Relaties
alle pijlers
Samenwonen op je 19e..
woensdag 22 juli 2009 om 14:34
Hallo allemaal,
Ben hier net nieuw, zal me even voorstellen.
Ik ben een meid van 19 lentes jong en woon sinds kort samen met mijn vriend. We hebben een relatie van anderhalf jaar.
Hij is 25 en webmaster, ik ben student MWD en sinds 2 dagen werkeloos.
Nu wil ik graag wat ervaringen uitwisselen met jonge meiden die ook 'vroeg' zijn gaan samenwonen. Waar liep je tegenaan en wat viel eigenlijk ontzettend mee?
Alvast bedankt!
Ben hier net nieuw, zal me even voorstellen.
Ik ben een meid van 19 lentes jong en woon sinds kort samen met mijn vriend. We hebben een relatie van anderhalf jaar.
Hij is 25 en webmaster, ik ben student MWD en sinds 2 dagen werkeloos.
Nu wil ik graag wat ervaringen uitwisselen met jonge meiden die ook 'vroeg' zijn gaan samenwonen. Waar liep je tegenaan en wat viel eigenlijk ontzettend mee?
Alvast bedankt!
woensdag 22 juli 2009 om 16:28
Hai,
Ik ben ook gaan samenwonen toen ik 19 was. Achteraf echt geen spijt van gehad. Heb wel een tijdje gehad dat ik in paniek raakte zo van: Is dit het, moet ik nog 50jr met deze man leven? klinkt heel negatief maar was meer om de situatie dan de persoon zeg maar. Kan me namelijk geen leven meer zonder hem voorstellen maar hebben het er wel even moeilijk mee gehad.
Ook wij hebben een gezamelijke en eigen rekening, zo kun je een kado nog geheim houden
En idd, het word een huis van jezelf en samen dus is leuk om thuis te komen en thuis te zijn! En je doet ook niet de hele dag dingen samen, de een zit achter de pc en de ander leest lekker een boekje op de bank.
Maaaar.... laat ik het niet romantiseren (klopt dat woord?) want in het begin vond ik het heeeel moeilijk om van 2 levens 1 te maken, strijd om kleine dingen ed en nu zie je dat je gewoon alle 2 gewend bent en je plekje vind.
Ik ben ook gaan samenwonen toen ik 19 was. Achteraf echt geen spijt van gehad. Heb wel een tijdje gehad dat ik in paniek raakte zo van: Is dit het, moet ik nog 50jr met deze man leven? klinkt heel negatief maar was meer om de situatie dan de persoon zeg maar. Kan me namelijk geen leven meer zonder hem voorstellen maar hebben het er wel even moeilijk mee gehad.
Ook wij hebben een gezamelijke en eigen rekening, zo kun je een kado nog geheim houden
En idd, het word een huis van jezelf en samen dus is leuk om thuis te komen en thuis te zijn! En je doet ook niet de hele dag dingen samen, de een zit achter de pc en de ander leest lekker een boekje op de bank.
Maaaar.... laat ik het niet romantiseren (klopt dat woord?) want in het begin vond ik het heeeel moeilijk om van 2 levens 1 te maken, strijd om kleine dingen ed en nu zie je dat je gewoon alle 2 gewend bent en je plekje vind.
woensdag 22 juli 2009 om 16:32
Ik ben ook op mijn 19e gaan samenwonen. Ik woonde daarvoor al zelfstandig op een kamer. We waren iets meer dan een half jaar bij elkaar toen we gingen samenwonen. We hadden ons ingeschreven voor een huurwoning met het idee dat het nog wel een tijd zou gaan duren voor we een huis hadden. 2 maanden na inschrijving hadden we een huis. Wel een tijdelijk huurhuis dat op de slooplijst stond maar wij waren er erg blij mee.
In het begin vond ik het wel eens lastig. Ik merkte dat ik er erg aan gewend was om alles op mijn manier te doen, en vooral wanneer ik het wilde doen. Daarbij komt dat mijn vriend vanuit zijn ouderlijk huis kwam en dus nog niet gewend was om veel in het huishouden te doen. Maar zoals al eerder door anderen is gezegd: praat erover met elkaar! Dat is echt noodzakelijk. Verder laten wij elkaar ook heel vrij in dingen. Moet er niet aan denken om elke avond gezellig naast elkaar op de bank te zitten de hele tijd. Ik zie veel mensen om mij heen die zich zooo in het samenwonen storten dat ze vergeten dat ze ook nog een eigen leven hebben.
We zijn nu ruim 6 jaar verder en het gaat nog steeds prima. Dus ik zou willen zeggen: veel plezier! praat met elkaar en dan komt alles heus wel goed!
In het begin vond ik het wel eens lastig. Ik merkte dat ik er erg aan gewend was om alles op mijn manier te doen, en vooral wanneer ik het wilde doen. Daarbij komt dat mijn vriend vanuit zijn ouderlijk huis kwam en dus nog niet gewend was om veel in het huishouden te doen. Maar zoals al eerder door anderen is gezegd: praat erover met elkaar! Dat is echt noodzakelijk. Verder laten wij elkaar ook heel vrij in dingen. Moet er niet aan denken om elke avond gezellig naast elkaar op de bank te zitten de hele tijd. Ik zie veel mensen om mij heen die zich zooo in het samenwonen storten dat ze vergeten dat ze ook nog een eigen leven hebben.
We zijn nu ruim 6 jaar verder en het gaat nog steeds prima. Dus ik zou willen zeggen: veel plezier! praat met elkaar en dan komt alles heus wel goed!
woensdag 22 juli 2009 om 16:35
Nog even 1 aanvulling:
Zorg ervoor dat je wel ingeschreven ofzo blijft voor een huurhuis. Mocht het dan verkeerd gaan (waar ik niet vanuit ga, maar het gebeurt wel eens) dan kan 1 van de 2 redelijk snel aan een ander huis komen. Wij staan nu ook nog steeds ingeschreven voor een huurhuis, het kost bijna niets maar het is wel fijn om te weten dat als er wat gebeurt, je dan niet opeens weer terug moet naar je ouders ofzo. Dit geldt trouwens niet alleen voor als je uitelkaar gaat maar ook voor als je door werkloosheid de huur of hypotheek niet meer kan betalen enz.
Zorg ervoor dat je wel ingeschreven ofzo blijft voor een huurhuis. Mocht het dan verkeerd gaan (waar ik niet vanuit ga, maar het gebeurt wel eens) dan kan 1 van de 2 redelijk snel aan een ander huis komen. Wij staan nu ook nog steeds ingeschreven voor een huurhuis, het kost bijna niets maar het is wel fijn om te weten dat als er wat gebeurt, je dan niet opeens weer terug moet naar je ouders ofzo. Dit geldt trouwens niet alleen voor als je uitelkaar gaat maar ook voor als je door werkloosheid de huur of hypotheek niet meer kan betalen enz.
woensdag 22 juli 2009 om 16:35
woensdag 22 juli 2009 om 16:45
Ik ben op mijn 19e ook bij mijn vriend en een vriend van em ingetrokken. Da's meer een soort studentenhuisconstructie geweest. Ik studeerde toen in een andere stad, studie waar ik niet verder in wilde, dus ik zat al meestal bij mijn vriend. Heb dus toen maar mijn kamer opgezegd en daar ingetrokken.
Omdat we daar met zijn drieen woonden, leefden we niet echt samen als met zijn tweetjes in een koophuisje ofzo. Na een paar jaar verhuisde die vriend en hebben we nog een paar jaar daar gewoond totdat we naar een beter huis verhuisden.
Op zich gaat het nog steeds prima tussen ons, 8 jaar verder, maar toch heb ik het idee dat ik wat gemist heb in mijn studententijd hierdoor. Ook omdat ik niet in de stad waar ik studeerde woonde toen. Het lijkt me toch leuker om in een normaal studentenhuis met huisgenoten te leven en dan na een paar jaar pas samen te gaan wonen.
Omdat we daar met zijn drieen woonden, leefden we niet echt samen als met zijn tweetjes in een koophuisje ofzo. Na een paar jaar verhuisde die vriend en hebben we nog een paar jaar daar gewoond totdat we naar een beter huis verhuisden.
Op zich gaat het nog steeds prima tussen ons, 8 jaar verder, maar toch heb ik het idee dat ik wat gemist heb in mijn studententijd hierdoor. Ook omdat ik niet in de stad waar ik studeerde woonde toen. Het lijkt me toch leuker om in een normaal studentenhuis met huisgenoten te leven en dan na een paar jaar pas samen te gaan wonen.
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
woensdag 22 juli 2009 om 18:46
Mijn vriend (26) en ik (22) hebben een paar dagen nadat wij 1 jaar hadden het koopcontract voor ons eerste huis getekend!
Helemaal super, dat is nu 9 maanden geleden.
Mijn vriend begon toen wij 3 maanden hadden dat hij graag met mijn wilde samenwonen. Bij ons was ik dus degene die hieraan moest wennen.
Ik woonde hiervoor 3,5 op kamers en hij nog thuis.
Toen we er klaar voor waren hebben we ons in de wereld van een huis kopen gestort. Zeker vermoeiend, maar absoluut de moeite waard.
We wonen nu heerlijk samen, met een samenlevingscontract met in het testament dat de erfenis van de 1 overledene naar de partner gaat en indien wij beiden komen te overlijden wordt de erfenis eerlijk (50/50) verdeeld over onze families.
Alles goed geregeld, ook een gezamelijke rekening en beide onze eigen.
Twee katjes erbij en wij zijn helemaal happy zo!
Al had ik nooit verwacht een huis te kopen haha
Helemaal super, dat is nu 9 maanden geleden.
Mijn vriend begon toen wij 3 maanden hadden dat hij graag met mijn wilde samenwonen. Bij ons was ik dus degene die hieraan moest wennen.
Ik woonde hiervoor 3,5 op kamers en hij nog thuis.
Toen we er klaar voor waren hebben we ons in de wereld van een huis kopen gestort. Zeker vermoeiend, maar absoluut de moeite waard.
We wonen nu heerlijk samen, met een samenlevingscontract met in het testament dat de erfenis van de 1 overledene naar de partner gaat en indien wij beiden komen te overlijden wordt de erfenis eerlijk (50/50) verdeeld over onze families.
Alles goed geregeld, ook een gezamelijke rekening en beide onze eigen.
Twee katjes erbij en wij zijn helemaal happy zo!
Al had ik nooit verwacht een huis te kopen haha
woensdag 22 juli 2009 om 18:54
Hi Teddy,
Ik ben op mn 17de tijdelijk gaan samenwonen ivm thuissituatie. Vervolgens na half jaar samengewoond te hebben ben ik op kamers gegaan (werkte via uitzendbureau's). Na 2,5 jaar weer samenwonen met mn ex..(had vaste werk) en nadat ik bij hem ben weggegaan, heb ik via woningnet een 2kamerwoning genomen omdat ik wel snel bij hem weg wilde. Vervolgens kreeg ik weer nieuwe relatie met mn vriend en omdat ik totaal niet gewend ben om alleen te zijn, is hij na half jaartje bij me ingetrokken. Omdat 2 kamerwoning te klein is voor ons tweétjes, zijn we verder gaan kijken en uiteindelijk vonden we een vrije sector woning, 3kamerappartement.
Omdat hij nog niet helemaal bij me ingeschreven stond, heeft ie alleen boodschappen/benzine betaald en ik de rest! We hebben nu wel al een half jaar gezamelijke rekening maar vanaf dat we in het appartement gaan wonen, gaan we echt alles verdelen. We hebben al het hele overzicht en daar moeten we ook echt aan gaan houden.
Ik zou als ik jouw was maar eerst inkomen hebben voordat je gaat samenwonen want anders raak je je alleen maar meer in de knoei en buiten dat denk ik niet dat jouw vriend alles voor jouw wilt gaan betalen? Of wel
Succes ermee!!
Ik ben op mn 17de tijdelijk gaan samenwonen ivm thuissituatie. Vervolgens na half jaar samengewoond te hebben ben ik op kamers gegaan (werkte via uitzendbureau's). Na 2,5 jaar weer samenwonen met mn ex..(had vaste werk) en nadat ik bij hem ben weggegaan, heb ik via woningnet een 2kamerwoning genomen omdat ik wel snel bij hem weg wilde. Vervolgens kreeg ik weer nieuwe relatie met mn vriend en omdat ik totaal niet gewend ben om alleen te zijn, is hij na half jaartje bij me ingetrokken. Omdat 2 kamerwoning te klein is voor ons tweétjes, zijn we verder gaan kijken en uiteindelijk vonden we een vrije sector woning, 3kamerappartement.
Omdat hij nog niet helemaal bij me ingeschreven stond, heeft ie alleen boodschappen/benzine betaald en ik de rest! We hebben nu wel al een half jaar gezamelijke rekening maar vanaf dat we in het appartement gaan wonen, gaan we echt alles verdelen. We hebben al het hele overzicht en daar moeten we ook echt aan gaan houden.
Ik zou als ik jouw was maar eerst inkomen hebben voordat je gaat samenwonen want anders raak je je alleen maar meer in de knoei en buiten dat denk ik niet dat jouw vriend alles voor jouw wilt gaan betalen? Of wel
Succes ermee!!
woensdag 22 juli 2009 om 18:59
quote:vlindertje_xxx schreef op 22 juli 2009 @ 18:46:
Mijn vriend (26) en ik (22) hebben een paar dagen nadat wij 1 jaar hadden het koopcontract voor ons eerste huis getekend!
Helemaal super, dat is nu 9 maanden geleden.
Mijn vriend begon toen wij 3 maanden hadden dat hij graag met mijn wilde samenwonen. Bij ons was ik dus degene die hieraan moest wennen.
Ik woonde hiervoor 3,5 op kamers en hij nog thuis.
Toen we er klaar voor waren hebben we ons in de wereld van een huis kopen gestort. Zeker vermoeiend, maar absoluut de moeite waard.
We wonen nu heerlijk samen, met een samenlevingscontract met in het testament dat de erfenis van de 1 overledene naar de partner gaat en indien wij beiden komen te overlijden wordt de erfenis eerlijk (50/50) verdeeld over onze families.
Alles goed geregeld, ook een gezamelijke rekening en beide onze eigen.
Twee katjes erbij en wij zijn helemaal happy zo!
Al had ik nooit verwacht een huis te kopen hahaheb je goed voor elkaar gekregen
.. Zeker omdat je nog 22 bent en ik 23 en geen kans maakt op een hypotheek .. Zal wel door je inkomen komen
Mijn vriend (26) en ik (22) hebben een paar dagen nadat wij 1 jaar hadden het koopcontract voor ons eerste huis getekend!
Helemaal super, dat is nu 9 maanden geleden.
Mijn vriend begon toen wij 3 maanden hadden dat hij graag met mijn wilde samenwonen. Bij ons was ik dus degene die hieraan moest wennen.
Ik woonde hiervoor 3,5 op kamers en hij nog thuis.
Toen we er klaar voor waren hebben we ons in de wereld van een huis kopen gestort. Zeker vermoeiend, maar absoluut de moeite waard.
We wonen nu heerlijk samen, met een samenlevingscontract met in het testament dat de erfenis van de 1 overledene naar de partner gaat en indien wij beiden komen te overlijden wordt de erfenis eerlijk (50/50) verdeeld over onze families.
Alles goed geregeld, ook een gezamelijke rekening en beide onze eigen.
Twee katjes erbij en wij zijn helemaal happy zo!
Al had ik nooit verwacht een huis te kopen hahaheb je goed voor elkaar gekregen
.. Zeker omdat je nog 22 bent en ik 23 en geen kans maakt op een hypotheek .. Zal wel door je inkomen komen
woensdag 22 juli 2009 om 19:56
quote:SienTje0000 schreef op 22 juli 2009 @ 18:59:
[...]
heb je goed voor elkaar gekregen .. Zeker omdat je nog 22 bent en ik 23 en geen kans maakt op een hypotheek .. Zal wel door je inkomen komen
Ja dat zeker wel,
maar wij hebben echt (no-way) geen top-inkomen hoor. Als we alles naast elkaar leggen komen we denk ik net aan een modaal inkomen. Samen dan hè.
Ik heb een vast dienstverband en mijn vriend niet, wel een intentieverklaring. Maar wij hebben het ook voor elkaar gekregen voor de echte crisis losbrak. Weet niet wanneer jij bent gaan kijken... Dat speelt ook onwijs mee.
wel verrot die crisis, ik wil gaan kijken voor een andere baan, dichter bij huis, maar met dit gezeik durf ik dat niet hoor. t blijft last in first out
[...]
heb je goed voor elkaar gekregen
.. Zeker omdat je nog 22 bent en ik 23 en geen kans maakt op een hypotheek .. Zal wel door je inkomen komen Ja dat zeker wel,
maar wij hebben echt (no-way) geen top-inkomen hoor. Als we alles naast elkaar leggen komen we denk ik net aan een modaal inkomen. Samen dan hè.
Ik heb een vast dienstverband en mijn vriend niet, wel een intentieverklaring. Maar wij hebben het ook voor elkaar gekregen voor de echte crisis losbrak. Weet niet wanneer jij bent gaan kijken... Dat speelt ook onwijs mee.
wel verrot die crisis, ik wil gaan kijken voor een andere baan, dichter bij huis, maar met dit gezeik durf ik dat niet hoor. t blijft last in first out
woensdag 22 juli 2009 om 20:01
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
woensdag 22 juli 2009 om 20:07
quote:vlindertje_xxx schreef op 22 juli 2009 @ 19:56:
[...]
Ja dat zeker wel,
maar wij hebben echt (no-way) geen top-inkomen hoor. Als we alles naast elkaar leggen komen we denk ik net aan een modaal inkomen. Samen dan hè.
Ik heb een vast dienstverband en mijn vriend niet, wel een intentieverklaring. Maar wij hebben het ook voor elkaar gekregen voor de echte crisis losbrak. Weet niet wanneer jij bent gaan kijken... Dat speelt ook onwijs mee.
wel verrot die crisis, ik wil gaan kijken voor een andere baan, dichter bij huis, maar met dit gezeik durf ik dat niet hoor. t blijft last in first out
Ja niet. Heb het van horen zeggen dat wij geen kans maken op een hypotheek. Alhoewel ze wel zeiden tijdens het crisis..
Als je een ander baan wilt hebben, zorg ervoor dat je dan een ''vaste'' contract krijgt gelijk. Wij krijgen helaas geen vaste contract meer.. Ik heb een contract voor een half jaar gekregen terwijl ik ''een jaar'' contract heb gehad en mn vriend 2 jaar. vervolgens heeft ie ontslag genomen omdat ie het niet meer naar zn zin had en toen pas gaan zoeken maar omdat ie niks kon vinden van wat ie wou gaan doen, is ie maar weer terug getrokken. Hij heeft veel geluk gehad!
[...]
Ja dat zeker wel,
maar wij hebben echt (no-way) geen top-inkomen hoor. Als we alles naast elkaar leggen komen we denk ik net aan een modaal inkomen. Samen dan hè.
Ik heb een vast dienstverband en mijn vriend niet, wel een intentieverklaring. Maar wij hebben het ook voor elkaar gekregen voor de echte crisis losbrak. Weet niet wanneer jij bent gaan kijken... Dat speelt ook onwijs mee.
wel verrot die crisis, ik wil gaan kijken voor een andere baan, dichter bij huis, maar met dit gezeik durf ik dat niet hoor. t blijft last in first out
Ja niet. Heb het van horen zeggen dat wij geen kans maken op een hypotheek. Alhoewel ze wel zeiden tijdens het crisis..
Als je een ander baan wilt hebben, zorg ervoor dat je dan een ''vaste'' contract krijgt gelijk. Wij krijgen helaas geen vaste contract meer.. Ik heb een contract voor een half jaar gekregen terwijl ik ''een jaar'' contract heb gehad en mn vriend 2 jaar. vervolgens heeft ie ontslag genomen omdat ie het niet meer naar zn zin had en toen pas gaan zoeken maar omdat ie niks kon vinden van wat ie wou gaan doen, is ie maar weer terug getrokken. Hij heeft veel geluk gehad!
woensdag 22 juli 2009 om 20:29
Ook ik woon sinds m'n 19e samen, en geen moment spijt van gehad!
Ik had toen anderhalf jaar een relatie met m'n vriend en woonden allebei nog thuis. Tot dat hij een huurwoning kreeg, daar heeft 3 maanden 'alleen' gewoond (ik bleef toen al wel heel vaak slapen), omdat ik er toen toch al zo veel was, hebben we besloten dat we gingen samen wonen.
We hebben meerdere kamers, dus zitten niet altijd heel burgerlijk op de bank Maar met een avondje bankhangen is ook niks mis mee
We wonen nu inmiddels 3,5 samen en hebben sinds een maand een gezamelijke rekening, erg handig voor de vaste lasten en boodschappen enzo. Maar daarnaast wel m'n eigen rekening gehouden.
Trouwens.. Tot een paar maanden geleden was ik ook student en de vaste lasten enzo konden echt niet 50/50 betaald worden. Dus ik betaalde gewoon een klein maandelijks bedrag aan m'n vriend (hij werkte al). Hij heeft dus bijna 3 jaar opgedraaid voor een groot deel van de kosten, vond hij geen probleem zei ie.. Alhoewel ik me er soms een beetje ongemakkelijk bij voelde (beetje op iemand anders geld leven...). Nu inmiddels een baan dus nu gewoon 50/50.
Ik had toen anderhalf jaar een relatie met m'n vriend en woonden allebei nog thuis. Tot dat hij een huurwoning kreeg, daar heeft 3 maanden 'alleen' gewoond (ik bleef toen al wel heel vaak slapen), omdat ik er toen toch al zo veel was, hebben we besloten dat we gingen samen wonen.
We hebben meerdere kamers, dus zitten niet altijd heel burgerlijk op de bank Maar met een avondje bankhangen is ook niks mis mee
We wonen nu inmiddels 3,5 samen en hebben sinds een maand een gezamelijke rekening, erg handig voor de vaste lasten en boodschappen enzo. Maar daarnaast wel m'n eigen rekening gehouden.
Trouwens.. Tot een paar maanden geleden was ik ook student en de vaste lasten enzo konden echt niet 50/50 betaald worden. Dus ik betaalde gewoon een klein maandelijks bedrag aan m'n vriend (hij werkte al). Hij heeft dus bijna 3 jaar opgedraaid voor een groot deel van de kosten, vond hij geen probleem zei ie.. Alhoewel ik me er soms een beetje ongemakkelijk bij voelde (beetje op iemand anders geld leven...). Nu inmiddels een baan dus nu gewoon 50/50.
woensdag 22 juli 2009 om 21:17
Ik ben op mijn 19e bij mijn vriend ingetrokken (hij is wel ouder). Ik woonde toen nog thuis. Het is niet zo dat we dachten 'ja vanaf vandaag gaan we samenwonen', ik was er gewoon steeds vaker en heb me er uiteindelijk maar in laten schrijven...
We studeerden toen beiden nog, vriend heeft nu al een tijdje een baan en ik heb een baan en studeer daarnaast nog.
Ik heb niet het idee dat ik iets gemist heb. Ik doe hetzelfde als andere studenten, hoef geen verantwoording aan mijn vriend af te leggen. We hebben ook nog een eigen leven en het is juist fijn dat je dan 's avonds weer lekker samen bent. Juist als je niet samenwoont moet je steeds tijd plannen om met elkaar af te spreken. Nu is het vanzelfsprekend om vaak samen te zijn en ga je eerder ook weer andere dingen doen.
Verder vind ik het fijn om altijd iemand te hebben om wat leuks mee te gaan doen (thuis of buitenshuis), of om gewoon even 'tegen aan te kletsen'. Mijn vriend is dan ook niet alleen mijn partner maar ook mijn beste maatje. We vinden veel dingen leuk om samen te doen en kunnen het daarnaast goed met elkaars vrienden vinden, zodat we ook vaak iets met de groep doen.
Op kamers wonen lijkt mij niks, zie bij vriendinnen alleen maar dat ze er ontevreden mee zijn en zo snel mogelijk iets voor zichzelf willen. Ik had dan tijdens mijn studententijd gewoon bij mijn ouders blijven wonen. Een woonruimte helemaal voor mezelf kon (en kan) ik toch niet betalen.
We hebben trouwens geen gezamenlijke rekening, dat vind ik ietwat overdreven. We doen eigenlijk nooit moeilijk over geld. Wie het heeft, betaalt. Wie even krap zit, niet (meestal ben ik dat!). Vriend betaalt trouwens sowieso de vaste lasten, hij verdient bijna het dubbele dan ik verdien, en bovendien staat het (huur)huis op zijn naam.
Ik denk wel dat het pas goed is om samen te gaan wonen als he tgoed voelt. Hiervoor had ik vriendjes waarmee ik mezelf nóóit zag samenwonen, al was ik 40! Als het goed zit vind je het niet erg om samen te wonen en heb je ook niet het gevoel dat je op elkaars lip zit (want al is dat zo, dan vind je dat niet erg).
We studeerden toen beiden nog, vriend heeft nu al een tijdje een baan en ik heb een baan en studeer daarnaast nog.
Ik heb niet het idee dat ik iets gemist heb. Ik doe hetzelfde als andere studenten, hoef geen verantwoording aan mijn vriend af te leggen. We hebben ook nog een eigen leven en het is juist fijn dat je dan 's avonds weer lekker samen bent. Juist als je niet samenwoont moet je steeds tijd plannen om met elkaar af te spreken. Nu is het vanzelfsprekend om vaak samen te zijn en ga je eerder ook weer andere dingen doen.
Verder vind ik het fijn om altijd iemand te hebben om wat leuks mee te gaan doen (thuis of buitenshuis), of om gewoon even 'tegen aan te kletsen'. Mijn vriend is dan ook niet alleen mijn partner maar ook mijn beste maatje. We vinden veel dingen leuk om samen te doen en kunnen het daarnaast goed met elkaars vrienden vinden, zodat we ook vaak iets met de groep doen.
Op kamers wonen lijkt mij niks, zie bij vriendinnen alleen maar dat ze er ontevreden mee zijn en zo snel mogelijk iets voor zichzelf willen. Ik had dan tijdens mijn studententijd gewoon bij mijn ouders blijven wonen. Een woonruimte helemaal voor mezelf kon (en kan) ik toch niet betalen.
We hebben trouwens geen gezamenlijke rekening, dat vind ik ietwat overdreven. We doen eigenlijk nooit moeilijk over geld. Wie het heeft, betaalt. Wie even krap zit, niet (meestal ben ik dat!). Vriend betaalt trouwens sowieso de vaste lasten, hij verdient bijna het dubbele dan ik verdien, en bovendien staat het (huur)huis op zijn naam.
Ik denk wel dat het pas goed is om samen te gaan wonen als he tgoed voelt. Hiervoor had ik vriendjes waarmee ik mezelf nóóit zag samenwonen, al was ik 40! Als het goed zit vind je het niet erg om samen te wonen en heb je ook niet het gevoel dat je op elkaars lip zit (want al is dat zo, dan vind je dat niet erg).
woensdag 22 juli 2009 om 21:40
quote:EvyBlissy schreef op 22 juli 2009 @ 20:01:
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Ik kan alleen voor mezelf spreken natuurlijk. Wij waren al drie jaar samen en wilden allebei het huis uit. Heel praktisch: dan had hij een flat gezocht (werkte) en ik een kamer (studeerde) en in de praktijk zouden we dan toch samen in een van beiden zijn geweest. Dus daarom hebben we toen voor samenwonen in een ruime flat gekozen.
En ik heb eigenlijk niet getwijfeld als ik terugdenk. We waren geliefden, maar daarvoor ook al vrienden. En hoe harder mensen riepen dat we te jong waren, hoe meer overtuigd ik raakte dat ik het tóch wilde. Ik heb er geen moment spijt van gehad.
Ik denk zelf dat samenwonen op elke leeftijd fout kan gaan: als het niet werkt tussen twee mensen, dan werkt het niet, of je nu nog drie jaar wacht of niet.
Het enige risico dat je loopt op die leeftijd is dat je beiden nog volop in ontwikkeling bent en de mogelijkheid dat de ontwikkeling van beiden verschillende kanten opgaat is reeel. Maar dat is iets wat alleen de tijd kan leren. Bij ons is dit goed gegaan, we zijn beiden persoonlijk erg gegroeid de afgelopen tien jaar, maar dit heeft in ons geval positief uitgepakt, want we zijn samen ook sterker dan ooit.
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Ik kan alleen voor mezelf spreken natuurlijk. Wij waren al drie jaar samen en wilden allebei het huis uit. Heel praktisch: dan had hij een flat gezocht (werkte) en ik een kamer (studeerde) en in de praktijk zouden we dan toch samen in een van beiden zijn geweest. Dus daarom hebben we toen voor samenwonen in een ruime flat gekozen.
En ik heb eigenlijk niet getwijfeld als ik terugdenk. We waren geliefden, maar daarvoor ook al vrienden. En hoe harder mensen riepen dat we te jong waren, hoe meer overtuigd ik raakte dat ik het tóch wilde. Ik heb er geen moment spijt van gehad.
Ik denk zelf dat samenwonen op elke leeftijd fout kan gaan: als het niet werkt tussen twee mensen, dan werkt het niet, of je nu nog drie jaar wacht of niet.
Het enige risico dat je loopt op die leeftijd is dat je beiden nog volop in ontwikkeling bent en de mogelijkheid dat de ontwikkeling van beiden verschillende kanten opgaat is reeel. Maar dat is iets wat alleen de tijd kan leren. Bij ons is dit goed gegaan, we zijn beiden persoonlijk erg gegroeid de afgelopen tien jaar, maar dit heeft in ons geval positief uitgepakt, want we zijn samen ook sterker dan ooit.
If at first you do not succeed, try doing it the way your wife told you.
woensdag 22 juli 2009 om 21:43
Hier nog een jonge samenwoner (was geloof ik 20, maar had wel al een jaar of 2.5 alleen gewoond).
Is een paar jaar goed gegaan, daarna toch uit elkaar gegaan. Vrij snel daarna weer samen gaan wonen, wat een tijdje terug dus ook is stuk gelopen.
Toch beide keren geen spijt gehad, wel jammer dat het zo'n gedoe is als je uit elkaar gaat. Op dat moment voelde het goed, dus ja, waarom niet dan toch? Wel hadden beide heren er enigzins moeite mee dat ik een beetje een rommelkont ben (en dat is dan een understatement).
Eerste vriendje ging er vanuit dat ik het huishouden wel zou doen, dat deed z'n moeder tenminste ook. En dan heb je een slechte aan mij, dat mag dus wel duidelijk zijn. Tweede keer ging dat een stuk soepeler, gewoon vragen of de een ff wou stofzuigen als die eerder thuis was of zo.
Heb nu weer een nieuw vriendje en hoewel we altijd bij hem of bij mij zijn (zijn pas net bij elkaar dus ) vind ik het idee van een eigen plekje wel erg fijn, en zal het dus niet snel weer opgeven. Hier hoeft niemand te klagen over de rommel en de troep, is mijn eigen huis!
Eerste keer hadden we trouwens een gezamelijke rekening, naast onze eigen rekening waarop we naar ratio bijdraagden. Tweede keer niet omdat ik studeerde en vriend ongeveer 5 keer zo veel verdiende, dus hij betaalde meestal de vaste lasten, en als ik geld had betaalde ik ook eens voor de boodschappen, terrasje, film enz.
Ik wens je in elk geval veel plezier toe!
Is een paar jaar goed gegaan, daarna toch uit elkaar gegaan. Vrij snel daarna weer samen gaan wonen, wat een tijdje terug dus ook is stuk gelopen.
Toch beide keren geen spijt gehad, wel jammer dat het zo'n gedoe is als je uit elkaar gaat. Op dat moment voelde het goed, dus ja, waarom niet dan toch? Wel hadden beide heren er enigzins moeite mee dat ik een beetje een rommelkont ben (en dat is dan een understatement).
Eerste vriendje ging er vanuit dat ik het huishouden wel zou doen, dat deed z'n moeder tenminste ook. En dan heb je een slechte aan mij, dat mag dus wel duidelijk zijn. Tweede keer ging dat een stuk soepeler, gewoon vragen of de een ff wou stofzuigen als die eerder thuis was of zo.
Heb nu weer een nieuw vriendje en hoewel we altijd bij hem of bij mij zijn (zijn pas net bij elkaar dus ) vind ik het idee van een eigen plekje wel erg fijn, en zal het dus niet snel weer opgeven. Hier hoeft niemand te klagen over de rommel en de troep, is mijn eigen huis!
Eerste keer hadden we trouwens een gezamelijke rekening, naast onze eigen rekening waarop we naar ratio bijdraagden. Tweede keer niet omdat ik studeerde en vriend ongeveer 5 keer zo veel verdiende, dus hij betaalde meestal de vaste lasten, en als ik geld had betaalde ik ook eens voor de boodschappen, terrasje, film enz.
Ik wens je in elk geval veel plezier toe!
woensdag 22 juli 2009 om 23:00
quote:EvyBlissy schreef op 22 juli 2009 @ 20:01:
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Het voelde gewoon goed!
Met een ex van me hadden we ook samenwoon plannen maar daar heb k nooit serieus wat mee gedaan.
Met mijn huidige vriend dus wel, het is gewoon het gevoel dat je weet dat het goed zit.
En dat zit het nog steeds
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Het voelde gewoon goed!
Met een ex van me hadden we ook samenwoon plannen maar daar heb k nooit serieus wat mee gedaan.
Met mijn huidige vriend dus wel, het is gewoon het gevoel dat je weet dat het goed zit.
En dat zit het nog steeds
vrijdag 24 juli 2009 om 09:01
quote:EvyBlissy schreef op 22 juli 2009 @ 20:01:
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Toen we nadachten over samenwonen was voor mij de vraag eigenlijk eerder: waarom zouden we NIET samenwonen.. Als je toch al altijd bij elkaar bent.. We begonnen te kijken voor een huisje en in onze woonplaats duurt het meestal wel minstens een half jaar voor je iets geschikts vindt (als het niet langer duurt...) en binnen 2 maanden hadden we ons ideale appartementje gevonden! En dan gaan die dingen snel
En ik heb mijn eigen leven echt niet op hoeven geven.
Waarom hebben jullie besloten al zo 'jong' samen te gaan wonen?
Ik snap dat dit topic er niet voor is, maar voor mijn gevoel is het wel erg jong... Heb je niet getwijfeld? Ben je niet bang spijt te krijgen? Is geen kritiek natuurlijk, maar ik vraag me het toch af
Toen we nadachten over samenwonen was voor mij de vraag eigenlijk eerder: waarom zouden we NIET samenwonen.. Als je toch al altijd bij elkaar bent.. We begonnen te kijken voor een huisje en in onze woonplaats duurt het meestal wel minstens een half jaar voor je iets geschikts vindt (als het niet langer duurt...) en binnen 2 maanden hadden we ons ideale appartementje gevonden! En dan gaan die dingen snel
En ik heb mijn eigen leven echt niet op hoeven geven.