Wat is wijsheid?
zaterdag 21 februari 2026 om 12:25
Heel erg getwijfeld om een topic te openen hier, omdat ik de reacties soms vrij hard vind. Maar ben toch op zoek naar richting, naar inzichten wat wijsheid is.
Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.
Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.
Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.
Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.
Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.
Ik woon bijna 3 jaar samen (8 jaar een relatie) met een man en mijn twee kinderen. Die zijn niet van hem dus. Bij een van mijn kinderen speelt problematiek, mogelijk sprake van autisme, wat voor moeilijk gedrag zorgt. Dit gedrag zorgt ervoor dat we toch wat om hem heen dansen om het in goede banen te leiden.
Overall geeft het veel spanning bij mij en inmiddels ook grote gevolgen m.b.t. school (momenteel zit hij thuis). Bij vriend levert dit uiteraard ook spanning op en hij geeft aan het huis soms te ontvluchten voor rust.
Vriend en ik zitten niet op 1 lijn qua benadering kind. Hij is strenger en vind dat ik dat ook moet zijn, ik ben degene die kind vooral aanspreekt en stuurt over de dag heen. Maar vriend heeft dus wel commentaar op hoe ik het doe. Gevolg ik loop op mijn tenen voor kind, maar inmiddels ook richting vriend. Heb het gevoel dat ik momenteel vrij weinig goed doe, omdat ik voor mijn gevoel veel commentaar krijg op alles wat ik doe.
Vriend geeft ook aan dat het hem teveel wordt zo met alles wat er rondom kind speelt.
Dus vanmorgen gezegd dat er dan maar 1 oplossing is en dat we uit elkaar gaan, want kind kan en wil ik uiteraard niet in de steek laten.
Het is niet dat vriend en ik niet meer van elkaar houden of elkaar verschrikkelijk vinden, dat maakt het moeilijk. Maar ik mis voldoende steun van hem en voor hem wordt de onrust en spanning rondom kind teveel. Met als gevolg dat we ook niet aardiger worden voor elkaar.
De situatie maakt dat we nu op dit punt staan. Maar het maakt het zo cru, omdat de liefde er in de basis wel is en het praktisch ook nog een hele uitdaging wordt om allebei een woning voor onszelf te vinden.
Ik weet niet wat precies mijn vraag is. Zoek denk vooral hulp om alles op een rijtje te zetten wat wijsheid is.
zaterdag 21 februari 2026 om 12:30
zaterdag 21 februari 2026 om 12:31
zaterdag 21 februari 2026 om 12:31
zaterdag 21 februari 2026 om 12:38
Mijn vriendin zat in een soortgelijke situatie. Haar dochter heeft autisme en haar partner (niet de vader) vond van alles van hoe mijn vriendin dat aanpakte. Met enorme ruzies tot gevolg.
Inmiddels zijn ze uit elkaar (andere oorzaak, hij bleek al maanden een affaire te hebben). Er is zoveel rust voor terug gekomen, voor zowel vriendin als haar dochter. Mijn vriendin ziet nu achteraf pas hoe haar dochter (en zij zelf ook) geleden heeft onder die situatie en voelt zich nu wel schuldig dat ze niet eerder, omwille van haar dochter, de relatie beëindigd heeft. Maar goed, dat is achteraf, daar verander je niets aan…..
In jullie situatie denk ik eerder aan latten. Apart wonen lijkt me wel een must nu, omdat het voor teveel spanningen leidt en dat is voor niemand goed. Maar als de liefde tussen jullie er nog is kan je ipv definitief uit elkaar gaan, ook eerst kijken hoe het gaat als je tijdelijk apart gaat wonen.
Inmiddels zijn ze uit elkaar (andere oorzaak, hij bleek al maanden een affaire te hebben). Er is zoveel rust voor terug gekomen, voor zowel vriendin als haar dochter. Mijn vriendin ziet nu achteraf pas hoe haar dochter (en zij zelf ook) geleden heeft onder die situatie en voelt zich nu wel schuldig dat ze niet eerder, omwille van haar dochter, de relatie beëindigd heeft. Maar goed, dat is achteraf, daar verander je niets aan…..
In jullie situatie denk ik eerder aan latten. Apart wonen lijkt me wel een must nu, omdat het voor teveel spanningen leidt en dat is voor niemand goed. Maar als de liefde tussen jullie er nog is kan je ipv definitief uit elkaar gaan, ook eerst kijken hoe het gaat als je tijdelijk apart gaat wonen.
zaterdag 21 februari 2026 om 12:40
Is het mogelijk om als gezin ondersteuning te krijgen bij het opvoeden van je kind? Staat hij daar wel voor open? Ik snap heel goed dat je voor kind kiest en dat lijkt mij ook een hele verstandige keuze. Maar het lijkt me ook erg zwaar om alleen voor een kind met problematiek te moeten zorgen. Als hij naast jou kan komen staan i.p.v. tegenover jou geeft dat jou ook wat ademruimte.
Tegelijkertijd realiseer ik me ook heel goed dat ik dit soort dingen heel makkelijk uit mijn toetsenbord kan rammelen, maar zelf geen persoonlijke ervaring heb met deze situatie. Dus zie het als een tip en niet meer dan dat.
Tegelijkertijd realiseer ik me ook heel goed dat ik dit soort dingen heel makkelijk uit mijn toetsenbord kan rammelen, maar zelf geen persoonlijke ervaring heb met deze situatie. Dus zie het als een tip en niet meer dan dat.
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
zaterdag 21 februari 2026 om 12:41
Dan is er nog maar 1 optie.
Look me in the eyes and tell me what you see.
zaterdag 21 februari 2026 om 12:45
zaterdag 21 februari 2026 om 12:46
Een kind met een "label" kan al voor de biologische ouders enorm intensief zijn en een groot stempel op het gezin drukken, laat staan als het ook nog eens niet je eigen kind is. En het probleem gaat niet over, vaak zie je dat die kinderen als volwassene ook nog een buitensporig groot beroep (moeten) doen op de ouders. Ik denk juist dat latten een manier kan zijn om je relatie te redden, aangezien je vriend dan minder geconfronteerd wordt met de problematiek die een kind met autisme met zich meebrengt. Kans is anders groot dat de bom vroeg of laat barst en je vriend en je kind lijnrecht tegenover elkaar komen te staan (figuurlijk dan)
Ik ben een oud-gediende die haar wachtwoord kwijt is... en aangezien m'n e-mailadres niet meer bestaat heb ik nu een nieuwe nick.
zaterdag 21 februari 2026 om 12:47
zaterdag 21 februari 2026 om 12:54
'Er is in de basis nog liefde'
Maar wat is die liefde dan als in stressvolle tijden jullie alleen maar last hebben van elkaar in plaats van steun?
Ik vind het ook erg cliché dat een stiefouder strenger wil zijn voor het stiefkind dan de eigen ouder.
Waarom is zijn mening anders?
Heeft hij gepraat met professionals? Dingen opgezocht op internet? Boeken gelezen? Gepraat met andere ouders van neurodivergente kinderen? Kind goed geobserveerd en veel gepiekerd over de juiste aanpak?
Of ben jij de enige die al het bovenstaande heeft gedaan en is zijn mening vooral gebaseerd op zijn irritatie?
Maar wat is die liefde dan als in stressvolle tijden jullie alleen maar last hebben van elkaar in plaats van steun?
Ik vind het ook erg cliché dat een stiefouder strenger wil zijn voor het stiefkind dan de eigen ouder.
Waarom is zijn mening anders?
Heeft hij gepraat met professionals? Dingen opgezocht op internet? Boeken gelezen? Gepraat met andere ouders van neurodivergente kinderen? Kind goed geobserveerd en veel gepiekerd over de juiste aanpak?
Of ben jij de enige die al het bovenstaande heeft gedaan en is zijn mening vooral gebaseerd op zijn irritatie?
zaterdag 21 februari 2026 om 12:57
Wat was de reactie van je vriend?
Je schrijft ‘mogelijk sprake van autisme’. Er is dus nog geen officiële diagnose? Want dan kun je kijken met hoe verder te gaan met kind. Wellicht is er hulp en begeleiding nodig.
Je schrijft ‘mogelijk sprake van autisme’. Er is dus nog geen officiële diagnose? Want dan kun je kijken met hoe verder te gaan met kind. Wellicht is er hulp en begeleiding nodig.
sweetfirefly wijzigde dit bericht op 21-02-2026 13:00
73.81% gewijzigd
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
zaterdag 21 februari 2026 om 12:58
Jullie zijn vrij eensgezind
Verstandelijk kan ik me daar ook wel in vinden, we staan nu nog op het punt dat we gewoon liefdevol uit elkaar gaan.
Maar dat maakt het ook zo lastig. Het is natuurlijk ook niet zwart/wit en alleen maar kommer en kwel. Er zijn ook momenten dat hij het allemaal kan relativeren voor mij als ik volledig in de stress zit of dat hij mij helpt hoe ik een gesprek moet aangaan, omdat hij juist duidelijker is, ik vind het ook lastig om consequent zijn en dat is soms juist wel nodig.
Maarja dat moet wel allemaal in goede balans blijven en ik ben bang dat dat balans langzaamaan weggaat en dat voelt hij ook.
Verstandelijk kan ik me daar ook wel in vinden, we staan nu nog op het punt dat we gewoon liefdevol uit elkaar gaan.
Maar dat maakt het ook zo lastig. Het is natuurlijk ook niet zwart/wit en alleen maar kommer en kwel. Er zijn ook momenten dat hij het allemaal kan relativeren voor mij als ik volledig in de stress zit of dat hij mij helpt hoe ik een gesprek moet aangaan, omdat hij juist duidelijker is, ik vind het ook lastig om consequent zijn en dat is soms juist wel nodig.
Maarja dat moet wel allemaal in goede balans blijven en ik ben bang dat dat balans langzaamaan weggaat en dat voelt hij ook.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:00
Ik hoop dat als de diagnostiek rondgekeken is dat we dan meer duidelijkheid krijgen op welke gebieden we ondersteuning nodig hebben en kunnen krijgen.Belle73 schreef: ↑21-02-2026 12:40Is het mogelijk om als gezin ondersteuning te krijgen bij het opvoeden van je kind? Staat hij daar wel voor open? Ik snap heel goed dat je voor kind kiest en dat lijkt mij ook een hele verstandige keuze. Maar het lijkt me ook erg zwaar om alleen voor een kind met problematiek te moeten zorgen. Als hij naast jou kan komen staan i.p.v. tegenover jou geeft dat jou ook wat ademruimte.
Tegelijkertijd realiseer ik me ook heel goed dat ik dit soort dingen heel makkelijk uit mijn toetsenbord kan rammelen, maar zelf geen persoonlijke ervaring heb met deze situatie. Dus zie het als een tip en niet meer dan dat.
Ik weet niet of hij er voor open staat. Want los daarvan geeft het aanpassen hem druk en spanning. En dat begrijp ik en hij hoeft niet te blijven natuurlijk. Hij kan er voor kiezen om niet in deze situatie te leven.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:02
Dit.TiumPerfectum schreef: ↑21-02-2026 12:47Als ouder van een neurodivers kind is er niets vervelender dan naasten die niet willen inzien dat streng zijn en schoppen onder konten alleen maar averechts werken. Als hij zich niet wil bijscholen over autisme en jou niet wil supporten zou het voor mij ook klaar zijn, het is al moeilijk genoeg.
En daarnaast snap ik echt niet hoe dat werkt qua liefde voor zo'n partner.
Het is al een afknapper dat emotioneel onderontwikkeld zijn op zich..Maar het is iets waardoor hij het kind ook echt mee schaadt.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:03
Dat het inderdaad misschien wel verstandig is om er over na te denken dat uit elkaar gaan misschien de beste optie is. Gezien de gevoelens die we hebben.SweetFirefly schreef: ↑21-02-2026 12:57Wat was de reactie van je vriend?
Je schrijft ‘mogelijk sprake van autisme’. Er is dus nog geen officiële diagnose? Want dan kun je kijken met hoe verder te gaan met kind. Wellicht is er hulp en begeleiding nodig.
We zijn momenteel bezig met de diagnostiek en hoop daar goede hulpverlening uit te krijgen.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:03
Dit. Op mij komt hij in de OP over als iemand die niets van autisme begrijpt.TiumPerfectum schreef: ↑21-02-2026 12:47Als ouder van een neurodivers kind is er niets vervelender dan naasten die niet willen inzien dat streng zijn en schoppen onder konten alleen maar averechts werken. Als hij zich niet wil bijscholen over autisme en jou niet wil supporten zou het voor mij ook klaar zijn, het is al moeilijk genoeg.
"I'm gonna see if you know the words to this song. If you don't you better ask somebody!"
zaterdag 21 februari 2026 om 13:11
Soumis schreef: ↑21-02-2026 12:58Jullie zijn vrij eensgezind![]()
Verstandelijk kan ik me daar ook wel in vinden, we staan nu nog op het punt dat we gewoon liefdevol uit elkaar gaan.
Maar dat maakt het ook zo lastig. Het is natuurlijk ook niet zwart/wit en alleen maar kommer en kwel. Er zijn ook momenten dat hij het allemaal kan relativeren voor mij als ik volledig in de stress zit of dat hij mij helpt hoe ik een gesprek moet aangaan, omdat hij juist duidelijker is, ik vind het ook lastig om consequent zijn en dat is soms juist wel nodig.
Maarja dat moet wel allemaal in goede balans blijven en ik ben bang dat dat balans langzaamaan weggaat en dat voelt hij ook.
Mijn man en ik zijn weliswaar beiden de biologische ouders van onze kinderen, maar wij zitten ook niet altijd op één lijn, daar hebben we ook wel eens woorden over, dat we van de ander vinden dat die iets niet handig aanpakt (lees; niet op onze eigen manier). Dat is natuurlijk niet hetzelfde, maar ik denk dat het voornaamste verschil zit in dat we er bij elkaar op kunnen vertrouwen dat we wel allebei het beste voor hebben met onze kinderen. Zit daar de crux van de spanning, dat je het gevoel hebt dat hij zo streng is voor kind omdat hij niet (genoeg) van hem houdt? Terwijl het misschien een gebrek aan inzicht, kennis of gewoon een ander inzicht heeft (wat zoals je zegt soms ook een aanvulling op die van jou kan zijn)
Ik weet niet in welke mate jullie in gesprekken tot de kern komen, maar is er niet nog winst te behalen met bijvoorbeeld relatietherapie? Om meer tot de kern van de problemen en daardoor ook oplossingen te komen? Nogmaals, ik weet niet wat jullie hierin al besproken hebben. Ik vraag me af of dit een probleem is waar niet doorheen te komen is samen. Als jullie die basis van communicatie niet hebben, dan wellicht niet, dan komt dat ook met alles naar voren
poeszie wijzigde dit bericht op 21-02-2026 13:15
9.79% gewijzigd
zaterdag 21 februari 2026 om 13:17
Dat doen de meeste mensen niet. Als je het zelf niet hebt, geen gezinslid hebt die het heeft, geen baan ( en opleiding ) in die richting hebt is het toch ook niet zo gek dat je niet weet hoe je een kind met autisme moet begeleiden ?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 21 februari 2026 om 13:18
blijfgewoonbianca schreef: ↑21-02-2026 13:14Werkt jouw manier van kind aanspreken wel/ beter ? Is hij onnodig “ streng-streng “ ( met weinig geduld ) of is hij heel duidelijk ?
Goede vraag idd. Soms kunnen verschillen in opvoedstijlen elkaar aanvullen. Als de strenge dan alleen niet de bio-ouder is, dan komen er alleen nog andere emoties bij kijken
zaterdag 21 februari 2026 om 13:18
Je denkt dat het geen optie is, maar wellicht dat hij er nu juist wel voor open staat?
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in