Twijfels slaan toe
woensdag 6 mei 2020 om 07:53
Hoi allemaal,
Ik zal even een korte situatieschets geven. Ik ben nu bijna een jaar samen met mijn vriend . Ik woon (tijdelijk) bij mijn ouders, mijn werk is daar in de buurt, en hij 2 uur verderop. Ik heb een appartementje toegewezen gekregen waar we samen willen gaan wonen over een paar maanden. We hebben ook al wat spullen daarvoor gekocht. Maar, ik krijg steeds meer twijfels.
Ik kan alleen niet precies mijn vinger erop leggen. Wat ik merk is dat ik doordeweeks, wanneer ik bij mijn ouders ben, vrolijk en energiek ben. Ik ga met plezier naar mijn werk, doe leuke dingen (voor zover dat nu kan) en ik voel me zelfverzekerd. Als ik in het weekend bij mijn vriend ben hebben we het vaak heel erg leuk, maar ook voel ik me vaak geïrriteerd en onzeker. Dit lijkt me niet goed. Ik zie er bijvoorbeeld vaak tegenop om dingen tegen hem te zeggen omdat hij een nogal sterke mening heeft. Vaak heb ik na een weekend met hem geen zin om weer naar huis te gaan, en toch lijk ik me thuis beter te voelen.
Mijn ouders mogen mijn vriend ook niet zo. Ze vinden hem de ene keer weer te dominant, dan weer te onverschillig.. Mijn vriend weet ook niet meer hoe hij zich moet gedragen bij mijn ouders en dat maakt dat ik nooit relaxed ben als hij bij ons thuis is.
Aan de andere kant doen we veel leuke dingen samen, is hij lief voor me, hebben we het vaak heel leuk samen, en ben ik vaak heel blij met hem. Maar toch dat gevoel..
Ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet en voel de druk omdat we dus samenwoon plannen hebben. Hebben jullie advies?
Ik zal even een korte situatieschets geven. Ik ben nu bijna een jaar samen met mijn vriend . Ik woon (tijdelijk) bij mijn ouders, mijn werk is daar in de buurt, en hij 2 uur verderop. Ik heb een appartementje toegewezen gekregen waar we samen willen gaan wonen over een paar maanden. We hebben ook al wat spullen daarvoor gekocht. Maar, ik krijg steeds meer twijfels.
Ik kan alleen niet precies mijn vinger erop leggen. Wat ik merk is dat ik doordeweeks, wanneer ik bij mijn ouders ben, vrolijk en energiek ben. Ik ga met plezier naar mijn werk, doe leuke dingen (voor zover dat nu kan) en ik voel me zelfverzekerd. Als ik in het weekend bij mijn vriend ben hebben we het vaak heel erg leuk, maar ook voel ik me vaak geïrriteerd en onzeker. Dit lijkt me niet goed. Ik zie er bijvoorbeeld vaak tegenop om dingen tegen hem te zeggen omdat hij een nogal sterke mening heeft. Vaak heb ik na een weekend met hem geen zin om weer naar huis te gaan, en toch lijk ik me thuis beter te voelen.
Mijn ouders mogen mijn vriend ook niet zo. Ze vinden hem de ene keer weer te dominant, dan weer te onverschillig.. Mijn vriend weet ook niet meer hoe hij zich moet gedragen bij mijn ouders en dat maakt dat ik nooit relaxed ben als hij bij ons thuis is.
Aan de andere kant doen we veel leuke dingen samen, is hij lief voor me, hebben we het vaak heel leuk samen, en ben ik vaak heel blij met hem. Maar toch dat gevoel..
Ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet en voel de druk omdat we dus samenwoon plannen hebben. Hebben jullie advies?
woensdag 6 mei 2020 om 07:59
Als het appartement aan jou is toegewezen en niet aan jullie samen, is het dan geen optie dat jij daar gaat wonen. Dan kan hij bij jou langs komen ipv bij je ouders. Dan kom je er vanzelf wel achter of je liever hebt dat hij langer blijft of blij bent als hij weg is. Als het goed zit zul je zien dat je vriend steeds vaker bij jou is en uiteindelijk echt bij je intrekt.
woensdag 6 mei 2020 om 08:01
Jij hebt het appartement toegewezen gekregen. Dan ga je daar de eerste tijd gewoon eens alleen wonen. Is sowieso goed.
Dan zie je vanzelf wel hoe het loopt.
Ik vind trouwens dat je ouders best wat terughoudendheid mogen laten zien wat betreft je vriend. Dan weer te dominant, dan weer te onverschillig...wat? Gaan ze na elk contact met jou evalueren wat ze van zijn gedrag vonden? En jij vertelt dat weer aan hem? Of doen je ouders dat zelf? Omdat je zegt dat hij er onzeker van wordt, dus hij krijgt het blijkbaar te horen. Dat is niet gezond hoor.
Dan zie je vanzelf wel hoe het loopt.
Ik vind trouwens dat je ouders best wat terughoudendheid mogen laten zien wat betreft je vriend. Dan weer te dominant, dan weer te onverschillig...wat? Gaan ze na elk contact met jou evalueren wat ze van zijn gedrag vonden? En jij vertelt dat weer aan hem? Of doen je ouders dat zelf? Omdat je zegt dat hij er onzeker van wordt, dus hij krijgt het blijkbaar te horen. Dat is niet gezond hoor.
woensdag 6 mei 2020 om 08:04
Ja het punt nu is dat we de lange afstand helemaal niks vinden. Dat werkt niet en dan hebben we nog vaker meningsverschillen. We zijn een beetje klaar met het reizen.
Waar onze meningsverschillen over gaan verschilt. Soms gaat het om niks, soms over hoe een van ons zich gedraagt, maar vaak is het vooral een miscommunicatie.
Waar onze meningsverschillen over gaan verschilt. Soms gaat het om niks, soms over hoe een van ons zich gedraagt, maar vaak is het vooral een miscommunicatie.
woensdag 6 mei 2020 om 08:11
als jullie dichterbij elkaar woonden, was het allang uit geweestStudentje678 schreef: ↑06-05-2020 08:04Ja het punt nu is dat we de lange afstand helemaal niks vinden. Dat werkt niet en dan hebben we nog vaker meningsverschillen. We zijn een beetje klaar met het reizen.
Waar onze meningsverschillen over gaan verschilt. Soms gaat het om niks, soms over hoe een van ons zich gedraagt, maar vaak is het vooral een miscommunicatie.
Juist de afstand rekt/redt de relatie nog
woensdag 6 mei 2020 om 08:12
Nog niet gaan samenwonen!
Je schrijft dan weer te dominant en dan weer te onverschillig.
Dat zijn juist 2 dingen die samen gaan.
Een dominante man wil zijn zin doordrijven en staat onverschillig tegenover de mening van een ander.
Wat jouw mening is boeit hem niet.
Dat jij je thuis zonder hem beter voelt zegt genoeg.
Leuke dingen doen kan je ook met vriendinnen doen. Leuke dingen doen maakt iemand niet geschikt als partner. Veel belangrijker is of je goed met hem kan praten en of hij je steunt. Ja leuke dingen met je willen ondernemen is natuurlijk ook belangrijk. Aan een partner die hele andere dingen leuk vindt om te doen of alleen thuis op de bank wil zitten heb je ook niets..
Maar er moet dus meer zijn wat jullie bindt om een goede relatie te kunnen hebben.
Hoe dominant is hij in het bepalen bij de leuke dingen die jullie doen?
Als jullie beiden graag uit eten gaan en jullie houden allebei van Italiaans eten en eindigen daarom bijna altijd in een Italiaans restaurant dan valt het niet eens op dat hij dominant is want jullie willen beide het zelfde.
Maar wat gebeurd er als jij aangeeft ik zou ook wel eens naar een Grieks restaurant willen?
Gaan jullie dan ook een keertje naar een Grieks restaurant of zegt hij dan we gaan naar de Italiaan want dat doen we altijd.
Of zegt hij dan als je een keertje wat anders wil dan kunnen we ook Mexicaans gaan eten. Zodat hij uiteindelijk toch de controle houdt.
Je schrijft dan weer te dominant en dan weer te onverschillig.
Dat zijn juist 2 dingen die samen gaan.
Een dominante man wil zijn zin doordrijven en staat onverschillig tegenover de mening van een ander.
Wat jouw mening is boeit hem niet.
Dat jij je thuis zonder hem beter voelt zegt genoeg.
Leuke dingen doen kan je ook met vriendinnen doen. Leuke dingen doen maakt iemand niet geschikt als partner. Veel belangrijker is of je goed met hem kan praten en of hij je steunt. Ja leuke dingen met je willen ondernemen is natuurlijk ook belangrijk. Aan een partner die hele andere dingen leuk vindt om te doen of alleen thuis op de bank wil zitten heb je ook niets..
Maar er moet dus meer zijn wat jullie bindt om een goede relatie te kunnen hebben.
Hoe dominant is hij in het bepalen bij de leuke dingen die jullie doen?
Als jullie beiden graag uit eten gaan en jullie houden allebei van Italiaans eten en eindigen daarom bijna altijd in een Italiaans restaurant dan valt het niet eens op dat hij dominant is want jullie willen beide het zelfde.
Maar wat gebeurd er als jij aangeeft ik zou ook wel eens naar een Grieks restaurant willen?
Gaan jullie dan ook een keertje naar een Grieks restaurant of zegt hij dan we gaan naar de Italiaan want dat doen we altijd.
Of zegt hij dan als je een keertje wat anders wil dan kunnen we ook Mexicaans gaan eten. Zodat hij uiteindelijk toch de controle houdt.
woensdag 6 mei 2020 om 08:15
Komt ook door de samenwoonplannen, dan krijg je een "ach, het duurt nog maar even" mindset.Studentje678 schreef: ↑06-05-2020 08:04Ja het punt nu is dat we de lange afstand helemaal niks vinden. Dat werkt niet en dan hebben we nog vaker meningsverschillen. We zijn een beetje klaar met het reizen.
Ik heb geen samenwoonplannen, reis nu 3,5 jaar heen en weer en vind dat helemaal prima.
Misschien is er een mogelijkheid om wél dichter bij elkaar te gaan wonen zonder meteen samen te wonen? Samenwonen klinkt echt als een slecht plan, ik geef jullie nog geen half jaar.
woensdag 6 mei 2020 om 08:20
Meningsverschillen gaan nooit over niets. In een goede relatie heb je niet steeds meningsverschillen over futiliteiten.Studentje678 schreef: ↑06-05-2020 08:04
Waar onze meningsverschillen over gaan verschilt. Soms gaat het om niks, soms over hoe een van ons zich gedraagt, maar vaak is het vooral een miscommunicatie.
Heb je die wel dan zit er bijjna altijd een diepere oorzaak onder van je niet gewaardeerd en geliefd voelen. Je niet serieus genomen voelen of inderdaad dat hij ontzettend dominant is en jij bij belangrijke beslissingen niets te zeggen hebt en dan dus maar bij kleine dingen op je strepen gaat staan omdat hij dan wel toegeeft omdat het om iets onbelangrijk gaat en jij zo de schijn van gelijkwaardigheid kan ophouden.
Als je al jaren samen bent dan zou ik bij steeds opnieuw miscommunicatie hebben ga in relatie therapie en leer communiceren.
Nu jullie nog jong zijn en nog niet eens samen wonen zeg ik maak het uit en kijk verder en zoek iemand met wie je wel kan communiceren.
Deze man past niet bij jou.
woensdag 6 mei 2020 om 08:26
We hebben altijd dichtbij elkaar gewoond, of 5 minuten fietsen van elkaar. Sinds kort heb ik een baan in de randstad, dus woon tijdelijk bij mijn ouders totdat het appartement wordt opgeleverd. Hij is bijna klaar met zijn studie. Dichterbij elkaar wonen is door de huidige woningmarkt waarschijnlijk op korte termijn geen optie.
Mijn vriend bedenkt vooral vaak dingen, maar als ik een keer wat anders wil doen we dat ook. Hij is vaak genoeg met mij meegeweest omdat ik iets wilde. En als ik iets niet wil doen we het niet of sluiten we een compromis. Maar hij neemt wel vaak het voortouw.
Mijn ouders hebben mij altijd heel strak gehouden en mijn vriend is juist heel vrij. Dat is ook waarom het tussen hem en mijn ouders niet klikt, maar misschien ook wel onbewust wat mij dan aantrekt..
Mijn vriend bedenkt vooral vaak dingen, maar als ik een keer wat anders wil doen we dat ook. Hij is vaak genoeg met mij meegeweest omdat ik iets wilde. En als ik iets niet wil doen we het niet of sluiten we een compromis. Maar hij neemt wel vaak het voortouw.
Mijn ouders hebben mij altijd heel strak gehouden en mijn vriend is juist heel vrij. Dat is ook waarom het tussen hem en mijn ouders niet klikt, maar misschien ook wel onbewust wat mij dan aantrekt..
woensdag 6 mei 2020 om 08:42
Het iniatief nemen is heel wat anders dan dominant zijn. Iemand moet het voortouw nemen en als hij dat leuk vindt is daar niets mis mee als hij ook rekening houdt met wat jij wil.Studentje678 schreef: ↑06-05-2020 08:26
Mijn vriend bedenkt vooral vaak dingen, maar als ik een keer wat anders wil doen we dat ook. Hij is vaak genoeg met mij meegeweest omdat ik iets wilde. En als ik iets niet wil doen we het niet of sluiten we een compromis. Maar hij neemt wel vaak het voortouw.
Mijn ouders hebben mij altijd heel strak gehouden en mijn vriend is juist heel vrij. Dat is ook waarom het tussen hem en mijn ouders niet klikt, maar misschien ook wel onbewust wat mij dan aantrekt..
Als je ouders vooral kritiek op hem hebben omdat ze eigenlijk gewoon zelf de controle over jou willen houden in plaats van jou je eigen leven te laten leiden dan moet je je juist los maken van je ouders en voor hem (of iemand anders) gaan maar laat je leven niet bepalen of beperken door je ouders. Je bent volwassen.
Neem wel je eigen gevoel serieus. Dat je beter in je vel zit als je bij je ouders bent dan als je bij hem bent moet je niet negeren. Dat is een grote alarmbel.
woensdag 6 mei 2020 om 09:04
Niet alles gelijk doen.
Waarom ga jij niet eerst in het appartement wonen. Leer zelfstandig te zijn en op eigen benen te staan. Je leert veel van zelfstandig wonen. Geen invloeden van je ouders noch van je vriend over wat jij moet denken of vinden.
Ondertussen kijk je hoe je relatie verder gaat. Je vriend zal toch niet direct bij je intrekken, of heeft hij al een baan bij jou in de buurt?
Waarom ga jij niet eerst in het appartement wonen. Leer zelfstandig te zijn en op eigen benen te staan. Je leert veel van zelfstandig wonen. Geen invloeden van je ouders noch van je vriend over wat jij moet denken of vinden.
Ondertussen kijk je hoe je relatie verder gaat. Je vriend zal toch niet direct bij je intrekken, of heeft hij al een baan bij jou in de buurt?
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 6 mei 2020 om 09:08
woensdag 6 mei 2020 om 09:24
Ik heb al wel op mezelf gewoond tijdens mijn studie, dus dat kan ik wel. Verder hebben we samen al bijvoorbeeld een vloer gekocht, en nu denk ik opeens wil ik dit wel...
Ik ga er even goed over nadenken. Hij zal waarschijnlijk wel direct intrekken omdat zijn studie precies klaar is als het wordt opgeleverd. Dan gaat hij op zoek naar een baan in de buurt.
Ik ga er even goed over nadenken. Hij zal waarschijnlijk wel direct intrekken omdat zijn studie precies klaar is als het wordt opgeleverd. Dan gaat hij op zoek naar een baan in de buurt.
woensdag 6 mei 2020 om 09:26
betaal die vloer terug, ga eerst op jezelf wonen en zie dan pas verderStudentje678 schreef: ↑06-05-2020 09:24Ik heb al wel op mezelf gewoond tijdens mijn studie, dus dat kan ik wel. Verder hebben we samen al bijvoorbeeld een vloer gekocht, en nu denk ik opeens wil ik dit wel...
Je maakt het nu heel groot