Relaties
alle pijlers
Help! Patstelling
maandag 4 mei 2020 om 08:32
Man, vrouw beide begin 50 en drie kinderen waarvan twee net uit huis en de derde op het punt staat uit te vliegen
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
Man heeft een goede baan; voor deze baan zijn we 16 jaar geleden vanuit een grote stad naar een dorp in het elders in het land verhuisd.
Voor de functie van mijn partner komt er maar eens in de paar jaar ergens in het land een vacature vrij en met mijn beroep kan ik makkelijker een baan vinden.
Op het moment dat mijn partner zijn studie af had gerond kon hij kiezen tussen een baan in de Randstad of een baan in het oosten van het land.
Ik vond het vreselijk om uit de stad te vertrekken en naar dit gedeelte van het land te verhuizen en ook nog eens in een dorp te gaan wonen maar op dat moment in ons leven leek dat het beste voor ons gezin; en dat is ook zo gebleken:we hebben hier 16 goede jaren gehad als gezin. Ik ben vijf jaar geleden gestopt met werken om de laatste jaren dat de kinderen thuis waren ze naar zelfstandigheid te begeleiden en dat was ook oké.
Voor mij als persoon is het altijd een concessie geweest en mijn man heeft altijd geweten dat ik weer in een meer ‘dynamische’ omgeving wilde wonen als de kinderen uit huis zouden zijn.
Nu is het dus zover en we komen er niet uit: man is gehecht aan het dorp, aan ons huis, vind zijn baan wel oké en heeft geen zin om in zijn woorden: ‘ergens weer helemaal opnieuw te beginnen’.
Ik voel mij hier opgesloten, wil weer naar een stad. Het idee om hier de rest van mijn leven te moeten slijten in dit grote huis, in dit saaie dorp vliegt mij naar de keel! Ik wil weer aan het werk: dat zou op een afstand van 30 kilometer wel kunnen maar alle voor mij uitdagende banen of interessante opleidingen zijn in de Randstad.
Ik heb voorgesteld om naar een stad hier 30 autominuten vandaan te verhuizen ( het is een kleine stad dus eigenlijk nog steeds een concessie wat mij betreft maar wel in het midden van het land) maar dat wil hij niet want dan moet hij elke dag met de auto, ik heb voorgesteld om hier in de buurt kleiner te gaan wonen en van het geld wat dan vrij komt een huis in een grote stad erbij te kopen zodat ik daar dan een baan kan zoeken die voor mij bevredigend is maar dat vind hij van alles niks en niet realistisch.
Elke keer gooit hij zijn werk in de strijd. Ergens heeft hij daarmee ook wel een punt want wij leven van zijn werk en een baan in zijn functie is moeilijk te vinden.
Maar nu is er een vacature voor zijn functie in de Randstad op voor mij een droomlocatie. Maar daar wil hij niet op solliciteren. Hij wil niet weer helemaal opnieuw beginnen terwijl ik niet kan wachten om ergens met z’n tweeën opnieuw te beginnen.
En nu? Nu ben ik teleurgesteld, verdrietig en voel ik mij een sukkel dat ik ooit allemaal concessies heb gedaan omwille van het gezin en mij daardoor, blijkt nu, heb opgesloten in een ‘gouden kooi’.
Ik kon altijd heel goed in oplossingen denken en we kwamen altijd overal samen uit maar nu lijken we in een patstelling terecht te zijn gekomen en is het echt een ‘ding’ aan het worden.
Graag lees ik jullie meningen en invalshoeken want ik weet even niet wat wijsheid is nu.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:51
Heeft TO eigenlijk al op deze optie gereageerd? Of de optie om een appartement te nemen in de randstad?lilalinda schreef: ↑05-05-2020 19:21Laat haar nou eerst stap 1 nemen:
Baan zoeken en forensen. Eventueel een b&b voor 2 nachten.
Al het andere vertroebellt het verhaal.
En daarna (Zeg als ze een vastcontracht krijgt) met man kijken of en hoe ze verder gaan.
Of uit elkaar omdat ze andere dingen willen
dinsdag 5 mei 2020 om 19:54
TO's man heeft heel duidelijk te verstaan gegeven dat hij die optie niet ziet zitten.Turtlerain schreef: ↑05-05-2020 19:51Heeft TO eigenlijk al op deze optie gereageerd? Of de optie om een appartement te nemen in de randstad?
dinsdag 5 mei 2020 om 19:55
Maar dan moet ze hem niet in haar ellende mee slepen. Voor hem zal dit waarschijnlijk de hel zijn.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 19:50Ik snap best dat hij dat allemaal wil hebben en behouden. Maar ik snap TO ook. De vraag is waarom zijn wensen boven die van haar worden gesteld. En dan ook nog met een air alsof dit de normaalste zaak van de wereld is en TO maar snel een toontje lager moet gaan zingen.
Die insteek snap ik niet, want zij zou misschien wel gelukkiger zijn in een bouwval van 20m2 midden in de stad, met een klein vervallen keukentje, als ze maar wel haar functie kan uitvoeren. Voor veel mensen is inhoudelijk bezig kunnen zijn met de dingen die hen wezenlijk interesseren belangrijker dan dat vrijstaande huis.
De meeste mensen zeggen op hun sterfbed niet had ik nog maar wat harder gewerkt, maar hadden we nog maar wat meer leuke dingen samen gedaan.
dinsdag 5 mei 2020 om 19:58
Natuurlijk gaan de wensen van man niet boven die van TO.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 19:50Ik snap best dat hij dat allemaal wil hebben en behouden. Maar ik snap TO ook. De vraag is waarom zijn wensen boven die van haar worden gesteld. En dan ook nog met een air alsof dit de normaalste zaak van de wereld is en TO maar snel een toontje lager moet gaan zingen.
Die insteek snap ik niet, want zij zou misschien wel gelukkiger zijn in een bouwval van 20m2 midden in de stad, met een klein vervallen keukentje, als ze maar wel haar functie kan uitvoeren en wat levendigheid om zich heen heeft. Voor veel mensen is inhoudelijk bezig kunnen zijn met de dingen die hen wezenlijk interesseren belangrijker dan dat vrijstaande huis.
Je moet alleen wel werkelijke, concrete zaken met elkaar vergelijken. Een bestaande baan en bestaand huis zijn iets anders dan een fantasiebaan en fantasiehuis. Daarom zegt iedereen: zoek die baan. Dan weet je pas welk gesprek je gaat voeren. Een nieuw huis zonder enige inkomsten is sowieso geen optie dus dat komt hoe dan ook pas daarna aan de orde.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:01
Maar hij is juist degene die al jarenlang knoerthard aan het werk is, dus hij heeft sowieso weinig tijd voor haar. Het begint pas een probleem te worden nu zij ook iets voor zichzelf wil, want dat is erg lastig en het moet vooral niet in de weg zitten van wat hij allemaal wil.redbulletje schreef: ↑05-05-2020 19:55Maar dan moet ze hem niet in haar ellende mee slepen. Voor hem zal dit waarschijnlijk de hel zijn.
De meeste mensen zeggen op hun sterfbed niet had ik nog maar wat harder gewerkt, maar hadden we nog maar wat meer leuke dingen samen gedaan.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:03
Volgens mij is ze daar ook mee bezig, dus het is een kwestie van tijd voordat ze verder kan kijken. Ik ben benieuwd wat er voor nodig is om deze man van zijn troon te krijgen. Mijn ervaring is dat dit sowieso niet gaat gebeuren. Al wordt TO de nieuwe minister president.Positivevibes schreef: ↑05-05-2020 19:58Natuurlijk gaan de wensen van man niet boven die van TO.
Je moet alleen wel werkelijke, concrete zaken met elkaar vergelijken. Een bestaande baan en bestaand huis zijn iets anders dan een fantasiebaan en fantasiehuis. Daarom zegt iedereen: zoek die baan. Dan weet je pas welk gesprek je gaat voeren. Een nieuw huis zonder enige inkomsten is sowieso geen optie dus dat komt hoe dan ook pas daarna aan de orde.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:04
Dan zegt ze dat werk het punt niet is. Dus dat carrière maken valt dan ook wel mee.Turtlerain schreef: ↑05-05-2020 19:51Heeft TO eigenlijk al op deze optie gereageerd? Of de optie om een appartement te nemen in de randstad?
dinsdag 5 mei 2020 om 20:04
Hij verbiedt haar om ook te forenzen??starbright schreef: ↑05-05-2020 19:54TO's man heeft heel duidelijk te verstaan gegeven dat hij die optie niet ziet zitten.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:08
Heb alleen de eerste pagina gelezen. Ik snap het allemaal wel, maar daar hoef je geen genoegen mee te nemen. Ik zou voorstellen te gaan latten. Je zoekt een leuk appartement in de Randstad dichtbij je (toekomstige) baan, en in het weekend kan je dan elkaar om en om opzoeken. Lijkt me heerlijk. Het beste van beide werelden!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:09
Ja, en dat geloof ik dus niet. Weet je waarom? Omdat dat allemaal voor mij geldt en ik never ever mijn baan opgegeven zou hebben om 11 jaar onder mijn niveau te zijn gaan werken en 5 jaar de huisvrouw uit te hangen. Ik zou ook nooit in Boekelo zijn gaan wonen.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 19:50Ik snap best dat hij dat allemaal wil hebben en behouden. Maar ik snap TO ook. De vraag is waarom zijn wensen boven die van haar worden gesteld. En dan ook nog met een air alsof dit de normaalste zaak van de wereld is en TO maar snel een toontje lager moet gaan zingen.
Die insteek snap ik niet, want zij zou misschien wel gelukkiger zijn in een bouwval van 20m2 midden in de stad, met een klein vervallen keukentje, als ze maar wel haar functie kan uitvoeren en wat levendigheid om zich heen heeft. Voor veel mensen is inhoudelijk bezig kunnen zijn met de dingen die hen wezenlijk interesseren belangrijker dan dat vrijstaande huis.
Het feit dat TO dat wel 16 jaar gedaan heeft en zelfs op het moment dat haar kinderen groter werden steeds minder in plaats van meer ging werken geeft aan dat ze helemaal niet zo ambitieus is. Dan. had ze niet tot middelbare leeftijd gewacht om eens met werken te gaan beginnen, maar dat wel gedaan toen ze als dertiger de kans had om ook echt carrière te gaan maken.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:09
Hij ziet het huwelijk niet zitten op die manier, heeft hij gezegd.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:11
Dat kan wel zo zijn, maar mag ze dan nu niks meer willen en wensen? Het is nooit te laat voor verandering.fashionvictim schreef: ↑05-05-2020 20:09Ja, en dat geloof ik dus niet. Weet je waarom? Omdat dat allemaal voor mij geldt en ik never ever mijn baan opgegeven zou hebben om 11 jaar onder mijn niveau te zijn gaan werken en 5 jaar de huisvrouw uit te hangen. Ik zou ook nooit in Boekelo zijn gaan wonen.
Het feit dat TO dat wel 16 jaar gedaan heeft en zelfs op het moment dat haar kinderen groter werden steeds minder in plaats van meer ging werken geeft aan dat ze helemaal niet zo ambitieus is. Dan. had ze niet tot middelbare leeftijd gewacht om eens met werken te gaan beginnen, maar dat wel gedaan toen ze als dertiger de kans had om ook echt carrière te gaan maken.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:12
Ja, in het begin van het topic reageerde ze op die optie dat de baan het probleem niet was, maar het feit dat man zo oneerlijk was en nu niet voor haar zijn baan wilde opofferen. Verder werden het woord forenzen en alle vragen daarover vakkundig genegeerd.Turtlerain schreef: ↑05-05-2020 19:51Heeft TO eigenlijk al op deze optie gereageerd? Of de optie om een appartement te nemen in de randstad?
Laten we wel zijn: iemand die wil werken en vakinhoudelijke energie nodig heeft, die was toch al lang aan het werk geweest? Een afspraak bij bureau Halt duurt immers ook geen vijf jaar, daar ben je over het algemeen met een ochtendje wel klaar.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:13
Maar daar gaat hij dus niet over.starbright schreef: ↑05-05-2020 19:54TO's man heeft heel duidelijk te verstaan gegeven dat hij die optie niet ziet zitten.
Aan TO om te zien wat ze daar mee doet.
En aan To's man om vervolgens te kijken wat hij daar weer mee doet.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:14
tuurlijk wel maar ze kan toch ook gewoon solliciteren? Daar heeft ze haar man toch niet voor nodig? En als ze een baan krijgt kan ze toch gewoon aan de slag? Of moet die man haar elke ochtend brengen ofzo?FunnyFace8 schreef: ↑05-05-2020 20:11Dat kan wel zo zijn, maar mag ze dan nu niks meer willen en wensen? Het is nooit te laat voor verandering.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:16
Waar haal je dat "knoerthard" nu weer vandaan? Misschien werkt hij zoals de meeste mensen wel gewoon 40 uur of 36 uur per week. Een goed salaris wil toch niet gelijk zeggen dat je nooit thuis bent en geen tijd voor je partner hebt? Ik heb zelfs ook gewoon tijd om naar alle events van mijn kinderen te gaan en met mij heel veel werkende ouders met goede banen en salarissen.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 20:01Maar hij is juist degene die al jarenlang knoerthard aan het werk is, dus hij heeft sowieso weinig tijd voor haar. Het begint pas een probleem te worden nu zij ook iets voor zichzelf wil, want dat is erg lastig en het moet vooral niet in de weg zitten van wat hij allemaal wil.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:18
Mijn man zou ook het liefst ergens 'buiten' wonen. Eerste vraag was: wat ga ik daar doen? Is er kinderopvang? Kan ik daar werken?fashionvictim schreef: ↑05-05-2020 20:09Ja, en dat geloof ik dus niet. Weet je waarom? Omdat dat allemaal voor mij geldt en ik never ever mijn baan opgegeven zou hebben om 11 jaar onder mijn niveau te zijn gaan werken en 5 jaar de huisvrouw uit te hangen. Ik zou ook nooit in Boekelo zijn gaan wonen.
Het feit dat TO dat wel 16 jaar gedaan heeft en zelfs op het moment dat haar kinderen groter werden steeds minder in plaats van meer ging werken geeft aan dat ze helemaal niet zo ambitieus is. Dan. had ze niet tot middelbare leeftijd gewacht om eens met werken te gaan beginnen, maar dat wel gedaan toen ze als dertiger de kans had om ook echt carrière te gaan maken.
Mijn vriendin heeft via via een leuke man ontmoet die een heel leven in een dorp heeft.
Zijn familie is daar (heel lief) naar werk voor haar gaan zoeken en ze heeft nu als 'stadse met ervaring' een superbaan binnengesleept.
Het zit inderdaad niet eens in mijn systeem om heel ergens anders te gaan wonen en niet te werken.
Lijkt me extreem lastig.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:19
Je weet niet welke omstandigheden hebben meegespeeld. Jij hebt het over allebei 4 dagen werken en dan allebei carrière maken. En over werk waar je makkelijk vrij van kan krijgen, thuis kunt werken of eens een uurtje later kan beginnen. Maar dit kan niet iedereen.fashionvictim schreef: ↑05-05-2020 20:09Ja, en dat geloof ik dus niet. Weet je waarom? Omdat dat allemaal voor mij geldt en ik never ever mijn baan opgegeven zou hebben om 11 jaar onder mijn niveau te zijn gaan werken en 5 jaar de huisvrouw uit te hangen. Ik zou ook nooit in Boekelo zijn gaan wonen.
Het feit dat TO dat wel 16 jaar gedaan heeft en zelfs op het moment dat haar kinderen groter werden steeds minder in plaats van meer ging werken geeft aan dat ze helemaal niet zo ambitieus is. Dan. had ze niet tot middelbare leeftijd gewacht om eens met werken te gaan beginnen, maar dat wel gedaan toen ze als dertiger de kans had om ook echt carrière te gaan maken.
De man van TO werkt waarschijnlijk fulltime en misschien wel op de meest onmogelijke tijden waar niet mee te schipperen valt. Wellicht moet hij elke maand naar het buitenland. Ze hebben samen drie kinderen, dat kun je niet altijd afschuiven op een nanny.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:20
Nou, en iedereen wenst haar daar ook oprecht heel veel succes mee maar dan gaat het ineens niet meer over die baan. Ik snap sowieso het gezever over hoe die vent reageert niet, dat is toch totaal niet relevant? De meeste mensen in relaties delen hun partner zulk soort zaken gewoon mee of gaan zulk soort zaken eens bespreken als het überhaupt aan de orde is. Wat heb je eraan om ruzie te gaan zitten maken over in Amsterdam wonen of een pied a terre in New York kopen als je nooit in Amsterdam of New York zult gaan werken en het dus helemaal niet aan de orde is?TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 20:03Volgens mij is ze daar ook mee bezig, dus het is een kwestie van tijd voordat ze verder kan kijken. Ik ben benieuwd wat er voor nodig is om deze man van zijn troon te krijgen. Mijn ervaring is dat dit sowieso niet gaat gebeuren. Al wordt TO de nieuwe minister president.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:21
Dat verzin je ook gewoon allemaal, TO heeft helemaal niks over het werk van haar man gezegd anders dan dat als hij niet in Boekelo was gaan werken hij nooit een baan had gekregen. Dat klinkt niet alsof hij de CEO van Facebook is.TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 20:19Je weet niet welke omstandigheden hebben meegespeeld. Jij hebt het over allebei 4 dagen werken en dan allebei carrière maken. En over werk waar je makkelijk vrij van kan krijgen, thuis kunt werken of eens een uurtje later kan beginnen. Maar dit kan niet iedereen.
De man van TO werkt waarschijnlijk fulltime en misschien wel op de meest onmogelijke tijden waar niet mee te schipperen valt. Wellicht moet hij elke maand naar het buitenland. Ze hebben samen drie kinderen, dat kun je niet altijd afschuiven op een nanny.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:24
Dat ging niet over forenzen, dat ging erover dat TO in een appartementje in de stad zou gaan wonen terwijl man in Boekelo achterbleef.parbleumondieu schreef: ↑05-05-2020 20:09Hij ziet het huwelijk niet zitten op die manier, heeft hij gezegd.
Dat vinden de meeste samenwonende stellen geen optie, dus dat maakt TO's man een vrij normale vent.
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:31
En nog iets: vindt niemand het dan vreemd dat TO wél gewoon kon blijven werken toen ze baby's, peuters en kleuters had, maar dat die drie kinderen pas problematisch werden toen ze eigen zelfstandige levens hadden omdat ze pubers en adolescenten waren?TanteOlivia schreef: ↑05-05-2020 20:19
De man van TO werkt waarschijnlijk fulltime en misschien wel op de meest onmogelijke tijden waar niet mee te schipperen valt. Wellicht moet hij elke maand naar het buitenland. Ze hebben samen drie kinderen, dat kun je niet altijd afschuiven op een nanny.
Dat wijst er toch ook op dat het met die onmogelijke tijden van man en die heftige buitenlandreizen wel mee zal vallen?
Am Yisrael Chai!
dinsdag 5 mei 2020 om 20:31
Dat heeft ze niet gezegd. Wel dat er maar eens in de zoveel jaar vacatures voor zijn functie zijn. En toen waren er twee, een in een drukke stadse omgeving en een in het oosten. Toen is zij meegegaan naar het oosten omdat dat ook voor het gezin een geschikte omgeving was.fashionvictim schreef: ↑05-05-2020 20:21Dat verzin je ook gewoon allemaal, TO heeft helemaal niks over het werk van haar man gezegd anders dan dat als hij niet in Boekelo was gaan werken hij nooit een baan had gekregen. Dat klinkt niet alsof hij de CEO van Facebook is.
Nu is er weer een vacature voor zijn functie, toevallig in de Randstad.
En TO is waarschijnlijk de opties aan het bekijken die er zijn mocht ze de baan krijgen. En ze dacht dat ze die alvast kon bespreken met haar man. Gewoon: wat als. Man ziet het niet zitten.
Dus zit er inderdaad niks anders op dan dat zij haar plan trekt. In de Rotary in het oosten, of in haar vak in het westen.
dinsdag 5 mei 2020 om 20:34
Het kan verklaren waarom iemands ambities niet in iedere fase van het leven op nummer 1 staan. Er is immers nog een heleboel ander werk dat ook moet gebeuren in een gezin. Niet ieders werk is daar even makkelijk mee te combineren. Dit resulteert er vaak in dat de ander het oppakt, want iemand moet het doen. Het is geen optie om het niet te doen namelijk.fashionvictim schreef: ↑05-05-2020 20:21Dat verzin je ook gewoon allemaal, TO heeft helemaal niks over het werk van haar man gezegd anders dan dat als hij niet in Boekelo was gaan werken hij nooit een baan had gekregen. Dat klinkt niet alsof hij de CEO van Facebook is.
Maar dit betekent niet dat de ambities er niet zijn, ze zijn alleen noodgedwongen naar de achtergrond geschoven. Mooi toch dat TO er nu voor wil gaan?
dinsdag 5 mei 2020 om 20:34
Jawel, ze heeft zelfs meer dan 1 keer in dit topic gezegd dat als hij niet in het oosten was gaan werken, hij nooit meer een baan had gekregen. Daar heb ik meermaals over gevraagd hoe dat dan kon als hij nu wel met gemak een baan aan de andere kant van het land kan krijgen. Ik vraag me nog steeds af wat voor soort baan dat moet zijn waarin je je hele werkzame leven maar 1 kans krijgt.parbleumondieu schreef: ↑05-05-2020 20:31Dat heeft ze niet gezegd. Wel dat er maar eens in de zoveel jaar vacatures voor zijn functie zijn. En toen waren er twee, een in een drukke stadse omgeving en een in het oosten. Toen is zij meegegaan naar het oosten omdat dat ook voor het gezin een geschikte omgeving was.
Nu is er weer een vacature voor zijn functie, toevallig in de Randstad.
En TO is waarschijnlijk de opties aan het bekijken die er zijn mocht ze de baan krijgen. En ze dacht dat ze die alvast kon bespreken met haar man. Gewoon: wat als. Man ziet het niet zitten.
Dus zit er inderdaad niks anders op dan dat zij haar plan trekt. In de Rotary in het oosten, of in haar vak in het westen.
Am Yisrael Chai!
