Relaties
alle pijlers
Ex wil me terug
woensdag 27 mei 2020 om 06:55
In verband met herkenbaarheid, heb ik een nieuw account aangemaakt.
Zoals de titel al aangeeft, mijn ex wil me terug. In het kort: Na een relatie van ruim 12 jaar, heeft hij een goed halfjaar geleden aangegeven in de war te zijn met zijn gevoelens nadat hij in contact is gekomen met een andere vrouw. Vervolgens heeft hij een punt achter onze relatie gezet.
Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. We hadden alles goed voor elkaar op elk gebied. Twee fantastische kinderen. Goede baan, financieel, intimiteit, rijk sociaal leven, zowel afzonderlijk als gezamenlijk. Het complete plaatje. Onze relatie zat helemaal in orde, dacht ik.
Maar schijn bedriegt en het gras was blijkbaar groener bij de buren.
De eerste periode ben ik letterlijk door een heel diep dal gegaan en eigenlijk was ik daar pas net uit. Dit was echt de zwartste periode uit mijn leven en had ik net achter me gelaten en ik keek hoopvol (maar toch een beetje angstig) uit naar de toekomst.
Gisterenavond stond hij plots aan mijn deur. Dat hij spijt heeft en dat hij voor zijn gevoel niet alles heeft gehaald uit de relatie. En dat hij het nog een kans wil geven.
Twee maanden geleden had ik gelijk ja gezegd, nu twijfel ik.
Misschien dat de dames (en heren) van Viva mij van advies kunnen voorzien?
Zoals de titel al aangeeft, mijn ex wil me terug. In het kort: Na een relatie van ruim 12 jaar, heeft hij een goed halfjaar geleden aangegeven in de war te zijn met zijn gevoelens nadat hij in contact is gekomen met een andere vrouw. Vervolgens heeft hij een punt achter onze relatie gezet.
Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. We hadden alles goed voor elkaar op elk gebied. Twee fantastische kinderen. Goede baan, financieel, intimiteit, rijk sociaal leven, zowel afzonderlijk als gezamenlijk. Het complete plaatje. Onze relatie zat helemaal in orde, dacht ik.
Maar schijn bedriegt en het gras was blijkbaar groener bij de buren.
De eerste periode ben ik letterlijk door een heel diep dal gegaan en eigenlijk was ik daar pas net uit. Dit was echt de zwartste periode uit mijn leven en had ik net achter me gelaten en ik keek hoopvol (maar toch een beetje angstig) uit naar de toekomst.
Gisterenavond stond hij plots aan mijn deur. Dat hij spijt heeft en dat hij voor zijn gevoel niet alles heeft gehaald uit de relatie. En dat hij het nog een kans wil geven.
Twee maanden geleden had ik gelijk ja gezegd, nu twijfel ik.
Misschien dat de dames (en heren) van Viva mij van advies kunnen voorzien?
woensdag 27 mei 2020 om 13:01
Nogmaals bedankt voor de reacties.
Hij loopt inmiddels bij een psycholoog, omdat hij altijd al een gevoel van ontevredenheid heeft gehad. Dankzij deze psycholoog is hij erachter gekomen dat hij het geluk altijd heeft geprobeerd te halen uit externe factoren, terwijl hij het bij zichzelf moet vinden.
Hij wil heel graag samen in relatietherapie.
Ik heb hem ook aangegeven dat, als we er inderdaad voor kiezen om verder te gaan, dit betekent dat dit de rest van ons leven is. Ik zou het mezelf (en de kinderen!) niet aan willen doen om dit weer mee te maken over een x aantal jaar.
Onze kinderen zijn nog erg jong en alleen bij de oudste merk ik nu af en toe dat hij het lastig vindt. De jongste gaat er soepeltjes in mee.
Ex en ik hadden geen ruzie voor onze scheiding en nog steeds niet. We hebben goede gesprekken gehad, dus ik denk ook dat dat erin meespeelt dat onze kinderen er goed mee omgaan.
Overigens heeft ex aangegeven nog geen daadwerkelijke affaire te hebben met haar, maar dat hij geschrokken was dat er gevoelens waren ontstaan. Voor de dame in kwestie waren deze gevoels wederzijds en zij is inmiddels ook gescheiden (ook 2 jonge kinderen). Ik heb het idee dat ze beiden in een soort (zeer vroege) midlife crisis zijn beland. Wel appten ze over en weer en hij heeft mij verteld dat hij al het contact enkele weken terug heeft stopgezet, nadat hij zich realiseerde dat hij mij niet los kan laten en voor zichzelf op een rijtje wilde zetten wat hij nu precies wil.
Ik heb zelf wel een heel diep dal gekend vlak erna en loop hier inmiddels voor mezelf ook bij een therapeut. Ik vind het zo mixed allemaal. Tot onze scheiding was ik supergelukkig en realiseerde ik me dondersgoed watvoor leven ik had. Alleen ex begint zich dat nu pas te beseffen.
Sorry als het een beetje onsamenhangend is allemaal, maar ik heb het ook in mijn hoofd nog niet helemaal op een rijtje.
Hij loopt inmiddels bij een psycholoog, omdat hij altijd al een gevoel van ontevredenheid heeft gehad. Dankzij deze psycholoog is hij erachter gekomen dat hij het geluk altijd heeft geprobeerd te halen uit externe factoren, terwijl hij het bij zichzelf moet vinden.
Hij wil heel graag samen in relatietherapie.
Ik heb hem ook aangegeven dat, als we er inderdaad voor kiezen om verder te gaan, dit betekent dat dit de rest van ons leven is. Ik zou het mezelf (en de kinderen!) niet aan willen doen om dit weer mee te maken over een x aantal jaar.
Onze kinderen zijn nog erg jong en alleen bij de oudste merk ik nu af en toe dat hij het lastig vindt. De jongste gaat er soepeltjes in mee.
Ex en ik hadden geen ruzie voor onze scheiding en nog steeds niet. We hebben goede gesprekken gehad, dus ik denk ook dat dat erin meespeelt dat onze kinderen er goed mee omgaan.
Overigens heeft ex aangegeven nog geen daadwerkelijke affaire te hebben met haar, maar dat hij geschrokken was dat er gevoelens waren ontstaan. Voor de dame in kwestie waren deze gevoels wederzijds en zij is inmiddels ook gescheiden (ook 2 jonge kinderen). Ik heb het idee dat ze beiden in een soort (zeer vroege) midlife crisis zijn beland. Wel appten ze over en weer en hij heeft mij verteld dat hij al het contact enkele weken terug heeft stopgezet, nadat hij zich realiseerde dat hij mij niet los kan laten en voor zichzelf op een rijtje wilde zetten wat hij nu precies wil.
Ik heb zelf wel een heel diep dal gekend vlak erna en loop hier inmiddels voor mezelf ook bij een therapeut. Ik vind het zo mixed allemaal. Tot onze scheiding was ik supergelukkig en realiseerde ik me dondersgoed watvoor leven ik had. Alleen ex begint zich dat nu pas te beseffen.
Sorry als het een beetje onsamenhangend is allemaal, maar ik heb het ook in mijn hoofd nog niet helemaal op een rijtje.
woensdag 27 mei 2020 om 22:33
Ik vind het vervelend voor je hoe je ex je en je kinderen heeft behandeld, maar ik vind dit geen sterk argument. Waarom wil je denken dat je ex ineens is veranderd? Hoezo zijn kinderen doorslaggevend, die voelen echt wel aan hoor dat het mis is bij hun ouders.Tulpenbol88 schreef: ↑27-05-2020 13:01Nogmaals bedankt voor de reacties.
Hij loopt inmiddels bij een psycholoog, omdat hij altijd al een gevoel van ontevredenheid heeft gehad. Dankzij deze psycholoog is hij erachter gekomen dat hij het geluk altijd heeft geprobeerd te halen uit externe factoren, terwijl hij het bij zichzelf moet vinden.
Hij wil heel graag samen in relatietherapie.
Ik heb hem ook aangegeven dat, als we er inderdaad voor kiezen om verder te gaan, dit betekent dat dit de rest van ons leven is. Ik zou het mezelf (en de kinderen!) niet aan willen doen om dit weer mee te maken over een x aantal jaar.
Onze kinderen zijn nog erg jong en alleen bij de oudste merk ik nu af en toe dat hij het lastig vindt. De jongste gaat er soepeltjes in mee.
Ex en ik hadden geen ruzie voor onze scheiding en nog steeds niet. We hebben goede gesprekken gehad, dus ik denk ook dat dat erin meespeelt dat onze kinderen er goed mee omgaan.
Overigens heeft ex aangegeven nog geen daadwerkelijke affaire te hebben met haar, maar dat hij geschrokken was dat er gevoelens waren ontstaan. Voor de dame in kwestie waren deze gevoels wederzijds en zij is inmiddels ook gescheiden (ook 2 jonge kinderen). Ik heb het idee dat ze beiden in een soort (zeer vroege) midlife crisis zijn beland. Wel appten ze over en weer en hij heeft mij verteld dat hij al het contact enkele weken terug heeft stopgezet, nadat hij zich realiseerde dat hij mij niet los kan laten en voor zichzelf op een rijtje wilde zetten wat hij nu precies wil.
Ik heb zelf wel een heel diep dal gekend vlak erna en loop hier inmiddels voor mezelf ook bij een therapeut. Ik vind het zo mixed allemaal. Tot onze scheiding was ik supergelukkig en realiseerde ik me dondersgoed watvoor leven ik had. Alleen ex begint zich dat nu pas te beseffen.
Sorry als het een beetje onsamenhangend is allemaal, maar ik heb het ook in mijn hoofd nog niet helemaal op een rijtje.
Misschien ben ik nu wel veel te direct maar waar is je zelfrespect?
Laat je ex het lekker met z'n minares uitzoeken.
woensdag 27 mei 2020 om 22:38
Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Hoewel ik enerzijds denk dat het voor de kinderen het fijnste is dat het kerngezin weer hersteld is, denk ik anderzijds dat jij er een levenslange angst bij krijgt van “wat als hij het weer op zijn heupen krijgt en vertrekt”.
Ik denk als jullie er voor gaan moet het streep eronder zijn en vooruit kijken en dat is niet makkelijk.
Ik denk als jullie er voor gaan moet het streep eronder zijn en vooruit kijken en dat is niet makkelijk.
woensdag 27 mei 2020 om 22:43
woensdag 27 mei 2020 om 22:46
De rest van jullie leven is geen belofte, ook al laat je het hem zweren. Dus die zekerheid heb je helaas niet, TO.
Vind het ook wat vreemd dat jullie samen in therapie zouden gaan, terwijl hij degene is die met een probleem rondloopt: die constante ontevredenheid. Tenzij jij vindt dat er ook gewerkt moet worden aan de relatie tussen jullie?
Vind het ook wat vreemd dat jullie samen in therapie zouden gaan, terwijl hij degene is die met een probleem rondloopt: die constante ontevredenheid. Tenzij jij vindt dat er ook gewerkt moet worden aan de relatie tussen jullie?
leeg
woensdag 27 mei 2020 om 22:48
Hier sluit ik me bij aan. Ik zou dat denk ik heel moeilijk vinden en het voor mezelf ondraaglijk vinden om me voortdurend af te vragen of meneer het wéér op z'n heupen krijgt en wanneer dat dan is. Dat zou echt aan me vreten en er is geen therapeut die dat kan veranderen.Gatekeeper* schreef: ↑27-05-2020 22:38Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Hoewel ik enerzijds denk dat het voor de kinderen het fijnste is dat het kerngezin weer hersteld is, denk ik anderzijds dat jij er een levenslange angst bij krijgt van “wat als hij het weer op zijn heupen krijgt en vertrekt”.
Ik denk als jullie er voor gaan moet het streep eronder zijn en vooruit kijken en dat is niet makkelijk.
Idd, vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Ik vind het heel respectloos hoe hij TO en de kids heeft behandeld. Ik zou die vent echt afserveren.
woensdag 27 mei 2020 om 23:04
Ik ben ook ooit teruggegaan naar zo'n draaikont van een "man". Nou, het eindresultaat laat zich raden; meneer wilde tóch weer terug naar zijn tinderliefje die hij na de eerste breuk razendsnel had opgeduikeld. Kinderen weer kapot.. ik kapot. Echt, doe het niet. Er staat teveel op het spel voor je kinderen en voor jezelf. 
donderdag 28 mei 2020 om 07:10
Dat hij het contact met haar heeft verbroken staat wel vast. Ik heb wat contact gehad met de ex van deze dame en die kon me dat inderdaad bevestigen. Ik kende deze man al vaag en wij ‘sparren’ nu af en toe met elkaar omdat we in hetzelfde schuitje zitten.
Ik heb ex gisteren weer gesproken. Verder nog geen concrete uitspraken gedaan, maar heb wel gezegd de situatie voorlopig te houden zoals deze is. En mochten we besluiten verder te gaan, we inderdaad nog wel de komende periode blijven latten.
En garanties dat je dan vanaf nu de rest van je leven bij elkaar blijft heb je natuurlijk nooit. Maar ik heb aangegeven dat dat dus het scenario in beginsel zou moeten zijn. Ik merk aan zijn uitspraken dat hij we echt anders instaat als voorheen. Dat hij veel meer waardering heeft voor mij als persoon.
Ik hou nog steeds zielsveel van deze man. Zowel als in de vader van mijn kinderen als in persoon. De acceptatie dat ik het zonder hem zou moeten doen de rest van mijn leven was er al. Om nu eventueel terug te moeten gaan schakelen vind ik wat lastig. Ik weet wel van mezelf dat ik hem weer zou kunnen vertrouwen. Toch wel weer het voordeel van mijn naïviteit
Ik heb ex gisteren weer gesproken. Verder nog geen concrete uitspraken gedaan, maar heb wel gezegd de situatie voorlopig te houden zoals deze is. En mochten we besluiten verder te gaan, we inderdaad nog wel de komende periode blijven latten.
En garanties dat je dan vanaf nu de rest van je leven bij elkaar blijft heb je natuurlijk nooit. Maar ik heb aangegeven dat dat dus het scenario in beginsel zou moeten zijn. Ik merk aan zijn uitspraken dat hij we echt anders instaat als voorheen. Dat hij veel meer waardering heeft voor mij als persoon.
Ik hou nog steeds zielsveel van deze man. Zowel als in de vader van mijn kinderen als in persoon. De acceptatie dat ik het zonder hem zou moeten doen de rest van mijn leven was er al. Om nu eventueel terug te moeten gaan schakelen vind ik wat lastig. Ik weet wel van mezelf dat ik hem weer zou kunnen vertrouwen. Toch wel weer het voordeel van mijn naïviteit
donderdag 28 mei 2020 om 07:28
Misschien een tip TO, zorg dat je wel onafhankelijk blijft. Ik weet niet of je meer bent gaan werken en zo sinds de scheiding, maar lever dat nu niet zomaar in. Net als andere zaken financieel/hobby ed.
Want stel dat er wel wat gebeurd, dan ben je gewoon onafhankelijk. Is dit wel voor altijd, dan is het voor hem wel duidelijk dat hij echt iets moet toe gaan voegen in jouw leven, want je red het zonder hem ook prima.
Want stel dat er wel wat gebeurd, dan ben je gewoon onafhankelijk. Is dit wel voor altijd, dan is het voor hem wel duidelijk dat hij echt iets moet toe gaan voegen in jouw leven, want je red het zonder hem ook prima.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
donderdag 28 mei 2020 om 07:35
Het komt niet goed over en niet gezond. Jou en de kinderen verlaten voor een geschrokken gevoel voor een ander en verder niks met elkaar gedaan. Ik zou dat al niet geloven eigenlijk. Echt alles kapot maken voor een “gevoel”.
In ieder geval leun achterover en wacht. Neem de tijd. Kijk het allemaal eens aan. Dat is ook een beslissing. : ik kijk t allemaal wel eens ff aan. Woorden en daden. De woorden zijn zo maar wat worden de daden. Gaat hij z’n best doen wbt organiseren in de nieuwe ontstane situatie. Gaat hij initiatief nemen? Ipv wachten op groen licht van jou. Wat is de Intentie van hem. Misschien weet hij dat zelf niet eens. En denkt hij dat hij dit wil.
Leun ipv leuk typfout
In ieder geval leun achterover en wacht. Neem de tijd. Kijk het allemaal eens aan. Dat is ook een beslissing. : ik kijk t allemaal wel eens ff aan. Woorden en daden. De woorden zijn zo maar wat worden de daden. Gaat hij z’n best doen wbt organiseren in de nieuwe ontstane situatie. Gaat hij initiatief nemen? Ipv wachten op groen licht van jou. Wat is de Intentie van hem. Misschien weet hij dat zelf niet eens. En denkt hij dat hij dit wil.
Leun ipv leuk typfout
donderdag 28 mei 2020 om 08:00
Er is alleen kans op succes wanneer jullie goed kunnen praten samen, liefst met hulp van een professional, want juist door je liefde voor hem vul je toch dingen weer in en kijk je door een gekleurde bril. Vooral als hij dingen gaat zeggen die je eigenlijk al veel langer heel graag had willen horen. Maar hij snapt ook wel wat wenselijk gedrag is om zijn zin te krijgen. Objectieve ondersteuning is belangrijk bij een proces als dit.Tulpenbol88 schreef: ↑28-05-2020 07:10Ik merk aan zijn uitspraken dat hij we echt anders instaat als voorheen. Dat hij veel meer waardering heeft voor mij als persoon.
....
Ik hou nog steeds zielsveel van deze man.
Misschien heeft hij door zijn onbezonnen actie echt ingezien wat hij daarmee heeft weggegooid.
Misschien heeft hij vooral weer behoefte aan dat gespreide bedje, omdat het toch wat tegenviel alleen.
Je kan helaas niet in zijn hart kijken. En garanties dat jouw hart niet weer in 1000 stukjes zal stukvallen zijn er ook niet. Dus bouw voor jezelf wat veiligheidsmarges in zolang je niet volledig zeker bent.
donderdag 28 mei 2020 om 08:03
Ik ben (in zekere zin) onafhankelijk ja. Had voordat we uit elkaar gingen net een nieuwe baan. Hier heb ik in oktober zoals het er nu naar uitziet een vast contract. Tot dit tijd zit ik nog in het oude huis en dat zouden we dan te koop zetten. Verwachting is dat dat binnen een fractie van tijd verkocht wordt met overwaarde. Ook als de markt in zou zakken. Hierna zouden we allebei een eigen (definitieve) huis gaan zoeken. Hij betaalt nu alleen nog een stukje hypotheek mee (omdat het simpelweg ook nog zijn huis is, niet omdat ik het financieel niet red). De rest van de lasten betaal ik zelf.
Fittezzper dat is inderdaad wat ik nu ga doen. Het allemaal maar eens even observeren en een wat afwachtende houding aannemen.
Fittezzper dat is inderdaad wat ik nu ga doen. Het allemaal maar eens even observeren en een wat afwachtende houding aannemen.
donderdag 28 mei 2020 om 08:05
donderdag 28 mei 2020 om 08:48
wat ik in vriendenkring (2 geslaagde lijmpogingen) gemerkt heb:Tulpenbol88 schreef: ↑28-05-2020 07:10Dat hij het contact met haar heeft verbroken staat wel vast. Ik heb wat contact gehad met de ex van deze dame en die kon me dat inderdaad bevestigen. Ik kende deze man al vaag en wij ‘sparren’ nu af en toe met elkaar omdat we in hetzelfde schuitje zitten.
Ik heb ex gisteren weer gesproken. Verder nog geen concrete uitspraken gedaan, maar heb wel gezegd de situatie voorlopig te houden zoals deze is. En mochten we besluiten verder te gaan, we inderdaad nog wel de komende periode blijven latten.
En garanties dat je dan vanaf nu de rest van je leven bij elkaar blijft heb je natuurlijk nooit. Maar ik heb aangegeven dat dat dus het scenario in beginsel zou moeten zijn. Ik merk aan zijn uitspraken dat hij we echt anders instaat als voorheen. Dat hij veel meer waardering heeft voor mij als persoon.
Ik hou nog steeds zielsveel van deze man. Zowel als in de vader van mijn kinderen als in persoon. De acceptatie dat ik het zonder hem zou moeten doen de rest van mijn leven was er al. Om nu eventueel terug te moeten gaan schakelen vind ik wat lastig. Ik weet wel van mezelf dat ik hem weer zou kunnen vertrouwen. Toch wel weer het voordeel van mijn naïviteit
doe het voorzichtig, neem veel tijd. Praat, huil etc
Laat de kinderen er buiten, want dat kan ja maar 1x goed doen.
Als je samenkomt, dan ook Echt, je kunt je kinderen niet opzadelen met ouders met een "knipperlichtrelatie"
donderdag 28 mei 2020 om 08:59
Zij is inderdaad ook gescheiden van haar man. Zou best kunnen zijn dat ze daadwerkelijk wat hebben gehad (uiteindelijk?). Maar dat dat is stopgezet, staat voor mij nu wel vast. Dus daar vertrouw ik wel op.
De kinderen gaan er sowieso niet in betrokken worden. Ondanks dat ze er voor mijn gevoel nu redelijk doorheen flierefuiten, begrijp ik wel dat het meer schade doet als ze ouders hebben die niet weten wat ze willen in de relatie.
Hoe zat dat bij de personen in jouw vriendenkring lialinda? Hoelang waren zij samen, uit elkaar en hoelang nu weer samen? Even voor mijn referentiekader.
De kinderen gaan er sowieso niet in betrokken worden. Ondanks dat ze er voor mijn gevoel nu redelijk doorheen flierefuiten, begrijp ik wel dat het meer schade doet als ze ouders hebben die niet weten wat ze willen in de relatie.
Hoe zat dat bij de personen in jouw vriendenkring lialinda? Hoelang waren zij samen, uit elkaar en hoelang nu weer samen? Even voor mijn referentiekader.
donderdag 28 mei 2020 om 09:06
twee verschillende verhalen, het 1e verhaal ken ik niet zo goed. Maar ongeveer:Tulpenbol88 schreef: ↑28-05-2020 08:59
Hoe zat dat bij de personen in jouw vriendenkring lialinda? Hoelang waren zij samen, uit elkaar en hoelang nu weer samen? Even voor mijn referentiekader.
relatie 20 jaar, 2 kinderen, hij wilde weg (ja een ander), scheiding, na een jaar zijn ze weer samen. En gelukkiger, want een boel rotzooi is opgeruimd.
andere situatie ken ik beter
relatie van ook jaar of 20, getrouwd, kinderen. Zij is al lang ongelukkig, hij hoort haar niet. Ruzies helpen niet. Zit vooral in aandacht. Hij vindt dat ze gelukkig zijn. Zij vindt een man die haar wel aandacht geeft, zij wil scheiden. Maar door de kinderen veel contact, veel praten, beide geven aan, waar ze fout zaten (want er zat al van alles fout, voor dat zij er met iemand vandoor ging) en ook daar: veel rotzooi opgeruimd, dus nu gelukkiger samen
en ik zie bij een vriendin de signalen, de stuift af op een scheiding, de aanleiding zal zijn, dat hij vreemdgaat, maar die relatie zit al zo fout. Dat hij straks de schuld gaat krijgen, maar zij maakt er net zo goed een zooitje van
donderdag 28 mei 2020 om 09:12
Fijn dat hij bij een psycholoog loopt en tot allerlei inzichten komt, wel heel jammer dat jij (en de kinderen) de prijs hebben mogen betalen van zijn "identiteitscrisis" maar ik begrijp best dat je het overweegt.
Het enige is dat ik duidelijk een signaal zou geven dat je niet op afroep beschikbaar bent en voorlopig vast blijft houden aan jullie originele plan om in oktober het huis te verkopen en beide voor jezelf iets nieuws te kopen/huren. Zijn therapie is nog niet afgelopen en kan hij ook daadwerkelijk die verantwoordelijkheid aan om zijn eigen leegte op te vullen of moeten anderen dit voor hem blijven doen. M.a.w. heeft hij een relatie nodig om te functioneren en maakt het uit met wie hij die relatie heeft.
Misschien weer eens af en toe daten? Ik zou de tijd nemen voor je wéér je leven moet omgooien voor zijn psyche, niet alleen om niet nog een keer je neus te stoten maar ook om te kijken of je het zelf wel wil. Je bent door een diep dal gegaan en je houdt nog van hem maar je weet niet of dat gevoel blijft als je na de afwijzing ineens weer wel door hem geliefd bent. Het kan best zijn dat je gevoelens over zijn als je weer een tijdje bij elkaar bent. Doe rustig aan, je hoeft niet te beslissen omdat het hem goed uitkomt, jij hebt het recht om te zeggen dat je eerst wil zien hoe hij zich ontwikkelt.
Het enige is dat ik duidelijk een signaal zou geven dat je niet op afroep beschikbaar bent en voorlopig vast blijft houden aan jullie originele plan om in oktober het huis te verkopen en beide voor jezelf iets nieuws te kopen/huren. Zijn therapie is nog niet afgelopen en kan hij ook daadwerkelijk die verantwoordelijkheid aan om zijn eigen leegte op te vullen of moeten anderen dit voor hem blijven doen. M.a.w. heeft hij een relatie nodig om te functioneren en maakt het uit met wie hij die relatie heeft.
Misschien weer eens af en toe daten? Ik zou de tijd nemen voor je wéér je leven moet omgooien voor zijn psyche, niet alleen om niet nog een keer je neus te stoten maar ook om te kijken of je het zelf wel wil. Je bent door een diep dal gegaan en je houdt nog van hem maar je weet niet of dat gevoel blijft als je na de afwijzing ineens weer wel door hem geliefd bent. Het kan best zijn dat je gevoelens over zijn als je weer een tijdje bij elkaar bent. Doe rustig aan, je hoeft niet te beslissen omdat het hem goed uitkomt, jij hebt het recht om te zeggen dat je eerst wil zien hoe hij zich ontwikkelt.
donderdag 28 mei 2020 om 09:26
Dit snap ik niet helemaal goed, hoe werkt dit dan? Jij dwingt hem voor de rest van zijn leven bij jou te blijven. Hoe doe je dat?Tulpenbol88 schreef: ↑27-05-2020 13:01Ik heb hem ook aangegeven dat, als we er inderdaad voor kiezen om verder te gaan, dit betekent dat dit de rest van ons leven is. Ik zou het mezelf (en de kinderen!) niet aan willen doen om dit weer mee te maken over een x aantal jaar.
Je leeft nog een beetje in euforie omdat je 'gewonnen' hebt, omdat hij terug is en jij denkt dat alles terug zal worden als voorheen.
Dat zal echter nooit gebeuren want je vertrouwen is weg. Je gaat het nog erg zwaar krijgen.
Je gelooft toch zelf niet dat hij zijn gezin met 2 kinderen in de steek laat voor iemand waar hij 'nog niet echt een affaire' mee heeft? Dat zeggen ze allemaal hoor. Die smoes kregen al velen onder ons te horen. Ook ik.
donderdag 28 mei 2020 om 09:27
Duidelijk Lilalinda. Het kan dus wel, maar je moet er gewoon aan blijven werken. Maar hey, is dat niet in iedere relatie zo?
Geronimo, zijn therapie is inderdaad nog niet afgelopen. Dat ik niet op afroep beschikbaar ben, heb ik hem ook letterlijk verteld. Ook dat hij eerst aan zichzelf moet werken voor we uberhaupt besluiten hier weer terug in te gaan stappen.
Huis in de verkoop in oktober gaat nog steeds door. We gaan hoe dan ook verhuizen, ookal komen we uiteindelijk weer bij elkaar. Officiele scheiding op papier zouden we ook pas vanaf dat moment in gang zetten. Maar dat is nog 5 maanden en ik verwacht dan toch een stukje meer duidelijkheid te hebben.
Geronimo, zijn therapie is inderdaad nog niet afgelopen. Dat ik niet op afroep beschikbaar ben, heb ik hem ook letterlijk verteld. Ook dat hij eerst aan zichzelf moet werken voor we uberhaupt besluiten hier weer terug in te gaan stappen.
Huis in de verkoop in oktober gaat nog steeds door. We gaan hoe dan ook verhuizen, ookal komen we uiteindelijk weer bij elkaar. Officiele scheiding op papier zouden we ook pas vanaf dat moment in gang zetten. Maar dat is nog 5 maanden en ik verwacht dan toch een stukje meer duidelijkheid te hebben.
donderdag 28 mei 2020 om 09:31
en geen garantie natuurlijk, dit zijn de verhalen die ik ken die goed gingen, wellicht heb ik wel stellen in mijn omgeving, die het probeerden, maar waar het mislukteTulpenbol88 schreef: ↑28-05-2020 09:27Duidelijk Lilalinda. Het kan dus wel, maar je moet er gewoon aan blijven werken. Maar hey, is dat niet in iedere relatie zo?
Wat bij het stel, dat ik goed ken (nee, niet ik zelf) hielp was dat ondanks dat ZIJ weg ging, HIJ ook zag, dat hij een aandeel had, in dat het fout ging.
donderdag 28 mei 2020 om 09:33
