Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
dinsdag 9 juni 2009 om 23:09
Hoi, hoi,
Nou dat is inderdaad een tijd geleden... Op "diabetes-gebied" gaat het wel goed met me, eigenlijk hetzelfde als altijd, dus totaal geen reden tot klagen. Verder houdt het niet echt over, wij hebben (als ondernemer zijnde) nogal last van de recessie en moeten dan ook alle zeilen bijzetten om dit te "overleven". Dit brengt natuurlijk een hoop stress met zich mee, wat mijn "eetprobleem" ook geen goed doet natuurlijk, maar goed, dat moet ik op een later tijdstip maar gaan aanpakken, daar is het nu niet het goede moment voor.
@Ris, wat fijn dat het met de kids zo goed gaat, da's toch het allerbelangrijkste. En hoe gaat het met de tuin?
@Lief, wat fijn dat je Hba1c zo goed is en hoe gaat het verder met je dieet, is het een beetje vol te houden en merk je dat het helpt?
@Nelladella, hoe gaat het met je zwangerschap en weet zoon al dat hij er een broertje bijkrijgt? Hoe gaat het nu met de misselijkheid, hopelijk is het weer minder geworden.
@Setter, hoe gaat het met je?
Nou dat is inderdaad een tijd geleden... Op "diabetes-gebied" gaat het wel goed met me, eigenlijk hetzelfde als altijd, dus totaal geen reden tot klagen. Verder houdt het niet echt over, wij hebben (als ondernemer zijnde) nogal last van de recessie en moeten dan ook alle zeilen bijzetten om dit te "overleven". Dit brengt natuurlijk een hoop stress met zich mee, wat mijn "eetprobleem" ook geen goed doet natuurlijk, maar goed, dat moet ik op een later tijdstip maar gaan aanpakken, daar is het nu niet het goede moment voor.
@Ris, wat fijn dat het met de kids zo goed gaat, da's toch het allerbelangrijkste. En hoe gaat het met de tuin?
@Lief, wat fijn dat je Hba1c zo goed is en hoe gaat het verder met je dieet, is het een beetje vol te houden en merk je dat het helpt?
@Nelladella, hoe gaat het met je zwangerschap en weet zoon al dat hij er een broertje bijkrijgt? Hoe gaat het nu met de misselijkheid, hopelijk is het weer minder geworden.
@Setter, hoe gaat het met je?
woensdag 10 juni 2009 om 08:53
Setter hier, eindelijk. Ik heb de afgelopen weken meerdere keren geprobeerd om hier iets te posten, maar ik bleef maar de welbekende foutmelding krijgen Het enige wat me lukte was om hier mee te lezen, verder niets. Op andere topics lukte het wel, alleen hier niet. Vaag hoor! Ik hoop dat het nu wel gaat lukken, ik ga in ieder geval straks even knippen en plakken voor het geval het wéér misgaat.
Het gaat hier zozo.... Ik ben inmiddels bij de gynaecologe geweest voor onderzoek en ik ben niet in de overgang. Mijn baarmoeder zag er erg mooi uit, helemaal schoon, dus dat is goed nieuws. Rond de tijd dat ik naar haar toe moest deden mijn suikers ineens weer helemaal gewoon, na 8 maanden chronisch te hoog te zijn geweest. Een week later werd ik beter ongesteld dan de keren daarvoor (lees: ik vloeide eindelijk weer eens bijna normaal), het nare is dat ik nu, na 13 dagen, nog steeds vloei.
Op zich klinkt dit dus best wel goed, ware het niet dat ik er zo onderhand bijna depressief van word. Ik ben met vlagen best verdrietig, ik heb elke avond zere voeten en in bed van die zenuwpijnen in voeten en onderbenen, als het warm is zetten mijn enkels en mijn onderbenen op en ik voel de laatste tijd een verwijdering tussen mijn man en mij ontstaan. Ik ben afstandelijk omdat ik verdrietig ben, hij komt ongeïnteresseerd over en houdt ook afstand, en ondertussen is het in bed natuurlijk ook heel kil door mijn langdurige gevloei.
Hij heeft het op zijn manier retedruk met die achtentachtig verbouwingen van ons huis, en de tuin, en de vijvers en de bijkeuken en de gang en het terras, en oja laten we de riolering en zijn nieuw aangeschafte oldtimer pieremagochelmobiel niet vergeten. Zo druk dat hij mij erbij vergeet. En dat maakt me verdrietig en enorm opstandig. En daar kan mijn achterlijke vieze vette rotlijf natuurlijk niet tegen dus die gaat in verweer met hoge suikers.
En eigenlijk moet ik sporten en eigenlijk moet ik naar een diëtiste, maar alleen de gedachte aan weer zo'n superslank tiepje wat mij gaat vertellen dat ik dit niet mag eten en dat niet mag drinken doet mij willen verdwijnen in een gat in de grond. Ik weet dat het wel moet omdat ik anders binnen nu en 10 jaar mijn voeten kwijt ben, blind ben en aan de nierdialyse lig, maar ik ben toch zo opstandig van binnen. Ik kan soms de hele dag wel huilen...
Kutlichaam.
Het gaat hier zozo.... Ik ben inmiddels bij de gynaecologe geweest voor onderzoek en ik ben niet in de overgang. Mijn baarmoeder zag er erg mooi uit, helemaal schoon, dus dat is goed nieuws. Rond de tijd dat ik naar haar toe moest deden mijn suikers ineens weer helemaal gewoon, na 8 maanden chronisch te hoog te zijn geweest. Een week later werd ik beter ongesteld dan de keren daarvoor (lees: ik vloeide eindelijk weer eens bijna normaal), het nare is dat ik nu, na 13 dagen, nog steeds vloei.
Op zich klinkt dit dus best wel goed, ware het niet dat ik er zo onderhand bijna depressief van word. Ik ben met vlagen best verdrietig, ik heb elke avond zere voeten en in bed van die zenuwpijnen in voeten en onderbenen, als het warm is zetten mijn enkels en mijn onderbenen op en ik voel de laatste tijd een verwijdering tussen mijn man en mij ontstaan. Ik ben afstandelijk omdat ik verdrietig ben, hij komt ongeïnteresseerd over en houdt ook afstand, en ondertussen is het in bed natuurlijk ook heel kil door mijn langdurige gevloei.
Hij heeft het op zijn manier retedruk met die achtentachtig verbouwingen van ons huis, en de tuin, en de vijvers en de bijkeuken en de gang en het terras, en oja laten we de riolering en zijn nieuw aangeschafte oldtimer pieremagochelmobiel niet vergeten. Zo druk dat hij mij erbij vergeet. En dat maakt me verdrietig en enorm opstandig. En daar kan mijn achterlijke vieze vette rotlijf natuurlijk niet tegen dus die gaat in verweer met hoge suikers.
En eigenlijk moet ik sporten en eigenlijk moet ik naar een diëtiste, maar alleen de gedachte aan weer zo'n superslank tiepje wat mij gaat vertellen dat ik dit niet mag eten en dat niet mag drinken doet mij willen verdwijnen in een gat in de grond. Ik weet dat het wel moet omdat ik anders binnen nu en 10 jaar mijn voeten kwijt ben, blind ben en aan de nierdialyse lig, maar ik ben toch zo opstandig van binnen. Ik kan soms de hele dag wel huilen...
Kutlichaam.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 10 juni 2009 om 11:54
Hoi allemaal,
mag ik ook mee schrijven?
Gisteren heb ik ( na een maand uitstellen) bloed laten prikken en aan het einde van de week kan ik bellen voor de uitslag. Ik ben erg bang voor diabetes type 2. Ik heb erg veel overgewicht ( gekregen door medicatie die ik slik) en zie erg op tegen de gevolgen. Ik heb me ondanks mijn overgewicht altijd gezond en fit gevoeld, afvallen wil ik best maar hoe? door die medicijnen die ik slik is dat bijna onmogelijk......... de laatste tijd ben ik erg snel moe, en soms zie ik ook wazig als ik bijvoorbeeld tv kijkt, ook lopen mijn ogen wel eens ( alsof er troep uit komt)
Zijn er ook mensen die ervaring met type 2 hebben hier? het topic is een beetje lang om helemaal door te spitten.
Wat is de grootste verandering?
mag ik ook mee schrijven?
Gisteren heb ik ( na een maand uitstellen) bloed laten prikken en aan het einde van de week kan ik bellen voor de uitslag. Ik ben erg bang voor diabetes type 2. Ik heb erg veel overgewicht ( gekregen door medicatie die ik slik) en zie erg op tegen de gevolgen. Ik heb me ondanks mijn overgewicht altijd gezond en fit gevoeld, afvallen wil ik best maar hoe? door die medicijnen die ik slik is dat bijna onmogelijk......... de laatste tijd ben ik erg snel moe, en soms zie ik ook wazig als ik bijvoorbeeld tv kijkt, ook lopen mijn ogen wel eens ( alsof er troep uit komt)
Zijn er ook mensen die ervaring met type 2 hebben hier? het topic is een beetje lang om helemaal door te spitten.
Wat is de grootste verandering?
woensdag 10 juni 2009 om 14:09
Hallo, ik wil ook graag meeschrijven.
Ik zit al jaren tegen diabetes aan, had de laatste tijd weer klachten (dorst, moet, enorme zin in zoet, soms duizelig na eten). Ik heb mijn bloedsuikerwaarde eigenlijk verwaarloosd, het is een tijd oke geweest, en als ik recent ns prikte ter controle, ach, dan was het eens een keer een beetje te hoog. Tja. Toch niet.
Ik heb laten prikken, en idd te hoog. Ik heb meteen mijn dietiste gebeld, ze zei dat het wellicht nog met dieten te redden is. Ik was al bezig met afvallen, maar dat wordt nu een echt regime Bah. En als je zo moe bent, moet je ook nog daarbij sporten, alsof je daar nog energie voor hebt.
Zitten jullie op een koolhydraatbeperkt dieet? Nemen jullie producten met zoetstoffen, of alleen au naturel?
Ik zit al jaren tegen diabetes aan, had de laatste tijd weer klachten (dorst, moet, enorme zin in zoet, soms duizelig na eten). Ik heb mijn bloedsuikerwaarde eigenlijk verwaarloosd, het is een tijd oke geweest, en als ik recent ns prikte ter controle, ach, dan was het eens een keer een beetje te hoog. Tja. Toch niet.
Ik heb laten prikken, en idd te hoog. Ik heb meteen mijn dietiste gebeld, ze zei dat het wellicht nog met dieten te redden is. Ik was al bezig met afvallen, maar dat wordt nu een echt regime Bah. En als je zo moe bent, moet je ook nog daarbij sporten, alsof je daar nog energie voor hebt.
Zitten jullie op een koolhydraatbeperkt dieet? Nemen jullie producten met zoetstoffen, of alleen au naturel?
woensdag 10 juni 2009 om 22:14
Hm, niet al te vrolijke verhalen helaas.
@Teddeke wat naar te lezen dat de recessie jullie parten speelt. Ik hoor 't aan alle kanten. Natuurlijk zorgt dat voor veel stress. Zien jullie wel mogelijkheden om door te gaan? Wel fijn dat de bloedsuikers stabiel blijven onder de stress, vaak hoor ik toch anders. Sterkte meid!
@ Setter: jee, die gezondheid is wel iets om even moedeloos van te worden. Wel logisch dat je relatie wat minder gaat als je je gewoon niet goed voelt. En zo te lezen erger je je nu ook wat meer aan je man. Gaan ze je nog verder onderzoeken? Is het anders een optie om aan de pil te gaan, om in ieder geval de menstruatie te reguleren, zodat je dáár even geen last meer van hebt? Of zeg ik iets heel achterlijks? Natuurlijk wil je liever dat het bij de oorzaak aangepakt gaat worden.
Heel naar ook de pijn die je hebt. Onze arts zei trouwens, dat dat proces vaak wel omkeerbaar is als de bloedsuikers weer beter worden. Dus dat de pijn weer minder wordt of zelfs verdwijnt bij een lagere HbA1c. Wat dat betreft is er dus wel weer hoop.
Flashy en Speculaasje: van harte welkom! Er zijn hier mensen met type 2, maar ik heb 't niet. Maar ik heb zelfs geen type 1, en toch een fanatiek lid van dit topic. Mijn zoon (4 jaar) heeft 't.
Hier ook niet een al te vrolijk verhaal, maar niks ernstigs gelukkig hoor. Nog steeds misselijk en ellendig en een humeurtje van hier tot aan Tokio. Echt een beetje zielig voor zoon af en toe. Vanochtend echt half tegen hem geschreeuwd omdat-ie aan het janken was om een pijntje van niks. Of-ie asjeblieft kon ophouden met dat gejank, want het ging me door merg en been. Erg hè?! Ik werk nu ook op dokters advies minder, omdat 't allemaal een beetje te veel is, ook die hoogte- en laagtealarmen elke nacht van zoons pomp. Normaal maken één of twee alarmen me niet zoveel uit, maar nu kan ik 't er gewoon echt niet bijhebben. Begrip op m'n werk is helaas karig, ik werk met vrijwel alleen mannen.
Nou ja, eigenlijk voel ik me een beetje klagerig. Heeft ook niks met diabetes te maken (hoewel... die alarmen...). Ik ben nog steeds heel blij met de zwangerschap en hij groeit goed.
@Teddeke wat naar te lezen dat de recessie jullie parten speelt. Ik hoor 't aan alle kanten. Natuurlijk zorgt dat voor veel stress. Zien jullie wel mogelijkheden om door te gaan? Wel fijn dat de bloedsuikers stabiel blijven onder de stress, vaak hoor ik toch anders. Sterkte meid!
@ Setter: jee, die gezondheid is wel iets om even moedeloos van te worden. Wel logisch dat je relatie wat minder gaat als je je gewoon niet goed voelt. En zo te lezen erger je je nu ook wat meer aan je man. Gaan ze je nog verder onderzoeken? Is het anders een optie om aan de pil te gaan, om in ieder geval de menstruatie te reguleren, zodat je dáár even geen last meer van hebt? Of zeg ik iets heel achterlijks? Natuurlijk wil je liever dat het bij de oorzaak aangepakt gaat worden.
Heel naar ook de pijn die je hebt. Onze arts zei trouwens, dat dat proces vaak wel omkeerbaar is als de bloedsuikers weer beter worden. Dus dat de pijn weer minder wordt of zelfs verdwijnt bij een lagere HbA1c. Wat dat betreft is er dus wel weer hoop.
Flashy en Speculaasje: van harte welkom! Er zijn hier mensen met type 2, maar ik heb 't niet. Maar ik heb zelfs geen type 1, en toch een fanatiek lid van dit topic. Mijn zoon (4 jaar) heeft 't.
Hier ook niet een al te vrolijk verhaal, maar niks ernstigs gelukkig hoor. Nog steeds misselijk en ellendig en een humeurtje van hier tot aan Tokio. Echt een beetje zielig voor zoon af en toe. Vanochtend echt half tegen hem geschreeuwd omdat-ie aan het janken was om een pijntje van niks. Of-ie asjeblieft kon ophouden met dat gejank, want het ging me door merg en been. Erg hè?! Ik werk nu ook op dokters advies minder, omdat 't allemaal een beetje te veel is, ook die hoogte- en laagtealarmen elke nacht van zoons pomp. Normaal maken één of twee alarmen me niet zoveel uit, maar nu kan ik 't er gewoon echt niet bijhebben. Begrip op m'n werk is helaas karig, ik werk met vrijwel alleen mannen.
Nou ja, eigenlijk voel ik me een beetje klagerig. Heeft ook niks met diabetes te maken (hoewel... die alarmen...). Ik ben nog steeds heel blij met de zwangerschap en hij groeit goed.
donderdag 11 juni 2009 om 19:47
Dank jullie wel voor jullie lieve woorden en knuffels! Het gaat alweer een stuk beter nu. Gisteravond een lang gesprek gehad met mijn man en er is een hoop opgehelderd. We hebben op een rustige manier dingen kunnen uitspreken naar elkaar en dat luchtte zo op dat ik heb geslapen als een blok vannacht. Heerlijk! Wel een beetje kort, dus ik loop met molentjes vandaag, maar toch voel ik me enorm opgelucht. En mijn gevloei is eindelijk over, pffff....
Teddeke, wat enorm rot dat jullie zo'n last hebben van de recessie. Ondanks dat ik je niet ken gaat mijn hart toch naar jullie uit! Ik hoop dat jullie het gaan redden. Roteconomie ook!
Nelladella, wat naar dat je steeds maar zo'n pesthumeur hebt. Wat ontmoedigend ook. Wanneer ben je uitgerekend?
Trouwens, van zulke gebroken nachten als jullie de laatste tijd hebben word je ook strontchagrijnig hoor. Ik heb jaaaaaren geleden, toen ik nog op een bovenwoning woonde, een bejaarde benedenbuurman gehad die elke 2 uur moest plassen. Hij had last van zijn voet dus hij deed elke keer zijn schoen even aan, met de veters los natuurlijk. Elke 2 uur: hosklos hosklos hosklos hosklos richting wc.... en bonkerdebonkerdebonk weer terug naar bed. En ik dus elke twee uur wakker....grmbl. Echt, je functioneert gewoon niet meer na een paar van dat soort nachten. Ik hoop dat het gauw stabiliseert, sterkte ermee!
Teddeke, wat enorm rot dat jullie zo'n last hebben van de recessie. Ondanks dat ik je niet ken gaat mijn hart toch naar jullie uit! Ik hoop dat jullie het gaan redden. Roteconomie ook!
Nelladella, wat naar dat je steeds maar zo'n pesthumeur hebt. Wat ontmoedigend ook. Wanneer ben je uitgerekend?
Trouwens, van zulke gebroken nachten als jullie de laatste tijd hebben word je ook strontchagrijnig hoor. Ik heb jaaaaaren geleden, toen ik nog op een bovenwoning woonde, een bejaarde benedenbuurman gehad die elke 2 uur moest plassen. Hij had last van zijn voet dus hij deed elke keer zijn schoen even aan, met de veters los natuurlijk. Elke 2 uur: hosklos hosklos hosklos hosklos richting wc.... en bonkerdebonkerdebonk weer terug naar bed. En ik dus elke twee uur wakker....grmbl. Echt, je functioneert gewoon niet meer na een paar van dat soort nachten. Ik hoop dat het gauw stabiliseert, sterkte ermee!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 11 juni 2009 om 20:01
quote:Nelladella1 schreef op 10 juni 2009 @ 22:14:
@ Setter: jee, die gezondheid is wel iets om even moedeloos van te worden. Wel logisch dat je relatie wat minder gaat als je je gewoon niet goed voelt. En zo te lezen erger je je nu ook wat meer aan je man. Gaan ze je nog verder onderzoeken? Is het anders een optie om aan de pil te gaan, om in ieder geval de menstruatie te reguleren, zodat je dáár even geen last meer van hebt? Of zeg ik iets heel achterlijks? Natuurlijk wil je liever dat het bij de oorzaak aangepakt gaat worden.
Nee hoor, je zegt niets achterlijks
Je hebt gelijk hoor, dat ik me nogal aan hem ergerde, maar dat is nu gelukkig weer uitgepraat. Het is een ontzettende lieve schat, hij is alleen nogal klusverslaafd. Een beetje een workaholic, zeg maar. En dat moet ik vaak wat afremmen, omdat we elkaar dan domweg te weinig zien. Verder hebben we het hardstikke goed hoor, we zijn dol op mekaar en we passen heel goed bij elkaar. Maar ik wacht te lang met remmen en hij denkt er niet bij na. Moeten we beiden wat beter om denken dus.
De gynaecologe gaat me niet verder onderzoeken nee. Wat ze kon doen heeft ze gedaan, en ze heeft me aangeraden om over een Mirenaspiraal na te denken. Ook heeft ze het gehad over een endometriumablatie, dan gaan ze, onder narcose, je baarmoeder soort van 'uitkoken'. In principe is dat bedoeld voor vrouwen die heel erg bloeden en dat dan heel lang, en die daardoor last krijgen van ernstige bloedarmoede. Dat is bij mij niet het geval, maar het zou kunnen helpen om de baarmoeder te 'resetten' als het ware.
Zo noemde zij het niet hoor, zo begreep ik het. Maar dat ga ik niet doen. Ben ik straks wéér 8 maanden van de leg
Over dat spiraal zit ik nu toch wel na te denken. Ze wil me liever niet aan de pil hebben, omdat dat vaak niet goed samengaat met de diabetes. Of, zoals zij het zei 'vrouwen van 40 jaar en ouder zouden gewoon niet meer aan de pil moeten, is helemaal niet goed voor ze, en al helemaal niet voor een diabeet'.
Ik heb een jaar de tijd. Binnen dat jaar kan ik rechtstreeks een afspraak bij haar maken, na dat jaar moet ik eerst langs de huisarts. Ik ben er nu nog niet uit.
Kijk, als het aan mij ligt mag die hele baarmoeder eruit, hij gaat toch niet gebruikt worden, maar ja, dat doen ze niet zomaar natuurlijk.
quote:Heel naar ook de pijn die je hebt. Onze arts zei trouwens, dat dat proces vaak wel omkeerbaar is als de bloedsuikers weer beter worden. Dus dat de pijn weer minder wordt of zelfs verdwijnt bij een lagere HbA1c. Wat dat betreft is er dus wel weer hoop.Die hoop op een lagere Hba1C heb ik allang opgegeven. Op de een of andere manier zit dat er blijkbaar niet echt in, tenzij ik 7 dagen in de week ga sporten, net als mijn broer. Ik moet er niet aan denken, als ik eerlijk ben. Maar lief van je dat je het zegt
@ Setter: jee, die gezondheid is wel iets om even moedeloos van te worden. Wel logisch dat je relatie wat minder gaat als je je gewoon niet goed voelt. En zo te lezen erger je je nu ook wat meer aan je man. Gaan ze je nog verder onderzoeken? Is het anders een optie om aan de pil te gaan, om in ieder geval de menstruatie te reguleren, zodat je dáár even geen last meer van hebt? Of zeg ik iets heel achterlijks? Natuurlijk wil je liever dat het bij de oorzaak aangepakt gaat worden.
Nee hoor, je zegt niets achterlijks
Je hebt gelijk hoor, dat ik me nogal aan hem ergerde, maar dat is nu gelukkig weer uitgepraat. Het is een ontzettende lieve schat, hij is alleen nogal klusverslaafd. Een beetje een workaholic, zeg maar. En dat moet ik vaak wat afremmen, omdat we elkaar dan domweg te weinig zien. Verder hebben we het hardstikke goed hoor, we zijn dol op mekaar en we passen heel goed bij elkaar. Maar ik wacht te lang met remmen en hij denkt er niet bij na. Moeten we beiden wat beter om denken dus.
De gynaecologe gaat me niet verder onderzoeken nee. Wat ze kon doen heeft ze gedaan, en ze heeft me aangeraden om over een Mirenaspiraal na te denken. Ook heeft ze het gehad over een endometriumablatie, dan gaan ze, onder narcose, je baarmoeder soort van 'uitkoken'. In principe is dat bedoeld voor vrouwen die heel erg bloeden en dat dan heel lang, en die daardoor last krijgen van ernstige bloedarmoede. Dat is bij mij niet het geval, maar het zou kunnen helpen om de baarmoeder te 'resetten' als het ware.
Zo noemde zij het niet hoor, zo begreep ik het. Maar dat ga ik niet doen. Ben ik straks wéér 8 maanden van de leg
Over dat spiraal zit ik nu toch wel na te denken. Ze wil me liever niet aan de pil hebben, omdat dat vaak niet goed samengaat met de diabetes. Of, zoals zij het zei 'vrouwen van 40 jaar en ouder zouden gewoon niet meer aan de pil moeten, is helemaal niet goed voor ze, en al helemaal niet voor een diabeet'.
Ik heb een jaar de tijd. Binnen dat jaar kan ik rechtstreeks een afspraak bij haar maken, na dat jaar moet ik eerst langs de huisarts. Ik ben er nu nog niet uit.
Kijk, als het aan mij ligt mag die hele baarmoeder eruit, hij gaat toch niet gebruikt worden, maar ja, dat doen ze niet zomaar natuurlijk.
quote:Heel naar ook de pijn die je hebt. Onze arts zei trouwens, dat dat proces vaak wel omkeerbaar is als de bloedsuikers weer beter worden. Dus dat de pijn weer minder wordt of zelfs verdwijnt bij een lagere HbA1c. Wat dat betreft is er dus wel weer hoop.Die hoop op een lagere Hba1C heb ik allang opgegeven. Op de een of andere manier zit dat er blijkbaar niet echt in, tenzij ik 7 dagen in de week ga sporten, net als mijn broer. Ik moet er niet aan denken, als ik eerlijk ben. Maar lief van je dat je het zegt
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 11 juni 2009 om 20:36
quote:Flashy schreef op 10 juni 2009 @ 11:54:
Hoi allemaal,
mag ik ook mee schrijven?
Gisteren heb ik ( na een maand uitstellen) bloed laten prikken en aan het einde van de week kan ik bellen voor de uitslag. Ik ben erg bang voor diabetes type 2. Ik heb erg veel overgewicht ( gekregen door medicatie die ik slik) en zie erg op tegen de gevolgen. Ik heb me ondanks mijn overgewicht altijd gezond en fit gevoeld, afvallen wil ik best maar hoe? door die medicijnen die ik slik is dat bijna onmogelijk......... de laatste tijd ben ik erg snel moe, en soms zie ik ook wazig als ik bijvoorbeeld tv kijkt, ook lopen mijn ogen wel eens ( alsof er troep uit komt)
Zijn er ook mensen die ervaring met type 2 hebben hier? het topic is een beetje lang om helemaal door te spitten.
Wat is de grootste verandering?
Welkom Flashy! Gezellig dat je meeschrijft hier.
Heb je de uitslag inmiddels al, of krijg je hem morgen pas?
Ik ben een type-2 diabeet, sinds maart 1999. Ook ik heb heel veel overgewicht (al vanaf mijn 8e trouwens). Ik ben in de jaren '90 dertig kilo afgevallen, maar toen ik in september 2004, na 5,5 jaar tabletten slikken, insuline ging spuiten kwam ik in een jaar tijd alle 30 kilo's weer aan. Heel frustrerend! Ik weet dus precies hoe je je voelt
Dat wazige zien had ik ook veel last van, toen ik net diabetes had. En ik was ook doodmoe, en ik plaste me helemaal suf. Drie keer per nacht eraf om te plassen...pfff....en van die witte klodders mijn ogen had ik ook. Heb ik nog wel eens last van, helemaal op van die dagen dat mijn suikers een innige relatie onderhouden met mijn plafond
Wat er veranderde? Dat ik bij elke maaltijd pillen moest slikken, dat was wel even wennen. Verder had ik net nieuwe glazen in mijn bril en die kon ik na een half jaar opnieuw vervangen omdat mijn ogen verbeterden.
De grootste verandering was dat ik eindelijk weer eens een hele nacht kon slapen zonder te hoeven plassen. Mijn huid werd weer normaal, vooral in mijn gezicht, en die onlesbare dorst verdween en dat was erg fijn.
Ik kreeg aanvankelijk Gliclazide, na een paar maanden kreeg ik er Metformine bij. Libidokillers zijn het Ik heb ze 5,5 jaar geslikt, maar ik ben blij dat ik van die rommel af ben. Ik heb 5,5 jaar last van chronische diarree gehad. Toen ik volledig over ging op insuline heb ik een week last gehad van verstopping. Inmiddels is mijn stoelgang alweer jaren normaal. En mijn libido is weer normaal geworden, ook niet onbelangrijk.
Ik heb jarenlang opgezien tegen het spuiten van insuline (omdat ik panisch was voor naalden), maar toen ik er eenmaal een beetje aan gewend was wou ik dat ik er vanaf het begin voor gekozen had. Wat een wereld van verschil vond ik het. Het spuiten op zich vond ik niet fijn, ik heb nu een pomp en daar ben ik apeblij mee. Ik wil nooit meer anders!
Als je nog meer vragen hebt, stel ze gerust.
Hoi allemaal,
mag ik ook mee schrijven?
Gisteren heb ik ( na een maand uitstellen) bloed laten prikken en aan het einde van de week kan ik bellen voor de uitslag. Ik ben erg bang voor diabetes type 2. Ik heb erg veel overgewicht ( gekregen door medicatie die ik slik) en zie erg op tegen de gevolgen. Ik heb me ondanks mijn overgewicht altijd gezond en fit gevoeld, afvallen wil ik best maar hoe? door die medicijnen die ik slik is dat bijna onmogelijk......... de laatste tijd ben ik erg snel moe, en soms zie ik ook wazig als ik bijvoorbeeld tv kijkt, ook lopen mijn ogen wel eens ( alsof er troep uit komt)
Zijn er ook mensen die ervaring met type 2 hebben hier? het topic is een beetje lang om helemaal door te spitten.
Wat is de grootste verandering?
Welkom Flashy! Gezellig dat je meeschrijft hier.
Heb je de uitslag inmiddels al, of krijg je hem morgen pas?
Ik ben een type-2 diabeet, sinds maart 1999. Ook ik heb heel veel overgewicht (al vanaf mijn 8e trouwens). Ik ben in de jaren '90 dertig kilo afgevallen, maar toen ik in september 2004, na 5,5 jaar tabletten slikken, insuline ging spuiten kwam ik in een jaar tijd alle 30 kilo's weer aan. Heel frustrerend! Ik weet dus precies hoe je je voelt
Dat wazige zien had ik ook veel last van, toen ik net diabetes had. En ik was ook doodmoe, en ik plaste me helemaal suf. Drie keer per nacht eraf om te plassen...pfff....en van die witte klodders mijn ogen had ik ook. Heb ik nog wel eens last van, helemaal op van die dagen dat mijn suikers een innige relatie onderhouden met mijn plafond
Wat er veranderde? Dat ik bij elke maaltijd pillen moest slikken, dat was wel even wennen. Verder had ik net nieuwe glazen in mijn bril en die kon ik na een half jaar opnieuw vervangen omdat mijn ogen verbeterden.
De grootste verandering was dat ik eindelijk weer eens een hele nacht kon slapen zonder te hoeven plassen. Mijn huid werd weer normaal, vooral in mijn gezicht, en die onlesbare dorst verdween en dat was erg fijn.
Ik kreeg aanvankelijk Gliclazide, na een paar maanden kreeg ik er Metformine bij. Libidokillers zijn het Ik heb ze 5,5 jaar geslikt, maar ik ben blij dat ik van die rommel af ben. Ik heb 5,5 jaar last van chronische diarree gehad. Toen ik volledig over ging op insuline heb ik een week last gehad van verstopping. Inmiddels is mijn stoelgang alweer jaren normaal. En mijn libido is weer normaal geworden, ook niet onbelangrijk.
Ik heb jarenlang opgezien tegen het spuiten van insuline (omdat ik panisch was voor naalden), maar toen ik er eenmaal een beetje aan gewend was wou ik dat ik er vanaf het begin voor gekozen had. Wat een wereld van verschil vond ik het. Het spuiten op zich vond ik niet fijn, ik heb nu een pomp en daar ben ik apeblij mee. Ik wil nooit meer anders!
Als je nog meer vragen hebt, stel ze gerust.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 11 juni 2009 om 20:51
quote:speculaasje schreef op 10 juni 2009 @ 14:09:
Zitten jullie op een koolhydraatbeperkt dieet? Nemen jullie producten met zoetstoffen, of alleen au naturel?
Ook jij welkom hier, leuk dat je meeschrijft!
Nee, ik begin absoluut nooit aan een koolhydraatbeperkt dieet. Puur omdat ik a: veel te dol ben op brood, en b: je dat je hele leven niet kunt volhouden. Het is ongezond als je het jaren doet, je gaat bepaalde stoffen missen zeggen ze. Daarbij: als je het doet om af te vallen kan het best heel hard gaan, maar zodra je weer met koolhydraten begint vliegen de kilo's er twee keer zo hard weer aan. Koolhydraten horen bij elk dieet, is mijn mening.
En nee, ik gebruik geen zoetstoffen meer. Ik heb ze wel een paar jaar gebruikt hoor, maar het beviel me totaal niet. De enige zoetstof die ik verdroeg was fenylalanine, zodra er iets van saccharine inzit word ik er ziek van. Ik heb vorig jaar iets gelezen over dat zoetstoffen juist voor diabeten funest kunnen zijn. Wat er van waar is weet ik niet, het kunnen best indianenverhalen zijn, maar ik heb er toen voor gekozen om geen zoetstoffen meer te gebruiken. Ik beperk me dan ook tot koffie met melk, spa rood en verdund appelsap of zelfgeperste jus d'orange. Thee drink ik soms zonder, soms met suiker. Hangt er een beetje vanaf hoe mijn pet staat.
Ik merk gewoon dat mijn lichaam beter reageert op natuurlijke dingen dan op de synthetische varianten. Zelfs met kleding en beddengoed heb ik dat.
Zitten jullie op een koolhydraatbeperkt dieet? Nemen jullie producten met zoetstoffen, of alleen au naturel?
Ook jij welkom hier, leuk dat je meeschrijft!
Nee, ik begin absoluut nooit aan een koolhydraatbeperkt dieet. Puur omdat ik a: veel te dol ben op brood, en b: je dat je hele leven niet kunt volhouden. Het is ongezond als je het jaren doet, je gaat bepaalde stoffen missen zeggen ze. Daarbij: als je het doet om af te vallen kan het best heel hard gaan, maar zodra je weer met koolhydraten begint vliegen de kilo's er twee keer zo hard weer aan. Koolhydraten horen bij elk dieet, is mijn mening.
En nee, ik gebruik geen zoetstoffen meer. Ik heb ze wel een paar jaar gebruikt hoor, maar het beviel me totaal niet. De enige zoetstof die ik verdroeg was fenylalanine, zodra er iets van saccharine inzit word ik er ziek van. Ik heb vorig jaar iets gelezen over dat zoetstoffen juist voor diabeten funest kunnen zijn. Wat er van waar is weet ik niet, het kunnen best indianenverhalen zijn, maar ik heb er toen voor gekozen om geen zoetstoffen meer te gebruiken. Ik beperk me dan ook tot koffie met melk, spa rood en verdund appelsap of zelfgeperste jus d'orange. Thee drink ik soms zonder, soms met suiker. Hangt er een beetje vanaf hoe mijn pet staat.
Ik merk gewoon dat mijn lichaam beter reageert op natuurlijke dingen dan op de synthetische varianten. Zelfs met kleding en beddengoed heb ik dat.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 12 juni 2009 om 22:39
Hey dames!
Lieve Setter, wat kut dat je je van de week zo kut voelde. Ik ben blij dat het vloeien gestopt is, dan komt de warmte in bed vast ook weer terug! Zeker na een goede nachtrust!
En ook heel fijn dat de foutmeldingen uitblijven!
Speculaas en Flashy; welkom!
Ik ben Ris, heb type 1 sinds aug. 2002, heb een jaar gespoten en toen ben ik overgestapt op de pomp (een geweldige uitvinding!). Ik kamp ook met overgewicht, maar doe er geen reet aan om het te minderen. Maar ik heb dan ook een heul goed excuus... ik ben 8,5 maand geleden bevallen van ons tweede kindje (Gijs, de oudste is 2,5 jaar en heet Ella) en ik geef nog borstvoeding. En dan mag je niet afvallen (haha... je snapt; ik ga nog 10 jaar borstv. geven!)
De tuin schiet op!!!! maandagavond lag het terras erin, toen regende het twee avonden.... kon er niet gewerkt worden. Gisteren een klein stukkie erin gelegd (waarvan er vandaag een stukkie uit moest, stratenmaker was iets te fanatiek met 1 soort tegels aan de slag geweest) en vanavond hebben ze zo hard gewerkt, dat het al bijna klaar is! Op een paar kleine randjes en het "trillen" na. Echt super!
Van de week gaan we kijken welk tuinhuisje we willen en we moeten nog beplanting uitzoeken. Verder heb ik het in mijn kop gehaald om 1 schutting/muur te laten stucen met een kleurtje.... Staat zo mooi (denk ik). Maar dat moeten we nog ff regelen. gelukkig hebben we hele handige familieleden!
Lieve Setter, wat kut dat je je van de week zo kut voelde. Ik ben blij dat het vloeien gestopt is, dan komt de warmte in bed vast ook weer terug! Zeker na een goede nachtrust!
En ook heel fijn dat de foutmeldingen uitblijven!
Speculaas en Flashy; welkom!
Ik ben Ris, heb type 1 sinds aug. 2002, heb een jaar gespoten en toen ben ik overgestapt op de pomp (een geweldige uitvinding!). Ik kamp ook met overgewicht, maar doe er geen reet aan om het te minderen. Maar ik heb dan ook een heul goed excuus... ik ben 8,5 maand geleden bevallen van ons tweede kindje (Gijs, de oudste is 2,5 jaar en heet Ella) en ik geef nog borstvoeding. En dan mag je niet afvallen (haha... je snapt; ik ga nog 10 jaar borstv. geven!)
De tuin schiet op!!!! maandagavond lag het terras erin, toen regende het twee avonden.... kon er niet gewerkt worden. Gisteren een klein stukkie erin gelegd (waarvan er vandaag een stukkie uit moest, stratenmaker was iets te fanatiek met 1 soort tegels aan de slag geweest) en vanavond hebben ze zo hard gewerkt, dat het al bijna klaar is! Op een paar kleine randjes en het "trillen" na. Echt super!
Van de week gaan we kijken welk tuinhuisje we willen en we moeten nog beplanting uitzoeken. Verder heb ik het in mijn kop gehaald om 1 schutting/muur te laten stucen met een kleurtje.... Staat zo mooi (denk ik). Maar dat moeten we nog ff regelen. gelukkig hebben we hele handige familieleden!
zaterdag 20 juni 2009 om 14:35
Dank je wel voor je lieve woorden Ris, je bent een schat...
En, is je tuin inmiddels af? We zijn tenslotte alweer 8 dagen verder.... en is het mooi geworden?
Hee, is het misschien een ideetje om je beroep te maken van het 'borstvoeding geven'? Fulltime melkfabriek?
En, is je tuin inmiddels af? We zijn tenslotte alweer 8 dagen verder.... en is het mooi geworden?
Hee, is het misschien een ideetje om je beroep te maken van het 'borstvoeding geven'? Fulltime melkfabriek?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zaterdag 20 juni 2009 om 21:47
@setter, ik ben ook dol op brood, maar misschien is het daarom juist goed om een taks te hanteren.
Ik vroeg idd met die reden over zoetstoffen. Ik probeer het ook te beperken, maar af en toe heb ik zo'n onbedwingbare zin in iets zoets. Dan maar cola light of thee met zoetstof.
@Ris, was je bloedsuiker niet op hol toen je zwanger was?
Ik vroeg idd met die reden over zoetstoffen. Ik probeer het ook te beperken, maar af en toe heb ik zo'n onbedwingbare zin in iets zoets. Dan maar cola light of thee met zoetstof.
@Ris, was je bloedsuiker niet op hol toen je zwanger was?
zaterdag 20 juni 2009 om 23:17
Hebben jullie het nieuws gezien?
Voor de spuiters onder ons: er zijn vervalste Novofine naalden in omloop:
http://www.changingdiabet ... -NovoFine-31G-needle.html
Wat een zieke geesten lopen er rond...... Ik gebruik ze ook en schrok me rot, gelukkig niet de verdachte batch in huis. Maar je gaat toch wat beter nadenken over iets vanzelfsprekends als een steriele naald...
Voor de spuiters onder ons: er zijn vervalste Novofine naalden in omloop:
http://www.changingdiabet ... -NovoFine-31G-needle.html
Wat een zieke geesten lopen er rond...... Ik gebruik ze ook en schrok me rot, gelukkig niet de verdachte batch in huis. Maar je gaat toch wat beter nadenken over iets vanzelfsprekends als een steriele naald...
zaterdag 20 juni 2009 om 23:25
quote:setter schreef op 10 juni 2009 @ 08:53:
En daar kan mijn achterlijke (...) rotlijf natuurlijk niet tegen dus die gaat in verweer met hoge suikers.
(...) maar alleen de gedachte aan weer zo'n superslank tiepje wat mij gaat vertellen dat ik dit niet mag eten en dat niet mag drinken doet mij willen verdwijnen in een gat in de grond. Ik weet dat het wel moet omdat ik anders binnen nu en 10 jaar (... ziek ben...), maar ik ben toch zo opstandig van binnen. Ik kan soms de hele dag wel huilen...
Kutlichaam.
Mosterd, maar toch...
Wat heb ik dit de afgelopen maanden vreselijk vaak gedacht zeg. Het gaat mij nu ook beter, maar ja, dat gevoel... Dat herken ik zo goed. Zo in de steek gelaten door je eigen lijf.
Dikke vette (mosterd) voor Settertje
En daar kan mijn achterlijke (...) rotlijf natuurlijk niet tegen dus die gaat in verweer met hoge suikers.
(...) maar alleen de gedachte aan weer zo'n superslank tiepje wat mij gaat vertellen dat ik dit niet mag eten en dat niet mag drinken doet mij willen verdwijnen in een gat in de grond. Ik weet dat het wel moet omdat ik anders binnen nu en 10 jaar (... ziek ben...), maar ik ben toch zo opstandig van binnen. Ik kan soms de hele dag wel huilen...
Kutlichaam.
Mosterd, maar toch...
Wat heb ik dit de afgelopen maanden vreselijk vaak gedacht zeg. Het gaat mij nu ook beter, maar ja, dat gevoel... Dat herken ik zo goed. Zo in de steek gelaten door je eigen lijf.
Dikke vette (mosterd) voor Settertje
zondag 21 juni 2009 om 11:38
Dat kan ik me heel goed voorstellen Lief, ik heb ook vaak aan je gedacht de laatste tijd. Ik ken je wel niet, maar toch. Ik heb 'alleen maar' diabetes, jij hebt er ook nog eens Coeliakie bij, dat lijkt me echt heel erg rot.
En natuurlijk, aan beide gaan we niet dood, maar dan nog moeten we er wel mee leren leven. En dat 'moeten', daar word ik soms zo opstandig van.
Dank je wel trouwens, voor je lieve woorden!
En natuurlijk, aan beide gaan we niet dood, maar dan nog moeten we er wel mee leren leven. En dat 'moeten', daar word ik soms zo opstandig van.
Dank je wel trouwens, voor je lieve woorden!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 21 juni 2009 om 18:50
woensdag 24 juni 2009 om 21:59
quote:setter schreef op 21 juni 2009 @ 11:38:
En natuurlijk, aan beide gaan we niet dood, maar dan nog moeten we er wel mee leren leven. En dat 'moeten', daar word ik soms zo opstandig van.
Idd dat "moeten"... vreselijk! Hier gaat het zo op en neer met mijn waardes.. ik stuiter van 2,1 (of lager....) naar 20,8 ofzo. En soms weet ik wel dat ik te veel gesnaaid heb, maar soms... (vaak) kan ik er echt niks aan doen! die verrekte hormonen ook! Gelukkig ben ik vorige week voor het eerst weer ongesteld geworden (na de bevalling dus haha), dus ik hoop, hoop, hoop dat dat weer wat rust/structuur/ritme brengt. en ook mooiere waardes.
Tuin is bijna klaar, maar we kunnen er al lekker inzitten op onze mooie nieuwe tuinstoelen. de kids banjeren wat af op hun nieuwe "speelplek". Tuinhuis wordt over 2 weken geplaatst, dan moeten daar nog getegeld worden en dan is dat af. En dan kunnen we eindelijk planten gaan uitzoeken, nu is het een grote betonnen vlakte met 1 laurierstruik die is blijven staan, 3 vetplantjes en een verdwaald boompje in een pot....
En natuurlijk, aan beide gaan we niet dood, maar dan nog moeten we er wel mee leren leven. En dat 'moeten', daar word ik soms zo opstandig van.
Idd dat "moeten"... vreselijk! Hier gaat het zo op en neer met mijn waardes.. ik stuiter van 2,1 (of lager....) naar 20,8 ofzo. En soms weet ik wel dat ik te veel gesnaaid heb, maar soms... (vaak) kan ik er echt niks aan doen! die verrekte hormonen ook! Gelukkig ben ik vorige week voor het eerst weer ongesteld geworden (na de bevalling dus haha), dus ik hoop, hoop, hoop dat dat weer wat rust/structuur/ritme brengt. en ook mooiere waardes.
Tuin is bijna klaar, maar we kunnen er al lekker inzitten op onze mooie nieuwe tuinstoelen. de kids banjeren wat af op hun nieuwe "speelplek". Tuinhuis wordt over 2 weken geplaatst, dan moeten daar nog getegeld worden en dan is dat af. En dan kunnen we eindelijk planten gaan uitzoeken, nu is het een grote betonnen vlakte met 1 laurierstruik die is blijven staan, 3 vetplantjes en een verdwaald boompje in een pot....
donderdag 2 juli 2009 om 21:42
Dames, hoe gaat het nu met jullie? Dat 'moeten' waar jullie 't over hebben, is inderdaad een lastig aspect. Denk ik bij zoon ook weleens... moet-ie weer even op z'n waarde kijken, moet-ie weer wachten omdat ik eerst insuline wil geven, moet-ie weer stilstaan om geschoten te worden, en hij moet al z'n eten vragen/laten zien. Maar hij lijkt er vooralsnog weinig last van te hebben gelukkig. Heb ook laatst aan hem gevraagd of-ie het vervelend vond dat-ie zo nu en dan op z'n pomp moest kijken. Hij zei van niet, en ik merk ook echt geen ergernis gelukkig. Maar ja, hij is nog jong...
Zoon maakt met dit warme weer weer behoorlijk misbruik van de diabetes. Hij heeft de laatste paar avonden moeite om in slaap te komen. Nadat-ie op een avond wel vijftien keer z'n bed uit is gekomen, hebben we even een heel duidelijke afspraak gemaakt: je komt NIET je bed uit, ook niet als het huis in brand staat. Wat doet mijnheer? Eergisteren trekt hij z'n pomppleister los, zodat-ie dat wel móest melden en ik een nieuwe moest schieten zodat-ie weer lekker wat langer aandacht kreeg... En vanavond is-ie heel stilletjes naar de badkamer gegaan om z'n bloedsuiker te prikken 'want hij voelde zich niet zo lekker'. Totaal onnodig want hij heeft immers een sensor. Maar daar had-ie voor het gemak maar even niet op gekeken (bls was trouwens gewoon 5,3).
Grrrr... Nou ja, misschien moet ik 't 'em ook af en toe maar gunnen om er eens lekker misbruik van te maken.
Zoon maakt met dit warme weer weer behoorlijk misbruik van de diabetes. Hij heeft de laatste paar avonden moeite om in slaap te komen. Nadat-ie op een avond wel vijftien keer z'n bed uit is gekomen, hebben we even een heel duidelijke afspraak gemaakt: je komt NIET je bed uit, ook niet als het huis in brand staat. Wat doet mijnheer? Eergisteren trekt hij z'n pomppleister los, zodat-ie dat wel móest melden en ik een nieuwe moest schieten zodat-ie weer lekker wat langer aandacht kreeg... En vanavond is-ie heel stilletjes naar de badkamer gegaan om z'n bloedsuiker te prikken 'want hij voelde zich niet zo lekker'. Totaal onnodig want hij heeft immers een sensor. Maar daar had-ie voor het gemak maar even niet op gekeken (bls was trouwens gewoon 5,3).
Grrrr... Nou ja, misschien moet ik 't 'em ook af en toe maar gunnen om er eens lekker misbruik van te maken.
vrijdag 3 juli 2009 om 20:00
Hoe is het met je buik, Nelladella? En met je humeur?
Hier gaat het wonder boven wonder ineens heel erg goed! Ik ben voorzichtig blij, want sinds afgelopen maandag beginnen mijn suikers ineens onder de 10 te gaan. Zomaar, uit zichzelf. Ik doe niks speciaals eigenlijk. Het enige wat anders is, ook sinds afgelopen maandag, is dat ik met de trein naar mijn werk ga en zo'n 10 minuten moet lopen tussen perron en werkplek. Ietwat gehaast omdat ik bang ben dat ik te laat kom, maar het zijn maar 10 minuten om 7.30 uur en 10 minuten om 13.00 uur.
Of die mooie(re) suikers daarvan komen weet ik niet. Misschien is het een combinatie van die twee extra wandelingen per dag (want dat dikke halve uur 's avonds met de honden doe ik immers al bijna 5 jaar elke dag) en een boterham minder 's morgens. Ik mag as. dinsdag naar mijn dvk, dan ga ik het met haar overleggen. Ik ben benieuwd hoe zij het ziet. Ik ben vorige week ook wezen bloedprikken en ik heb urine ingeleverd. Ik zou daar afgelopen maandag de uitslag van krijgen, maar ik ben niet bij de internist geweest omdat ik niet kon. Ook daar krijg ik as. dinsdag de uitslag van. Het zal mij benieuwen.
Ik ben in april met mijn broer naar 'zijn' sportschool geweest (waar hij traint dus) en ik heb even overwogen om daar een abonnement te nemen. Maar ik doe het niet, het is me domweg veel te duur voor twee keer per week een uurtje Bodybalancen. Mijn man en ik hebben besloten dat we een fitnessapparaat aan gaan schaffen en dan thuis een trainingsplek maken. Kunnen de honden gezellig bij ons liggen als ze dat willen, hoeven wij niet weg, en dat geld hebben we er in een paar maanden weer uit. Lekker de ventilator voor je neerzetten en trainen maar! We hebben al achter meerdere apparaten via Marktplaats aangebeld, maar ze zijn steeds 'net verkocht'
Nog even doorzoeken dus!
Hoe is het met de rest van de dames hier?
Hier gaat het wonder boven wonder ineens heel erg goed! Ik ben voorzichtig blij, want sinds afgelopen maandag beginnen mijn suikers ineens onder de 10 te gaan. Zomaar, uit zichzelf. Ik doe niks speciaals eigenlijk. Het enige wat anders is, ook sinds afgelopen maandag, is dat ik met de trein naar mijn werk ga en zo'n 10 minuten moet lopen tussen perron en werkplek. Ietwat gehaast omdat ik bang ben dat ik te laat kom, maar het zijn maar 10 minuten om 7.30 uur en 10 minuten om 13.00 uur.
Of die mooie(re) suikers daarvan komen weet ik niet. Misschien is het een combinatie van die twee extra wandelingen per dag (want dat dikke halve uur 's avonds met de honden doe ik immers al bijna 5 jaar elke dag) en een boterham minder 's morgens. Ik mag as. dinsdag naar mijn dvk, dan ga ik het met haar overleggen. Ik ben benieuwd hoe zij het ziet. Ik ben vorige week ook wezen bloedprikken en ik heb urine ingeleverd. Ik zou daar afgelopen maandag de uitslag van krijgen, maar ik ben niet bij de internist geweest omdat ik niet kon. Ook daar krijg ik as. dinsdag de uitslag van. Het zal mij benieuwen.
Ik ben in april met mijn broer naar 'zijn' sportschool geweest (waar hij traint dus) en ik heb even overwogen om daar een abonnement te nemen. Maar ik doe het niet, het is me domweg veel te duur voor twee keer per week een uurtje Bodybalancen. Mijn man en ik hebben besloten dat we een fitnessapparaat aan gaan schaffen en dan thuis een trainingsplek maken. Kunnen de honden gezellig bij ons liggen als ze dat willen, hoeven wij niet weg, en dat geld hebben we er in een paar maanden weer uit. Lekker de ventilator voor je neerzetten en trainen maar! We hebben al achter meerdere apparaten via Marktplaats aangebeld, maar ze zijn steeds 'net verkocht'
Nog even doorzoeken dus!
Hoe is het met de rest van de dames hier?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 3 juli 2009 om 22:33
Ha meiden!
Mm, het gaat wel. De dietiste zegt dat ik elke dag veel moet bewegen (lees:sporten), maar ik moet al zoveel. Maar goed, ik ga wel. Mijn bloedsuikerwaarde zijn "op de grens", ik hoop dat ik met sporten/verstandig eten het omlaag kan krijgen.
Gisterenavond had ik niet volgens het boekje gegeten, en dat merk ik dan wel gelijk aan mijn lijf. Bah. Toch maar weer netjes op dieet.
Mogen jullie alle soorten fruit eten? Ik moet druiven en watermeloen vermijden...
Mm, het gaat wel. De dietiste zegt dat ik elke dag veel moet bewegen (lees:sporten), maar ik moet al zoveel. Maar goed, ik ga wel. Mijn bloedsuikerwaarde zijn "op de grens", ik hoop dat ik met sporten/verstandig eten het omlaag kan krijgen.
Gisterenavond had ik niet volgens het boekje gegeten, en dat merk ik dan wel gelijk aan mijn lijf. Bah. Toch maar weer netjes op dieet.
Mogen jullie alle soorten fruit eten? Ik moet druiven en watermeloen vermijden...
vrijdag 3 juli 2009 om 22:59
Hoihoi!
Ik kwam dit forum tegen omdat ik opzoek was naar symptomen van diabetes type 2.
Ik ben zelf al een tijdje aan het twijfelen over een aantal symptomen die ik heb en die misschien in de richting wijzen van diabetes.
Ik voel me wel een beetje 'lullig' met mijn 'symptoompjes' als ik jullie verhalen lees. Hopelijk stoot ik jullie daarmee niet voor het hoofd. Wat jullie meemaken is zwaar!!
Hopelijk kunnen jullie mij een beetje advies geven of ik wel of niet naar de huisarts moet gaan.
Ik heb last van:
- bruine vlekjes op mijn grote teen en de teen ernaast. Waren eerst een beetje schilferig maar zijn nu rood/bruin. (zitten er al sinds maart)
- Best veel plassen (maar ook weer niet dat ik er drie keer per nacht uit hoef)
- Slecht humeur, snel aangebrand, weinig kunnen hebben
- Veel jeuk aan de onderbenen
- Moe
- en waar ik echt erg veel last van heb:
de hele dag door last van mijn rechteronderbeen/voet. Als ik niet in beweging ben tintelt mijn been ontzettend erg. Alsof mijn been 'slaapt'. 's nachts wordt dit gevoel nog veel meer versterkt. Dan wil het ook nog wel eens in mijn linkerbeen en rechterarm/hand voorkomen.
Mijn moeder heeft trouwens zwangerschapsdiabetes gehad en na jaren elke keer tegen of net over de grens van een goede waarde te zitten heeft ze nu ook 'officieel' diabetes type 2.
Oja, niet onbelangrijk: heb zo'n 10 kilo overgewicht. :S ook een belangrijke trigger.
De bovenste symptomen heb ik vaker terug gelezen op het forum maar het laatste symptoom niet. Herkennen jullie dat?
Liefs Vivaeef
Ik kwam dit forum tegen omdat ik opzoek was naar symptomen van diabetes type 2.
Ik ben zelf al een tijdje aan het twijfelen over een aantal symptomen die ik heb en die misschien in de richting wijzen van diabetes.
Ik voel me wel een beetje 'lullig' met mijn 'symptoompjes' als ik jullie verhalen lees. Hopelijk stoot ik jullie daarmee niet voor het hoofd. Wat jullie meemaken is zwaar!!
Hopelijk kunnen jullie mij een beetje advies geven of ik wel of niet naar de huisarts moet gaan.
Ik heb last van:
- bruine vlekjes op mijn grote teen en de teen ernaast. Waren eerst een beetje schilferig maar zijn nu rood/bruin. (zitten er al sinds maart)
- Best veel plassen (maar ook weer niet dat ik er drie keer per nacht uit hoef)
- Slecht humeur, snel aangebrand, weinig kunnen hebben
- Veel jeuk aan de onderbenen
- Moe
- en waar ik echt erg veel last van heb:
de hele dag door last van mijn rechteronderbeen/voet. Als ik niet in beweging ben tintelt mijn been ontzettend erg. Alsof mijn been 'slaapt'. 's nachts wordt dit gevoel nog veel meer versterkt. Dan wil het ook nog wel eens in mijn linkerbeen en rechterarm/hand voorkomen.
Mijn moeder heeft trouwens zwangerschapsdiabetes gehad en na jaren elke keer tegen of net over de grens van een goede waarde te zitten heeft ze nu ook 'officieel' diabetes type 2.
Oja, niet onbelangrijk: heb zo'n 10 kilo overgewicht. :S ook een belangrijke trigger.
De bovenste symptomen heb ik vaker terug gelezen op het forum maar het laatste symptoom niet. Herkennen jullie dat?
Liefs Vivaeef
vrijdag 10 juli 2009 om 15:27
quote:speculaasje schreef op 03 juli 2009 @ 22:33:
Ha meiden!
Mm, het gaat wel. De dietiste zegt dat ik elke dag veel moet bewegen (lees:sporten), maar ik moet al zoveel. Maar goed, ik ga wel. Mijn bloedsuikerwaarde zijn "op de grens", ik hoop dat ik met sporten/verstandig eten het omlaag kan krijgen.
Gisterenavond had ik niet volgens het boekje gegeten, en dat merk ik dan wel gelijk aan mijn lijf. Bah. Toch maar weer netjes op dieet.
Mogen jullie alle soorten fruit eten? Ik moet druiven en watermeloen vermijden...
Ik eet in principe alle soorten fruit, ook watermeloen. Ik ben er zelf niet zo dol op, ik heb liever de galia- of honingmeloen, maar mijn man is er dol op. Als ik dan af en toe een watermeloen voor hem haal dan eet ik een paar stukjes mee. Waarom is watermeloen zo slecht voor een diabeet dan, hebben ze je dat ook verteld?
Druiven eet ik minder vaak omdat mijn suikers er enorm door stijgen. Op zich vind ik de pitloze witte druiven heerlijk hoor, maar ik weet dat ze voor mij dus niet zo goed zijn. Tegenwoordig 'snoep' ik heel veel nectarines, appel, banaan en sinaasappels. En meloen dus.
Ha meiden!
Mm, het gaat wel. De dietiste zegt dat ik elke dag veel moet bewegen (lees:sporten), maar ik moet al zoveel. Maar goed, ik ga wel. Mijn bloedsuikerwaarde zijn "op de grens", ik hoop dat ik met sporten/verstandig eten het omlaag kan krijgen.
Gisterenavond had ik niet volgens het boekje gegeten, en dat merk ik dan wel gelijk aan mijn lijf. Bah. Toch maar weer netjes op dieet.
Mogen jullie alle soorten fruit eten? Ik moet druiven en watermeloen vermijden...
Ik eet in principe alle soorten fruit, ook watermeloen. Ik ben er zelf niet zo dol op, ik heb liever de galia- of honingmeloen, maar mijn man is er dol op. Als ik dan af en toe een watermeloen voor hem haal dan eet ik een paar stukjes mee. Waarom is watermeloen zo slecht voor een diabeet dan, hebben ze je dat ook verteld?
Druiven eet ik minder vaak omdat mijn suikers er enorm door stijgen. Op zich vind ik de pitloze witte druiven heerlijk hoor, maar ik weet dat ze voor mij dus niet zo goed zijn. Tegenwoordig 'snoep' ik heel veel nectarines, appel, banaan en sinaasappels. En meloen dus.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....