Studiekeuze

Hoi allemaal,

Ik zit al een tijd met een probleem. Ik ben momenteel derdejaarsstudent Psychologie. Voor deze opleiding heb ik mijn middelbare school in België gedaan (Wetenschappen-Wiskunde, dit komt overeen met VWO). Ik ben altijd een grote twijfelaar geweest en om die reden ben ik dan ook een beetje dit profiel ingestroomd omdat het nog zeer breed was en ik kon/kan goed leren. In het laatste jaar begon alles toch wel een beetje te knagen, ik weet namelijk niet zo goed wat ik wil in het leven. Veel klasgenoten van mij gingen de studie Biomedische Wetenschappen doen, en ik ben toen de rest 'gaan volgen', maar ik wist al snel dat ik daar niet op mijn plek zat en ik ben dan ook na het eerste jaar gestopt.

Omdat ik een tijd dacht dat ik wel graag 'met mensen wilde werken' ben ik Psychologie gaan studeren. Ook met het idee dat de studie vrij breed is en ik dan na 3 jaar pas een keuze moest maken in wat ik verder wilde doen. Nu zijn dus die 3 jaar voorbij, en raad eens, ik weet nog steeds totaal niet wat ik wil. Dit frustreert me heel erg en ik slaap er ook heel slecht van. Ik doe wel erg mijn best voor mijn studie en ik heb daarom ook nooit een herkansing gehad. Ook heb ik een paar maanden vrijwilligerswerk gedaan in een bejaardentehuis en werk ik in een supermarkt als bijbaan. Het is dus niet zo dat ik een ongemotiveerd/lui persoon ben, want in principe heb ik alles goed op orde. Ook woon in nog thuis en reisde ik elke dag naar de universiteit en heb ik om deze reden ook nog geen studieschuld opgebouwd.

Echter voel ik me zeer ongelukkig en heb ik ook last van psychische klachten. Ik heb het gevoel of ik in de toekomst niet veel ga bereiken/dat ik niks kan. Ik vergelijk me dan ook veel met andere studenten die een studie doen die ze 100% leuk vinden, een leuke stage doen of zelfs al aan het werk zijn. Ik ben nu 22, heb bijna mijn bachelor psychologie afgerond en ik weet echt niet wat voor master ik wil doen. Ik weet wel dat standaard therapeut niks voor mij is, aangezien ik een gevoelig persoon ben en ik veel mee naar huis ga nemen. Mijn oog is op twee richtingen gevallen, namelijk Arbeids- en Organisatie Psychologie of de master Health and Social Psychology. Ik merk wel dat ik toch maar blijf twijfelen en het per dag verschilt wat ik wil. Bij A&O Psychologie weet ik niet of de sector me wel ligt en of het harde bedrijfsleven wel iets voor me is. De master H&S psychology spreekt me dan wel weer wat meer aan, maar bij deze opleiding is een stage geen onderdeel van het programma en is het erg onderzoeksgericht (dit is wel een eenjarige master). Op de site van de universiteit staat dan wel dat afgestudeerden in veel verschillende sectoren terecht komen, wat enerzijds wel voordelig is omdat ik momenteel nog niet weet 'wat ik wil worden', maar anderzijds lijkt het of je dan een achterstand hebt omdat werkgevers misschien meer geïnteresseerd zijn in studenten die een specifieke opleiding gedaan hebben.

Ik lig heel vaak wakker, heb vaak de voor en nadelen van verschillende opleidingen opgeschreven maar ik lijk er maar niet uit te komen. Soms twijfel ik zelfs of ik uberhaupt wel op de juiste plek zit. Ik ben de studie goed doorgekomen, maar ik weet gewoon echt niet waar mijn ambities liggen. Ik vind het heel moeilijk om een keuze te maken en ik heb het gevoel of de tijd aan het dringen is. Ik voel me vaak toch wel depressief, en ik ga sinds een half jaar ook naar een therapeut. Ik zie de toekomst totaal niet rooskleurig meer in en ik weet echt niet wat ik met mijn leven moet. Zijn er mensen die zich herkennen in deze situatie of advies hebben? Het lijkt voor mij namelijk zo dat het alleen bij mij voorkomt dat ik tegen het einde van een studie aanzit en niet weet waar ik blij van word. Ik heb nog niet echte praktijk ervaring omdat de universiteit vaak geen stages aanbiedt. En begrijp me niet verkeerd, ik wil leren, ik wil vooruit, ik wil groeien als persoon maar ik weet gewoon echt niet in welke richting. Niks lijkt bij me te passen als persoon.

(Dit klinkt allemaal erg negatief, maar op het moment voel ik me echt zo en ik begin echt radeloos te worden, donderdag heb ik ook een gesprek met een loopbaanadviseur op de studie, in de hoop dat dit me enigszins vooruit helpt).

Bedankt voor al jullie reacties! Ik heb al echt hele goede tips van jullie gehoord.

Ik ben naar een loopbaanbegeleider gestapt en momenteel bezig met allerlei opdrachten om te ondervinden wat voor werkomgeving bij me past, en ook ben ik bezig met een persoonlijkheids test.

Ook ben ik aan het kijken om volgend jaar een soort honours traject te volgen. Hierbij krijg je een opdracht van een bedrijf en daar ga je met studenten met verschillende studierichtingen aan werken. Dit lijkt me een hele mooie kans om aan te grijpen, echter moet je hiervoor wel tot een van de beste studenten zijn en aangezien ik een gemiddelde heb van 7.6 weet ik niet zeker of ik hiervoor in aanmerking kom.

Ook ben ik aan het denken om een soort vrijwillige stage te lopen, mocht ik niet tot het traject toegelaten te worden. Ik had eerst de neiging om een tussenjaar te nemen, maar ik ben dan bang dat ik het volgend jaar alsnog niet ga weten en ook lijkt het me confronterend om te zien dat andere mensen doorgaan en ik even stil zit.

Mochten er nog andere tips/ervaringen zijn dan hoor ik ze graag ik vind het ook heel leuk om te horen hoe anderen dit probleem hebben aangepakt!

hallohoihey567
Zou je me iets kunnen vertellen over welke bachelor je deed? En welke bijbaantjes je hebt gedaan en welke master je nu gaat doen? Als je dit niet wilt vertellen omdat dat misschien privé is snap ik dat hoor, maar nu ben ik wel erg benieuwd

Even weer een update: ik heb nog niet verteld dat mijn moeder (bij wie ik woon) er echt niet achter staat om een tussenjaar te nemen. Ze is dan namelijk bang dat ik dan niet meer terug zal gaan studeren. Deels heeft ze ook wel gelijk, want ik ben namelijk erg aan het twijfelen of ik uberhaupt wel een master wil gaan doen. De studie is me goed afgegaan, maar ik heb het gevoel dat ik op de universiteit misschien niet goed op mijn plek zit. Sommige periodes hadden we weinig les, waardoor ik veel thuis zelf zelfstandig papers moest schrijven of lessen voorbereiden en dit zijn ook de periodes waarin ik flink in een dip zat.
Achteraf gezien, en dat wist ik eigenlijk altijd wel een beetje, had ik misschien beter op het HBO gezeten. Ik heb meer structuur en regelmaat nodig. Enerzijds zou ik wel voor een master kunnen gaan maar ik weet dat ik hier niet helemaal achter sta en dat dit (mentaal) een zwaar jaar gaat worden. Het liefste stop ik er dan ook gewoon mee, maar ook dit voelt dan niet heel goed aangezien ik dan een WO-bachelor 'voor niks' heb gedaan..