Puber in huis.
maandag 13 april 2026 om 20:39
Mijn dochter is 11 en ze begint nu toch serieus te puberen. Mijn vrolijke meisje lijkt iets minder vrolijk en ik zie haar worstelen met haar gevoelens. Ik merk dat ik dit heel lastig vind. Ze komt bijna niet meer naar mij toe om over dingen te praten, volgens haar reageer ik toch alleen maar boos en begrijp ik haar niet volgend haar.. Maar ik wil haar juist graag helpen om door deze verwarrende tijd heen te komen. Ik was zelf als puber een echt puberella. Ik weet nog hoe ik worstelde met gevoelens. Ze zit nu vooral veel op haar kamer, ook wel met vriendinnen. Ik weet het, het is een stukje loslaten. Ik heb ook nog 2 zonen, beide volwassen nu maar ik had toch het idee dat dat anders was ofzo. Mijn oudste heeft niet echt gepuberd, de middelste wel. Dat was echt een draak. Maar een dochter lijkt wel een hele andere catergotie.
Kan iemand mij een goed boek aanraden of iets dergelijke?
Kan iemand mij een goed boek aanraden of iets dergelijke?
maandag 13 april 2026 om 21:22
Ik vond het boek van Kluun wel een geestige. Geen zelfhulpboek maar verhalen uit de praktijk afgewisseld met wetenschappelijke stukjes.
Ja en verder, ze heeft jou steeds minder nodig en haar vriendinnen des te meer. Wees er voor haar als ze je nodig heeft, maar laat haar los als ze aangeeft je zorg en of bemoeienis niet op prijs te stellen.
Meiden zijn gemiddeld ook wat eerder hiermee dacht ik?
Ja en verder, ze heeft jou steeds minder nodig en haar vriendinnen des te meer. Wees er voor haar als ze je nodig heeft, maar laat haar los als ze aangeeft je zorg en of bemoeienis niet op prijs te stellen.
Meiden zijn gemiddeld ook wat eerder hiermee dacht ik?
maandag 13 april 2026 om 21:25
Denk dat het niet zozeer jongens of meisjes gerelateerd is in hoeverre er gepuberd wordt, maar per kind zal er verschil zitten.
Wat je zelf ook zegt: loslaten. Hoe lastig ook. Zand blijft niet steviger in je hand zitten door in je hand te knijpen. Laat haar weten dat je van haar houdt, luister naar haar zonder ongevraagd advies en vooral ook: blijf leuke momenten samen opzoeken. Dat hoeft niet groot, dat kan ook dat je haar vraagt haar muziek aan te zetten tijdens de afwas en het daar samen over te hebben. Toon interesse in wat haar bezig houdt.
En soms is het tot 622642 tellen......
Wat je zelf ook zegt: loslaten. Hoe lastig ook. Zand blijft niet steviger in je hand zitten door in je hand te knijpen. Laat haar weten dat je van haar houdt, luister naar haar zonder ongevraagd advies en vooral ook: blijf leuke momenten samen opzoeken. Dat hoeft niet groot, dat kan ook dat je haar vraagt haar muziek aan te zetten tijdens de afwas en het daar samen over te hebben. Toon interesse in wat haar bezig houdt.
En soms is het tot 622642 tellen......
maandag 13 april 2026 om 21:28
Kijk wel uit dat je je eigen puber-ervaringen niet projecteert op je dochter.
Jouw ervaringen hoeven niet haar ervaringen te zijn.
En verder, wat apiejapie zegt, het is niet sekse-gebonden.
Jouw ervaringen hoeven niet haar ervaringen te zijn.
En verder, wat apiejapie zegt, het is niet sekse-gebonden.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
maandag 13 april 2026 om 21:29
Je was zelf een puberella en weet nog hoe je worstelde met je gevoelens.
Ging jij toen naar je moeder toe om te praten?
Het hele doel van puberen is loskomen van je ouders, onafhankelijker en zelfstandiger worden. Dat doe je dus niet samen met je ouders en dat is voor veel ouders best even wennen. Je zult vanaf meer afstand een beetje in de gaten moeten houden of het allemaal een beetje goed blijft gaan.
Ging jij toen naar je moeder toe om te praten?
Het hele doel van puberen is loskomen van je ouders, onafhankelijker en zelfstandiger worden. Dat doe je dus niet samen met je ouders en dat is voor veel ouders best even wennen. Je zult vanaf meer afstand een beetje in de gaten moeten houden of het allemaal een beetje goed blijft gaan.
maandag 13 april 2026 om 21:43
maandag 13 april 2026 om 22:12
dinsdag 14 april 2026 om 07:44
Onze kinderen puberen ook...ze delen minder en zitten meer op hun kamer. Ik ben er blij om...niet qua gedrag of gesprekken maar meer dat ze puberen.
Oudste puberde in eerste instantie niet en was erg meegaand. Ze is wat later met zaken. Nu is ze bijna 21 en laat ze eindelijk zien dat ze afstand neemt. Ik vind het belangrijk dat ze grenzen leren, vallen en opstaan etc en dat leer je volop in je puberteit. Een enorme belangrijke fase. En als ik of partner het gevoel hebben dat ze ergens mee zitten dan gaan we wandelen of een dagje op pad. Het praat makkelijker dan zo op de bank.
Oudste puberde in eerste instantie niet en was erg meegaand. Ze is wat later met zaken. Nu is ze bijna 21 en laat ze eindelijk zien dat ze afstand neemt. Ik vind het belangrijk dat ze grenzen leren, vallen en opstaan etc en dat leer je volop in je puberteit. Een enorme belangrijke fase. En als ik of partner het gevoel hebben dat ze ergens mee zitten dan gaan we wandelen of een dagje op pad. Het praat makkelijker dan zo op de bank.
dinsdag 14 april 2026 om 08:35
Doodvermoeiend als je moeder de hele tijd haar best aan het doen is om je te begrijpen en er voor je te zijn
Bij de puberteit hoort het om je een beetje ongelukkig te voelen, nukkig te zijn, je kapot te ergeren aan je ouders, je terug te trekken of juist hysterisch te kwebbelen (om 23 uur 's avonds) Er is een grote verbouwing gaande vanbinnen, in hersenkwabben en hormonen, dus dat gaat gepaard met spanning en instabiliteit. Aan ons als ouders om het te doorstaan, te verdragen en niet de hele tijd te gaan lopen redderen.
Bij de puberteit hoort het om je een beetje ongelukkig te voelen, nukkig te zijn, je kapot te ergeren aan je ouders, je terug te trekken of juist hysterisch te kwebbelen (om 23 uur 's avonds) Er is een grote verbouwing gaande vanbinnen, in hersenkwabben en hormonen, dus dat gaat gepaard met spanning en instabiliteit. Aan ons als ouders om het te doorstaan, te verdragen en niet de hele tijd te gaan lopen redderen.
dinsdag 14 april 2026 om 08:38
Vers van de pers: Tussen leiden en loslaten, waarom pubers opvoeden over jezelf gaat: https://www.bol.com/nl/nl/p/tussen-leid ... oductImage
dinsdag 14 april 2026 om 08:40
Ik vind dit een fijn boek:
https://www.bol.com/nl/nl/p/het-puberen ... _iphoneapp
Geeft mij veel inzicht in wat er precies in het brein gebeurt tijdens de puberteit en waarom dat dus tot gedragsveranderingen leidt. En dus ook in wat normaal en gezond pubergedrag is.
https://www.bol.com/nl/nl/p/het-puberen ... _iphoneapp
Geeft mij veel inzicht in wat er precies in het brein gebeurt tijdens de puberteit en waarom dat dus tot gedragsveranderingen leidt. En dus ook in wat normaal en gezond pubergedrag is.
dinsdag 14 april 2026 om 09:17
Ik lees echt niks geks in je OP. Is toch doodnormaal gedrag? Je wil helemaal niet met je ouders praten maar tegen ze aan schoppen en stom vinden en gelukkig kan dat allemaal omdat jullie heel veel van elkaar houden.
Laat lekker gaan, ze weet dat je er voor haar bent maar waarschijnlijk bespreekt ze alles nu met haar vriendinnen. Precies zoals het hoort.
Laat lekker gaan, ze weet dat je er voor haar bent maar waarschijnlijk bespreekt ze alles nu met haar vriendinnen. Precies zoals het hoort.
dinsdag 14 april 2026 om 09:24
Overigens blijkt uit onderzoek dat in het overgrote deel van de gevallen die puberteit probleemloos verloopt. De verhalen in de media doen anders vermoeden, maar laat je daar vooral niet gek door maken.
Volg je kind, zorg dat je er bent als ze je nodig heeft, en geniet van de ontwikkeling die ze doormaakt.
Volg je kind, zorg dat je er bent als ze je nodig heeft, en geniet van de ontwikkeling die ze doormaakt.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 14 april 2026 om 10:58
dinsdag 14 april 2026 om 11:34
Ik denk niet dat er iets is dat het "zo hoort". Zeker is dit (ook) normaal pubergedrag als ze geen behoefte heeft om van alles met haar ouders te bespreken maar ik denk dat dat meer manieren zijn om door die puberteit heen te komen. Ik was vreemd genoeg een andersom-geval. Ik vond het echt héél erg fijn als er (vanuit mijn ouders dus) aan míj werd iets gevraagd werd als: is er iets, zit je ergens mee? En als ik dat uit mijzelf deed kreeg ik soms een beetje de indruk dat juist dát niet hoorde. Dat van me verwacht werd dat ik dat soort dingen toch helemaal niet met mijn ouders moest willen bespreken maar hen stom moest vinden en me verzetten. Omdat een puber zo hoorde te zijn, haar ouders alleen maar stom en vervelend vinden... Ik vind het dus moeilijk om te lezen dat dat zo hoort.
dinsdag 14 april 2026 om 14:34
Ik ben wel benieuwd naar dit boek. Zowel interessant met terugwerkende kracht om de wisselwerking tussen mijn ouders en mij te begrijpen want ik zie er een paar hoofdstukken tussen die wel herkenbaar zijn als tussen die van mijn eigen (pre)puber en mijzelf. Maar er lijkt een hoofdstuk te missen: de verveelde puber versus de hyperenthousiaste ouder. Mijn kind vindt echt álles saai. En teveel moeite. Of het nou een toneelvoorstelling van een hogere klas is, een excursie op natuurgebied, een skill leren met een sport of spel, lopen van zolder naar beneden om een blikje drinken te pakken. Saai, teveel moeite, geen zin in. Zelfs bij dingen die hij heel leuk vindt of waar ik hem van zie stralen zal hij altijd met een weerwoord komen: jaaa, maar dan moet ik zoveel moeite doen...Friezin71 schreef: ↑14-04-2026 08:38Vers van de pers: Tussen leiden en loslaten, waarom pubers opvoeden over jezelf gaat: https://www.bol.com/nl/nl/p/tussen-leid ... oductImage
dinsdag 14 april 2026 om 15:58
Huh? Echt?Lila-Linda schreef: ↑14-04-2026 15:47Ik vond hun puberteit wel confronterend. Juist omdat je die van jezelf beter kunt herinneren dan de jaren daarvoor.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 14 april 2026 om 16:14
Ik vind het bij mn dochter ook anders als bij mn jongens. Dat herken ik wel. Ik maak me ook meer zorgen om haar, hoewel ze op zich niks geks doet.
We doen gelukkig nog veel leuke dingen samen, en ze is overal nog graag bij. Maar praten over wat ze denkt en voelt is er echt niet bij. Als ik een gevoelig onderwerp probeer aan te kaarten zit ze gelijk in haar harnas,en kan ik alleen maar raden wat er in haar omgaat. De jongens waren ook niet heel spraakzaam over emoties, en de oudste wil sinds zijn 14e al nergens meer mee naartoe. Maar dochter voelt veel kwetsbaarder ofzo. en dat katten is voor mij ook nieuw. Daar moet ik echt aan wennen.
We doen gelukkig nog veel leuke dingen samen, en ze is overal nog graag bij. Maar praten over wat ze denkt en voelt is er echt niet bij. Als ik een gevoelig onderwerp probeer aan te kaarten zit ze gelijk in haar harnas,en kan ik alleen maar raden wat er in haar omgaat. De jongens waren ook niet heel spraakzaam over emoties, en de oudste wil sinds zijn 14e al nergens meer mee naartoe. Maar dochter voelt veel kwetsbaarder ofzo. en dat katten is voor mij ook nieuw. Daar moet ik echt aan wennen.
dinsdag 14 april 2026 om 16:24
Het wil niet zeggen dat het niet goed met haar goed omdat ze niet met je praat. Ga niet pushen om te praten maar toon vooral belangstelling in haar. Wil ze niks zeggen ook prima. Hier merk ik dat ze dan soms zomaar opeens over van alles beginnen te vertellen. Dan hebben we fijne gesprekken.
Ze zegt dat je vooral boos reageert. Herken je dat?
Ze zegt dat je vooral boos reageert. Herken je dat?
dinsdag 14 april 2026 om 16:46
Ja, vind ik raar.Lila-Linda schreef: ↑14-04-2026 16:21is dat zo raar?
Ik weet echt meer van mijn middelbare school, dan van de basisschool hoor.
If at first you don't succeed, just give up. No need to make it weird.
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 16 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 14 april 2026 om 17:00
cognac schreef: ↑14-04-2026 14:34Ik ben wel benieuwd naar dit boek. Zowel interessant met terugwerkende kracht om de wisselwerking tussen mijn ouders en mij te begrijpen want ik zie er een paar hoofdstukken tussen die wel herkenbaar zijn als tussen die van mijn eigen (pre)puber en mijzelf. Maar er lijkt een hoofdstuk te missen: de verveelde puber versus de hyperenthousiaste ouder. Mijn kind vindt echt álles saai. En teveel moeite. Of het nou een toneelvoorstelling van een hogere klas is, een excursie op natuurgebied, een skill leren met een sport of spel, lopen van zolder naar beneden om een blikje drinken te pakken. Saai, teveel moeite, geen zin in. Zelfs bij dingen die hij heel leuk vindt of waar ik hem van zie stralen zal hij altijd met een weerwoord komen: jaaa, maar dan moet ik zoveel moeite doen...
Wanneer mijn vader vroeger klaagde dat ik de hele dag op de bank lag te vegeteren riep mijn moeder altijd: 'maar ze is hartstikke druk bezig! Ze is keihard aan het groeien!'
Die heb ik altijd onthouden, ook nu mijn eigen kinderen pubers zijn.
Vergeet niet dat puber zijn, met alle bijbehorende hormoonstormen en groeispurts, én alles wat daarnaast nog moet (school, bijbaantje, vrienden) gewoon heel erg veel energie kost.
dinsdag 14 april 2026 om 17:09
Jaaa, dat zeg ik ook altijdMolshoop schreef: ↑14-04-2026 17:00Wanneer mijn vader vroeger klaagde dat ik de hele dag op de bank lag te vegeteren riep mijn moeder altijd: 'maar ze is hartstikke druk bezig! Ze is keihard aan het groeien!'
Die heb ik altijd onthouden, ook nu mijn eigen kinderen pubers zijn.
Vergeet niet dat puber zijn, met alle bijbehorende hormoonstormen en groeispurts, én alles wat daarnaast nog moet (school, bijbaantje, vrienden) gewoon heel erg veel energie kost.
Die transformatie vreet al energie, en de maatschappij en school vraagt ook veel van ze.
Ik heb er ook 1 die lui zijn tot een kunst verheven heeft. Hij gaat heel tactisch met zijn energie om zeg maar. Hij doet alles wat moet, met minimale inspanning, en ook niks meer dan dat. Daarom is hij nou ook al 1,80 grap ik altijd.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in