Kinderen
alle pijlers
Dochter 6 en vriendjes maken/afspreken
woensdag 28 januari 2026 om 15:32
Hoi allemaal,
Ik maak me een beetje zorgen om mijn dochter. Ze is bijna 6,5 jaar en zit in groep 3. Ze loopt er sinds begin dit schooljaar tegenaan dat ze bijna nooit iemand heeft om na schooltijd mee af te spreken. Ze wil dit wel graag en ze is dan ook regelmatig teleurgesteld/verdrietig als het niet lukt.
Mijn dochter is enthousiast, grappig, gevoelig en houdt van lekker gek doen en van fantasiespel. Vorig jaar heeft ze een periode gehad dat ze regelmatig moest huilen op school. Voornamelijk als dingen niet liepen zoals zij wilde. Ook op de BSO viel dit op. Dit is een stuk minder geworden, maar het zegt denk ik wel iets over hoe gevoelig ze is.
Op de BSO speelt ze met veel kinderen en heeft ze ook wel vaste maatjes. Hiermee afspreken op het schoolplein is ook nog niet gelukt. In de klas valt ze niet echt op geeft de juf aan. Uit de verhalen van school kan ik niet echt opmaken of hier iets speelt waar we ons zorgen om moeten maken. Dochter zegt zelf dat ze vaak alleen speelt in de pauze, de juf zegt dat ze meestal niet alleen speelt...
Wat precies probleem is...wij zijn er zelf te veel mee bezig vrees ik. Haar vader en ik maken ons best wel eens zorgen. We hebben nog een zoon van 9. Hij zit op speciaal onderwijs en is door zijn verstandelijke beperking niet een heel geschikt speelmaatje voor zijn zusje. Daar zit ook een deel van de pijn: juist door haar thuissituatie gunnen we het onze dochter dat ze kan spelen met klasgenootjes. We willen haar hierbij ondersteunen, maar weten niet zo goed hoe. We zien naast haar gevoeligheid en soms verlegenheid niet echt "obstakels" namelijk.
Ik benader af en toe moeders van klasgenootjes om een speelafspraakje te regelen. Dit wil ik voorlopig wel blijven doen, vooral als ik denk dat de kinderen een klik hebben. (Dit initiatief komt overigens altijd vanuit mij). Ik wil als ze 7 is ook kijken of ze bij de scouting wil, misschien is een clubje buiten school wel fijn voor haar. Uit gesprekken met school en BSO komt verder niet enorm veel.
Verder nog tips of ervaringen? Ik zou er zelf graag wat relaxter in willen staan. Zo van: ach dat komt nog wel. Maar om me heen is de norm toch echt dat kinderen van 6/7 jaar regelmatig afspreken, kinderfeestjes hebben, bij elkaar logeren etc.
Ik maak me een beetje zorgen om mijn dochter. Ze is bijna 6,5 jaar en zit in groep 3. Ze loopt er sinds begin dit schooljaar tegenaan dat ze bijna nooit iemand heeft om na schooltijd mee af te spreken. Ze wil dit wel graag en ze is dan ook regelmatig teleurgesteld/verdrietig als het niet lukt.
Mijn dochter is enthousiast, grappig, gevoelig en houdt van lekker gek doen en van fantasiespel. Vorig jaar heeft ze een periode gehad dat ze regelmatig moest huilen op school. Voornamelijk als dingen niet liepen zoals zij wilde. Ook op de BSO viel dit op. Dit is een stuk minder geworden, maar het zegt denk ik wel iets over hoe gevoelig ze is.
Op de BSO speelt ze met veel kinderen en heeft ze ook wel vaste maatjes. Hiermee afspreken op het schoolplein is ook nog niet gelukt. In de klas valt ze niet echt op geeft de juf aan. Uit de verhalen van school kan ik niet echt opmaken of hier iets speelt waar we ons zorgen om moeten maken. Dochter zegt zelf dat ze vaak alleen speelt in de pauze, de juf zegt dat ze meestal niet alleen speelt...
Wat precies probleem is...wij zijn er zelf te veel mee bezig vrees ik. Haar vader en ik maken ons best wel eens zorgen. We hebben nog een zoon van 9. Hij zit op speciaal onderwijs en is door zijn verstandelijke beperking niet een heel geschikt speelmaatje voor zijn zusje. Daar zit ook een deel van de pijn: juist door haar thuissituatie gunnen we het onze dochter dat ze kan spelen met klasgenootjes. We willen haar hierbij ondersteunen, maar weten niet zo goed hoe. We zien naast haar gevoeligheid en soms verlegenheid niet echt "obstakels" namelijk.
Ik benader af en toe moeders van klasgenootjes om een speelafspraakje te regelen. Dit wil ik voorlopig wel blijven doen, vooral als ik denk dat de kinderen een klik hebben. (Dit initiatief komt overigens altijd vanuit mij). Ik wil als ze 7 is ook kijken of ze bij de scouting wil, misschien is een clubje buiten school wel fijn voor haar. Uit gesprekken met school en BSO komt verder niet enorm veel.
Verder nog tips of ervaringen? Ik zou er zelf graag wat relaxter in willen staan. Zo van: ach dat komt nog wel. Maar om me heen is de norm toch echt dat kinderen van 6/7 jaar regelmatig afspreken, kinderfeestjes hebben, bij elkaar logeren etc.
woensdag 28 januari 2026 om 20:42
Nou dit inderdaad. Ik laat het heel graag bij mijn dochter of ze er behoefte aan heeft. School is al druk genoeg en ze zijn toch ook al de hele dag sociaal bezig? Nou komt dochter zelf af en toe wel met speelafspraakjes, maar ik beperk dat ook wel bewust een beetje. Zelf leuren om speelafspraakjes zie ik op haar school vooral door ouders gebeuren die de afspraakjes als verkapte oppas zien. En die dan lekker gaan zitten pushen. “Waarom kan het niet??” Uhm, ik ga daar geen verantwoording over afleggen….Nanouk schreef: ↑28-01-2026 20:32Zelf vind ik het eerlijk gezegd wel wat raar dat de ouders de speelafspraken regelen. Ik heb dit altijd aan de kinderen overgelaten. Zoontje komt nu geregeld uit school en vraagt dat of hij bij X mag spelen, dat hebben ze dan samen afgesproken en lopen dan samen even naar de ouders om dat kort te sluiten. Soms komt het niet uit maar vaak hebben ouders al tegen hun kind gezegd dat ze die dag iemand mogen meenemen.
Ik kan me goed voorstellen dat het lastig voelt als kind wat minder aansluiting lijkt te hebben en dit wat moeizamer gaat maar probeer dit wel een beetje bij jezelf te houden. Een moeder van een kindje uit de klas is ook altijd maar afspraakjes aan het regelen. Zelf vind ik dat heel vervelend omdat het niet om mij gaat maar om zoontje. Als mijn zoontje behoefte had gehad met dit jongetje te spelen had hij zelf wel met die vraag gekomen. Nu vraagt ze het aan mij en ik wil dat dan wel eerst aan zoontje vragen. Soms wil hij wel omdat hij geen nee durft te zeggen als ze erbij staat.
Eens vragen bij de juffen hoe het gaat in de klas en eens polsen welke kinderen bij je kind passen lijkt me daarentegen weer prima. Die suggesties doen de juffen bij ons ook en die hebben vaak wel kijk op wat een beetje matcht.
woensdag 28 januari 2026 om 20:44
Misschien verschilt de cultuur over wel/geen afspraakjes regelen wel per school.Nanouk schreef: ↑28-01-2026 20:32Zelf vind ik het eerlijk gezegd wel wat raar dat de ouders de speelafspraken regelen. Ik heb dit altijd aan de kinderen overgelaten. Zoontje komt nu geregeld uit school en vraagt dat of hij bij X mag spelen, dat hebben ze dan samen afgesproken en lopen dan samen even naar de ouders om dat kort te sluiten. Soms komt het niet uit maar vaak hebben ouders al tegen hun kind gezegd dat ze die dag iemand mogen meenemen.
Ik kan me goed voorstellen dat het lastig voelt als kind wat minder aansluiting lijkt te hebben en dit wat moeizamer gaat maar probeer dit wel een beetje bij jezelf te houden. Een moeder van een kindje uit de klas is ook altijd maar afspraakjes aan het regelen. Zelf vind ik dat heel vervelend omdat het niet om mij gaat maar om zoontje. Als mijn zoontje behoefte had gehad met dit jongetje te spelen had hij zelf wel met die vraag gekomen. Nu vraagt ze het aan mij en ik wil dat dan wel eerst aan zoontje vragen. Soms wil hij wel omdat hij geen nee durft te zeggen als ze erbij staat.
Ik vind het ook niet meer dan normaal dat het kind dat gevraagd wordt wel moet willen. Afspraakjes regelen gaat hier ook niet op het schoolplein, en dat ik dan aan moeder X vraag of kind Y samen wil spelen. Dat gaat per app voor een andere dag, zodat iemand er over na kan denken en aan kind kan vragen. Niet te ver vooruit, die kleintjes kunnen niet overzien of ze volgende week dinsdag zin hebben om te spelen natuurlijk. Maar hier wordt af en toe geappt dat zoon het leuk zou lijken om morgen met Y te spelen, en of Y dat ook leuk zou vinden? En nee is ook gewoon een antwoord, dat hoort ook bij het leven.
En overigens ook bij de oudste in groep 4 die een paar vaste vriendinnen heeft of vriendin zin heeft om van het weekend te komen spelen. Ik zie die ouders vaak niet op het schoolplein, we werken allemaal 4 dagen. En ja, ze hebben ook zelf regelmatig plannen, maar dat gaat dus ook wel eens via de app.
woensdag 28 januari 2026 om 20:56
Nou hier maak ik me niet zo'n zorgen om. Af en toe een appje sturen of een keer een moeder zonder kinderen erbij aanspreken op het schoolplein komt niet in de buurt van jouw voorbeeld. Als ouder wil je je kind helpen en ondersteunen waar nodig. Niets mogen doen omdat andere kinderen die wel zelf afspraakjes kunnen regelen er anders last van hebben...mwah. Ik begrijp wel dat je niet koste wat kost moet willen afspreken zonder te kijken wat de kinderen zelf willen, uiteraard.Nanouk schreef: ↑28-01-2026 20:32
Ik kan me goed voorstellen dat het lastig voelt als kind wat minder aansluiting lijkt te hebben en dit wat moeizamer gaat maar probeer dit wel een beetje bij jezelf te houden. Een moeder van een kindje uit de klas is ook altijd maar afspraakjes aan het regelen. Zelf vind ik dat heel vervelend omdat het niet om mij gaat maar om zoontje. Als mijn zoontje behoefte had gehad met dit jongetje te spelen had hij zelf wel met die vraag gekomen. Nu vraagt ze het aan mij en ik wil dat dan wel eerst aan zoontje vragen. Soms wil hij wel omdat hij geen nee durft te zeggen als ze erbij staat.
woensdag 28 januari 2026 om 21:08
Als ze het zelf ook graag wil (niet elk persoon heeft een even hoge ‘social need’) dan zou ik er werk van maken. Zelf het goede voorbeeld geven door contact te zoeken met andere ouders op het schoolplein, ouders met kind uitnodigen voor een leuke activiteit en zorgen dat het aantrekkelijk is om bij jullie te spelen. Lekker eten en drinken, gezelligheid en aandacht en leuke dingen om te doen. Zo kan je aan allerlei knoppen draaien. Je moet soms eerst veel zaaien voordat je kunt oogsten. En gewoon vragen/appen aan ouders inderdaad. Echt niet gek als je daarin voor je kind (tijdelijk) het voortouw neemt. Zie ik bij ons op school ook gebeuren. Hier is niet echt één manier van afspraakjes maken btw.
woensdag 28 januari 2026 om 21:53
Niet alles gelezen maar mijn kind is bijna 6 en heeft ook een periode gehad waarin hij aangaf altijd alleen te spelen.
Bij navraag juf na een tijdje bleek dat het meer zijn beleving was. Dan speelde ze met meerdere kinderen op een klimrek maar dat is dan niet samen spelen zoals voetbalt. Of hij deed zelf de aanname dat hij wel niet mee mocht doen met voetballen. Bij een afwijzing komt het bij hem hard aan, ook gevoelig.
Hier heeft monkeymoves ook geholpen. Fysieker spelen, samen spelen en overleggen.
Nu zit hij weer in een makkelijkere fase qua sociaal contact maar zie dat het zich wel eens afwisselt.
Bij navraag juf na een tijdje bleek dat het meer zijn beleving was. Dan speelde ze met meerdere kinderen op een klimrek maar dat is dan niet samen spelen zoals voetbalt. Of hij deed zelf de aanname dat hij wel niet mee mocht doen met voetballen. Bij een afwijzing komt het bij hem hard aan, ook gevoelig.
Hier heeft monkeymoves ook geholpen. Fysieker spelen, samen spelen en overleggen.
Nu zit hij weer in een makkelijkere fase qua sociaal contact maar zie dat het zich wel eens afwisselt.
woensdag 28 januari 2026 om 21:54
Je schrijft zelf dat je ouders benaderd. Misschien is hier de mentaliteit op school anders maar hier gebeurt dat gewoon niet behalve die ene moeder dan. Hier komen de kinderen uit school (ook groep 3) hebben in de klas zelf al met elkaar gesproken over af willen spreken regelen het dan op het schoolplein. Kan het die dag toevallig niet, dan kan het zo zijn dat er wordt afgesproken verderop in de week op een dag die wel uitkomt. Ik zou het zelf enorm vervelend vinden als een moeder mij benaderd met de vraag of mijn zoontje met haar zoontje wil spelen. Ik vind zelf dat het vanuit mijn zoontje moet komen, de vraag of hij met vriendje x mag spelen. Niet dat een moeder van een kindje in de klas appt met de vraag of mijn zoontje met die van haar wil spelen. Als ze die interesses hadden gehad hadden ze hier zelf mee gekomen is mijn ervaring.Zeekeesje schreef: ↑28-01-2026 20:56Nou hier maak ik me niet zo'n zorgen om. Af en toe een appje sturen of een keer een moeder zonder kinderen erbij aanspreken op het schoolplein komt niet in de buurt van jouw voorbeeld. Als ouder wil je je kind helpen en ondersteunen waar nodig. Niets mogen doen omdat andere kinderen die wel zelf afspraakjes kunnen regelen er anders last van hebben...mwah. Ik begrijp wel dat je niet koste wat kost moet willen afspreken zonder te kijken wat de kinderen zelf willen, uiteraard.
Maargoed misschien heb ik makkelijk praten, zoontje heeft veel vriendjes/vriendinnetjes in de klas en moet ik eerder remmen dan motiveren.
woensdag 28 januari 2026 om 22:02
Dat verschilt dan per school. Hier was dat wel gebruikelijk en ook niet raar ofzo. Ook omdat kinderen/broers-zussen een druk programma hadden zoals zwemles, bso, die middag bij vader/moeder/opa/oma en veel kinderen niet op loopafstand van school woonden dus dan moest er gebracht en gehaald etc. Een geregel en georganiseer dus, iets waar die kleintjes zich niet mee bezig hielden.Nanouk schreef: ↑28-01-2026 21:54Je schrijft zelf dat je ouders benaderd. Misschien is hier de mentaliteit op school anders maar hier gebeurt dat gewoon niet behalve die ene moeder dan. Hier komen de kinderen uit school (ook groep 3) hebben in de klas zelf al met elkaar gesproken over af willen spreken regelen het dan op het schoolplein. Kan het die dag toevallig niet, dan kan het zo zijn dat er wordt afgesproken verderop in de week op een dag die wel uitkomt. Ik zou het zelf enorm vervelend vinden als een moeder mij benaderd met de vraag of mijn zoontje met haar zoontje wil spelen. Ik vind zelf dat het vanuit mijn zoontje moet komen, de vraag of hij met vriendje x mag spelen. Niet dat een moeder van een kindje in de klas appt met de vraag of mijn zoontje met die van haar wil spelen. Als ze die interesses hadden gehad hadden ze hier zelf mee gekomen is mijn ervaring.
Maargoed misschien heb ik makkelijk praten, zoontje heeft veel vriendjes/vriendinnetjes in de klas en moet ik eerder remmen dan motiveren.
Het was eerder gek om niet te overleggen met een ouder, want als het niet kon had je teleurgestelde kinderen.
woensdag 28 januari 2026 om 22:03
Fijne reactie, to nog meer onzeker makenNanouk schreef: ↑28-01-2026 21:54Je schrijft zelf dat je ouders benaderd. Misschien is hier de mentaliteit op school anders maar hier gebeurt dat gewoon niet behalve die ene moeder dan. Hier komen de kinderen uit school (ook groep 3) hebben in de klas zelf al met elkaar gesproken over af willen spreken regelen het dan op het schoolplein. Kan het die dag toevallig niet, dan kan het zo zijn dat er wordt afgesproken verderop in de week op een dag die wel uitkomt. Ik zou het zelf enorm vervelend vinden als een moeder mij benaderd met de vraag of mijn zoontje met haar zoontje wil spelen. Ik vind zelf dat het vanuit mijn zoontje moet komen, de vraag of hij met vriendje x mag spelen. Niet dat een moeder van een kindje in de klas appt met de vraag of mijn zoontje met die van haar wil spelen. Als ze die interesses hadden gehad hadden ze hier zelf mee gekomen is mijn ervaring.
Maargoed misschien heb ik makkelijk praten, zoontje heeft veel vriendjes/vriendinnetjes in de klas en moet ik eerder remmen dan motiveren.
Zou voor mij echt geen enkel probleem zijn en ik zou met liefde helpen waar mogelijk! Vind ik ook belangrijk voor mijn kinderen, om zoveel mogelijk iedereen binnen te sluiten. Is toch ook veel leuker?!
woensdag 28 januari 2026 om 22:05
En dat kan prima he, nee vandaag lukt het niet maar morgen kan het wel is ook een antwoord.Renske schreef: ↑28-01-2026 22:02Dat verschilt dan per school. Hier was dat wel gebruikelijk en ook niet raar ofzo. Ook omdat kinderen/broers-zussen een druk programma hadden zoals zwemles, bso, die middag bij vader/moeder/opa/oma en veel kinderen niet op loopafsstand van school woonden dus dan moest er gebracht en gehaald etc. Een geregel en georganiseer dus, iets waar die kleintjes zich niet mee bezig hielden.
Het was eerder gek om niet te overleggen met een ouder, want als het niet kon had je teleurgestelde kinderen.
woensdag 28 januari 2026 om 22:08
woensdag 28 januari 2026 om 22:10
Hier regel ik ook geen speelafspraken voor de oudste. Soms spreekt hij 3x per week af en dan weer niet. Ik zou het heel raar vinden als een moeder mij benadert om af te spreken. Of het moet expliciet zijn omdat ze omhoog zitten qua opvang.
Heeft ze op onhandige dagen BSO? Hier is woensdag en vrijdag meestal de afspreekdag, maar op woensdag heeft zoon BSO/sport dus dan kan het niet, wel op vrijdag. En in het weekend!
Misschien dat een sport of scouting helpt zou zeker nu al doen, waarom pas als ze 7 is. Maar ze kan er geen behoefte aan hebben.
Heeft ze op onhandige dagen BSO? Hier is woensdag en vrijdag meestal de afspreekdag, maar op woensdag heeft zoon BSO/sport dus dan kan het niet, wel op vrijdag. En in het weekend!
Misschien dat een sport of scouting helpt zou zeker nu al doen, waarom pas als ze 7 is. Maar ze kan er geen behoefte aan hebben.
woensdag 28 januari 2026 om 22:17
Hier maken de kinderen ook zelf afspraken, maar ik vind het niet gek dat een ouder een kind dat het niet zelf lukt maar wel graag wil daarmee helpt. Om dan principieel vast te houden dat je kind dat zelf moet regelen vind ik een beetje flauw, zolang mijn kind het maar leuk vindt. Overigens zou ik niet snel zelf een nieuwe afspraak regelen, hoogstens dat ik mijn kind suggereer om nog eens met Marietje af te spreken, want in principe organiseert zij dit zelf.
Heb je trouwens een idee waar het misgaat? Geen aansluiting, durft ze het niet te vragen, of is ze steeds te laat? Wij hebben in een periode dat het niet helemaal liep bijvoorbeeld weleens op dinsdag helpen herinneren dat ze iets moest regelen voor woensdag, omdat anders de iedereen al wat anders had.
Heb je trouwens een idee waar het misgaat? Geen aansluiting, durft ze het niet te vragen, of is ze steeds te laat? Wij hebben in een periode dat het niet helemaal liep bijvoorbeeld weleens op dinsdag helpen herinneren dat ze iets moest regelen voor woensdag, omdat anders de iedereen al wat anders had.
woensdag 28 januari 2026 om 22:31
Ohja even helemaal ter relativering. Wat betreft het bij anderen over de vloer komen. Ik heb niet altijd gehoord van kind dat het zo leuk was om ergens te spelen. Dus je kind mist misschien een ervaring nu, maar niet perse een leuke ervaring. Vaak zat worden de kinderen met wat onverantwoorde snacks voor een tv of tablet geplempt. Waar waren de ouders dan vroeg ik? Aan het stofzuigen kreeg ik dan terug. Ok... mag hoor natuurlijk maar wat mij betreft is dat geen succes en ook niet iets wat ik ga aanmoedigen. Hopelijk troost dit nog op een bepaald niveau iemand....
woensdag 28 januari 2026 om 22:35
woensdag 28 januari 2026 om 22:42
Kinderen komen uit school, willen afspreken en jij vraagt aan de andere ouder of het deze week kan, dat is toch prima?! Dan regelen ze het indirect toch zelf. Ze komen zelf met het verzoek, dat is waar het mij om gaat.
woensdag 28 januari 2026 om 22:53
En dat is fijn als dat goed lukt. Maar als kind dat om één of andere reden niet goed voor elkaar krijgt is het ook prima om te helpen hoor. Niet iedereen heeft dat meteen onder de knie. Mijn oudste heb ik best lang geholpen, gelukkig gingen ouders daar prettig mee om.
Het is zoals het is
donderdag 29 januari 2026 om 01:36
Hier gaan afspraken meestal wel via de ouder. Veel kinderen gaan ook naar de BSO dus dan kan je geen afspraken op de dag regelen maar moet het voor die tijd of er wordt een afspraak voor het weekend gemaakt.
Mijn ervaring is dat initiatief erg per kind verschilt. Mijn jongste maakte vanaf dag 1 zo'n beetje zelf afspraken. Dat is sociaal een heel handig kind en ook niet verlegen. Wel vergeet ze wel eens dat ze al een ander kind heeft beloofd maar dan regelen we het weer voor een andere dag. We zijn er als ouder wel voor nodig on de logistiek te regelen.
Mijn andere kinderen waren veel verlegener en vonden dat afspraken maken helemaal niet zo makkelijk. Die gingen er op die leeftijd ook veel minder luchtig mee om als een andere kind opeens geen zin meer had of als een kind onduidelijk was in of ze wel of niet wilden. Ik zie veel kinderen die er zo in staan en vind het heel normaal om als ouder dat een beetje in goede banen te leiden. Ik krijg regelmatig appjes van andere ouders of x zin heeft om te komen spelen.
Speelafspraakjes zelf verschilt ook per kind. Bij sommige kinderen is het handiger om als ouder er een wat actievere rol in te hebben door bijvoorbeeld een activiteit te organiseren (iets knutselen, koekjes bakken, naar het bos...) terwijl het bij andere kinderen vanzelf loopt.
Mijn ervaring is dat initiatief erg per kind verschilt. Mijn jongste maakte vanaf dag 1 zo'n beetje zelf afspraken. Dat is sociaal een heel handig kind en ook niet verlegen. Wel vergeet ze wel eens dat ze al een ander kind heeft beloofd maar dan regelen we het weer voor een andere dag. We zijn er als ouder wel voor nodig on de logistiek te regelen.
Mijn andere kinderen waren veel verlegener en vonden dat afspraken maken helemaal niet zo makkelijk. Die gingen er op die leeftijd ook veel minder luchtig mee om als een andere kind opeens geen zin meer had of als een kind onduidelijk was in of ze wel of niet wilden. Ik zie veel kinderen die er zo in staan en vind het heel normaal om als ouder dat een beetje in goede banen te leiden. Ik krijg regelmatig appjes van andere ouders of x zin heeft om te komen spelen.
Speelafspraakjes zelf verschilt ook per kind. Bij sommige kinderen is het handiger om als ouder er een wat actievere rol in te hebben door bijvoorbeeld een activiteit te organiseren (iets knutselen, koekjes bakken, naar het bos...) terwijl het bij andere kinderen vanzelf loopt.
donderdag 29 januari 2026 om 10:54
Onze zoon van bijna 7 in Groep 3 heeft hetzelfde. De 'pech' dat ze maar 20 kinderen in de klas hebben en daarvan maar 1/3 jongens zijn. Hij spreekt graag af, maar er zijn dus minder keuzes. Soms spreekt hij nog wel af met kinderen uit groep 2.
Hij wil zo graag spelen, maar er kan regelmatig dus niemand. Zijn broer heeft een evengrote klas maar echt een vast groepje met 5 jongens waar hij eigenlijk altijd mee afspreekt.
(We hebben maar 1 groep 3, bij de helft zat hij vorig jaar al in de klas)
Hij wil zo graag spelen, maar er kan regelmatig dus niemand. Zijn broer heeft een evengrote klas maar echt een vast groepje met 5 jongens waar hij eigenlijk altijd mee afspreekt.
(We hebben maar 1 groep 3, bij de helft zat hij vorig jaar al in de klas)
You can only succeed when there is room to fail.
donderdag 29 januari 2026 om 11:17
@Nanouk: Er zijn lang niet altijd ouders aan het schoolplein, er is BSO, er is sport etc. Dus Pietje en Pukje hebben op maandag bedacht af te spreken, maar dat kan niet, en dinsdag ook niet. Dan app ik dus even met de moeder: kind wil graag afspreken, jou kind ook? Op welke dag hebben jullie hier tijd voor?
Adhoc afspreken, op de dag zelf, gebeurt bij jou misschien wel, maar is in heel veel situaties niet praktisch.
Er is trouwens veel te zeggen over kinderen het maar zelf laten regelen. Niet elk kind is daar mondig genoeg voor. Mijn jongste wil bijvoorbeeld graag gekozen worden, maar zal zelf niet aangeven als ze iets wil. Dan geef ik daarbij een steuntje in de rug. Dit is juist de leeftijd om dat te doen en om zelfvertrouwen op de bouwen en ervaring op te doen.
Mijn oudste had een vriendje had heel graag zijn klasgenootjes bespeelde. Hij wilde dan met haar afspreken, maar na schooltijd besloot hij ineens om toch met een ander meisje te gaan spelen. Stond hij daar grijnzend, terwijl dochter (6 of 7 was ze toen) stond te huilen. Reactie van de moeder: "Dat moeten ze zelf weten." Dat was nou een mooi moment geweest om je kind iets te leren..
Adhoc afspreken, op de dag zelf, gebeurt bij jou misschien wel, maar is in heel veel situaties niet praktisch.
Er is trouwens veel te zeggen over kinderen het maar zelf laten regelen. Niet elk kind is daar mondig genoeg voor. Mijn jongste wil bijvoorbeeld graag gekozen worden, maar zal zelf niet aangeven als ze iets wil. Dan geef ik daarbij een steuntje in de rug. Dit is juist de leeftijd om dat te doen en om zelfvertrouwen op de bouwen en ervaring op te doen.
Mijn oudste had een vriendje had heel graag zijn klasgenootjes bespeelde. Hij wilde dan met haar afspreken, maar na schooltijd besloot hij ineens om toch met een ander meisje te gaan spelen. Stond hij daar grijnzend, terwijl dochter (6 of 7 was ze toen) stond te huilen. Reactie van de moeder: "Dat moeten ze zelf weten." Dat was nou een mooi moment geweest om je kind iets te leren..
donderdag 29 januari 2026 om 14:22
Mijn kinderen zijn inmiddels jongvolwassen. Maar hier werd al vanaf groep 1 afgesproken om te spelen.
Bij zoon veranderde dat op een gegeven moment naar op het schoolplein blijven voetballen. Dus toen werd er minder bij iemand thuis afgesproken. Bij dochter was het echt van groep 1 tm 8.
donderdag 29 januari 2026 om 17:20
Ik denk dat het een combinatie is van geen aansluiting met haar klasgenoten, (over-) gevoeligheid en pech (haar klas is op woensdag het laatste uit, dan zijn kinderen van haar BSO bijv. al weg). Ze kan opmerkingen al snel opvatten als kritiek en als ze kritiek krijgt dit snel vertalen naar: hij/zij vindt me niet aardig. En ik denk dat in de context van de klas en hier in de straat spelen het grote aantal kinderen meespeelt. Ik vermoed dat ze het makkelijker zou vinden als ze bijv. 2 buurkindjes had om bij aan te sluiten. Het zijn er vrij veel en als het druk is buiten valt het me op dat ze zich vaak afsluit. Niet zozeer qua drukte als in geluid of zo. Van het weekend kwam ze 2 BSO-genootjes tegen in een binnenspeeltuin en daar sloot ze gemakkelijk bij aan. (Was ook erg fijn voor haar en leuk voor ons om te zien).__appelbloesem__ schreef: ↑28-01-2026 22:17Heb je trouwens een idee waar het misgaat? Geen aansluiting, durft ze het niet te vragen, of is ze steeds te laat? Wij hebben in een periode dat het niet helemaal liep bijvoorbeeld weleens op dinsdag helpen herinneren dat ze iets moest regelen voor woensdag, omdat anders de iedereen al wat anders had.
donderdag 29 januari 2026 om 17:21
Mijn dochter zit ook in een klas van 20 kinderen. Wel maakt het haar niet zoveel uit of ze met jongens of meisjes speelt.
donderdag 29 januari 2026 om 17:26
De discussie "hoe worden speelafspraakjes gemaakt" heb ik gelezen. Ik begrijp dat er verschillende manieren zijn en dat dit zeker schoolgebonden kan zijn. Mijn uitgangspunt en ik las dit ook bij iemand terug: als mijn kind afspraakjes genoeg had en een moeder zij mij benaderen, dan zou ik daar zeker begrip voor hebben. Je wilt elkaar toch ook helpen. Daarentegen zou ik dochter ook beschermen als dit ertoe leidt dat ze vaker af zou moeten spreken met iemand waar ze geen klik mee heeft. Ik heb vorig jaar op het schoolplein een geval gehad waarbij dochter aan een klasgenoot vroeg of ze wilde afspreken. De moeder was al helemaal enthousiast aan het plannen geslagen, maar ik zag aan het meisje dat ze er geen zin in had. Dus ik merkte op: maar...wil Liesje dit wel? (op opgewekte toon). En Liesje gaf aan dit niet te willen. Vind ik fijner dan wanneer Liesje meegaat naar ons huis terwijl ze eigenlijk gewoon thuis wil blijven of met iemand anders wil spelen. Daarom probeerde ik met mijn opmerking eerder in dit topic de discussie hier een beetje vandaan te krijgen.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in