Mooie dingen die mensen tegen je hebben gezegd
zaterdag 14 februari 2026 om 15:53
TO trapt af.
Ik had gratis spullen (niet kostbaar en ook niet heel veel qua hoeveelheid) weggegeven via marktplaats toen ik van de "koper" een heel lief en lang berichtje ontving. Dat ze me een hele mooie en sierlijke vrouw vindt en mij het allerbeste wenst met mijn kindjes (gratis spullen waren babygerelateerd). Ze deed me denken aan mijn eigen moeder, die ook kilometers ging omrijden op de fiets voor gratis spullen op bloedhete dagen. Het berichtje was zo lief, ik kreeg en krijg nog steeds een brok in mijn keel. Dan zal je vast denken: hoe fabulous liep ik er dan bij? Ik had wel een mooi jurkje aan (niet per se om een reden, dit was wat er hing) en liep puffend en zuchtend in de hitte naar huis, haastend om op tijd te zijn voor de overdracht. Zweet klotste op mijn voorhoofd en make up had ik niet op.
Ik had gratis spullen (niet kostbaar en ook niet heel veel qua hoeveelheid) weggegeven via marktplaats toen ik van de "koper" een heel lief en lang berichtje ontving. Dat ze me een hele mooie en sierlijke vrouw vindt en mij het allerbeste wenst met mijn kindjes (gratis spullen waren babygerelateerd). Ze deed me denken aan mijn eigen moeder, die ook kilometers ging omrijden op de fiets voor gratis spullen op bloedhete dagen. Het berichtje was zo lief, ik kreeg en krijg nog steeds een brok in mijn keel. Dan zal je vast denken: hoe fabulous liep ik er dan bij? Ik had wel een mooi jurkje aan (niet per se om een reden, dit was wat er hing) en liep puffend en zuchtend in de hitte naar huis, haastend om op tijd te zijn voor de overdracht. Zweet klotste op mijn voorhoofd en make up had ik niet op.
zaterdag 14 februari 2026 om 17:25
Ik was jaren geleden een beetje in een zoektocht voor wat betreft mijn werktoekomst. Ik had dus diverse gesprekken en bij 1 gesprek zei de man met wie ik sprak: wat ben jij een enorm leuk mens..
Dat deed me enorm goed!
Dat deed me enorm goed!
Sometimes I question my sanity, but the unicorn and gummy bears tell me I’m fine!
zaterdag 14 februari 2026 om 17:26
Ik krijg in het werk wat ik doe vaak mooie complimenten. De meest waardevolle zijn de meest onverwachte.
Een poosje terug had iemand een opdracht vanuit een scholing en ik zou bij die opdracht aanwezig zijn om feedback te geven. Omdat ze na de opdracht gelijk verder moest, gaf ik de feedback via de mail.
Daarop kreeg ik weer reactie van haar: ze was zelf helemaal niet zo tevreden over wat ze had gedaan. Daarbij schreef ze; je bent een mooi mens, want je weet de positieve dingen er bij iedereen uit te halen.
Mooi toch, dat soort momenten!
Een poosje terug had iemand een opdracht vanuit een scholing en ik zou bij die opdracht aanwezig zijn om feedback te geven. Omdat ze na de opdracht gelijk verder moest, gaf ik de feedback via de mail.
Daarop kreeg ik weer reactie van haar: ze was zelf helemaal niet zo tevreden over wat ze had gedaan. Daarbij schreef ze; je bent een mooi mens, want je weet de positieve dingen er bij iedereen uit te halen.
Mooi toch, dat soort momenten!
zaterdag 14 februari 2026 om 17:28
Mooi hoor, dat zo'n opmerking mensen zo ontzettend kan helpen dat het je het je na jaren nog kunt herinneren.
zaterdag 14 februari 2026 om 17:34
Toen ik, jaren geleden, afscheid nam van mijn werkgever omdat ik een nieuwe baan had, zei mijn directeur iets wat ik echt nooit ben vergeten. Ik was officemanager en directiesecretaresse. In zijn speech zei hij "je was niet alleen mijn rechterhand, maar ook mijn linkerhand, en vaak ook mijn hoofd".
Dat was het mooiste compliment dat ik ooit gekregen heb.
Dat was het mooiste compliment dat ik ooit gekregen heb.
Delulu
zaterdag 14 februari 2026 om 18:08
zaterdag 14 februari 2026 om 18:21
Ik zat eens in de trein met twee totaal overprikkelde kinderen. Dus ik met mijn luidruchtige kroost verhuisd naar het balkon om mijn medemensen in de coupé nog enige rust te gunnen, maar daar gingen ze helemaal los. Om de boel nog enigszins in goede banen te leiden ging ik maar liedjes met ze zingen en dansjes maken, maar het bleef een enorme herrie die zeker in de coupé hoorbaar moet zijn geweest. Toen we op het station van bestemming waren aangekomen werd ik aangesproken door een meneer die al aardig op leeftijd was. Ik was al voorbereid op een schrobbering dat ik mijn blagen beter moest opvoeden en zo, maar niks van dat al.'Mevrouw', sprak de meneer, 'ik heb er zó van genoten hoe leuk u uw kinderen bezig hebt gehouden tijdens die lange reis, waren er maar meer ouders zoals u!'
Ik heb de hele weg van station naar huis naast mijn schoenen gelopen van trots
Ik heb de hele weg van station naar huis naast mijn schoenen gelopen van trots
Graftak!
zaterdag 14 februari 2026 om 18:29
Op momenten dat het even een zoektocht in mijn hoofd is, kan ik complimenten waarderen, helemaal van mensen die ik niet ken en die mij wel in de smiezen hadden, zoals onderstaand laatst van Avocadeau als een reactie van mij op een post:
Avocadeau schreef: ↑06-01-2026 18:00
En hoe fantastisch voor jouw dochter dat jij haar moeder wilt zijn, en niet alleen haar pleegmoeder.
Voor jou een eretitel en voor haar misschien wel ontzettend belangrijke erkenning en een klein stukje veiligheid in een wereld waarin relaties en verbinding niet altijd waren wat ze wilde of niet had.
Ik word elke post waarin jij over je pleegdochter schrijft weer geraakt.
Zo'n woorden doen me goed♡ Er zijn zoveel dingen die ik niet kan in mijn leven, waar ik een kneus in ben, wat je beter aan anderen over kunt laten, maar waar ik wél echt graag volledig voor wil gaan zijn kinderen.
Avocadeau schreef: ↑06-01-2026 18:00
En hoe fantastisch voor jouw dochter dat jij haar moeder wilt zijn, en niet alleen haar pleegmoeder.
Voor jou een eretitel en voor haar misschien wel ontzettend belangrijke erkenning en een klein stukje veiligheid in een wereld waarin relaties en verbinding niet altijd waren wat ze wilde of niet had.
Ik word elke post waarin jij over je pleegdochter schrijft weer geraakt.
Zo'n woorden doen me goed♡ Er zijn zoveel dingen die ik niet kan in mijn leven, waar ik een kneus in ben, wat je beter aan anderen over kunt laten, maar waar ik wél echt graag volledig voor wil gaan zijn kinderen.
zaterdag 14 februari 2026 om 18:30
Aah wat liefLady*Voldemort schreef: ↑14-02-2026 18:21Ik zat eens in de trein met twee totaal overprikkelde kinderen. Dus ik met mijn luidruchtige kroost verhuisd naar het balkon om mijn medemensen in de coupé nog enige rust te gunnen, maar daar gingen ze helemaal los. Om de boel nog enigszins in goede banen te leiden ging ik maar liedjes met ze zingen en dansjes maken, maar het bleef een enorme herrie die zeker in de coupé hoorbaar moet zijn geweest. Toen we op het station van bestemming waren aangekomen werd ik aangesproken door een meneer die al aardig op leeftijd was. Ik was al voorbereid op een schrobbering dat ik mijn blagen beter moest opvoeden en zo, maar niks van dat al.'Mevrouw', sprak de meneer, 'ik heb er zó van genoten hoe leuk u uw kinderen bezig hebt gehouden tijdens die lange reis, waren er maar meer ouders zoals u!'
Ik heb de hele weg van station naar huis naast mijn schoenen gelopen van trots![]()
zaterdag 14 februari 2026 om 18:30
Aah wat liefLady*Voldemort schreef: ↑14-02-2026 18:21Ik zat eens in de trein met twee totaal overprikkelde kinderen. Dus ik met mijn luidruchtige kroost verhuisd naar het balkon om mijn medemensen in de coupé nog enige rust te gunnen, maar daar gingen ze helemaal los. Om de boel nog enigszins in goede banen te leiden ging ik maar liedjes met ze zingen en dansjes maken, maar het bleef een enorme herrie die zeker in de coupé hoorbaar moet zijn geweest. Toen we op het station van bestemming waren aangekomen werd ik aangesproken door een meneer die al aardig op leeftijd was. Ik was al voorbereid op een schrobbering dat ik mijn blagen beter moest opvoeden en zo, maar niks van dat al.'Mevrouw', sprak de meneer, 'ik heb er zó van genoten hoe leuk u uw kinderen bezig hebt gehouden tijdens die lange reis, waren er maar meer ouders zoals u!'
Ik heb de hele weg van station naar huis naast mijn schoenen gelopen van trots![]()
zaterdag 14 februari 2026 om 18:33
zaterdag 14 februari 2026 om 18:34
Ik ben in mijn puberjaren bevriend geraakt met een oudere man (70+) die in de periode dat ik mijn mijn moeder verloor (midden jaren ‘90) in korte tijd zijn oudste zoon aan AIDS verloor en een jaar later zijn vrouw. Het gaf ons beide een manier om samen te rouwen om onze eigen verliezen en ik reisde iedere schoolvakantie van Limburg naar Groningen met de trein om met hem de dag door te brengen. We hebben bergen verhuisdozen met foto’s doorgespit en in de auto de hele regio afgereden langs alle plekken waar het gezin had gewoond. Hij vertelde alles en ik luisterde. Hij kwakkelde zelf ook al jaren met zijn gezondheid, maar altijd in de week dat ik zou komen ging het opeens stukken beter met hem. Ik ben dit verband pas veel later gaan zien. Maar op één dag zei hij tegen mij: “jij bent voor mij de kleindochter die ik nooit heb gehad.” En dat vind ik nog steeds een van de mooiste momenten uit mijn leven, dat ik deze man íets kon teruggeven van wat hij verloren was.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
zaterdag 14 februari 2026 om 18:36
En een mooi compliment was toen ik op sollicitatie kwam (100+ sollicitatiebrieven en ik mocht komen, vond ik al fantastisch).
Er waren twee avonden met sollicitatierondes, ik was bij de eerste avond. Toen ik na mijn sollicitatiegesprek naar huis reed, werd ik gebeld of ik om kon draaien. Ze waren unaniem en wilden mij hebben. Uur later was ik weer daar en had ik mijn eerste echte baan! De andere sollicitanten hebben ze afgebeld. Eigenlijk heel vreemd, maar voor mezelf was dat wel een hele boost voor mijn zelfvertrouwen. Geweldige werkplek trouwens.
Er waren twee avonden met sollicitatierondes, ik was bij de eerste avond. Toen ik na mijn sollicitatiegesprek naar huis reed, werd ik gebeld of ik om kon draaien. Ze waren unaniem en wilden mij hebben. Uur later was ik weer daar en had ik mijn eerste echte baan! De andere sollicitanten hebben ze afgebeld. Eigenlijk heel vreemd, maar voor mezelf was dat wel een hele boost voor mijn zelfvertrouwen. Geweldige werkplek trouwens.
zaterdag 14 februari 2026 om 18:38
En bedankt, tranen en kippenvel tegelijkertijd hier.....S7rin schreef: ↑14-02-2026 18:34Ik ben in mijn puberjaren bevriend geraakt met een oudere man (70+) die in de periode dat ik mijn mijn moeder verloor (midden jaren ‘90) in korte tijd zijn oudste zoon aan AIDS verloor en een jaar later zijn vrouw. Het gaf ons beide een manier om samen te rouwen om onze eigen verliezen en ik reisde iedere schoolvakantie van Limburg naar Groningen met de trein om met hem de dag door te brengen. We hebben bergen verhuisdozen met foto’s doorgespit en in de auto de hele regio afgereden langs alle plekken waar het gezin had gewoond. Hij vertelde alles en ik luisterde. Hij kwakkelde zelf ook al jaren met zijn gezondheid, maar altijd in de week dat ik zou komen ging het opeens stukken beter met hem. Ik ben dit verband pas veel later gaan zien. Maar op één dag zei hij tegen mij: “jij bent voor mij de kleindochter die ik nooit heb gehad.” En dat vind ik nog steeds een van de mooiste momenten uit mijn leven, dat ik deze man íets kon teruggeven van wat hij verloren was.
zaterdag 14 februari 2026 om 18:57
Het zijn niet echt woorden, maar ik werk met behoorlijk lastige prepubers. Als ik die een week, twee weken niet gezien heb komen een aantal me knuffelen als ik weer naar mijn werk ga 
Laatst was ik een aantal maanden vrij en bleven er in mijn laatste week een aantal de hele tijd om me heen draaien. Echt vragen om een knuffel kan natuurlijk niet, dat is niet stoer. Dan kwam er toch een hele zachte "ik ga je missen" uit..
Betere complimenten kan ik in mijn werk niet krijgen.
Laatst was ik een aantal maanden vrij en bleven er in mijn laatste week een aantal de hele tijd om me heen draaien. Echt vragen om een knuffel kan natuurlijk niet, dat is niet stoer. Dan kwam er toch een hele zachte "ik ga je missen" uit..
Betere complimenten kan ik in mijn werk niet krijgen.
zaterdag 14 februari 2026 om 19:09
Trouwens ook een van mijn allereerste stagiaire in de kinderopvang. Ik kwam net van school en kreeg een stagiaire voor 2 jaar, 4 dagen in de week. #hoedan
Jaren later kwam ik haar af en toe tegen, zij was inmiddels doorgegroeid tot manager binnen een ander bedrijf en ik stond nog steeds op de groep. Ze kwam een keer heel bewust naar me toe en zei dat ze week ervoor een training hadden gehad en dat ze daar moesten nadenken over wie hun voorbeeld was geweest in hun werk. Zij had mij genoemd, haar eerste stagebegeleider, want van niemand had ze zoveel geleerd over het werk als van mij.
Ik heb haar toen maar toevertrouwd dat ik van haar ongetwijfeld net zoveel heb geleerd als zij van mij. Zij was de oudste van 7 kinderen en wist veel beter hoe je met kinderen moest omgaan dan ik.
Jaren later kwam ik haar af en toe tegen, zij was inmiddels doorgegroeid tot manager binnen een ander bedrijf en ik stond nog steeds op de groep. Ze kwam een keer heel bewust naar me toe en zei dat ze week ervoor een training hadden gehad en dat ze daar moesten nadenken over wie hun voorbeeld was geweest in hun werk. Zij had mij genoemd, haar eerste stagebegeleider, want van niemand had ze zoveel geleerd over het werk als van mij.
Ik heb haar toen maar toevertrouwd dat ik van haar ongetwijfeld net zoveel heb geleerd als zij van mij. Zij was de oudste van 7 kinderen en wist veel beter hoe je met kinderen moest omgaan dan ik.
zaterdag 14 februari 2026 om 19:27
zaterdag 14 februari 2026 om 19:33
Wat context, ik heb een positie op werk waarbij ik uiteindelijk bepaal hoe dingen gedaan worden. Als ik 'nee' zeg, is het nee. Ik blijf bewust een beetje vaag.
Mijn leidinggevende zei tegen me dat ik een hele fijne manier van communiceren heb. Waarbij ik gedaan krijg wat ik wil, zonder mensen te dwingen maar door goed te communiceren. Dit op een hele natuurlijke manier zonder te manipuleren of trucjes te gebruiken.
Ik vind dat een heel mooi compliment.
Mijn leidinggevende zei tegen me dat ik een hele fijne manier van communiceren heb. Waarbij ik gedaan krijg wat ik wil, zonder mensen te dwingen maar door goed te communiceren. Dit op een hele natuurlijke manier zonder te manipuleren of trucjes te gebruiken.
Ik vind dat een heel mooi compliment.
You can be the ripest, juiciest peach in the world, but there will always be someone who hates peaches.
zaterdag 14 februari 2026 om 19:49
24 jaar, net afgestudeerd en begonnen bij mijn eerste baan. Ik kwam zowel op de werkvloer (fabriek) als bij de directie. Ik was een nieuwe collega aan het opleiden toen 1 van de arbeiders tegen collega zei “neem een voorbeeld aan haar, de mensen (arbeiders dus) vertellen alles tegen haar omdat ze luistert zonder oordelen.” Ik was echt even stil nadien.
zondag 15 februari 2026 om 11:34
Toen mijn dochter een jaar of 3 was moest ze voor een onderzoek in het ziekenhuis een grote pil doorslikken. De zusters probeerden het op alle manieren, maar dochter werd helemaal hysterisch, het lukte niet. Toen hoorde ik zuster Nel zeggen; “laat mij maar eens even”.
Een oudere, potige dame die in dit soort situaties die patiëntjes “wel even de pil door de strot duwde”. Waarschijnlijk voor veel kids een goede oplossing, maar ik dacht alleen maar: niet bij mijn kind. Laat mij maar even.
Ik ben voor mijn hysterische dochter gehurkt, heb haar handjes vastgehouden, haar aangekeken en zei heel zachtjes: ik wil dat je nú deze pil doorslikt. Ze keek me aan, nam de pil en slikte hem zo door.
Zuster Nel zei; wauw, wat heeft dat meisje een vertrouwen in u!
Het was iets kleins, maar ik kon wel janken. Dat was het mooiste compliment wat ik als moeder kon krijgen.
Een oudere, potige dame die in dit soort situaties die patiëntjes “wel even de pil door de strot duwde”. Waarschijnlijk voor veel kids een goede oplossing, maar ik dacht alleen maar: niet bij mijn kind. Laat mij maar even.
Ik ben voor mijn hysterische dochter gehurkt, heb haar handjes vastgehouden, haar aangekeken en zei heel zachtjes: ik wil dat je nú deze pil doorslikt. Ze keek me aan, nam de pil en slikte hem zo door.
Zuster Nel zei; wauw, wat heeft dat meisje een vertrouwen in u!
Het was iets kleins, maar ik kon wel janken. Dat was het mooiste compliment wat ik als moeder kon krijgen.
zondag 15 februari 2026 om 12:41
Voor de ouders die denken dat je leraren een cadeau moet geven: elke keer dat een leerling of een ouder iets aardigs of liefs tegen me zegt en ik kan merken dat ze het echt menen of vinden, al die opmerkingen, hoe klein ook bewaar ik. En als ik verdrietig ben over mijn werk, of twijfel waarom ik het doe, dan denk ik aan die complimenten, opmerkingen, bemoedigingen.
Iets aardigs zeggen als iemand iets voor je gedaan heeft, je weet nooit hoe het mensen ook maanden, jaren later nog kan helpen. Ik doe het dus ook graag. Het kost niets, maar het effect kan enorm zijn.
Iets aardigs zeggen als iemand iets voor je gedaan heeft, je weet nooit hoe het mensen ook maanden, jaren later nog kan helpen. Ik doe het dus ook graag. Het kost niets, maar het effect kan enorm zijn.
Si abra la puerta hay lobos.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in