
zoontje 10 mnd in paniek bij verschonen
maandag 13 juli 2009 om 10:37
Hoi,
Mijn zoontje, van nu ruim 10 mnd, raakt de laatste weken zo af en toe helemaal in paniek bij het verschonen. Vanochtend was het ook al twee keer raak.
Zodra je hem op zijn rug op het verschoningskussen legt overstrekt hij helemaal en doet er alles aan om te draaien (en ze zijn sterk!). Dat gaat dan ook nog eens gepaard met huilen / gillen.
Dit doet hij met name als ik een nieuwe luier om wil doen.
Ik heb werkelijk geen idee waarom hij dit doet........ik heb niet het idee dat hij ergens pijn heeft, want zodra hij op zijn zij of buik ligt, krijgt hij weer een glimlach.
Hij doet het ook bij oma thuis, dus aan het kussen ligt het ook niet.
Verder heb ik al van alles bedacht, maar het lijkt niet allemaal te kloppen (geen nieuwe luiers / doekjes, momenteel wel last van harde ontlasting, maar dat was vorige week niet en toen had hij het ook)
Hij krijgt van me altijd een speeltje / dekseltje / borsteltje / of zoiets van me om mee te spelen tijdens het verschonen, maar daar heeft hij nu ook al geen interesse meer in.
Is dit nu een bepaalde fase, waarin hij zijn eigen pittige karaktertje wil laten kennen? Herkennen jullie dit?
Nu heeft hij wel de laatste weken heel veel last van zijn doorkomende tandjes (hij heeft de eerste nog niet), hij krijgt hiervoor soms een paracetamol (als het heel erg is) en verder een paar druppeltjes chamodent per dag. Zou hier een link mee kunnen liggen?
Ik hoop zo dat het een fase is, want het is om gek van te worden.......mijn motorische vaardigheden om op een andere manier de luier om te krijgen is niet heel denderend namelijk!
Mijn zoontje, van nu ruim 10 mnd, raakt de laatste weken zo af en toe helemaal in paniek bij het verschonen. Vanochtend was het ook al twee keer raak.
Zodra je hem op zijn rug op het verschoningskussen legt overstrekt hij helemaal en doet er alles aan om te draaien (en ze zijn sterk!). Dat gaat dan ook nog eens gepaard met huilen / gillen.
Dit doet hij met name als ik een nieuwe luier om wil doen.
Ik heb werkelijk geen idee waarom hij dit doet........ik heb niet het idee dat hij ergens pijn heeft, want zodra hij op zijn zij of buik ligt, krijgt hij weer een glimlach.
Hij doet het ook bij oma thuis, dus aan het kussen ligt het ook niet.
Verder heb ik al van alles bedacht, maar het lijkt niet allemaal te kloppen (geen nieuwe luiers / doekjes, momenteel wel last van harde ontlasting, maar dat was vorige week niet en toen had hij het ook)
Hij krijgt van me altijd een speeltje / dekseltje / borsteltje / of zoiets van me om mee te spelen tijdens het verschonen, maar daar heeft hij nu ook al geen interesse meer in.
Is dit nu een bepaalde fase, waarin hij zijn eigen pittige karaktertje wil laten kennen? Herkennen jullie dit?
Nu heeft hij wel de laatste weken heel veel last van zijn doorkomende tandjes (hij heeft de eerste nog niet), hij krijgt hiervoor soms een paracetamol (als het heel erg is) en verder een paar druppeltjes chamodent per dag. Zou hier een link mee kunnen liggen?
Ik hoop zo dat het een fase is, want het is om gek van te worden.......mijn motorische vaardigheden om op een andere manier de luier om te krijgen is niet heel denderend namelijk!
maandag 13 juli 2009 om 10:41
Herkenbaar! Die van mij (bijna 9 mnd) draait zich ook in allerlei bochten om maar geen luier meer om te hoeven. Meestal draai ik hem gewoon terug, geef hem iets in zijn handen (de afstandsbediening vind ie errug leuk!) of zing een liedje of zo. Dan heb ik meestal nét genoeg tijd om die luier erom te hannessen.
Is denk ik gewoon een fase hoor.
Is denk ik gewoon een fase hoor.
maandag 13 juli 2009 om 10:42
Mijn zoontje was niet in paniek, maar wel vanaf een bepaald moment veel te beweeglijk om op de commode te verschonen. Toen ben ik hem op schoot gaan verschonen. Ik leg hem over mijn schoot heen om zijn broek en luier uit te trekken en zijn billen schoon te vegen, dan zet ik hem op schoot en dan trek ik hem een luierbroekje aan. Soms verschoon ik hem ook wel eens staand.
Weet je zeker dat het echt paniek is? Hier wordt ook wel eens geschreeuwd en getrappeld bij het verschonen, maar dat is dan gewoon ongeduld, geen zin om te wachten op een schone broek.
Weet je zeker dat het echt paniek is? Hier wordt ook wel eens geschreeuwd en getrappeld bij het verschonen, maar dat is dan gewoon ongeduld, geen zin om te wachten op een schone broek.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
maandag 13 juli 2009 om 10:47
Het begint hier met enorm overstrekken, waarna hij gelijk wegdraait naar zijn zij of buik. Daarbij hoor je aan zijn gehuil dat hij echt boos / gefrusteerd is. De tranen stromen ook over zijn wangetjes.
Mijn zoontje heeft dit nooit gehad, is echt pas iets van de laatste 4 weken ongeveer. Hij is altijd een supermakkelijk kereltje.......huilt nooit (alleen als hij niet naar bed wil).
De tip van het afleiden gebruik ik ook al.......werkte altijd ideaal.....maar daar is hij nu niet meer in geinteresseerd. Misschien toch maar nog iets nieuws proberen?
Bedankt voor de snelle reacties trouwens!
Mijn zoontje heeft dit nooit gehad, is echt pas iets van de laatste 4 weken ongeveer. Hij is altijd een supermakkelijk kereltje.......huilt nooit (alleen als hij niet naar bed wil).
De tip van het afleiden gebruik ik ook al.......werkte altijd ideaal.....maar daar is hij nu niet meer in geinteresseerd. Misschien toch maar nog iets nieuws proberen?
Bedankt voor de snelle reacties trouwens!
maandag 13 juli 2009 om 10:53
Misschien heeft het te maken met het zetten van de zetpil.
Mijn kleine man heeft een kleine operatie achter de rug en had een paar paracetamol per dag nodig een paar dagen lang. En nu een twee weken later knijpt hij nog z'n billen tegen elkaar en strekt z'n beentjes duw z'n billen in de lucht op het moment dat ik z'n billen wil afnemen.
Mijn kleine man heeft een kleine operatie achter de rug en had een paar paracetamol per dag nodig een paar dagen lang. En nu een twee weken later knijpt hij nog z'n billen tegen elkaar en strekt z'n beentjes duw z'n billen in de lucht op het moment dat ik z'n billen wil afnemen.
maandag 13 juli 2009 om 11:00
Het lijkt toch wel alsof hij pijn heeft, zeker omdat je aangeeft dat hij zelf meteen naar zijn zij of buik wil. Als hij echt hard gaat gillen en de tranen over zijn wangen heeft lopen.... dat klinkt toch anders dan de gebruikelijke 'bewegelijkheid op het aankleedkussen' die je vanaf deze leeftijd ziet.

maandag 13 juli 2009 om 11:09
quote:fysiogirl schreef op 13 juli 2009 @ 10:37:
mijn motorische vaardigheden om op een andere manier de luier om te krijgen is niet heel denderend namelijk!Bij overstrekken: linker hand aan de ene kant, linker elleboog aan de andere kant, zodat je onderarm over zijn borst/buik komt te liggen. Afhankelijk van wat nodig is meer met je gewicht op je arm hangen. Met de rechterhand luier vervangen. Het vergt enige oefening, maar het werkt eenvoudig als je het eenmaal kan.
mijn motorische vaardigheden om op een andere manier de luier om te krijgen is niet heel denderend namelijk!Bij overstrekken: linker hand aan de ene kant, linker elleboog aan de andere kant, zodat je onderarm over zijn borst/buik komt te liggen. Afhankelijk van wat nodig is meer met je gewicht op je arm hangen. Met de rechterhand luier vervangen. Het vergt enige oefening, maar het werkt eenvoudig als je het eenmaal kan.
maandag 13 juli 2009 om 11:11
Hier ook dram met omkleden en verschonen, dat doe ik inmiddels nu ook vaak op ons bed, dan kan ze er niet zomaar afduiken.
Maar met doorkomende tanden zijn ook de billen vaak gevoeliger van de (dunne?) ontlasting, en branden die bilendoekjes op de gevoelige billen - huid.
Hier krijst ze in die periodes ook alles bij elkaar.
Probeer het eens met een nat washandje, of doekjes zonder parfum.
Hier scheelt dat erg veel, en vaak verschonen, zodat de billen zo droog mogelijk blijven.
Maar met doorkomende tanden zijn ook de billen vaak gevoeliger van de (dunne?) ontlasting, en branden die bilendoekjes op de gevoelige billen - huid.
Hier krijst ze in die periodes ook alles bij elkaar.
Probeer het eens met een nat washandje, of doekjes zonder parfum.
Hier scheelt dat erg veel, en vaak verschonen, zodat de billen zo droog mogelijk blijven.
Op het dak zie je kleine musjes,
je weet; ze krijgen wormen ... maar het lijken kusjes!
je weet; ze krijgen wormen ... maar het lijken kusjes!
maandag 13 juli 2009 om 11:13
Paracetamol geef ik tegenwoordig als Mini op haar buikje ligt en wil gaan kruipen. Kontje toch al in de lucht en dan is het een klusje van niks om die zetpil er even in te schuiven.
Verder verschoon ik niet meer op het aankleedkussen maar op het grote bed. Ondertussen draait Mini zich een keer of 500 van buik naar rug en weer terug. Dan geef ik haar iets in handen wat totaal niet voor haar geschikt is, maar daardoor des te interessanter en in die 2 seconden dat ze niet merkt wat er gebeurt is de luier al aan. En dan metéén dat ongeschikte ding uit haar handen en rollen maar! Wel oppassen dat ze niet van bed rolt natuurlijk.
Verder verschoon ik niet meer op het aankleedkussen maar op het grote bed. Ondertussen draait Mini zich een keer of 500 van buik naar rug en weer terug. Dan geef ik haar iets in handen wat totaal niet voor haar geschikt is, maar daardoor des te interessanter en in die 2 seconden dat ze niet merkt wat er gebeurt is de luier al aan. En dan metéén dat ongeschikte ding uit haar handen en rollen maar! Wel oppassen dat ze niet van bed rolt natuurlijk.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
maandag 13 juli 2009 om 12:43
ja hoor, heel herkenbaar.
Hier draait dochterlief ook gelijk op haar buik. ze heeft geen rust en wil gewoon spelen. Het is meestal tranen met tuiten huilen.
Met haar handjes grijpt ze gelijk richting kruis, en helemaal gefrustreerd.
staand verschonen is mijn tip. Maar weet natuurlijk niet of hij dat al stevig kan?
Verder duidelijk zijn en consequent. jammer voor hem, maar hij zal toch een schone luier aanmoeten.
en iets boven de commode hangen? een mobiel van allerlei leuke dingetjes die hem aanspreken.
Succes...
Hier draait dochterlief ook gelijk op haar buik. ze heeft geen rust en wil gewoon spelen. Het is meestal tranen met tuiten huilen.
Met haar handjes grijpt ze gelijk richting kruis, en helemaal gefrustreerd.
staand verschonen is mijn tip. Maar weet natuurlijk niet of hij dat al stevig kan?
Verder duidelijk zijn en consequent. jammer voor hem, maar hij zal toch een schone luier aanmoeten.
en iets boven de commode hangen? een mobiel van allerlei leuke dingetjes die hem aanspreken.
Succes...
maandag 13 juli 2009 om 12:55
Hoi Fysio,
N. heeft ook zo'n fase gehad. En geloof me, het is echt een fase. Dan was ze gewoon niet geduldig genoeg om te wachten tot ik haar verschoond had en begon ze met wurmen. Als afleiden hier niet helpt, dan ga ik over op het grovere werk
Nee grapje: wat N. erg interessant vind is om zichzelf te bekijken in de spiegel. Dus als ik die erbij pak bekijkt zij zichzelf en verschoon ik haar voor ze er erg in heeft.
Wat ik ook wel eens gelezen heb is de truc van een mobile boven de commode (gewoon zo eentje die op de luchtstroom beweegt) Of had ik die tip nu juist van jou?
Succes ermee!
Liefs,
Visje
N. heeft ook zo'n fase gehad. En geloof me, het is echt een fase. Dan was ze gewoon niet geduldig genoeg om te wachten tot ik haar verschoond had en begon ze met wurmen. Als afleiden hier niet helpt, dan ga ik over op het grovere werk

Wat ik ook wel eens gelezen heb is de truc van een mobile boven de commode (gewoon zo eentje die op de luchtstroom beweegt) Of had ik die tip nu juist van jou?
Succes ermee!
Liefs,
Visje
maandag 13 juli 2009 om 20:54
Bedankt voor jullie reacties!!
Vanmiddag paste mijn schoonmoeder op en ook daar heeft hij de boel op stelten gezet. Net na het douchen bij het opdrogen was hij gelukkig wat moe, waardoor zijn weerstand iets minder was. Ik krijg wel steeds meer de indruk dat het een "spelletje" is wat hij speelt. Bij het afdrogen (wat ik over het algemeen zittend doe) gaat hij continu staan met een grote glimlach op z'n gezicht. Ook wanneer hij op zijn rug moet, draait hij nu razendsnel om en komt tegen me aan staan. Wanneer ik hem op zijn rug dwing komen de tranen.
Ik heb vandaag z'n aandacht voor 20 seconden kunnen trekken met een draaitol.......gelukkig genoeg tijd om snel z'n luier om te doen.
Een mobiel hangen boven de commode gaat helaas niet.......maar ik ben bang dat hij daar ook niet in geinteresseerd is......daar vindt hij zich "iets te oud" voor. Het geluk is dat hij al best lang los kan staan, waardoor het aankleden gewoon staand kan.
Vanmiddag heeft hij trouwens ook een uurtje heerlijk op zijn rug geslapen.....dus als hij last zou hebben van iets, zou dat dan ook moeten zijn.
Trouwens wel een goede tip van de zetpilletjes........ondanks dat hij niet van zich laat horen als ik ze zet, kan hij er natuurlijk wel last van hebben. En dan is voor hem de link tussen op de rug liggen en een zetpilletje snel gelegd. Morgen moest ik toch nieuwe halen en dan ga ik eens informeren voor de vloeibare paracetamol. Sowieso wel makkelijk als je 's nachts snel wat wil geven, hoeft niet eerst alles uit.
Al met al.......ik denk dat ik hier nu dus ook met een opstandige dreumes te maken heb...........pff! Haha.....ik denk dat ik met zo'n ontzettend makkelijk kind iets teveel verwend ben, waardoor dit ineens heel wat lijkt.
Vanmiddag paste mijn schoonmoeder op en ook daar heeft hij de boel op stelten gezet. Net na het douchen bij het opdrogen was hij gelukkig wat moe, waardoor zijn weerstand iets minder was. Ik krijg wel steeds meer de indruk dat het een "spelletje" is wat hij speelt. Bij het afdrogen (wat ik over het algemeen zittend doe) gaat hij continu staan met een grote glimlach op z'n gezicht. Ook wanneer hij op zijn rug moet, draait hij nu razendsnel om en komt tegen me aan staan. Wanneer ik hem op zijn rug dwing komen de tranen.
Ik heb vandaag z'n aandacht voor 20 seconden kunnen trekken met een draaitol.......gelukkig genoeg tijd om snel z'n luier om te doen.
Een mobiel hangen boven de commode gaat helaas niet.......maar ik ben bang dat hij daar ook niet in geinteresseerd is......daar vindt hij zich "iets te oud" voor. Het geluk is dat hij al best lang los kan staan, waardoor het aankleden gewoon staand kan.
Vanmiddag heeft hij trouwens ook een uurtje heerlijk op zijn rug geslapen.....dus als hij last zou hebben van iets, zou dat dan ook moeten zijn.
Trouwens wel een goede tip van de zetpilletjes........ondanks dat hij niet van zich laat horen als ik ze zet, kan hij er natuurlijk wel last van hebben. En dan is voor hem de link tussen op de rug liggen en een zetpilletje snel gelegd. Morgen moest ik toch nieuwe halen en dan ga ik eens informeren voor de vloeibare paracetamol. Sowieso wel makkelijk als je 's nachts snel wat wil geven, hoeft niet eerst alles uit.
Al met al.......ik denk dat ik hier nu dus ook met een opstandige dreumes te maken heb...........pff! Haha.....ik denk dat ik met zo'n ontzettend makkelijk kind iets teveel verwend ben, waardoor dit ineens heel wat lijkt.