Weggewaaid dakraam

13-09-2020 18:43 216 berichten
Alle reacties Link kopieren
Er staan weer 2 topics op deze pijler die me bijna aan t huilen maken.
Wat had ik mn vroegere ik toch graag weg willen slepen uit mn relatie. 14 jaar en een dochter verder ben ik pas uit de relatie gestapt.
Hoe lang duurde jou blindheid? En wat had de druppel moeten zijn en wat was het uiteindelijk?

Ik had al moeten kappen na de zoveelste ruzie op n 'feestje' of toen hij een boek van me verscheurde of toen ik de blauwe plekken op mn bovenarm had staan omdat dat zijn manier was om me te kalmeren. :facepalm:
Ofwel na max 1,5 jaar ipv 14jr.

Edit: bij mij nooit sprake geweest van structureel huiselijk geweld.
Nu wel goed lopend coouderschap.
apatura wijzigde dit bericht op 13-09-2020 21:44
8.68% gewijzigd
Been there, done that, got the T-shirt.
Alle reacties Link kopieren
Bij mij duurde mijn blindheid 5 jaar, toen besefte ik dat hij het ook niet was en niet goed voor mij. Daarna nog 13 jaar de schijn opgehouden voor iedereen, ik durfde de stap niet te zetten. Een jaar eerder had ik iets ontdekt wat niet niet door de beugel kon, hij wilde het nog goedmaken. Ik voelde al aan dat het niet zou lukken. We zijn nog in relatie therapie geweest. Maar er was al zoveel stuk en toen hij vervolgens zei dat ik nog wel leuke dingen had (Oa. inkomen) maar dat hij hoopte dat het gevoel ooit terug zou komen, heb ik de de knoop doorgehakt en besloten dat ik niet verder met mij wilde laten sollen. Daar schrok hij heel erg van, ik ben nu vooral opgelucht. Maar wel erg beschadigd, dat wel.
Ik doe mijn best
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet hoe ik geweest was zonder hem. Zat als puber al niet lekker in mn vel maar ik heb nog eem hoop om aan te werken.
Been there, done that, got the T-shirt.
Alle reacties Link kopieren
Na 3 jaar wist ik, dit is niet normaal en geeft mij geen plezier.
Toch nog 5 jaar lang tegen beter weten in gebleven. Omdat hij 100.000 x beterschap beloofde en 'je gooit niet zomaar xx jaar weg' en ik dacht dat hij perfect bij mij paste en ik nooit meer iemand zou vinden zoals hem.

Achteraf denk ik dat de eerste 3 jaar niet was zoals hij echt was. Toen ik hem leerde kennen was hij verlegen en onzeker en langzaam kroop hij uit zijn schulp en kwam de ware persoon tevoorschijn.
Ik heb juist jaren weggegooid daar maar bij hem te blijven en alles te slikken voor zoete koek. Hij draaide alles om, het lag aan mij en niet aan hem en dat geloofde ik. Ik werd met de grond gelijk gemaakt en ging daar steeds meer in geloven dat ik niks waard was. Zoals hij altijd riep.

Ik heb nooit meer iemand gevonden zoals hem. Gelukkig! Mijn huidige man is heel anders.
Ik zeg maar zo, ik zeg maar..
Alle reacties Link kopieren
Als kind waar er huiselijk geweld was zeg ik dit: 'wees niet te streng voor jezelf nu. Je hebt de knoop doorgehakt en zorgt nu dat je kind een veilige toekomst kan hebben'.

Mijn moeder verkoos geld boven veiligheid. Ik zat liever in een appartementje 3 verdiepingen hoog dan in een mooi huis zonder rust. Je hebt goed gehandeld.

Je ellende heeft inderdaad lang geduurd, maar had ook nog 10; 20 of 30 jaar langer kunnen duren.
Alle reacties Link kopieren
Na 4 jaar was het over en uit.
Erg slecht behandeld door mijn ex en hij heeft mij echt beschadigd.

Toen ik 8 maanden zwanger was kreeg ik de keuze van hem om iets goed te maken. Of ik moest hem nieuwe schoenen kopen of hij ging met een ex seks hebben. Ik wilde het niet steeds goed maken op zijn manier want vaak zat ik niet eens fout maar hij praatte mij dit aan. Ik heb gezegd dat hij dan maar seks moest gaan hebben met zijn ex.
Dit heeft hij gedaan en heeft mij dit de volgende dag mede gedeeld. Toen ik aangaf klaar te zijn met hem dat ik zo behandeld werd terwijl ik zwanger was kwam er nog veel meer naar boven. Hij geeft gelogen dat hij nog 2 kinderen had en een soort van dubbel leven. Na de geboorte kwam ik er zelfs achter dat hij gelogen had over zijn identiteit en tot op de dag van vandaag weet ik die nog steeds niet.

We zijn nu 16 maanden verder en ik heb het nog steeds heel erg moeilijk. Maar we komen er wel en ik werk heel hard aan mij zelf.
Blijf in jezelf geloven !
Gatekeeper* schreef:
13-09-2020 19:51
Ik denk dat ik misschien nog een keer goed mijn neus moet stoten wil ik de knoop doorhakken.
Wat vind ik dit naar om te lezen :hug:. Je bent ooit een grote steun voor me geweest toen ik mijn relatie niet meer zag zitten en ik vind het altijd leuk om je avatar even voorbij te zien komen. Ik hoop dat het je lukt om de stap te zetten en dat het je rust en geluk zal brengen :rose:.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben na 8 jaar vertrokken, alleen de eerste 2 jaar waren leuk. Totaal duurde de relatie dus 10 jaar.
Ik raakte helaas ongepland zwanger en heb t toen nog volgehouden tot dochter 4 was.
De druppel was door de kamer gegooid te worden, bij mijn keel tegen de muur omhoog worden gezet en met bed en al ondersteboven te worden getrapt. Los van het eeuwige schelden en verbaal manipuleren intimideren beledigen en naar beneden halen.

Nu wel goed contact, want co ouderschap.
justagirly wijzigde dit bericht op 13-09-2020 21:16
43.25% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Allee bij elkaar 6 jaar. Eerste 2 jaar had hij een mooi masker, toen had hij me uit mijn omgeving losgeweekt. Daarna viel het masker. Heb ik nog gedacht dat een nieuw huis wat zou schelen, meer ruimte en wilde zo graag dat het een leuke relatie was, dat er ook nog een kind kwam. Nu zo blij dat hij het tijd vond voor broedkip nr 3. Zij zit met de shit en ik ben vrij. Al te veel interesse in kind heeft ie niet. Af en toe om te proberen mij dwars te zitten.
Alle reacties Link kopieren
Gatekeeper* schreef:
13-09-2020 19:51
Ik denk dat ik misschien nog een keer goed mijn neus moet stoten wil ik de knoop doorhakken.
Weet iemand ervan?
Bij mij was schaamte een hele grote drijfveer om niet weg te gaan... heel dom achteraf.
Het heeft me hele kostbare jaren gekost en een groot stuk van mijn onbevangen jeugd/jonge volwassenheid.

Opnieuw alleen starten is eng, lastig en soms ontzettend moeilijk maar de rust die je gaat ervaren is zo veel waard.
Mijn 1e nacht weg heb ik zo heerlijk geslapen...

:hug:
Alle reacties Link kopieren
Apatura schreef:
13-09-2020 18:43

Hoe lang duurde jou blindheid? En wat had de druppel moeten zijn en wat was het uiteindelijk?
Blindheid was het niet.. eerder het gevoel nergens terecht te kunnen me niet sterk voelend. Of ja misschien toch ook blindheid want wanneer het goed ging maakte ik in mijn hoofd toekomst plannen met hem.. ongelofelijk..
Na 4 jaar weg gegaan en tot op deze dag nog last van.. soms komt het ineens op zetten. Terwijl het 20 jaar geleden is.

Ik praat er nooit over. De mensen die dicht bij me staan weten ervan maar niet de details. Ik vind dat nog steeds lastig.
Alle reacties Link kopieren
VGM1980 schreef:
13-09-2020 20:17
Na 3 jaar wist ik, dit is niet normaal en geeft mij geen plezier.
Toch nog 5 jaar lang tegen beter weten in gebleven. Omdat hij 100.000 x beterschap beloofde en 'je gooit niet zomaar xx jaar weg' en ik dacht dat hij perfect bij mij paste en ik nooit meer iemand zou vinden zoals hem.

Achteraf denk ik dat de eerste 3 jaar niet was zoals hij echt was. Toen ik hem leerde kennen was hij verlegen en onzeker en langzaam kroop hij uit zijn schulp en kwam de ware persoon tevoorschijn.
Ik heb juist jaren weggegooid daar maar bij hem te blijven en alles te slikken voor zoete koek. Hij draaide alles om, het lag aan mij en niet aan hem en dat geloofde ik. Ik werd met de grond gelijk gemaakt en ging daar steeds meer in geloven dat ik niks waard was. Zoals hij altijd riep.

Ik heb nooit meer iemand gevonden zoals hem. Gelukkig! Mijn huidige man is heel anders.
Herkenbaar, kon bijna mijn verhaal zijn. Wel hoopvol om te lezen dat je huidige man anders is en je weer gelukkig bent. :)

Dikke knuffel aan Gatekeeper*
pluisje26 wijzigde dit bericht op 13-09-2020 21:43
1.44% gewijzigd
Gatekeeper* schreef:
13-09-2020 19:51
Ik denk dat ik misschien nog een keer goed mijn neus moet stoten wil ik de knoop doorhakken.
Gate. :(
Alle reacties Link kopieren
Als je een plek zoekt Gatekeeper of prive wil praten stuur maar een pb. :hug:
Been there, done that, got the T-shirt.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een paar vragen aan jullie:

*Ik vraag mij dan af hoe lang hebben jullie nodig gehad om enigzins hiervan "te herstellen"? Is het weer helemaal goed gekomen?
*Hebben jullie deze man ooit vergeven en zo ja waarom?
*Of hebben jullie jezelf het ooit vergeven dat je zo lang in deze relatie bent blijven zitten?

Ik haat mijn ex zo ontzettend intens, dat een mens je zo slecht kan behandelen dat snap ik gewoon niet.
En dan naderhand zeggen dat hij zo slecht niet is maar dat ik dat bij hem los maakte en dan mij opzettelijk wilde kapot maken.
En ik begrijp ook niet waarom ik mij dit allemaal heb laten gebeuren.
Hoe meer tijd er voorbij gaat en hoe meer ik de dingen kan zien wat hij mij heeft aangedaan en hoe mij dit beschadigd heeft.
En hij gaat verder met zijn leven alsof er nooit wat aan de hand is geweest.
Blijf in jezelf geloven !
05-2019 schreef:
13-09-2020 21:56
Ik heb een paar vragen aan jullie:

*Ik vraag mij dan af hoe lang hebben jullie nodig gehad om enigzins hiervan "te herstellen"? Is het weer helemaal goed gekomen?
*Hebben jullie deze man ooit vergeven en zo ja waarom?
*Of hebben jullie jezelf het ooit vergeven dat je zo lang in deze relatie bent blijven zitten?
Het herstelt nooit helemaal. Het zou fijn zijn als hij helemaal uit mijn leven zou zijn, maar helaas.
Nee
Mezelf nooit kwalijk genomen.
Dit topic grijpt me aan, omdat ik als kind nooit heb begrepen waarom mijn moeder niet eerder de moed en de kracht had om voor zichzelf te kiezen en voor ons. Uiteindelijk (na meer dan 20 jaar?) heeft ze voor ons gekozen. Dat was meer een keuze door het verstand dan door het gevoel. Ze heeft tot zijn dood gehoopt dat hij aan zijn verslaving en gedrag zou gaan werken, zodat ze weer een toekomst zouden hebben.

Ik vind alle vrouwen dapper die de stap nemen om voor zichzelf te kiezen. Ik hoop dan ook dat dit topic daaraan kan bijdragen.

Gatekeeper :hug:
Alle reacties Link kopieren
Ik heb heel hard gehuild... toen ik voor t laatst in ons koophuis was.
Dat de relatie overwas heb ik geen traan om gelaten.
Later en.nu nog soms wel ewnbtraan omdat mn dochter niet in een normaal gezin opgroeit. Dat zal niet slijten.

Zelfvertrouwen/lief zijn voor mij is dankzij mn steun al een heel stuk beter.

Mentaal zit ik soms nog behoorlijk in de knoop. Dat heeft meerdere oorzaken maar de relatie heeft er zeker niet bij geholpen.
Been there, done that, got the T-shirt.
Alle reacties Link kopieren
Heb het eerste jaar na mn relatie meerdere afspraken met psych gehad en sta nu ook weer op de wachtlijst.
Been there, done that, got the T-shirt.
Apatura schreef:
13-09-2020 22:04
Heb het eerste jaar na mn relatie meerdere afspraken met psych gehad en sta nu ook weer op de wachtlijst.
Begrijpelijk en ook goed dat je de hulp zoekt. :hug:
05-2019 schreef:
13-09-2020 20:46
Na 4 jaar was het over en uit.
Erg slecht behandeld door mijn ex en hij heeft mij echt beschadigd.

Toen ik 8 maanden zwanger was kreeg ik de keuze van hem om iets goed te maken. Of ik moest hem nieuwe schoenen kopen of hij ging met een ex seks hebben. Ik wilde het niet steeds goed maken op zijn manier want vaak zat ik niet eens fout maar hij praatte mij dit aan. Ik heb gezegd dat hij dan maar seks moest gaan hebben met zijn ex.
Dit heeft hij gedaan en heeft mij dit de volgende dag mede gedeeld. Toen ik aangaf klaar te zijn met hem dat ik zo behandeld werd terwijl ik zwanger was kwam er nog veel meer naar boven. Hij geeft gelogen dat hij nog 2 kinderen had en een soort van dubbel leven. Na de geboorte kwam ik er zelfs achter dat hij gelogen had over zijn identiteit en tot op de dag van vandaag weet ik die nog steeds niet.

We zijn nu 16 maanden verder en ik heb het nog steeds heel erg moeilijk. Maar we komen er wel en ik werk heel hard aan mij zelf.
Hé ik herinner mij dit verhaal...

Echt een zware miskleun van een vent vind ik het nog steeds. Je vriendin chanteren voor een paar schoenen, hoe gaat het dan met je. :facepalm:
Heb je hem sindsdien nooit meer gesproken of gezien ook?

Bizar verhaal blijft het toch hoor.
Alle reacties Link kopieren
Ik wil even zeggen dat ik jullie allemaal ontzettend stoere dames vind!!
Alle reacties Link kopieren
05-2019 schreef:
13-09-2020 21:56
Ik heb een paar vragen aan jullie:

*Ik vraag mij dan af hoe lang hebben jullie nodig gehad om enigzins hiervan "te herstellen"? Is het weer helemaal goed gekomen?
het duurde 2 jaar voor de boosheid en verdriet ruimte maakte om andere mannen toe te laten. De onzekerheid in mij heeft wel wat langer geduurd. Maar na 5 jaar heb ik dat terug opgebouwd en weet ik dat alles wat hij tegen mij zei niet waar was

*Hebben jullie deze man ooit vergeven en zo ja waarom?
Ja. niet hardop want hij vind toch dat hij niks fout deed en wat hij wel fout deed 'ja maar dat was toen'. Ik heb hem vergeven in de zin
van dat ik hem los kon laten. Hij doet mij niets meer. Ik heb hem heel erg gehaat, nu is het niks. een weggewaaid dakraam. ik stap er overheen als ik hem tegen kom


*Of hebben jullie jezelf het ooit vergeven dat je zo lang in deze relatie bent blijven zitten?
Ja, want als ik eerder bij hem was weggegaan had mijn leven er wellicht heel anders uit gezien. had ik mijn huidige man niet tegengekomen en had ik ook niet de kinderen die ik nu heb. Bovendien heb ik er lessen uitgehaald. nooit ooit meer dat ik van wie dan ook dit gedrag pik

Ik zeg maar zo, ik zeg maar..
Alle reacties Link kopieren
Apatura schreef:
13-09-2020 22:03
Ik heb heel hard gehuild... toen ik voor t laatst in ons koophuis was.
Dat de relatie overwas heb ik geen traan om gelaten.
Later en.nu nog soms wel ewnbtraan omdat mn dochter niet in een normaal gezin opgroeit. Dat zal niet slijten.

Zelfvertrouwen/lief zijn voor mij is dankzij mn steun al een heel stuk beter.

Mentaal zit ik soms nog behoorlijk in de knoop. Dat heeft meerdere oorzaken maar de relatie heeft er zeker niet bij geholpen.
Als jullie wel bij elkaar waren gebleven was ze ook niet in een normaal gezin opgegroeid maar in een gezin waar haar moeder geen respect kreeg. Dat voorbeeld geef je haar nu niet mee! 'normale gezinnen' bestaan niet.
-Rosings- schreef:
13-09-2020 22:11
Als jullie wel bij elkaar waren gebleven was ze ook niet in een normaal gezin opgegroeid maar in een gezin waar haar moeder geen respect kreeg. Dat voorbeeld geef je haar nu niet mee! 'normale gezinnen' bestaan niet.
Mwah. Mijn ex heeft echt niet ineens wel respect voor me hoor.
Alle reacties Link kopieren
LīlyRose schreef:
13-09-2020 22:12
Mwah. Mijn ex heeft echt niet ineens wel respect voor me hoor.
Nee, maar dan hoeft je kind niet te zien dat jij dat in een relatie accepteert elke dag.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven