Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
dinsdag 12 mei 2009 om 19:42
ik weet de reden daar ook niet van, en ga het niet vragen ook. Ergens vind ik het heel vreemd hoor, dacht dat ze wel goed met elkaar omgingen, maar niet mijn probleem. Het is eindelijk tot hem doorgedrongen dat ik hem echt niet in huis wil hebben. Laatste smsje zei hij dat hij wel wat anders ging proberen. pffffffff eindelijk rust.
Ben blij dat hij morgen een weekje in het buiteland zit hoor, gaat hij zeker niet smsen.
meiden
Ben blij dat hij morgen een weekje in het buiteland zit hoor, gaat hij zeker niet smsen.
meiden
dinsdag 12 mei 2009 om 20:18
Sanne, wat verschrikkelijk dit. Hij meent toch te vinden, dat hij het allemaal zo netjes aanpakt? Wat dan precies?
Misschien is het tijd om duidelijke afspraken te maken, duidelijke afspraken over de te nemen stappen, planning van de scheiding, zaken regelen voor de toekomst (bezoekregeling, wie woont waar etc.) en ook zeker afspraken over jullie communicatie.
Hij is nu echt vertrokken, maar het is nog niet officieel. De scheiding moet nog worden uitgesproken, wat er gebeurt met jouw/jullie huis en waar hij gaat wonen. Dat het nog niet officieel is, neemt niet weg, dat hij heeft besloten te willen scheiden en de consequentie daarvan is, dat jullie niet meer in 1 huis kunnen blijven. Maar hij kan ook niet doen alsof hij jouw huis als pension kan gebruiken. Het is echt ZIJN probleem, zijn huisvesting. Als hij nog spullen wil ophalen, zal je hem daar de gelegenheid voor moeten geven, maar dat gaat niet onder zijn voorwaarden en wanneer het alleen hem even goed uitkomt.
Ook lijkt het me niet verstandig om nog te smsen met elkaar. Hij smst jou over dingen, die zomaar in hem opkomen, en jij zit je weer vreselijk op te winden. Spreek duidelijke dingen af omtrent spullen ophalen, en de kinderen nu zien. Maak duidelijk dat hij niet meer in jullie huis kan verblijven, als hij even geen alternatief kan bedenken. Bespreek scheidingszaken via mediator of advocaat, leg dingen omtrent de kinderen nu vast, zodat je daar niet over hoeft te mailen en te smsen. Bespreek emotionele zaken alleen face to face. Geen mail, geen sms. Ik denk dat duidelijke regels opstellen, een planning maken en duidelijke afspraken maken over genoemde zaken jou een stuk meer rust kunnen brengen in deze nare situatie.
Sterkte!
Misschien is het tijd om duidelijke afspraken te maken, duidelijke afspraken over de te nemen stappen, planning van de scheiding, zaken regelen voor de toekomst (bezoekregeling, wie woont waar etc.) en ook zeker afspraken over jullie communicatie.
Hij is nu echt vertrokken, maar het is nog niet officieel. De scheiding moet nog worden uitgesproken, wat er gebeurt met jouw/jullie huis en waar hij gaat wonen. Dat het nog niet officieel is, neemt niet weg, dat hij heeft besloten te willen scheiden en de consequentie daarvan is, dat jullie niet meer in 1 huis kunnen blijven. Maar hij kan ook niet doen alsof hij jouw huis als pension kan gebruiken. Het is echt ZIJN probleem, zijn huisvesting. Als hij nog spullen wil ophalen, zal je hem daar de gelegenheid voor moeten geven, maar dat gaat niet onder zijn voorwaarden en wanneer het alleen hem even goed uitkomt.
Ook lijkt het me niet verstandig om nog te smsen met elkaar. Hij smst jou over dingen, die zomaar in hem opkomen, en jij zit je weer vreselijk op te winden. Spreek duidelijke dingen af omtrent spullen ophalen, en de kinderen nu zien. Maak duidelijk dat hij niet meer in jullie huis kan verblijven, als hij even geen alternatief kan bedenken. Bespreek scheidingszaken via mediator of advocaat, leg dingen omtrent de kinderen nu vast, zodat je daar niet over hoeft te mailen en te smsen. Bespreek emotionele zaken alleen face to face. Geen mail, geen sms. Ik denk dat duidelijke regels opstellen, een planning maken en duidelijke afspraken maken over genoemde zaken jou een stuk meer rust kunnen brengen in deze nare situatie.
Sterkte!
dinsdag 12 mei 2009 om 21:22
Ik heb hem niet meer gesmst sinds de laatste op zondagavond, toen ik zo vreselijk kwaad was. En natuurlijk de laatste email over zijn bezoek aan de kinderen. Dat was een noodzakelijke mail en alleen een zakelijke mail. Je hebt gelijk roller dat we even duidelijke afspraken moeten maken, en we hadden ook afgesproken dit tijdens zijn bezoekweekend te doen. Had vandaag ook geen sms of mail verwacht, en elke keer als mijn telefoon begon te bliepen stond het zweet in mijn handen. En natuurlijk mag hij nog spullen ophalen, maar vandaag ? Dat slaat nergens op, hij gaat week op vakantie, heeft die spullen niet nu nodig, en dan nog waren ook nog onbelangrijke dingen cd's en zo.
@ gianna: De jongens zijn wat drukker dan normaal maar dat kan ook aan de project week liggen. En ze willen heel veel knuffelen nou dat mag altijd he Meiden tja, ene meid spreekt heel veel met vrienden maar is duidelijk van slag, de ander, dat is moeilijker, dat is een binnenvetter, moet echt dingen uit haar trekken, wat ik ook blijf proberen.
@ benfy :
meiden
@ gianna: De jongens zijn wat drukker dan normaal maar dat kan ook aan de project week liggen. En ze willen heel veel knuffelen nou dat mag altijd he Meiden tja, ene meid spreekt heel veel met vrienden maar is duidelijk van slag, de ander, dat is moeilijker, dat is een binnenvetter, moet echt dingen uit haar trekken, wat ik ook blijf proberen.
@ benfy :
meiden
dinsdag 12 mei 2009 om 21:27
Pffffffffffffffffffffff Sanne
Hij snapt echt niet veel het die "het"van jou????!!!!
Kan me voorstellen dat je van slag raakt van zijn smsjes en verzoekjes.
Maar meid hou vol...........zijn probleem.
En idd wat je schreef, dat zou voor de kinderen ook erg verwarrend zijn als hij ineens weer in beeld is.
Buiten jouw eigen gevoel hoor.
Wat ik wel goed vind om te lezen is dat de twijfel die ik eerder wel , al dan niet tussen de regels door, meende te lzen nu en stuk minder zijn.
En dat vind ik een vooruitgang. Je laat niet met je sollen en bent duidelijk.
Knap werk hoor.
En dat die nieuwe client naar je achternaam vroeg..........ja dat was een pijnlijk moment!
Meid je hebt alweer vooruitgang geboekt, je komt er wel!!
En wat iemand eerder ook al vroeg............hoe is het met de kinderen??
liefs Ben mamma
Hij snapt echt niet veel het die "het"van jou????!!!!
Kan me voorstellen dat je van slag raakt van zijn smsjes en verzoekjes.
Maar meid hou vol...........zijn probleem.
En idd wat je schreef, dat zou voor de kinderen ook erg verwarrend zijn als hij ineens weer in beeld is.
Buiten jouw eigen gevoel hoor.
Wat ik wel goed vind om te lezen is dat de twijfel die ik eerder wel , al dan niet tussen de regels door, meende te lzen nu en stuk minder zijn.
En dat vind ik een vooruitgang. Je laat niet met je sollen en bent duidelijk.
Knap werk hoor.
En dat die nieuwe client naar je achternaam vroeg..........ja dat was een pijnlijk moment!
Meid je hebt alweer vooruitgang geboekt, je komt er wel!!
En wat iemand eerder ook al vroeg............hoe is het met de kinderen??
liefs Ben mamma
dinsdag 12 mei 2009 om 21:41
Dat had je heel goed gelezen hoor benmama, er was zeker twijfel, maar moet zeggen dat die ene regel op zijn profiel, mij zo heel veel duidelijk heeft gemaakt. Pijn doet het maar op dit moment vind ik het ook wel even goed zo, hij moet nu maar even voor zichzelf zorgen, ik kan dat er nu niet bij hebben, hij heeft toch duidelijk genoeg aangegeven dat hij niet meer wil. Dan moet hij ook niet meer komen als het hem iets tegen zit. En het kan ook niet voor de kinderen vind ik, buiten mijn eigen gevoel om, je kan niet afscheid nemen, de kinderen huilend achter laten en dan 2 weken later vrolijk binnen stappen en zeggen "papa woont hier weer". Dat kan hij vergeten, IK zal dat nooit toelaten. Hoe een watje ik ook soms ben, (zeker naar hem toe) kom niet aan mijn kinderen.
meiden
meiden
dinsdag 12 mei 2009 om 21:54
Lieve Sanne,
Ik heb je inmiddels ook gemaild. Het lukte me steeds niet om bij te lezen hier. Kreeg constant die foutmelding 'bewerking mislukt'. Hierdoor kan ik o.a. de vorige pagina niet lezen, maar uit de reacties van de andere posters en jouzelf begrijp ik dat je man niet bij je zus terecht kan?
Als dat het geval is, tsja, mijn 1e reactie hierop: 'goh...is dát even jammer...Deal with it!!!! Fijn dat ie het je even laat weten, maar feitelijk was het niet nodig geweest. In noodgevallen kunnen jullie elkaar bereiken via de mobiel/sms en waar hij nou exact de komende tijd zijn voeten onder de bank schuift: who cares??? Boeit niet echt, wel? Hij moet gewoon bereikbaar voor je zijn t.a.v. jullie kinderen en voor de verdere afwikkeling, maar waar hij nou exact verblijft....het zal je je reet roesten, om het maar ff grof te zeggen.
Heel goed van je, hoe je je nu opstelt. Misschien is het wel goed geweest dat je dat ene bewuste zinnetje van hem gelezen hebt. Het heeft je zó de ogen geopend. Bij mij is het ook diverse keren gebeurd: bep. uitspraken die mijn ex had gedaan die mij verschillende keren echt weer even heel keihard met beide benen op de grond zetten als ik toch weer de neiging had om teveel medelijden met hem te hebben... (met hem...of all people...). Hoe hard en hoe zeer ze je soms ook op je ziel trappen, toch is het soms juist net datgene wat je nodig hebt om de juiste dingen te doen. Zowel voor jezelf als voor je kinderen.
Je bent goed bezig, meid. Hang in there!
Ik heb je inmiddels ook gemaild. Het lukte me steeds niet om bij te lezen hier. Kreeg constant die foutmelding 'bewerking mislukt'. Hierdoor kan ik o.a. de vorige pagina niet lezen, maar uit de reacties van de andere posters en jouzelf begrijp ik dat je man niet bij je zus terecht kan?
Als dat het geval is, tsja, mijn 1e reactie hierop: 'goh...is dát even jammer...Deal with it!!!! Fijn dat ie het je even laat weten, maar feitelijk was het niet nodig geweest. In noodgevallen kunnen jullie elkaar bereiken via de mobiel/sms en waar hij nou exact de komende tijd zijn voeten onder de bank schuift: who cares??? Boeit niet echt, wel? Hij moet gewoon bereikbaar voor je zijn t.a.v. jullie kinderen en voor de verdere afwikkeling, maar waar hij nou exact verblijft....het zal je je reet roesten, om het maar ff grof te zeggen.
Heel goed van je, hoe je je nu opstelt. Misschien is het wel goed geweest dat je dat ene bewuste zinnetje van hem gelezen hebt. Het heeft je zó de ogen geopend. Bij mij is het ook diverse keren gebeurd: bep. uitspraken die mijn ex had gedaan die mij verschillende keren echt weer even heel keihard met beide benen op de grond zetten als ik toch weer de neiging had om teveel medelijden met hem te hebben... (met hem...of all people...). Hoe hard en hoe zeer ze je soms ook op je ziel trappen, toch is het soms juist net datgene wat je nodig hebt om de juiste dingen te doen. Zowel voor jezelf als voor je kinderen.
Je bent goed bezig, meid. Hang in there!
dinsdag 12 mei 2009 om 22:37
Dat ene zinnetje heeft me zeker de ogen geopend, zo duidelijk maar ook zo pijnlijk. Ik weet best waarom hij bleef smsen, hij wilde dat ik toegaf, dat hij kon komen vanavond en hij kent me te goed, weet dat ik soms te lief ben, dat ik vaak te veel pik en had waarschijnlijk wel bedacht dat als ik hem zou zien ik wel ja zou hebben gezegd. Zal daar eens goed over moeten nadenken, ik wil en kan hem niet toelaten, op de eerste plaats niet voor de kinderen. Maar heeft hij gelijk? Zou ik ja hebben gezegd? Als ik heel eerlijk ben kan ik daar eigenlijk geen antwoord op geven en ben ik blij dat hij eerst gesmst heeft, dan kun je eerst even rustig nadenken voor je antwoord geeft. Ben alleen bang dat de volgende keer hij wat wil, hij dan gewoon voor de deur staat. Maar goed dan zijn we weer wat weekjes verder en kan ik het waarschijnlijk/hopenlijk iets beter handelen.
meiden
meiden
dinsdag 12 mei 2009 om 22:50
Sanne,
Ik denk inderdaad dat het heel goed is geweest dat hij het per sms heeft aangekondigd. Wanneer hij je aan de deur zo had overvallen, had je misschien puur instinctief uit je goedheid het hem toch weer toegestaan. Nu heb je zó duidelijk een signaal afgegeven dat hij maar niet zo meer met je kan sollen.
Meid, je doet het echt mega goed! Ben echt plaatsvervangend trots op je!! Je kinderen mogen zich gelukkig prijzen met zo'n dijk van een moeder!
Ik denk inderdaad dat het heel goed is geweest dat hij het per sms heeft aangekondigd. Wanneer hij je aan de deur zo had overvallen, had je misschien puur instinctief uit je goedheid het hem toch weer toegestaan. Nu heb je zó duidelijk een signaal afgegeven dat hij maar niet zo meer met je kan sollen.
Meid, je doet het echt mega goed! Ben echt plaatsvervangend trots op je!! Je kinderen mogen zich gelukkig prijzen met zo'n dijk van een moeder!
dinsdag 12 mei 2009 om 23:05
Ik vind jou zo'n stoer dame, zo eentje die met pijn in haar hart en de tranen over haar wangen vecht voor haar kinderen en haar rust... Ik bewonder je postings hier iedere dag, ik lees ze iedere dag... Je pijn, verdriet is voelbaar in je letters. Maar nog meer die kracht, dat sterke in je, dat spreekt zo uit je woorden, al kan ik me voorstellen dat je dat zelf niet zo leest..... dacht laat ik je er op attenderen, net als anderen hier.
Ik vind je een geweldige vrouw zoals ik hier dingen van je lees.
Sterkte!
Ik vind je een geweldige vrouw zoals ik hier dingen van je lees.
Sterkte!
DTEEZ!
dinsdag 12 mei 2009 om 23:14
Voel me groeien hier, wow, ik weet gewoon niet wat ik zeggen moet, voel me niet stoer, en voel me zeker niet sterk, nou ja vandaag heel even wel, ben trots op mezelf dat ik niet heb toegegeven, maar toch, de angst dat ik mijn kinderen tekort doe blijft maar hangen. Bv : denk er sterk over om niet verder te gaan met de mediation, maar (pfff heb je die stomme maar weer) doe ik dan de kinderen te kort ? Ik wil geen vechtscheiding maar wil wel alles heel duidelijk op papier. Ben bang dat ik te veel ga toegeven met mediation maar weet ook dat zonder, hij me dit heel kwalijk gaat nemen en wat doet ie dan? De twijfels blijven hangen en ik ben blij dat hij gewoon in het buitenland zit komende week, kan ik echt even rustig nadenken.
dinsdag 12 mei 2009 om 23:19
Denk na voor jou en je kinderen. Denk niet voor hem, dat had hij zelf moeten doen....
Lief zijn is niets mis mee, té lief zijn wel. hij is degene die jou in deze situatie heeft gebracht. Jij koos hier niet voor, hij wel. En dan nog wil hij de macht hebben, hij probeert nog steeds de machtige te zijn door je te domineren met uitspraken. Daar kan je naar luisteren, daar kan je ook proberen voor te passen...
Hij is nu een week weg. Jij hebt een week.... tijd... denk, en bespreek het ook hier
Lief zijn is niets mis mee, té lief zijn wel. hij is degene die jou in deze situatie heeft gebracht. Jij koos hier niet voor, hij wel. En dan nog wil hij de macht hebben, hij probeert nog steeds de machtige te zijn door je te domineren met uitspraken. Daar kan je naar luisteren, daar kan je ook proberen voor te passen...
Hij is nu een week weg. Jij hebt een week.... tijd... denk, en bespreek het ook hier
DTEEZ!
dinsdag 12 mei 2009 om 23:49
Ben bang dat ik te veel ga toegeven met mediation maar weet ook dat zonder, hij me dit heel kwalijk gaat nemen en wat doet ie dan?
Hij gaat jou dit heel kwalijk nemen?
Er is er maar een die hier iemand iets kwalijk kan/ mag nemen en dat ben jij, oja, hij zichzelf misschien door zijn L*l achterna te lopen!
Luister naar je gevoel meid, als jij je hier niet prettig bij voelt, doe het dan niet!
Sterkte
Hij gaat jou dit heel kwalijk nemen?
Er is er maar een die hier iemand iets kwalijk kan/ mag nemen en dat ben jij, oja, hij zichzelf misschien door zijn L*l achterna te lopen!
Luister naar je gevoel meid, als jij je hier niet prettig bij voelt, doe het dan niet!
Sterkte
dinsdag 12 mei 2009 om 23:58
precies gianna, ik voel me nu ook geen bitch al zal hij dat waarschijnlijk wel denken. Mijn kinderen gaan voor alles, misschien is dat ook wel het probleem geweest, als ik zie hoe hij soms reageren kan......pfffffff Ben nog steeds geblokt...hihihihi dat doet me nou echt niets he, eigenlijk gewoon wel prettig, niet zien is ook niet weten. (niet helemaal waar natuurlijk maar ach, je zelf een beetje voor de gek houden is ook wel eens prettig.)
En jij bent ook geen bitch hoor, hoe durft ie dat te denken, je bent gewoon sterk en je komt op voor je kinderen. Als dat bitch gedrag is nou dan ben ik dat 24/7.
@candy: ga ik ook zeker doen hoor, morgen om 2 uur zit hij in het vliegtuig, zit nu al te 'genieten' .
meiden
En jij bent ook geen bitch hoor, hoe durft ie dat te denken, je bent gewoon sterk en je komt op voor je kinderen. Als dat bitch gedrag is nou dan ben ik dat 24/7.
@candy: ga ik ook zeker doen hoor, morgen om 2 uur zit hij in het vliegtuig, zit nu al te 'genieten' .
meiden
woensdag 13 mei 2009 om 01:05
Sannemer: ik heb vanavond het hele topic gelezen en ik heb er geen woorden voor. 'Het' is niet alleen erg bot en ongevoelig tegenover jou, maar ook gewoon als mens! Zo ga je toch niet met anderen om? En al helemaaaaal niet met iemand die je eeuwige trouw hebt beloofd... Verder vind ik je heel sterk, houd vol en knuffel maar lekker veel met je kinderen.
woensdag 13 mei 2009 om 09:33
Lieve Sanne,
Je gaat door exact hetzelfde heen als ik destijds: ex die pertinent wilde dat we voor mediation gingen en ik die me daar eigenlijk niet goed bij voelde. Immers, het uitgangspunt van mediation is dat je beiden achter de scheiding staat, dat je het in grote lijnen eens bent over verdeling van de spullen en dat je hoopt op een vredige wijze van afwikkeling.
Bij mij ging alleen dit laatste punt op: ik hoopte op een vredige wijze van afwikkeling. Maar..ik hoopte dat zó zeer dat ik - uit angst voor escalaties en een enorme woede van zijn kant als ik niet mee zou werken - me hier maar in neigde te schikken.
Terwijl, als je me diep in mijn hart keek, ik het liefst naar een eigen advocaat zou gaan. Ik was zó kwaad over alles wat er gebeurd was, dat ik vond dat ik (meer dan) recht had op een fikse strijd, waarbij ík degene zou zijn die fel en hard zou zijn, die op haar strepen zou gaan staan...
Maar dit durfde ik niet door te zetten. Was veel te bang voor zijn boosheid (ik kon/kan zo slecht tegen die immense kwaadheid van hem) en daarom stemde ik maar schoorvoetend in met een mediator, terwijl het eigenlijk helemaal niet goed voelde.
Pas toen de boel bij mij dusdanig geëscaleerd was dat er geen weg terug meer was en pas toen ik eenmaal letterlijk en figuurlijk buiten zijn bereik was, pas toen durfde ik de gang naar een advocaat te maken en ging ik wat meer mijn eigen pad bewandelen (ben uiteindelijk nog niet de volledige strijd aangegaan..heb wederom gekozen voor de weg van de minste weerstand/de lieve vrede..om dingen niet nóg erger te maken dan ze al waren...heb genoegen genomen met minder dan waar ik wettelijk gezien recht op zou hebben. Maar op enig moment wilde ik alleen nog maar dat het afgelopen was, over, uit. Ik kón niet meer, ik kon de strijd - die onherroepelijk zou volgen als ik de wettelijke lijnen zou volgen - simpelweg niet aan en ik heb dus gekozen om met minder genoegen te nemen, maar in ruil daarvoor verzekerd te zijn van rust. Alleen op die manier zou hij me met rust laten en zou hij akkoord gaan met mijn voorstellen, zodat ik met zoonlief een nieuwe start kon maken).
Wat je schrijft dus, is zeer herkenbaar! Maar toch heb ik het idee dat jij sterk bent (hopelijk sterker dan ik was in die tijd). Wanneer er geen echte reeële gevaren dreigen (geweld), dan zou ik echt gaan voor hetgeen je recht op hebt, zowel voor jezelf als voor je kinderen. Je hebt het meer dan verdiend!
Je gaat door exact hetzelfde heen als ik destijds: ex die pertinent wilde dat we voor mediation gingen en ik die me daar eigenlijk niet goed bij voelde. Immers, het uitgangspunt van mediation is dat je beiden achter de scheiding staat, dat je het in grote lijnen eens bent over verdeling van de spullen en dat je hoopt op een vredige wijze van afwikkeling.
Bij mij ging alleen dit laatste punt op: ik hoopte op een vredige wijze van afwikkeling. Maar..ik hoopte dat zó zeer dat ik - uit angst voor escalaties en een enorme woede van zijn kant als ik niet mee zou werken - me hier maar in neigde te schikken.
Terwijl, als je me diep in mijn hart keek, ik het liefst naar een eigen advocaat zou gaan. Ik was zó kwaad over alles wat er gebeurd was, dat ik vond dat ik (meer dan) recht had op een fikse strijd, waarbij ík degene zou zijn die fel en hard zou zijn, die op haar strepen zou gaan staan...
Maar dit durfde ik niet door te zetten. Was veel te bang voor zijn boosheid (ik kon/kan zo slecht tegen die immense kwaadheid van hem) en daarom stemde ik maar schoorvoetend in met een mediator, terwijl het eigenlijk helemaal niet goed voelde.
Pas toen de boel bij mij dusdanig geëscaleerd was dat er geen weg terug meer was en pas toen ik eenmaal letterlijk en figuurlijk buiten zijn bereik was, pas toen durfde ik de gang naar een advocaat te maken en ging ik wat meer mijn eigen pad bewandelen (ben uiteindelijk nog niet de volledige strijd aangegaan..heb wederom gekozen voor de weg van de minste weerstand/de lieve vrede..om dingen niet nóg erger te maken dan ze al waren...heb genoegen genomen met minder dan waar ik wettelijk gezien recht op zou hebben. Maar op enig moment wilde ik alleen nog maar dat het afgelopen was, over, uit. Ik kón niet meer, ik kon de strijd - die onherroepelijk zou volgen als ik de wettelijke lijnen zou volgen - simpelweg niet aan en ik heb dus gekozen om met minder genoegen te nemen, maar in ruil daarvoor verzekerd te zijn van rust. Alleen op die manier zou hij me met rust laten en zou hij akkoord gaan met mijn voorstellen, zodat ik met zoonlief een nieuwe start kon maken).
Wat je schrijft dus, is zeer herkenbaar! Maar toch heb ik het idee dat jij sterk bent (hopelijk sterker dan ik was in die tijd). Wanneer er geen echte reeële gevaren dreigen (geweld), dan zou ik echt gaan voor hetgeen je recht op hebt, zowel voor jezelf als voor je kinderen. Je hebt het meer dan verdiend!
woensdag 13 mei 2009 om 12:18
O, yayaatje weet niet wat ik zeggen moet maar deze heb je meer dan verdient .
Nee, ik ben niet bang voor geweld, maar wel dat hij helemaal niets meer voor ons doet, hij heeft gezegd dat als het hem te veel gaat kosten hij gewoon stopt met werken, hoeft hij ook niet te betalen. Toen ik daar op reageerde met te zeggen dat hij dan de kinderen pakte vond hij dat jammer maar ja hij moest ook leven. Hij weet dat hij me altijd met de kinderen pakken kan, mijn kinderen gaan voor alles, en ik zei het al eerder, misschien is dat wel het hele probleem geweest, als ik zie hoe hij zich nu gedraagt, hoe vreselijk egoistisch hij bezig is, is het net een klein kind. Voelt zich misschien wel danig door mij te kort gedaan, weet ik veel.
meiden
Nee, ik ben niet bang voor geweld, maar wel dat hij helemaal niets meer voor ons doet, hij heeft gezegd dat als het hem te veel gaat kosten hij gewoon stopt met werken, hoeft hij ook niet te betalen. Toen ik daar op reageerde met te zeggen dat hij dan de kinderen pakte vond hij dat jammer maar ja hij moest ook leven. Hij weet dat hij me altijd met de kinderen pakken kan, mijn kinderen gaan voor alles, en ik zei het al eerder, misschien is dat wel het hele probleem geweest, als ik zie hoe hij zich nu gedraagt, hoe vreselijk egoistisch hij bezig is, is het net een klein kind. Voelt zich misschien wel danig door mij te kort gedaan, weet ik veel.
meiden
woensdag 13 mei 2009 om 12:34
quote:sannemer schreef op 13 mei 2009 @ 12:18:
O, yayaatje weet niet wat ik zeggen moet maar deze heb je meer dan verdient .
Nee, ik ben niet bang voor geweld, maar wel dat hij helemaal niets meer voor ons doet, hij heeft gezegd dat als het hem te veel gaat kosten hij gewoon stopt met werken, hoeft hij ook niet te betalen. Toen ik daar op reageerde met te zeggen dat hij dan de kinderen pakte vond hij dat jammer maar ja hij moest ook leven.
Hi Sannemer, heel goed dat je voet bijstuk hebt gehouden! Ik moet wel zeggen dat zijn houding en uitspraken (zie quote) me zorgen baren mbt mediation. Zijn egoïsme is grenzeloos, hij is bereid om zelfs over de ruggen van jullie kinderen zijn belang voorop te stellen.
Denk nog maar eens goed na over of mediation wel de juiste weg voor jou is. Beide partijen moeten nl in staat zijn om compromissen te sluiten en goede afspraken te maken. Volgens mij is je ex daar niet toe in staat. Hij wil het gewoon niet. Lamlul respecteert jouw grenzen niet en handelt niet in het het belang van jullie kinderen.
Uit niets blijkt dat dit ook maar ten positieve gaat veranderen. Ik zou het jammer vinden als jij en de kinderen er bekaaid van afkomen omdat deze egoïstische lamlul zich niet aan gemaakte afspraken - opgesteld in een eventueel convenant - houdt. Het baart me zorgen dat hij jullie niets gunt en zelfs bereid is om z'n baan op te zeggen. Hij is totaal onbetrouwbaar.
Misschien kun je e.e.a. toch het beste via een advocaat regelen die puur in jouw en dat van de kinderen handelt.
Heel veel sterkte meid, ik vind het echt ongelooflijk knap hoe jij je staande houdt!
O, yayaatje weet niet wat ik zeggen moet maar deze heb je meer dan verdient .
Nee, ik ben niet bang voor geweld, maar wel dat hij helemaal niets meer voor ons doet, hij heeft gezegd dat als het hem te veel gaat kosten hij gewoon stopt met werken, hoeft hij ook niet te betalen. Toen ik daar op reageerde met te zeggen dat hij dan de kinderen pakte vond hij dat jammer maar ja hij moest ook leven.
Hi Sannemer, heel goed dat je voet bijstuk hebt gehouden! Ik moet wel zeggen dat zijn houding en uitspraken (zie quote) me zorgen baren mbt mediation. Zijn egoïsme is grenzeloos, hij is bereid om zelfs over de ruggen van jullie kinderen zijn belang voorop te stellen.
Denk nog maar eens goed na over of mediation wel de juiste weg voor jou is. Beide partijen moeten nl in staat zijn om compromissen te sluiten en goede afspraken te maken. Volgens mij is je ex daar niet toe in staat. Hij wil het gewoon niet. Lamlul respecteert jouw grenzen niet en handelt niet in het het belang van jullie kinderen.
Uit niets blijkt dat dit ook maar ten positieve gaat veranderen. Ik zou het jammer vinden als jij en de kinderen er bekaaid van afkomen omdat deze egoïstische lamlul zich niet aan gemaakte afspraken - opgesteld in een eventueel convenant - houdt. Het baart me zorgen dat hij jullie niets gunt en zelfs bereid is om z'n baan op te zeggen. Hij is totaal onbetrouwbaar.
Misschien kun je e.e.a. toch het beste via een advocaat regelen die puur in jouw en dat van de kinderen handelt.
Heel veel sterkte meid, ik vind het echt ongelooflijk knap hoe jij je staande houdt!
woensdag 13 mei 2009 om 14:10
Ja je weet niet of het dreigenmenten zijn,of dat hij het werkelijk van plan is om zijn verantwoording als ouder teniet te doen,hij zal de eerste niet zijn en zeker de laatste niet.
Het zou wel heel erg zijn als hij zijn kinderen het brood uit de mond gaat nemen,puur voor zijn eigen belang,jsa waar is dan die goede vader gebleven?.
Ik zeg niet dat het bij jullie zo zal gaan sanemer,maar kinderen hebben jullie samen genomen,hij kan niet ermee omgaan alsof hij een hond terug brengt naar het asiel,omdat hij er niet meer voor wil zorgen.
Dat zou wel erg sneu zijn,ik denk dat er een spel wordt gespeeld,het spel heet,jij kwets mij,ik kwets jou.
Kijk daarvoor uit!
Het zou wel heel erg zijn als hij zijn kinderen het brood uit de mond gaat nemen,puur voor zijn eigen belang,jsa waar is dan die goede vader gebleven?.
Ik zeg niet dat het bij jullie zo zal gaan sanemer,maar kinderen hebben jullie samen genomen,hij kan niet ermee omgaan alsof hij een hond terug brengt naar het asiel,omdat hij er niet meer voor wil zorgen.
Dat zou wel erg sneu zijn,ik denk dat er een spel wordt gespeeld,het spel heet,jij kwets mij,ik kwets jou.
Kijk daarvoor uit!
woensdag 13 mei 2009 om 15:25
Sanne,
Dat dreigen met 'ik stop met werken zodat ik jou niets hoef te betalen', ook dat klinkt heel bekend.
Mijn advocaat vertelde mij al snel dat dit in praktijk helemaal niet kan. Als hij stopt met werken, zal hij dus zijn aangewezen op een uitkering. En een uitkering krijg je echt maar niet zo, hoor. Daarvoor moet dus eerst via een arts worden aangetoond dat je dus daadwerkelijk niet in staat bent om te werken. Dus hij zal eerst al een dergelijke arts moeten vinden die bereid is dit te verklaren, maar mocht hij een arts zover kunnen krijgen, dan nog kun jij gaan aantonen dat hij wel degelijk in staat is om te gaan werken. Al is het maar ergens parttime aan de lopende band..het moet al gek gaan wil hij volledig afgekeurd worden. Dat gebeurt echt maar niet zo, hoor!
Dus laat hem lekker dreigen. Als puntje bij paaltje komt is het waarschijnlijk een hoop geschreeuw en gedreig op voorhand, maar als het er echt op aankomt zal het zover niet komen.
Hij heeft nu eenmaal een wettelijke onderhoudsplicht richting zijn kinderen en die kan hij simpelweg niet ontlopen. Maar ook richting jou heeft hij een onderhoudsplicht (hij zal dus kinder- en partneralimentatie moeten gaan betalen). Wat dat betreft zal er nog een wereld voor je opengaan wat er allemaal moet/mogelijk is op dit gebied.
Ik kan zelf verbazingwekkend genoeg stellen dat ik er financieel gezien alleen maar op vooruit gegaan ben sinds ik gescheiden ben. Middels allerlei kortingen waar je als alleenstaande ouder voor in aanmerking komt, heb ik nu een prettige aanvulling op mijn inkomen. Dit zal ook voor jou gelden. Kijk maar eens op de site van de belastingdienst, daar staat alles uitgelegd.
Echt, gebruik de aankomende week om je hierin te verdiepen. Dit zijn wezenlijke zaken waar je niet aan ontkomt en waarvan het goed is dat je weet wat je rechten en plichten zijn.
Hou vol, meis. Je kunt het...
Dat dreigen met 'ik stop met werken zodat ik jou niets hoef te betalen', ook dat klinkt heel bekend.
Mijn advocaat vertelde mij al snel dat dit in praktijk helemaal niet kan. Als hij stopt met werken, zal hij dus zijn aangewezen op een uitkering. En een uitkering krijg je echt maar niet zo, hoor. Daarvoor moet dus eerst via een arts worden aangetoond dat je dus daadwerkelijk niet in staat bent om te werken. Dus hij zal eerst al een dergelijke arts moeten vinden die bereid is dit te verklaren, maar mocht hij een arts zover kunnen krijgen, dan nog kun jij gaan aantonen dat hij wel degelijk in staat is om te gaan werken. Al is het maar ergens parttime aan de lopende band..het moet al gek gaan wil hij volledig afgekeurd worden. Dat gebeurt echt maar niet zo, hoor!
Dus laat hem lekker dreigen. Als puntje bij paaltje komt is het waarschijnlijk een hoop geschreeuw en gedreig op voorhand, maar als het er echt op aankomt zal het zover niet komen.
Hij heeft nu eenmaal een wettelijke onderhoudsplicht richting zijn kinderen en die kan hij simpelweg niet ontlopen. Maar ook richting jou heeft hij een onderhoudsplicht (hij zal dus kinder- en partneralimentatie moeten gaan betalen). Wat dat betreft zal er nog een wereld voor je opengaan wat er allemaal moet/mogelijk is op dit gebied.
Ik kan zelf verbazingwekkend genoeg stellen dat ik er financieel gezien alleen maar op vooruit gegaan ben sinds ik gescheiden ben. Middels allerlei kortingen waar je als alleenstaande ouder voor in aanmerking komt, heb ik nu een prettige aanvulling op mijn inkomen. Dit zal ook voor jou gelden. Kijk maar eens op de site van de belastingdienst, daar staat alles uitgelegd.
Echt, gebruik de aankomende week om je hierin te verdiepen. Dit zijn wezenlijke zaken waar je niet aan ontkomt en waarvan het goed is dat je weet wat je rechten en plichten zijn.
Hou vol, meis. Je kunt het...
woensdag 13 mei 2009 om 16:51
Hoi Sanne (en andere posters),
Ik lees dit topic nu een poosje mee. Sommige mannen kun je wel schoppen! Heb ook een ex gehad die naar het buitenland vertrok en daar al een liefje (lees: gratis verblijf) had geregeld. Hij was vervolgens binnen 3 maanden getrouwd met weer een andere plaatselijke schone ivm verblijfsvergunning. Ben door een diep dal gegaan, was tot overmaat van ramp zwanger, maar ben er bovenop gekomen en achteraf gezien is dit de beste beslissing ooit geweest van hem. Onze relatie was nogal destructief.
Ik weet zeker dat jij er ook weer bovenop komt. Nu is het K** maar jij hebt nu je eigen toekomst voor je en vanaf nu wordt die alleen maar beter.
En over dat dreigement over niet gaan werken en niet mee willen betalen..dan gaat hij toch fijn fulltime voor de kinderen zorgen? Ga jij leuk werk doen, heb je tijd om met vriendinnen op stap te gaan, te shoppen en in het weekend doe je dan alleen maar leuke dingen met je kinderen. Dat hij daar dan geen tijd/geld meer voor heeft, of niet zomaar even naar Amerika kan vertrekken, tsja...pech hebben he
Ik verbaas me er soms ook over hoe makkelijk de vrouw de zorg mag dragen voor de kinderen en de man flierefluitend een ander leven begint.
Ik lees dit topic nu een poosje mee. Sommige mannen kun je wel schoppen! Heb ook een ex gehad die naar het buitenland vertrok en daar al een liefje (lees: gratis verblijf) had geregeld. Hij was vervolgens binnen 3 maanden getrouwd met weer een andere plaatselijke schone ivm verblijfsvergunning. Ben door een diep dal gegaan, was tot overmaat van ramp zwanger, maar ben er bovenop gekomen en achteraf gezien is dit de beste beslissing ooit geweest van hem. Onze relatie was nogal destructief.
Ik weet zeker dat jij er ook weer bovenop komt. Nu is het K** maar jij hebt nu je eigen toekomst voor je en vanaf nu wordt die alleen maar beter.
En over dat dreigement over niet gaan werken en niet mee willen betalen..dan gaat hij toch fijn fulltime voor de kinderen zorgen? Ga jij leuk werk doen, heb je tijd om met vriendinnen op stap te gaan, te shoppen en in het weekend doe je dan alleen maar leuke dingen met je kinderen. Dat hij daar dan geen tijd/geld meer voor heeft, of niet zomaar even naar Amerika kan vertrekken, tsja...pech hebben he
Ik verbaas me er soms ook over hoe makkelijk de vrouw de zorg mag dragen voor de kinderen en de man flierefluitend een ander leven begint.
woensdag 13 mei 2009 om 18:54
@ ondersteboven : eerst maar even deze Ik zou er niet aan moeten denken hoor, mijn zorg voor de kids over te dragen aan hem. Kinderen houden van hem en hij van hun maar dacht het toch niet hoor, zou ik echt niet kunnen.
@ yayaatje : Hij heeft zich verontschuldigt voor de uitspraak maar ondertussen wel gezegd he, dus dat blijft in mijn hoofd hangen. Ik had ook al gekeken wat voor voordelen ik zou kunnen krijgen en zijn er wel een hoop hoor.Ga natuurlijk maar 24 uur werken, heb al uitgerekend dat dit voldoende is, en alle andere inkomsten; alimentatie, kinderbijslag, worden niet gezien als inkomsten. Erg prettig verdien dan eigenlijk te weinig en krijg alle subsidies. Weet niet of ik er beter van word maar zeker niet slechter.
Ik heb nu eigenlijk een heel dubbel gevoel, ben blij dat hij in Engeland zit, lekker rustig, maar eigenlijk vind ik het ook niet eerlijk, ik zit hier met mijn verdriet en de kinderen, hij gaat lekker feesten, naar een concert en weet ik veel wat nog allemaal. Kinderachtig he, tenminste vind ik wel van mezelf. Verder gaat het eigenlijk wel vandaag, alleen elke keer als de telefoon ging zat ik met zweet in de handen. Pfff dat heeft hij dus wel voor elkaar, erg vervelend, was ook blij dat ik wist; nu zit hij in het vliegtuig.
meiden
@ yayaatje : Hij heeft zich verontschuldigt voor de uitspraak maar ondertussen wel gezegd he, dus dat blijft in mijn hoofd hangen. Ik had ook al gekeken wat voor voordelen ik zou kunnen krijgen en zijn er wel een hoop hoor.Ga natuurlijk maar 24 uur werken, heb al uitgerekend dat dit voldoende is, en alle andere inkomsten; alimentatie, kinderbijslag, worden niet gezien als inkomsten. Erg prettig verdien dan eigenlijk te weinig en krijg alle subsidies. Weet niet of ik er beter van word maar zeker niet slechter.
Ik heb nu eigenlijk een heel dubbel gevoel, ben blij dat hij in Engeland zit, lekker rustig, maar eigenlijk vind ik het ook niet eerlijk, ik zit hier met mijn verdriet en de kinderen, hij gaat lekker feesten, naar een concert en weet ik veel wat nog allemaal. Kinderachtig he, tenminste vind ik wel van mezelf. Verder gaat het eigenlijk wel vandaag, alleen elke keer als de telefoon ging zat ik met zweet in de handen. Pfff dat heeft hij dus wel voor elkaar, erg vervelend, was ook blij dat ik wist; nu zit hij in het vliegtuig.
meiden
