Relaties
alle pijlers
Nu al emotioneel voor bruiloft
zondag 11 juli 2021 om 16:29
Ik ga over een paar weken trouwen met mijn droomman. Ik had er steeds super veel zin in maar de laatste tijd wordt dit best overschaduwt door mijn eigen gevoel.. Ik wordt echt onder alles emotioneel. Vooral als ik nadenk wat ik achter me laat: mijn familie, vrienden en woonplaats ( een jaar op kamers gewoond maar voor de rest altijd op dezelfde plek bij mijn ouders). Dit begint nu echt de overhand te krijgen.. niet meer het leuke van een bruiloft/samen wonen maar ik kijk alleen nog maar naar alles wat ik ga missen. Ik probeer het steeds te relativeren; tegen mezelf te zeggen dat ik altijd langs kan gaan bij ouders/vrienden. Maar het voelt gewoon niet hetzelfde. Hoe meer ik het probeer te relativeren, hoe ongelukkiger ik er van wordt. Wie herkent dit en heeft tips? Ik wil juist graag genieten van de voorbereidingen, en probeer het voor mezelf echt te relativeren, maar het werkt gewoon niet.
maandag 12 juli 2021 om 06:37
Jammer dat je niet reageert, hopelijk lees je t nog wel. Ik ben niet heel lang geleden getrouwd en verhuisd naar de andere kant van het land. Ja, er zijn nog steeds mensen die dat doen: eerst trouwen en dan samenwonen.
Het is veel te gelijk, en daar mag je emotioneel en sentimenteel van worden. Je mag moe zijn en twijfels hebben. En je mag jezelf de tijd gunnen om er aan te wennen. Bij ons waren er af en toe ook wel eens twijfels, maar na de bruiloft kwam er een soort rust. Nu hoeven we niet meer te twijfelen en is het niet alleen de liefde die ons bindt, maar ook het jawoord. En problemen die we nog tegen komen moeten we wel samen oplossen, want die belofte hebben we aan elkaar gedaan.
Praat erover met je aanstaande. Zolang je alles maar met hem kunt bespreken is het je droomman. Je zult in je leven over nog meer dingen gaan twijfelen, en dan is het belangrijk om het met je man te delen. Dan kan hij je ook steunen en zo. Hij kan geen gedachten lezen he. En als je gelovig bent: bid ervoor.
Het is veel te gelijk, en daar mag je emotioneel en sentimenteel van worden. Je mag moe zijn en twijfels hebben. En je mag jezelf de tijd gunnen om er aan te wennen. Bij ons waren er af en toe ook wel eens twijfels, maar na de bruiloft kwam er een soort rust. Nu hoeven we niet meer te twijfelen en is het niet alleen de liefde die ons bindt, maar ook het jawoord. En problemen die we nog tegen komen moeten we wel samen oplossen, want die belofte hebben we aan elkaar gedaan.
Praat erover met je aanstaande. Zolang je alles maar met hem kunt bespreken is het je droomman. Je zult in je leven over nog meer dingen gaan twijfelen, en dan is het belangrijk om het met je man te delen. Dan kan hij je ook steunen en zo. Hij kan geen gedachten lezen he. En als je gelovig bent: bid ervoor.
maandag 12 juli 2021 om 12:49
Ik ken eigenlijk deze situatie niet want om mij heen gaat iedereen eerst samenwonen en daarna pas trouwen (of niet). Mag ik je hier iets over vragen?Tuurlijk-- schreef: ↑12-07-2021 06:37Jammer dat je niet reageert, hopelijk lees je t nog wel. Ik ben niet heel lang geleden getrouwd en verhuisd naar de andere kant van het land. Ja, er zijn nog steeds mensen die dat doen: eerst trouwen en dan samenwonen.
Is dit vanwege geloofsovertuiging? En ik moet zeggen dat ik ergens het 'vooroordeel' heb dat vaak de vrouw verhuist richting de man, is dit bij jou ook zo, en waarom? Zijn jullie op andere gebieden ook traditioneler (lees: vrouw wordt verwacht het huishouden te doen en man werkt fulltime)? Is gewoon een andere wereld voor mij en ik vraag het vanuit oprechte interesse.
maandag 12 juli 2021 om 18:05
Ja hoor, vragen staat vrij. Het is idd uit geloofsovertuiging dat we eerst wilden trouwen en dan wilde samenwonen. Nu heb ik tijdens de lockdowns wel af en toe gelogeerd hoor, het was toen niet echt mogelijk om telkens heen en weer te reizen. Maar wel slapen in twee aparte bedden, zeg maar.Jupiter1995 schreef: ↑12-07-2021 12:49Mag ik je hier iets over vragen?
Is dit vanwege geloofsovertuiging? En ik moet zeggen dat ik ergens het 'vooroordeel' heb dat vaak de vrouw verhuist richting de man, is dit bij jou ook zo, en waarom? Zijn jullie op andere gebieden ook traditioneler (lees: vrouw wordt verwacht het huishouden te doen en man werkt fulltime)? Is gewoon een andere wereld voor mij en ik vraag het vanuit oprechte interesse.
Mijn man heeft een eigen bedrijf en ik heb een beroep die ik overal kan uitoefenen, dus ik ben naar hem verhuisd. Dit heeft verder niet echt met man/vrouw rol te maken, maar was meer praktisch. Ik had ook binnen no time een baan gevonden. Bovendien was ik klaar met het wonen in een stad en heb je hier meer ruimte en grotere huizen voor een lagere prijs.
De huishoudelijke taken verdelen we gewoon. Daarin kijken we wel naar wat je leuk vindt/ goed kan. Ik vind de tuin niet echt leuk, en mijn man heeft groene vingers. Hij heeft een hekel aan was opvouwen, dus dat doe ik dan weer. Nou zo een beetje, verder werken we part-time omdat we het leven zelf leuker vinden dan het werk en hebben we het koken en de andere dingen een beetje onderling verdeeld. Het was in het begin zoeken, maar dat wisten we van te voren.
Het voordeel van samenwonen na de bruiloft is dat we in de jaren voor ons trouwen hebben geleerd om te praten. Als we er achter kwamen dat de ander een vervelende eigenschap had, werd dit niet verbloemd door iets anders maar moesten we er gewoon mee dealen. Ik lees hier soms verhalen van vrouwen die zomaar in een relatie springen, huis opzeggen, kinderen krijgen en dan na een paar jaar de roze wolk zien optrekken en zien hoe iemand echt is.
En scheiden is voor ons geen optie. We hebben huwelijkstraining gevolgd en deze stap heel bewust gezet. Natuurlijk gaan er moeilijkheden komen, want het perfecte stel bestaat niet. We moeten er samen een uitweg in vinden. Het geeft mij de zekerheid dat als ik iets moeilijks deel met hem of zie dat ik hem erger of hij mij dat ik zeker weet dat hij niet morgen zijn spullen heeft gepakt en weg is.
maandag 12 juli 2021 om 18:52
Mooi dat je dit wilt delen Tuurlijk. Ik kende in mijn studententijd wel mensen die gelovig en traditioneel waren. Hoe het nu met ze gaat weet ik niet. Wel was hun 'verkeringstijd' inderdaad één van heel goed onderzoeken of ze echt samen verder wilden. Geloofsgesprekken ook wel, volgens mij.
Inderdaad heel anders dan je hier leest dat 'het er op de derde date wel van mag komen' etc.
Bij mijn ouders ging het nog wel op de traditionele manier zoals jij schrijft. In hun omgeving verschilde het toen per stel of ze al gingen samenwonen voor het huwelijk.
Jammer dat TO niet terugkomt maar zo is het toch een waardevol topic.
Inderdaad heel anders dan je hier leest dat 'het er op de derde date wel van mag komen' etc.
Bij mijn ouders ging het nog wel op de traditionele manier zoals jij schrijft. In hun omgeving verschilde het toen per stel of ze al gingen samenwonen voor het huwelijk.
Jammer dat TO niet terugkomt maar zo is het toch een waardevol topic.
Je kunt méér.
maandag 12 juli 2021 om 20:01
Hoe zie je de seksuele compatibiliteit? Is het een statisch gegeven of is het ook iets waar je in kunt groeien?ClumsyNinja schreef: ↑12-07-2021 18:13Wat, heb je het nog nooit met die man gedaan?! Ga dat snel doen voordat je trouwt! Seksuele compatibiliteit is echt geen gegeven, ook op dat vlak moet het echt klikken met iemand.
Het is makkelijk om te zeggen: het klikt niet op dit vlak. Of is het ook iets wat kan veranderen? iets waarvan je kunt zeggen: ik zie jou en ik hou van jou. Ik wil leren van je, leren hoe je in elkaar steekt en wat jou blij maakt. En ik wil samen met jou dit leven delen en jou ook laten zien wat mij blij maakt. Als je samen belooft om hier tijd en energie in te investeren, hier over praat en eerlijk naar elkaar bent, geloof ik dat je best seksueel compatible kan worden ook al lijk je dat in eerste instantie niet te zijn.
Dus to, als je nog meeleest: het hoeft niet de eerste keer gelijk geweldig te zijn. Je hebt nog een heel leven om samen te leren leven, en daar hoort dit stukje ook bij. Als je beide er maar open over durft te praten!
dinsdag 13 juli 2021 om 11:35
Nee hoor. Ze heeft nog geen ja gezegd dus tijd zat.Madeliefjees schreef: ↑11-07-2021 17:50Die trouwerij is nu al gepland, betaald, uitnodigingen de deur uit, jurk gekocht, bloemen besteld, etc.
Beetje laat om nu nog te gaan twijfelen.
Is het wel je droomman? Anders zou je gerust ergens in hallibaba in een hutje met hem gaan wonen.
En zelfs ná het ja woord kan je erop terug komen.
Dit is een blok tekst dat toegevoegd kan worden aan de berichten die je maakt. Er is limiet van 255 tekens.
dinsdag 13 juli 2021 om 11:59
Ik heb 1 lange relatie gehad waarbij er geen seksuele klik was. Dat hebben we echt geprobeerd te repareren, er aan te werken, maar het is niet gelukt. Daar heb ik echt veel van geleerd: net zoals dat je met iemand moet kunnen lachen en praten en steun vinden, moet je ook lekker met iemand kunnen vrijen. En dat kan je gewoon niet met iedereen.Tuurlijk-- schreef: ↑12-07-2021 20:01Hoe zie je de seksuele compatibiliteit? Is het een statisch gegeven of is het ook iets waar je in kunt groeien?
Het is makkelijk om te zeggen: het klikt niet op dit vlak. Of is het ook iets wat kan veranderen? iets waarvan je kunt zeggen: ik zie jou en ik hou van jou. Ik wil leren van je, leren hoe je in elkaar steekt en wat jou blij maakt. En ik wil samen met jou dit leven delen en jou ook laten zien wat mij blij maakt. Als je samen belooft om hier tijd en energie in te investeren, hier over praat en eerlijk naar elkaar bent, geloof ik dat je best seksueel compatible kan worden ook al lijk je dat in eerste instantie niet te zijn.
Dus to, als je nog meeleest: het hoeft niet de eerste keer gelijk geweldig te zijn. Je hebt nog een heel leven om samen te leren leven, en daar hoort dit stukje ook bij. Als je beide er maar open over durft te praten!
dat is heel iets anders dan zeggen dat de eerste keer direct geweldig moet zijn. Ik vind het gewoon een erg stom plan om jezelf aan iemand te verbinden voor je dit deel van jezelf ook verkend hebt.
dinsdag 13 juli 2021 om 22:15
@Tuurlijk: bedankt voor je uitgebreide toelichting! Mooi om te lezen hoe jullie erin staan.
Ik wil nog wel even toevoegen dat natuurlijk niet alle mensen die eerst samenwonen ipv trouwen, in zeven sloten tegelijk lopen (meteen in een relatie duiken, huis verkopen, etc). Ik ben nu 4 jaar samen met m'n vriend en we wonen nu 1,5 jaar samen (incl een half jaar 'proefsamenwonen' waarbij we nog wat makkelijker ieder naar een eigen plek konden gaan). Dit zie ik eigenlijk ook bij de meeste mensen om me heen. Daarnaast wist ik sommige negatieve eigenschappen van mezelf niet eens heel goed voordat ik ging samenwonen, dus door het echt te ervaren leer je wel andere dingen over de ander (en over jezelf!) dan door met met elkaar praten, en dat wij samenwonen betekent natuurlijk niet dat wij niet veel praten over hoe we de toekomst zien. Ik begrijp wel dat je heel bewust bezig bent met onderzoeken of je het leven met elkaar wilt delen. Het is natuurlijk niet zomaar een beslissing.
Wel interessant hoe jullie het feit dat scheiden geen optie is zien als reden om het fijn en leuk te houden. Mijn vriend en ik hebben juist altijd het idee dat uit elkaar gaan wél een optie is mocht één van ons gelukkiger zijn zonder relatie dan mét. Natuurlijk steken we er veel energie in om bij elkaar te blijven. Maar juist het feit dat we uit elkaar kúnnen gaan, maakt dat we elke dag bewust ervoor kiezen om bij elkaar te zijn en elkaars aanwezigheid niet voor lief nemen. Voor mij voelt het van: we zijn niet bij elkaar omdat we dat (tig jaar geleden) nou eenmaal hebben afgesproken, maar we zijn bij elkaar omdat we dat nog steeds graag willen. Maar heel interessant om te lezen dat je dit dus ook bijna andersom kunt zien.
Nu het toch over seks gaat. Is het echt de bedoeling dat je de eerste nacht meteen 'all the way' met elkaar gaat? Ik ben in alles nogal langzaam, dus in mijn relaties was seks een soort ontdekking met steeds een stapje verder (een keer zonder shirt elkaar knuffelen, etc.). Is het niet gek om dan in één nacht al die stappen te doorlopen (van elkaar voor het eerst naakt zien tot penetratie)? Of gebeurt dit überhaupt niet zo? Ik weet nog wel dat mijn opa en oma vanuit de kerk vragen kregen toen mijn oma 9 maanden na het huwelijk nog niet zwanger was, dus in ieder geval was het vroeger niet de bedoeling om alles rustig af te tasten en uit te proberen.
Ik wil nog wel even toevoegen dat natuurlijk niet alle mensen die eerst samenwonen ipv trouwen, in zeven sloten tegelijk lopen (meteen in een relatie duiken, huis verkopen, etc). Ik ben nu 4 jaar samen met m'n vriend en we wonen nu 1,5 jaar samen (incl een half jaar 'proefsamenwonen' waarbij we nog wat makkelijker ieder naar een eigen plek konden gaan). Dit zie ik eigenlijk ook bij de meeste mensen om me heen. Daarnaast wist ik sommige negatieve eigenschappen van mezelf niet eens heel goed voordat ik ging samenwonen, dus door het echt te ervaren leer je wel andere dingen over de ander (en over jezelf!) dan door met met elkaar praten, en dat wij samenwonen betekent natuurlijk niet dat wij niet veel praten over hoe we de toekomst zien. Ik begrijp wel dat je heel bewust bezig bent met onderzoeken of je het leven met elkaar wilt delen. Het is natuurlijk niet zomaar een beslissing.
Wel interessant hoe jullie het feit dat scheiden geen optie is zien als reden om het fijn en leuk te houden. Mijn vriend en ik hebben juist altijd het idee dat uit elkaar gaan wél een optie is mocht één van ons gelukkiger zijn zonder relatie dan mét. Natuurlijk steken we er veel energie in om bij elkaar te blijven. Maar juist het feit dat we uit elkaar kúnnen gaan, maakt dat we elke dag bewust ervoor kiezen om bij elkaar te zijn en elkaars aanwezigheid niet voor lief nemen. Voor mij voelt het van: we zijn niet bij elkaar omdat we dat (tig jaar geleden) nou eenmaal hebben afgesproken, maar we zijn bij elkaar omdat we dat nog steeds graag willen. Maar heel interessant om te lezen dat je dit dus ook bijna andersom kunt zien.
Nu het toch over seks gaat. Is het echt de bedoeling dat je de eerste nacht meteen 'all the way' met elkaar gaat? Ik ben in alles nogal langzaam, dus in mijn relaties was seks een soort ontdekking met steeds een stapje verder (een keer zonder shirt elkaar knuffelen, etc.). Is het niet gek om dan in één nacht al die stappen te doorlopen (van elkaar voor het eerst naakt zien tot penetratie)? Of gebeurt dit überhaupt niet zo? Ik weet nog wel dat mijn opa en oma vanuit de kerk vragen kregen toen mijn oma 9 maanden na het huwelijk nog niet zwanger was, dus in ieder geval was het vroeger niet de bedoeling om alles rustig af te tasten en uit te proberen.
dinsdag 13 juli 2021 om 22:29
Het schijnt dat in sommige streken dat aftasten en uitproberen vóór de bruiloft gebeurde.Jupiter1995 schreef: ↑13-07-2021 22:15@Tuurlijk: bedankt voor je uitgebreide toelichting! Mooi om te lezen hoe jullie erin staan.
Nu het toch over seks gaat. Is het echt de bedoeling dat je de eerste nacht meteen 'all the way' met elkaar gaat? Ik ben in alles nogal langzaam, dus in mijn relaties was seks een soort ontdekking met steeds een stapje verder (een keer zonder shirt elkaar knuffelen, etc.). Is het niet gek om dan in één nacht al die stappen te doorlopen (van elkaar voor het eerst naakt zien tot penetratie)? Of gebeurt dit überhaupt niet zo? Ik weet nog wel dat mijn opa en oma vanuit de kerk vragen kregen toen mijn oma 9 maanden na het huwelijk nog niet zwanger was, dus in ieder geval was het vroeger niet de bedoeling om alles rustig af te tasten en uit te proberen.
Pas als de vrouw zwanger was, werd er getrouwd. Dan was er in ieder geval iemand om later de boerderij over te nemen.
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
dinsdag 13 juli 2021 om 22:33
Even een bijdrage die niet serieus bedoeld is:
https://www.youtube.com/watch?v=phnYMGsvyHA
Teddybeer
Ik moet je nu gaan ruilen
Voor de man die heel veel van me houdt
Teddybeer
Beloof me niet te huilen
Op de dag waarop hij met me trouwt
Maar ik zal
Wat je in m'n jeugd
Voor mij steeds bent geweest
Kleine teddybeer
Je moet me dit vergeven
Want als kind
Hield ik van jou altijd het meest
https://www.youtube.com/watch?v=phnYMGsvyHA
Teddybeer
Ik moet je nu gaan ruilen
Voor de man die heel veel van me houdt
Teddybeer
Beloof me niet te huilen
Op de dag waarop hij met me trouwt
Maar ik zal
Wat je in m'n jeugd
Voor mij steeds bent geweest
Kleine teddybeer
Je moet me dit vergeven
Want als kind
Hield ik van jou altijd het meest
De antwoorden op het forum zijn niet altijd bedoeld als hulp.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
Sommige mensen maken soms onaardige opmerkingen.
Reageren is niet altijd nodig, en zeker niet verplicht.
dinsdag 13 juli 2021 om 22:33
Ja klopt, maar dat werd dan natuurlijk niet zo verteld. Dan was het kind "na 6 maanden al geboren".docotrandus schreef: ↑13-07-2021 22:29Het schijnt dat in sommige streken dat aftasten en uitproberen vóór de bruiloft gebeurde.
Pas als de vrouw zwanger was, werd er getrouwd. Dan was er in ieder geval iemand om later de boerderij over te nemen.
donderdag 22 juli 2021 om 10:00
Haha, ja zo kan het klinken. Maar zo bedoelde ik het niet.Martinimeisje schreef: ↑13-07-2021 21:21Wat is huwelijkstraining?
Dat klinkt meer alsof trouwen iets is dat van je verwacht wordt dan dat je het doet omdat je het wilt.
We hebben een stuk of 8 avonden een gesprek gehad met de voorganger en zijn vrouw nav het boek van de marriagecourse. Ieder hoofdstuk ging het over een ander onderwerp: bijv communicatie, geld, gezinnen waar je uit komt, etc. Soms zou je uit jezelf niet echt ergens over beginnen, maar doordat het hoofdstuk erover gaat heb je het er toch over.
Dit deden we trouwens pas nadat we hadden besloten om te trouwen. Wij wilden graag trouwen en we wilden graag een voorbereiding, dus we hebben gevraagd of onze voorganger hier mee kon helpen.
donderdag 22 juli 2021 om 10:15
@jupiter bedankt voor je post, ik zag het nu pas. Interessant om te lezen hoe dit voor jou werkt. Dat juist het feit dat je uit elkaar kan gaan helpt om het gezellig te houden, te blijven communiceren en te bouwen aan een sterke relatie.Jupiter1995 schreef: ↑13-07-2021 22:15
Nu het toch over seks gaat. Is het echt de bedoeling dat je de eerste nacht meteen 'all the way' met elkaar gaat? Ik ben in alles nogal langzaam, dus in mijn relaties was seks een soort ontdekking met steeds een stapje verder (een keer zonder shirt elkaar knuffelen, etc.). Is het niet gek om dan in één nacht al die stappen te doorlopen (van elkaar voor het eerst naakt zien tot penetratie)? Of gebeurt dit überhaupt niet zo? Ik weet nog wel dat mijn opa en oma vanuit de kerk vragen kregen toen mijn oma 9 maanden na het huwelijk nog niet zwanger was, dus in ieder geval was het vroeger niet de bedoeling om alles rustig af te tasten en uit te proberen.
Overigens ken ik ook mensen in mijn kerk die wel gescheiden zijn. Ook voor hen was dit eerst geen optie, maar uiteindelijk konden ze niet anders. Christenen zeggen dan vaak: we leven in een gebroken wereld. Dus er zijn dingen die niet de bedoeling zijn (ziek worden, scheiden, rampen) maar die toch gebeuren.
Wij hebben er bewust voor gekozen om de seksualiteit ook een opbouw te geven in de relatie. Dus niet zoals bij de duggars ofzo, dat je alleen maar handje vast houdt en na de bruiloft gelijk all the way gaat. Dus idd die stappen die je beschrijft van knuffelen, naast elkaar liggen, elkaar zien zonder shirt ed, deden we ook in onze verkeringstijd. Maar echte gemeenschap, de penetratie hebben we bewaard voor in t huwelijk. En dat hoefde niet gelijk in de huwelijksnacht hoor. Überhaupt heeft niemand daar wat over te zeggen, alleen wij tweetjes zelf natuurlijk.
