Relaties
alle pijlers
Afhankelijk opstellen
zondag 11 juli 2021 om 14:22
Hoi,
Ik merk dat ik echt een issue heb. Ik word namelijk altijd afhankelijk van jongens. Lang verhaal kort heb ik iemand leren kennen 2,5 maand geleden. Appen en afspreken, bij elkaar slapen. Nu heeft hij aangegeven dat er verder niks in zit en mij daarom ook niet aan het lijntje wil houden. Ik ben zo dom geweest om aan te geven dat ik er oké mee ben om wel af te spreken voor bijv alleen seks, terwijl als ik eerlijk ben naar mezelf, ik er wel meer in zie dan hij. En ik kan ook eerlijk toegeven dat ik dit alleen maar wil zodat ik tenminste op een bepaalde manier nog aandacht van hem krijg. We appen ook nog steeds, al merk ik dat het afneemt van zijn kant in vergelijking met eerst. Waarschijnlijk omdat ik wel heb aangegeven hem wel 'leuk' te vinden. Ik heb echter ook aangegeven er niet direct een label op te willen plakken maar rustig kijken hoe en wat, alleen is hij tot de conclusie gekomen dat er niks in zit. Het is niet zo dat ik dit heb bij elke jongen die me maar aandacht geeft, ik vind zelf ook vaak iemand niet leuk genoeg. Maar wanneer ik iemand wél leuk vindt en diegene mij niet, kan ik hier moeilijk mee omgaan en zit ik er alweer veel te diep in. Het beïnvloedt echt mijn hele dag en ik ben er continu mee bezig. Ik voel me dan echt zwaar en zwaar klote.
Mijn probleem is, ik zoek bevestiging buiten mezelf en stel mij echt heel erg afhankelijk op van een jongen. Dit is niet de eerste keer dat ik dat heb. Ik kan me echt depressief voelen en heb dan sterk het gevoel dat het leven geen zin meer heeft en dat ik hem nodig heb.
Ik ga hier in elk geval hulp voor zoeken want ik merk dat ik er niet zelf uit kom, maar zijn er mensen die dit herkennen en tips hebben wat heeft geholpen hierbij?
Ik merk dat ik echt een issue heb. Ik word namelijk altijd afhankelijk van jongens. Lang verhaal kort heb ik iemand leren kennen 2,5 maand geleden. Appen en afspreken, bij elkaar slapen. Nu heeft hij aangegeven dat er verder niks in zit en mij daarom ook niet aan het lijntje wil houden. Ik ben zo dom geweest om aan te geven dat ik er oké mee ben om wel af te spreken voor bijv alleen seks, terwijl als ik eerlijk ben naar mezelf, ik er wel meer in zie dan hij. En ik kan ook eerlijk toegeven dat ik dit alleen maar wil zodat ik tenminste op een bepaalde manier nog aandacht van hem krijg. We appen ook nog steeds, al merk ik dat het afneemt van zijn kant in vergelijking met eerst. Waarschijnlijk omdat ik wel heb aangegeven hem wel 'leuk' te vinden. Ik heb echter ook aangegeven er niet direct een label op te willen plakken maar rustig kijken hoe en wat, alleen is hij tot de conclusie gekomen dat er niks in zit. Het is niet zo dat ik dit heb bij elke jongen die me maar aandacht geeft, ik vind zelf ook vaak iemand niet leuk genoeg. Maar wanneer ik iemand wél leuk vindt en diegene mij niet, kan ik hier moeilijk mee omgaan en zit ik er alweer veel te diep in. Het beïnvloedt echt mijn hele dag en ik ben er continu mee bezig. Ik voel me dan echt zwaar en zwaar klote.
Mijn probleem is, ik zoek bevestiging buiten mezelf en stel mij echt heel erg afhankelijk op van een jongen. Dit is niet de eerste keer dat ik dat heb. Ik kan me echt depressief voelen en heb dan sterk het gevoel dat het leven geen zin meer heeft en dat ik hem nodig heb.
Ik ga hier in elk geval hulp voor zoeken want ik merk dat ik er niet zelf uit kom, maar zijn er mensen die dit herkennen en tips hebben wat heeft geholpen hierbij?
dinsdag 13 juli 2021 om 15:38
Dank voor jullie reacties. Ik zal proberen het contact af te kappen. Het stomme is dat ik ook wel weet dat dat veel beter is, maar ik het eigenlijk helemaal niet wil.
Ik weet van mezelf dat ik er echt in vast loop en heb hiervoor inmiddels de huisarts gebeld. Ik herken in mezelf dat ik mijn eigen geluk heel sterk laat afhangen van iemand anders, en ik zie ook in dat dat niet gezond is. Ik wil proberen om op mezelf te focussen, voor ik inderdaad weer iemand toe ga/kan laten. Op dit moment voel ik me wel echt heel slecht, omdat hij het heeft afgekapt en het voor mij voelt alsof ik het zelf heb verpest door te vragen wat de intentie ervan was, alsof ik hem heb afgeschrikt. Maar ik weet ook dat het geen zin heeft om me daar nog langer mee bezig te houden. Ik weet het allemaal wel, maar mn hoofd doet anders. Pfff. Maar nogmaals bedankt voor het meedenken!
Ik weet van mezelf dat ik er echt in vast loop en heb hiervoor inmiddels de huisarts gebeld. Ik herken in mezelf dat ik mijn eigen geluk heel sterk laat afhangen van iemand anders, en ik zie ook in dat dat niet gezond is. Ik wil proberen om op mezelf te focussen, voor ik inderdaad weer iemand toe ga/kan laten. Op dit moment voel ik me wel echt heel slecht, omdat hij het heeft afgekapt en het voor mij voelt alsof ik het zelf heb verpest door te vragen wat de intentie ervan was, alsof ik hem heb afgeschrikt. Maar ik weet ook dat het geen zin heeft om me daar nog langer mee bezig te houden. Ik weet het allemaal wel, maar mn hoofd doet anders. Pfff. Maar nogmaals bedankt voor het meedenken!
dinsdag 13 juli 2021 om 22:37
Zie dit ajb als iets moois. Jij had behoefte aan duidelijkheid en heb er toen voor gekozen om dit aan hem te vragen. Daarmee dacht je aan je zelf, aan wat jij nodig had. Je kwam min of meer voor je zelf op. En dat is een mooie stap in de goede richting.Maryse21 schreef: ↑13-07-2021 15:38Dank voor jullie reacties. Ik zal proberen het contact af te kappen. Het stomme is dat ik ook wel weet dat dat veel beter is, maar ik het eigenlijk helemaal niet wil.
Ik weet van mezelf dat ik er echt in vast loop en heb hiervoor inmiddels de huisarts gebeld. Ik herken in mezelf dat ik mijn eigen geluk heel sterk laat afhangen van iemand anders, en ik zie ook in dat dat niet gezond is. Ik wil proberen om op mezelf te focussen, voor ik inderdaad weer iemand toe ga/kan laten. Op dit moment voel ik me wel echt heel slecht, omdat hij het heeft afgekapt en het voor mij voelt alsof ik het zelf heb verpest door te vragen wat de intentie ervan was, alsof ik hem heb afgeschrikt. Maar ik weet ook dat het geen zin heeft om me daar nog langer mee bezig te houden. Ik weet het allemaal wel, maar mn hoofd doet anders. Pfff. Maar nogmaals bedankt voor het meedenken!
Hoe hij er vervolgens op reageert, daar heeft niemand invloed op en is verder niet van heel groot belang wat dit betreft.
Je hebt niks verpest, hij was toch al zo en je had er niks meer kunnen halen, of je het nou wel had aangedragen of niet.
Je hebt niks verpest, je hebt je eigen behoefte voorop gezet en dat is supergoed van je!
Nu even een moeilijke periode proberen te doorstaan. Het is een beetje als stoppen met roken.
Óf je gaat nu even die rotgevoelens accepteren en een paar kloteweken tegemoet, waarbij je uiteindelijk zal merken dat je langzaam maar zeker weer zult opkrabbelen en zult zien dat je het ook zonder zijn bevestigingen kunt. En daarbij kun je dan ook nog eens supertrots zijn dat jij hém heb gedumpt ipv andersom
Óf je gaat steeds weer voor de bijl en blijft die heerlijk geruststellende bevestiging op korte termijn bij hem zoeken. En ja, het zal heerlijk voelen elke keer, maar daarna zakt het weg en zakt je zelfvertrouwen weer tot onder nul en zal je opnieuw die bevestiging van hem nodig hebben.
