Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
maandag 11 mei 2009 om 20:21
Ik zou zo graag eens tot hem doordringen, vandaag belde hij op, ik kon het niet, kon niet opnemen. Heb sms gestuurd dat ik niet kon praten met hem en dat hij maar moest zeggen wat hij wilde via sms of email. Kreeg sms, volgens hem heeft hij de zin eerder deze week al veranderd, of dat wat uitmaakt en heb uit zeer betrouwbare bron dat hij het veranderd heeft op zaterdagavond. Maar dacht hij nou echt dat het wat uitmaakt wanneer hij hem heeft veranderd, het feit dat hij hem heeft veranderd is wat pijn doet en me zo verschrikkelijk boos maakt. Hij had nog veel meer te vertellen maar toen ik daar met emotie op reageerde bleef het stil. Elke keer weer, zo gauw het over emoties gaat, gaan de luiken dicht en de muur omhoog. Ben het zat, heb email gestuurd om hem te vertellen over zijn bezoek aan de kids over twee weken. Heb gezegd dat hij welkom is vanaf zaterdagochtend 9 uur tot zondag 5 uur. Mijn vriendin is op dat moment op vakantie dus ik blijf thuis. heb ik hem ook gezegd, jij wil de kids zien op dit moment hoor ik daar bij. Het is stil. Vind het goed, hij is aan zet.
Morgen werken, nieuwe client, even mijn gedachte ergens anders.
Kan niet meer huilen, lijf is.......raar, voelt erg naar.
meiden
Morgen werken, nieuwe client, even mijn gedachte ergens anders.
Kan niet meer huilen, lijf is.......raar, voelt erg naar.
meiden
maandag 11 mei 2009 om 20:32
Zó waar, wat Daffyduck schrijft: niets is zo erg als eenzaam zijn in een relatie.
Ook voor mij geldt (en ik ben nog maar een goed half jaar weg bij mijn ex): ik zou voor geen goud meer terugwillen.
Nu moet ik er wel bijzeggen dat de scheiding bij ons op mijn initiatief was. Maar ik kan nu zo intens genieten van de rúst die weer is teruggekeerd in mijn huis. Samen met mijn zoontje leef ik heerlijk ons eigen leven en is er geen dag strijd meer, nooit meer gezeik, gemopper, geklaag, kritiek.
Echt, het is onbetaalbaar dat ik nu gewoon mijn leven kan leven zoals ik dat wil, zonder continu maar op mijn tenen te hoeven lopen.
Lieve Sanne, natuurlijk is jouw situatie anders en had jij het graag anders gezien. En toch....toch denk ik dat je heel sec moet kijken naar het gedrag wat jouw man/ex de laatste tijd heeft laten zien. Je onder je neus bedonderd met maar liefst 2 vrouwen, geen enkele moeite gedaan om jullie huwelijk te redden of om jullie gezin in stand te houden.
Ik heb al vaker geschreven dat ik het onbegrijpelijk en volkomen respectloos vind, maar...het is wel gebeurd. Het is wel, hoe hij heeft gehandeld. Hoe hij jou - en jullie kinderen - heeft behandeld.
En dát is de man waar jij nu nog zo'n verdriet om hebt. Ik begrijp dat je verdriet ook voor een heel deel bestaat uit woede, uit machteloosheid, uit onbegrip. Maar misschien helpt het je om ook heel scherp te kijken naar zijn gedrag van de laatste tijd. En met dat beeld voor ogen, dat allerlaagste gedrag wat je je maar denken kunt, dat sterkt je misschien in je gevoel van hem niet eens meer terug te wíllen! Want zeg nou zelf: de manier waarop je hem nu hebt leren kennen, is dat de man waarmee je graag de rest van je leven zou willen delen? Iemand die volkomen respectloos met jou en jullie kinderen omgaat? Die geen zier om jullie geeft als het er echt op aankomt en alleen voor zijn eigen belang gaat? Is dat de vent waarmee je verder wilt?
Nee toch, zeker? Maar dat is ook - zo niet, juist - de man waar je nu zo verdrietig om bent.
Ik wil niet zeggen dat je geen verdriet mag hebben. Tuurlijk mag je dat. Je mag intens verdrietig zijn om wat hij gepresteerd heeft, hoe hij jullie in de steek heeft gelaten, hoe hij je op je ziel heeft getrapt en hoe hij single-handed jullie hele gezin om zeep heeft geholpen.
Maar...wees niet verdrietig om hém. Hij is het niet waard. Zo'n ontiegelijke rasechte mega-egoïst, die kun je echt maar beter kwijt dan rijk zijn.
Echt meid, jullie zijn veel en veel beter af zonder hem!! Hij verdient jullie niet!!!
Hele dikke knuffel,
Yaya
Ook voor mij geldt (en ik ben nog maar een goed half jaar weg bij mijn ex): ik zou voor geen goud meer terugwillen.
Nu moet ik er wel bijzeggen dat de scheiding bij ons op mijn initiatief was. Maar ik kan nu zo intens genieten van de rúst die weer is teruggekeerd in mijn huis. Samen met mijn zoontje leef ik heerlijk ons eigen leven en is er geen dag strijd meer, nooit meer gezeik, gemopper, geklaag, kritiek.
Echt, het is onbetaalbaar dat ik nu gewoon mijn leven kan leven zoals ik dat wil, zonder continu maar op mijn tenen te hoeven lopen.
Lieve Sanne, natuurlijk is jouw situatie anders en had jij het graag anders gezien. En toch....toch denk ik dat je heel sec moet kijken naar het gedrag wat jouw man/ex de laatste tijd heeft laten zien. Je onder je neus bedonderd met maar liefst 2 vrouwen, geen enkele moeite gedaan om jullie huwelijk te redden of om jullie gezin in stand te houden.
Ik heb al vaker geschreven dat ik het onbegrijpelijk en volkomen respectloos vind, maar...het is wel gebeurd. Het is wel, hoe hij heeft gehandeld. Hoe hij jou - en jullie kinderen - heeft behandeld.
En dát is de man waar jij nu nog zo'n verdriet om hebt. Ik begrijp dat je verdriet ook voor een heel deel bestaat uit woede, uit machteloosheid, uit onbegrip. Maar misschien helpt het je om ook heel scherp te kijken naar zijn gedrag van de laatste tijd. En met dat beeld voor ogen, dat allerlaagste gedrag wat je je maar denken kunt, dat sterkt je misschien in je gevoel van hem niet eens meer terug te wíllen! Want zeg nou zelf: de manier waarop je hem nu hebt leren kennen, is dat de man waarmee je graag de rest van je leven zou willen delen? Iemand die volkomen respectloos met jou en jullie kinderen omgaat? Die geen zier om jullie geeft als het er echt op aankomt en alleen voor zijn eigen belang gaat? Is dat de vent waarmee je verder wilt?
Nee toch, zeker? Maar dat is ook - zo niet, juist - de man waar je nu zo verdrietig om bent.
Ik wil niet zeggen dat je geen verdriet mag hebben. Tuurlijk mag je dat. Je mag intens verdrietig zijn om wat hij gepresteerd heeft, hoe hij jullie in de steek heeft gelaten, hoe hij je op je ziel heeft getrapt en hoe hij single-handed jullie hele gezin om zeep heeft geholpen.
Maar...wees niet verdrietig om hém. Hij is het niet waard. Zo'n ontiegelijke rasechte mega-egoïst, die kun je echt maar beter kwijt dan rijk zijn.
Echt meid, jullie zijn veel en veel beter af zonder hem!! Hij verdient jullie niet!!!
Hele dikke knuffel,
Yaya
maandag 11 mei 2009 om 20:43
Je hebt gelijk hoor yaya, maar mijn verdriet is voor de man die hij 19 jaar lang was, niet voor de vreemde die hij de laatste weken is geworden. Die man wil ik terug en kan nog niet begrijpen dat hij helemaal weg is.
Heb vandaag lang gesprek met buuf gehad, ze was zoooo lief, "o, zegt ze zal meteen iedereen inseinen, wij krijgen je nieuwe huisje zo ingericht". Dat dat nog maanden kan duren kan haar niet schelen, wij slaan wel op. Vind het geweldig.
meiden
Heb vandaag lang gesprek met buuf gehad, ze was zoooo lief, "o, zegt ze zal meteen iedereen inseinen, wij krijgen je nieuwe huisje zo ingericht". Dat dat nog maanden kan duren kan haar niet schelen, wij slaan wel op. Vind het geweldig.
meiden
maandag 11 mei 2009 om 20:45
En weet je Sanne, ik zou echt stoppen met hem proberen te laten zien hoe jij je voelt. Ik snap als geen ander dat je gehoord wilt worden, dat je van hem hoort dat hij snapt hoe jij je voelt, dat hij zijn excuses aanbiedt. Dit ging bij mij net zo destijds..brieven heb ik hem geschreven (nooit gepost overigens), woedende smsjes gestuurd (wel gepost), blinde razernij aan de telefoon...
En weet je, het leverde me uiteindelijk allemaal niets op. Het ene moment kreeg ik geen reactie, het volgende moment ontkende hij mijn gevoelens en gaf mij (weer) de schuld van alles. En weer een ander moment kreeg ik de volle laag en haalde hij mij onderuit.
Ik merkte bij mezelf dat ik m.n. tijdenlang (soms nog wel) zó sterk de behoefte had om steeds maar weer mijn verhaal te doen. Aan mensen om ons heen (liefst zijn vrienden, familie) te vertellen hoe hij mij behandeld had, wat er allemaal gebeurd was.
Ik heb het niet gedaan uiteindelijk. Ik realiseerde me dat het me uiteindelijk nergens zou brengen. Oke, dan zou ik mijn verhaal doen bij mensen. En dan? Wat kunnen die ermee? Feitelijk niets. Hoogstwaarschijnlijk krijgen zij van hem een compleet omgekeerde versie van het verhaal te horen ( zijn 'waarheid') en uiteindelijk kunnen ze er niets mee.
Ik heb er op den duur voor gekozen om de eer aan mezelf te houden. Mijn verhaal te delen met mensen om me heen die dicht bij mij staan (mijn familie, een paar vriendinnen).
Daarnaast weet ik dat zelfs zijn eigen familie en vrienden hem ook wel langer kennen dan vandaag...
Een heel verhaal om je te laten weten dat ik heel goed begrijp dat je je woede kwijt wilt, dat je het wel van je af kunt schreeuwen, zo kwaad als je op hem bent. En dat je gek wordt van die onmacht, dat machteloze, het oneerlijke aan de hele situatie.
Maar lieve meid, bespaar je de energie. Hij heeft nu zó duidelijk zijn ware gezicht aan jullie laten zien. Láát hem...laat hem verrekken...
Echt lieverd, hij is jullie simpelweg Niet Waard!!
En weet je, het leverde me uiteindelijk allemaal niets op. Het ene moment kreeg ik geen reactie, het volgende moment ontkende hij mijn gevoelens en gaf mij (weer) de schuld van alles. En weer een ander moment kreeg ik de volle laag en haalde hij mij onderuit.
Ik merkte bij mezelf dat ik m.n. tijdenlang (soms nog wel) zó sterk de behoefte had om steeds maar weer mijn verhaal te doen. Aan mensen om ons heen (liefst zijn vrienden, familie) te vertellen hoe hij mij behandeld had, wat er allemaal gebeurd was.
Ik heb het niet gedaan uiteindelijk. Ik realiseerde me dat het me uiteindelijk nergens zou brengen. Oke, dan zou ik mijn verhaal doen bij mensen. En dan? Wat kunnen die ermee? Feitelijk niets. Hoogstwaarschijnlijk krijgen zij van hem een compleet omgekeerde versie van het verhaal te horen ( zijn 'waarheid') en uiteindelijk kunnen ze er niets mee.
Ik heb er op den duur voor gekozen om de eer aan mezelf te houden. Mijn verhaal te delen met mensen om me heen die dicht bij mij staan (mijn familie, een paar vriendinnen).
Daarnaast weet ik dat zelfs zijn eigen familie en vrienden hem ook wel langer kennen dan vandaag...
Een heel verhaal om je te laten weten dat ik heel goed begrijp dat je je woede kwijt wilt, dat je het wel van je af kunt schreeuwen, zo kwaad als je op hem bent. En dat je gek wordt van die onmacht, dat machteloze, het oneerlijke aan de hele situatie.
Maar lieve meid, bespaar je de energie. Hij heeft nu zó duidelijk zijn ware gezicht aan jullie laten zien. Láát hem...laat hem verrekken...
Echt lieverd, hij is jullie simpelweg Niet Waard!!
maandag 11 mei 2009 om 20:55
Ik wil niet hard zijn Sanne, maar die woorden die jij wilt horen van hem, zijn excusses, zijn begrip voor jouw gevoel ga je helaas niet krijgen. Niet van hem. Hij is niet de man met wie ooit voor het altaar stond. Hij is veranderd in de afgelopen jaren. Het is moeilijk te accepteren dat begrijp ik absoluut! En dat je pissed of bent snap ik des te meer. Maar richt die kwaadheid in je vechten voor jouw toekomst en die van de kinderen. Zodat jullie op een goede manier verder kunnen en niet op een houtje moeten bijten dadelijk. Het blijft gewoon een oneerlijk
maandag 11 mei 2009 om 21:01
Ha ha, ik moet hier stiekum wel om lachen hoor Sanne. Nog maar een paar maanden geleden lag ik zelf volledig in de kreukels en hebben anderen mij er zó gigantisch doorheen gesleept. Wist ik bij god niet meer hoe ik verder moest en zag ik het allemaal absoluut niet meer zitten.
En nu lees ik jou nieuwe mantra ('luisteren naar yayaatje') en dan moet ik stiekum wel lachen. Ik ben er dus blijkbaar toch redelijk snel dusdanig bovenop gekrabbeld dat ik nu jou tot steun kan zijn (en dat je waarachtig nog wat aan mijn woorden hebt ook
Meid, ik doe het met alle plezier en liefde. Ik hoop maar dat je er iets aan hebt. Ik heb zelf dit forum destijds als een uitkomst ervaren; vond het heerlijk dat ik hier mijn verhaal kwijt kon en ik reacties kreeg waar ik echt wat aan had: lieve woorden, wijze raad.
Je mag me ook gerust prive mailen hoor. Vraag de angel mijn gegevens maar als je behoefte hebt.
Hou je taai wijffie!
(enne...die vent van je, die hij 19 jaar geleden was. Ja, dát was een leuke, fijne man. Maar ja, mensen veranderen en inmiddels heb je aan den lijve ondervonden op welke wijze hij veranderd is. Weet je, probeer maar gewoon heel blij te zijn dat je destijds wel zulke hele fijne kinderen met hem hebt gekregen, dat de eerste 19 jaar van jullie samen zijn wel heel fijn was, maar de manier waarop hij nu tegenwoordig in het leven staat, dat is simpelweg niet meer de vent waar jij mee verder wilt. Jammer, dat hij zó veranderd is....)
En nu lees ik jou nieuwe mantra ('luisteren naar yayaatje') en dan moet ik stiekum wel lachen. Ik ben er dus blijkbaar toch redelijk snel dusdanig bovenop gekrabbeld dat ik nu jou tot steun kan zijn (en dat je waarachtig nog wat aan mijn woorden hebt ook
Meid, ik doe het met alle plezier en liefde. Ik hoop maar dat je er iets aan hebt. Ik heb zelf dit forum destijds als een uitkomst ervaren; vond het heerlijk dat ik hier mijn verhaal kwijt kon en ik reacties kreeg waar ik echt wat aan had: lieve woorden, wijze raad.
Je mag me ook gerust prive mailen hoor. Vraag de angel mijn gegevens maar als je behoefte hebt.
Hou je taai wijffie!
(enne...die vent van je, die hij 19 jaar geleden was. Ja, dát was een leuke, fijne man. Maar ja, mensen veranderen en inmiddels heb je aan den lijve ondervonden op welke wijze hij veranderd is. Weet je, probeer maar gewoon heel blij te zijn dat je destijds wel zulke hele fijne kinderen met hem hebt gekregen, dat de eerste 19 jaar van jullie samen zijn wel heel fijn was, maar de manier waarop hij nu tegenwoordig in het leven staat, dat is simpelweg niet meer de vent waar jij mee verder wilt. Jammer, dat hij zó veranderd is....)
maandag 11 mei 2009 om 21:08
@ Dushi: Heb laatste mail ook laatste mail genoemd, en in de mail ook alleen de mededeling over zijn bezoek aan de kinderen. Heb zelf al besloten dat het zo niet langer gaat, moet accepteren dat ik het heb geprobeerd en dat het is mislukt. Ik zal daar nooit meer doordringen. Pijn blijft maar moet er nu voor de kinderen zijn en voor mezelf, op deze manier ga ik er aan onder door, en dat is hij op dit moment niet waard. Zal me veel moeite kosten en vast schrijf ik de mails nog wel maar alleen als concepten en niet meer versturen. En hier natuurlijk he, dit is zo'n heerlijke uitlaatklep.
@ yayaatje: Nou je mag trots zijn op jezelf hoor, en ik heb zo veel aan jullie, de steun maar ook de wijze raad. En jullie laten me zien dat ik mezelf soms even een schop onder de kont moet geven, bij deze gebeurt
meiden
@ yayaatje: Nou je mag trots zijn op jezelf hoor, en ik heb zo veel aan jullie, de steun maar ook de wijze raad. En jullie laten me zien dat ik mezelf soms even een schop onder de kont moet geven, bij deze gebeurt
meiden
maandag 11 mei 2009 om 21:38
Lieve dappere Sanne!!!
Ik ben het ZO eens emt Yayaatje........!!!
Ik snap de verleiding om hem proberen duidelijk te maken wat het met jou en de kinderen doet. Hier zelfde verhaal,. Maar uit die ervaring kan ik ook zeggen dat het geen zin heeft.
Hij wil het niet horen, heeft allang een ander plan getrokken.
En is dat eerlijk? NEE absoluut niet maar is wel wat er aan de hand is.
Fijn dat je een lieve buurvrouw hebt! Probeer goed voor jezelf te zorgen zodat je het ook voor de kinderen kunt.
En de tijd komt dat je je leven weer op de rails hebt en de voordelen gaat zien.
Maar goed nu is het nog strijden, vechten en overleven.
Enne, vraag hulp als je het ff niet trekt aan je omgeving, Probeer he tniet allemaal zelf te doen , als het ff allemaal niet meer wil.
Lieverd, je komt er!!!!
Ik ben het ZO eens emt Yayaatje........!!!
Ik snap de verleiding om hem proberen duidelijk te maken wat het met jou en de kinderen doet. Hier zelfde verhaal,. Maar uit die ervaring kan ik ook zeggen dat het geen zin heeft.
Hij wil het niet horen, heeft allang een ander plan getrokken.
En is dat eerlijk? NEE absoluut niet maar is wel wat er aan de hand is.
Fijn dat je een lieve buurvrouw hebt! Probeer goed voor jezelf te zorgen zodat je het ook voor de kinderen kunt.
En de tijd komt dat je je leven weer op de rails hebt en de voordelen gaat zien.
Maar goed nu is het nog strijden, vechten en overleven.
Enne, vraag hulp als je het ff niet trekt aan je omgeving, Probeer he tniet allemaal zelf te doen , als het ff allemaal niet meer wil.
Lieverd, je komt er!!!!
maandag 11 mei 2009 om 21:39
maandag 11 mei 2009 om 21:45
@ benmama : Ben eigenwijs hoor, wil het eigenlijk allemaal zelf doen. Weet dat ik aan sommige mensen hier in de buurt hulp kan vragen. En alleen dat weten helpt al. En ja op dit moment is het knokken, vechten tegen de lethargie, vechten tegen de pijn maar ook proberen wel te huilen, gewoon omdat dat eruit moet. Voel het vast zitten en dat stoort. Maar goed zal er wel uitkomen als de tijd rijp is.
meiden
Lijkt me leuk yaya maare hoe doe ik dat ?
meiden
Lijkt me leuk yaya maare hoe doe ik dat ?
maandag 11 mei 2009 om 21:58
maandag 11 mei 2009 om 22:33
Sanne; fijn is dat he; hier kunnen praten! We leven met je mee hoor!
Probeer je woede om te buigen tot positieve energie: die heb je hard nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ik vergeleek die energie ooit met de adrenaline die je krijgt als je net bevallen bent. Die is er ook niet voor niets, maar om alles goed te kunnen regelen. Dat gaat nu ook zo. Probeer je eigen gevoelens en gedrag en evt. weinig slapen maar gewoon te accepteren; het is niet voor niets zo.
En ja, die man van je, waar je zo lang je leven mee deelde, die is er niet meer. Die bestaat nu niet meer. De vader van je kinderen is ook een andere man geworden. Dat is voor de kinderen ook heel confronterend, tenminste; hier wel. Hun vader kijkt anders uit zijn ogen, rookt, gaat stappen en zoent met een vreemde mevrouw...
Probeer je woede om te buigen tot positieve energie: die heb je hard nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ik vergeleek die energie ooit met de adrenaline die je krijgt als je net bevallen bent. Die is er ook niet voor niets, maar om alles goed te kunnen regelen. Dat gaat nu ook zo. Probeer je eigen gevoelens en gedrag en evt. weinig slapen maar gewoon te accepteren; het is niet voor niets zo.
En ja, die man van je, waar je zo lang je leven mee deelde, die is er niet meer. Die bestaat nu niet meer. De vader van je kinderen is ook een andere man geworden. Dat is voor de kinderen ook heel confronterend, tenminste; hier wel. Hun vader kijkt anders uit zijn ogen, rookt, gaat stappen en zoent met een vreemde mevrouw...
dinsdag 12 mei 2009 om 00:08
o gianna ik ben zooooooooo blij he dat doos lekker ver weg woont, en dat hij heeft toegezegd daar pas heen te gaan als hier alles rond is. Blijft moeilijk maar minder confronterend.
Ga zeker proberen weer positief te zijn maar pfffffffffff valt nu zeker nog niet mee hoor..
whahaha volgens mij is ie boos over mailtje, heeft me geblokt bij msn. Tjonge jonge dan laat je je kennen, en weet je kan der niet eens mee zitten.
Ga zeker proberen weer positief te zijn maar pfffffffffff valt nu zeker nog niet mee hoor..
whahaha volgens mij is ie boos over mailtje, heeft me geblokt bij msn. Tjonge jonge dan laat je je kennen, en weet je kan der niet eens mee zitten.
dinsdag 12 mei 2009 om 12:11
Ben het eens met de andere dames, het heeft geen zin om hem te laten zien hoe jij je voelt, het heeft geen zin om tot hem door te willen dringen. Allemaal verspilde moeite, frustratie en die energie kun je beter gebruiken.
Betreft zijn bezoekjes aan de kinderen, ik vind dat je je nu heel coulant opstelt. Prima voor deze keer, maar hij wilde scheiden, hij is nu weg, hoe en waar hij zijn kinderen gaat ontmoeten is nu zijn probleem. Ik begrijp dat het voor hem en de kinderen nu even makkelijk is om dat in jouw huis te doen, maar ga daar geen gewoonte van maken. Hij zal er moeite voor moeten doen, een oplossing bedenken en investeren in de kinderen. Desnoods zoekt hij maar een huurhuisje voor zichzelf, zodat hij een vaste plek heeft om de kinderen te ontvangen. Alles voor zijn kinderen, lamlul! Jouw huis is niet een pension, die voor een weekendje steeds te boeken is en jij kan dan wieberen.
Betreft zijn bezoekjes aan de kinderen, ik vind dat je je nu heel coulant opstelt. Prima voor deze keer, maar hij wilde scheiden, hij is nu weg, hoe en waar hij zijn kinderen gaat ontmoeten is nu zijn probleem. Ik begrijp dat het voor hem en de kinderen nu even makkelijk is om dat in jouw huis te doen, maar ga daar geen gewoonte van maken. Hij zal er moeite voor moeten doen, een oplossing bedenken en investeren in de kinderen. Desnoods zoekt hij maar een huurhuisje voor zichzelf, zodat hij een vaste plek heeft om de kinderen te ontvangen. Alles voor zijn kinderen, lamlul! Jouw huis is niet een pension, die voor een weekendje steeds te boeken is en jij kan dan wieberen.
dinsdag 12 mei 2009 om 14:32
Is ook zeker niet de bedoeling hoor, maar hij zit nu bij zijn zus in huis en kan daar de kinderen niet hebben, binnenkort gaat hij op een camping zitten en dan mag hij de kinderen gewoon ophalen en weer thuis brengen, dan is het zeker niet de bedoeling dat hij hier in huis komt.
Kreeg net een sms van hem, of hij vanavond even langs kon komen om nog wat spullen op te halen, echt hij heeft geen idee wat hij me aandoet, heb hem ook terug gesmst dat ik denk dat dat nog even niet gaat lukken, dat ik de confrontatie met hem, 2 dagen nadat hij het huis is uitgelopen, nog niet aankan. Nog niets terug gehoord, ow en hij wilde praten over zijn bezoek weekend, zal hem wel rauw op zijn dak zijn gevallen, nou hier valt niet over te onderhandelen, vind dat ik al aardig genoeg ben.
Vandaag bij nieuwe client begonnen, ze vroeg "hoe heet je ook alweer" dus ik zeg sannemer, zij "ja maar wat is je achternaam? " Boem, tranen schoten meteen in mijn ogen, dat je van zoiets, eigenlijk onbenulligs zo van streek kan raken, pffffff.
meiden
Kreeg net een sms van hem, of hij vanavond even langs kon komen om nog wat spullen op te halen, echt hij heeft geen idee wat hij me aandoet, heb hem ook terug gesmst dat ik denk dat dat nog even niet gaat lukken, dat ik de confrontatie met hem, 2 dagen nadat hij het huis is uitgelopen, nog niet aankan. Nog niets terug gehoord, ow en hij wilde praten over zijn bezoek weekend, zal hem wel rauw op zijn dak zijn gevallen, nou hier valt niet over te onderhandelen, vind dat ik al aardig genoeg ben.
Vandaag bij nieuwe client begonnen, ze vroeg "hoe heet je ook alweer" dus ik zeg sannemer, zij "ja maar wat is je achternaam? " Boem, tranen schoten meteen in mijn ogen, dat je van zoiets, eigenlijk onbenulligs zo van streek kan raken, pffffff.
meiden
dinsdag 12 mei 2009 om 15:08
Sms je terug gehad, dat hij die andere spullen ook eigenlijk niet nodig had maar wel zijn dekbed. Hoezo zijn dekbed?????? Hij gaat morgen naar Engeland hij hoeft echt zijn eigen beddengoed niet mee te nemen hoor!!!!
Sms terug gestuurd dat hij niet kan komen, dat hij die spullen maar meeneemt als hij hier is met het bezoek weekend. En gevraagd "waarom doe je dit?" Meer niet. Wil een wedje met jullie maken dat ik nu dus niets meer hoor. Gelukkig, weer even rust.
meiden
Sms terug gestuurd dat hij niet kan komen, dat hij die spullen maar meeneemt als hij hier is met het bezoek weekend. En gevraagd "waarom doe je dit?" Meer niet. Wil een wedje met jullie maken dat ik nu dus niets meer hoor. Gelukkig, weer even rust.
meiden
dinsdag 12 mei 2009 om 15:36
Gatsie, wedje verloren :S. Toch wat terug gehad, dat hij als hij uit Engeland terug komt hij niet bij zijn zus kan omdat zij op dat moment op vakantie is. Heb hem maar even goed duidelijk gemaakt dat hij niet terug kan komen in MIJN huis. Dat 1 maal afscheid nemen meer dan genoeg is en dat hij dit mij en de kinderen echt niet kan aandoen. Waar hij dan wel heen moet? pffffffffffffffffffffffffffff kan er niet mee zitten moet ik zeggen, maar hier niet !!
dinsdag 12 mei 2009 om 15:58
Pfff hij blijft maar smsen , komt volgende week laat terug op schiphol en vind dat hij dan wel even hier kan komen slapen, helemaal boos dat ik dat niet wil en kan. Ik wil dat hij me met rust laat, ik wil zijn problemen niet horen. Van elk smsje wordt ik verdrietiger. Als er nou nog eentje komt zal ik dat ook terug sturen, LAAT ME MET RUST !!!!!!
Ik kan er niet meer tegen..................
Ik kan er niet meer tegen..................
dinsdag 12 mei 2009 om 18:57
Sanemer,blok hem toch even op je mobiel,dat sms gedoe maakt je helemaal over je toeren,alleen in echte noodgevallen mag hij je nog benaderen,en als de kinderen hem nodig hebben,maar nu even geen geleuter over dekbedden en slaap plaasten,gedoe,tenslotte wilde hij weg,had hij al bepaald dat hij ging,en heb jij nu ook eens iets bepaald!.
neem je rust en zet hem in de wacht.Er is nu maar een ding belangrijk,en dat is JOU welzijn,en jou welzijn is nu eenmaal van groot belang om een sterke vrouw en moeder te zijn.
Liefs Daisy
neem je rust en zet hem in de wacht.Er is nu maar een ding belangrijk,en dat is JOU welzijn,en jou welzijn is nu eenmaal van groot belang om een sterke vrouw en moeder te zijn.
Liefs Daisy
dinsdag 12 mei 2009 om 19:02
Precies sannemer, JIJ hebt nu de tijd nodig om te verwerken wat er allemaal gebeurt, en aangezien hij de veroorzaker is, kan ik me dondersgoed voorstellen dat je hem niet wil zien of horen. Het is jou koud op je dak gevallen wat er nu allemaal gebeurt, en dus heeft hij dat nu ook maar te accepteren hoor, dat ie het nu niet in de hand heeft, en hem nu ineens dingen overkomen.
En wat ik niet snap, is waarom ie nou ineens niet bij z'n zus kan logeren? Dat ze met vakantie is, is toch juist alleen maar gunstig? Ze geeft hem een sleutel, en voila! Probleem opgelost toch? En dan hoeft ie voor de kinderen ook niet bij jou te komen, want dat kan dan ook daar, als het huis verder niet bewoond is omdat je zus met vakantie is. Maar goed, ik weet natuurlijk niet hoe de vork daar precies in de steel zit...
Word maar lekker kwaad hoor! Ik ben zelf iemand die niet goed kwaad kan worden, maar als ik jouw berichtjes lees, krijg ik echt 'zin' om samen met je kwaad te worden, en hem eens flink door elkaar te rammelen... na die trap tussen de benen
Heel veel sterkte weer sannemer! We leven met je mee. En ik vind dat je het volste recht hebt om hem te weigeren thuis, voor zolang als JIJ dat nodig vindt. En als het een echte man zou zijn, wat ie uiteraard niet is..., dan zou ie daar respect voor hebben, dat JIJ nu tijd nodig hebt...
Echt waar, ik ben echt plaatsvervangend kwaad hoor...
En wat ik niet snap, is waarom ie nou ineens niet bij z'n zus kan logeren? Dat ze met vakantie is, is toch juist alleen maar gunstig? Ze geeft hem een sleutel, en voila! Probleem opgelost toch? En dan hoeft ie voor de kinderen ook niet bij jou te komen, want dat kan dan ook daar, als het huis verder niet bewoond is omdat je zus met vakantie is. Maar goed, ik weet natuurlijk niet hoe de vork daar precies in de steel zit...
Word maar lekker kwaad hoor! Ik ben zelf iemand die niet goed kwaad kan worden, maar als ik jouw berichtjes lees, krijg ik echt 'zin' om samen met je kwaad te worden, en hem eens flink door elkaar te rammelen... na die trap tussen de benen
Heel veel sterkte weer sannemer! We leven met je mee. En ik vind dat je het volste recht hebt om hem te weigeren thuis, voor zolang als JIJ dat nodig vindt. En als het een echte man zou zijn, wat ie uiteraard niet is..., dan zou ie daar respect voor hebben, dat JIJ nu tijd nodig hebt...
Echt waar, ik ben echt plaatsvervangend kwaad hoor...
