Frenemy

Drie jaar geleden ontmoette ik iemand via een gezamenlijke hobby. We raakten bevriend omdat we dezelfde achtergrond hebben. Mijn ouders zijn toen ik heel jong was naar Nederland verhuisd en zij is hier nu als expat. Dat laatste is belangrijk. Ze werkt voor een internationaal bedrijf en verdient heel goed, ongeveer vijf- tot zesduizend euro netto per maand. Daardoor kan ze niet alleen in haar eentje een huis kopen, maar ook nog gebruikmaken van de expatkorting.
Tegelijkertijd is ze heel laatdunkend over mijn sociale huurwoning. Dat stoort me enorm, zeker omdat ik heel veel mensen in de veertig ken die na een relatiebreuk weer bij hun ouders moeten wonen. Dat zijn mensen met een academische opleiding en goede banen, waaronder advocaten, die simpelweg niet genoeg verdienen om particulier te huren in de stad. Kopen is voor hen vrijwel onmogelijk zonder een flinke bak geld. Daarnaast is het verstanduger om af te wachten tot de bubbel barst.

Zij doet echter alsof het volkomen normaal is om zoveel te verdienen. Ze zegt steeds dat iedereen die zij kent zoveel verdient en dat ze gewoon hard werken. Ik durf wel te stellen dat mijn baan tien keer zwaarder is dan de baan van personal assistant voor een rijke CEO.
Toen ik op zoek was naar een nieuwe baan, vroeg ik haar of ze me misschien kon voorstellen. Eén van mijn masters sluit aan bij haar opleiding, ik heb jarenlang werkervaring en wilde terug naar mijn vakgebied. Ze keek me aan en zei: ja, maar kan je dan wel voldoende omgaan met Outlook? Ik was echt verbaasd. Hoezo zou ik niet met Outlook kunnen omgaan? Ik gebruik dagelijks minstens zes verschillende programma’s om alles draaiende te houden. Outlook is iets waar een mbo-administratief medewerker mee werkt, dus iemand met twee WO-masters al helemaal.
Ik vond het een vreemde opmerking en vroeg of ze me dan niet gewoon het contact van haar manager kon geven, zodat ik misschien een gesprek kon voeren. Dat kon niet, zei ze, want zij was ook begonnen als secretaresse en je moest jezelf opwerken. Ik zei dat dat vijftien jaar geleden was, dat ik bijna twee decennia aan werkervaring heb en altijd op WO-niveau heb gewerkt. Ik hoef niet opnieuw te beginnen als secretaresse. We zijn geen achttien meer. Ze weigerde het alsnog en dat was eigenlijk het moment waarop voor mij duidelijk werd dat de vriendschap wel zo’n beetje klaar was. Ik heb geen zin in een vriendin die me niet wil helpen om hogerop te komen, maar me liever klein houdt. Ik denk ook dat dat de reden is waarom ze deze vriendschap überhaupt is aangegaan, omdat ze zich beter wilde voelen dan iemand. Tegelijkertijd merk ik dat ze jaloers is en vaak rare opmerkingen maakt. Zelf heb ik meermaals vrienden geholpen aan een baan, dus voor mij zegt dit genoeg.

Als het om haar liefdesleven gaat, merk ik dat ik me daar ook steeds meer aan begin te ergeren. Ze weet dat mijn ex mij financieel, fysiek en mentaal heeft mishandeld. Dat hij er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat ik mijn woning uit moest en dat ik daarom niet meer wil samenwonen, simpelweg omdat ik niet opnieuw door diezelfde hel wil gaan. Ze weet ook dat meerdere exen mij mentaal hebben mishandeld en hebben geprobeerd me te kleineren, omdat ze er niet tegen konden dat ik meer verdiende of hoger was opgeleid. Mijn ex probeerde me letterlijk te overtuigen dat ik eigenlijk heel dom was. Ik nam dat niet serieus, maar het wakkerde zijn jaloezie wel aan. En op het moment dat ik een sollicitatie of een carrièremogelijkheid had, probeerde hij dat ook altijd te saboteren.

Toch klaagt zij er dan over dat ik te hoge eisen heb wanneer ik zeg dat ik monogamie verwacht en alleen met kindvrije mannen een toekomst zie. Ze zegt steeds dat mijn eisen te hoog zijn en dat ik alleen ga eindigen met een kat. Terwijl dat juist precies de bedoeling is. Ik wil alleen blijven wonen en ik heb net een kat gekocht.


Zelf is ze compleet geobsedeerd door mannen en haalt ze de meest trieste capriolen uit. Ze woont in het midden van het land en is laatst helemaal naar de uiterste punten van België gereden om onenightseks te hebben met een match die toevallig kort in Nederland was. Ze heeft vijf uur enkele reis in de auto gezeten, daar een nachtje geslapen en is weer teruggereden. Daarna zat ze tegen mij op te scheppen dat ik ook maar eens een goede vriend moest vinden, want hij had haar bonbons gegeven. Vijf euro bonbons uit België voor seks. Naar mijn idee doet de gemiddelde stoephoer het beter.

Als we samen naar een event gaan, zoals laatst op Koningsdag, is ze altijd compleet dronken. Ze is veertig en gedraagt zich als een zestienjarige. Ze drinkt veel, danst heel opzichtig met allerlei vreemde mannen en haar gedrag begint me echt te beschamen. Ze loopt ook in rare, ongepaste kleding. Ik herinner me nog goed dat we in mijn woonplaats waren en dat ze een soort tutu aanhad. Een stel pubermeisjes zei sarcastisch dat ze er zo goed uitzag en zij geloofde dat ook nog echt en zei vrolijk bedankt. Ik zei tegen haar dat ze gemeen deden, maar dat ze die opmerkingen niet serieus moest nemen en gewoon moest dragen wat ze wilde. Zij zei toen dat ik weer zo negatief was en dat het geen wonder was dat ik single ben. Ik dacht alleen maar: hoezo is single zijn iets slechts?


Ze heeft nu een man ontmoet via Tinder. Hij is vijfentwintig, werkt als grafisch designer en verdient niet eens de helft van haar inkomen. Het duurde een half jaar voordat hij überhaupt monogaam met haar wilde zijn en dat alleen omdat zij zijn vakanties betaalde. Hij is daarnaast ook echt niet knap. Als ik hem moet vergelijken met iemand, dan komt Mark Rutte direct in me op. Toch doet zij alsof ze een enorme catch heeft. Ze is veertig en heeft een jonge vent, een cougar, maar waar zij denkt dat ze Samantha van Sex and the City is, komt ze op mij meer over als Samantha van Oh Oh Cherso.


Dan is er nog haar reisobsessie. Ze gaat zeven keer per jaar op reis, soms een weekend, soms langer, binnen Europa en buiten Europa. Ze doet alsof dat volkomen normaal is. Ik begin me steeds meer te ergeren aan de manier waarop zij over geld praat. Dat ze een huis kon kopen is één ding. Ze is vijf jaar ouder dan ik en kocht haar eerste huis in een veel gunstigere tijd, verkocht dat met overwaarde en kon daardoor opnieuw kopen. Als ik vijf jaar ouder was geweest, was het voor mij waarschijnlijk ook nog net haalbaar geweest. Maar nu gaat ze ook nog eens zeven keer per jaar op vakantie. Het voelt als vluchten, net als het vele zuipen. Wanneer boekt ze eens een therapiesessie?

Als ik haar vraag hoeveel ze dan in godsnaam te besteden heeft zegt ze dat ze gewoon veel spaart en dat zij, in tegenstelling tot mij, niet steeds naar de kapper gaat en niet haar nagels laat doen. Als ik minder zou uitgeven en minder uit eten zou gaan, zou ik ook zeven keer per jaar op vakantie kunnen. Maar veertig euro voor nagels en twee keer vijftig euro per maand voor uit eten, daar ga je echt niet van op vakantie. Bovendien kwam ze laatst aanzetten met een hoop lelijke tweedehands jurken die te groot waren voor mij. Alsof ik geen geld zou hebben. Terwijl we laatst nog naar een duur restaurant gingen en ik mijn deel altijd betaal.

Tijdens mijn operatie en herstel blijft ze ook stil, maar stuurt wel weer de zoveelste foto's van haarzelf en toyboy op reis.

Ik merk dat ik echt klaar ben met deze vriendschap. Ik speel met de gedachte om haar gewoon te ghosten en niet meer met haar te praten. Laat haar zichzelf maar uitbuiten door een idioot. Misschien krabbelt ze ooit terug en beseft ze dan alsnog dat mijn eisen ergens toe dienen. Ik weet alleen niet zo goed hoe ik het verbreken van deze vriendschap het beste moet aanpakken.

Rabarbara schreef: ↑

16-01-2026 13:10

Het is inderdaad jouw werkelijkheid. Maar ik vraag me af of het dezelfde werkelijkheid is als die van de andere mensen in je omgeving. Uit je OP blijkt van niets. Jij hebt je eigen matrix gebouwd.

Weer een aanname en een frame.

Charlie77 schreef: ↑

16-01-2026 13:18

Ze sleurt je niet naar beneden, ze zegt dat je eisen voor een man misschien niet realistisch zijn. Wederom jouw interpretatie. Ook die sneer erbij "omdat zij geen eisen stelt". Maar niets zeggen over dat je haar goedkoper vindt dan een stoephoer. /b]

Echt, je zult gevormd zijn door een verleden waar je niets aan kunt doen, en jouw lijden komt volgens mij voor een groot deel door overtuigingen en rollen die je tijdens dat verleden hebt aangeleerd. Maar zolang je niet in staat bent / bereid bent daar naar te kijken, is altijd alles de schuld van andere mensen. Prima als je dat wil, maar het klinkt zo te lezen niet erg aangenaam.

Ik wil het even hebben over mijn eisen voor mannen. Elke man die ik tot nu toe heb gedate was WO-geschoold, lang en had geen kinderen ( op mijn laatste ex na). Dit is mijn type en dit type heb ik ook daadwerkelijk veelvuldig gedate.

Vervolgens komt zij tegen mij zeggen dat ik niet moet klagen als ik alleen blijf, omdat ik dit type man nooit zou kunnen krijgen. Daarmee bagatelliseert zij niet alleen mijn verleden, maar doet zij ook alsof ik daar eigenlijk niet goed genoeg voor ben. Alsof ik genoegen zou moeten nemen met iemand zoals de man die zij date: iemand die financieel van haar profiteert, weinig tot geen ambitie heeft in zijn leven, maar het prima vindt om af en toe wat bij te verdienen en ondertussen op haar kosten te leven.


Daarnaast vraag ik mij oprecht af waarom zij zo graag wil dat ik niet het type man kan krijgen dat ik zelf wil. Ik heb bewust de keuze gemaakt dat ik óf alleen blijf, óf met iemand date waar ik daadwerkelijk gelukkig van word. Ik hoef mijn eisen niet te verlagen, omdat een man voor mij geen levensbehoefte is. Een man is voor mij een aanvulling op mijn leven.
Ik heb vaker mannen een kans gegeven die zich duidelijk geïntimideerd voelden door mijn opleiding. Net als zij begonnen zij kleinerende opmerkingen te maken. Ik had een ex die letterlijk tegen mij zei dat ik alleen maar goed was op papier. Een andere ex zei dat ik eigenlijk gewoon dom was en dat ik moest accepteren dat mijn diploma’s niets voorstelden. Daar heb ik geen zin meer in en daarom heb ik deze keuze bewust gemaakt.

Dat betekent niet dat ik neerkijk op mensen die lager zijn opgeleid. Het betekent wel dat ik, als hoogbegaafd persoon, bewust kies voor iemand met wie ik een gedeelde achtergrond heb en een vergelijkbare manier van kijken naar de wereld. Net zoals iemand die aan topsport doet liever date met iemand die fit blijft, en waarschijnlijk ook niet zou willen daten met iemand zoals ik die een hekel heeft aan sporten en het liefst de hele avond op de bank zit te gamen.



Feit is dat ik het eerlijk gezegd vrij belachelijk vind dat jij mij probeert te overtuigen hoe zij die opmerking bedoeld zou hebben en wat zij wel of niet gezegd zou hebben. De enige die daarbij was, was ik. Ik heb dit letterlijk zo via WhatsApp gekregen. Namelijk: als jij Personal Assistant zou moeten worden, dan zou je eerst moeten leren om met Outlook om te gaan. Ik heb aangegeven dat ik dat uiteraard al lang beheers. Vervolgens zei zij: weet je het zeker? Op dat moment was het voor mij duidelijk dat dit kleinerend bedoeld was.
Daarnaast begrijp ik niet waarom zij denkt dat ik helemaal onderaan zou moeten beginnen, als secretaresse of zelfs als receptioniste. Secretaresse was niet eens het woord dat zij gebruikte, maar receptioniste. Terwijl ik al meerdere keren ervaring heb opgedaan binnen HR, sales en het onderwijs. Dit zijn allemaal verwante vakgebieden. Ik snap werkelijk niet waarom een werkgever die zichzelf serieus neemt mij zou neerzetten als receptioniste tussen studenten, in plaats van mij een realistisch beeld te geven van wat er daadwerkelijk vereist zou zijn. In plaats daarvan word ik keer op keer neergezet als klein, dom en onwetend.

Tot slot vind ik het inderdaad, en dat is mijn persoonlijke mening, minder succesvol dan een stoephoer om vijf of zes uur naar het buitenland te rijden voor goedkope, wederkerige seks met een of andere man en daar vervolgens over op te scheppen omdat hij je bonbons heeft gegeven als beloning voor die reis. Daarom gebruikte ik het woord stoephoer, omdat die in ieder geval nog een paar honderd euro verdient aan deze vernederende daad.

Tavistock schreef: ↑

16-01-2026 13:28

OMG (om maar even een puberella-term te gebruiken)......ik vind je echt met de post onsympathieker klinken.

Volgens mij is hier maar één advies op zijn plaats en dat is het al oude gristelijke: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet.

Oftewel, stop met zo gemeen over anderen praten, stop met laagdunkend over anderen praten, stop met oordelen over anderen. Alles wat je haar verwijt, doe je zelf.

Wie de bal kaatst.

Zonnebloem1996 schreef: ↑

16-01-2026 13:39

Ik krijg btw echt rillingen over mijn rug als ik je laatste bericht lees. Hoe je over een ander praat is niet normaal. Heb eens respect voor je medemens, voor je dat ook terug verwacht!

Mijn respect heb je tot je het verliest. Ga je mij kleineren dan verlies je het.

Zonnebloem1996 schreef: ↑

16-01-2026 13:35

Oke dit schiet niet op. Oprechte vraag: wat had je gehoopt hier te komen halen?

Heel eerlijk, en ja dit is een aanname, maar dat mag soms ook wel eens. Ik denk dat je hier bevestiging komt zoeken. Dat die vriendin van je een rotmens is en je als een stuk stront behandeld. Dat zij dat recht niet heeft, want zij is ten slotte minder dat jij. Jij probeert je grenzen aan te geven maar laat over jezelf heen lopen door je verleden. Dat je meer voor jezelf op mag komen en jezelf mag waarderen voor de goede eigenschappen die je hebt. Dat je een slim, hardwerkend mens bent. En dat je een goede vriendin bent.

Ik heb nieuws voor je, dat ga je hier niet krijgen. Wees nou eens even eerlijk naar jezelf. Als je met een afstandje kijkt naar je situatie. Wat denk je dan? Denk je, nou dat heb ik goed aangepakt, of denk je, daar heb ik zelf ook steken laten vallen? Je verpakt je slechte eigenschappen in sociaal geaccepteerde slechte eigenschappen. Waarom doe je dat? Waarom mag je niet zeggen, ik heb soms best egoïstisch gedrag, dat is eigenlijk niet zo leuk aan mij.

Je aanname is incorrect.

Tavistock schreef: ↑

16-01-2026 13:41

Maar je kleineert zélf de hele tijd allemaal mensen, zie je dat dan niet?

Ik kleineer haar ( en niet eens in haar gezicht) nadat zij dat bij mij doet.

Tavistock schreef: ↑

16-01-2026 13:41

Maar je kleineert zélf de hele tijd allemaal mensen, zie je dat dan niet?

Ik kleineer haar ( en niet eens in haar gezicht) nadat zij dat bij mij doet.

Fantasy schreef: ↑

16-01-2026 13:41

Tja, dat werkt dus twee kanten op.

Je wil het niet correct interpreteren. Jiij wint meer bij het verdraaien van wat ikzeg.

Pelle schreef: ↑

16-01-2026 13:47

Maar goed, jij bent een topvriendin en zij is een kutwijf.
Dan spreek je toch niet meer af?
Als een vriendin zo over mij zou denken als jij over haar, zou ik blij zijn als ze het contact verbreekt.

Ik heb mezelf nooit een topvriendin genoemd of geframed als perfect persoon.