Mijn man eet te veel
woensdag 2 februari 2022 om 12:03
Mijn man eet te veel. En is dus te zwaar. Ruim honderd kilo zal het nu zijn.
En naast dat het ongezond is, merk ik dat het vrijen er lastiger door wordt. Zo'n zwaar lijf voelt niet prettig op me. Door de buik voel ik minder.
En ik vind het ook gewoon niet aantrekkelijk, zoals hij constant naast me eet. Ik haal bewust niets ongezonds in huis, maar dan eet hij boterhammen, cruesli, gewoon alles wat beschikbaar is.
Er over praten lukt niet. Hij ziet het niet. Wil het niet zien. Zegt maandag te beginnen met betere gewoontes, maar doet dat nooit. Voelt zich aangevallen. Ik breng het verkeerd, het komt door mij, ik eet vast stiekem ongezonde dingen (hij ziet me nooit snoepen/snacken inderdaad), ik heb teveel kritiek etc.
En dat is natuurlijk ook zo. Ik heb kritiek. Ik heb er niets van te vinden, ben zijn moeder niet, hij is volwassen, kan prima zelf beslissen. Maar moet ik dan gewoon toekijken hoe hij zich naar morbide obesitas toe eet?
En naast dat het ongezond is, merk ik dat het vrijen er lastiger door wordt. Zo'n zwaar lijf voelt niet prettig op me. Door de buik voel ik minder.
En ik vind het ook gewoon niet aantrekkelijk, zoals hij constant naast me eet. Ik haal bewust niets ongezonds in huis, maar dan eet hij boterhammen, cruesli, gewoon alles wat beschikbaar is.
Er over praten lukt niet. Hij ziet het niet. Wil het niet zien. Zegt maandag te beginnen met betere gewoontes, maar doet dat nooit. Voelt zich aangevallen. Ik breng het verkeerd, het komt door mij, ik eet vast stiekem ongezonde dingen (hij ziet me nooit snoepen/snacken inderdaad), ik heb teveel kritiek etc.
En dat is natuurlijk ook zo. Ik heb kritiek. Ik heb er niets van te vinden, ben zijn moeder niet, hij is volwassen, kan prima zelf beslissen. Maar moet ik dan gewoon toekijken hoe hij zich naar morbide obesitas toe eet?
vrijdag 4 februari 2022 om 12:47
maar dit proces gaat pijn doen-Lucille- schreef: ↑04-02-2022 12:37Wat een onzin. Als hij tegen mij zou zeggen: ik vind je niet meer aantrekkelijk omdat je te dik bent, zou ik ook defensief worden en mijn klauwen uitslaan.
Hij hoeft dit soort pijnlijke opmerkingen echt niet glimlachend verdraagzaam te incasseren. Natuurlijk voelt hij zich gekwetst!
Hij is mens, geen robot.
Hij gaat jou vertellen, wat hij van jou slikt. En dat wordt rot
maar als je er samen uit wil komen, moet je naar hem luisteren en kijken of je hem tegemoet kan komen
vrijdag 4 februari 2022 om 12:51
Prima om zich gekwetst te voelen en dat uit te spreken, maar het gaat al lang niet meer om het eten en dat jij hem gekwetst hebt, het gaat erom dat zowel hij aangeeft dat hij dingen van jou pikt, jouw oplossing van een toch zeer significant probleem is om het dan maar te pikken en wat dan?-Lucille- schreef: ↑04-02-2022 12:37Wat een onzin. Als hij tegen mij zou zeggen: ik vind je niet meer aantrekkelijk omdat je te dik bent, zou ik ook defensief worden en mijn klauwen uitslaan.
Hij hoeft dit soort pijnlijke opmerkingen echt niet glimlachend verdraagzaam te incasseren. Natuurlijk voelt hij zich gekwetst!
Hij is mens, geen robot.
Dan hou je toch gewoon twee mensen die niet meer gelukkig zijn met elkaar, maar alleen nog maar bezig zijn met dingen niet benoemen en de dagen maar verder af te tellen?
Als bij elkaar blijven het hoogste doel is, dan is de relatie gedoemd te mislukken. Zelfs als je dan bij elkaar blijft tot het (onontkoombaar bittere) einde.
vrijdag 4 februari 2022 om 12:51
Oei, hier schrik ik eerlijk gezegd wel van.
Nee, als jij je mond houdt, speelt het nog steeds een rol.
Als jij tegen je eigen gevoel ingaat en dus maar zin zou maken, maar zou doen alsof het je niets uitmaakt, zou jij erin je eentje mee rondlopen en zou je man (nog) beter kunnen doen alsof er niets aan de hand is. Maar het zou voor niemand beter zijn - ook niet voor je man, al denkt hij nu misschien van wel, omdat hij dan zijn kop in het zand kan blijven steken - want jullie zouden dan steeds verder uit elkaar groeien. Is dat wat je wilt?
Jullie hebben samen een relatie en dus ook samen de verantwoordelijkheid om er het beste van te maken. Jij neemt die verantwoordelijkheid door aan te kaarten wat je dwarszit. En ik begrijp best dat dit voor je man niet zo leuk is om te horen, maar ook dat hoort bij een relatie. Als je al niet eerlijk kunt zijn tegen je partner, tegen wie dan wel?
janis wijzigde dit bericht op 04-02-2022 12:52
0.58% gewijzigd
vrijdag 4 februari 2022 om 12:51
Avage schreef: ↑04-02-2022 12:39Ik kan jouw redenatie niet volgen TO, al lees ik het een paar keer opnieuw.
Dit zijn toch hele klassieke relatieproblemen. Als je dit werkelijk als jouw persoonlijke probleem ziet, zie ik niet hoe je tot oplossingen kan komen.
Intimiteit en verbinding zijn altijd een verantwoordelijkheid van jullie samen. En het is jouw verantwoordelijkheid om uit te spreken hoe je je voelt, als er iets niet goed zit. Niet door de ander te bekritiseren, maar door te delen wat je voelt en wat je nodig hebt.
Als je dit in je eentje gaat opkroppen en vermijden raak je alleen maar verder van elkaar, en boos en wrokkig.
Deels eens. Als ik had geweten hoe ik dit foutloos kon aanpakken, had ik dit topic niet geopend
Ik weet dat ik hier een aandeel in heb. En wil dit juist op een betere manier aanpakken dan hoe ik het tot nu toe heb gedaan.
Daarom graag advies.
vrijdag 4 februari 2022 om 12:52
Als ik het schaaltje opruim pakt hij gewoon de zak. En als er niks lekkers in huis is, eet hij broodbeleg, toetjes e.d. of koopt zelf wat. Ik weiger als een veredelde politie agent op te treden. Ik vind 2 kinderen wel genoeg.Pindakaasjes schreef: ↑04-02-2022 11:37Tja, sorry.. als mijn man een schaaltje met chips vult en leeg eet.. en daarna nog een keer, dan probeer ik hem toch een beetje de pas af te snijden door, wanneer het schaaltje voor de 2e keer leeg is, deze van tafel te pakken en in de vaatwasser te zetten.
Zonder er een woord over te reppen is de boodschap daarmee wel duidelijk.
En daar zullen velen het hier niet mee eens zijn! Maar sorry, ik doe dat dus wel.
En natuurlijk kan hij even later nog even moeten tanken en meteen daarna door de MC drive rijden.. moet hij idd zelf weten en daar ben ik niet bij.
Ben ik er wel bij, dan ga ik niet doen alsof het helemaal prima is om niet te stoppen met eten.
En laten we wel wezen, het kost ook allemaal bakken met geld, hoeveel eten moet een mens in huis hebben??
Ik breng zo'n beetje mijn hele salaris naar de Albert Heijn.
Dus voor de portemonnee kan het ook geen kwaad om te minderen.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:11
Precies dit, ik bestel de boodschappen en dan voornamelijk gezond. Maar hij komt vaak genoeg thuis met chips en chocola omdat er ‘niks lekkers in huis is’ en ik kan daar niet boos over worden.
Voor mezelf vind ik het denk ik niet belangrijk genoeg om er een punt van te maken. We zijn allebei bourgondisch ingesteld en hoewel ik liever zie dat we allebei het figuur terug krijgen van 10 jaar geleden hebben we beiden teveel aan ons hoofd om er prioriteit aan te geven.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:13
apppie schreef: ↑03-02-2022 12:11Ik vind dit eigenlijk gewoon de verantwoordelijkheid buiten jezelf leggen. Als je medicatie slikt waarvan je aankomt oké, maar slachtoffer spelen van je eigen gebrek aan motivatie... Bijna niemand blijft fluitend slank en fit op een bepaalde leeftijd, daar moet je dingen voor doen en laten. Of niet, maar dan moet je niet zeuren dat die kilo's je overkomen. Je beweegt zelf je hand naar je mond en niemand anders.
Het gaat erom HOEVEEL je ervoor moet doen of laten.
Dat verschilt per persoon. Maar dat willen slanke mensen niet horen. Die willen gewoon denken dat zij super goed hun best doen en al die dikkerds maar een stelletje slapjanussen zijn.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:13
Het relatieprobleem is toch vooral dat jij iets aankaart waar je last van hebt en (zo het lijkt door alle informatie) waar man iets aan kan doen, maar hij de figuurlijke middelvinger opsteekt en zegt dat het jouw probleem is? Als partner moet je toch op zn minst erkennen dat je het vervelend vindt dat je wederhelft zich zo voelt?
vrijdag 4 februari 2022 om 13:19
Natuurlijk heeft dat alles te maken met dit topic. Alles wat ik beschrijf is namelijk ook op het individu van toepassing. Mensen worden niet slanker van oordelen uit hun omgeving, integendeel. Als je je zorgen maakt over iemands gezondheid is oordelen over diens gewicht nooit behulpzaam.Fairway schreef: ↑04-02-2022 10:12Maar nu betrek je weer een maatschappelijk probleem dat niets te maken heeft met dit topic. Uit niets blijkt dat de man van TO een psychisch probleem heeft, medicijnen slikt of er anderszins niets aan kan doen dat hij dik is.
In eerste instantie zou ik dus niet denken aan een ‘veilige’ plaats voor hem in de maatschappij maar aan een gezonder levenspatroon voor hem en zijn gezin.
En verder hebben we bij de man van TO al gehoord over slaapproblemen, vermoeidheid, apneu en wisseldiensten. Dat heeft een gigántisch effect op je hormonen, eetlust en stofwisseling.
Verder stoor ik me echt aan die denkbeelden van of je er iets aan kan doen of niet. De wereld bestaat niet lekker zwart-wit uit mensen die er ‘niks aan kunnen doen’ dat ze dik zijn en mensen voor wie het ‘eigen schuld dikke bult’ is hoor. De menselijke stofwisseling is een ongelofelijk complex proces wat per persoon verschilt en we van alles niet over weten.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:20
Vanmorgen om 0823 schreef ik al dit:Jenny80 schreef: ↑04-02-2022 10:35Ik denk dat de meeste het hier wel mee eens zijn. Gewicht is eerder gevolg van, terwijl je naar de oorzaak zou moeten kijken.
Maar dit is vrij algemeen en we hebben het hier over TO en haar man in het bijzonder, ik ben nu wel benieuwd hoe jij vindt dat TO zou moeten/kunnen reageren als haar man weer eens de koekjes van de kinderen op eet én daarbij een hele zak chips, op 1 avond? Zij kan wel over zijn gezondheid en voeding beginnen, maar ik vermoed dat haar man dat zelf ook wel begrijpt en toch valt hij op de koekjes ed, aan.
Concreet advies aan TO:
Lees je in over de schade die diëten doen
Lees je ook in over de effecten die oordelen over lichaam- en eetgewoontes hebben
Biedt je excuses aan.
Hou op met op welke manier dan ook oordelen over wat je man eet. Daar doe je hoe dan ook meer schade dan hulp mee
Realiseer je dat een gezonde levensstijl hebben iets is waar gewicht geen enkele rol in speelt. Met elk gewicht kun je gezond eten en genoeg bewegen. Voor je gezondheid dus. Gewicht is geen doel op zich, gezondheid wel. Ga open het gesprek aan over wat jullie als ideaalbeeld hebben als gezonde levensstijl voor jullie beiden.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:22
Het gaat hier om het probleem van TO, toch?Taskmaster schreef: ↑04-02-2022 13:13Het gaat erom HOEVEEL je ervoor moet doen of laten.
Dat verschilt per persoon. Maar dat willen slanke mensen niet horen. Die willen gewoon denken dat zij super goed hun best doen en al die dikkerds maar een stelletje slapjanussen zijn.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:22
Ja, precies.Bbubbels schreef: ↑04-02-2022 13:13Het relatieprobleem is toch vooral dat jij iets aankaart waar je last van hebt en (zo het lijkt door alle informatie) waar man iets aan kan doen, maar hij de figuurlijke middelvinger opsteekt en zegt dat het jouw probleem is? Als partner moet je toch op zn minst erkennen dat je het vervelend vindt dat je wederhelft zich zo voelt?
De "Ik vind het geen probleem, dus jij zeikt"-houding draagt op zijn minst niet bij aan de goede sfeer en kan gemakkelijk omslaan naar "We wonen wel in een huis, maar hebben niet écht contact".
vrijdag 4 februari 2022 om 13:27
Dit.Taskmaster schreef: ↑04-02-2022 13:13Het gaat erom HOEVEEL je ervoor moet doen of laten.
Dat verschilt per persoon. Maar dat willen slanke mensen niet horen. Die willen gewoon denken dat zij super goed hun best doen en al die dikkerds maar een stelletje slapjanussen zijn.
De ongelofelijke kortzichtigheid. Ik heb zelf nota bene een medisch traject gehad omdat ik onvruchtbaar was geworden ten gevolge van mijn ondergewicht. Het is ongelofelijk complex. En dan nóg doen mensen alsof gewicht puur en alleen eigen keuze is en dun zijn gelijk staat aan gezondheid. Terwijl je alleen al met je boerenverstand kan bedenken dat dat natuurlijk onzin is (en de wetenschap onderstreept dat).
vrijdag 4 februari 2022 om 13:27
Jij vindt het advies om met elkaar te praten over problemen in plaats van de kop in het zand te steken maar een slecht advies?
vrijdag 4 februari 2022 om 13:29
vrijdag 4 februari 2022 om 13:29
Ik las in dit topic al mooie adviezen over hoe je respectvol dit gesprek kan voeren.
En echt "goed" zal het misschien toch niet gaan. Maar belangrijk is dat je je kwetsbaar durft op te stellen.
Dus misschien beginnen met excuses voor de kritiek van eerder en dat je snapt dat het hem kwetst.
Misschien ook nog verder voor jezelf uitzoeken welk gevoel het je geeft dat hij zo veel eet en hoe dat komt. Dan blijf je een beetje uit de sfeer van meningen en oordelen. Voel je je bijvoorbeeld alleen, of machteloos, boos? Iets wat hij ook kan begrijpen en nu nog niet weet.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:31
Het probleem is veel meer dat de man van TO de behoefte van zijn vrouw volledig wil negeren. Kijk, als hij probeert om een gezondere levensstijl te leiden en daar ook hulp bij vraag en dat lukt niet, soit. Maar gewoon zeggen: als jij je mond erover houdt, dan is iedereen weer gelukkig, dat werkt niet.Positivevibes schreef: ↑04-02-2022 13:27Dit.
De ongelofelijke kortzichtigheid. Ik heb zelf nota bene een medisch traject gehad omdat ik onvruchtbaar was geworden ten gevolge van mijn ondergewicht. Het is ongelofelijk complex. En dan nóg doen mensen alsof gewicht puur en alleen eigen keuze is en dun zijn gelijk staat aan gezondheid. Terwijl je alleen al met je boerenverstand kan bedenken dat dat natuurlijk onzin is (en de wetenschap onderstreept dat).
Zou het bijvoorbeeld gaan om dat hij snurkt, dan vinden we neem ik aan toch ook dat als je partner daardoor niet goed kan slapen dat het redelijk is om te vragen van je partner om daarmee naar de arts te gaan om te kijken of er iets aan te doen is in plaats van zeggen: als jij er niet meer over klaagt, dan is het probleem weg.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:35
Ik vermoed zomaar dat als TO dat gesprek heel anders insteekt en haar excuses aanbiedt dat er ineens wel over te praten valt. Op een hele andere en veel constructievere manier.DS1971 schreef: ↑04-02-2022 13:31Het probleem is veel meer dat de man van TO de behoefte van zijn vrouw volledig wil negeren. Kijk, als hij probeert om een gezondere levensstijl te leiden en daar ook hulp bij vraag en dat lukt niet, soit. Maar gewoon zeggen: als jij je mond erover houdt, dan is iedereen weer gelukkig, dat werkt niet.
Zou het bijvoorbeeld gaan om dat hij snurkt, dan vinden we neem ik aan toch ook dat als je partner daardoor niet goed kan slapen dat het redelijk is om te vragen van je partner om daarmee naar de arts te gaan om te kijken of er iets aan te doen is in plaats van zeggen: als jij er niet meer over klaagt, dan is het probleem weg.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:36
Ik vraag mij af of je dat wel goed hebt gelezen, want ik pleit wat dat betreft vooral voor het gezondheidsaspect en leg de verantwoordelijkheid daarvoor primair bij het voedselaanbod (wat echt om te huilen zo slecht is tegenwoordig).Taskmaster schreef: ↑04-02-2022 13:29Nope. Maar je cancelt het uit met al je onzin over dik en slank. Dus al met al, toch in de min.
Wel vind ik dat to het meer of minder aantrekkelijk mag vinden. Dat is een gegeven, je kan geen knop omzetten en iemand ineens aantrekkelijk vinden. In die zin is het dus gewoon een probleem, want het is normaal om je partner aantrekkelijk te willen vinden.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:38
Ik hoop het.Positivevibes schreef: ↑04-02-2022 13:35Ik vermoed zomaar dat als TO dat gesprek heel anders insteekt en haar excuses aanbiedt dat er ineens wel over te praten valt. Op een hele andere en veel constructievere manier.
En misschien is het ook wel zo dat to de verkeerde snaar heeft geraakt. Maar ook dan kan haar man de volgende dag als de boosheid is gezakt zeggen: ik vond het enorm kwetsend wat je zei, maar ik wil er graag eens met je over praten, want ik besef dat het een probleem is van ons.
vrijdag 4 februari 2022 om 13:46
Hoe kan ik dan concreet vertellen dat ik hem te dik vind, dat het me belemmert in de aantrekkingskracht, zonder hem te kwetsen? Natuurlijk doet het iets met hem. Natuurlijk voelt hij zich aangevallen.
Als ik een topic zou schrijven: Mijn man vind me te dik, wil dat ik ga afvallen, voelt zich zo niet tot me aangetrokken. Dan zouden jullie vast ook reageren met: Echte liefde is onvoorwaardelijk, wat kortzichtig van hem, heeft hij dat geen begrip voor jouw zwangerschap/ziekte/werk/vermoeidheid/hij is zelf ook geen achttien meer / etc.
En ik wil ook niet dat zoiets sufs als overgewicht zo'n grote rol speelt. Maar toch is de seks fysiek nu lastiger, minder geil, het staat letterlijk tussen ons in. En ik vind dat onaantrekkelijk van mezelf dat ik dat vind. En is dat dan kop in het zand steken? Of iets bedekken met de mantel der liefde?
Is het liefdevol om hem niet te willen kwetsen? Of juist liefdeloos naar mezelf dat ik mijn grenzen niet aangeef? Beide denk ik.
Is het liefdeloos van hem dat hij zichzelf zo verwaarloosd? Of is het hem ook maar overkomen door de tand des tijds/ werk / drukte / slecht slapen?
Ik zou willen dat ik er blind voor was. Dat ik me er minder aan zou storen. Aan de andere kant weet ik ook zeker dat hij er wel iets van zou zeggen als ik een BMI van 31 zou hebben.
Als ik een topic zou schrijven: Mijn man vind me te dik, wil dat ik ga afvallen, voelt zich zo niet tot me aangetrokken. Dan zouden jullie vast ook reageren met: Echte liefde is onvoorwaardelijk, wat kortzichtig van hem, heeft hij dat geen begrip voor jouw zwangerschap/ziekte/werk/vermoeidheid/hij is zelf ook geen achttien meer / etc.
En ik wil ook niet dat zoiets sufs als overgewicht zo'n grote rol speelt. Maar toch is de seks fysiek nu lastiger, minder geil, het staat letterlijk tussen ons in. En ik vind dat onaantrekkelijk van mezelf dat ik dat vind. En is dat dan kop in het zand steken? Of iets bedekken met de mantel der liefde?
Is het liefdevol om hem niet te willen kwetsen? Of juist liefdeloos naar mezelf dat ik mijn grenzen niet aangeef? Beide denk ik.
Is het liefdeloos van hem dat hij zichzelf zo verwaarloosd? Of is het hem ook maar overkomen door de tand des tijds/ werk / drukte / slecht slapen?
Ik zou willen dat ik er blind voor was. Dat ik me er minder aan zou storen. Aan de andere kant weet ik ook zeker dat hij er wel iets van zou zeggen als ik een BMI van 31 zou hebben.