gedoe met zus

Hallo allemaal,

Ik zit ergens mee en weet niet wat wijsheid s om te doen,
zal het proberen om he zo kort mogelijk te vertellen.
Het gaat om de band met mijn zus, het is altijd al moeilijk geweest mijn zus heeft een persoonlijkheidsstoornis ( borderline) en het gaat af en aan. Soms zijn er periodes dan is ze heel normaal, niks aan de hand, en ze heeft periodes van depressie, niemand willen zien spreken, of periodes van geïrriteerdheid en snel zich aangevallen voelen om redenen waar we soms niets van begrijpen. Ze voelt zich dus snel gekwetst , achtergesteld of aangevallen . Maar volgends haar ligt het nooit aan haarzelf altijd een ander.
Soms is ze kwaad om iets wat je zegt en dan haalt ze daar iets negatiefs uit , maar dat zijn dan woorden die je totaal zo niet bedoeld hebt.
Ze heeft vaak gedoe met haar kinderen, mijn moeder , of ik , of haar werk. Het gaat soms om niks . Je weet gewoon niet of de woorden goed vallen of niet , het is niet goed uit te leggen waarom ze soms zo boos en aangevallen voelt

Waar het nu om gaat is een conflict met mij Het zoveelste... maar altijd is het wel weer goed gekomen omdat we er niets van zeiden omdat je toch al weet dat het gesprek aan gaan niets uithaalt, want je komt er niet doorheen en jij bent altijd degene die haar pijn heeft gedaan .

Nu is het anders , ze is voor mijn gevoel echt een grens over gegaan en ik ben gekwetst en perplext door haar actie.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden, tijdens het sterfbed waren we er samen bij ,mijn moeder ik en mijn zus . mijn vader was niet bij kennis meer en hij zou komen te overlijden, heel verdrietig.
Ik was tegen mijn vader lief aan het praten, ..pap het is goed zo , ga maar ...we zullen goed voor mam zorgen enz enz. dat wij van hem houden.
Mijn zus werd toen zo kwaad , ze pakte haar tas en liep de ziekenhuiskamer uit en zei je bent egoïstisch ..pap gaat op zijn eigen tijd .
Wij stonden perplext, ......
een uur erna is mijn vader overleden zonder mijn zus erbij. .......heftig.

Nu afgelopen week vroeg mijn moeder of ik de kerstspulletjes van het gaf wilde halen, dat heb ik gedaan, en nog wel wat dingen laten staan maar eigenlijk moest dat ook weg maar dat was van mijn zus , in de groepsapp samen met mijn moeder en zus hadden we het savonds erover , het gesprek ging heel normaal dacht ik. Mijn zus zei ook er moeten niet zoveel troepjes meer op want door de regen enzo wordt het lelijk. Ze zegt ik ga volgende week nog wel even heen.
Ik zei misschien kan je ook even kijken naar die twee hortensia's want die zien er zo nepperig uit en het wordt er niet mooier op . ( kunsplanten ) die planten heeft zij er neer gezet. Ik had totaal niet door dat ik iets verkeerd zei, ik had het gevoel dat we normaal aan het appen waren samen met ons drieën
Toen ging het fout, ze voelde zich aangevallen...... ze gaat niet meer naar het graf, ze trekt zich terug enz enz

Mijn moeder zegt nog iets, en daarna verliet ze de groepsapp en zegt dat ze er niet meer in hoeft en heeft zichzelf verwijderd.
We waren perplext.
De volgende ochtend ben ik naar het graf gegaan van mijn vader , en ik kreeg een klap in mijn gezicht. Ze had er alles afgehaald en in de grijze bak gegooid op de begraafplaats. Beeldjes, plantjes, boompje, alleen 1 ding had ze laten staan. Dit heeft ze dan savonds of vroeg in de ochtend gedaan om naar het graf te gaan.
IK was en ben verbijsterd boos en verdrietig . eigenlijk alles. Wat een nare rare actie

Mijn moeder heeft wel weer contact gehad met haar , maar ik nog niet. Ze vertelde dat ze zo kwaad was .
Ze heeft mij per app gefeliciteerd met mijn man zijn verjaardag, ik heb wel bedankt maar verder spreek ik haar niet sinds vorige week.

IK weet het gewoon even niet meer. Moet ik het er niet meer over hebben en maar doen of mijn neus bloed? Maar ik voel mij erg geraakt door deze actie, net zoals ze bij het sterfbed van mijn vader weg liep, en nu dit weer.
Ik weet met haar praten is lastig want haar acties komen altijd door een ander vindt ze , een ander krijgt altijd de schuld want die heeft haar pijn gedaan dus in dit geval door mij.
Eigenlijk wil ik deze keer het gesprek wel aangaan om te vertellen wat het met mij doet, maar welke gesprekstechnieken kan ik dan het beste gebruiken , in de Ik vorm spreken dat weet ik maar dan komt er toch weer het woordje jij bij.
dat wordt dan .....Ik voel mij verdrietig en gekwetst omdat jij....
daar ga ik niet ver mee komen want ik krijg het weer terug van haar , ..ja maar jij ...

Of gewoon maar niets doen omdat het toch niet helpt, gewoon maar weer normaal doen? ik vindt het lastig om met haar om te gaan, ik ben niet de enigste hoor.
Had ik maar niets gezegd over die nep hortensia's .
Toch maar laten gaan en niet in gesprek gaan omdat ik weet dat ze een persoonlijkheidsstoornis heeft ? En je met praten toch niet ver komt en ze de bal altijd terug ketst ?
IK wil geen ruzie , maar ik wil ook niet meer die rare acties van haar , het doet heel veel met mij nu, het gaat nu letterlijk over het graf van mijn vader,
Hoop dat iemand wil reageren want ik weet het even niet meer wat te doen.

Dank je wel alvast.

Hallo allemaal,

Wat veel reacties weer, dank jullie wel. Ik heb er veel aan, het houd mij ook een spiegel voor, want ja ik doe ook niet alles even goed ..maar wie is wel perfect ?

Soms zeg je dingen die later achteraf niet zo hadden moeten gaan, maar ja...ik had er geen seconde bij stil gestaan dat dit zo zou gaan ,, als je het gevoel hebt dat je in een goed gesprek zit met je moeder en zus dan ga je vertrouwd met elkaar om. Die hortensia's waren door de regen, wind en zon niet zo mooi meer dat was waar het mij om ging ...van kijk jij er even naar ? Geen moment bij stil gestaan dat het zo rot over kwam.

Veder vraagt iemand of ze psychische hulp heeft, ze heeft al veel hulpverleners gehad, ze is bekend met GGZ , maar ze gaat dan even heen maar stopt er weer mee want dan vindt ze dat iemand niet deugd of niet goed zijn/haar werk doet. Vorig jaar is ze ook weer doorgestuurd naar een psycholoog maar ze is er nooit geweest.
IN het verleden is ze opgenomen geweest in een open afdeling maar daar is ze na 5 dagen weggegaan. Na haar zwangerschappen ging het echt helemaal fout, maar dat is al lang geleden en haar kinderen zijn nu groot maar wonen niet bij haar.

Het moeilijke is dat ze soms heel normaal is, echt heel gezellig en dan is het ook fijn met haar, maar haar wisselingen in stemmingen is heel moeilijk.
Ik heb geprobeerd om de band de laatste maanden te verbeteren door een groepsapp met mijn moeder, zus en mij omdat ze vond dat ze geen band met mij heeft. Heb haar gevraagd voor een high tea, en dan op dat moment vindt ze het heel leuk als ik het vraag maar 1 dag van te voren zegt ze weer af. Ook uit de groepsapp met mijn moeder en mij is ze uitgestapt uit boosheid. En nou ja ...ik weet het ook allemaal niet meer.

Ze heeft af en toe ruzie met haar man en dan slaat ze er op los, dan loopt haar man met een blauw oog. Haar emoties kan ze niet goed reguleren.
Toch is het heel zielig, ik denk dat het komt omdat ze vroeger is gepest en daardoor dit gedrag is ontstaan, ik weet het niet precies.
Wat ik wel weet dat dit al vanaf haar tienerjaren speelt, en ze een heel laag zelfbeeld heeft . Ze heeft regelmatig een zelfmoordpoging gedaan, heel verdrietig en angstig ook voor ons. Ook het vele liegen tegen ons afgelopen jaren heeft mij gevormd in hoe ik soms over haar denk.
Als ze dan de telefoon niet opnam en de deur niet open deed, stonden we doodsangsten uit, zal ze ergens liggen ? dat is nu alweer een poos geleden maar het vormt mij ook in mijn leven maar ook mijn verdriet .
Met mijn vader had ze ook vaak conflicten, 2 weken voordat hij overleed nog om niets.

Het was voor mij "de" klap dat ze wegliep bij het sterfbed, en mij egoïstisch noemde omdat ik tegen mijn vader lief praatte, ik weet wel haar reactie kwam misschien ook omdat ik misschien te veel regel.
Tijdens het ziek zijn van mijn vader regelde ik veel met huisarts en ziekenhuis, maar ik kon niet anders mijn moeder is fysiek niet in staat om dat te doen en op mijn zus kan ik niet altijd bouwen. Ik zal vast niet alles goed doen , er zitten altijd 2 kanten aan een verhaal

ik ben in de loop der jaren ook gevormd door alles wat er is gebeurd, alle conflicten, zelfmoordpogingen die ze heeft gedaan, het snijden in polsen , pillen slikken het leegpompen van haar maag..... het verdriet om haar kinderen, jeugdzorg erbij, uit huisplaatsing, ik als toezicht erbij als ze contact had met haar kinderen, dat wilde jeugdzorg graag.
Heb dat 8 weken gedaan toen gestopt omdat het niet ging meer door allerlei gedoe. Dus nou ja ....het zal best dat ik ook irritatie heb door alles van de loop der jaren en ik hoog in mijn emotie zit wat betreft mijn zus. Dan nu was het de druppel dat ze het graf had leeggehaald en ik alles in de grijze bak vond.
Dan kan ze boos zijn over mijn opmerking , maar moet het dan zo ? alles in die bak, ik kreeg een wegtrekker toen ik dat zag.

IK heb haar gebeld 2 dagen geleden, heb over koetjes en kalfjes gehad, niet gesproken over het voorval , ben er niet over begonnen omdat ik niet goed kan praten zonder dat het gaat escaleren , ze zal toch altijd een weerwoord hebben en dan ligt het weer aan mij , een goede gesprekstechniek is er gewoon niet , ik heb jullie raad opgevolgd om niet in discussie te gaan .
IK heb haar gebeld omdat ik maar 1 zus heb en probeer om het redelijk te houden ook voor mijn moeder.
Een dikke olifantshuid en veel slikken , en zij zal haar verhaal hebben van haar kant .
Bedankt voor jullie reacties allemaal,. Dank !!