Psyche
alle pijlers
Hoog Sensitiviteit - in de herkansing
dinsdag 14 juli 2009 om 15:34
Inmiddels bestaan er twee topics over HSP.
De een voor kritische vragen, discussies over het bestaan van HSP etc.
En dit topic, voor mensen die hun ervaringen willen delen, gevoelens en reacties van anderen herkennen en hier graag over willen praten. En natuurlijk voor het uitwisselen van tips hoe je met je prikkels/overprikkeling om kan gaan.
De een voor kritische vragen, discussies over het bestaan van HSP etc.
En dit topic, voor mensen die hun ervaringen willen delen, gevoelens en reacties van anderen herkennen en hier graag over willen praten. En natuurlijk voor het uitwisselen van tips hoe je met je prikkels/overprikkeling om kan gaan.
maandag 20 juli 2009 om 11:06
Met betrekking tot conflichten: ik ga ze zeker niet uit de weg. Ik ben assertief, kan mijn mening doorgaans goed onder woorden brengen. Ik ben geen type dat mijn zin graag wil doordrijven. Wat mij betreft kan dus mijn mening over het algemeen prima bestaan naast de mening van een ander. Ik heb dus zelden een conflicht, maar doe niet mijn best om ze uit de weg te gaan. Ik denk dat als je elkaar respecteert en de ruimte geeft, je discussies kan voeren en meningsverschillen kunt oplossen en ze dus niet hoeft te vermijden.
En ja... soms heb ik ook weleens ruzie. Even schreeuwen, even met de deuren slaan. Over 2 minuten is t weer klaar
En daarna ga ik wel naar diegene toe om even inhoudelijk te praten over waar het nou misging. Ander heb je ook niets aan je ruzie gehad natuurlijk...
Maar ook hierin denk ik dat iedereen verschilt en dat dit niet perse HSP-gebonden is. Dus degene die jou negeert doet dat misschien ook wel zonder HSP.
Wat de relatie met HSP misschien is, is dat een ruzie/conflict veel ingrijpender is. Niet zozeer alleen 'OK, dikke ruzie... goedsexen en klaar', maar echt dagen van de leg zijn.
Heb ik vroeger vaak gehad. Als iemand boos op me was, hoe reeel dan ook, dan raakte me dat echt in het diepst van mijn ziel. Ik kon er dagen of weken ongelukkig en verdrietig van blijven, echt met lusteloosheid en slapeloosheid aan toe. In- en in kapot gewoon. Terwijl het nergens over ging!!!
Dat werkt gewoon niet, dus daarom heb ik mezelf geleerd er anders mee om te gaan (zie boven).
En ja... soms heb ik ook weleens ruzie. Even schreeuwen, even met de deuren slaan. Over 2 minuten is t weer klaar
En daarna ga ik wel naar diegene toe om even inhoudelijk te praten over waar het nou misging. Ander heb je ook niets aan je ruzie gehad natuurlijk...
Maar ook hierin denk ik dat iedereen verschilt en dat dit niet perse HSP-gebonden is. Dus degene die jou negeert doet dat misschien ook wel zonder HSP.
Wat de relatie met HSP misschien is, is dat een ruzie/conflict veel ingrijpender is. Niet zozeer alleen 'OK, dikke ruzie... goedsexen en klaar', maar echt dagen van de leg zijn.
Heb ik vroeger vaak gehad. Als iemand boos op me was, hoe reeel dan ook, dan raakte me dat echt in het diepst van mijn ziel. Ik kon er dagen of weken ongelukkig en verdrietig van blijven, echt met lusteloosheid en slapeloosheid aan toe. In- en in kapot gewoon. Terwijl het nergens over ging!!!
Dat werkt gewoon niet, dus daarom heb ik mezelf geleerd er anders mee om te gaan (zie boven).
maandag 20 juli 2009 om 11:16
Ruzies uit de weg gaan... Als ik het goed heb stond er in die boeken van mij dat die eigenschap bij HSP kan horen, maar misschien heb ik het mis. Het is bij mij niet blijven hangen, omdat het op mij niet van toepassing is. Alhoewel ik weinig echt ruzie heb, ik maak de dingen meestal wel bespreekbaar en ik ben niet erg opvliegerig. Wel herken ik heel erg wat Amygdala zegt, vroeger kon ik totaal van slag zijn door meningsverschillen, ruzies, of simpelweg als iemand kritiek had. Als ik verdrietig was was ik meteen ook héél erg verdrietig. Dat is hoort wel bij HSP hoort, alles komt 10x harder binnen. Maar het is goed om je daar bewust van te zijn, en er anderen niet meer op te zadelen. Intussen ben ik stukken reeeler. Zoals mijn vader altijd al met opgetrokken wenkbrauwen tegen mij zei: 'De wereld vergaat niet hoor!'
Oh trouwens, dat brengt me op een ander dingetje: Ik voelde me vroeger ook óveral verantwoordelijk voor. Alles wat mis ging in mijn omgeving, ieder pijntje van een ander, IK moest en zou het oplossen of beter maken. Intussen heb ik wel geleerd dat ieder verantwoordelijk is voor zichzelf, en dat ik (helaas...) niet oppermachtig ben. Scheelt een hoop prikkels en vermoeidheid.
Oh trouwens, dat brengt me op een ander dingetje: Ik voelde me vroeger ook óveral verantwoordelijk voor. Alles wat mis ging in mijn omgeving, ieder pijntje van een ander, IK moest en zou het oplossen of beter maken. Intussen heb ik wel geleerd dat ieder verantwoordelijk is voor zichzelf, en dat ik (helaas...) niet oppermachtig ben. Scheelt een hoop prikkels en vermoeidheid.
maandag 20 juli 2009 om 11:16
@ Amygdala, bedankt voor je uitgebreide antwoord. Het is mij ook wel duidelijk dat het niets met HSP te maken heeft maar meer met zijn karakter.
Ik had vroeger trouwens hetzelfde als jij. Ik kon ook heel lang van streek zijn als iemand boos op me was. Maar met het ouder worden kwam ik erachter dat ik daar meer mezelf mee had en kan ik er ook beter mee omgaan.
Ik had vroeger trouwens hetzelfde als jij. Ik kon ook heel lang van streek zijn als iemand boos op me was. Maar met het ouder worden kwam ik erachter dat ik daar meer mezelf mee had en kan ik er ook beter mee omgaan.
maandag 20 juli 2009 om 11:26
Die voorbeelden die ik benoemden zijn niet typisch hsp zoals Stewardess al zei. Het enige wat ik merk, is dat ik sneller last heb van mijn omgeving. Het is altijd wikken en wegen. Ik wil mensen niet van hun vrijheid beroven, maar als iets me gek maakt, moet het er toch uit. Mijn directe omgeving heeft er gelukkig veel begrip voor.quote:Amygdala schreef op 20 juli 2009 @ 10:45:
Hoi Emra,
Zoals je je situatie beschrijft, lijkt het inderdaad een redelijk 'doorsnee' situatie. Wat doet het met je? Waarom beschrijf je dit als HSP? Ik vermoed dat het dan meer bij je losmaakt dan uit je post blijkt...
Overigens denk ik dat je wel goed handelt op die momenten. Netjes vragen en hopen dat er wat mee gedaan wordt... doet ook niet iedereen!
Hoi Emra,
Zoals je je situatie beschrijft, lijkt het inderdaad een redelijk 'doorsnee' situatie. Wat doet het met je? Waarom beschrijf je dit als HSP? Ik vermoed dat het dan meer bij je losmaakt dan uit je post blijkt...
Overigens denk ik dat je wel goed handelt op die momenten. Netjes vragen en hopen dat er wat mee gedaan wordt... doet ook niet iedereen!
maandag 20 juli 2009 om 11:53
quote:frizzy schreef op 20 juli 2009 @ 11:16:
Ruzies uit de weg gaan... Als ik het goed heb stond er in die boeken van mij dat die eigenschap bij HSP kan horen...
Ik kan me wel heel goed voorstellen dat iemand dat zou willen doen trouwens... als je het je zo aantrekt als je ruzie hebt, of een irritatie ofzo, dan voel je dat natuurlijk liever niet dan wel.
Ik kan me voorstellen dat iemand (of een onderwerp) het dan echt wel waard moet zijn, voor je de confrontatie aan gaat.
Maar ik ben gewoon niet zo'n heethoofd van nature, dus wellicht werkt dat voor mij sowieso wel anders...
Ruzies uit de weg gaan... Als ik het goed heb stond er in die boeken van mij dat die eigenschap bij HSP kan horen...
Ik kan me wel heel goed voorstellen dat iemand dat zou willen doen trouwens... als je het je zo aantrekt als je ruzie hebt, of een irritatie ofzo, dan voel je dat natuurlijk liever niet dan wel.
Ik kan me voorstellen dat iemand (of een onderwerp) het dan echt wel waard moet zijn, voor je de confrontatie aan gaat.
Maar ik ben gewoon niet zo'n heethoofd van nature, dus wellicht werkt dat voor mij sowieso wel anders...
maandag 20 juli 2009 om 12:04
@Stewardess:
Ik las nog even terug en zag dat je dit had getypt:
quote:stewardess schreef op 20 juli 2009 @ 09:28:
Als ik stress heb ben ik ook sneller geprikkeld dan normaal, lijkt me heel logisch. Dus in mijn ogen zijn HSPers mensen die niet goed met stress om kunnen/willen gaan.
Ik denk dat een nuancering nodig is.
Ik ken ook stress. Op mijn werk noem ik het drukte en kan ik er goed tegen. Maar wanneer dan iedereen op mijn vingers begint te kijken en zich ermee gaat bemoeien, begint het stress te worden en vind ik dat vervelend. Of wat je voelt als je relatie op de klippen loopt en je er alles aan probeert te doen om t voor elkaar te krijgen. Of een bijna-ontslag situatie ofzo... dat noem ik stress.
Als ik gevoelig reageer op prikkels haalt dat echt het uiterste van mijn emoties boven. Ik vind dat geen stress. Natuurlijk is er wel sprake van spanning, waardoor het woordje stress weer erg in de buurt komt.
Maar volgens mij wordt er onder de term 'stress' echt iets bedoeld als langdurige of heftige overbelasting van lichaam en/of geest waardoor je lichaam/geest in verzet komen. Ben geen psycholoog hoor!
Ik kan door die prikkens ineens vreselijk in de war raken en me reddeloos en radeloos voelen (voorbeeld van de Lidl), ontzettend verdrietig, ontzettend blij (niet altijd negatief dus), maar ook ontzettend vrolijk etc.
En eventueel ook nog allemaal in dezelfde minuut. Het kan dus heel plotseling ontstaan, en plotseling verdwijnen. Helaas kan het soms ook wat langer duren. Dat valt vooral op bij 'intens verdrietig'-situaties. Vrolijk ben ik meestal wel, dus dat valt iets minder op
In ieder geval is er weinig voor nodig om uitersten te bereiken.
Bij niet-HSP is er meestal veel meer voor nodig, om een uiterste te bereiken, zoals in de bovengenoemde stess-situaties.
Lastig hoor, zo'n gevoelskwestie uitleggen. Komt t een beetje over?
Ik las nog even terug en zag dat je dit had getypt:
quote:stewardess schreef op 20 juli 2009 @ 09:28:
Als ik stress heb ben ik ook sneller geprikkeld dan normaal, lijkt me heel logisch. Dus in mijn ogen zijn HSPers mensen die niet goed met stress om kunnen/willen gaan.
Ik denk dat een nuancering nodig is.
Ik ken ook stress. Op mijn werk noem ik het drukte en kan ik er goed tegen. Maar wanneer dan iedereen op mijn vingers begint te kijken en zich ermee gaat bemoeien, begint het stress te worden en vind ik dat vervelend. Of wat je voelt als je relatie op de klippen loopt en je er alles aan probeert te doen om t voor elkaar te krijgen. Of een bijna-ontslag situatie ofzo... dat noem ik stress.
Als ik gevoelig reageer op prikkels haalt dat echt het uiterste van mijn emoties boven. Ik vind dat geen stress. Natuurlijk is er wel sprake van spanning, waardoor het woordje stress weer erg in de buurt komt.
Maar volgens mij wordt er onder de term 'stress' echt iets bedoeld als langdurige of heftige overbelasting van lichaam en/of geest waardoor je lichaam/geest in verzet komen. Ben geen psycholoog hoor!
Ik kan door die prikkens ineens vreselijk in de war raken en me reddeloos en radeloos voelen (voorbeeld van de Lidl), ontzettend verdrietig, ontzettend blij (niet altijd negatief dus), maar ook ontzettend vrolijk etc.
En eventueel ook nog allemaal in dezelfde minuut. Het kan dus heel plotseling ontstaan, en plotseling verdwijnen. Helaas kan het soms ook wat langer duren. Dat valt vooral op bij 'intens verdrietig'-situaties. Vrolijk ben ik meestal wel, dus dat valt iets minder op
In ieder geval is er weinig voor nodig om uitersten te bereiken.
Bij niet-HSP is er meestal veel meer voor nodig, om een uiterste te bereiken, zoals in de bovengenoemde stess-situaties.
Lastig hoor, zo'n gevoelskwestie uitleggen. Komt t een beetje over?
maandag 20 juli 2009 om 12:25
Om het even aan te vullen, volgens mij worden er door Stewardess twee uitdrukkingen verward: prikkels (Van Dale: inwerking op de zintuigen of zenuwen) en prikkelbaar zijn (Van Dale: geïrriteerd; lichtgeraakt).
En inderdaad, iemand met HSP kan slechter met negatieve invloeden (prikkels) van buitenaf omgaan. Daarentegen ben ik werkzaam in de jongerenhulpverlening, voorheen met jongens met agressieproblematiek. Ik reageerde juist sterk in acute stressvolle situaties. Maar langlopende situaties die stress oproepen (failissement dat boven mijn hoofd hangt) vreet juist aan me.
En inderdaad, iemand met HSP kan slechter met negatieve invloeden (prikkels) van buitenaf omgaan. Daarentegen ben ik werkzaam in de jongerenhulpverlening, voorheen met jongens met agressieproblematiek. Ik reageerde juist sterk in acute stressvolle situaties. Maar langlopende situaties die stress oproepen (failissement dat boven mijn hoofd hangt) vreet juist aan me.
anoniem_16402 wijzigde dit bericht op 20-07-2009 15:51
Reden: typfoutje
Reden: typfoutje
% gewijzigd
maandag 20 juli 2009 om 20:40
Zomaar wat quotes:
Ik merk dat ik in sommige situaties minder kan hebben dan anderen.
Ik baalde dat ik zo veel geld had uitgegeven, zo veel moeite had gedaan om me diep ongelukkig te voelen terwijl ik het van tevoren had kunnen weten
En misschien klinkt het allemaal zum kotzen, maar als ik deze momenten niet beleef, is het leven voor mij gewoon niet leuk meer.
Sommige dingen moet ik laten,
dus ik ga er maar vanuit, dat als je hersens niets mankeren
Ik pik kennelijk subtielere signalen op dan veel anderen.
En dat is niet 1x. Dat is overal, met alles.
Dan wordt ik meteen duizelig en energieloos.
Ik had 1 collega waarbij ik altijd doodmoe werd als ik met hem samen moest werken.
Wat een ongelofelijk gelul. De HSP'ers hier gaan er vanuit dat ze dingen 'anders' beleven dan 'anderen'. Het is godsonmogelijk om hier een referentiekader in aan te geven omdat niemand weet wat een ander denkt, voelt, ziet en ervaart. Ik denk dat heel veel mensen dezelfde dingen ervaren als de zelfbenoemde HSP'ers. Maar men gaat er gewoon anders mee om. Daar waar je last van hoofdpijn hebt door stress, kan je in je bed gaan liggen kermen of je gaat een stuk hardlopen. Daar waar de 1 enorm kan zeuren en praten over klachten en kwaaltjes houdt de ander zijn mond en zoekt afleiding.
Daarbij ben ik verbijsterd over het "ziekteaspect" wat ik tussen de regels doorlees. Sommigen onderscheiden zichzelf van de rest door te suggereren dat je "geen gezonde hersens hebt" of "geen gezond mens bent".
HSP bestaat niet volgens de wetenschap en het is al helemaal geen ziekte of handicap. Jouw hersens zijn net zo gezond als ieder ander.
Ik merk dat ik in sommige situaties minder kan hebben dan anderen.
Ik baalde dat ik zo veel geld had uitgegeven, zo veel moeite had gedaan om me diep ongelukkig te voelen terwijl ik het van tevoren had kunnen weten
En misschien klinkt het allemaal zum kotzen, maar als ik deze momenten niet beleef, is het leven voor mij gewoon niet leuk meer.
Sommige dingen moet ik laten,
dus ik ga er maar vanuit, dat als je hersens niets mankeren
Ik pik kennelijk subtielere signalen op dan veel anderen.
En dat is niet 1x. Dat is overal, met alles.
Dan wordt ik meteen duizelig en energieloos.
Ik had 1 collega waarbij ik altijd doodmoe werd als ik met hem samen moest werken.
Wat een ongelofelijk gelul. De HSP'ers hier gaan er vanuit dat ze dingen 'anders' beleven dan 'anderen'. Het is godsonmogelijk om hier een referentiekader in aan te geven omdat niemand weet wat een ander denkt, voelt, ziet en ervaart. Ik denk dat heel veel mensen dezelfde dingen ervaren als de zelfbenoemde HSP'ers. Maar men gaat er gewoon anders mee om. Daar waar je last van hoofdpijn hebt door stress, kan je in je bed gaan liggen kermen of je gaat een stuk hardlopen. Daar waar de 1 enorm kan zeuren en praten over klachten en kwaaltjes houdt de ander zijn mond en zoekt afleiding.
Daarbij ben ik verbijsterd over het "ziekteaspect" wat ik tussen de regels doorlees. Sommigen onderscheiden zichzelf van de rest door te suggereren dat je "geen gezonde hersens hebt" of "geen gezond mens bent".
HSP bestaat niet volgens de wetenschap en het is al helemaal geen ziekte of handicap. Jouw hersens zijn net zo gezond als ieder ander.
maandag 20 juli 2009 om 20:42
De belastbaarheid en stressgevoeligheid verschilt per mens. Dit heeft trouwens meer te maken met gedrag dan met aangeboren capaciteit. Kortom je kan jezelf trainen zodat je beter om kan gaan met stress en andere zaken. Vaak gaat dit vanzelf beter als je ouder wordt of als je wat meer bagage in je rugzakkie hebt.
maandag 20 juli 2009 om 20:46
quote:meds schreef op 20 juli 2009 @ 20:42:
De belastbaarheid en stressgevoeligheid verschilt per mens. Dit heeft trouwens meer te maken met gedrag dan met aangeboren capaciteit. Kortom je kan jezelf trainen zodat je beter om kan gaan met stress en andere zaken. Vaak gaat dit vanzelf beter als je ouder wordt of als je wat meer bagage in je rugzakkie hebt.
De belastbaarheid en stressgevoeligheid verschilt per mens. Dit heeft trouwens meer te maken met gedrag dan met aangeboren capaciteit. Kortom je kan jezelf trainen zodat je beter om kan gaan met stress en andere zaken. Vaak gaat dit vanzelf beter als je ouder wordt of als je wat meer bagage in je rugzakkie hebt.
maandag 20 juli 2009 om 22:48
dinsdag 21 juli 2009 om 09:12
Meds, volgens mij hoort de discussie die jij aangaat op het kritische forum thuis. Het onderscheid was er niet voor niets.
Ik heb daar al geprobeerd antwoord te geven op bepaalde zaken. Dat wil ik met alle plezier weer doen, maar niet hier.
Dit topic was bedoeld om ervaringen uit te wisselen van mensen die het wel zo voelen/begrijpen.
Ik ga dus nu op het kritische topic op je reacties reageren.
Ik heb daar al geprobeerd antwoord te geven op bepaalde zaken. Dat wil ik met alle plezier weer doen, maar niet hier.
Dit topic was bedoeld om ervaringen uit te wisselen van mensen die het wel zo voelen/begrijpen.
Ik ga dus nu op het kritische topic op je reacties reageren.
dinsdag 21 juli 2009 om 09:15
quote:bicycle schreef op 20 juli 2009 @ 22:16:
HSP bestaat niet volgens de wetenschap (quote)
Vroeg me naar aanleiding van het bovenstaande af waarom er dan geen kritisch topic bestaat/ kritische reacties worden geplaatst bij het heldervoelen/ horen/ weten iemand dit ook? topic
De kritische reacties waren daar ook. Maar ik ben dit topic begonnen omdat een aantal mensen graag ervaringen wilden uitwisselen op het gebied van HSP (en hoe hiermee om te gaan), zonder telkens in twijfel getrokken te worden of afgezeken te worden.
Soms wil je ook gewoon even je hart luchten en advies vragen.
Kritische reacties zijn begrijpelijk, en vandaar dus ook twee topics.
HSP bestaat niet volgens de wetenschap (quote)
Vroeg me naar aanleiding van het bovenstaande af waarom er dan geen kritisch topic bestaat/ kritische reacties worden geplaatst bij het heldervoelen/ horen/ weten iemand dit ook? topic
De kritische reacties waren daar ook. Maar ik ben dit topic begonnen omdat een aantal mensen graag ervaringen wilden uitwisselen op het gebied van HSP (en hoe hiermee om te gaan), zonder telkens in twijfel getrokken te worden of afgezeken te worden.
Soms wil je ook gewoon even je hart luchten en advies vragen.
Kritische reacties zijn begrijpelijk, en vandaar dus ook twee topics.
dinsdag 21 juli 2009 om 09:52
Ik wil nog wel even wat vragen. Mijn dochter is ook gevoeliger dan anderen, maar bij haar merk ik juist een heel sterke geldingsdrang en haar zin willen doordrijven. Zij heeft absoluut (helaas) niet de neiging te bemiddelen, maar wil alles erg graag op haar manier. Ook heeft ze een erg sterk rechtvaardigheidsgevoel en kan ze zich heel erg druk maken over onrecht tegen kinderen in de wereld of dieren. Herkent iemand dit?
Pluk
Pluk
dinsdag 21 juli 2009 om 13:35
Hai Pluk,
Ik herken zeker het stukje rechtvaardigheidsgevoel en het je er druk om kunnen maken. Ik kon als kind huilen om het feit dat sommige mensen elkaar pijn doen, zelfs al kende ik hen niet. Ik heb hele periodes geen nieuws gekeken omdat het té heftig binnenkwam. Ook kon ik héél koppig zijn.
Ik vind het super dat je hier een vraag over stelt, en ik weet dat er in sommige boeken ook wordt ingegaan op hooggevoeligheid bij kinderen. Misschien prettig voor jou om te lezen? Als je wil zoek ik thuis de titels op waar ik iets aan gehad heb. Mijn kleine nichtje is ook hooggevoelig, en ik merk dat de manier waarop je een kind benadert erg veel kan uitmaken voor haar ontwikkeling (is natuurlijk bij elk kind zo, haha!). Maar misschien kun je je benadering er wat op aanpassen nav wat leeswerk. Succes in ieder geval!
Ik herken zeker het stukje rechtvaardigheidsgevoel en het je er druk om kunnen maken. Ik kon als kind huilen om het feit dat sommige mensen elkaar pijn doen, zelfs al kende ik hen niet. Ik heb hele periodes geen nieuws gekeken omdat het té heftig binnenkwam. Ook kon ik héél koppig zijn.
Ik vind het super dat je hier een vraag over stelt, en ik weet dat er in sommige boeken ook wordt ingegaan op hooggevoeligheid bij kinderen. Misschien prettig voor jou om te lezen? Als je wil zoek ik thuis de titels op waar ik iets aan gehad heb. Mijn kleine nichtje is ook hooggevoelig, en ik merk dat de manier waarop je een kind benadert erg veel kan uitmaken voor haar ontwikkeling (is natuurlijk bij elk kind zo, haha!). Maar misschien kun je je benadering er wat op aanpassen nav wat leeswerk. Succes in ieder geval!
dinsdag 21 juli 2009 om 13:47
Ik dacht ook altijd aan HSP bij mijn zoon, met een korreltje zout want ik ben behoorlijk sarcastisch wat dit soort zaken betreft, maar ik zag zeer zeker veel kenmerken in hem terug.
Nou is hij dus getest bij jeugdzorg omdat ik vond dat hij toch wel erg gevoelig was (drama's met harde geluiden, nagels knippen of een drukke winkelstraat en heel veel dingen aanvoelen van anderen)
Daar is uit gekomen dat hij een sensorische integratie stoornis heeft, ik wist niet wat dat was en vroeg om uitleg, was net HSP eigenlijk vond ik, vonden zij ook maar dit is wetenschappelijk bewezen en er is therapie voor (fysio) en ik moet zeggen hij heeft nu een jaar die fysio gehad en het gaat stukken beter.
Moet nu weer weg maar google anders een op:
sensorische integratie stoornis of SI, veel engelse sites trouwens.
Nou is hij dus getest bij jeugdzorg omdat ik vond dat hij toch wel erg gevoelig was (drama's met harde geluiden, nagels knippen of een drukke winkelstraat en heel veel dingen aanvoelen van anderen)
Daar is uit gekomen dat hij een sensorische integratie stoornis heeft, ik wist niet wat dat was en vroeg om uitleg, was net HSP eigenlijk vond ik, vonden zij ook maar dit is wetenschappelijk bewezen en er is therapie voor (fysio) en ik moet zeggen hij heeft nu een jaar die fysio gehad en het gaat stukken beter.
Moet nu weer weg maar google anders een op:
sensorische integratie stoornis of SI, veel engelse sites trouwens.
dinsdag 21 juli 2009 om 14:40
SI is toch een stoornis in het autisme spectrum?
Ik wist niet dat je tegenwoordig ook in een topic kan sturen wat voor reacties je wilt. Als je een topic opent over HSP moet dit voor iedereen toegankelijk zijn en niet voor mensen die je naar de mond praten. Als je dat wilt kan je beter een "lotgenotengroep" op MSN oprichten
Ik wist niet dat je tegenwoordig ook in een topic kan sturen wat voor reacties je wilt. Als je een topic opent over HSP moet dit voor iedereen toegankelijk zijn en niet voor mensen die je naar de mond praten. Als je dat wilt kan je beter een "lotgenotengroep" op MSN oprichten
dinsdag 21 juli 2009 om 14:48
dinsdag 21 juli 2009 om 14:57
@Meds:
Het is niet de bedoeling om reacties te sturen. Maar waarom zou je over iets anders gaan posten dan waar het topic voor bedoeld is, zeker als er voor dat andere al een topic bestaat?
Ik zie vaak genoeg dat mensen te horen krijgen dat ergens al een topic over bestaat en dat je dus daar terecht kan met je vraag/opmerking.
Je bent vrij om je mening te hebben en te uiten. Ik heb ook op je opmerkingen gereageerd op het andere topic.
Maar om nou allerlei gesprekken door elkaar en over verschillende topics te gaan voeren, is gewoon niet zo handig.
@Zusenzo: ik heb net even kort gekeken naar SI. Helaas te kort om me goed een mening te vormen en HSP en SI naast elkaar te kunnen leggen. Hier kom ik op terug!
Het is niet de bedoeling om reacties te sturen. Maar waarom zou je over iets anders gaan posten dan waar het topic voor bedoeld is, zeker als er voor dat andere al een topic bestaat?
Ik zie vaak genoeg dat mensen te horen krijgen dat ergens al een topic over bestaat en dat je dus daar terecht kan met je vraag/opmerking.
Je bent vrij om je mening te hebben en te uiten. Ik heb ook op je opmerkingen gereageerd op het andere topic.
Maar om nou allerlei gesprekken door elkaar en over verschillende topics te gaan voeren, is gewoon niet zo handig.
@Zusenzo: ik heb net even kort gekeken naar SI. Helaas te kort om me goed een mening te vormen en HSP en SI naast elkaar te kunnen leggen. Hier kom ik op terug!
dinsdag 21 juli 2009 om 15:13
@ Zusenzo: Interessant die info over SI. Ik heb weleens gehoord dat er ook veel kinderen worden gediagnisticeerd met ADHD terwijl ze eigenlijk HSP zijn. Welk labeltje je eraan hangt maakt volgens mij niets uit, het belangrijkst is dat je handvatten krijgt om hoe er mee om te gaan en dat het jou of je kind kan helpen. Fijn dat het intussen beter gaat met je zoon!
