Psyche
alle pijlers
Tips voor uiten van boosheid
vrijdag 24 juli 2009 om 16:23
Ik voel dat ik heel veel boosheid in mij heb zitten, maar ik weet niet hoe ik deze moet uiten. Heeft iemand praktische en realistische tips hoe ik mijn boosheid op een gezonde manier kan uiten (in de categorie boksbal, sport, etc.)? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.
Tot nu toe uit de boosheid zich bij mij naar binnen, dwz: depressie, en dat wil ik niet meer.
Alle tips zijn welkom!
Tot nu toe uit de boosheid zich bij mij naar binnen, dwz: depressie, en dat wil ik niet meer.
Alle tips zijn welkom!
vrijdag 24 juli 2009 om 16:29
vrijdag 24 juli 2009 om 16:33
Inderdaad, sporten (rennen, boksbal, enz).
Wat ook nog wel eens wil helpen is even de muziek hard aan zetten en zingen/dansen.
Of helemaal even afstand creeeren van het probleem door iets anders te gaan doen (film kijken, boek lezen, iets waar jij je helemaal in kunt verliezen en waar jij je gedachten mee uit kunt schakelen). Vaak zakt de woede wat af als je er even astand van neemt.
Wat ook nog wel eens wil helpen is even de muziek hard aan zetten en zingen/dansen.
Of helemaal even afstand creeeren van het probleem door iets anders te gaan doen (film kijken, boek lezen, iets waar jij je helemaal in kunt verliezen en waar jij je gedachten mee uit kunt schakelen). Vaak zakt de woede wat af als je er even astand van neemt.
vrijdag 24 juli 2009 om 16:39
Gillen doet wonderen, iets echt kapot gooien lucht mij ook wel op (wel opletten waar je mee smijt en waar tegen enzo 
)
Gewoon naar de sportschool gaan en tegen een bal tekeer gaan kan natuurlijk ook, maar mij persoonlijk helpt het niet. Verder gewoon zorgen dat je niet te veel boosheid opkropt, dus eerder ingrijpen als het fout gaat
)Gewoon naar de sportschool gaan en tegen een bal tekeer gaan kan natuurlijk ook, maar mij persoonlijk helpt het niet. Verder gewoon zorgen dat je niet te veel boosheid opkropt, dus eerder ingrijpen als het fout gaat
vrijdag 24 juli 2009 om 16:45
vrijdag 24 juli 2009 om 17:10
Ik klop (OK, schop) mijn bank op. Dat is een behoorlijk groot gevaarte, dus tegen de tijjd dat ie er weer fluffy bijstaat, ben ik kapot
We dont make mistakes here, we just have happy accidents. We want happy, happy paintings. If you want sad things, watch the news. Everything is possible here. This is your little universe -Bob Ross
vrijdag 24 juli 2009 om 17:29
Haha dank voor jullie reacties!
Ik heb vandaag een paar oude borden kapot gegooid, dat deed me al veel goed!
Dus al het oude servies is welkom
Verder sla ik met een stok heel hard op een matras als ik echt boos ben, maar als ik me dan bezig zie word ik zo zelfbewust (dan zie ik mezelf tekeer gaan met een stok) en dan hou ik er meestal al snel mee op.
De reden waarom weet ik inmiddels wel, maar er moet gewoon nog veel boosheid van vroeger uit.
Ik heb vandaag een paar oude borden kapot gegooid, dat deed me al veel goed!
Dus al het oude servies is welkom
Verder sla ik met een stok heel hard op een matras als ik echt boos ben, maar als ik me dan bezig zie word ik zo zelfbewust (dan zie ik mezelf tekeer gaan met een stok) en dan hou ik er meestal al snel mee op.
De reden waarom weet ik inmiddels wel, maar er moet gewoon nog veel boosheid van vroeger uit.
vrijdag 24 juli 2009 om 17:45
vrijdag 24 juli 2009 om 18:11
Bahalve alle fysieke uitingen zoals slaan, smijten, rennen, dansen, gillen of zingen kun je ook alles opschrijven, of schilderen. Niet een mooi schilderij, maar gewoon die woede omzetten in klodders verf, desgewenst kun je proberen je woede weer te geven in dat schilderij... Of kleien. Lucht echt reuze op, zo'n stuk klei helemaal verrot meppen en kneden tot een vreemde vorm!
vrijdag 24 juli 2009 om 18:19
Grappig je topic. Grappig in die zin dat ik een maand of anderhalf geleden met dezelfde vraag zat. Nou ja, misschien is het woord apart beter.
Toen ik een paar jaar geleden een tijdje in Amerika woonde heb ik een paar lessen BikramYoga gevolgd. Op een gegeven moment stond ik daar op 1 been met mijn arm in een rare kronkel in die bloedhete ruimte. Er kwam op dat moment zoveel boosheid los dat ik degene die voor mij stond letterlijk in elkaar wilde meppen. Ik ben maar op de grond gaan zitten. Na de les heb ik even navraag gedaan bij de instructrice. Zij zei dat deze vorm van yoga onverwerkte emoties kan losmaken. Bij mij was/is dat naast verdriet inderdaad ook een stuk boosheid.
Anderhalve maand geleden heb ik navraag gedaan bij de BikramYoga-school in mijn buurt (Amsterdam). Mijn eerste indruk van de mensen achter de kassa en het publiek dat er rondliep: arrogant. Ik weet dat dat mijn eigen indruk is en dat ik daar naast kan zitten, maar daar staat tegenover dat ik me wel veilig wil voelen als er bij mij emoties loskomen. Maar misschien is het wel wat voor jou?
Mijn tweede optie (en dat wordt het nu) is kickboxen. Ik heb via via een hele goede personal trainer gevonden de mij in 11 lessen (misschien meer) wat weerbaarder gaat maken. Kickboxen zorgt ervoor dat ik op een gecontroleerde manier frustratie weg kan laten vloeien.
Ik heb nog geen ervaringen met dit kickboxen, maar zal er op een later tijdstip nog wel over schrijven.
Edit: en ook van die depressies herken ik. Emoties slaan bij mij ook naar binnen. Wil ik niet meer.
Toen ik een paar jaar geleden een tijdje in Amerika woonde heb ik een paar lessen BikramYoga gevolgd. Op een gegeven moment stond ik daar op 1 been met mijn arm in een rare kronkel in die bloedhete ruimte. Er kwam op dat moment zoveel boosheid los dat ik degene die voor mij stond letterlijk in elkaar wilde meppen. Ik ben maar op de grond gaan zitten. Na de les heb ik even navraag gedaan bij de instructrice. Zij zei dat deze vorm van yoga onverwerkte emoties kan losmaken. Bij mij was/is dat naast verdriet inderdaad ook een stuk boosheid.
Anderhalve maand geleden heb ik navraag gedaan bij de BikramYoga-school in mijn buurt (Amsterdam). Mijn eerste indruk van de mensen achter de kassa en het publiek dat er rondliep: arrogant. Ik weet dat dat mijn eigen indruk is en dat ik daar naast kan zitten, maar daar staat tegenover dat ik me wel veilig wil voelen als er bij mij emoties loskomen. Maar misschien is het wel wat voor jou?
Mijn tweede optie (en dat wordt het nu) is kickboxen. Ik heb via via een hele goede personal trainer gevonden de mij in 11 lessen (misschien meer) wat weerbaarder gaat maken. Kickboxen zorgt ervoor dat ik op een gecontroleerde manier frustratie weg kan laten vloeien.
Ik heb nog geen ervaringen met dit kickboxen, maar zal er op een later tijdstip nog wel over schrijven.
Edit: en ook van die depressies herken ik. Emoties slaan bij mij ook naar binnen. Wil ik niet meer.
anoniem_37416 wijzigde dit bericht op 24-07-2009 18:22
Reden: Toevoeging
Reden: Toevoeging
% gewijzigd
vrijdag 24 juli 2009 om 18:42
quote:Your_Wake_Up_Call schreef op 24 juli 2009 @ 17:45:
ik heb ook erg veel last gehad van naar binnen gerichte woede. Ik laat mijn woede nu gewoon zien, ik mag namelijk ook best af en toe boos zijn op iemand. Niemand die mij verbiedt boos te zijn. Het van jezelf accepteren, dat is 't belangrijkste. Laat jezelf toe om eens boos te zijn.
Bij mij gaat het om boosheid van vroeger, dus heeft niet zoveel met het heden te maken. Soms is wat iemand zegt of doet wel een trigger om die boosheid weer te voelen, maar dan is het ook zo lullig om al mijn woede onterecht op die persoon te richten. Dus ik probeer die boosheid maar thuis op een matras te richten...
Boos zijn op iemand is voor mij nog een brug te ver. Lukt dat jou wel? Zonder schuldgevoelens? Hoe weet je dan dat je terecht boos bent?
ik heb ook erg veel last gehad van naar binnen gerichte woede. Ik laat mijn woede nu gewoon zien, ik mag namelijk ook best af en toe boos zijn op iemand. Niemand die mij verbiedt boos te zijn. Het van jezelf accepteren, dat is 't belangrijkste. Laat jezelf toe om eens boos te zijn.
Bij mij gaat het om boosheid van vroeger, dus heeft niet zoveel met het heden te maken. Soms is wat iemand zegt of doet wel een trigger om die boosheid weer te voelen, maar dan is het ook zo lullig om al mijn woede onterecht op die persoon te richten. Dus ik probeer die boosheid maar thuis op een matras te richten...
Boos zijn op iemand is voor mij nog een brug te ver. Lukt dat jou wel? Zonder schuldgevoelens? Hoe weet je dan dat je terecht boos bent?
vrijdag 24 juli 2009 om 18:50
quote:Christiane04 schreef op 24 juli 2009 @ 18:19:
Mijn tweede optie (en dat wordt het nu) is kickboxen. Ik heb via via een hele goede personal trainer gevonden de mij in 11 lessen (misschien meer) wat weerbaarder gaat maken. Kickboxen zorgt ervoor dat ik op een gecontroleerde manier frustratie weg kan laten vloeien.
Ik heb nog geen ervaringen met dit kickboxen, maar zal er op een later tijdstip nog wel over schrijven.
Edit: en ook van die depressies herken ik. Emoties slaan bij mij ook naar binnen. Wil ik niet meer.
Misschien moet ik ook maar eens kickboksen proberen. Laat je me weten wat je ervan vindt/vond?
Ik heb wel yoga en meditatie geprobeerd, maar ik denk dat ik van binnen te boos ben om daar rustig van te worden. Ik word daar eerder angstig van. Ik merk dat ik heel veel emoties binnenhou omdat ik bang ben de controle te verliezen. Maar eigenlijk lucht het enorm op om eens fiks tekeer te gaan.
Fijn dat jij ook een manier aan het zoeken bent om je emoties niet meer naar binnen te laten slaan. Ik ben zelf jarenlang op een zelfdestructieve manier met boosheid omgegaan, nu is het maar eens tijd om het naar buiten te richten. Nu nog weten hoe.
Mijn tweede optie (en dat wordt het nu) is kickboxen. Ik heb via via een hele goede personal trainer gevonden de mij in 11 lessen (misschien meer) wat weerbaarder gaat maken. Kickboxen zorgt ervoor dat ik op een gecontroleerde manier frustratie weg kan laten vloeien.
Ik heb nog geen ervaringen met dit kickboxen, maar zal er op een later tijdstip nog wel over schrijven.
Edit: en ook van die depressies herken ik. Emoties slaan bij mij ook naar binnen. Wil ik niet meer.
Misschien moet ik ook maar eens kickboksen proberen. Laat je me weten wat je ervan vindt/vond?
Ik heb wel yoga en meditatie geprobeerd, maar ik denk dat ik van binnen te boos ben om daar rustig van te worden. Ik word daar eerder angstig van. Ik merk dat ik heel veel emoties binnenhou omdat ik bang ben de controle te verliezen. Maar eigenlijk lucht het enorm op om eens fiks tekeer te gaan.
Fijn dat jij ook een manier aan het zoeken bent om je emoties niet meer naar binnen te laten slaan. Ik ben zelf jarenlang op een zelfdestructieve manier met boosheid omgegaan, nu is het maar eens tijd om het naar buiten te richten. Nu nog weten hoe.
vrijdag 24 juli 2009 om 19:15
Ik heb een keer een tip gekregen toen ik ook met woede zat om dingen uit het verleden waar ik ontzettend veel aan heb gehad.
Ik moest brieven schrijven aan diegenen die de oorzaak waren van mijn woede.
Je stuurt de brieven niet op waardoor je ook geen rekening hoeft te houden met hun gevoelens en voluit kunt schrijven.
En je mag zo kwaad en boos zijn als je je voelt.
Schrijf gewoon wat er in je op komt.
Daarbij tijdens het schrijven voorlezen wat je opschrijft.
Zodat niet alleen je ogen het zien maar je het ook hoort en dat is beter voor het verwerken. Zodra je de brief hebt geschreven NIET meer teruglezen omdat je dan de pijn weer "terugneemt"
Belangrijk om daarna te gaan douchen om de negatieve "energie" weg te spoelen en schone kleding aan.
Ikzelf heb de brieven een tijdje in een schoenendoos bewaart en toen ik er aan toe was weggegooid.
Het heeft mij in ieder geval erg geholpen en een hoop rust gegeven, ik hoop dat je hier iets aan hebt!
Ik moest brieven schrijven aan diegenen die de oorzaak waren van mijn woede.
Je stuurt de brieven niet op waardoor je ook geen rekening hoeft te houden met hun gevoelens en voluit kunt schrijven.
En je mag zo kwaad en boos zijn als je je voelt.
Schrijf gewoon wat er in je op komt.
Daarbij tijdens het schrijven voorlezen wat je opschrijft.
Zodat niet alleen je ogen het zien maar je het ook hoort en dat is beter voor het verwerken. Zodra je de brief hebt geschreven NIET meer teruglezen omdat je dan de pijn weer "terugneemt"
Belangrijk om daarna te gaan douchen om de negatieve "energie" weg te spoelen en schone kleding aan.
Ikzelf heb de brieven een tijdje in een schoenendoos bewaart en toen ik er aan toe was weggegooid.
Het heeft mij in ieder geval erg geholpen en een hoop rust gegeven, ik hoop dat je hier iets aan hebt!
vrijdag 24 juli 2009 om 23:07
Ik word eigenlijk alleen van dingen in het hier en nu boos. Als ik mezelf min of meer onder controle heb ga ik de afwas doen of zo iets. Gek genoeg heb ik meer energie om mijn huis bij te houden als ik boos ben dan wanneer ik rustig ben.
Indien niet wil heel hard ergens mee gooien in de gang nog wel eens wat ontladen. Liever niet met breekbare spullen want zoveel reserve heb ik niet (meer). Een dweilnummer als 'ik voel me zo verdomd alleeeen' zingen. Schreeuwen helpt uiteraard ook, en deuren knallen, maar daar zijn mijn buren dan weer niet zo blij mee.
Indien niet wil heel hard ergens mee gooien in de gang nog wel eens wat ontladen. Liever niet met breekbare spullen want zoveel reserve heb ik niet (meer). Een dweilnummer als 'ik voel me zo verdomd alleeeen' zingen. Schreeuwen helpt uiteraard ook, en deuren knallen, maar daar zijn mijn buren dan weer niet zo blij mee.
vrijdag 24 juli 2009 om 23:17
quote:biebje schreef op 24 juli 2009 @ 19:15:
Ik heb een keer een tip gekregen toen ik ook met woede zat om dingen uit het verleden waar ik ontzettend veel aan heb gehad.
Ik moest brieven schrijven aan diegenen die de oorzaak waren van mijn woede.
Je stuurt de brieven niet op waardoor je ook geen rekening hoeft te houden met hun gevoelens en voluit kunt schrijven.
En je mag zo kwaad en boos zijn als je je voelt.
Schrijf gewoon wat er in je op komt.
Daarbij tijdens het schrijven voorlezen wat je opschrijft.
Zodat niet alleen je ogen het zien maar je het ook hoort en dat is beter voor het verwerken. Zodra je de brief hebt geschreven NIET meer teruglezen omdat je dan de pijn weer "terugneemt"
Belangrijk om daarna te gaan douchen om de negatieve "energie" weg te spoelen en schone kleding aan.
Goede tip! Dat heeft mijn therapeut mij ook wel eens aangeraden, tot nu toe heb ik het nog nooit aangedurft. Maar ik wil juist ook proberen niet teveel in mijn hoofd te zitten (dat zit ik namelijk meestal), dus daarom heb ik juist ook behoefte om fysieke dingen te doen om mijn boosheid te uiten.
Ik heb een keer een tip gekregen toen ik ook met woede zat om dingen uit het verleden waar ik ontzettend veel aan heb gehad.
Ik moest brieven schrijven aan diegenen die de oorzaak waren van mijn woede.
Je stuurt de brieven niet op waardoor je ook geen rekening hoeft te houden met hun gevoelens en voluit kunt schrijven.
En je mag zo kwaad en boos zijn als je je voelt.
Schrijf gewoon wat er in je op komt.
Daarbij tijdens het schrijven voorlezen wat je opschrijft.
Zodat niet alleen je ogen het zien maar je het ook hoort en dat is beter voor het verwerken. Zodra je de brief hebt geschreven NIET meer teruglezen omdat je dan de pijn weer "terugneemt"
Belangrijk om daarna te gaan douchen om de negatieve "energie" weg te spoelen en schone kleding aan.
Goede tip! Dat heeft mijn therapeut mij ook wel eens aangeraden, tot nu toe heb ik het nog nooit aangedurft. Maar ik wil juist ook proberen niet teveel in mijn hoofd te zitten (dat zit ik namelijk meestal), dus daarom heb ik juist ook behoefte om fysieke dingen te doen om mijn boosheid te uiten.
vrijdag 24 juli 2009 om 23:49
quote:kanarie79 schreef op 24 juli 2009 @ 18:42:
[...]
Bij mij gaat het om boosheid van vroeger, dus heeft niet zoveel met het heden te maken. Soms is wat iemand zegt of doet wel een trigger om die boosheid weer te voelen, maar dan is het ook zo lullig om al mijn woede onterecht op die persoon te richten. Dus ik probeer die boosheid maar thuis op een matras te richten...
Boos zijn op iemand is voor mij nog een brug te ver. Lukt dat jou wel? Zonder schuldgevoelens? Hoe weet je dan dat je terecht boos bent?
Ik zit denk ik in precies dezelfde 'situatie' als jij, ik zit nu met de naweeën van een trauma. Ik heb jarenlang gevoelens als boosheid e.d. van me afgeweerd, het voelde alsof ik niet boos mocht zijn (en daardoor kwam ik in een fikse depressie). Nu ik leer om mijn boosheid te mogen voelen, ben ik ook een stuk minder depressief, maar ja, soms triggert een gebeurtenis die boosheid die diep van binnen zit en dan 'flip' ik wel eens.
Nu ik leer ermee om te gaan, leer ik wat 'aandachtspunten' zijn (bijvb. helder maken welke bepaalde situaties/mensen mij triggeren) en proberen blijven te relativeren.
Ik vind het soms heel lastig dat ik nogal heftig kan reageren op bepaalde gebeurtenissen, maar tegenwoordig laat ik me niet verlammen door angst maar word ik boos, ik 'vecht' terug als het ware. En weet je? Ik heb het idee dat boosheid ook goed voor je zelfvertrouwen is. Maar ja, waar nu precies die grens zit weet ik ook niet
[...]
Bij mij gaat het om boosheid van vroeger, dus heeft niet zoveel met het heden te maken. Soms is wat iemand zegt of doet wel een trigger om die boosheid weer te voelen, maar dan is het ook zo lullig om al mijn woede onterecht op die persoon te richten. Dus ik probeer die boosheid maar thuis op een matras te richten...
Boos zijn op iemand is voor mij nog een brug te ver. Lukt dat jou wel? Zonder schuldgevoelens? Hoe weet je dan dat je terecht boos bent?
Ik zit denk ik in precies dezelfde 'situatie' als jij, ik zit nu met de naweeën van een trauma. Ik heb jarenlang gevoelens als boosheid e.d. van me afgeweerd, het voelde alsof ik niet boos mocht zijn (en daardoor kwam ik in een fikse depressie). Nu ik leer om mijn boosheid te mogen voelen, ben ik ook een stuk minder depressief, maar ja, soms triggert een gebeurtenis die boosheid die diep van binnen zit en dan 'flip' ik wel eens.
Nu ik leer ermee om te gaan, leer ik wat 'aandachtspunten' zijn (bijvb. helder maken welke bepaalde situaties/mensen mij triggeren) en proberen blijven te relativeren.
Ik vind het soms heel lastig dat ik nogal heftig kan reageren op bepaalde gebeurtenissen, maar tegenwoordig laat ik me niet verlammen door angst maar word ik boos, ik 'vecht' terug als het ware. En weet je? Ik heb het idee dat boosheid ook goed voor je zelfvertrouwen is. Maar ja, waar nu precies die grens zit weet ik ook niet
zaterdag 25 juli 2009 om 00:00
Your_wake_up_call, jeetje, wat een herkenbaar verhaal! Je schrijft het precies zoals ik het ook voel. Ik begin pas sinds een paar weken te beseffen en te voelen hoe boosheid en depressie aan elkaar gekoppeld zijn.
Mij helpt het ook heel erg om me er van bewust te worden welke mensen en situaties mij triggeren.
Hoe zit 'flippen' er bij jou uit na zo'n situatie? Ik 'flip' ook, maar bij mij keert dat zich dus tot nu toe naar binnen toe op een hele negatieve manier.
Heel herkenbaar ook dat verlamd worden door angst en depressie. Ik heb afgelopen weken een paar keer 'teruggevochten' na een trigger, en ik voelde echt een wereld van verschil! Niet meer in een diepe depressie zakken en 2 dagen in bed liggen, maar als je boosheid mag uiten krijg je energie en vechtlust terug, fijn is dat!
Maar ik mag van mezelf nog steeds niet echt boos worden, ga me daarna meteen enorm schuldig voelen.
Ik denk dat boosheid ook goed is voor je vertrouwen omdat je ruimte voor jezelf neemt en je grenzen aangeeft waardoor mensen je gaan respecteren.
Maar ik vind het nog steeds heel moeilijk, mijn baas op mijn werk is momenteel een enorme trigger voor mij en die zie ik elke dag. Ik weet niet echt hoe ik daarmee om moet gaan. Soms denk ik erover een andere baan te zoeken omdat hij mij zo triggert. En soms denk ik dat ik de confrontatie moet aangaan. Maar ben ik dan boos op hem? Of op de trigger uit het verleden die hij bij mij oproept?
Mij helpt het ook heel erg om me er van bewust te worden welke mensen en situaties mij triggeren.
Hoe zit 'flippen' er bij jou uit na zo'n situatie? Ik 'flip' ook, maar bij mij keert dat zich dus tot nu toe naar binnen toe op een hele negatieve manier.
Heel herkenbaar ook dat verlamd worden door angst en depressie. Ik heb afgelopen weken een paar keer 'teruggevochten' na een trigger, en ik voelde echt een wereld van verschil! Niet meer in een diepe depressie zakken en 2 dagen in bed liggen, maar als je boosheid mag uiten krijg je energie en vechtlust terug, fijn is dat!
Maar ik mag van mezelf nog steeds niet echt boos worden, ga me daarna meteen enorm schuldig voelen.
Ik denk dat boosheid ook goed is voor je vertrouwen omdat je ruimte voor jezelf neemt en je grenzen aangeeft waardoor mensen je gaan respecteren.
Maar ik vind het nog steeds heel moeilijk, mijn baas op mijn werk is momenteel een enorme trigger voor mij en die zie ik elke dag. Ik weet niet echt hoe ik daarmee om moet gaan. Soms denk ik erover een andere baan te zoeken omdat hij mij zo triggert. En soms denk ik dat ik de confrontatie moet aangaan. Maar ben ik dan boos op hem? Of op de trigger uit het verleden die hij bij mij oproept?
