Hoog Sensitiviteit - in de herkansing

Ongemakkelijkheden klinkt positiever dan klachten. De situatie hangt af van hoe ik dat moment in mijn vel zit. Als ik moe ben of last heb van stress heb ik er flink last van. Als ik me goed voel, kan ik me er nog aan storen maar er beter mee omgaan.



Ik merk dat ik in sommige situaties minder kan hebben dan anderen. Het lijkt alsof mijn harde schijf sneller vol raakt. Ik weet niet of het een kwestie van gezondheid is. Ja, ik bedoelde met gezond hetzelfde als normaal en zette het tussen aanhalingstekens omdat je gezond voelen relatief is. Iedereen heeft zijn issues en eigenaardigheden. Bovendien ben ik lichamelijk kerngezond!

Rosiero en Stewardes, wat doen jullie hier? Dit is een POSITIEF topic voor mensen die er last én profijt van hebben om hooggevoelig te zijn. Voor jullie is er een ander topic waar je lekker NEGATIEF kunt zijn, als je daar zo nodig behoefte aan hebt. Opzouten dus!!!



Pluk

Zo....Plukdedag, jij bent wel heel erg gevoelig! Ik ben kritisch, als jij dat meteen als negatief ervaart zegt dat meer over jou dan over mij.

quote:stewardess schreef op 19 juli 2009 @ 18:50:

Zo....Plukdedag, jij bent wel heel erg gevoeliglicht ontvlambaar! Ik ben kritisch, als jij dat meteen als negatief ervaart zegt dat meer over jou dan over mij.

quote:PLUKDEDAG1967 schreef op 19 juli 2009 @ 18:45:

Rosiero en Stewardes, wat doen jullie hier? Dit is een POSITIEF topic voor mensen die er last én profijt van hebben om hooggevoelig te zijn. Voor jullie is er een ander topic waar je lekker NEGATIEF kunt zijn, als je daar zo nodig behoefte aan hebt. Opzouten dus!!!



PlukUhhh bloemenmeiske?

@ Ivy, duidelijk gevalletje van HSP

Rosiero en Stewardess, dit zijn jullie reacties:

"BRAAK. zo jammer, die laatste alinea.

Ben een olifant in de porseleinkast MET veel oog voor detail, zullen we genieten en klein geluk niet voorbehouden aan de zweefteefjes hier?

en "@ RosieRo, helemaal gelijk! Zulke types bevestigen toch de vooroordelen?"Ik kan dit niet meer alleen kritisch noemen, maar onnodig kwetsend. En als je dat te gevoelig vindt van me, ja dan is dat misschien zo. Ik vind het alleen zo onnodig allemaal. Als je het niks vindt, dan blijf je toch weg?

Dat klinkt al heel anders dan 'opzouten'. Niet meteen zo agressief reageren hoor! Ik dacht trouwens dat HSPers altijd conflicten uit de weg gingen?

[quote]Amygdala schreef op 14 juli 2009 @ 16:14:

[...]





Hopen dat dit topic nu ook fris blijft. Negatieve reacties en flauwekul kunnen er nog wel bij in het oude topic, lijkt me



Moet ik dan ook naar het oude topic om tegen Droppertje te zeggen dat ik het échéchtécht niet verstandig vindt dat ze op basis van zelftesten bij zichzelf de diagnose Borderline heeft gesteld...?

Wat is er eigenlijk zo positief aan je zelf labelen en onderdompelen in zelfmedelijden?

OK Meds, we leggen het nog 1 keer uit..... Dit topic gaat niet over zelfmedelijden, maar over het delen van ervaringen met anderen. Natuurlijk mag je vragen naar onze ervaringen met HSP, of hoe je het ook noemen wilt, maar vooral zijn we benieuwd naar tips (van jou?) hoe je jezelf (of je kinderen) kunt helpen hoe om te gaan met alle prikkels die op je afkomen en hoe je er meer uit kunt halen, want dat kan dus ook. En ik heb echt niemand medelijden met zichzelf horen hebben hoor, jij wel???



O, nog een misverstandje: het is geen label, maar gewoon een eigenschap. Zoals er zoveel bestaan. En Stewardess: ik ga geen conflicten uit de weg hoor, ik ben maar een béétje HSP! Het is vooral mijn dochter die gevoeliger is dan haar leeftijdsgenoten en die ik probeer te helpen haar plekje te veroveren wat al niet meevalt als puber. Dus.....meds, als je het hier echt niet te harden vindt, dan mag je van mij gerust opzou... oeps ik bedoel natuurlijk: een stukje gaan fietsen?!



Groetjes, Pluk

HSP is toch duidelijk een label! Een eigenschap is als je zegt dat je snel geprikkeld bent. Dan kun je twee dingen doen; of de confrontatie aangaan of de prikkels uit de weg gaan. Als ik stress heb ben ik ook sneller geprikkeld dan normaal, lijkt me heel logisch. Dus in mijn ogen zijn HSPers mensen die niet goed met stress om kunnen/willen gaan. Dat is iets wat je kunt leren, ipv het laf uit de weg gaan en je verschuilen achter het labeltje.Misschien klinkt het negatief, maar ik heb dan ook een negatieve ervaring achter de rug met iemand die zei HSP te zijn. Een conflict kon hij niet aan, en alles wat maar een beetje moeilijk was wat op zijn pad kwam kon hij ook niet aan omdat hij HSP was. Lekker makkelijk.!

Op zich zijn andere meningen en discussies niet erg hier. Je kunt zo tot nieuwe inzichten komen. Ik merk dat sommigen hun ervaringen/voordelen projecteren op anderen. "Ik heb een keer iemand meegemaakt die HSF is, dus jullie zouden ook zo zijn..."



Door de prikkels raak je gestrest en door de stress kun je niet omgaan met prikkels. Bij mij zijn de gevolgen zo irritant dat ik er wel iets aan moet doen. Ik weet dat ik er niets mee opschiet om mezelf achter een label te verschuilen. Medelijden wil ik al helemaal niet! Ik denk dat het voor de meeste mensen geldt hier op het forum. Zij doen vast hun best sterk over te komen. Het is prettig dat we hier, op een veilige plek, anoniem kunnen praten over onze ervaringen.

@Emra,neehoor, ik projecteer het niet. Maar wat ik heb begrepen hebben HSPers over het algemeen toch dezelfde eigenschappen. Ik heb me overigens heel goed ingelezen dus ik ga niet alleen op de ervaring met die ene persoon af.Ik was alleen benieuwd hoe jullie dan bv met conflicten omgaan. Of gaan jullie ze uit de weg? En met stress bedoel ik ook echte stress, geen prikkel bv van geluiden of licht.

Ik kan slecht tegen allerlei verschillende geluiden door elkaar. Als er van die debielen in de trein te hard muziek luisteren, verzoek ik ze vriendelijk of ze het iets zachter willen zetten. Soms werkt het, soms trekken ze zich er niets van aan of krijg ik een bijdehante opmerking terug. Ik laat het daar maar bij zitten.



Als het gaat om conflicten op werk of in mijn relatie dan denk ik van tevoren goed na wat ik ga zeggen en probeer het op een diplomatieke volwassen manier op te lossen. Ik neem altijd mijn verantwoordelijkheid. Ik moet het nog lang met diegene doen, dus wil dat het zo netjes mogelijk wordt opgelost.

@ Emra, ik zie geen verschil met niet HSPers.

Maar krijg ik op het kritische topic dan wel antwoord op mijn vragen?

Ik begrijp niet waar sommige mensen zich hier druk om maken hoor. Ja, natuurlijk zijn er altijd mensen die HSP als excuus gebruiken, dat is superirritant. Slachtoffergedrag noem je dat. Maar dat wil niet zeggen dat HSP niet bestaat of aanstelleritis is.



Ikzelf raadpleegde een paar jaar terug op aanraden van een vriendin een 'vitaliteitscoach'. Een paar minuten na binnenkomst zei zij dat ik HSP ben, en ik dacht meteen: 'Ja doei, wat een onzin!' Ook IK ken iemand die te pas en te onpas roept dat ze HSP is, en daar identificeerde ik mezelf niet mee. Na wat meer uitleg van mijn coach was ik bereid me te gaan verdiepen in HSP, en ik herkende er zowaar erg veel in. Ik heb meerdere boeken gelezen waar ik ontzettend veel aan had (ik kan de titels even opzoeken als iemand interesse heeft), vooral omdat er veel tips worden gegeven over het voorkomen van overprikkeld raken. Mijn coach heeft mij ook een aantal dingen geleerd (niet alleen praktisch, maar vooral hoe je jezelf kunt 'wapenen' tegen prikkels). Mocht iemand gebruik willen maken van die coach (ze is oa gespecialiseerd in HSP) laat het me dan even weten.



Waar het zogenaamde label mij zeker ook bij geholpen heeft is het volgende: In mijn familie is alles wat zweverig is not accepted. Er heerste heel wat onbegrip tussen mij en de rest, omdat ik minder nuchter en rationeel ben, en het was voor hun moeilijk te begrijpen dat ik vaak moe was of tijd voor mezelf nodig heb. De rest is namelijk altijd actief en altijd met elkaar bezig. Van jongs af aan had mijn moeder het idee dat ze mij totaal niet begreep, en ik voelde me altijd hartstikke onbegrepen. (bv: kind van 7 zegt: Ik voel me rot (en huilt), moeder zegt: waarom? Kind kan het niet uitleggen, moeder weet zich geen raad (hoe troost je dan) en zegt dat het kind niet moet zeuren. Kind (ik dus! was er flink mee geholpen geweest als de moeder het flink geknuffeld had en gezegd had dat het niet uitmaakt...)

Anyway, toen ik mijn moeder vertelde wat de coach had gezegt, kocht ze meteen een stapel boeken (er zijn boeken over dus het bestaat echt, zo denkt zij dan) en barstte tijdens het lezen in huilen uit. Eindelijk begreep ze een beetje hoe ik in elkaar zat, en ik kreeg direct de hele stapel cadeau. Het heeft de band met mijn familie véél beter gemaakt!



Ik kan intussen zeggen dat het 100x beter met me gaat. Door alles wat ik heb geleerd ben ik bijna nooit meer overprikkeld, waardoor ik me veel energieker en sterker voel. Dat helpt ook weer voor eens stuk zelfvertrouwen! Ik zeg overigens NOOIT tegen iemand dat ik HSP ben, wat heeft iemand aan die boodschap? Mezelf wapenen tegen die prikkels, of het vermijden ervan is mijn zaak, daar val ik niemand mee lastig.



Het enige is dat mensen af en toe moeten accepteren dat ik moe ben en ff niemand wil zien. Maar als je daar duidelijk in bent maakt dat niemand iets uit, merk ik. Dit was trouwens anders toen ik me er nog schuldig over voelde, en me ging excuseren ervoor. Dan komt het een beetje zeurderig/zielig over.



Ik wilde alleen ff iets schrijven om anderen eventueel te helpen, het is een heel verhaal geworden, haha. Blijkbaar moest ik mijn eigen verhaal toch ook nog even kwijt...

Dit is weer zo typisch! Ik stel een vraag en wordt genegeerd, altijd weer de makkelijkste weg kiezen.

Sorry, ik zie dat het beantwoord is. Mijn vraag is eigenlijk; hoe gaan jullie om met conflicten? Ik wordt nu bv zwaar genegeerd door die HSPer, ik vind dat bv de makkelijkste weg kiezen. Hoe denken jullie daarover?