Relaties
alle pijlers
wat moet ik doen?
donderdag 2 juli 2009 om 12:41
Hallo iedereen
Ik zit een beetje met een aantal vragen en zo. Ik heb sinds 4 maanden een relatie met een jongen. Ik vind hem erg leuk en zo.
Maar nu hebben we recentelijk een msn gesprek gevoerd. We kunnen elkaar alleen in het weekend zien omdat hij moet werken door de week en werkt veel over en we niet bij elkaar in de buurt wonen zo'n 50 minuten van elkaar vandaag,
Maar we hebben dus een msn gesprek gevoerd en zo, waar we het over een aantal dingen hebben gehad. Hij is een tijdje terug op vakantie geweest en hij zei in het gesprek dat hij nadat hij geland was een sms van mij had verwacht, maar niet gekregen. Ik had op die betreffende dag erg druk (geen excuus) maar dat hiij wel een sms van zijn ex had gekregen. We hebben het een tijdje over zijn ex gehad en hij bekend dat hij nog wel een zwak voor haar heeft, maar hij beweert wel dat het alleen maar een goede vriendin is en niet meer dan dat. Hij zegt ook dat hij dingen in mij mist die zijn ex wel heeft, zoals dat zij socialer is makkelijker praat, spontaner is en ook meer doorzettingsvermogen heeft. Ook mist hij de wel spanning. Hij vind dat moeilijk te omschrijven, ik ben natuurlijk anders, iedereen is natuurlijk anders zegt hij. Maar er zijn ook punten die ik wel heb en zij niet heeft. Ik ben een stuk rustiger en ik ben verstandiger of beter of hoe dat wilt zeggen op financieel gebied. Hij vindt het moeilijk uit te leggen maar hij is niet onzeker, hij zegt dat hij het nooit zmdat ui zal maken of zo. Daar ben ik toch wel te leuk voor.
Hij heeft ook erg veel met zijn ex meegemaakt omdat zij toen ook niet goed in haar vel zat 3 jaar geleden en haar heeft zien opbloeien en zo. En hij heeft haar een tijd niet gezien maar op de msn of als hij een sms van haar krijgt, krijgt hij het soms toch warm van binnen. Nu is de relatie gewoon vriendschappelijk en natuurlijk gooi een vriendschap van 3 jaar ook niet zomaar mag. Dat snap ik ook, Hij kan het er ook gewoon eerlik over hebben met mij. Hij hoeft ook die vriendschap niet weg te gooien. Hij zegt dat hij er zelf wel mee zit met die gevoelens, en ik wil er niet een te groot issue van maken enzo. Ik heb ook wel af en toe contact met een jongen van mijn HBO-studie en dat is ook gewoon vriendschappelijk.
Ook hebben we het laatst over kinderen gehad. Ik had het laatst met een vriendin over kinderen, Zij heeft geen relatie en wil graag wel kinderen. Ik zei dat ik het niet wist waarop zij beweerde dat ik dan wel kinderen zou willen. Ik heb hem dat ook verteld dat ik graag kinderen zou willen hebben. Nu zegt hij dat hij momenteel liever zijn ex een kind zou willen dan met mij, omdat hij vind t dat zijn ex er beter mij zou kunnen omgaan met kinderen dan ik op het moment zou kunnen
Ik zit eerlijk gezegd niet zo heel goed in mijn vel momenteel en zo. Ik heb nogal wat dingen die ik moet verwerken uit het verleden. Bovendien zit ik ook momenteel zonder werk en hij is mij de hele tijd aan het pushen dat ik moet solliciteren en zo, Ik heb wel een HBO-studie afgemaakt en ik heb ook nog 2 jaar rechten gedaan in en de betreffende plaats ook op kamers gaan wonen. De universiteit was niet zo’n succes, was erg moeilijk voor me, Ik ben toen rechten gaan doen omdat ik na mijn HBO-studie niet wist wat ik wilde. Hierdoor heb ik mezelf een beetje in de nesten gewerkt ome en studielening aan te gaan bij IB-groep die me ook wel een beetje is aangepraat op de HBO. Toen heb ik bij twee gemeentes gewerkt in de administratie en toen ben ik aan de slag gegaan bij een gemeente een te zware functie en ook nog van verhuisd, vanwge de reisafstand tussen mijn woon en werkplaats. Dus ik heb veel meegemaakt. In die functie bn ik toen uitgevallen in augustus vorig jaar. Sindsdien zit ik ziek thuis en ik heb hem in januari via internet leren
Ik ben emotioneel ook dan niet echt super stabiel en zo. Ik ben vaak snel van streek en zo. Mijn vriend zit me dan ook een beetje onder druk met solliciteren, maar dat is lastig zeker nu in deze tijd. Hij vind het belangrijk dat ik een baan heb en wil ook niets liever. Hij had nog beloofd een weekendje met je weg te gaan en ik was ideeën op aan het doen op Internet en vroeg er nog naar, maar hij ging er niet op in en hij vindt het solliciteren nu veel belangrijker. Bovendien heb ik een hele tijd gedacht dat die baan bij de gemeente het voor me was en toen ik dat eenmaal had bereikt viel het zwaar tegen. En daarom weet ik het nu ook niet allemaal zo goed meer.
Ik kom zelf uit een klein dorpje en zo. Dus ik vind het best lastig om in een grote stad te wonen. Af en toe denk ik wel dat ik beter weer thuis kan gaan wonen, maar dat is ook niet te oplossing. Ik ben tenslotte bijna 26 en dus moet ik zelfstandig zijn.
Het komt denk ik ook dat ik op mijn 15e mijn vader heb verloren en toen ben ik op de school van destijds blijven zitten en ik moest toen naar een andere school ivm het nieuwe onderwijssysteem. Die school was echt vreselijk. Daar zaten echt vervelende mensen
Hij denkt soms wel dat hij alleen goed is om mensen stabieler te maken. Ik heb hem gezegd dat hij zich zelf niet te kort moet doen.
Hij merkt wel dat ik meer verliefd ben op hem dan hij op mij is. Aan het einde van het msn gesprek zei dat ik me niet te veel zorgen moest maken en niet piekeren, dat zijn ex is alleen een hele goede vriendin is. En dat hij het ook nooit zomaar zou uitmaken met mij omdat ik te leuk ben.
Ik heb hem ook wel verteld dat ik denk dat hij de ware is voor mij. Dat ik wil dat het voor eeuwig is tussen ons. Hij remde mij af door te zeggen dat ik niet te hard moest roepen en dat gevoelens kunnen veranderen.
En omdat hij op vakantie is geweest met een vriend van hem omdat hij dat al had afgesproken voordat hij mij kende heb ik tijd gehad om na te denken en zo. Het viel me op dat hij de voor zijn vakantie niet mee wilde zoenen en dan voornamelijk niet meer wilde tongzoenen. Hij vind dat niet zo lekker terwijl het eerst wel deed met mij, maar deed hij voor mij omdat ik dat wel lekker vond. Maar dat vind hij niet het belangrijkste, als de relatie en de seks maar goed is. Na deze opmerking ging hij ineens afsluiten, hij kapte het gesprek min of meer af denk ik. Hij had wel lang achter de PC gezeten omdat hij een reisverslag aan het maken was van zijn vakantie,
Help, want ik moet hier allemaal van denken wat hij gezegd heeft. Ik weet het niet zo goed meer. Voor de duidelijkheid, hij is mijn eerste relatie dus ik weet het allemaal niet zo goed. Ik vind het best moeilijk allemaal. Ik vind hem nog steeds echt heel erg leuk en ik ben ook ontzettend graag bij hem. Ik doe alles voor hem .
Heeft iemand nog adviezen voor mij of zo?
Ik zit een beetje met een aantal vragen en zo. Ik heb sinds 4 maanden een relatie met een jongen. Ik vind hem erg leuk en zo.
Maar nu hebben we recentelijk een msn gesprek gevoerd. We kunnen elkaar alleen in het weekend zien omdat hij moet werken door de week en werkt veel over en we niet bij elkaar in de buurt wonen zo'n 50 minuten van elkaar vandaag,
Maar we hebben dus een msn gesprek gevoerd en zo, waar we het over een aantal dingen hebben gehad. Hij is een tijdje terug op vakantie geweest en hij zei in het gesprek dat hij nadat hij geland was een sms van mij had verwacht, maar niet gekregen. Ik had op die betreffende dag erg druk (geen excuus) maar dat hiij wel een sms van zijn ex had gekregen. We hebben het een tijdje over zijn ex gehad en hij bekend dat hij nog wel een zwak voor haar heeft, maar hij beweert wel dat het alleen maar een goede vriendin is en niet meer dan dat. Hij zegt ook dat hij dingen in mij mist die zijn ex wel heeft, zoals dat zij socialer is makkelijker praat, spontaner is en ook meer doorzettingsvermogen heeft. Ook mist hij de wel spanning. Hij vind dat moeilijk te omschrijven, ik ben natuurlijk anders, iedereen is natuurlijk anders zegt hij. Maar er zijn ook punten die ik wel heb en zij niet heeft. Ik ben een stuk rustiger en ik ben verstandiger of beter of hoe dat wilt zeggen op financieel gebied. Hij vindt het moeilijk uit te leggen maar hij is niet onzeker, hij zegt dat hij het nooit zmdat ui zal maken of zo. Daar ben ik toch wel te leuk voor.
Hij heeft ook erg veel met zijn ex meegemaakt omdat zij toen ook niet goed in haar vel zat 3 jaar geleden en haar heeft zien opbloeien en zo. En hij heeft haar een tijd niet gezien maar op de msn of als hij een sms van haar krijgt, krijgt hij het soms toch warm van binnen. Nu is de relatie gewoon vriendschappelijk en natuurlijk gooi een vriendschap van 3 jaar ook niet zomaar mag. Dat snap ik ook, Hij kan het er ook gewoon eerlik over hebben met mij. Hij hoeft ook die vriendschap niet weg te gooien. Hij zegt dat hij er zelf wel mee zit met die gevoelens, en ik wil er niet een te groot issue van maken enzo. Ik heb ook wel af en toe contact met een jongen van mijn HBO-studie en dat is ook gewoon vriendschappelijk.
Ook hebben we het laatst over kinderen gehad. Ik had het laatst met een vriendin over kinderen, Zij heeft geen relatie en wil graag wel kinderen. Ik zei dat ik het niet wist waarop zij beweerde dat ik dan wel kinderen zou willen. Ik heb hem dat ook verteld dat ik graag kinderen zou willen hebben. Nu zegt hij dat hij momenteel liever zijn ex een kind zou willen dan met mij, omdat hij vind t dat zijn ex er beter mij zou kunnen omgaan met kinderen dan ik op het moment zou kunnen
Ik zit eerlijk gezegd niet zo heel goed in mijn vel momenteel en zo. Ik heb nogal wat dingen die ik moet verwerken uit het verleden. Bovendien zit ik ook momenteel zonder werk en hij is mij de hele tijd aan het pushen dat ik moet solliciteren en zo, Ik heb wel een HBO-studie afgemaakt en ik heb ook nog 2 jaar rechten gedaan in en de betreffende plaats ook op kamers gaan wonen. De universiteit was niet zo’n succes, was erg moeilijk voor me, Ik ben toen rechten gaan doen omdat ik na mijn HBO-studie niet wist wat ik wilde. Hierdoor heb ik mezelf een beetje in de nesten gewerkt ome en studielening aan te gaan bij IB-groep die me ook wel een beetje is aangepraat op de HBO. Toen heb ik bij twee gemeentes gewerkt in de administratie en toen ben ik aan de slag gegaan bij een gemeente een te zware functie en ook nog van verhuisd, vanwge de reisafstand tussen mijn woon en werkplaats. Dus ik heb veel meegemaakt. In die functie bn ik toen uitgevallen in augustus vorig jaar. Sindsdien zit ik ziek thuis en ik heb hem in januari via internet leren
Ik ben emotioneel ook dan niet echt super stabiel en zo. Ik ben vaak snel van streek en zo. Mijn vriend zit me dan ook een beetje onder druk met solliciteren, maar dat is lastig zeker nu in deze tijd. Hij vind het belangrijk dat ik een baan heb en wil ook niets liever. Hij had nog beloofd een weekendje met je weg te gaan en ik was ideeën op aan het doen op Internet en vroeg er nog naar, maar hij ging er niet op in en hij vindt het solliciteren nu veel belangrijker. Bovendien heb ik een hele tijd gedacht dat die baan bij de gemeente het voor me was en toen ik dat eenmaal had bereikt viel het zwaar tegen. En daarom weet ik het nu ook niet allemaal zo goed meer.
Ik kom zelf uit een klein dorpje en zo. Dus ik vind het best lastig om in een grote stad te wonen. Af en toe denk ik wel dat ik beter weer thuis kan gaan wonen, maar dat is ook niet te oplossing. Ik ben tenslotte bijna 26 en dus moet ik zelfstandig zijn.
Het komt denk ik ook dat ik op mijn 15e mijn vader heb verloren en toen ben ik op de school van destijds blijven zitten en ik moest toen naar een andere school ivm het nieuwe onderwijssysteem. Die school was echt vreselijk. Daar zaten echt vervelende mensen
Hij denkt soms wel dat hij alleen goed is om mensen stabieler te maken. Ik heb hem gezegd dat hij zich zelf niet te kort moet doen.
Hij merkt wel dat ik meer verliefd ben op hem dan hij op mij is. Aan het einde van het msn gesprek zei dat ik me niet te veel zorgen moest maken en niet piekeren, dat zijn ex is alleen een hele goede vriendin is. En dat hij het ook nooit zomaar zou uitmaken met mij omdat ik te leuk ben.
Ik heb hem ook wel verteld dat ik denk dat hij de ware is voor mij. Dat ik wil dat het voor eeuwig is tussen ons. Hij remde mij af door te zeggen dat ik niet te hard moest roepen en dat gevoelens kunnen veranderen.
En omdat hij op vakantie is geweest met een vriend van hem omdat hij dat al had afgesproken voordat hij mij kende heb ik tijd gehad om na te denken en zo. Het viel me op dat hij de voor zijn vakantie niet mee wilde zoenen en dan voornamelijk niet meer wilde tongzoenen. Hij vind dat niet zo lekker terwijl het eerst wel deed met mij, maar deed hij voor mij omdat ik dat wel lekker vond. Maar dat vind hij niet het belangrijkste, als de relatie en de seks maar goed is. Na deze opmerking ging hij ineens afsluiten, hij kapte het gesprek min of meer af denk ik. Hij had wel lang achter de PC gezeten omdat hij een reisverslag aan het maken was van zijn vakantie,
Help, want ik moet hier allemaal van denken wat hij gezegd heeft. Ik weet het niet zo goed meer. Voor de duidelijkheid, hij is mijn eerste relatie dus ik weet het allemaal niet zo goed. Ik vind het best moeilijk allemaal. Ik vind hem nog steeds echt heel erg leuk en ik ben ook ontzettend graag bij hem. Ik doe alles voor hem .
Heeft iemand nog adviezen voor mij of zo?
vrijdag 3 juli 2009 om 11:25
Lekkere eikel zeg! Sorry hoor maar als ik dat allemaal te horen kreeg in mijn relatie had ik hem allang laten oprotten, wat denkt hij wel!? En jij pikt het ook nog! Van deze jongen gaat je eigenwaarde alleen maar meer naar beneden. Stop zo snel mogelijk met die jongen en zorg voor andere afleiding in het weekend! Richt je eerst eens op jezelf, want zo te horen ben je daar nog wel even zoet mee. Probeer een goede psycholoog te vinden waar het niet alleen gaat om het vinden van een baan maar om het verwerken van bepaalde zaken. Daarbij, je kunt ook in een supermarkt gaan werken hoor! Of in de bollen, noem maar op. In jouw geval zou ik het zeker aanraden aangezien je ook bang bent dat iets je teveel is. Ik denk ook niet dat dit het moment is om een verantwoordelijke, zware baan aan te nemen. Als je gaat zoeken naar de perfecte baan in deze tijd kun je lang wachten.. Als je maar werkt en je een nuttig gevoel krijgt. Van daaruit kun je weer verder solliciteren naar betere banen. En daarbij...je MOET niet zelfstandig zijn hoor, sommige zijn het pas veel later! Of doen net of ze zelfstandig zijn maar zijn het niet. Is het niet wat om weer terug te gaan naar het dorp waar je bent opgegroeid? Zoek daar een klein huisje of logeer een periode bij je moeder en zoek ook in die omgeving een (evt. laaggeschoolde) baan.
Ik denk dat je dan voor jezelf in een veiligere omgeving zit waarbij je je minder 'verloren' voelt en je gaat vastklampen aan een of andere loser die op dat moment je enige lichtpuntje is in een verder grote stad waar je eigenlijk niets mee hebt. Succes en sterkte en kop op! Luister naar je gevoel en kies voor jezelf.
Ik denk dat je dan voor jezelf in een veiligere omgeving zit waarbij je je minder 'verloren' voelt en je gaat vastklampen aan een of andere loser die op dat moment je enige lichtpuntje is in een verder grote stad waar je eigenlijk niets mee hebt. Succes en sterkte en kop op! Luister naar je gevoel en kies voor jezelf.
vrijdag 3 juli 2009 om 11:55
@Kwarktaart:Ik heb alleen geprobeerd mijn situatie wat meer te verduidelijken Dingen die ik in eerste plaats in mijn eerste bericht had moeten zetten.
@Tijgertje, ik heb geprobeerd inhoudelijk te reageren op de voorgaande reacties, misschien heb ik mijn tweede reactie niet duidelijk aan gegeven wat ik van iedere reactie vind. Het waren inderdaad ook best wel veel reacties en dan is het lastig op om iedere reactie ook echt antwoord te geven.
Een gedeelte van jullie zegt en vragen zich af wat ik hem in zie waarom hij zo begeerlijk is. Nou ja ik kan heel veel leuke dingen met hem doen. Hij is attent naar mij toe, hij is lief en geeft aandacht aan mij. Ik kan ook helemaal mezelf bij hem zijn en hem alles vertellen. Hij rookt niet en hij drinkt niet. Hij is zelf ook niet zo’n uitgaanstype en zo en dat vind ik wel heel fijn. Hij doet veel dingen die ook leuk vind. Hij is dol op spelletjes zoals kolonisten van catan en andere 999 games. Ik houd daar zelf ook wel van. We vinden het allebei fijn om leuke dingen te doen zoals naar de bios te gaan of naar de dierentuin.
@ Return of Kreng: met betrekking tot zijn ex moet ik inderdaad toegeven dat ik er zelf naar heb gevraagd. Ik heb er naar gevraagd wat hij met haar had en waarom het is uitgegaan en zo. Ik wilde dat inderdaad zelf weten. Ik heb niet rechtstreeks gevraagd naar de verschillen tussen ons of zo. Daar kwam hij inderdaad wel zelf mee.
@Gizmoo99: Over het werk kun je inderdaad wel zeggen dat ik misschien genoegen met een baan op een minder hoog niveau, maar dat is nog makkelijker gezegd als gedaan. Ik hoef ook niet perse een baan op HBO niveau te hebben. Ik heb alleen gezegd dat ik geen flauw idee van wat ik nu eigenlijk leuk werk vind. Ik vind dat heel moeilijk. Ik heb in het verleden al heel veel verschillende baantjes gehad, bij de catering, postbode bij een bank gewerkt. En bij geen enkel baantje dat ik heb gehad had ik zoiets nou ja dat vind ik nu echt heel leuk.
Ik kan toch niet nu zomaar klakeloos op idere baan gaan reageren als ik gewoon niet weet wat ik wil. En naar uitzendbureaus vragen ze ook altijd wat voor werk ik leuk vind. En dan moet ik het antwoord meestal schuldig blijven. Dus ik vind dat nu ook lastig om overal op te gaan solliciteren terwijl ik niet eens weet wat ik wil
Daarnaast doe ik heus ook activiteiten die ik leuk vind. Ik zit nu op poweryoga en ik zit hier in mijn huidige bij een harmonie. Ik heb eerst 14 jaar klarinet gespeeld in dat plaatsje waar mijn moeder woont. Ik was het reizen zo beu dat ik toen maar in in mijn huidige woont harmonie heb gezocht. Verder ga ik nu 1 keer in de week vrijwilligerswerk doen bije en museum waar de de catalogus van de bieb moet opnieuw worden ingedeeld.
Verder spreek ik vaker nog wel een paar mensen die ik nog ken van mijn HBO-studie. Dat is wel heel prettig, maar die hebben het allemaal druk met hun studie en werk wat ze doen.
Ik ken nog een meisje van mijn middelbare schooltijd, maar die heeft ook weinig tijd omdat ze een vriend heeft. Dat geldt ook voor een aantal mensen van mijn HBO-studie. Die hebben allemaal een vriend. En dus vaak geen tijd voor mij. Ik ben vorig jaar ook maar dan in mijn uppie naar Parijs op vakantie geweest omdat er gewoon niemand is die met mee op vakantie wil.
Ligt het dan allemaal aan mij. Ik dacht dat vriendschappen van twee kanten moet komen.
Ook wat ik eerder zei over die zogenaamde vriendinnen van de middelbare school die me hebben laten vallen omdat ik naar die andere rotschool moest. Ik was in dat groepje van acht die altijd dingen verzon om te doen en ook vaker het initiatief pakt. Ik heb altijd het gevoel dat ik het initiatief moet komen dingen met vriendinnen te gaan en te ondernemen, Dat ik altijd de ideeën moet aandragen en als ik dat niet meer doe dan doet niemand het gewoon. En dat vind ik irritant. Ik stop altijd allerlei energie in dingen en ik doe dat gewoon nu niet meer. En waarom omdat ik altijd moeite moet doen en mensen dat dan wel best vindt. Dan hoeven zei het tenministe niet meer doen en dat frusteert me enorm. Ik heb ook wel vaker geprobeerd om een etentje met mensen van de HBO-studie te organiseren en dan stuur je een metile 5 keer rond en dan krijg je van e meeste nog niet eens een reactie. Ze nemen nog niet eens de moeite om even een mailtje terug te sturen dat ze niet kunnen.
Ik denk dat het daarom ook mee te maken heeft dat ik het moeilijk vind om vriendschappen aan te gaan. Ik ben al zo vaak teleurgesteld terwijl ik toch probeer om de vriendschap in stand te houden dat ik dan nu denk dat ik maar beter zo kan laten.
@ gizmo099: Je zegt misschien dat beter is om zelf tot rust te komen e proberen nieuwe vriendschappen aan te knoppen door dingen te ondernemen. Maar zoals ik in mijn vorige post heb ik gezegd dat ik gewoon niet zo;n uitgaantype ben. De meeste mensen leer je toch kennen in de kroeg of discotheek of zo. Ik durf dat helemaal niet op iemand zo aan te spreken. Daar ben ik denk ik veel te verlegen voor. Ik vind het ook helemaal niet fijn om mezelf op voorgrond te plaatsen. Op school moest ik vaker presentaties doen en dat vond ik echt doodeng. Ik deed liever niet maar alleen om te moest. Ik vond dat nooit fijn.
@ Begentie: Ik zou het echt niet weten wat tegen zo iemand zo zeggen in die situatie. Zoals ik al misschien al gezegd heb is dit mijn eerste relatie. Ik heb hem via Internet leren kennen. Ik ben immers niet het type dat de kroeg in duik om gewoon maar mannen om te pikken voor alleen maar sex. Ik ben misschien heel ouderwets maar voordat ik mijn huidige vriend had was ik nog maagd. Kun je voorstellen dat je op 26e nog maagd en single bent terwijl overal om je heen mensen met een relatie zit. Zeker omdat ik nog de jongste van mijn neven en nichten ben, ze zijn bijna allemaal getrouwd en hebben kinderen. En dan vind je het gek dat ik daar ook naar verlang.
En iets anders van werk proberen. Ik pieker me er suf over, ik doe niets anders dan dat.
IK WEET HET GEWOON NIET. Ik ken veel mensen die weten wat ze willen en zo en die er dan ook alles voor doen. Maar ik weet het gewoon niet. Ik zou al mijn spaargeld graag willen opgeven voor een leuke baan.
@Tijgertje, ik heb geprobeerd inhoudelijk te reageren op de voorgaande reacties, misschien heb ik mijn tweede reactie niet duidelijk aan gegeven wat ik van iedere reactie vind. Het waren inderdaad ook best wel veel reacties en dan is het lastig op om iedere reactie ook echt antwoord te geven.
Een gedeelte van jullie zegt en vragen zich af wat ik hem in zie waarom hij zo begeerlijk is. Nou ja ik kan heel veel leuke dingen met hem doen. Hij is attent naar mij toe, hij is lief en geeft aandacht aan mij. Ik kan ook helemaal mezelf bij hem zijn en hem alles vertellen. Hij rookt niet en hij drinkt niet. Hij is zelf ook niet zo’n uitgaanstype en zo en dat vind ik wel heel fijn. Hij doet veel dingen die ook leuk vind. Hij is dol op spelletjes zoals kolonisten van catan en andere 999 games. Ik houd daar zelf ook wel van. We vinden het allebei fijn om leuke dingen te doen zoals naar de bios te gaan of naar de dierentuin.
@ Return of Kreng: met betrekking tot zijn ex moet ik inderdaad toegeven dat ik er zelf naar heb gevraagd. Ik heb er naar gevraagd wat hij met haar had en waarom het is uitgegaan en zo. Ik wilde dat inderdaad zelf weten. Ik heb niet rechtstreeks gevraagd naar de verschillen tussen ons of zo. Daar kwam hij inderdaad wel zelf mee.
@Gizmoo99: Over het werk kun je inderdaad wel zeggen dat ik misschien genoegen met een baan op een minder hoog niveau, maar dat is nog makkelijker gezegd als gedaan. Ik hoef ook niet perse een baan op HBO niveau te hebben. Ik heb alleen gezegd dat ik geen flauw idee van wat ik nu eigenlijk leuk werk vind. Ik vind dat heel moeilijk. Ik heb in het verleden al heel veel verschillende baantjes gehad, bij de catering, postbode bij een bank gewerkt. En bij geen enkel baantje dat ik heb gehad had ik zoiets nou ja dat vind ik nu echt heel leuk.
Ik kan toch niet nu zomaar klakeloos op idere baan gaan reageren als ik gewoon niet weet wat ik wil. En naar uitzendbureaus vragen ze ook altijd wat voor werk ik leuk vind. En dan moet ik het antwoord meestal schuldig blijven. Dus ik vind dat nu ook lastig om overal op te gaan solliciteren terwijl ik niet eens weet wat ik wil
Daarnaast doe ik heus ook activiteiten die ik leuk vind. Ik zit nu op poweryoga en ik zit hier in mijn huidige bij een harmonie. Ik heb eerst 14 jaar klarinet gespeeld in dat plaatsje waar mijn moeder woont. Ik was het reizen zo beu dat ik toen maar in in mijn huidige woont harmonie heb gezocht. Verder ga ik nu 1 keer in de week vrijwilligerswerk doen bije en museum waar de de catalogus van de bieb moet opnieuw worden ingedeeld.
Verder spreek ik vaker nog wel een paar mensen die ik nog ken van mijn HBO-studie. Dat is wel heel prettig, maar die hebben het allemaal druk met hun studie en werk wat ze doen.
Ik ken nog een meisje van mijn middelbare schooltijd, maar die heeft ook weinig tijd omdat ze een vriend heeft. Dat geldt ook voor een aantal mensen van mijn HBO-studie. Die hebben allemaal een vriend. En dus vaak geen tijd voor mij. Ik ben vorig jaar ook maar dan in mijn uppie naar Parijs op vakantie geweest omdat er gewoon niemand is die met mee op vakantie wil.
Ligt het dan allemaal aan mij. Ik dacht dat vriendschappen van twee kanten moet komen.
Ook wat ik eerder zei over die zogenaamde vriendinnen van de middelbare school die me hebben laten vallen omdat ik naar die andere rotschool moest. Ik was in dat groepje van acht die altijd dingen verzon om te doen en ook vaker het initiatief pakt. Ik heb altijd het gevoel dat ik het initiatief moet komen dingen met vriendinnen te gaan en te ondernemen, Dat ik altijd de ideeën moet aandragen en als ik dat niet meer doe dan doet niemand het gewoon. En dat vind ik irritant. Ik stop altijd allerlei energie in dingen en ik doe dat gewoon nu niet meer. En waarom omdat ik altijd moeite moet doen en mensen dat dan wel best vindt. Dan hoeven zei het tenministe niet meer doen en dat frusteert me enorm. Ik heb ook wel vaker geprobeerd om een etentje met mensen van de HBO-studie te organiseren en dan stuur je een metile 5 keer rond en dan krijg je van e meeste nog niet eens een reactie. Ze nemen nog niet eens de moeite om even een mailtje terug te sturen dat ze niet kunnen.
Ik denk dat het daarom ook mee te maken heeft dat ik het moeilijk vind om vriendschappen aan te gaan. Ik ben al zo vaak teleurgesteld terwijl ik toch probeer om de vriendschap in stand te houden dat ik dan nu denk dat ik maar beter zo kan laten.
@ gizmo099: Je zegt misschien dat beter is om zelf tot rust te komen e proberen nieuwe vriendschappen aan te knoppen door dingen te ondernemen. Maar zoals ik in mijn vorige post heb ik gezegd dat ik gewoon niet zo;n uitgaantype ben. De meeste mensen leer je toch kennen in de kroeg of discotheek of zo. Ik durf dat helemaal niet op iemand zo aan te spreken. Daar ben ik denk ik veel te verlegen voor. Ik vind het ook helemaal niet fijn om mezelf op voorgrond te plaatsen. Op school moest ik vaker presentaties doen en dat vond ik echt doodeng. Ik deed liever niet maar alleen om te moest. Ik vond dat nooit fijn.
@ Begentie: Ik zou het echt niet weten wat tegen zo iemand zo zeggen in die situatie. Zoals ik al misschien al gezegd heb is dit mijn eerste relatie. Ik heb hem via Internet leren kennen. Ik ben immers niet het type dat de kroeg in duik om gewoon maar mannen om te pikken voor alleen maar sex. Ik ben misschien heel ouderwets maar voordat ik mijn huidige vriend had was ik nog maagd. Kun je voorstellen dat je op 26e nog maagd en single bent terwijl overal om je heen mensen met een relatie zit. Zeker omdat ik nog de jongste van mijn neven en nichten ben, ze zijn bijna allemaal getrouwd en hebben kinderen. En dan vind je het gek dat ik daar ook naar verlang.
En iets anders van werk proberen. Ik pieker me er suf over, ik doe niets anders dan dat.
IK WEET HET GEWOON NIET. Ik ken veel mensen die weten wat ze willen en zo en die er dan ook alles voor doen. Maar ik weet het gewoon niet. Ik zou al mijn spaargeld graag willen opgeven voor een leuke baan.
vrijdag 3 juli 2009 om 12:08
Sofietje,
Een welgemeend eerste advies: Pas je ''levensverhaal'' hier aan wat betreft plaatsnamen, activiteiten etc. ivm herkenbaarheid. Je weet nooit wie er nog meer op op dit forum of sowieso het internet rondstruint.Niet iedereen heeft even goede bedoelingen!
Advies 2: in een goede relatie draait het om openheid, respect en vertrouwen. Dat mis ik in de beschrijving van jouw relatie. Je vriend is duidelijk nog erg bezig met zijn vorige relatie en zijn ex. Hij haalt je naar beneden en jij wordt steeds onzekerder. In een goede relatie vind je juist steun bij elkaar. Daarnaast vind ik zijn opmerkingen mbt niet willen tongzoenen nogal vreemd. Hij is niet erg lief of respectvol naar jou.
Advies 3: Je hebt veel meegemaakt en vindt het duidelijk lastig hiermee om te gaan. Daarnaast zit je in de knoop met werk en studie en hoe je je leven wilt vormgeven. Ik denk dat het verstandig is om een hulp te zoeken. Misschien moet je juist nu geen relatie willen. Steek liever energie in jezelf. Als jij lekker in je vel steekt dan is het ook een stuk makkelijker een goede relatie met iemand anders/een partner te onderhouden. Een relatie waarbij iemand niet over jouw grenzen gaat en waarbij jij ook in staat bent jouw grenzen te bewaken.
Sterkte meid!
Een welgemeend eerste advies: Pas je ''levensverhaal'' hier aan wat betreft plaatsnamen, activiteiten etc. ivm herkenbaarheid. Je weet nooit wie er nog meer op op dit forum of sowieso het internet rondstruint.Niet iedereen heeft even goede bedoelingen!
Advies 2: in een goede relatie draait het om openheid, respect en vertrouwen. Dat mis ik in de beschrijving van jouw relatie. Je vriend is duidelijk nog erg bezig met zijn vorige relatie en zijn ex. Hij haalt je naar beneden en jij wordt steeds onzekerder. In een goede relatie vind je juist steun bij elkaar. Daarnaast vind ik zijn opmerkingen mbt niet willen tongzoenen nogal vreemd. Hij is niet erg lief of respectvol naar jou.
Advies 3: Je hebt veel meegemaakt en vindt het duidelijk lastig hiermee om te gaan. Daarnaast zit je in de knoop met werk en studie en hoe je je leven wilt vormgeven. Ik denk dat het verstandig is om een hulp te zoeken. Misschien moet je juist nu geen relatie willen. Steek liever energie in jezelf. Als jij lekker in je vel steekt dan is het ook een stuk makkelijker een goede relatie met iemand anders/een partner te onderhouden. Een relatie waarbij iemand niet over jouw grenzen gaat en waarbij jij ook in staat bent jouw grenzen te bewaken.
Sterkte meid!
vrijdag 3 juli 2009 om 12:22
Is het mischien niet zo dat je bij hem blijft omdat je bang ben dat je anders niemand meer hebt?Dat je uitkijkt naar het weekend niet specifiek om hem maar omdat je wat met iemand te doen hebt?
Zeg eens eerlijk, als er een andere leuke jongen contact met je zou zoeken en een serieuze relatie met je zou willen wat doe je dan?
Weet je zeker dat je niet gewoon iemand wilt ipv hem wilt?
Zeg eens eerlijk, als er een andere leuke jongen contact met je zou zoeken en een serieuze relatie met je zou willen wat doe je dan?
Weet je zeker dat je niet gewoon iemand wilt ipv hem wilt?
vrijdag 3 juli 2009 om 12:25
Je hebt volgens mij tot nu toe gewoon pech met dat de mensen die je kent minder kunnen afspreken. Ik heb zelf zo'n periode gehad waarin ik boos kon worden als iemand zei heel graag met em af te willen spreken. Maar al mijn iniatieven werden dan opzijgeschoven omdat ze niet konden. Nu heb ik nog steeds vrienden in mijn vriendengroep die 9 van de 10 keer niet kunnen. Nou ja dan heb ik zoiets van okay jammer dan op naar de volgende die misschien wel kan? Je komt niet veel verder als je het ineens opgeven gaat. En als je op zo'n manier losjes met mensen om blijft gaan komt er bij bepaalde personen op ten duur vast wel wat verandering in.
Nieuwe mensen leren kennen in een discotheek en bioscoop? Laat me niet lachen, ik ben zelf ook niet van dat soort uitgaan. En als je niet van die gelegenheden houdt moet je daar toch ook geen mensen leren kennen denk, want dan leer je dus de mensen kennen die daar dus wel van houden.
Al mijn vrienden die ik ken zijn er bijna allemaal ook niet zo van. Die vinden het veel leuker om bij elkaar af te spreken, naar de bioscoop te gaan, ergens poolen, een spelletje spelen met elkaar of om gewoon een leuk dagje weg te gaan met z'n allen.
Waar ik mijn vrienden heb leren kennen? Het kan overal. Op het werk, op school, op de middelbare school, via andere vrienden etc. Sluit geen mogelijkheden voor jezelf uit. En ja je zult nu eenmaal wat lef moeten hebben om mensen aan te spreken.
Ik heb dat vroeger ook heel eng gevonden hoor. Presentaties ook trouwens. Maar ik ben mezelf op een bepaald moment voor gaan houden dat er veel ergere dingen zijn. En ben heel hard bij mezelf gaan denken van... wat heb je eigenlijk te verliezen? Maar ik weet dat het niet makkelijk te veranderen is bij jezelf. Als je zoiets veranderen wilt moet je het ten eerste echt zelf willen veranderen. En vervolgens kost dat gewoon tijd, praten met anderen, of schrijven op een forum kan daar ook bij helpen.
En over dat werk zoeken... Gaat het er de komende tijd ook niet om dat je weer geld binnen krijgt? Kijk ik doe ook dolgraag wat in mijn vakgebied wat ik leuk vind. Maar als daar momenteel geen werk in te vinden is ja dan neem ik persoonlijk toch genoegen met minder werk wat ik niet leuk vind. Geld is toch geld denk ik toch?
En het is jammer dat het niet met je spaargeld op te lossen is . Was het maar zo snel opgelost op die manier .
Liefs,
Giz
Nieuwe mensen leren kennen in een discotheek en bioscoop? Laat me niet lachen, ik ben zelf ook niet van dat soort uitgaan. En als je niet van die gelegenheden houdt moet je daar toch ook geen mensen leren kennen denk, want dan leer je dus de mensen kennen die daar dus wel van houden.
Al mijn vrienden die ik ken zijn er bijna allemaal ook niet zo van. Die vinden het veel leuker om bij elkaar af te spreken, naar de bioscoop te gaan, ergens poolen, een spelletje spelen met elkaar of om gewoon een leuk dagje weg te gaan met z'n allen.
Waar ik mijn vrienden heb leren kennen? Het kan overal. Op het werk, op school, op de middelbare school, via andere vrienden etc. Sluit geen mogelijkheden voor jezelf uit. En ja je zult nu eenmaal wat lef moeten hebben om mensen aan te spreken.
Ik heb dat vroeger ook heel eng gevonden hoor. Presentaties ook trouwens. Maar ik ben mezelf op een bepaald moment voor gaan houden dat er veel ergere dingen zijn. En ben heel hard bij mezelf gaan denken van... wat heb je eigenlijk te verliezen? Maar ik weet dat het niet makkelijk te veranderen is bij jezelf. Als je zoiets veranderen wilt moet je het ten eerste echt zelf willen veranderen. En vervolgens kost dat gewoon tijd, praten met anderen, of schrijven op een forum kan daar ook bij helpen.
En over dat werk zoeken... Gaat het er de komende tijd ook niet om dat je weer geld binnen krijgt? Kijk ik doe ook dolgraag wat in mijn vakgebied wat ik leuk vind. Maar als daar momenteel geen werk in te vinden is ja dan neem ik persoonlijk toch genoegen met minder werk wat ik niet leuk vind. Geld is toch geld denk ik toch?
En het is jammer dat het niet met je spaargeld op te lossen is . Was het maar zo snel opgelost op die manier .
Liefs,
Giz
vrijdag 3 juli 2009 om 12:31
Een goede manier om mensen te leren kennen kan ook zijn: meegaan met een georganiseerde reis, bijv. zo'n reis voor mensen die allemaal alleen zijn (zoals Single maar niet alleen van Fox).
En het is waarschijnlijk echt niet zo dat niemand met je op vakantie wil, maar als de anderen een partner hebben of geen geld of of of... tja, dan wordt het gewoon lastig. Zo ben ik ook jaren alleen op reis geweest en ik heb echt wel vrienden. Maar die gingen met hun gezin of met hun partner, of ze waren nog student en hadden geen geld. Betrek het niet zo op jezelf.
En het is waarschijnlijk echt niet zo dat niemand met je op vakantie wil, maar als de anderen een partner hebben of geen geld of of of... tja, dan wordt het gewoon lastig. Zo ben ik ook jaren alleen op reis geweest en ik heb echt wel vrienden. Maar die gingen met hun gezin of met hun partner, of ze waren nog student en hadden geen geld. Betrek het niet zo op jezelf.
vrijdag 3 juli 2009 om 13:54
@alice 33:ik dacht dat ik toch vrij algemeen was. ik heb niet specifieke plaatsen genoeemd en zo mbt to mijn levensverhaal. Daarom heb ik niet specifieke namen genoemd en zo, behalve dat ik dan in Eindhoven woon.
@ chocoladereep: Het is echt niet zo dat ik hem wil voor alleen mijn weekenden te vulleb. Ik ben echt wel verliefd op hem. Anders zou ik er ook niet zo veel voor over hebben als ik alleen meer in hem geinteresseerd ben om mijn weekenden te vullen met hem.
@gizmoo99: Tsja msischien is het nu even een bepaalde periode dat ik nu even minder in mijn vel zit. Het is de laatste twee maanden wel vrij goed met mij gegaan. Ik denk dat ik nu even een terugval heb of zo. Het was ook wel een heftige week voor mij, omdat deze week de psycholigische testen heb gehad bij de Autisme centrum van de GGZe.
Het schokt me wel bij het idee dat ik misschien een autistische stoornis of zo zou hebben.
En over het werk, het gaat er zeker om dat het belangrijk is dat er geld binnenkom ( ik krijg nu wel een uitkering). Maar het is zo moeilijk om ergens tussen te komen. Tsja overal zeggen ze (uitzendbureaus) dat je het snelste werk krijg via netwerken, dus ia vrienden maar ja met de wenige vrienden die ik heb heb ik dat al geprobeerd en dat heeft niets opgeleverd.
Soms denk ik wel waar heb ik aan verdiend dat mensen me niet terugmailen of me negeren, ben ik dan zo'n veerschrikkelijk persoon? Ik kan soms wel negatief zijn en best af en toe wel klagen, maar daar probeer ik nu echt wel op de te letten en zo. . Ik doe dat nu ook veel minderOm dat minder te doen. Ik zal mensen wel afschrikken of zo, weet ik veel. Ik probeer positief te zijn maar dat is zo verschrikkelijk moeilijk. En ook van ieder moment te genieten en zo.
@curlygurly: ik zou inderdaad best terugwillen neer mijn geboortedorp maar om daar een leuke appartementje of huisje te vinden is heel super moeilijk. Bovendien heb ik gewoon geen zin meer om te gaan verhuizen. ik ben al twee keer verhuisd en verhuizen kost ook weer geld. en ook heel veel tijd en ik heb daar nu even de middelen niet voor en zo. En als ik ook weer thuis ga wonen bij mijn moeder verandert niet veel aan de situatie. Daar voel ik me net zo rot, misschien nog wel rotter omdat ik gefaald dat ik niet voor mezelf kan zorgen en zo. En in Limburg is het nog moeilijker werk te vinden dan in Brabant. Dat heb ik inmiddels al ondervonden. Dus of de situatie er dan beter om zo worden ik denk het eerlijk gezegd niet.
Wat betreft in een supermarkt gaan werken of zo dat heb ik in het verleden al eens geprobeerd om te solliciteren en dan zeggen ze dat je te oud en te hoog opgeleid bent.
En ook mbt het zoeken van een geode psycholoog. Ik ben ondertussen al bij drie psychologen en nog twee andere hulpverleners eweest. En eerlijk gezegd ben ik er toen weinig mee op geschoten, vandaar dat het me nu ook tegen staat om er weer eentje te gaan zoeken. Ik ben een beetje het vertrouwen in de hulpverlning kwijt. Want ze sturen je toch van het een naar ander.
Ik vind het allemaal heel moeilijk. Ik probeer te veranderen, ik probeer sterk te zijn en denken dat er nog mensen zijn die het nog veel slechter hebben als mij. Maar op een of ander manier lijkt dat niet te lukken. Het gaat soms een tijdje goed maar dan gaat het weer minder. Maar als ik me vergelijk met mijn neven en nichten in de famailie, die lijken het allemaal veel beter voor elkaar te hebben als ik. Ik probeer dan ook voor te stellen dat er mensen zijn die het nog zwaarder hebben maar dat is heel moeilijk. Ik wil ook echt niet opgeven, maar ik heb de afgelopen 10 jaar zo lopen knokken voor alles en nu zit al een tijdje tegen. Ik heb ook geen idee hoe ik die afgelopen 10 jaar ben doorgekomen, af en toe ben ik gewoon hele stukken kwijt. Zaken die ik niet meer weet, wanneer en hoe ik het gedaan heb, en dat vind ik echt heel jammer. Zeker mbt to mijn vader weet ik gewoon zaken niet meer, net alsof alles 1 groot zwart gat is. Ik vraag me constant wie ik ben. Ik heb al vaker geprobeerd om mijn goede/sterke punten en mijn minder/zwakke punten op een rij te krijgen. Want dat is ook belangrijk met solliciteren. Ook met sollicitatiegesprekken en zo heb ik het op verschillende manieren aangepakt. `1 keer heb ik me to in den treure voorbereid en alles uitgezocht en zo en de andere keer ben ik helemaal onvoorbereid naar zo'n sollicitatiegesprek gegaan en Beide keren niet geworden. Dus ik vraag me dan af wat ik dan nu fout doe.
Dus op alle gebieden heb ik al van alles geprobeerd:
Werk: intern, cwi, uitzendbureaus, detacheringbureaus,
Hulp: verschillende psychologen.
Ik weet gewoon niet hoe ik het nu wel moet aanpakken. Mijn moeder snapt het allemaal niet omdat zij nooit gestudeerd heeft en nooit heeft hoeven te solliciteren
En aan mijn broer heb ik ook niets, die is ook nog ouder dan mij en woont nog thuis. Die helpt ook niet echt op praktisch gebied, hij noemt alleen voorbeelden van banen waar ik op zou kunnen solliciteren. Hij heeft geluk gehad mbt tot een baan zoeken omdat hij een beroep heeft die een aantal andere famiilieleden ook hebben en dus vai hun wel werk heeft kunnen vinden. En hij wist al van kleins af aan dat hij dat wilde worden. Ik wist het helemaal niet
@ chocoladereep: Het is echt niet zo dat ik hem wil voor alleen mijn weekenden te vulleb. Ik ben echt wel verliefd op hem. Anders zou ik er ook niet zo veel voor over hebben als ik alleen meer in hem geinteresseerd ben om mijn weekenden te vullen met hem.
@gizmoo99: Tsja msischien is het nu even een bepaalde periode dat ik nu even minder in mijn vel zit. Het is de laatste twee maanden wel vrij goed met mij gegaan. Ik denk dat ik nu even een terugval heb of zo. Het was ook wel een heftige week voor mij, omdat deze week de psycholigische testen heb gehad bij de Autisme centrum van de GGZe.
Het schokt me wel bij het idee dat ik misschien een autistische stoornis of zo zou hebben.
En over het werk, het gaat er zeker om dat het belangrijk is dat er geld binnenkom ( ik krijg nu wel een uitkering). Maar het is zo moeilijk om ergens tussen te komen. Tsja overal zeggen ze (uitzendbureaus) dat je het snelste werk krijg via netwerken, dus ia vrienden maar ja met de wenige vrienden die ik heb heb ik dat al geprobeerd en dat heeft niets opgeleverd.
Soms denk ik wel waar heb ik aan verdiend dat mensen me niet terugmailen of me negeren, ben ik dan zo'n veerschrikkelijk persoon? Ik kan soms wel negatief zijn en best af en toe wel klagen, maar daar probeer ik nu echt wel op de te letten en zo. . Ik doe dat nu ook veel minderOm dat minder te doen. Ik zal mensen wel afschrikken of zo, weet ik veel. Ik probeer positief te zijn maar dat is zo verschrikkelijk moeilijk. En ook van ieder moment te genieten en zo.
@curlygurly: ik zou inderdaad best terugwillen neer mijn geboortedorp maar om daar een leuke appartementje of huisje te vinden is heel super moeilijk. Bovendien heb ik gewoon geen zin meer om te gaan verhuizen. ik ben al twee keer verhuisd en verhuizen kost ook weer geld. en ook heel veel tijd en ik heb daar nu even de middelen niet voor en zo. En als ik ook weer thuis ga wonen bij mijn moeder verandert niet veel aan de situatie. Daar voel ik me net zo rot, misschien nog wel rotter omdat ik gefaald dat ik niet voor mezelf kan zorgen en zo. En in Limburg is het nog moeilijker werk te vinden dan in Brabant. Dat heb ik inmiddels al ondervonden. Dus of de situatie er dan beter om zo worden ik denk het eerlijk gezegd niet.
Wat betreft in een supermarkt gaan werken of zo dat heb ik in het verleden al eens geprobeerd om te solliciteren en dan zeggen ze dat je te oud en te hoog opgeleid bent.
En ook mbt het zoeken van een geode psycholoog. Ik ben ondertussen al bij drie psychologen en nog twee andere hulpverleners eweest. En eerlijk gezegd ben ik er toen weinig mee op geschoten, vandaar dat het me nu ook tegen staat om er weer eentje te gaan zoeken. Ik ben een beetje het vertrouwen in de hulpverlning kwijt. Want ze sturen je toch van het een naar ander.
Ik vind het allemaal heel moeilijk. Ik probeer te veranderen, ik probeer sterk te zijn en denken dat er nog mensen zijn die het nog veel slechter hebben als mij. Maar op een of ander manier lijkt dat niet te lukken. Het gaat soms een tijdje goed maar dan gaat het weer minder. Maar als ik me vergelijk met mijn neven en nichten in de famailie, die lijken het allemaal veel beter voor elkaar te hebben als ik. Ik probeer dan ook voor te stellen dat er mensen zijn die het nog zwaarder hebben maar dat is heel moeilijk. Ik wil ook echt niet opgeven, maar ik heb de afgelopen 10 jaar zo lopen knokken voor alles en nu zit al een tijdje tegen. Ik heb ook geen idee hoe ik die afgelopen 10 jaar ben doorgekomen, af en toe ben ik gewoon hele stukken kwijt. Zaken die ik niet meer weet, wanneer en hoe ik het gedaan heb, en dat vind ik echt heel jammer. Zeker mbt to mijn vader weet ik gewoon zaken niet meer, net alsof alles 1 groot zwart gat is. Ik vraag me constant wie ik ben. Ik heb al vaker geprobeerd om mijn goede/sterke punten en mijn minder/zwakke punten op een rij te krijgen. Want dat is ook belangrijk met solliciteren. Ook met sollicitatiegesprekken en zo heb ik het op verschillende manieren aangepakt. `1 keer heb ik me to in den treure voorbereid en alles uitgezocht en zo en de andere keer ben ik helemaal onvoorbereid naar zo'n sollicitatiegesprek gegaan en Beide keren niet geworden. Dus ik vraag me dan af wat ik dan nu fout doe.
Dus op alle gebieden heb ik al van alles geprobeerd:
Werk: intern, cwi, uitzendbureaus, detacheringbureaus,
Hulp: verschillende psychologen.
Ik weet gewoon niet hoe ik het nu wel moet aanpakken. Mijn moeder snapt het allemaal niet omdat zij nooit gestudeerd heeft en nooit heeft hoeven te solliciteren
En aan mijn broer heb ik ook niets, die is ook nog ouder dan mij en woont nog thuis. Die helpt ook niet echt op praktisch gebied, hij noemt alleen voorbeelden van banen waar ik op zou kunnen solliciteren. Hij heeft geluk gehad mbt tot een baan zoeken omdat hij een beroep heeft die een aantal andere famiilieleden ook hebben en dus vai hun wel werk heeft kunnen vinden. En hij wist al van kleins af aan dat hij dat wilde worden. Ik wist het helemaal niet
vrijdag 3 juli 2009 om 14:05
Al die andere dingen die je noemt: baan, huis, vriendenkring, hebben eigenlijk niks te maken met deze jongen die zich jouw vriend noemt.
Zoals je hem hebt leren kennen, via internet, kun je ook andere mensen leren kennen. Andere mannen, die wel blij met je zijn, trots op je zijn, dol op je zijn en niet liever een kind met hun ex willen dan met jou.
Deze jongen brengt je weinig goeds en ik zou erover nadenken de relatie te verbreken.
Ik lees in je post dat je bezig bent om je gevoelsleven op de rit te krijgen. Mijn advies is: steek daar energie in, wees lief voor jezelf en zet deze jongeman als een vuilniszak langs de stoeprand.
Zoals je hem hebt leren kennen, via internet, kun je ook andere mensen leren kennen. Andere mannen, die wel blij met je zijn, trots op je zijn, dol op je zijn en niet liever een kind met hun ex willen dan met jou.
Deze jongen brengt je weinig goeds en ik zou erover nadenken de relatie te verbreken.
Ik lees in je post dat je bezig bent om je gevoelsleven op de rit te krijgen. Mijn advies is: steek daar energie in, wees lief voor jezelf en zet deze jongeman als een vuilniszak langs de stoeprand.
vrijdag 3 juli 2009 om 14:12
Nou ja ik zie hem vanavond en dit weekend en dan ben ik van plan om eens een goed gesprek met hem te hebben. Misschien bedoeld hij het allemaal niet zo en ik heb het misschien verkeerd begrepen of zo.
Maar ik denk dat ik wel even boos ga worden en ik duidelijk ga zeggen dat hij me echt gekwetst heeft zeker mbt die opmerking over kinderen en zo.
Misschien dat ik het nog even aan kijk, misschien dat het dan wel beter zal gaan.
Maar ik denk dat ik wel even boos ga worden en ik duidelijk ga zeggen dat hij me echt gekwetst heeft zeker mbt die opmerking over kinderen en zo.
Misschien dat ik het nog even aan kijk, misschien dat het dan wel beter zal gaan.
vrijdag 3 juli 2009 om 14:31
vrijdag 3 juli 2009 om 14:37
Sofietje,
Ok, de hulpverlening heeft je teleurgesteld. Dus is blijkbaar geen optie meer voor jou.
Toch moet je nu verder, geef je zelf dus een schop onder je kont. Stilstaan is achteruitgang.Mijmeren over het verleden heeft ook geen zin. Net zoals spijt hebben van zaken. Mijn pa zegt altijd: ''Had is een lilluk (Brabants voor lelijk) ding.'' Een cliché maar wel een waarheid als een koe.
Wat je bijvoorbeeld kan doen door praktisch te handelen. Bijvoorbeeld door e.e.a. stapje voor stapje aan te pakken en letterlijk op een rijtje zetten (op papier) wat je wensen, verwachtingen en doelen zijn m.b.t.:
- werk/studie
- wonen
- vriendschappen
- relaties
Wat vind jij het belangrijkst en hoe zou je e.e.a. kunnen bereiken?
Ok, de hulpverlening heeft je teleurgesteld. Dus is blijkbaar geen optie meer voor jou.
Toch moet je nu verder, geef je zelf dus een schop onder je kont. Stilstaan is achteruitgang.Mijmeren over het verleden heeft ook geen zin. Net zoals spijt hebben van zaken. Mijn pa zegt altijd: ''Had is een lilluk (Brabants voor lelijk) ding.'' Een cliché maar wel een waarheid als een koe.
Wat je bijvoorbeeld kan doen door praktisch te handelen. Bijvoorbeeld door e.e.a. stapje voor stapje aan te pakken en letterlijk op een rijtje zetten (op papier) wat je wensen, verwachtingen en doelen zijn m.b.t.:
- werk/studie
- wonen
- vriendschappen
- relaties
Wat vind jij het belangrijkst en hoe zou je e.e.a. kunnen bereiken?
anoniem_20062 wijzigde dit bericht op 03-07-2009 14:43
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
vrijdag 3 juli 2009 om 16:22
@ Alice33. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. En ja ik snap dat ik niet teveel in het verleden moet hangen. Dat heeft mijn moeder ook al eens gezegd. Maar ja ik ziet gewoon etm de liefde. Mijn moeder is meer materialistisch ingesteld. Ik denk dat het ook komt dat zij haar moeder heeft verloren toen ze 13 jar oud was. Ze weet niet goed wat liefde is denk ik. Ik durf ook niet met haar te praten over liefde en sex en al die dingen. Toen ik voor de eerst keer ongesteld werd schrok ik me vrij rot. Ik had op school het er wel eens over gehad en zo, maar toch kwam het als een verrassing. Ze heeft me daar nooit iets over verteld. Maar dat zal welzijn gekomen dat we het te druk hadden met mijn vader te verzorgen, Hij was al ziek toen ik 12 was en uiteindelijkis hij op zijn 15e overleden. Ik heb altijd alles zelf moeten uitzoeken en dat is best zwaar in mijn eentje.Ik heb geprobeerd alles in mijn eentje te rooien om de druk op mijn moeder die al de zorg voor mijn vader niet verder om te voren.
Wat betreft relaties wil ik iemand ie voor me gaat. Die lief voor em is die dingen met mij wil ondernemen, zoals leuke dingen doen of een weekendje of dagje weg en zo. Wie wil dat nou niet, wie verlangt daar nou niet naar. Ik wil iemand ie onvoorwardelijk van van me houdt en waarbij ik op nummer 1 komt ( heeft mijn vriend gisteren nog gezegd, dat ik nummer 1 ben en dat hij van me houdt). Ik geef veel om hem, nou misschien dat het gesprek van het weekend wel meer duidelijk zal scheppen. Ik hoop het zo, want ik wil het niet zomaar opgeven met hem. Tjsa misschien was het feit dat hij met vakantie was en dat ik hem voor het eerst een tijdje niet gezien heb misschien wel teveel voor me. Het was voor het eerste dat we elkaar twee weken niet hebben gezien. Ik ben een persoon die snel mensen mist en daar ook moeilijk mee om te gaan. Iedereen verdient toch een tweede kans.
Nou ja vanavond gaan we nar de bios misschien dat de spanning terug brengt van de eerste date die was ook in de bios.
Misschien heb ik hem overvallen met feit dat ik heb gezegd dat hij de wel de ware voor me zou zijn, misschien dat het allemaal een beetje snel gaat en zo. Misschien moeten we het iets rustiger aan doen.
Ik vind het sowosie moeilijk om mijn gevoelens te uiten zeker gezien het feit dat ik van thuis uit niet geleerd heb, mijn moeder en mijn broer zijn sowieso geen praters.
En van vriendschappen zou ik willen dat ik mensen terug kan vallen in goede en slechte dingen en dat ik aleuke dingen met ze kan doen. Ik zou heel graag een leuk vriendengroepje willen hebben om daar mee op vakantie te kunnen gaan en lol hebben zonder dronken te worden etc. Daar houd ik helemaal niet van. Dat ik bij die personen altijd terecht kan als er wat is. Dat ik dingen in vertrouwen kan zeggen
Qua werk en studie weet ik het niet direct. Ik heb al 6 jaar gestudeerd en ik heb geen zin in nog een studie van 4 jaar. Ik zou graag werken en leren willen kunnen combineren. Dat ik ergens onderaan kan beginnen met de geode begeleiding die ik tot nu toe ook vaak heb gemist. Bij mijn stages op het HBO was het ook vaak dat ik mezelf werk moest zoeken en bij dat te zware werk bij die gemeente die ik heb gedaan was mijn coach in het begin ziek en mijn buddy waar ik dingen aan kon vragen had ook nog haar eigen werk. Bovendien hebben ze me gelijk een hele caseload gegegeven met de allermoeilijkste dingen terwijl ik helemaal geen ervarign had. De bedoeling was dat die caseload langzaam zou worden uitgebreid maar dat is helemaal niet gebeurd.
Ik wil graag goede begeleiding en dat ik ook goed wordt ingewerkt en dat er in het begin ook echt iemand naat me zit.
Mbt tot wonen wil ik liever opd e begane grond wonen met tuintje erbij. Ik woon nu 4 hoog. En het is hier ook wel veel te warm. Ik wil ook liever denk ik in een dorp wonen of zo, ik weet het niet, in de stad heb wel meer kans op werk dan in een dorp.
@ Alice33 is dit een beetje wat je bedoeld?
Wat betreft relaties wil ik iemand ie voor me gaat. Die lief voor em is die dingen met mij wil ondernemen, zoals leuke dingen doen of een weekendje of dagje weg en zo. Wie wil dat nou niet, wie verlangt daar nou niet naar. Ik wil iemand ie onvoorwardelijk van van me houdt en waarbij ik op nummer 1 komt ( heeft mijn vriend gisteren nog gezegd, dat ik nummer 1 ben en dat hij van me houdt). Ik geef veel om hem, nou misschien dat het gesprek van het weekend wel meer duidelijk zal scheppen. Ik hoop het zo, want ik wil het niet zomaar opgeven met hem. Tjsa misschien was het feit dat hij met vakantie was en dat ik hem voor het eerst een tijdje niet gezien heb misschien wel teveel voor me. Het was voor het eerste dat we elkaar twee weken niet hebben gezien. Ik ben een persoon die snel mensen mist en daar ook moeilijk mee om te gaan. Iedereen verdient toch een tweede kans.
Nou ja vanavond gaan we nar de bios misschien dat de spanning terug brengt van de eerste date die was ook in de bios.
Misschien heb ik hem overvallen met feit dat ik heb gezegd dat hij de wel de ware voor me zou zijn, misschien dat het allemaal een beetje snel gaat en zo. Misschien moeten we het iets rustiger aan doen.
Ik vind het sowosie moeilijk om mijn gevoelens te uiten zeker gezien het feit dat ik van thuis uit niet geleerd heb, mijn moeder en mijn broer zijn sowieso geen praters.
En van vriendschappen zou ik willen dat ik mensen terug kan vallen in goede en slechte dingen en dat ik aleuke dingen met ze kan doen. Ik zou heel graag een leuk vriendengroepje willen hebben om daar mee op vakantie te kunnen gaan en lol hebben zonder dronken te worden etc. Daar houd ik helemaal niet van. Dat ik bij die personen altijd terecht kan als er wat is. Dat ik dingen in vertrouwen kan zeggen
Qua werk en studie weet ik het niet direct. Ik heb al 6 jaar gestudeerd en ik heb geen zin in nog een studie van 4 jaar. Ik zou graag werken en leren willen kunnen combineren. Dat ik ergens onderaan kan beginnen met de geode begeleiding die ik tot nu toe ook vaak heb gemist. Bij mijn stages op het HBO was het ook vaak dat ik mezelf werk moest zoeken en bij dat te zware werk bij die gemeente die ik heb gedaan was mijn coach in het begin ziek en mijn buddy waar ik dingen aan kon vragen had ook nog haar eigen werk. Bovendien hebben ze me gelijk een hele caseload gegegeven met de allermoeilijkste dingen terwijl ik helemaal geen ervarign had. De bedoeling was dat die caseload langzaam zou worden uitgebreid maar dat is helemaal niet gebeurd.
Ik wil graag goede begeleiding en dat ik ook goed wordt ingewerkt en dat er in het begin ook echt iemand naat me zit.
Mbt tot wonen wil ik liever opd e begane grond wonen met tuintje erbij. Ik woon nu 4 hoog. En het is hier ook wel veel te warm. Ik wil ook liever denk ik in een dorp wonen of zo, ik weet het niet, in de stad heb wel meer kans op werk dan in een dorp.
@ Alice33 is dit een beetje wat je bedoeld?
vrijdag 3 juli 2009 om 17:06
vrijdag 3 juli 2009 om 17:21
quote:Sofietje7021 schreef op 03 juli 2009 @ 16:22:
@ Alice33. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik vind het verleden en hoe je opgevoed bent nooit een excuus.
Je bent nu volwassenen en bent dus nu bij machte om zelf verandering in je situatie te brengen al dan niet met hulp.
Dat dingen makkelijker gezegd zijn, ja dat is waar, maar dat is geen excuus om niet te handelen.
Wat betreft relaties wil ik iemand ie voor me gaat. Die lief voor em is die dingen met mij wil ondernemen, zoals leuke dingen doen of een weekendje of dagje weg en zo. Wie wil dat nou niet, wie verlangt daar nou niet naar. Ik wil iemand ie onvoorwardelijk van van me houdt en waarbij ik op nummer 1 komt ( heeft mijn vriend gisteren nog gezegd, dat ik nummer 1 ben en dat hij van me houdt). Ik geef veel om hem, nou misschien dat het gesprek van het weekend wel meer duidelijk zal scheppen. Ik hoop het zo, want ik wil het niet zomaar opgeven met hem.
Iemand die voor je gaat? vind je werkelijk dat je vriend voor je gaat met zijn geklets over zijn ex? Voel jij je werkelijk zijn nummer 1? Hij mag dat wel gezegd hebben maar geloof jij dat werkelijk? Jij bent zijn nummer 1 maar zij is is leuker spontaner en de wensmoeder van zijn kinderen??
Ik vind het sowosie moeilijk om mijn gevoelens te uiten zeker gezien het feit dat ik van thuis uit niet geleerd heb, mijn moeder en mijn broer zijn sowieso geen praters.
Qua werk en studie weet ik het niet direct. Ik heb al 6 jaar gestudeerd en ik heb geen zin in nog een studie van 4 jaar. Ik zou graag werken en leren willen kunnen combineren. Dat ik ergens onderaan kan beginnen met de geode begeleiding die ik tot nu toe ook vaak heb gemist. Bij mijn stages op het HBO was het ook vaak dat ik mezelf werk moest zoeken en bij dat te zware werk bij die gemeente die ik heb gedaan was mijn coach in het begin ziek en mijn buddy waar ik dingen aan kon vragen had ook nog haar eigen werk. Bovendien hebben ze me gelijk een hele caseload gegegeven met de allermoeilijkste dingen terwijl ik helemaal geen ervarign had. De bedoeling was dat die caseload langzaam zou worden uitgebreid maar dat is helemaal niet gebeurd.
Ik wil graag goede begeleiding en dat ik ook goed wordt ingewerkt en dat er in het begin ook echt iemand naat me zit.Waarom regel je dat dan niet? dat bestaat toch? leren en werken....
@ Alice33 is dit een beetje wat je bedoeld?
Wat ik mis in je verhaal is wat je wilt ten opzichte van wat je hebt, en hoe jij gaat regelen, dat je krijgt wat je wenst.
Ook in dit verhaal haal je weer heel wat verleden en excusen aan.
Geen doelen en hoe je die gaat bereiken.
@ Alice33. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik vind het verleden en hoe je opgevoed bent nooit een excuus.
Je bent nu volwassenen en bent dus nu bij machte om zelf verandering in je situatie te brengen al dan niet met hulp.
Dat dingen makkelijker gezegd zijn, ja dat is waar, maar dat is geen excuus om niet te handelen.
Wat betreft relaties wil ik iemand ie voor me gaat. Die lief voor em is die dingen met mij wil ondernemen, zoals leuke dingen doen of een weekendje of dagje weg en zo. Wie wil dat nou niet, wie verlangt daar nou niet naar. Ik wil iemand ie onvoorwardelijk van van me houdt en waarbij ik op nummer 1 komt ( heeft mijn vriend gisteren nog gezegd, dat ik nummer 1 ben en dat hij van me houdt). Ik geef veel om hem, nou misschien dat het gesprek van het weekend wel meer duidelijk zal scheppen. Ik hoop het zo, want ik wil het niet zomaar opgeven met hem.
Iemand die voor je gaat? vind je werkelijk dat je vriend voor je gaat met zijn geklets over zijn ex? Voel jij je werkelijk zijn nummer 1? Hij mag dat wel gezegd hebben maar geloof jij dat werkelijk? Jij bent zijn nummer 1 maar zij is is leuker spontaner en de wensmoeder van zijn kinderen??
Ik vind het sowosie moeilijk om mijn gevoelens te uiten zeker gezien het feit dat ik van thuis uit niet geleerd heb, mijn moeder en mijn broer zijn sowieso geen praters.
Qua werk en studie weet ik het niet direct. Ik heb al 6 jaar gestudeerd en ik heb geen zin in nog een studie van 4 jaar. Ik zou graag werken en leren willen kunnen combineren. Dat ik ergens onderaan kan beginnen met de geode begeleiding die ik tot nu toe ook vaak heb gemist. Bij mijn stages op het HBO was het ook vaak dat ik mezelf werk moest zoeken en bij dat te zware werk bij die gemeente die ik heb gedaan was mijn coach in het begin ziek en mijn buddy waar ik dingen aan kon vragen had ook nog haar eigen werk. Bovendien hebben ze me gelijk een hele caseload gegegeven met de allermoeilijkste dingen terwijl ik helemaal geen ervarign had. De bedoeling was dat die caseload langzaam zou worden uitgebreid maar dat is helemaal niet gebeurd.
Ik wil graag goede begeleiding en dat ik ook goed wordt ingewerkt en dat er in het begin ook echt iemand naat me zit.Waarom regel je dat dan niet? dat bestaat toch? leren en werken....
@ Alice33 is dit een beetje wat je bedoeld?
Wat ik mis in je verhaal is wat je wilt ten opzichte van wat je hebt, en hoe jij gaat regelen, dat je krijgt wat je wenst.
Ook in dit verhaal haal je weer heel wat verleden en excusen aan.
Geen doelen en hoe je die gaat bereiken.
vrijdag 3 juli 2009 om 18:03
Sofietje, Liselore slaat de spijker op z'n kop.
Je zult toch iets moeten ondernemen om hieruit te komen, hetzij met deskundige hulp of zelf. Deskundige hulp middels een psycholoog zie je niet zitten vanwege slechte ervaringen.
Okay, dan zul je het heft zelf in handen moeten nemen. Ondergetekende en andere forummers komen met (praktische) handreikingen.
Iedereen hier heeft zijn eigen kruisje. Denk je nu werkelijk dat je de enige bent die het moeilijk heeft (gehad)? Nee, toch?
Ik ben de laatste om te beweren dat het makkelijk is om actie te ondernemen. Bij de pakken neerzitten en simmen is makkelijker, maar brengt je geen stap verder. Het levert geen reet op.
Mbt werk en studie: zoals je aangeeft: je hebt geen zin om nog 4 jaar te studeren. Liselore komt met het idee werk en studie te combineren. Ga voor jezelf na wat je interesses zijn.
Ga hierop eens googelen, zoek informatie. Er zijn ook zat online interesse- studiekeuze- en beroepstesten Wie weet wat je tegenkomt. Grijp jezelf bij de lurven.
Mbt relatie: zet die oogkleppen af. Jouw beeld van je relatie klopt voor geen meter met de beschrijving die je geeft en je wensen. Jij wilt iemand die voor jou gaat, je vriend gaat duidelijk vooral voor z'n ex. Hij houdt niet onvoorwaardelijk van jou, hij stelt juist allerlei voorwaarden. Lees je openingspost nog eens goed door. Ik begrijp heel goed dat dit niet leuk is om te horen en dat het pijn doet. Pas als je zelf je wensen en je grenzen bewaakt, kom je dichter bij een doel. In dit geval een liefdevolle relatie gebaseerd op wederzijds respect en vertrouwen.
Dit geldt ook voor vriendschappen. Het is tweerichtingsverkeer. Het komt niet aanwaaien. Je kunt bij een vereniging gaan om mensen te ontmoeten, via een hobby kun je ook mensen ontmoeten. Er zijn legio activiteiten voor singles of mensen die op zoek zijn naar vrienden/vriendinnen. Je kunt hier zelfs op het forum een oproepje plaatsen.
Het begint ook bij jouw houding.
Ik mis, zoals Liselore terecht aangeeft, het hoe. Een idee hoe je dergelijke wensen/doelen zou kunnen verwezenlijken. Denk daar eens over na en zet dat bijvoorbeeld op papier.
Je zult toch iets moeten ondernemen om hieruit te komen, hetzij met deskundige hulp of zelf. Deskundige hulp middels een psycholoog zie je niet zitten vanwege slechte ervaringen.
Okay, dan zul je het heft zelf in handen moeten nemen. Ondergetekende en andere forummers komen met (praktische) handreikingen.
Iedereen hier heeft zijn eigen kruisje. Denk je nu werkelijk dat je de enige bent die het moeilijk heeft (gehad)? Nee, toch?
Ik ben de laatste om te beweren dat het makkelijk is om actie te ondernemen. Bij de pakken neerzitten en simmen is makkelijker, maar brengt je geen stap verder. Het levert geen reet op.
Mbt werk en studie: zoals je aangeeft: je hebt geen zin om nog 4 jaar te studeren. Liselore komt met het idee werk en studie te combineren. Ga voor jezelf na wat je interesses zijn.
Ga hierop eens googelen, zoek informatie. Er zijn ook zat online interesse- studiekeuze- en beroepstesten Wie weet wat je tegenkomt. Grijp jezelf bij de lurven.
Mbt relatie: zet die oogkleppen af. Jouw beeld van je relatie klopt voor geen meter met de beschrijving die je geeft en je wensen. Jij wilt iemand die voor jou gaat, je vriend gaat duidelijk vooral voor z'n ex. Hij houdt niet onvoorwaardelijk van jou, hij stelt juist allerlei voorwaarden. Lees je openingspost nog eens goed door. Ik begrijp heel goed dat dit niet leuk is om te horen en dat het pijn doet. Pas als je zelf je wensen en je grenzen bewaakt, kom je dichter bij een doel. In dit geval een liefdevolle relatie gebaseerd op wederzijds respect en vertrouwen.
Dit geldt ook voor vriendschappen. Het is tweerichtingsverkeer. Het komt niet aanwaaien. Je kunt bij een vereniging gaan om mensen te ontmoeten, via een hobby kun je ook mensen ontmoeten. Er zijn legio activiteiten voor singles of mensen die op zoek zijn naar vrienden/vriendinnen. Je kunt hier zelfs op het forum een oproepje plaatsen.
Het begint ook bij jouw houding.
Ik mis, zoals Liselore terecht aangeeft, het hoe. Een idee hoe je dergelijke wensen/doelen zou kunnen verwezenlijken. Denk daar eens over na en zet dat bijvoorbeeld op papier.
vrijdag 3 juli 2009 om 18:52
hi sophietje,
zelf geef je al aan dat je al heel wat heb proberen te doen om eruit te komen.
geef dan alsjeblieft niet op!
soms is alles gewoon wat zwaarder en moeilijker, maar verlies je doel van werken en leren, en je lekker in je vel willen voelen niet uit je ogen!!
De enige die voor verandering in je leven kan zorgen ben jijzelf.
je was op de goeie weg, maa sommige wegen zijn gewoon erg moeilijk diepe dalen, hoge toppen!
Wél denk ik dat je huidige vriend hierbij niet zal helpen, je voelt je alleen maar nóg onzekerder door hem.
hij is je eerste vriendje, nu weet je hoe het is om met iemand naar bed te gaan en hoe het is om een relatie te hebben, deze ervaring heb je nu wel, en nou nog het juiste vriendje zoeken! die je wél waardeert!
succes meis!!
zelf geef je al aan dat je al heel wat heb proberen te doen om eruit te komen.
geef dan alsjeblieft niet op!
soms is alles gewoon wat zwaarder en moeilijker, maar verlies je doel van werken en leren, en je lekker in je vel willen voelen niet uit je ogen!!
De enige die voor verandering in je leven kan zorgen ben jijzelf.
je was op de goeie weg, maa sommige wegen zijn gewoon erg moeilijk diepe dalen, hoge toppen!
Wél denk ik dat je huidige vriend hierbij niet zal helpen, je voelt je alleen maar nóg onzekerder door hem.
hij is je eerste vriendje, nu weet je hoe het is om met iemand naar bed te gaan en hoe het is om een relatie te hebben, deze ervaring heb je nu wel, en nou nog het juiste vriendje zoeken! die je wél waardeert!
succes meis!!
vrijdag 3 juli 2009 om 20:40
Het lijkt wel of je jezelf niet op de eerste plaats wilt zetten omdat je denkt dat je dat niet waard bent. Dan kun je ook niet van anderen verwachten dat ze dat vinden. Ik durf zelfs te beweren dat wat jouw vriend over je zegt, weerspiegelt wat je over jezelf denkt. Dat je hem had moeten sms'en. Dat je met baan een beter mens bent. Dat veel sociale contacten en spontaniteit je leuker maken. Dat het logisch is dat hij dikke vrienden is met zijn ex, inclusief 'warme gevoelens' en natuurlijk worden jullie eigenschappen vergeleken. Dat hij voor jou de ware is ook al voelt hij minder voor jou en relativeert hij jou wensen. Dat het feit dat hij op dit moment het leukste aan jouw leven is, betekent dat niemand leuker is dan hij. Dat je het misschien wel verdient dat vrienden je weinig contact met je hebben.... etc.
Je hebt je vriend niet nodig om jezelf klein te maken, dat kun je prima zelf. En het is ontzettend moeilijk om uit zo'n situatie te raken, dat weet ik. Om te beginnen moet je ervan overtuigd raken dat je dat wilt en durft. Soms is het veel makkelijker aan vervelende dingen vast te houden, want die zijn ten minste vertrouwd. De tip van Alice is een hele goede: op papier zetten wat je wilt. Tot in de details. Je moet jezelf kunnen overtuigen van je doelen, voor je zien hoe je leven er in het ideale geval uit ziet, en dan worden de wegen daar naartoe vanzelf duidelijker.
Veel succes!
Je hebt je vriend niet nodig om jezelf klein te maken, dat kun je prima zelf. En het is ontzettend moeilijk om uit zo'n situatie te raken, dat weet ik. Om te beginnen moet je ervan overtuigd raken dat je dat wilt en durft. Soms is het veel makkelijker aan vervelende dingen vast te houden, want die zijn ten minste vertrouwd. De tip van Alice is een hele goede: op papier zetten wat je wilt. Tot in de details. Je moet jezelf kunnen overtuigen van je doelen, voor je zien hoe je leven er in het ideale geval uit ziet, en dan worden de wegen daar naartoe vanzelf duidelijker.
Veel succes!
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
maandag 6 juli 2009 om 14:57
Haloo iedereen
Mijn vriend en ik hebben die weekend een goed gesprek gehad. Ik heb gezegd dat hi me wel gekwetst heeft mijn zijn opmerkingen over zijn ex mbt tot de kinderen en dat ik ook wel boos was hierom. En ik hem gevraagd dat nooit meer te doen, maar hij zegt wel dat hij gewoon eerlijk tegen mij wilt zijn. Dat vindt hij belangrijk eerlijkheid in een relatie. Hij heeft nu gezegd dat ik het verkeerd begrepen heb. Hij heeft gezegd dat zijn ex op dit moment een betere moeder zou zijn dan wat ik zou zijn. Hij heeft niet gezegd dat hij kinderen met haar wil. Hij heeft gezegd dat hij gek op haar was maar dat er nu niets meer tussen hen speelt. Hij heeft gezegd dat zij ook helemaal niet bij hem past. Ik heb ook nog een smsje van haar gezien waar niets bijzonders in stond. Zij wenste hem en mij dat ook veel plezier samen bij de rommelmarkt en zo. Zijn ex wil hem ook helmaal niet ook niet toen hij nog gek om haar was. Ik hem hem gevraagd stel dat zij nu wel geinteresseers zou zijn of hij dan naar haar teurg zou gaan. Hij zegt van niet. Ik moet dat maar geloven. Ik kan ook immers niet in zijn hoofd kijken. Dat ik me echt geen zorgen hoeft te maken. Dat hij weet dat hij me gekwetst heeft en hij heeft er spijt van dat hij het gezegd heeft. Ik weet ook wel dat ik niet perfect ben en hij ook niet, ikweet ook wel dat ik nog wel punten heb die ik moet verbeteren. Het kan altijd beter met en dat weet hij ook. Ik heb hem gezegd dat ik ook veel moeite doe en dat waardeert hij ook zei hij.
Hij is gewoon bang misschien bindingsangst dat als ik beter en zelfverzekerder ben dat ik misschien zou uitmaken omdat hij dat mijn zijn twee vorige vriendinnen ook heeft ervaren. Hij zegt dat hij minder kriebeltjes heeft, maar dat het al over is geslagen in 'houden van'. Ik weet ook niet hoe lang dat mij iedereen duurt voordat je verliefd over gaat in houden van. Dat is ook volgens mij bij iedereen verschillend.
Dus ik heb het hem het vergeven en ik weet ook niet of ik er goed aan heb gedaan. Maar ik vind het gewoon zo fijn dat we over veel dingen hetzelfde denken qua financien en ook op het gebied van seks en nog wat andere dingen.
Ik heb van hem iets heel liefs gekregen een souveniertje dat hi mee heeft uit het land waar hij op vakantie is geweest. Het is een sleutelhanger met een ronddaaiend hartje Dat is toch ontzettend lief van hem of niet?
Ik heb nog een goed bericht vandaag, ik heb een uitnodiging gekregen voor een sollicitatiegesprek voor 20 juli. Ik heb alleen nog geen idee hoe ik dat moet gaan aanpakken.
@Iolere. Ik kan me voorstellen dat je inderdaad wel mist over mijn doelen en zo. Ik vind dat moeilijk om dat om te schrijven en helemaal uit te werken. Ik weet wel dingen die ik wil, maar ik vind het moeilijk om te omschrijven hoe ik da tmoet bereiken. Op school heb ik dat ook moeten doen, leerdoelen maken ik vind dat moeilijk. Ik weet ook niet zo goed hoe ik moet beginnen
@ Ailce33: Ja ik weet het het zijn geen excuses om mijn verleden er telkens mij te halen.
En ik weet dat er legio mogelijkheden zijn om andere mensen te leren kennn. Ik zit hier al bij een harmonie, maar daar zijn maar een paar jongeren en ik heb niet het idee dat ik daar echt aansluiting mee kan vinden. Zij betrekken mij niet echt ergens bij of zo. Ik kan he tom een of andere manier beter met de wat oudere mensen daar vinden. Ik weet ook niet waarom.
En ik heb wel al eens aangesloten in de plaats waar ik woon bij een vereniging voor singles die activiteiten doen, maar daar komt vrij weinig mensen op af heb idee, ze doen idere maandag ergens etene n daar ben ik een keer geweest en dat waren mensen boven de 30 en die zeiden dat ze meestal als enige waren. Dus het is nog niet zo gemakkelijk
En naar de sportschool heb ik ook al geprobeerd maar daar komen ook niet echt meiden waarmee ik aansluiten kan vinden. Oke dat is natuurlijk ook weer geen ecxuus om niet weer eens iets anders te gaan proberen.
@tyche: ik weet het inderdaad wel dat hebben mensen wel meer hebben gezegd dat ik mezelf niet zo moet wegcijferen voor andere mensen dat ik meer egoistischer moet zijn, jezelf op de eerste plaats zetten. Ik wil dat zeker om zelfverzerkerder te worden en dat ik beter mijn eigen wensen en ook mijn eigen grenzen kan aangeven, dat ik inderdaad minder of mee laat lopen. Maar dat kan ik ook niet van de ene op de andere dag veranderen. Ik wil het heel graag, meer positiever denken en meer evenwichtiger zijn. Dat ik ook een proces. en ik probeer niet op te geven zo ontzettend hard, maar ja het leven is nu eenmaal lastig en het gaat niet altijd even goed natuurlijk dat weet ik ook wel
Mijn vriend en ik hebben die weekend een goed gesprek gehad. Ik heb gezegd dat hi me wel gekwetst heeft mijn zijn opmerkingen over zijn ex mbt tot de kinderen en dat ik ook wel boos was hierom. En ik hem gevraagd dat nooit meer te doen, maar hij zegt wel dat hij gewoon eerlijk tegen mij wilt zijn. Dat vindt hij belangrijk eerlijkheid in een relatie. Hij heeft nu gezegd dat ik het verkeerd begrepen heb. Hij heeft gezegd dat zijn ex op dit moment een betere moeder zou zijn dan wat ik zou zijn. Hij heeft niet gezegd dat hij kinderen met haar wil. Hij heeft gezegd dat hij gek op haar was maar dat er nu niets meer tussen hen speelt. Hij heeft gezegd dat zij ook helemaal niet bij hem past. Ik heb ook nog een smsje van haar gezien waar niets bijzonders in stond. Zij wenste hem en mij dat ook veel plezier samen bij de rommelmarkt en zo. Zijn ex wil hem ook helmaal niet ook niet toen hij nog gek om haar was. Ik hem hem gevraagd stel dat zij nu wel geinteresseers zou zijn of hij dan naar haar teurg zou gaan. Hij zegt van niet. Ik moet dat maar geloven. Ik kan ook immers niet in zijn hoofd kijken. Dat ik me echt geen zorgen hoeft te maken. Dat hij weet dat hij me gekwetst heeft en hij heeft er spijt van dat hij het gezegd heeft. Ik weet ook wel dat ik niet perfect ben en hij ook niet, ikweet ook wel dat ik nog wel punten heb die ik moet verbeteren. Het kan altijd beter met en dat weet hij ook. Ik heb hem gezegd dat ik ook veel moeite doe en dat waardeert hij ook zei hij.
Hij is gewoon bang misschien bindingsangst dat als ik beter en zelfverzekerder ben dat ik misschien zou uitmaken omdat hij dat mijn zijn twee vorige vriendinnen ook heeft ervaren. Hij zegt dat hij minder kriebeltjes heeft, maar dat het al over is geslagen in 'houden van'. Ik weet ook niet hoe lang dat mij iedereen duurt voordat je verliefd over gaat in houden van. Dat is ook volgens mij bij iedereen verschillend.
Dus ik heb het hem het vergeven en ik weet ook niet of ik er goed aan heb gedaan. Maar ik vind het gewoon zo fijn dat we over veel dingen hetzelfde denken qua financien en ook op het gebied van seks en nog wat andere dingen.
Ik heb van hem iets heel liefs gekregen een souveniertje dat hi mee heeft uit het land waar hij op vakantie is geweest. Het is een sleutelhanger met een ronddaaiend hartje Dat is toch ontzettend lief van hem of niet?
Ik heb nog een goed bericht vandaag, ik heb een uitnodiging gekregen voor een sollicitatiegesprek voor 20 juli. Ik heb alleen nog geen idee hoe ik dat moet gaan aanpakken.
@Iolere. Ik kan me voorstellen dat je inderdaad wel mist over mijn doelen en zo. Ik vind dat moeilijk om dat om te schrijven en helemaal uit te werken. Ik weet wel dingen die ik wil, maar ik vind het moeilijk om te omschrijven hoe ik da tmoet bereiken. Op school heb ik dat ook moeten doen, leerdoelen maken ik vind dat moeilijk. Ik weet ook niet zo goed hoe ik moet beginnen
@ Ailce33: Ja ik weet het het zijn geen excuses om mijn verleden er telkens mij te halen.
En ik weet dat er legio mogelijkheden zijn om andere mensen te leren kennn. Ik zit hier al bij een harmonie, maar daar zijn maar een paar jongeren en ik heb niet het idee dat ik daar echt aansluiting mee kan vinden. Zij betrekken mij niet echt ergens bij of zo. Ik kan he tom een of andere manier beter met de wat oudere mensen daar vinden. Ik weet ook niet waarom.
En ik heb wel al eens aangesloten in de plaats waar ik woon bij een vereniging voor singles die activiteiten doen, maar daar komt vrij weinig mensen op af heb idee, ze doen idere maandag ergens etene n daar ben ik een keer geweest en dat waren mensen boven de 30 en die zeiden dat ze meestal als enige waren. Dus het is nog niet zo gemakkelijk
En naar de sportschool heb ik ook al geprobeerd maar daar komen ook niet echt meiden waarmee ik aansluiten kan vinden. Oke dat is natuurlijk ook weer geen ecxuus om niet weer eens iets anders te gaan proberen.
@tyche: ik weet het inderdaad wel dat hebben mensen wel meer hebben gezegd dat ik mezelf niet zo moet wegcijferen voor andere mensen dat ik meer egoistischer moet zijn, jezelf op de eerste plaats zetten. Ik wil dat zeker om zelfverzerkerder te worden en dat ik beter mijn eigen wensen en ook mijn eigen grenzen kan aangeven, dat ik inderdaad minder of mee laat lopen. Maar dat kan ik ook niet van de ene op de andere dag veranderen. Ik wil het heel graag, meer positiever denken en meer evenwichtiger zijn. Dat ik ook een proces. en ik probeer niet op te geven zo ontzettend hard, maar ja het leven is nu eenmaal lastig en het gaat niet altijd even goed natuurlijk dat weet ik ook wel
maandag 6 juli 2009 om 17:06
Hoi sofietje,
Heb net het hele topic doorgelezen en het valt me op dat je veel info over jezelf loslaat; zoals iemand eerder al heeft gezegd, misschien een tip om toch het een en het ander aan te passen? Ik kom namelijk zelf uit de omgeving waar jij over schrijft, en 1+1 is zo op te tellen, waarmee ik wil zeggen dat de kans dat iemand je herkent zeer aanwezig is.
Zo groot is eindhoven niet (en heb er heel mijn leven gewoond), btw limburg en brabant ook niet.. ).
Verder wil ik je even zeggen dat ik lees dat je het niet makkelijk hebt; lijkt me ook logisch naar wat je allemaal hebt meegemaakt, en dat allemaal al op je 26e. Je schrijft dat je moeite hebt met het zoeken van goede hulp en een juiste baan (die je leuk vind), ik zou zeggen blijf in ieder geval lekker je verhaal op het forum schrijven, al was het alleen maar om je gedachten ene beetje op een rijtje te krijgen.
Heb net je laatste post gelezen waarin je schrijft dat je al weer met je vriend hebt gesproken; idd een lief souveniertje wat je heb gekregen, maar....
Maar toch denk ik dat je vriend waarschijnlijk nog niet helemaal over zijn ex heen is; hij heeft het wel vaak over haar, en maakt vergelijkingen tussen jullie die ik niet vind kunnen in 4 maanden relatie. In een relatie uberhaupt... Ik zou meteen mijn biezen pakken en de eer aan mezelf houden.
Ik geloof wel dat je vriend om je geeft; maar genoeg? Is het toch niet beter om hem dan als vriend te behouden ipv als partner? Richt je eerst lekker op jezelf, en beschouw deze relatie als ervaring voor een volgende keer, waarin je iemand treft die geen vergelijkingen maakt met zijn ex en jouw gewoon op nummer een zet en je neemt zoals je bent. Want, dat verdien je.
x
Whopper
Heb net het hele topic doorgelezen en het valt me op dat je veel info over jezelf loslaat; zoals iemand eerder al heeft gezegd, misschien een tip om toch het een en het ander aan te passen? Ik kom namelijk zelf uit de omgeving waar jij over schrijft, en 1+1 is zo op te tellen, waarmee ik wil zeggen dat de kans dat iemand je herkent zeer aanwezig is.
Zo groot is eindhoven niet (en heb er heel mijn leven gewoond), btw limburg en brabant ook niet.. ).
Verder wil ik je even zeggen dat ik lees dat je het niet makkelijk hebt; lijkt me ook logisch naar wat je allemaal hebt meegemaakt, en dat allemaal al op je 26e. Je schrijft dat je moeite hebt met het zoeken van goede hulp en een juiste baan (die je leuk vind), ik zou zeggen blijf in ieder geval lekker je verhaal op het forum schrijven, al was het alleen maar om je gedachten ene beetje op een rijtje te krijgen.
Heb net je laatste post gelezen waarin je schrijft dat je al weer met je vriend hebt gesproken; idd een lief souveniertje wat je heb gekregen, maar....
Maar toch denk ik dat je vriend waarschijnlijk nog niet helemaal over zijn ex heen is; hij heeft het wel vaak over haar, en maakt vergelijkingen tussen jullie die ik niet vind kunnen in 4 maanden relatie. In een relatie uberhaupt... Ik zou meteen mijn biezen pakken en de eer aan mezelf houden.
Ik geloof wel dat je vriend om je geeft; maar genoeg? Is het toch niet beter om hem dan als vriend te behouden ipv als partner? Richt je eerst lekker op jezelf, en beschouw deze relatie als ervaring voor een volgende keer, waarin je iemand treft die geen vergelijkingen maakt met zijn ex en jouw gewoon op nummer een zet en je neemt zoals je bent. Want, dat verdien je.
x
Whopper
maandag 6 juli 2009 om 17:14
@Whopper
Bedankt voor je reactie
Ik heb inderdaad wel het een ena nder aangepast. Ik heb de naam van mijn woonplaats in midels al veranderd in de stukken tekst dat ik zelf heb geschreven, maar er is inmiddels al gequote vordat iemand em daar op wees, dus ik dacht ik dat al erg algemeen ben geweest. Ik heb nu toch wel de plaatsnamen en andere namen er toch uitgelaten dacht ik zo.
Nou je zegt dat ik alweer met mijn vriend heb gesproken. Het is eigenlijk nuet wel een beetje de eerste keer dat hij echt openhartig over zijn ex heeft gesproken en ook echt voor het eerst na 4 maanden dat hij me met haar vergelijkt. Dat heeft hij eerder niet gedaan.
Bedankt voor je steun en zo. Ik vind dit heel moeilijk en ik wil hem eigenlijk niet kwijt.
Ik weet wel dat ik het verdien hoor.
Bedankt voor je reactie
Ik heb inderdaad wel het een ena nder aangepast. Ik heb de naam van mijn woonplaats in midels al veranderd in de stukken tekst dat ik zelf heb geschreven, maar er is inmiddels al gequote vordat iemand em daar op wees, dus ik dacht ik dat al erg algemeen ben geweest. Ik heb nu toch wel de plaatsnamen en andere namen er toch uitgelaten dacht ik zo.
Nou je zegt dat ik alweer met mijn vriend heb gesproken. Het is eigenlijk nuet wel een beetje de eerste keer dat hij echt openhartig over zijn ex heeft gesproken en ook echt voor het eerst na 4 maanden dat hij me met haar vergelijkt. Dat heeft hij eerder niet gedaan.
Bedankt voor je steun en zo. Ik vind dit heel moeilijk en ik wil hem eigenlijk niet kwijt.
Ik weet wel dat ik het verdien hoor.
maandag 6 juli 2009 om 17:23
@ sofietje, wat verdien je dan? Ik hoop niet dat je hiermee bedoelt dat je deze hele situatie verdient; want dat is toch echt niet waar. En wie zegt dat je hem zou kwijt raken wanneer je alleen bevriend met hem zou zijn?
Je schrijft dat het de eerste keer was dat hij een vergelijking met zijn ex gemaakt heeft met jouw in de hoofdrol. Ik blijf erbij; ook als is het de eerste keer na 4 maanden; ik vind het gewoon niet kunnen, hij toont hiermee weinig respect naar jouw toe. En laat je alleen maar kutter voelen en in de war, anders schrijf je dit topic niet.
Graag gedaan hoor mijn reactie :p
Je schrijft dat het de eerste keer was dat hij een vergelijking met zijn ex gemaakt heeft met jouw in de hoofdrol. Ik blijf erbij; ook als is het de eerste keer na 4 maanden; ik vind het gewoon niet kunnen, hij toont hiermee weinig respect naar jouw toe. En laat je alleen maar kutter voelen en in de war, anders schrijf je dit topic niet.
Graag gedaan hoor mijn reactie :p
maandag 6 juli 2009 om 19:13
@ Whopper.
Ik bedoelde dat ik wel verdien om zelf op nummer 1 te staan bij een jongen. Ik bedoel niet dat ik de hele situatie verdien waar ik momenteel in zit. Ik doelde op je laatste twee zinnen uit je vorige .
Nou ik moe tnu zeggen dat we inmiddels eigenlijk al 6 maanden iets met elkaar hebben, ikheb hem in januarie lerenkennen.
Ik snap alleen je zin niet: En wie zegt dat he hem kwijt zou raken als ik alleen maar bevriend met hem zou zijn? Bedoel je soms dat we ook gewoon als vrienden met lekaar om zouden kunnen gaan in plaats van een relatie?
Ik vind het heel moeilijk zeker omdat we komende tijd nog veel leuke dingen gaan ondernemen en zo.
En ik zal in het vervolg opletten met namen en zo, maar ik denk niet dat mensen hier mijn verhaal zullen kennen, zeker omdat er maar zeer weinig mensen zijn die mijn hele verhaal kennen. Dat is alleen een maar mensen uit mijn familie, mijn familie zelf en drie goede vriendinnen en een goede vriend. Dus daar ben ik niet bang voor. En bovendien is mijn gebruikte naam niet mijn echte naam, dus dat wordt al moeilijk om hieruit iets te achterhalen.
En ik weet dat ik het verdien dat ik op nummer 1 gezet te worden, maar naar mijn gevoel doet hij dat nu ook wel. Het heeft toch ook geen zin om deze relatie voort te zetten als ik hem niet vertrouw, Hij is altijd eerlijk naar mij toe geweest en ik moet hem toch geloven als hij zegt dat hij niets meer met haar wil, ook niet als zij wel in hem geinteresseerd zou zijn nu. Ik heb ook dat sms je gelezen en daar stond niets bijzonders in over zoiets.
Of ben ik nu helemaal naief of zo?
Ik bedoelde dat ik wel verdien om zelf op nummer 1 te staan bij een jongen. Ik bedoel niet dat ik de hele situatie verdien waar ik momenteel in zit. Ik doelde op je laatste twee zinnen uit je vorige .
Nou ik moe tnu zeggen dat we inmiddels eigenlijk al 6 maanden iets met elkaar hebben, ikheb hem in januarie lerenkennen.
Ik snap alleen je zin niet: En wie zegt dat he hem kwijt zou raken als ik alleen maar bevriend met hem zou zijn? Bedoel je soms dat we ook gewoon als vrienden met lekaar om zouden kunnen gaan in plaats van een relatie?
Ik vind het heel moeilijk zeker omdat we komende tijd nog veel leuke dingen gaan ondernemen en zo.
En ik zal in het vervolg opletten met namen en zo, maar ik denk niet dat mensen hier mijn verhaal zullen kennen, zeker omdat er maar zeer weinig mensen zijn die mijn hele verhaal kennen. Dat is alleen een maar mensen uit mijn familie, mijn familie zelf en drie goede vriendinnen en een goede vriend. Dus daar ben ik niet bang voor. En bovendien is mijn gebruikte naam niet mijn echte naam, dus dat wordt al moeilijk om hieruit iets te achterhalen.
En ik weet dat ik het verdien dat ik op nummer 1 gezet te worden, maar naar mijn gevoel doet hij dat nu ook wel. Het heeft toch ook geen zin om deze relatie voort te zetten als ik hem niet vertrouw, Hij is altijd eerlijk naar mij toe geweest en ik moet hem toch geloven als hij zegt dat hij niets meer met haar wil, ook niet als zij wel in hem geinteresseerd zou zijn nu. Ik heb ook dat sms je gelezen en daar stond niets bijzonders in over zoiets.
Of ben ik nu helemaal naief of zo?
maandag 6 juli 2009 om 19:30
quote:Sofietje7021 schreef op 06 juli 2009 @ 19:13:
En ik weet dat ik het verdien dat ik op nummer 1 gezet te worden, maar naar mijn gevoel doet hij dat nu ook wel. Het heeft toch ook geen zin om deze relatie voort te zetten als ik hem niet vertrouw, Hij is altijd eerlijk naar mij toe geweest en ik moet hem toch geloven als hij zegt dat hij niets meer met haar wil, ook niet als zij wel in hem geinteresseerd zou zijn nu. Ik heb ook dat sms je gelezen en daar stond niets bijzonders in over zoiets.
Of ben ik nu helemaal naief of zo?
Jij hebt hem verkeerd begrepen over kinderen en zijn ex, zijn ex zou alleen een betere moeder zijn dan jij nu...
Is dit voor jou wel acceptabel?
Er zijn legio mensen die waarschijnelijk nu een betere moeder zijn dan ik, maar als mijn vriend dat tegen mij zou zeggen in vergelijking met zijn ex, plus het gedrag wat je vriend toch al vertoont zou hij gauw mijn ex zijn.
Daarnaast, onder het mom ik ben eerlijk zegt hij allemaal kwetsende dingen, vind je dat eerlijk?
Je moet niet eerlijk zijn, je moet eerlijk doen.
Of er nou wel of niet gekke dingen in een sms zouden staan, deze jongen haalt jou niet op, maar naar beneden....
En ik weet dat ik het verdien dat ik op nummer 1 gezet te worden, maar naar mijn gevoel doet hij dat nu ook wel. Het heeft toch ook geen zin om deze relatie voort te zetten als ik hem niet vertrouw, Hij is altijd eerlijk naar mij toe geweest en ik moet hem toch geloven als hij zegt dat hij niets meer met haar wil, ook niet als zij wel in hem geinteresseerd zou zijn nu. Ik heb ook dat sms je gelezen en daar stond niets bijzonders in over zoiets.
Of ben ik nu helemaal naief of zo?
Jij hebt hem verkeerd begrepen over kinderen en zijn ex, zijn ex zou alleen een betere moeder zijn dan jij nu...
Is dit voor jou wel acceptabel?
Er zijn legio mensen die waarschijnelijk nu een betere moeder zijn dan ik, maar als mijn vriend dat tegen mij zou zeggen in vergelijking met zijn ex, plus het gedrag wat je vriend toch al vertoont zou hij gauw mijn ex zijn.
Daarnaast, onder het mom ik ben eerlijk zegt hij allemaal kwetsende dingen, vind je dat eerlijk?
Je moet niet eerlijk zijn, je moet eerlijk doen.
Of er nou wel of niet gekke dingen in een sms zouden staan, deze jongen haalt jou niet op, maar naar beneden....
