Mode & Beauty alle pijlers

Er 'jong' uitzien

31-05-2020 08:43 59 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi Viva!

De titel is misschien een beetje gek, want er jong uitzien kan in sommige gevallen ook positief zijn. Voor mij is het dat momenteel niet. Ik ben 21 jaar en begin in september met een Master opleiding. Ik merk dat ik echt een beetje in die overstap zit naar wat meer volwassenheid, ik ben bijvoorbeeld officieel uit huis gegaan afgelopen december om te gaan samenwonen met mijn vriend, kijk serieuzer naar mijn financiën, de toekomst, etc. Heel logisch allemaal denk ik op deze leeftijd. Ik voel me echter vaak niet serieus genomen en straal dit daardoor ook uit. Ik heb er altijd jong uit gezien, ik zou nu een middelbare school binnen kunnen lopen, in een lokaal kunnen gaan zitten en meedoen met een les zonder dat iemand zou denken 'hey die is te oud om hier naar school te gaan'.

Dit is opzich natuurlijk geen enorm groot probleem, maar ik zou het toch graag aanpakken als dit mogelijk is. Een van de grootste irritaties waar ik tegen aan loop is dat ik bepaalde kleding erg mooi vind, maar als ik het aantrek dan voelt het alsof ik een klein meisje ben wat voor het eerst hakken aan heeft. De kleding die er 'normaal' uitziet voor mij, zijn juist dingen die mijn inziens kinderlijk overkomen, wat nog meer bijdraagt aan dat ik eruit blijf zien als een 16-18 jarige. En ja, 18 tot 21 is drie jaar verschil, maar ik heb wel het gevoel alsof er qua ontwikkeling een erg groot gat tussen die twee leeftijden zit. Hoe dan ook, daarnaast draag ik vrijwel geen make-up, ik weet niet wat te kopen, hoe het te gebruiken, mijn wenkbrauwen zijn maar 'half' en die teken ik af en toe bij, maar that's it. Ik heb een beetje een baby-face. Beetje rond/oblong achtig. Ik ben ook niet zo lang (1.65) en verder is mijn lichaamsbouw erg gewoon. Ik heb daarnaast ook blond, fijn haar wat momenteel 5-10 cm over mijn schouders valt. Mijn haar is stijl en ik heb het vaak in een staart of knot omdat ik niet weet wat ik ermee moet.

Mijn vraag is denk ik vooral of iemand tips heeft hoe ik dit aan kan pakken. Qua simpele make-up tot makkelijke dingen die je met je haar kan doen (mijn haar heeft ook erg veel weerborstels wat het lastig maakt om het te stylen), tot hoe ik me zelfverzekerd kan voelen in kleding die ik graag wil dragen, maar waarvan ik het gevoel heb dat ik er te jong voor uitzie. Ervaringen zijn natuurlijk ook welkom!
*TanteSjaan* schreef:
31-05-2020 10:20
Wat hierboven allemaal staat dus! :)

Haar: een lange Bob is mooi, staat nagenoeg iedereen en het staat serieuzer dan een staart of rommelige knot.
Kleding: leren schoenen en kraagjes doen het goed. Ook een pantalon in plaats van een jeans staat volwassener. Een shirt kan ook, maar koop dan wel mooie en draag geen t-shirts.

Verder is gedrag bepalend voor je overkomen. Je als een meisje gedragen door te lachen en wat te draaien komt veel jonger over dan wanneer je je stevig presenteert.

Neem maar van deze opoe aan dat je over een aantal jaar heel blij gaat zijn met je jonge overkomen.
Dat van het gedrag klopt.
Ik had contact met een bedrijf en degene met wie ik contact had was een jongedame van 19.
Het ging over iets digitaals. Ze kwam binnen in een net bloesje, spijkerbroek en laarsjes.
Heel jong in uiterlijk verder, geen make up.
Ze deed haar verhaal en ik was binnen een paar minuten mijn eerste indruk vergeten.
Later hadden we 'small talk' en toen kwam het onderwerp uiteraard op haar leeftijd. Ze vertelde toen dat zij een coach had via haar opleiding die haar heeft geleerd:
- niet teveel en vloeiend bewegen tijdens dit soort contacten (ze deed dit ook voor en het maakt inderdaad verschil)
- niet de hele tijd lachen of glimlachen, wel als er iets grappig gebeurt maar niet als er bijv iets misgaat met je presentatie, of je je pen laat vallen ofzo of 'zomaar'. Gewoon vriendelijk en neutraal kijken.
Ik vond dat ik dat echt merkte, zij gaf heel snel een rustige, professionele en deskundige indruk.
Verder had ik het bij binnenkomst ook geloofd als ze 16 was, maar ik vond het ook goed dat ze gewoon zichzelf was.
Dat straalt ook zelfvertrouwen uit.
CriticalProblem schreef:
31-05-2020 10:01
Heel interessant dat samenwonen als zo'n big deal wordt gezien. Misschien had ik erbij moeten zetten dat ik vanaf mijn 18e af en aan op kamers heb gezeten en mijn vriend ook. Hoe dan ook, even on-topic: heb jij tips hoe ik een goede kapper kan vinden? Ik vraag vaak aan een kapper wat zij denken en zij stellen altijd voor het tot de schouder af te knippen, met als resultaat dat mijn haar om mijn gezicht heen bolt en ik teleurgesteld weer naar huis ga. Meestal zijn dit kappers die ik uitzoek aan de hand van google reviews, heb jij misschien tips over hoe ik een goede kapper kan herkennen?
Nee. Het is een drama en als je er een vind hou eraan vast. Bezuinig er niet op in ieder geval.
Ik heb er nu een gevonden op deze manier:
-mevrouw verkoopt iets op facebook
-ik schrijf (het is een leuke groep) 'hou je item maar, ik wil je kapsel'.
-mevrouw zegt: 'kom maar langs, ik ben kapper'
Ga er straks weer naartoe. Zij doet wonderen met mijn haar.
Dus geen tips sorry.
Gewoon vragen al je iemand met leuk haar ziet waar ze het geeft laten doen.
Een tip voor later als je rond de 40 bent: draag dan kleding die niet meer geschikt is voor je leeftijd. Zoals bijv korte rokjes/jurkjes/jumpsuits en ga dan lekker dansen en flirten met jongere mannen tijdens het stappen.
Alle reacties Link kopieren
Och ik ging ook op mijn 21ste samenwonen en achteraf gezien ben ik nu een stuk volwassener, onafhankelijker, zelfverzekerder en wijzer dan toen.

Maar dat is dus ondanks dat samenwonen vanzelf goedgekomen ;)

Verder zou ik niet zo bang zijn dat je niet serieus genomen wordt door anderen, denk vooral dat je je een beetje onzeker voelt. Dat kan, en mag. Maar je groeit vanzelf ook in die professionaliteit. Die onzekerheid is wat mij betreft echt wel een leeftijdsdingetje dat ik tussen begin en eind 20 vanzelf heb afgeschud. En dat zie ik bij heel veel eind twintigers/begin dertigers om me heen. Dus dat komt denk ik vanzelf. (Bijna) iedereen is nog een beetje zoekende op jouw leeftijd, op allerlei gebieden. Niks mis mee.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
Je zult het altijd wel houden dat je ergens niet zo serieus genomen wordt. Tegen mijn veertigste liep ik een duurdere meubelzaak binnen in mijn alternatievere outfit en ook daar werd ik weggekeken. Alsof aan mij geen cent te verdienen valt. Qua leeftijd had ik er beter als een gevestigde zestiger uit kunnen zien.

Wel lastig op je werk, maar probeer te voorkomen dat je je ouwelijker of serieuzer gaat gedragen omdat je hooot dat men je serieuzer gaat nemen. Over het algemeen wordt je het meest serieus genomen als je trouw blijft aan jezelf en op je werk gewoon je volwassenere/serieuze kant laat zien (dat moet iedereen op zijn werk in serieuze gesprekken). Maar dat je ook kunt relativeren. Op sommige momenten zul je iets meer baat hebben bij er ouder uitzien, op andere momenten heeft een jonge uitstraling voordelen. Als jij maar gewoon jezelf blijft. Uiteraard moet je qua kleding wel nadenken over wat past binnen je werkomgeving. Dat geldt niet alleen voor jou, maar ook je collega’s. Met een Mickey Mouse trui naar je werk gaan of erg vrolijke korte rokjes is misschien niet handig. Maar overdreven truttig hoeft ook niet.
Jonge meisjes die net zijn afgestudeerd hebben soms betere ideeën dan vrouwen die al vastgeroest zitten en niet meer zo makkelijk nieuwe dingen willen leren. Vaak genoeg meegemaakt dat juist de jongere dames beter waren en daardoor neem ik die juist meer serieus dan iemand die al een stuk ouder is.
Als ik het zo lees wil je er voornamelijk representatief uit zien (niet voor een bedrijf, maar voor jezelf. Je identiteit representeren), niet per sé ouder.
Bedenk je wel, dat als je 21 bent, zowat iedereen die ouder is, je nog steeds als erg jong gaat ziet, ook al zie je eruit alsof je 21 bent.

Maar goed:
Qua haar: Een lange bob staat inderdaad wat zakelijker en volwassener. Met bruin haar wordt je serieuzer genomen dan met blond haar.

Qua make-up: Dat maakt niet zo heel veel uit. Als je het wil dragen zou ik eerder voor een neutrale make-up gaan dan voor een zware make-up. Beetje mascara, misschien wat wenkbrauwpoeder ofzo? Ik zou dit alleen doen als je het zelf ook mooi vind. Als je er ouder uit wil zien; dunnere wenkbrauwen en donkere lippen (smallere lippen = ouder). Maar dat lijkt me overkill.

Qua kleding. Ga voor 'business casual'. Mooie pantalon, blouse, hakken. Goeie tas erbij. Neutrale kleuren en goede silhouetten.


Ik spreek overigens uit ervaring. Ik ga richting 30 en kan nog als tiener door. Ik word heeeeeeel verschillend gezien afhankelijk van de kleding die ik aan heb. Ik ben zelf meer het spijkerbroek/shirt/sneakers type, en word dan veel jonger geschat dan wanneer ik zakelijker gekleed ben. Kan bij mij echt verschillen tussen 16 tot 30.

Maar ik vind comfort belangrijker dan hoe oud mensen denken dat ik ben :)
Alle reacties Link kopieren
Wat betreft je vraag over make-up: Je hebt ook hele lichte foundations die een minimale dekking geven. Dan zou ik gaan voor een dewy foundation. Beetje poeder en een goede bronzer/contour kopen die goed bij je tint past. Je wil natuurlijk niet oranje worden. Voor lipstick is een nude kleur altijd goed. Kan je gewoon iedere dag op zonder dat het “extra” is. Highlighter doet het ook altijd goed. Misschien naast mascara een beetje eyeliner of een beetje oogschaduw?

Misschien is dit wel erg veel wat ik opnoem, maar ik hou dan ook van veel make-up, haha!
Alle reacties Link kopieren
moonlight schreef:
31-05-2020 16:39
Jonge meisjes die net zijn afgestudeerd hebben soms betere ideeën dan vrouwen die al vastgeroest zitten en niet meer zo makkelijk nieuwe dingen willen leren. Vaak genoeg meegemaakt dat juist de jongere dames beter waren en daardoor neem ik die juist meer serieus dan iemand die al een stuk ouder is.
Jong is beter en ouder is vastgeroest en slechter? Oke dan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven