gedoe met zus

Hallo allemaal,

Ik zit ergens mee en weet niet wat wijsheid s om te doen,
zal het proberen om he zo kort mogelijk te vertellen.
Het gaat om de band met mijn zus, het is altijd al moeilijk geweest mijn zus heeft een persoonlijkheidsstoornis ( borderline) en het gaat af en aan. Soms zijn er periodes dan is ze heel normaal, niks aan de hand, en ze heeft periodes van depressie, niemand willen zien spreken, of periodes van geïrriteerdheid en snel zich aangevallen voelen om redenen waar we soms niets van begrijpen. Ze voelt zich dus snel gekwetst , achtergesteld of aangevallen . Maar volgends haar ligt het nooit aan haarzelf altijd een ander.
Soms is ze kwaad om iets wat je zegt en dan haalt ze daar iets negatiefs uit , maar dat zijn dan woorden die je totaal zo niet bedoeld hebt.
Ze heeft vaak gedoe met haar kinderen, mijn moeder , of ik , of haar werk. Het gaat soms om niks . Je weet gewoon niet of de woorden goed vallen of niet , het is niet goed uit te leggen waarom ze soms zo boos en aangevallen voelt

Waar het nu om gaat is een conflict met mij Het zoveelste... maar altijd is het wel weer goed gekomen omdat we er niets van zeiden omdat je toch al weet dat het gesprek aan gaan niets uithaalt, want je komt er niet doorheen en jij bent altijd degene die haar pijn heeft gedaan .

Nu is het anders , ze is voor mijn gevoel echt een grens over gegaan en ik ben gekwetst en perplext door haar actie.
Mijn vader is anderhalf jaar geleden overleden, tijdens het sterfbed waren we er samen bij ,mijn moeder ik en mijn zus . mijn vader was niet bij kennis meer en hij zou komen te overlijden, heel verdrietig.
Ik was tegen mijn vader lief aan het praten, ..pap het is goed zo , ga maar ...we zullen goed voor mam zorgen enz enz. dat wij van hem houden.
Mijn zus werd toen zo kwaad , ze pakte haar tas en liep de ziekenhuiskamer uit en zei je bent egoïstisch ..pap gaat op zijn eigen tijd .
Wij stonden perplext, ......
een uur erna is mijn vader overleden zonder mijn zus erbij. .......heftig.

Nu afgelopen week vroeg mijn moeder of ik de kerstspulletjes van het gaf wilde halen, dat heb ik gedaan, en nog wel wat dingen laten staan maar eigenlijk moest dat ook weg maar dat was van mijn zus , in de groepsapp samen met mijn moeder en zus hadden we het savonds erover , het gesprek ging heel normaal dacht ik. Mijn zus zei ook er moeten niet zoveel troepjes meer op want door de regen enzo wordt het lelijk. Ze zegt ik ga volgende week nog wel even heen.
Ik zei misschien kan je ook even kijken naar die twee hortensia's want die zien er zo nepperig uit en het wordt er niet mooier op . ( kunsplanten ) die planten heeft zij er neer gezet. Ik had totaal niet door dat ik iets verkeerd zei, ik had het gevoel dat we normaal aan het appen waren samen met ons drieën
Toen ging het fout, ze voelde zich aangevallen...... ze gaat niet meer naar het graf, ze trekt zich terug enz enz

Mijn moeder zegt nog iets, en daarna verliet ze de groepsapp en zegt dat ze er niet meer in hoeft en heeft zichzelf verwijderd.
We waren perplext.
De volgende ochtend ben ik naar het graf gegaan van mijn vader , en ik kreeg een klap in mijn gezicht. Ze had er alles afgehaald en in de grijze bak gegooid op de begraafplaats. Beeldjes, plantjes, boompje, alleen 1 ding had ze laten staan. Dit heeft ze dan savonds of vroeg in de ochtend gedaan om naar het graf te gaan.
IK was en ben verbijsterd boos en verdrietig . eigenlijk alles. Wat een nare rare actie

Mijn moeder heeft wel weer contact gehad met haar , maar ik nog niet. Ze vertelde dat ze zo kwaad was .
Ze heeft mij per app gefeliciteerd met mijn man zijn verjaardag, ik heb wel bedankt maar verder spreek ik haar niet sinds vorige week.

IK weet het gewoon even niet meer. Moet ik het er niet meer over hebben en maar doen of mijn neus bloed? Maar ik voel mij erg geraakt door deze actie, net zoals ze bij het sterfbed van mijn vader weg liep, en nu dit weer.
Ik weet met haar praten is lastig want haar acties komen altijd door een ander vindt ze , een ander krijgt altijd de schuld want die heeft haar pijn gedaan dus in dit geval door mij.
Eigenlijk wil ik deze keer het gesprek wel aangaan om te vertellen wat het met mij doet, maar welke gesprekstechnieken kan ik dan het beste gebruiken , in de Ik vorm spreken dat weet ik maar dan komt er toch weer het woordje jij bij.
dat wordt dan .....Ik voel mij verdrietig en gekwetst omdat jij....
daar ga ik niet ver mee komen want ik krijg het weer terug van haar , ..ja maar jij ...

Of gewoon maar niets doen omdat het toch niet helpt, gewoon maar weer normaal doen? ik vindt het lastig om met haar om te gaan, ik ben niet de enigste hoor.
Had ik maar niets gezegd over die nep hortensia's .
Toch maar laten gaan en niet in gesprek gaan omdat ik weet dat ze een persoonlijkheidsstoornis heeft ? En je met praten toch niet ver komt en ze de bal altijd terug ketst ?
IK wil geen ruzie , maar ik wil ook niet meer die rare acties van haar , het doet heel veel met mij nu, het gaat nu letterlijk over het graf van mijn vader,
Hoop dat iemand wil reageren want ik weet het even niet meer wat te doen.

Dank je wel alvast.

Bedankt voor alle reacties,

ik heb er veel aan.
Het komt er echt op neer om het niet persoonlijk aan te trekken ,en het meer te zien dat het komt door haar persoonlijkheidsstoornis .
Meestal lukt mij dit ook wel , om dan het gewoon te laten maar deze keer lukte het niet zo goed.

Ja ik had het niet moeten zeggen over die hortensias, ik had ook moeten aanvoelen dat het voelt als een afwijzing voor haar. Alleen het app gesprek ging heel normaal zoals je normaal praat, ik bedoelde gewoon van , als je toch heen gaat wil je dan even kijken naar die hortensias ( kunst ) want die worden van het buiten staan de regen en de wind en de zon er niet mooier op. Ik had ook het woordje nepperig niet moeten zeggen maar ja.......zo is het maar net als ik van te voren wist dat het zo uit zou gaan pakken had ik het niet gezegd.

Het raakte mij gewoon erg, gelijk uit die groepsapp samen met mijn moeder en wij als zussen, en de volgende ochtend het graf leeg en alles lag in de grijze bak op de begraafplaats. Ja ik weet dat het mijn zus was die dat heeft gedaan dat heeft ze tegen mijn moeder gezegd dat ze zo kwaad was en daarom deze actie.
Ze voelde zich aangevallen door mijn uitspraak.

IK voel mij verdrietig, onthutst en gewoon alles door elkaar. Gewoon ook erg tegenover mijn vader dat dit gebeurd gedoe over zijn graf. IK kan wel huilen.
Verder is mijn zus best een goed mens ze bedoelt het allemaal goed dat weet ik ook, alleen soms die reacties op iets. Het heeft mij ook verdriet gedaan toen ze boos weg liep bij het overlijden van mijn vader. Verschrikkelijk.
Wij hebben later daar nooit meer overgesproken .

IK heb haar vanmiddag gebeld maar ze neemt niet op, misschien werkt ze. In haar telefoon ziet ze wel dat ik heb gebeld hoop dat ze terug belt.

Bedankt in ieder geval voor alle antwoorden. LIef !