Consternatiebureau?

quote:eleonora schreef op 21 juli 2009 @ 23:15:

[...]





Ik ben overigens fan van het consultatiebureau hoor, heb er prima ervaringen mee, behalve de laatste keer toen ik er kwam met mijn dochter (inmiddels 5), toen was het spreekuur uitgelopen en had de dokter haast. Mijn dochter moest ingeënt worden en ik krijg nog steeds de rillingen als ik er aan denk hoe grof en haastig dat toen ging. Daar heb ik de arts dan ook ferm op aangesproken,



Wat goed dat je dat gedaan hebt!

Ik zou willen dat meer ouders gewoon duidelijk aan CB-artsen/VP's (en huisartsen en andere artsen ook trouwens) zouden laten blijken als ze iets vervelend vinden of als ze zich niet serieus genomen voelen.

Ik snap dat dat heel moeilijk is, en mensen daar vaak ook geen zin in hebben (of het idee hebben dat het toch niets uitmaakt), maar zelf zou ik het héél fijn vinden om het eerlijk te horen als iets misloopt in de communicatie, zodat ik kan proberen bij te stellen.

quote:Bagheera schreef op 21 juli 2009 @ 19:41:

[...]





Nee, het ene kind is het ander inderdaad niet, maar het CB heeft wel heel veel ervaring met kleine kindjes. En ze zullen problemen wel voor willen zijn ipv achteraf met veel meer moeite iets moeten herstellen/corrigeren en ik kan echt niet bedenken wat hier op tegen is. Dan is het kindje 3x 'onnodig' bij de fysio geweest, beter dan wanneer iets te laat gesignaleerd wordt. Want dan is het CB natuurlijk ook de gebeten hond.helemaal mee eens. Dat is toch ook waarom je o.a. naar het cb gaat? En als hun iets opvalt, is het toch alleen maar logisch dat ze willen dat iemand die er verstand van heeft, meekijkt? Natuurlijk gaat het om de manier waarop ze het brengen, en moet je kersverse ouders niet onnodig onzeker maken, maar ik zou alleen maar blij zijn met een signaal en dan zien we dan wel weer of het echt wat is of niet.

Broedkippetje, daar heb je absoluut gelijk in. Maar andersom is dat net zo belangrijk.

Bij onze tweede zoon zijn er dingen in zijn dossier terechtgekomen, (die ons pas veel later ter ore zijn gekomen), waarvan ik dacht: eeeh???? Denken jullie zó over onze zoon??



Ik ben daar heel boos om geworden (met name omdat dit later tegen ons is gebruikt, lang verhaal, maar geloof me, het is niet fraai), en ik had liever gewild dat het CB eerlijk was geweest en eerlijk was geweest in wat ze al dan niet noteren.



Ja, en ik weet dat je inzagerecht hebt, maar je gaat toch niet iedere keer dat dossier nalezen, na ieder bezoekje?



Dus graag van beide kanten eerlijkheid en duidelijkheid.

Helemaal waar, Liv!

Steker nog, van onze kant is het een professionele verantwoordelijkheid die je zou mogen verwachten.

Moppekind is nu zes, en ik moet zeggen dat ik eigenlijk altijd wel tevreden ben geweest over mijn consternatiebureau.



Alleen dat "de groeicurve gedaald was" en hij misschien groeihormonen moest hebben (3 jaar oud) vond ik een vreemde. Hoezo, was hij dan gekrompen ? "Indisch kindje" roep ik dan meestal, want dan mogen ze dus wél kleiner zijn. (iesse dieskriemienaassie ???)

Toevallig verhuisden we even later, en de eindcontrole kreeg ik bij een ander bureau. Ik vroeg haar nog naar die mogelijke groeiachterstand, ze kijkt verbaasd in het dossier en concludeert dat het onzin is, mama is klein, dus kind is daarom waarschijnlijk ook niet één van de grootste.



Op dit bureau zag de arts er zó excentriek uit dat Moppekind van schrik met de ogentest meewerkte (voor het eerst). Dat is een auto en die gaat racen en dan moet hij langs die vlag want dat is de finish en daarna gaat hij naar huis in de garage.



Praten wilde hij bij het eerste bureau nooit, daar had de arts een handige oplossing voor. Ik kreeg een afspraak direct na lunchtijd, en zou dan wat eerder in de wachtkamer komen. Daar zat zij een broodje te eten en terwijl Moppekind op een karretje rondracete babbelde hij honderduit. In de spreekkamer hield hij zijn mond weer stijf dicht.



Ook vond ik het heel lief dat ze bij de prikken rekening hielden met voedingstijd. Ik mocht als het tijd was in een kantoortje gaan zitten met een kop thee, borst in de aanslag, prikken erin en direct aanleggen. Geen huiltje gehoord.

Hier kreeg ik de opmerking dat mijn dochterje van 6 maanden 'verwend gedrag' vertoont. In eerste instantie was ik sprakeloos. Maar na enkele dagen gezegd dat ik deze opmerkingen niet kan waarderen. Het is mijn eerste kindje dus ben al een beetje onzeker en die opmerking maakte het er niet beter op. Dus mee eens dat ouders ook duidelijk moeten zijn naar het CB toe!

Hier kreeg ik bij de eerste die echt alleen op zijn buik sliep de vraag of ik hun folder 'veilig slapen' wel had gelezen. Toen ik dat bevestigde, kreeg ik als antwoord: dan schrijf ik dat wel even op in het dossier.



Alsof ik mijn kind al vermoord had, alleen omdat hij op zijn buik wilde slapen.

@ broedkippetje: ik kan wel naar een ander team, maar ik heb die vp ook al een paar keer gehad ivm wisselende dag, ik houd het hier maar bij, maar bedankt voor de tip.



@Annemoonz, haha folder veilig slapen. Ik moest tekenen in baby's dossier dat we OP EIGEN INITIATIEF een zijslapertje gebruikten en hij dus om en om op zijn zij sliep. Het was toch wel reuze gevaarlijk. Kan best zo zijn, maar eerdere ervaringen en een spugende baby deden ons toch beslissen hem om en om te leggen (in zo'n zijslapertje liggen ze met een steuntje in de rug en voor de buik = van foam). Toen ik met vier maanden weer kwam, constateerde ze: '' een mooi rond koppie '. Maar, hell no, toegeven dat het zijslapertje daar toch ietsje aan had bijgedragen.



Ik kan me best voorstellen dat je het CB raadpleegt voor advies en dat je er ook zeker iets aan hebt, ik heb het hier in ieder geval niet getroffen. Ik denk dat ik al binnenkom (KINDERWAGEN HOREN BUITEN TE STAAN MEVROUW!!!!!) met een gezicht van: wie zal ik hier eens gaan opvreten samen met mijn veuls te lange kind!

quote:freekje schreef op 24 juli 2009 @ 14:37:

@ broedkippetje: ik kan wel naar een ander team, maar ik heb die vp ook al een paar keer gehad ivm wisselende dag, ik houd het hier maar bij, maar bedankt voor de tip.



@Annemoonz, haha folder veilig slapen. Ik moest tekenen in baby's dossier dat we OP EIGEN INITIATIEF een zijslapertje gebruikten en hij dus om en om op zijn zij sliep. Het was toch wel reuze gevaarlijk. Kan best zo zijn, maar eerdere ervaringen en een spugende baby deden ons toch beslissen hem om en om te leggen (in zo'n zijslapertje liggen ze met een steuntje in de rug en voor de buik = van foam). Toen ik met vier maanden weer kwam, constateerde ze: '' een mooi rond koppie '. Maar, hell no, toegeven dat het zijslapertje daar toch ietsje aan had bijgedragen.



Ik kan me best voorstellen dat je het CB raadpleegt voor advies en dat je er ook zeker iets aan hebt, ik heb het hier in ieder geval niet getroffen. Ik denk dat ik al binnenkom (KINDERWAGEN HOREN BUITEN TE STAAN MEVROUW!!!!!) met een gezicht van: wie zal ik hier eens gaan opvreten samen met mijn veuls te lange kind!Maar las net ook ergens dat je je kind vastbindt in bed, zelf weten dan maar ik vind het niet gek dat er een aantekening van gemaakt wordt.

Mijn kindjes waren te lang en te zwaar en te voorlijk en sliepen veel te lang door en en en...

Ik ben er bij de eerste al mee opgehouden om te gaan.

Nr.2 werd in Australie geboren, ben hier nog 2x geweest, zelfde laken een pak.

Als er wat is ga ik naar de huis arts en inenten doe ik in het buurthuis....vind het wel best!

Heb heerlijk gezonde kiddies, niks mis mee.

quote:nouschi schreef op 24 juli 2009 @ 15:29:

[...]





Maar las net ook ergens dat je je kind vastbindt in bed, zelf weten dan maar ik vind het niet gek dat er een aantekening van gemaakt wordt.vastbinden vind ik een groot woord, maar als jij dat zo wilt noemen, prima. En het was idd een ander topic!