelf te laten zien en horen. Dat heeft hij nu nog als we hem in zijn reismandje doen als hij naar de dierenarts moet. Bij de dierenarts kunnen ze zijn nagels ook knippen zo angstig en onder de indruk is hij. Als wij dat doen gaat hij wel meppen.
Geef ze de tijd.
zaterdag 2 mei 2020 om 14:37
Ja voorlezen maar ook jezelf klein maken ( op de grond liggen), lekkere dingetjes en oeverloos geduld.HeartAttack schreef: ↑02-05-2020 14:29Dat voorlezen is een hele goede tip! Dankjewel! Dat zal ik gaan uitproberen. Ik neem aan dat je dit dan ook regelmatig gedaan hebt (elke dag een keer? Of meerdere keren?)
In een mij bekend dierenasiel socialiseren ze katten en aaien ze met een ganzenveer, het voelt als de tong van een moederpoes.
Ik heb een 4 maand oude buitengeboren kitten tam gekregen uiteindelijk na bloed, zweet en tranen. Een grote hulp daarbij was een andere poes die steeds belangstellend en rustig was.
zaterdag 2 mei 2020 om 14:42
Eens met bovenstaande. Klein maken, lieflijk praten, niet aanstaren maar zachtjes knipperen. En tijd tijd tijd.
Hier een behulpzaam filmpje van de grootste kattenheld.
https://youtu.be/QDH57ytvu7U
Hier een behulpzaam filmpje van de grootste kattenheld.
https://youtu.be/QDH57ytvu7U
zaterdag 2 mei 2020 om 14:59
Dat is inderdaad ook iets waar we aan het denken waren maar wij hebben beide nooit katten gehad dus we zijn nog alles een beetje aan het uitvogelen haha
zaterdag 2 mei 2020 om 15:18
Haha goeroeKokoro schreef: ↑02-05-2020 14:42Eens met bovenstaande. Klein maken, lieflijk praten, niet aanstaren maar zachtjes knipperen. En tijd tijd tijd.
Hier een behulpzaam filmpje van de grootste kattenheld.
https://youtu.be/QDH57ytvu7U
TO dit heeft echt tijd nodig, tijd geduld, ruimte en liefde. 1 van mijn katten heeft als kitten een trauma opgelopen en was heel angstig. Inmiddels bijna 5 en ik zie nog steeds dat haar gedrag aan t veranderen is..
zaterdag 2 mei 2020 om 15:25
Mijn kitten blies. Is een tijdje zwervertje geweest. Nog steeds wat angstig.
Ze moeten vooral je vertrouwen winnen. Gaan ze ons niet dwingen? Mag ik gewoon rondlopen? Wat zijn dit voor mensen? Voor hen ben je heel groot. Maak je inderdaad klein. Ga op een afstand zitten en draai een muziekje, lees een boek etc. En vooral op een vriendelijke toon blijven praten.
Ze moeten je leren vertrouwen. Het hun zet om dan de eerste stap te zetten. Heb veel geduld en wacht af.
Ik sliep bij een kat die ik moest socialiseren. Midden in de nacht stond ze in ene voor mij. En toen was het ijs gebroken. Het is de grootste knuffelkont thuis.
Ze moeten vooral je vertrouwen winnen. Gaan ze ons niet dwingen? Mag ik gewoon rondlopen? Wat zijn dit voor mensen? Voor hen ben je heel groot. Maak je inderdaad klein. Ga op een afstand zitten en draai een muziekje, lees een boek etc. En vooral op een vriendelijke toon blijven praten.
Ze moeten je leren vertrouwen. Het hun zet om dan de eerste stap te zetten. Heb veel geduld en wacht af.
Ik sliep bij een kat die ik moest socialiseren. Midden in de nacht stond ze in ene voor mij. En toen was het ijs gebroken. Het is de grootste knuffelkont thuis.
zaterdag 2 mei 2020 om 15:29
Dit TO.
Katten houden niet van veranderingen en aan een nieuw onderkomen moeten ze echt even wennen. Dat is geen kwestie van een paar weken, een kat neemt de tijd die hij nodig heeft. Kan weken zijn maar ook maanden.
Wat betreft het blazen en sissen, dit is puur communicatie, stelt niet zo veel voor, het is een soort 'ga weg, laat me met rust' signaal.
Oww trouwens, bij de dierenwinkel hebben ze Feliway, een topmiddel voor gestresste katten. (En nogmaals katten houden niet van veranderingen, daar krijgen ze stress van)
zaterdag 2 mei 2020 om 15:42
Dit wordt dan een beetje lastig aangezien ze de ruimte hebben om de kamer uit te gaan maar voor zover wij weten dit niet doen. De eerste nacht hebben we de deur dicht gehouden om ze aan de kamer te laten wennen, de dag erna hebben we de deur open gezet (dit is nu nog steeds zo) en bij de eerste dag is de jongste kat wel even de kamer uit geweest maar de oudste nog niet. Daarna hebben we ze ook niet meer de kamer uit zien komen terwijl ze die mogelijkheid wel hebben. We moeten dus specifiek naar die kamer toe gaan.
zaterdag 2 mei 2020 om 15:49
nee, je moet hun de kans geven om zich vertrouwd genoeg te voelen om te komen. Dus wel af en toe spelen en voeren en met ze praten, dan naar je eigen plek en ze met rust laten. Zo krijgen ze de kans om voorzichtig de boel te gaan ontdekken.HeartAttack schreef: ↑02-05-2020 15:42Dit wordt dan een beetje lastig aangezien ze de ruimte hebben om de kamer uit te gaan maar voor zover wij weten dit niet doen. De eerste nacht hebben we de deur dicht gehouden om ze aan de kamer te laten wennen, de dag erna hebben we de deur open gezet (dit is nu nog steeds zo) en bij de eerste dag is de jongste kat wel even de kamer uit geweest maar de oudste nog niet. Daarna hebben we ze ook niet meer de kamer uit zien komen terwijl ze die mogelijkheid wel hebben. We moeten dus specifiek naar die kamer toe gaan.
zaterdag 2 mei 2020 om 15:53
HeartAttack schreef: ↑02-05-2020 15:42Dit wordt dan een beetje lastig aangezien ze de ruimte hebben om de kamer uit te gaan maar voor zover wij weten dit niet doen. De eerste nacht hebben we de deur dicht gehouden om ze aan de kamer te laten wennen, de dag erna hebben we de deur open gezet (dit is nu nog steeds zo) en bij de eerste dag is de jongste kat wel even de kamer uit geweest maar de oudste nog niet. Daarna hebben we ze ook niet meer de kamer uit zien komen terwijl ze die mogelijkheid wel hebben. We moeten dus specifiek naar die kamer toe gaan.
En na een tijdje gaan ze dit ook doen, sommige katten hebben gewoon meer tijd nodig
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zaterdag 2 mei 2020 om 16:40
Ik snap nooit zo goed dat je dieren neemt om ze op zolder en in een kamer op te sluiten. Laat ze gewoon vrij in het huis lopen en jullie dagelijkse routine meemaken ook in de woonkamer. Het zijn gezelschapdieren. De vorige eigenaren gingen er al gestoord mee om en zo kweek je geen leuke dieren.
Ik sluit jouw toch ook niet op in de bad- en logeerkamer.
Ik sluit jouw toch ook niet op in de bad- en logeerkamer.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 2 mei 2020 om 16:53
We hebben ze ook niet opgesloten? Ze kunnen gewoon vrij rondlopen. Ze komen echter uit zichzelf niet uit de kamer.viva-amber schreef: ↑02-05-2020 16:40Ik snap nooit zo goed dat je dieren neemt om ze op zolder en in een kamer op te sluiten. Laat ze gewoon vrij in het huis lopen en jullie dagelijkse routine meemaken ook in de woonkamer. Het zijn gezelschapdieren. De vorige eigenaren gingen er al gestoord mee om en zo kweek je geen leuke dieren.
Ik sluit jouw toch ook niet op in de bad- en logeerkamer.
zaterdag 2 mei 2020 om 17:51
Een kleinere ruimte is voor een bange kat overzichtelijker prima dus.viva-amber schreef: ↑02-05-2020 16:40Ik snap nooit zo goed dat je dieren neemt om ze op zolder en in een kamer op te sluiten. Laat ze gewoon vrij in het huis lopen en jullie dagelijkse routine meemaken ook in de woonkamer. Het zijn gezelschapdieren. De vorige eigenaren gingen er al gestoord mee om en zo kweek je geen leuke dieren.
Ik sluit jouw toch ook niet op in de bad- en logeerkamer.
Pas als de angst stukken minder is vergroot je de ruimte.
Waar je nog extra alert op moet zijn is ontsnappen naar buiten. Nog een goede reden dus om ze eerst afgescheiden te houden.
