Kinderen
alle pijlers
Puber in huis.
maandag 13 april 2026 om 20:39
Mijn dochter is 11 en ze begint nu toch serieus te puberen. Mijn vrolijke meisje lijkt iets minder vrolijk en ik zie haar worstelen met haar gevoelens. Ik merk dat ik dit heel lastig vind. Ze komt bijna niet meer naar mij toe om over dingen te praten, volgens haar reageer ik toch alleen maar boos en begrijp ik haar niet volgend haar.. Maar ik wil haar juist graag helpen om door deze verwarrende tijd heen te komen. Ik was zelf als puber een echt puberella. Ik weet nog hoe ik worstelde met gevoelens. Ze zit nu vooral veel op haar kamer, ook wel met vriendinnen. Ik weet het, het is een stukje loslaten. Ik heb ook nog 2 zonen, beide volwassen nu maar ik had toch het idee dat dat anders was ofzo. Mijn oudste heeft niet echt gepuberd, de middelste wel. Dat was echt een draak. Maar een dochter lijkt wel een hele andere catergotie.
Kan iemand mij een goed boek aanraden of iets dergelijke?
Kan iemand mij een goed boek aanraden of iets dergelijke?
dinsdag 14 april 2026 om 18:45
Wat mooi gezegd!Molshoop schreef: ↑14-04-2026 17:00Wanneer mijn vader vroeger klaagde dat ik de hele dag op de bank lag te vegeteren riep mijn moeder altijd: 'maar ze is hartstikke druk bezig! Ze is keihard aan het groeien!'
Die heb ik altijd onthouden, ook nu mijn eigen kinderen pubers zijn.
Vergeet niet dat puber zijn, met alle bijbehorende hormoonstormen en groeispurts, én alles wat daarnaast nog moet (school, bijbaantje, vrienden) gewoon heel erg veel energie kost.
dinsdag 14 april 2026 om 18:56
dinsdag 14 april 2026 om 19:22
dinsdag 14 april 2026 om 20:30
Tja, en mij verbaasde dat.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 14 april 2026 om 21:52
Oh, het is verder niet zozeer een klaagzang over dat ie meer zou moeten doen en van mij krijgt hij ook alle ruimte om te gamen en lummelen, maar bedoelde meer dat alles gepaard gaat met een gebrek aan enthousiasme (althans zo lijkt het, misschien gebeurt er intern wat anders?) Maar is misschien ook wel gewoon het karakter en niet zozeer puberteit.Molshoop schreef: ↑14-04-2026 17:00Wanneer mijn vader vroeger klaagde dat ik de hele dag op de bank lag te vegeteren riep mijn moeder altijd: 'maar ze is hartstikke druk bezig! Ze is keihard aan het groeien!'
Die heb ik altijd onthouden, ook nu mijn eigen kinderen pubers zijn.
Vergeet niet dat puber zijn, met alle bijbehorende hormoonstormen en groeispurts, én alles wat daarnaast nog moet (school, bijbaantje, vrienden) gewoon heel erg veel energie kost.
dinsdag 14 april 2026 om 22:05
Ik weet juist nog wel hoe ik me voelde toen ik 5 en 8 was. Weinig herinneringen aan specifieke gebeurtenissen, wel aan wat algemenere ervaringen.Lila-Linda schreef: ↑14-04-2026 22:01Ik weet echt niet meer hoe ik me voelde toen ik 5 was of 8. Maar wel 15 en 18
En hoe keek je dan naar wat je kinderen voelden toen ze 5 en 8 waren? Kon je daar onbevooroordeelder naar kijken, omdat je dat niet ging vergelijken met je eigen gevoelens van die leeftijd?
Want dat is dus wat ik lees: omdat bijv TO zelf nog weet hoe de puberteit voor haar was, denkt ze dat dat voor haar kind ook zo is.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 14 april 2026 om 22:21
Ik kon me beter inleven in hun puberleven dan in een kleuterleven. En leefde ook meer mee. Ik voelde ook weer hoe spannend een boekbespreking moeten houden was. Of hoe een gymzaal rook.Solomio schreef: ↑14-04-2026 22:05Ik weet juist nog wel hoe ik me voelde toen ik 5 en 8 was. Weinig herinneringen aan specifieke gebeurtenissen, wel aan wat algemenere ervaringen.
En hoe keek je dan naar wat je kinderen voelden toen ze 5 en 8 waren? Kon je daar onbevooroordeelder naar kijken, omdat je dat niet ging vergelijken met je eigen gevoelens van die leeftijd?
Want dat is dus wat ik lees: omdat bijv TO zelf nog weet hoe de puberteit voor haar was, denkt ze dat dat voor haar kind ook zo is.
Heb jij wel herinneringen aan je tijd op het VO dan? En die zijn net zo sterk/zwak als kindertijd?
dinsdag 14 april 2026 om 22:23
Ik heb idd aan alle periodes wel herinneringen, maar ik heb die nooit (of toch zo min mogelijk) geprojecteerd op mijn eigen kinderen.Lila-Linda schreef: ↑14-04-2026 22:21Ik kon me beter inleven in hun puberleven dan in een kleuterleven. En leefde ook meer mee. Ik voelde ook weer hoe spannend een boekbespreking moeten houden was. Of hoe een gymzaal rook.
Heb jij wel herinneringen aan je tijd op het VO dan? En die zijn net zo sterk/zwak als kindertijd?
Want die vonden weer heel andere dingen spannend dan ik.
Self-reflection: You were an idiot then, and you are still an idiot now.
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 20 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 15 april 2026 om 07:17
ik heb mijn best gedaan ze niet te projecteren, maar dat zal vast niet altijd gelukt zijn. Ik zal de laatste zijn te pretenderen dat ik alles goed gedaan heb in de opvoeding.
En ze hebben heel andere angsten en plezieren dan ik, en ook een deel overlap. Ik stierf duizend doden van een boekbespreking, draaiden zij beiden hun hand niet voor om.
En 1 houdt enorm van sport en de ander dook bij elke spordag
zaterdag 18 april 2026 om 09:01
Six schreef: ↑14-04-2026 16:14Ik vind het bij mn dochter ook anders als bij mn jongens. Dat herken ik wel. Ik maak me ook meer zorgen om haar, hoewel ze op zich niks geks doet.
We doen gelukkig nog veel leuke dingen samen, en ze is overal nog graag bij. Maar praten over wat ze denkt en voelt is er echt niet bij. Als ik een gevoelig onderwerp probeer aan te kaarten zit ze gelijk in haar harnas,en kan ik alleen maar raden wat er in haar omgaat. De jongens waren ook niet heel spraakzaam over emoties, en de oudste wil sinds zijn 14e al nergens meer mee naartoe. Maar dochter voelt veel kwetsbaarder ofzo. en dat katten is voor mij ook nieuw. Daar moet ik echt aan wennen.
Ja dit dus. Op het moment dat ik dit topic opende zat mijn dochter niet lekker in haar vel. Iets met vriendinnetjes. Hierdoor was ze behoorlijk verdrietig en sloot ze zich af. Ik vond dat best lastig om te zien, dat ze zo worstelde.
Ik woon alleen met dochter, mijn zonen wonen al op zichzelf. Dus ja ik krijg ook alles mee wbt mijn dochter. Zou haar het liefst voor alles willen beschermen, juist ook omdat de wereld er nu zo verrot uit ziet. Ik weet dat ik haar stukje bij beetje moet loslaten en dat komt ook wel goed. Maar jeetje had gehoopt dat de puberteit nog even weg zou blijven. Jaartje of drie ofzo. Ze is nog maar 11. Aan de andere kant vind ik het ook heel mooi, die ontwikkelingen die ze doormaakt
zaterdag 18 april 2026 om 09:06
Molshoop schreef: ↑14-04-2026 17:00Wanneer mijn vader vroeger klaagde dat ik de hele dag op de bank lag te vegeteren riep mijn moeder altijd: 'maar ze is hartstikke druk bezig! Ze is keihard aan het groeien!'
Die heb ik altijd onthouden, ook nu mijn eigen kinderen pubers zijn.
Vergeet niet dat puber zijn, met alle bijbehorende hormoonstormen en groeispurts, én alles wat daarnaast nog moet (school, bijbaantje, vrienden) gewoon heel erg veel energie kost.
Mooi gezegd
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
