Relaties
alle pijlers
gedoe met zus
woensdag 9 maart 2022 om 10:30
Hallo allemaal,
Ik zit ergens mee en weet niet wat wijsheid s om te doen,
zal het proberen om he zo kort mogelijk te vertellen.
Het gaat om de band met mijn zus, het is altijd al moeilijk geweest mijn zus heeft een persoonlijkheidsstoornis ( borderline) en het gaat af en aan. Soms zijn er periodes dan is ze heel normaal, niks aan de hand, en ze heeft periodes van depressie, niemand willen zien spreken, of periodes van geïrriteerdheid en snel zich aangevallen voelen om redenen waar we soms niets van begrijpen. Ze voelt zich dus snel gekwetst , achtergesteld of aangevallen . Maar volgends haar ligt het nooit aan haarzelf altijd een ander.
Soms is ze kwaad om iets wat je zegt en dan haalt ze daar iets negatiefs uit , maar dat zijn dan woorden die je totaal zo niet bedoeld hebt.
Ze heeft vaak gedoe met haar kinderen, mijn moeder , of ik , of haar werk. Het gaat soms om niks . Je weet gewoon niet of de woorden goed vallen of niet , het is niet goed uit te leggen waarom ze soms zo boos en aangevallen voelt
Waar het nu om gaat is een conflict met mij Het zoveelste... maar altijd is het wel weer goed gekomen omdat we er niets van zeiden omdat je toch al weet dat het gesprek aan gaan niets uithaalt, want je komt er niet doorheen en jij bent altijd degene die haar pijn heeft gedaan .
Nu is het anders , ze is voor mijn gevoel echt een grens over gegaan en ik ben gekwetst en perplext door haar actie.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden, tijdens het sterfbed waren we er samen bij ,mijn moeder ik en mijn zus . mijn vader was niet bij kennis meer en hij zou komen te overlijden, heel verdrietig.
Ik was tegen mijn vader lief aan het praten, ..pap het is goed zo , ga maar ...we zullen goed voor mam zorgen enz enz. dat wij van hem houden.
Mijn zus werd toen zo kwaad , ze pakte haar tas en liep de ziekenhuiskamer uit en zei je bent egoïstisch ..pap gaat op zijn eigen tijd .
Wij stonden perplext, ......
een uur erna is mijn vader overleden zonder mijn zus erbij. .......heftig.
Nu afgelopen week vroeg mijn moeder of ik de kerstspulletjes van het gaf wilde halen, dat heb ik gedaan, en nog wel wat dingen laten staan maar eigenlijk moest dat ook weg maar dat was van mijn zus , in de groepsapp samen met mijn moeder en zus hadden we het savonds erover , het gesprek ging heel normaal dacht ik. Mijn zus zei ook er moeten niet zoveel troepjes meer op want door de regen enzo wordt het lelijk. Ze zegt ik ga volgende week nog wel even heen.
Ik zei misschien kan je ook even kijken naar die twee hortensia's want die zien er zo nepperig uit en het wordt er niet mooier op . ( kunsplanten ) die planten heeft zij er neer gezet. Ik had totaal niet door dat ik iets verkeerd zei, ik had het gevoel dat we normaal aan het appen waren samen met ons drieën
Toen ging het fout, ze voelde zich aangevallen...... ze gaat niet meer naar het graf, ze trekt zich terug enz enz
Mijn moeder zegt nog iets, en daarna verliet ze de groepsapp en zegt dat ze er niet meer in hoeft en heeft zichzelf verwijderd.
We waren perplext.
De volgende ochtend ben ik naar het graf gegaan van mijn vader , en ik kreeg een klap in mijn gezicht. Ze had er alles afgehaald en in de grijze bak gegooid op de begraafplaats. Beeldjes, plantjes, boompje, alleen 1 ding had ze laten staan. Dit heeft ze dan savonds of vroeg in de ochtend gedaan om naar het graf te gaan.
IK was en ben verbijsterd boos en verdrietig . eigenlijk alles. Wat een nare rare actie
Mijn moeder heeft wel weer contact gehad met haar , maar ik nog niet. Ze vertelde dat ze zo kwaad was .
Ze heeft mij per app gefeliciteerd met mijn man zijn verjaardag, ik heb wel bedankt maar verder spreek ik haar niet sinds vorige week.
IK weet het gewoon even niet meer. Moet ik het er niet meer over hebben en maar doen of mijn neus bloed? Maar ik voel mij erg geraakt door deze actie, net zoals ze bij het sterfbed van mijn vader weg liep, en nu dit weer.
Ik weet met haar praten is lastig want haar acties komen altijd door een ander vindt ze , een ander krijgt altijd de schuld want die heeft haar pijn gedaan dus in dit geval door mij.
Eigenlijk wil ik deze keer het gesprek wel aangaan om te vertellen wat het met mij doet, maar welke gesprekstechnieken kan ik dan het beste gebruiken , in de Ik vorm spreken dat weet ik maar dan komt er toch weer het woordje jij bij.
dat wordt dan .....Ik voel mij verdrietig en gekwetst omdat jij....
daar ga ik niet ver mee komen want ik krijg het weer terug van haar , ..ja maar jij ...
Of gewoon maar niets doen omdat het toch niet helpt, gewoon maar weer normaal doen? ik vindt het lastig om met haar om te gaan, ik ben niet de enigste hoor.
Had ik maar niets gezegd over die nep hortensia's .
Toch maar laten gaan en niet in gesprek gaan omdat ik weet dat ze een persoonlijkheidsstoornis heeft ? En je met praten toch niet ver komt en ze de bal altijd terug ketst ?
IK wil geen ruzie , maar ik wil ook niet meer die rare acties van haar , het doet heel veel met mij nu, het gaat nu letterlijk over het graf van mijn vader,
Hoop dat iemand wil reageren want ik weet het even niet meer wat te doen.
Dank je wel alvast.
Ik zit ergens mee en weet niet wat wijsheid s om te doen,
zal het proberen om he zo kort mogelijk te vertellen.
Het gaat om de band met mijn zus, het is altijd al moeilijk geweest mijn zus heeft een persoonlijkheidsstoornis ( borderline) en het gaat af en aan. Soms zijn er periodes dan is ze heel normaal, niks aan de hand, en ze heeft periodes van depressie, niemand willen zien spreken, of periodes van geïrriteerdheid en snel zich aangevallen voelen om redenen waar we soms niets van begrijpen. Ze voelt zich dus snel gekwetst , achtergesteld of aangevallen . Maar volgends haar ligt het nooit aan haarzelf altijd een ander.
Soms is ze kwaad om iets wat je zegt en dan haalt ze daar iets negatiefs uit , maar dat zijn dan woorden die je totaal zo niet bedoeld hebt.
Ze heeft vaak gedoe met haar kinderen, mijn moeder , of ik , of haar werk. Het gaat soms om niks . Je weet gewoon niet of de woorden goed vallen of niet , het is niet goed uit te leggen waarom ze soms zo boos en aangevallen voelt
Waar het nu om gaat is een conflict met mij Het zoveelste... maar altijd is het wel weer goed gekomen omdat we er niets van zeiden omdat je toch al weet dat het gesprek aan gaan niets uithaalt, want je komt er niet doorheen en jij bent altijd degene die haar pijn heeft gedaan .
Nu is het anders , ze is voor mijn gevoel echt een grens over gegaan en ik ben gekwetst en perplext door haar actie.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden, tijdens het sterfbed waren we er samen bij ,mijn moeder ik en mijn zus . mijn vader was niet bij kennis meer en hij zou komen te overlijden, heel verdrietig.
Ik was tegen mijn vader lief aan het praten, ..pap het is goed zo , ga maar ...we zullen goed voor mam zorgen enz enz. dat wij van hem houden.
Mijn zus werd toen zo kwaad , ze pakte haar tas en liep de ziekenhuiskamer uit en zei je bent egoïstisch ..pap gaat op zijn eigen tijd .
Wij stonden perplext, ......
een uur erna is mijn vader overleden zonder mijn zus erbij. .......heftig.
Nu afgelopen week vroeg mijn moeder of ik de kerstspulletjes van het gaf wilde halen, dat heb ik gedaan, en nog wel wat dingen laten staan maar eigenlijk moest dat ook weg maar dat was van mijn zus , in de groepsapp samen met mijn moeder en zus hadden we het savonds erover , het gesprek ging heel normaal dacht ik. Mijn zus zei ook er moeten niet zoveel troepjes meer op want door de regen enzo wordt het lelijk. Ze zegt ik ga volgende week nog wel even heen.
Ik zei misschien kan je ook even kijken naar die twee hortensia's want die zien er zo nepperig uit en het wordt er niet mooier op . ( kunsplanten ) die planten heeft zij er neer gezet. Ik had totaal niet door dat ik iets verkeerd zei, ik had het gevoel dat we normaal aan het appen waren samen met ons drieën
Toen ging het fout, ze voelde zich aangevallen...... ze gaat niet meer naar het graf, ze trekt zich terug enz enz
Mijn moeder zegt nog iets, en daarna verliet ze de groepsapp en zegt dat ze er niet meer in hoeft en heeft zichzelf verwijderd.
We waren perplext.
De volgende ochtend ben ik naar het graf gegaan van mijn vader , en ik kreeg een klap in mijn gezicht. Ze had er alles afgehaald en in de grijze bak gegooid op de begraafplaats. Beeldjes, plantjes, boompje, alleen 1 ding had ze laten staan. Dit heeft ze dan savonds of vroeg in de ochtend gedaan om naar het graf te gaan.
IK was en ben verbijsterd boos en verdrietig . eigenlijk alles. Wat een nare rare actie
Mijn moeder heeft wel weer contact gehad met haar , maar ik nog niet. Ze vertelde dat ze zo kwaad was .
Ze heeft mij per app gefeliciteerd met mijn man zijn verjaardag, ik heb wel bedankt maar verder spreek ik haar niet sinds vorige week.
IK weet het gewoon even niet meer. Moet ik het er niet meer over hebben en maar doen of mijn neus bloed? Maar ik voel mij erg geraakt door deze actie, net zoals ze bij het sterfbed van mijn vader weg liep, en nu dit weer.
Ik weet met haar praten is lastig want haar acties komen altijd door een ander vindt ze , een ander krijgt altijd de schuld want die heeft haar pijn gedaan dus in dit geval door mij.
Eigenlijk wil ik deze keer het gesprek wel aangaan om te vertellen wat het met mij doet, maar welke gesprekstechnieken kan ik dan het beste gebruiken , in de Ik vorm spreken dat weet ik maar dan komt er toch weer het woordje jij bij.
dat wordt dan .....Ik voel mij verdrietig en gekwetst omdat jij....
daar ga ik niet ver mee komen want ik krijg het weer terug van haar , ..ja maar jij ...
Of gewoon maar niets doen omdat het toch niet helpt, gewoon maar weer normaal doen? ik vindt het lastig om met haar om te gaan, ik ben niet de enigste hoor.
Had ik maar niets gezegd over die nep hortensia's .
Toch maar laten gaan en niet in gesprek gaan omdat ik weet dat ze een persoonlijkheidsstoornis heeft ? En je met praten toch niet ver komt en ze de bal altijd terug ketst ?
IK wil geen ruzie , maar ik wil ook niet meer die rare acties van haar , het doet heel veel met mij nu, het gaat nu letterlijk over het graf van mijn vader,
Hoop dat iemand wil reageren want ik weet het even niet meer wat te doen.
Dank je wel alvast.
woensdag 9 maart 2022 om 10:32
moeilijke materie waar anderen vaak weinig zinnigs over kunnen zeggen omdat het jouw relatie is, en jij onderzoekt wat je wel en niet wil/kan handelen en vice versa je zus ook.
Dus nee, geen idee wat ik erop kan zeggen.
Maar ik weet wel een boek wat helpen kan dat overzicht voor jezelf te krijgen, als het je aanspreekt: Brothers, Sisters, Strangers van Fern Schumer Chapman
Dus nee, geen idee wat ik erop kan zeggen.
Maar ik weet wel een boek wat helpen kan dat overzicht voor jezelf te krijgen, als het je aanspreekt: Brothers, Sisters, Strangers van Fern Schumer Chapman
If your life feels like a rocky, bumpy mess, just remember: people gaze at the Grand Canyon in awe- C. Celini
woensdag 9 maart 2022 om 10:37
woensdag 9 maart 2022 om 10:46
Ik zou zoveel mogelijk de discussie uit de weg gaan, eigenlijk nergens echt op ingaan en dingen die kwetsend zijn zoveel mogelijk mijn andere oor uit laten gaan, hoe moeilijk dat ook is. Zoals ik het lees is werkelijk alles voor jouw zus voer voor ruzie.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 9 maart 2022 om 10:46
Ja precies, dit dus.aardbeienslof schreef: ↑09-03-2022 10:44Ik houd deze mensen (mentaal) op afstand, ik communiceer er zo min mogelijk mee, stel geen vragen, vertel niets meer over mezelf en ben alleen beleefd.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
woensdag 9 maart 2022 om 10:46
Uit eigen ervaring (daten met een borderline) heb ik gemerkt dat ik iets wilde van hem, een excuus, erkenning etc. maar dat toch nooit ging krijgen. Ik denk dat je dat beter kan leren accepteren. Dat zij je niet kan geven wat je van haar verlangt en dat je troost over wat voor gevoel ze jou geeft beter kan zoeken bij bijv. je man of je moeder. Daarnaast heb je natuurlijk wel het recht om duidelijk je grenzen aan te geven.
woensdag 9 maart 2022 om 10:49
Uitpraten heeft hier nog nooit iets gedaan bij borderliners, behalve dan dat je er nog een schepje bovenop krijgt.
Tegenlopen helpt een beetje, maar eigenlijk te weinig en te onvoorspelbaar om het waard te zijn.
Afstand nemen en enorm lage verwachtingen in combinatie met een olifantenhuid.
Mij helpt het om te blijven bedenken dat het onderdeel is van de stoornis. Het is niet altijd uit kwade opzet of valsigheid, hoe mal ook: voor hun is het écht. En dat is heel naar voor ze, maar niet iets dat ik kan verhelpen of als boxbal van hun onbegrensde emoties of wil vangen.
En voor jou een
Tegenlopen helpt een beetje, maar eigenlijk te weinig en te onvoorspelbaar om het waard te zijn.
Afstand nemen en enorm lage verwachtingen in combinatie met een olifantenhuid.
Mij helpt het om te blijven bedenken dat het onderdeel is van de stoornis. Het is niet altijd uit kwade opzet of valsigheid, hoe mal ook: voor hun is het écht. En dat is heel naar voor ze, maar niet iets dat ik kan verhelpen of als boxbal van hun onbegrensde emoties of wil vangen.
En voor jou een
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
woensdag 9 maart 2022 om 10:54
Je kunt eigenlijk niet reageren op haar gedrag, en moet consequent vanuit jezelf handelen. Heel lastig omdat het eigenlijk tegen normaal sociaal gedrag in gaat.
Ik vind de opmerking over de hortensia zelf wel nogal naar, dus ik zou wel sorry zeggen en aangeven dat ik het jammer vind dat ze daar zo boos over is geworden.
Ergens kom je met haar toch een beetje in een strijd om het herdenken van jullie vader, probeer daar uit te blijven, ook al is dat soms vast heel lastig.
Ik vind de opmerking over de hortensia zelf wel nogal naar, dus ik zou wel sorry zeggen en aangeven dat ik het jammer vind dat ze daar zo boos over is geworden.
Ergens kom je met haar toch een beetje in een strijd om het herdenken van jullie vader, probeer daar uit te blijven, ook al is dat soms vast heel lastig.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
woensdag 9 maart 2022 om 10:55
Blijf je zus in ieder geval ook zien als iemand beyond borderline.
Zij zal zich wellicht ook bij veel dingen die jij doet en zegt niet fijn voelen, en misschien wel in hetzelfde gevoelsonderzoek zitten als jij, met de vraag als leidraad: hoe verder met mijn zus? Je weet het niet.... misschien opent ze ook ergens een topic en probeert hier achter te komen
.
Dat wil niet zeggen dat je zaken die ze doet moet bagatelliseren- wat jou kwetst dat kwetst je en daar kun je grenzen aan stellen - maar je te beseffen dat zij ook wel moeite kan hebben met jou, kan ook alweer de band versterken of in ieder geval gelijkwaardiger maken. Dat jij je niet 'opoffert' door met haar om te gaan, maar dat ze naast lastige eigenschappen vele heeft die je dierbaar zijn is daarin ook belangrijk denk ik, Dus kijk naar haar beyond het label borderline, en zie de mooie kanten van je zus, en van jullie relatie. Als je dat als basis vasthoudt (mocht je dat willen en kunnen natuurlijk, dat voorop!!!), dan is het echt makkelijker de andere, mindere zaken te handelen.
En besef je dus dat ook zij, net als jij, in dat proces zal komen van: hoe wil/kan ik verder met zusanne'. Maak jezelf daarin gelijkwaardig met haar, jij offert je niet op in het contact met haar, en zij zal ook veel dingen die jij doet of zegt lastig vinden.
Jullie staan op 1 lijn daarin.
Zij zal zich wellicht ook bij veel dingen die jij doet en zegt niet fijn voelen, en misschien wel in hetzelfde gevoelsonderzoek zitten als jij, met de vraag als leidraad: hoe verder met mijn zus? Je weet het niet.... misschien opent ze ook ergens een topic en probeert hier achter te komen
. Dat wil niet zeggen dat je zaken die ze doet moet bagatelliseren- wat jou kwetst dat kwetst je en daar kun je grenzen aan stellen - maar je te beseffen dat zij ook wel moeite kan hebben met jou, kan ook alweer de band versterken of in ieder geval gelijkwaardiger maken. Dat jij je niet 'opoffert' door met haar om te gaan, maar dat ze naast lastige eigenschappen vele heeft die je dierbaar zijn is daarin ook belangrijk denk ik, Dus kijk naar haar beyond het label borderline, en zie de mooie kanten van je zus, en van jullie relatie. Als je dat als basis vasthoudt (mocht je dat willen en kunnen natuurlijk, dat voorop!!!), dan is het echt makkelijker de andere, mindere zaken te handelen.
En besef je dus dat ook zij, net als jij, in dat proces zal komen van: hoe wil/kan ik verder met zusanne'. Maak jezelf daarin gelijkwaardig met haar, jij offert je niet op in het contact met haar, en zij zal ook veel dingen die jij doet of zegt lastig vinden.
Jullie staan op 1 lijn daarin.
If your life feels like a rocky, bumpy mess, just remember: people gaze at the Grand Canyon in awe- C. Celini
woensdag 9 maart 2022 om 10:58
Hier ben ik het wel mee eenslolapaloeza schreef: ↑09-03-2022 10:54Je kunt eigenlijk niet reageren op haar gedrag, en moet consequent vanuit jezelf handelen. Heel lastig omdat het eigenlijk tegen normaal sociaal gedrag in gaat.
Ik vind de opmerking over de hortensia zelf wel nogal naar, dus ik zou wel sorry zeggen en aangeven dat ik het jammer vind dat ze daar zo boos over is geworden.
Ergens kom je met haar toch een beetje in een strijd om het herdenken van jullie vader, probeer daar uit te blijven, ook al is dat soms vast heel lastig.
Veritas vos liberabit
woensdag 9 maart 2022 om 11:16
Jij wilt geen ruzie, maar het komt er toch elke keer weer van, waarschijnlijk door hoe zij reageert. En op nogal heftige momenten en op een nogal heftige manier.
Ik zie niet in waarom je dit soort gedrag moet accepteren van familie enkel omdat het familie is. Dus ik zou hetzelfde doen als bij een willekeurige ander. Zelf zou ik afstand nemen en het contact heel oppervlakkig houden, maar haar niet ontlopen.
Ik zie niet in waarom je dit soort gedrag moet accepteren van familie enkel omdat het familie is. Dus ik zou hetzelfde doen als bij een willekeurige ander. Zelf zou ik afstand nemen en het contact heel oppervlakkig houden, maar haar niet ontlopen.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 9 maart 2022 om 11:19
Ik denk dat je zus zaken als rouw om een ouder niet aan kan. Zij reageert zich af. Haar aanspreken gaat niet helpen. Ik zou je focus leggen op rouw verwerking en je zus niet zoveel macht geven over jouw gevoelens.
Bevestig alleen dat jij ook verdriet hebt en laat haar in haar eigen sop gaar koken.
Bevestig alleen dat jij ook verdriet hebt en laat haar in haar eigen sop gaar koken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 9 maart 2022 om 11:19
maar juist omdat het familie is, maakt dit zo lastig
Bij de buurvrouw/kennis/collega, is afstand houden goed te doen
Maar bij een broer/zus is het lastig, want dan spelen (bijvoorbeeld) de emoties van de ouders ook mee
woensdag 9 maart 2022 om 11:20
Ondanks de stoornis, kan ik me wel voorstellen dat bepaalde dingen niet goed kunnen vallen bij iemand.
Bij de laatste momenten van je vader: blijkbaar gaan jullie daar anders mee om. Jij zegt dat hij wel kan gaan, terwijl zus het gewoon wil afwachten.
Die plastic plantjes heeft zij neergezet, misschien komt het over alsof wat zij heeft neergezet niet goed genoeg is.
Maar gezien de relatie al wat moeizaam gaat, is praten waarschijnlijk ook niet makkelijk. Ik zou het in ieder geval wel proberen om dingen bespreekbaar te maken.
Bij de laatste momenten van je vader: blijkbaar gaan jullie daar anders mee om. Jij zegt dat hij wel kan gaan, terwijl zus het gewoon wil afwachten.
Die plastic plantjes heeft zij neergezet, misschien komt het over alsof wat zij heeft neergezet niet goed genoeg is.
Maar gezien de relatie al wat moeizaam gaat, is praten waarschijnlijk ook niet makkelijk. Ik zou het in ieder geval wel proberen om dingen bespreekbaar te maken.
woensdag 9 maart 2022 om 11:26
Mijn ervaring met deze persoonlijkheidsstoornis: dit kun je nooit goed doen, hoe zeer je ook je best doet. Zij leeft in haar eigen waarheid. Begrip voor jouw kant van de zaak zul je niet krijgen. Laat staan dat je zus door betere inzichten haar gedrag zal gaan aanpassen. Ik zou daarom inderdaad, zoals Dianaf schrijft, zo veel mogelijk afstand nemen en het contact oppervlakkig proberen te houden. Geen discussies aangaan, goed je grenzen bewaken.
Ben zelf door schade en schande wijs geworden, helaas.
Ben zelf door schade en schande wijs geworden, helaas.
“Als ondertussen de geest die liefde is ons allen maar leidt en beschermt. Dat is zo belangrijk.” Jeroen van Merwijk
woensdag 9 maart 2022 om 11:32
Nee, absoluut niet makkelijk, daar heb je zeker gelijk in. Als familie ben je bereid meer te accepteren dan van een vreemde, maar familie denkt zich ook meer te kunnen permiteren dan een vreemde. Dus je gaat niet alleen over jouw grens, je loopt vervolgens nog een marathon terwijl mensen lege blikjes naar je gooien.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 9 maart 2022 om 11:48
ja klopt, het is een verrekt rotsituatiedianaf schreef: ↑09-03-2022 11:32Nee, absoluut niet makkelijk, daar heb je zeker gelijk in. Als familie ben je bereid meer te accepteren dan van een vreemde, maar familie denkt zich ook meer te kunnen permiteren dan een vreemde. Dus je gaat niet alleen over jouw grens, je loopt vervolgens nog een marathon terwijl mensen lege blikjes naar je gooien.
woensdag 9 maart 2022 om 12:12
Aan het sterfbed; mensen gaan op verschillende manieren om met rouw. Dat zij die gedachte die jij had, niet fijn vond, dat kan natuurlijk. Heel erg dat zij zijn laatste momenten heeft moeten missen. Het lijkt dan misschien heel opstandig van haar, maar zij had het ook niet willen missen.
Het was niet nodig om dat over die hortensia’s te zeggen. Misschien waren ze voor haar extra speciaal, als een soort laatste eerbetoon. Ik roep maar wat. Zo vreemd is dat niet.
En dan komt de theatrale reactie, die je wel vaker ziet, alles of niks. Heel zwart wit.
Denk dat je wel iets minder hard mag zijn, ook je zus is in rouw, net als al zijn naasten. Veel sterkte komende tijd.
Het was niet nodig om dat over die hortensia’s te zeggen. Misschien waren ze voor haar extra speciaal, als een soort laatste eerbetoon. Ik roep maar wat. Zo vreemd is dat niet.
En dan komt de theatrale reactie, die je wel vaker ziet, alles of niks. Heel zwart wit.
Denk dat je wel iets minder hard mag zijn, ook je zus is in rouw, net als al zijn naasten. Veel sterkte komende tijd.
woensdag 9 maart 2022 om 12:16
Ja, dit. Hou het zakelijk.aardbeienslof schreef: ↑09-03-2022 10:44Ik houd deze mensen (mentaal) op afstand, ik communiceer er zo min mogelijk mee, stel geen vragen, vertel niets meer over mezelf en ben alleen beleefd.
woensdag 9 maart 2022 om 12:18
Neemt niet weg dat ik het een nare actie vind dat ze alles in de vuilnisbak heeft gemikt, trouwens. Dat zou me ook raken.Puy schreef: ↑09-03-2022 12:12Aan het sterfbed; mensen gaan op verschillende manieren om met rouw. Dat zij die gedachte die jij had, niet fijn vond, dat kan natuurlijk. Heel erg dat zij zijn laatste momenten heeft moeten missen. Het lijkt dan misschien heel opstandig van haar, maar zij had het ook niet willen missen.
Het was niet nodig om dat over die hortensia’s te zeggen. Misschien waren ze voor haar extra speciaal, als een soort laatste eerbetoon. Ik roep maar wat. Zo vreemd is dat niet.
En dan komt de theatrale reactie, die je wel vaker ziet, alles of niks. Heel zwart wit.
Denk dat je wel iets minder hard mag zijn, ook je zus is in rouw, net als al zijn naasten. Veel sterkte komende tijd.
woensdag 9 maart 2022 om 13:10
Je kunt beter afstand nemen van haar woorden en acties, je weet immers wie het zegt 
Mijn zus ( ook BPS ) is van het dreigen, wrokkig en heeft streken ( weet niet of dat met BPS te maken heeft want mensen zonder kunnen dat ook hebben ). Het heeft er in ieder geval in geresulteerd dat ik haar op voorhand niet meer vertrouw. Heel vervelend indd., bij sterfte van een naaste familielid. Zo stond ik al heel lang op een wachtlijst voor een behandeling bij een plastisch chirurg ( brandwond ) ik was na het overlijden en begrafenis pas aan de beurt en mijn zus roeptoeterde al rond dat ik het lef had om zo vlak na mijn vaders overlijden naar nota bene een plastisch chirurg te gaan. Tja,....waarom ze zo graag mij in een kwaad daglicht wil zetten weet ik niet, maar ze grijpt haar kans als ze die ziet.
Ik kan mij er ook niet meer over opwinden want het is abnormaal gedrag en BPS komt voort uit een beschermingsmechanisme door (vermoedelijk) jeugdtrauma. Dus ergens vind ik het ook wel zielig. Maar om mezelf in bescherming te nemen heb ik het contact verbroken ( om meerdere redenen ).
Mijn zus ( ook BPS ) is van het dreigen, wrokkig en heeft streken ( weet niet of dat met BPS te maken heeft want mensen zonder kunnen dat ook hebben ). Het heeft er in ieder geval in geresulteerd dat ik haar op voorhand niet meer vertrouw. Heel vervelend indd., bij sterfte van een naaste familielid. Zo stond ik al heel lang op een wachtlijst voor een behandeling bij een plastisch chirurg ( brandwond ) ik was na het overlijden en begrafenis pas aan de beurt en mijn zus roeptoeterde al rond dat ik het lef had om zo vlak na mijn vaders overlijden naar nota bene een plastisch chirurg te gaan. Tja,....waarom ze zo graag mij in een kwaad daglicht wil zetten weet ik niet, maar ze grijpt haar kans als ze die ziet.
Ik kan mij er ook niet meer over opwinden want het is abnormaal gedrag en BPS komt voort uit een beschermingsmechanisme door (vermoedelijk) jeugdtrauma. Dus ergens vind ik het ook wel zielig. Maar om mezelf in bescherming te nemen heb ik het contact verbroken ( om meerdere redenen ).
henk-and-roelie wijzigde dit bericht op 10-03-2022 19:54
0.46% gewijzigd
