Hoe vriendschap herstellen?

Het gemis gaat niet weg en ik denk dat ik er heel mijn leven lang aan blijf denken als ik geen actie onderneem. Ik denk er bijna iedere dag aan en soms weer niet, maar het blijft. Denk niet dat ik er overheen kom. Vooral doordat het nooit echt is afgesloten. De drempel naar een smsje of belletje is voor mij allang te beangstigend doordat ik niet weet wat ik kan verwachten.

Weet niet hoe het zou verlopen. Maar ik ben mijn soulmate kwijt.

Hoe hebben jullie dit opgepakt? Wel eens gedaan, wel of geen spijt van..

Ik wil er niet een te lange verhaal van maken tos gecompliceerd

FemiTrut schreef: ↑

08-01-2022 09:56

Vraag me af of die ander op TO's actie zit te wachten, zeker na laatste post van TO.

Ik denk dat mensen juist soms gewoon anderen met rust moeten laten. Lijkt me heel vervelend als iemand steeds hun gevoelens en acties aan je opdringen.

Je kent het hele verhaal niet eens en je trekt allemaal conclusies die niet kloppen.
Ze wilde juist het contact behouden en heeft het ook maanden geprobeerd, maar ik kon het destijds niet en had tijd voor mezelf nodig.
Nu een jaar later besef ik wat ik mis en word ik bang van het idee haar nooit meer te zien of spreken.

kers schreef: ↑

08-01-2022 12:39

Dat gaat snel, nu praat je heel anders over haar. Als je haar vond zeiken en zeuren, of dat dit tussen jullie speelde: stop met achterom kijken en laat het zitten. Je vriendin verdient het ook daarvan bevrijd te zijn, die negativiteit tussen jullie-net als jij zelf. Ben wel verbaasd dat je haar dan zo mist dat je een topic erover opent?

Kijk als het een gewone vriendschap was had ik er niet zo aan getwijfeld. Heb ook vrienden die ik jaren niet heb gesproken en dan weer vanaf ouds mee opgepakt. Maar iemand die je claimt en stiekem vond ik dat ook fijn is niet echt verstandig, want ik houd mezelf daarmee voor de gek. Ik begon ook dingen te denken die ze mogelijk zou verzwijgen en werd al misselijk bij t idee dat ze met een ander zou gaan.
Ik weet niet of het mogelijk is om het contact dan zonder frustratie te kunnen laten slagen?
We hebben heel vaak geprobeerd afstand te nemen van de gevoelens maar uiteindelijk lukt dat niet en ik denk als die gevoel weg is, je eigenlijk geen reden meer hebt met elkaar in contact te blijven.

NM1717 schreef: ↑

08-01-2022 13:45

Maar wat wil je dan van ons horen? Want tegen de mensen die zeggen dat je t moet proberen heb je een weerwoord en tegen de mensen die zeggen niet achterom kijken ook.
Wij kunnen niet voor jou beslissen. Dus maak een keuze voor jezelf ipv hier maanden over te dubben.
Mocht het contact fout lopen heb je t in ieder geval geprobeerd. Als je geen zin hebt in gezeik en gezeur en daar dus al vanuit gaat dan gewoon achter je laten.
Wij kunnen de keuze niet voor je maken en wij kunnen ook niet de reactie van je vriendin of de toekomst voorspellen

Wat wil ik van jullie horen? Laat me even denken hoor. Gewoon je oprechte mening.

Het is ook een manier van soort van leren afsluiten voor mezelf en meer inzicht krijgen of het wel of niet de juiste keuze destijds is geweest en ik niet ervoor had moeten blijven vechten.

Al geef ik nu zelf antwoord op mijn vraag en klinkt het allemaal zo tegenstrijdig.

We waren namelijk verliefd op elkaar, maar mijn gevoelens voor haar verdwenen.
Dit omdat ze me een natrap gaf en alhoewel ze misschien haar goede redenen had, kon ik het er niet vergeven. Bepaalde uitspraken kunnen er voor mij voor zorgen dat ik iemand niet meer zie zitten en totaal anders naar je ga kijken.

Al kan je nog uit boosheid de meest gekke dingen zeggen, ik kan dat zelf niet begrijpen. Houd wijs mijn mond en ben dan ook altijd kalm en zelfs als ik boos ben op iemand zou ik diegene eerder troosten dan nog een natrap geven. Ze had haar woorden terug genomen maar nog steeds kon ik er niks mee en besloot ik aan mezelf te werken. Ik bedacht me ook dat ik niet zulke mensen meer in mijn leven wil hebben die zo uit kunnen vallen, ben daar te gevoelig voor. Ik kan alles kwijt bij de mensen met wie ik optrek en dat kon ik bij haar niet echt. Alles wat zei vatte ik volgens haar denigrerend op. Maar toen ze dus zei dat zich beter of te goed voelde, was het echt klaar voor me. Snap ook niet zo goed hoe je zoiets kan uitspreken? Zoiets kan je niet meer ongedaan maken ook. Heb toen ook gezegd dat ik er klaar mee was en dat begreep ze niet. Ik weet niet of ik het ernstig genoeg vond, maar blijkbaar wel want had niet meer de moed het nog een kans te geven. Wel geprobeerd, maar keek er niet meer hetzelfde naar. De vlinders waren gewoon weg.